Nie! Przestań, do kurwy nędzy!
- Co jest? - Mój tata!
- Caleb Johansson oszalał! - Spokojnie!
Zrobi mu krzywdę!
Pójdę po klucz!
Nie!
Tato!
- Ocknął się. - Słyszy mnie pan?
Ocknął się. Wezwij lekarza.
Uciekł.
Proszę się odsunąć.
Spokojnie, proszę pana.
- Masz córeczkę. - Nie chcę jej widzieć!
Proszę ją zabrać. Nie chcę jej.
Proszę nam zostawić zapasowy klucz.
Tak jest w umowie.
W razie pożaru strażacy muszą mieć wszędzie dostęp.
Kiedy pan to stąd zabierze?
Nie wiem, ale będę płacić co miesiąc przelewem bankowym.
Proszę to uzgodnić z szefem.
Pracuję tu tylko w weekendy, by opłacić szkołę pielęgniarską.
Zadzwonię do niego. Muszę już jechać.
Jaki on malutki. Jak ma na imię?
To dziewczynka. Nazywa się Ida – po babci.
Czemu mieszkańcy prosili pana o rady?
Ból jest taki sam w każdym miejscu na świecie.
Ludzkość ma się za Boga, a żyje niczym karaluch.
I dlatego cierpi.
To ciągły cykl niedoskonałości.
Ale...
ja przynosiłem ludziom ukojenie.
Ponieważ potrafię uzdrowić ludzkość, która doprowadziła się do choroby.
Juliette to nasza przyszłość.
Da początek nowemu, zrównoważonemu światu.
Światu światła i mroku.
Każdy z nas dokona wyboru.
Historia będzie się toczyć... A w nas samych...
Juliette jest wolna.
W jej łonie światło i mrok się zjednoczą, aby poprowadzić świat.
Juliette...
...naszego życia, to wtedy nikt, absolutnie nikt nie pozostanie w tyle.
Musimy wyciągnąć rękę do wszystkich.
Ale resztę drogi trzeba pokonać samotnie.
Każdy z nas musi stawić czoła własnemu mrokowi.
Muszę sprawdzić jego stan.
To procedura medyczna. Poczeka pan na zewnątrz?
Zwykle przychodzi inna pielęgniarka.
Sądzę, że mamy wspólnego znajomego.
To Jaro Gatsi.
Chce się pan zemścić za to, co panu zrobił?
Mam informacje, które mogą pana zainteresować.
Jeśli wyświadczy mi pan przysługę, odwdzięczę się.
ANTRACYT: TAJEMNICE SEKTY
Tędy!
Trzymaj się.
To był atak z użyciem broni białej. Co tam się stało?
- Nie mam pojęcia. - Co tu się wyprawia?!
To był wypadek.
Używamy materiałów wybuchowych, by udrożnić stare tunele...
Nie nabierzecie mnie. Mam dość tych kłamstw.
Caleb miał rację. Tam jest coś złego.
Raczej ktoś i trzeba go powstrzymać!
Przepraszam, mamy wiele pracy.
- Bachelard, proszę! - Zajmij się tym.
- Musicie mi pomóc! - Proszę pani.
Dobra, rozumiem.
To poważna sprawa, ale ona się z panem nie spotka, doktorze.
Nie chce przyznać, że jej odbiło. Nie mam pojęcia, co robić.
Czy jest jakiś sposób...
by przymusić ją do leczenia w zakładzie?
- Gio... - Zamknij się.
- Przenocuję u brata. - Czekaj!
...ze szpitala La Muire w Isère,
z którego zniknął Caleb Johansson.
Należy zachować szczególną ostrożność, gdyż jest to niebezpieczna osoba.
Kto zobaczy tego mężczyznę, powinien natychmiast powiadomić policję.
Stój!
Ida, wszystko gra?
Hej, Ida!
- Coś nie tak z twoim tatą? - Nie dotykaj mnie!
Co się dzieje?
Nie rozumiem.
Powiedz, co się dzieje.
Ta taśma VHS w torbie taty, którą ciągle nosił ze sobą...
- Juliette... - Co z nią?
- Była w ciąży. - Co?
Nie wiedziała o tym.
Mój tata był przy porodzie.
Mój tata,
który nim nie jest...
zabrał dziecko i wyszedł.
- Rozumiesz to, Jaro? - Nie.
Nie jesteś moją siostrą.
Widziałam, jak ona rodzi.
Nie wierzę ci.
Solal przeprowadzał z nią wywiad i...
To było groteskowe.
My też jesteśmy. Moje życie to pierdolone kłamstwo.
A teraz ty i ja...
Nie mogę.
Nie chcę cię więcej widzieć. Wyjeżdżam.
Caleb mówił, że jestem wyjątkowa.
A co mówili ludzie?
Że kobiety, które do niego szły, były w nim zakochane,
że robiliśmy różne rzeczy...
Co ona tu wyrabiała?
Co to jest?
Chodź i zatknij swoją flagę
Nie podpalaj kolejnego mostu
Co jest?
Nie chcesz ze mną gadać, ale mnie wysłuchaj.
Zostaw mnie, Roxane.
To poważne, co się z tobą dzieje. Musisz o tym powiedzieć.
Sama nie wiesz, o czym mówisz.
Właśnie, że wiem.
Wiem.
Panie Caleb, nareszcie.
Od miesięcy marzę o spotkaniu z panem.
To dla pana podjęłam tę pracę.
Powinien pan być na wolności
i przewodzić światu.
Jak mogę panu pomóc?
Jestem do pańskich usług.
Oszczędź swoje usta i moje uszy.
Jestem tam, gdzie moje miejsce.
Dokąd zawiodły mnie błędne wybory.
Nie.
Ma pan wątpliwości, ale jestem tu dla pana.
By pana kochać i za panem podążać.
Zrobię dla pana wszystko.
Zapał i niedouczenie
to dwa filary bałwochwalstwa.
Zapał? Tak.
Po tysiąc razy tak.
Ale niedouczenie?
Wywiady, których udzielił pan temu dziennikarzowi.
Widziałam wszystkie i znam je na pamięć.
Znam pana.
Znam pańskie moce i nauki.
Świat pana potrzebuje.
Pomogę panu znów stać się sobą.
Zostaw mnie.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Karaluchy.
Same karaluchy.
Gorliwe i niedouczone.
Karaluchy.
Same karaluchy.
Nie pamiętam, co się stało.
Wyszedłem z garażu, zadzwoniła Ida...
i urwał mi się film.
Ida mówiła prawdę?
Że Juliette ją urodziła, a pan ją od niej zabrał?
Nie planowałem tego. Tak po prostu się stało.
Zrobiłem, co mogłem.
Juliette...
była kompletnie zagubiona.
Ta dziewczyna miała praktycznie płaski brzuch.
Niemal jak dziecko.
I nagle urodziła,
a potem nie chciała nawet spojrzeć na noworodka.
Moja żona od lat próbowała zajść w ciążę.
Nie wiem, co mnie napadło.
Nie myślałem trzeźwo.
Mógł pan powiedzieć Idzie.
Co by jej to dało, gdyby się dowiedziała,
że jej matka była nieszczęśliwą nastolatką?
Że jej ojciec miał nad jej matką całkowitą kontrolę?
Był jej guru, a może i gorzej.
Ida miała prawo wiedzieć.
Ja również.
Nie spotkałem więcej twojej matki.
Nie wiedziałem, że istniejesz.
Chciałem tylko, by Ida miała normalne dzieciństwo.
Normalne życie.
To czemu wrócił pan do Lévionny?
- Dlaczego wznowił pan śledztwo? - Nie wznowiłem go.
Wróciłem dla Idy, bo jest bardzo chora, ale nie chce kontynuować chemii.
Johansson był jedyną nadzieją na przeszczep szpiku.
To jej biologiczny ojciec, więc jest 50% szans na zgodność.
No i?
Stwierdził, że przeszczep jest zbędny, a Idę uratuje jedynie jej wiara.
Nie chciał się przebadać.
Mimo to sprawdziłem ich zgodność genetyczną.
Wynik był negatywny.
A co ze mną?
Mogę zrobić test na zgodność.
Rozmawiałem wcześniej z twoją rodziną.
Byłem u twojego wujostwa, a potem chciałem się skontaktować z tobą.
Chwila, co?
Powiedział pan wujostwu o wszystkim?
Kiedy się tam zjawiłem, twojego wujka nie było.
Rozmawiałem z jego żoną.
To niemożliwe.
Marie nic mi nie powiedziała?
Powiedziała, że nie chcę więcej słyszeć o tych sprawach,
i odmówiła mi pomocy.
Chciała, żebym dał ci spokój.
Marie?
Nie!
Nie! Marie!
Drzwi nie były zaryglowane?
I nikogo pan nie widział?
- To wujek. - Mam z nim pogadać?
Nie.
Ja to zrobię.
Proszę przyjść na posterunek, żeby złożyć oficjalne zeznania.
Bardzo mi przykro.
Odkąd tu przybyłeś, budzisz tylko złe duchy,
dopytując o twoją matkę i sektę.
Zapomnieliśmy o tym, a ty znów to odgrzebałeś.
Marie zapłaciła za to cenę!
Nie.
Mieliśmy przed sobą tyle życia.
Wpuściliśmy cię do domu...
do naszej rodziny.
Ale ty nie miałeś dosyć.
- Wynoś się. - Czekaj.
Jesteś jak twoja matka.
Nie myślisz o konsekwencjach.
Wynoś się! Ale już!
O nie!
Twoje dary i twoja wiedza będą we mnie!
Juliette jest nikim!
To ja będę nosić twojego dziedzica.
Ja!
POLICJA
Napisała imię „Enola”?
Nie ma tu nikogo takiego. Wiesz, co to znaczy?
Czemu coś przede mną kryjesz?
Chcę znaleźć mordercę twojej ciotki.
Co cię tak bawi?
W końcu zabrałeś się za pracę?
Nie kiwnąłeś palcem po śmierci Emmy, bo inaczej moja ciotka by żyła!
Czyli to moja wina?
Twój wujek myśli inaczej.
Gdybyś od początku był ze mną szczery,
zamiast bawić się w detektywa,
twoja ciotka by żyła.
Bawi cię to, co?
Udajesz superglinę z pipidówy.
- Udam, że tego nie słyszałem. - Pierdol się! To słyszałeś?
Wynocha.
Wynoś się.
- Spokojnie. - Puśćcie mnie!
Wystarczy! Puśćcie go.
Zabierz to i spadaj stąd!
Wyjedź dla twojego dobra!
Spieprzaj!
- A ty dokąd, mały? - Śpię u Huga. Pa!
Czekaj, upuściłeś latarkę.
- Gdzie babcia? - W salonie. Muszę lecieć.
- Żadnych wygłupów. - Dobra!
NASZE DZIECI SĄ NARAŻONE
TRUCICIELE
Trzeba zrobić więcej transparentów.
UWAGA SUBSTANCJE TOKSYCZNE
Ulotki są dobre, ale zróbmy więcej znaków.
Cześć, skarbie.
Wszystko dobrze?
Vincent i jego kumple mnie pobili, a ty raczysz ich kawą?
Już cię przeprosiłam.
Ale może to było szczęście w nieszczęściu.
Nie powinieneś ufać Hariemu.
Czy ty siebie słyszysz?
Jak daleko chcecie się w tym posunąć?
Musimy iść na całość.
Dziś rano z Arcacii wyjechały dwie karetki.
Ucierpieli ludzie, a nam nikt nic nie mówi.
Po co te nerwy, skoro nie wiesz, co się stało?
Bo jak zawsze oni to zatuszują!
Jeśli nic nie zrobimy, wkrótce w karetkach skończą nasze dzieci!
Synku, nie widzisz, że robię to dla was wszystkich?
Odkąd to laboratorium tu jest, dzieją się tu okropne rzeczy.
Mały Elias, poronienie twojej siostry, ta biedna dziewczyna...
Wszystko musi wrócić do tego, jak było!
Jak było?
Do dawnych czasów, gdy na górze mieszkała sekta?
Kiedy pozamykały się firmy, a mnie pobito, bo jestem ciotą?
Tak, mamo?
- To miasto zawsze było zgniłe! - Dość!
Ja też mam dość tej dziury. Wyjeżdżam.
Uciekaj od odpowiedzialności. Tylko to ci wychodzi.
Spójrz na swoje życie!
Tędy się idzie do kopalnianych sztolni.
Ale z ciebie kłamca.
- Nic tam nie widziałem. - Bo szedłeś z wycieczką.
Ktoś tu mieszka. Udowodnię, że nie kłamię.
Może to szczur albo nietoperz.
Nie.
To ktoś z dziwną maską i czarnymi oczami.
A jeśli to Czarna Dziewica?
Wiesz, co mówią górnicy.
Jeśli ją zobaczysz, umrze ktoś ci bliski. Może Louane.
Milcz, idioto.
- Chodźmy, tu niczego nie ma. - Nie kłamię!
Mówię wam, że ktoś tu jest!
Zobaczycie.
Titouan!
Spoko, przejdzie 20 metrów i zleje się w gacie.
MALIA
Tak byłoby dużo łatwiej, co?
Złe wyczucie czasu. Nie mam nastroju.
Niech pan spływa!
Nie mogę się skupić!
Czego, kurwa, pan chce?
Czeka nas praca.
Razem musimy przywrócić światu równowagę.
Śmiało, potem dołączę.
- Proszę się odsunąć, bo... - Nie skoczysz.
Bo w głębi duszy wiesz, jaka jesteś ważna.
Odizolować osobę słabą psychicznie,
przekonać ją do siebie pochlebstwami, wmówić, że jest wybrana...
Podręcznikowe zachowanie guru.
Zaraz obieca mi pan, że mnie uleczy, a potem każe rozwalić komuś czaszkę?
Zdrowieją tylko ci, którzy zdadzą egzamin.
Którzy nie chcą odbierać innym życia i zwracają się ku światłu.
Pozostali są skazani na wieczny mrok.
Znam zakres moich mocy,
ale też ich granice.
- Nic nie mogę dla ciebie zrobić. - I dobrze!
I tak jestem dziwolągiem.
Żyję jak dziwoląg i pochodzę z rodziny dziwolągów!
Nie powinnam była przyjść na świat!
Jestem tylko robakiem w Matrixie.
- Chcesz umrzeć? - Tak.
Dobrze.
Nie jesteś pomyłką.
Jesteś jego jedyną nadzieją.
O czym pan mówi? Czyją nadzieją?
Twojego brata.
To nie ciebie prześladuje śmierć.
Tylko jego.
Jara?
Tylko ty możesz go uratować.
Zapomniałeś...?
Jest tu Roméo?
Nie wiem, gdzie on jest.
Wejdź.
Co to jest?
Sprawa, nad którą pracuję.
Sprawa śmierci Emmy?
Między innymi.
Sprawdzam moją teorię.
Jaką teorię?
Hej.
- Co tu robisz? - Miałeś rację.
Ja też się tu duszę.
Jeśli więc dziś nie żartowałeś...
Oby nie, bo inaczej tylko się wygłupię.
Chcę tylko powiedzieć,
że też chcę wyjechać.
Z tobą.
I zacząć od nowa gdzie indziej.
- Tyle. - To nie jest dobry moment.
Słyszałam jakieś głosy.
Dobry wieczór, pani Faure.
Dobry wieczór.
Mamo, pamiętasz Roméa?
Oczywiście!
Nie wiedziałam, że znów macie ze sobą kontakt.
Nic nie mówiłeś, Hari.
Zjesz z nami kolację?
Nie. Roméo ma dużo pracy...
- Skądże. - Ależ tak.
Nie, będzie mi miło.
Idealnie. Wejdź.
Dziękuję.
Hari, mój synku!
Mówiłeś, że rozstałeś się z Emmą w tym miejscu.
Niecałe 100 metrów od wejścia do kopalni.
Tak.
Jean-Pierre Paillet zaginął 14 lipca 2011 roku.
Jego laskę znaleziono niecałe 50 metrów od tego wejścia.
Armelle Lemaître zaginęła w 2014 roku.
Jej ostatnie zdjęcie zrobiono na tym zboczu.
Spójrz, tu jest wejście do kopalni.
Wszystkie ustalone miejsca zaginięcia są w pobliżu wejścia do kopalni.
Co to oznacza?
Że w kopalni ukrywa się zabójca?
Dziś rano w kopalni zaatakowano pracowników Arcacii.
To była rzeź.
To nie wszystko.
To znaczy?
Dorwał też Marie.
Co?
Zamordowano ją.
Znalazłem ją martwą, a jej twarz była wysmarowana węglem.
Jak Emma.
Nie rozumiem. Dlaczego Marie?
On chyba mnie szukał.
Kurwa, to moja wina.
Zginęła przeze mnie!
Przysięgam, że dorwiemy tego sukinsyna.
Czekaj. Przestań, proszę.
O co chodzi?
Nie mogę.
Nie potrafię.
To ja, Erwan!
Otwórz, to poważna sprawa!
Czemu nie odbierasz komórki? Dzwoniłem 25 razy!
Zabito Marie i martwię się o córkę Jara.
Co jest z moją córką?
Erwan...
Pytałem, co z Malią!
Nasz syn Titouan
bawił się z kolegami w kopalni w coś w rodzaju wyzwania.
Znalazł to w jednej ze sztolni. „Malia” to twoja córka?
Daj telefon. Szybko!
- Słucham? - Halo, Anaïs? Kim pani jest?
Może się pan przedstawić?
Mam się przedstawić? Jestem Jaro Gatsi!
Jestem byłym Anaïs i ojcem Malii.
Jest tam moja córka?
Wezwano nas na miejsce zbrodni.
Mężczyzna nie żyje, kobieta jest w stanie krytycznym.
Zabraliśmy ją do szpitala.
Ale nie było tu żadnego dziecka.
Proszę pana?
Porwał ją i przywiózł tutaj.
Jeśli twoja córka naprawdę jest w kopalni,
to poproszę o wsparcie i rozpoczniemy poszukiwania.
Ratownicy jaskiniowi będą tu za dwie, trzy godziny.
Ratownicy? Ona jest w kopalni!
Nie mamy czasu! Gdzie Titouan znalazł ten naszyjnik?
W tunelu przy drodze Ruisseau.
Nie możesz tam wejść. To labirynt! Zgubisz się!
Jaro, czekaj! On ma rację.
Tam są kilometry tuneli. Zgubisz się!
Mówiłaś, że tam jest zabójca! On ma moją córkę!
Co innego mam robić?
Wezmę sprzęt i pójdę z tobą. Zaczekaj.
Co ty wyprawiasz? To samobójcza misja!
Wychowałam się tu i znam te sztolnie.
Nie, nie.
Opóźnisz akcję ratunkową. Nie bądź głupia i zostań.
Będzie powód, by wsadzić mnie w kaftan.
Nie chcę się narzucać.
Przecież sama cię zaprosiłam.
Jedzenia wystarczy dla nas trojga.
Cieszę się, że cię widzę.
Wyrosłeś.
Jesteś już dorosłym mężczyzną.
- Nałożyć pani? - Tak, dziękuję.
Już w liceum byłeś niezwykle uprzejmy.
Matka dobrze cię wychowała, choć samotny rodzic nie ma łatwo.
Coś o tym wiem.
Szkoda, że straciliście ze sobą kontakt, gdy Hari wyjechał na studia medyczne.
Ale na szczęście wasze drogi ponownie się przecięły.
Kiedy los ma dla ciebie plan,
nic nie da się zrobić.
Prawda, skarbie?
Tak.
Spodziewamy się kogoś?
Nie, to tylko nasz stary zwyczaj. Nie zwracaj na niego uwagi.
Pamiątka po dawnym życiu.
To proste słowa.
Używamy ich codziennie bez namysłu,
nieświadomi głębokiej prawdy, która w nich tkwi.
- To one rządzą naszym życiem. - Patrzcie, to tata.
- Życiem całej ludzkości. - Tata.
Od zawsze. Te słowa to „mrok” i „światło”.
Tata.
U zarania dziejów mrok i światło były jednością.
Utrzymywały świat w równowadze.
Malia!
Kurwa.
W którą stronę teraz?
Znajdziemy ją.
To pierwszy raz, gdy zaginęło dziecko.
Nic jej nie będzie, bo jest tylko przynętą.
Nie rozumiesz. Caleb mówił, że Malia jest celem!
„Płomienie powrócą po twoich potomków”.
Najpierw moja matka, potem ja, teraz moja córka.
Musimy ją znaleźć albo ona zginie!
Czy...
w szpitalu już wszystko wróciło do normy?
Tak.
Wszystko się uspokoiło.
Odnaleźliśmy wszystkich pacjentów.
No prawie wszystkich.
Skarbie, przygotujesz deskę z serami?
Dziękuję, jestem już najedzony.
Zjedz jeszcze ser.
Musisz mu wybaczyć, że się tak dąsa.
Chyba naprawdę cię lubi.
Ale...
on wie, co jest dla nas najlepsze.
Co ma pani na myśli?
Jak mogłeś wierzyć, że jesteś godzien mojego syna?
Hari ratuje życie.
A ty?
Jesteś nieudacznikiem, który nie wytknął nosa poza tę mieścinę.
Masz dwa zapchlone kundle i marzenia o zostaniu mistrzem skuterów.
Naprawdę myślałeś, że on z tobą wyjedzie?
Że porzuci swoje obowiązki i mnie zostawi?
Słyszałeś?
Hari...
przygotowuje sery jak grzeczny chłopiec, bo mama go o to poprosiła.
Wie, że teraz sobie gawędzimy.
I wie, że daję ci jedyną szansę, byś sobie teraz poszedł
i na zawsze o nim zapomniał.
Jeśli masz choć trochę rozsądku, to wyjdziesz, nim on tu wróci.
Od 30 lat nikt tu nie sprzątał.
W głębi duszy wiesz, że mam rację.
Więc oszczędź nam wszystkim wstydu,
a sobie upokorzenia.
To był tylko romans.
Nic poważnego.
Masz mnie za idiotkę? Znam cię.
Chciał cię odwieść od misji.
Jesteś światłem.
Strażnikiem równowagi.
Więcej się z nim nie spotkam. Obiecuję.
Nie możesz się tak rozpraszać.
Jesteś zbyt ważny.
Przepraszam. Wybacz mi.
Teraz robisz mi coś takiego?
W kluczowym momencie, gdy uzurpatorzy są gotowi do ataku?
Zmarnowaliśmy dość czasu.
Mamy misję.
Musisz powrócić do nauk i odnaleźć na nowo drogę.
Ja zajmę się resztą.
To prawda...
zabieram ich na skraj przepaści.
Ale nie mogę za nikogo wybrać.
Ten, kto wybierze miłość, otrzyma pokój i uzdrowienie.
Ten, kto wybierze truciznę, otrzyma szaleństwo i zgniliznę.
To chyba oczywiste.
Nawet ten, którego zmiażdżyło życie,
który myśli, że jest bezwartościowy,
i dryfuje w meandrach własnej egzystencji,
nie ma pojęcia, że też kiedyś dołoży swoją cząstkę.
Cząstkę do tej wielkiej wagi, na której ważą się losy świata.
Jeśli to zaakceptujemy, przyjmiemy to do serc,
jeśli stanie się to częścią naszego życia,
to wtedy nikt, absolutnie nikt nie pozostanie w tyle.
Musimy wyciągnąć rękę do wszystkich.
Ale resztę drogi trzeba pokonać samotnie.
Każdy z nas musi stawić czoła własnemu mrokowi.
„Jestem dzieckiem proroka”.
Jestem dzieckiem proroka.
Jestem dzieckiem światła.
Jestem dzieckiem mroku.
Jestem dzieckiem światła.
To ja będę źródłem cudu.
To ja będę źródłem ofiary.
Bez mroku nie ma światła.
Bez światła nie ma mroku.
Jestem czystym światłem.
Jestem czystym mrokiem.
- Życie za życie. - Życie za życie.
Malia!
To naturalna jaskinia.
W kopalni jest ich sporo.
Słyszałeś?
Posłuchaj.
- Nie. - Kurwa.
To Malia?
Nie.
Kurwa.
Poznaję ich.
To Armelle Lemaître. Zaginęła w 2014 roku.
Mathieu Tibis – rok 2012.
Miałam rację. Tu od lat mieszka zabójca.
Wszyscy tu są.
- Co? - Za tobą!
- Jesteś cały? - Tak.
Gio!
Erwan! Przyszedłeś!
Teraz oboje skończymy w kaftanach. Chodźmy, nim on tu wróci.
Nie! Możesz trafić w nagromadzony gaz.
- Pomóż mi! - Chodź.
Kurwa!
Jesteś ranna. Pokaż to.
Trzeba cię zabrać do szpitala.
Co robisz?
Muszę znaleźć córeczkę.
- Wyślemy wsparcie. - Uważaj.
Wstań. Trzymaj się mnie.
To tutaj.
Chodź ze mną, jeśli chcesz ocalić brata.
„Pierwsza krew przelana przez córkę mroku będzie jej własną.
Gdy stanie się kobietą, będzie mogła zacząć służbę”.
Nie!
„Stanie się mrokiem i będzie żyła wiecznie w jeszcze większym mroku”.
Nie! Puść mnie!
„Taka była wola proroka wobec jego dzieci.
Tak utrzymają ten świat w równowadze.
Ilekroć dziecko światłości dokona cudu,
dziecko mroku odpowie złożeniem ofiary.
On będzie ratował życie,
a ona będzie je odbierać”.
- „ Życie... - Za życie”.
Hari!
Powinieneś był odejść.
Pozbądź się go.
To wojownik o symetrię świata.
Przeciwko chaosowi
i nieporządkowi.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz