Hayır, yapma kahrolası! Hayır! Dur!
- Ne oluyor? - Babam!
- Caleb Johansson bu! Adam deli! - Sakin olun.
Babama bir şey yapacak!
Ben anahtarı getireyim. Durun, yapmayın!
Baba!
- Uyandı. Uyandı! - Beyefendi, beni duyuyor musunuz?
- Uyandı. Doktoru çağır. - Kaçtı.
Çekilin lütfen.
Sakin olun beyefendi, bir şey yok.
- Bir kızın oldu. - Görmek istemiyorum!
Götürün, istemiyorum. Yapamam.
Anahtarlardan birini bize bırakmanız gerekiyor.
Sözleşmede yazılı.
Yangın durumunda itfaiyenin girebilmesi gerek.
Ne zaman almaya gelirsiniz?
Bilmiyorum ama her ay düzenli öderim. Size de uyarsa havaleyle.
Patrona sormanız lazım.
Ben hafta sonu bakıyorum. Hemşirelik okuyorum da.
Ben onu ararım. Gitmem gerek, yolum uzun.
Minicikmiş. Bu güzel oğlanın adı ne?
Kız. Adı da Ida. Büyükannemin adını koydum.
Kasaba halkı size ne danışıyor?
Dünyanın her yerinde dert aynı.
İnsan kendini tanrı sanır ama hamamböceği gibi yaşar.
Acısının kaynağı budur,
kusurlu varoluşunun sonsuz döngüsü.
Ama...
16 MAYIS 1994
Onlara huzur getirdim.
Çünkü ben kendini hasta eden insanlığın şifasıyım.
Geleceğimiz Juliette'te.
Doğurduğu çocukla dünyayı tekrar dengesine oturtacak.
Bir tarafta aydınlık, diğerinde karanlık. Herkes kendi kararını verecek.
Hikâyemiz devam edecek... Ama yine de... İçimizde...
Juliette özgür.
Rahminde birleşen aydınlık ve karanlık, dünyaya yol gösterecek.
Juliette...
...işte o zaman tek bir kişi bile ortada kalmaz.
Herkese yardım eli uzatmalıyız.
Ama bu yolun kalanı yalnız yürünecek.
İçimizdeki karanlıkla yalnız yüzleşeceğiz.
Durumuna bakmaya geldim.
Tıbbi bir işlem. Dışarıda bekler misiniz?
Hemşirem mi değişti?
Duydum ki ortak bir arkadaşımız varmış.
Jaro Gatsi.
İntikamını almak istiyor musunuz?
İlginizi çekebilecek bazı şeyler biliyorum.
Bana yardımcı olursanız ben de karşılığını veririm.
ANTRASİT TARİKATIN SIRLARI
Buraya!
Dayanın!
Kesici bir silahla saldırıya uğramışlar. Ne oldu orada?
- Bilmiyorum, hiçbir fikrim yok. - Neler oluyor burada?
Bir kaza yaşandı, tamam mı? Eski tünelleri patlayıcıyla açarken...
Salak değilim ben. Bıktım bu yalanlarınızdan.
Caleb haklıymış, madende kötücül bir şey var.
- Bir şey değil, biri! Onu durdurmalıyız! - İşimiz var. Müsaadenizle...
- Bachelard, lütfen! - İlgilenin.
- Yardım etmelisin! - Hanımefendi...
Tamam, anladım.
Bence durum ciddi.
Ama hayatta gelmez Dr. Fisher! Kontrolü kaybettiğini kabul etmiyor.
Ne yapacağımı şaşırdım.
Bilmiyorum, acaba bir şekilde
hastaneye yatmaya zorlayabilir miyiz?
- Gio... - Sus.
- Kardeşimde kalırım. - Dur!
Isère'deki La Muire Psikiyatri Hastanesi'nden kaçan
Caleb Johansson hâlâ bulunamadı.
Temkinli olmanızı rica ediyoruz. Şahıs tehlikeli arz edebilir.
Eğer şahsı görürseniz hiç yaklaşmadan derhâl jandarmayı arayın.
Günün spor haberleri...
Yavaş, dur!
Ida, iyi misin?
Dur Ida! Yoksa babana bir şey mi oldu?
- Dokunma bana! - Ne oldu?
Anlamıyorum.
Ne oldu? Anlat Ida.
Babamın çantasındaki kaset, hani şu yanından hiç ayırmadığı...
- Juliette... - Ne olmuş Juliette'e?
- Hamileymiş. - Ne?
Haberi de yokmuş.
Röportaj sırasında doğurmuş, babam yanındaymış.
Babam...
Gerçek babam değilmiş.
Bebeği alıp gitmiş işte.
- Anlıyor musun Jaro? - Hayır.
Ablam olamazsın.
Doğurduğunu kendi gözlerimle gördüm.
Mümkün değil.
Solal'le röportaj yaparken...
Berbattı.
Hepimiz berbatız. Bütün hayatım yalanmış lan.
Bir de seninle...
Yapamam.
Seni bir daha görmek istemiyorum. Gidiyorum ben.
Caleb özel biri olduğumu söyledi.
Ne söyleniyordu?
Oraya giden bütün kadınların ona âşık olduğu,
bir şeyler yaşadığımız...
Kız eziyet çıktı resmen.
Bu ne?
Gelip dikme bayrağını
Yakma başka köprüleri
Efendim?
İstemediğini biliyorum ama konuşmalıyız.
Git başımdan Roxane.
Başına çok ciddi bir şey geldi. Bunu konuşmak zorundasın.
Bırak, hiçbir şey bilmiyorsun.
Hayır, çok şey biliyorum.
Enola kim biliyorum.
Caleb, nihayet. Aylardır sizi görmenin hayalini kuruyorum.
Bu işe sizin için girdim.
Siz özgür olmalı, dünyaya yol göstermelisiniz.
Size nasıl yardım edebilirim? Hizmetinizdeyim.
Kendi ağzını da benim kulağımı da boşuna yorma.
Ban hak ettiğim yerdeyim. Yanlış yola saptım, sonu buraya çıktı.
Hayır!
Siz belki kendinizden şüphe ediyorsunuz ama ben sizi sevmeye, dinlemeye hazırım.
Ne isterseniz yaparım.
Tutku ve cehalet.
Putperestliğin ana kaideleri.
Tutkuluyum, evet. Binlerce defa evet.
Ama cahil...
Muhabire verdiğiniz röportajlar. Hepsini izledim, ezberimde.
Sizi tanıyorum Caleb.
Güçlerinizi, kelamınızı biliyorum. Dünyanın size ihtiyacı var.
Bırakın kendinizi bulmanıza yardım edeyim.
Rahat bırak beni.
Seni bir daha görmek istemiyorum.
Hamamböceğisiniz siz.
Hepiniz hem de.
Tutkulu ve cahil
hamamböcekleri.
Hepiniz hamamböceğisiniz.
Olanları hatırlamıyorum.
Garajdan çıktım, Ida beni aradı.
Gerisi yok.
Söylediği doğru mu?
Juliette'in annesi olduğu, kimseye söylemeden onu aldığınız?
Planlanmış bir şey değildi, oluverdi işte.
Elimden geleni de yaptım.
Juliette tamamen kendini kaybetmişti.
Kızın karnı bile şiş değildi. Zaten daha...
Zaten daha çocuktu. Sonra birdenbire şoka girdi.
Bebeği kabul etmedi, yüzüne bile bakamıyordu.
Eşim yıllardır hamile kalamıyordu.
Ne düşündüm bilmiyorum.
Düşünmedim zaten.
Ida'ya söyleyebilirdiniz.
Annesinin dengesiz, mutsuz bir ergen olduğunu bilmenin
ona ne faydası olacaktı?
Babası annesinin üzerinde tahakküm kurmuş,
kızın "gurusu"ymuş, kim bilir ona başka neler yapmış.
Bilmek yine de hakkıydı.
Benim de hakkımdı.
Anneni bir daha hiç görmedim. Senin varlığından haberim yoktu.
Tek arzum, Ida'ya normal bir çocukluk, normal bir hayat fırsatı sunmaktı.
Niye Lévionna'ya döndünüz o zaman?
- Niye tekrar araştırmaya başladınız? - Öyle bir şey yapmadım.
Ida'nın iyiliği için döndüm. Çok hasta, kemoterapi almayı reddediyor.
Caleb Johansson nakil için tek umudumdu.
Öz babası olduğu için %50 uyum ihtimali var.
Ne oldu peki?
Nakle ihtiyacı olmadığını,
Ida'yı yalnızca inancının kurtarabileceğini söyledi.
Testi reddetti.
Yine de uyuşma var mı diye baktırdım
ama negatif çıktı.
Ya ben? Ben de yaptırayım. Belki benim iliğimle uyuşur.
Saldırıdan hemen önce ailenle konuşmuştum.
Önce dayınla yengene uğradım, sonra da sana ulaşacaktım.
Bir dakika. Nasıl yani? Dayımlarla görüşüp her şeyi anlattınız mı?
Gittiğimde dayın çiftlikte değildi ama eşiyle görüştüm.
Mümkün değil.
Marie bunu benden sakladı yani?
Bir daha asla bu meseleyi duymak istemediğini söyleyip
yardım etmeyi reddetti.
Sana ilişmememi istedi.
Marie?
Hayır!
Hayır! Marie! Hayır!
Geldiğinizde kapı açık mıydı?
Kimseyi görmediniz, değil mi?
- Dayım. - Ben konuşabilirim.
Hayır, benim söylemem daha doğru olur.
Pekâlâ. Akşam karakola bir uğrayın, resmî ifadenizi alalım.
Çok üzgünüm.
Geldiğin günden beri
anneni, tarikatı sorup sorup ortalığı karıştırdın.
Biz bunları arkamızda bırakmıştık ama gelip tekrar kurcaladın.
Bedelini de Marie ödedi!
Hayır.
Önümüzde koca bir hayat vardı.
Seni evimize aldık.
Bağrımıza bastık.
Ama sana yetmedi.
- Defol. - Yapma.
Aynı annen gibisin. Yaptıklarının sonuçlarını düşünmüyorsun.
Defol dedim. Defol git!
Eyvah!
Lütuflarını, bilgeliğini akıt içime!
Juliette bir hiç.
Vârisini doğuracak olan benim, ben.
Ben!
JANDARMA KARAKOLU
Duvara "Enola" ismini yazmış.
Bölgede o isimde biri yok. Sence anlamı ne olabilir?
Niye benden bir şeyler saklıyorsun? Tek gayem yengene bunu yapanı yakalamak.
Ne gülüyorsun?
Nihayet işini yapmaya mı karar verdin?
Emma ölünce kılını kıpırdatmamıştın. Harekete geçseydin yengem hayatta olurdu.
Suç bende yani?
Dayın öyle düşünmüyor.
Arkadaşlarınla dedektifçilik oynamak yerine
en baştan bana doğruları söyleseydin işte o zaman yengen hayatta olurdu.
Hoşuna gidiyor, değil mi? Boktan kasabanın sert jandarması olmak.
- Bunu duymamış gibi yapacağım. - Siktir git lan! Al bunu duy!
Çık dışarı.
Yürü! Çık hadi!
- Sakin ol! - Bırakın beni!
Tamam, yeter! Bırakın gitsin.
Al şunu. Yürü, defol! Bu fırsatı tepme derim.
İkile!
- Nereye? - Hugo'larda kalacağım. Görüşürüz!
Dur, bekle. Fenerini düşürmüşsün.
- Anneannen nerede? - Salonda. Ben çıktım, geç kalacağım.
- Yaramazlık yok! - Tamam!
Ben de yedim.
ÇOCUKLARIMIZ TEHLİKEDE
ÇEVRE DÜŞMANLARI
Daha çok pankart lazım.
TEHLİKE ZEHİR
Broşürler iyi de pankartları artıralım.
Merhaba canım.
Nasıl, iyi misin bari?
Vincent arkadaşlarıyla beni dövüyor, sen kahveye çağırıyorsun.
Özür diledim ya!
Ama bak, her şerde bir hayır vardır.
Hari yalan söylüyor, güven olmaz.
Saçma sapan konuşma.
Bu işi nereye kadar tırmandıracaksınız?
Sonuna kadar! Başka çaremiz yok.
Bu sabah Arcacia'dan iki ambulans çıktı. Ağır yaralılar var ama sıfır açıklama.
Daha ne olduğunu bilmeden niye hiddetleniyorsunuz?
Çünkü yine hasır altı edecekler!
Boş boş oturursak ambulansa binme sırası bize ve çocuklarımıza gelecek.
Bunu sizin iyiliğiniz için yaptığımı görmüyor musun?
O laboratuvar kurulduğundan beri felaket üstüne felaket.
Elias, ablanın düşük yapması, ölen zavallı kız...
Her şeyin eskiye dönmesi için durdurmak zorundayız.
Eskiye mi?
Ha, şu dağlarda tarikatların olduğu güzel günleri diyorsun!
Maden mesaisiyle hayatın da bittiği, "ibne"yim diye dayak yediğim günler.
O günleri mi diyorsun?
- Bu kasaba hep berbattı zaten. - Yeter!
Sikerim, yetti ya. Bıktım bu boktan yerden, gidiyorum.
Tabii, sorumluluk gördün mü kaç. En iyi bildiğin şey.
Şu yaşadığın hayata bak!
İşte burası. Müzenin maden tünellerine çıkıyor.
Sallıyorsun.
- Ben madende bir şey görmedim. - Gruptan ayrılmadın ki.
Madende biri yaşıyor. Sallıyor muyum görürsünüz.
Belki fare, yarasa falandı.
Hayır.
Tuhaf maskeli, kapkara gözlü biriydi.
Ya Siyah Bakire'yse?
Madenciler hep anlatır. Onu görenin bir sevdiği ölüyormuş.
- Belki Louane ölür. - Sus be salak.
- Hadi gidelim, burada bir şey yok. - Sallamıyorum!
Diyorum size, burada biri var! Göreceksiniz bak.
Titouan!
Takmayın. 20 metre gider, korkudan altına yapıp döner.
Ne kolay olurdu, değil mi?
Berbat bir zamanda geldin. Hiç havamda değilim, tamam mı?
Gider misin şuradan? Konsantre olamıyorum!
Ne istiyorsun lan?
Yapacak işlerimiz var.
Birlikte dünyanın dengesini sağlamalıyız.
Sen git, ben geliyorum.
- Hayır, yaklaşma yoksa... - Atlamayacaksın.
Çünkü içten içe ne kadar kıymetli olduğunu biliyorsun.
Psikolojisi zayıf birini çevresinden kopar,
iltifat edip iyi davranarak gönlünü çel, müthiş bir kader vaadinde bulun...
Klasik guru taktikleri.
Hadi beni iyileştirebileceğini söyle, birinin kafasını patlatmamı iste.
Şifa yalnızca sınavı geçenlere bahşolunur.
Can almayı reddedip yüzünü aydınlığa dönenlere.
Kalanlarsa ebedî karanlığa mahkûm olur.
Güçlerimin büyüklüğüne de hâkimim, sınırlarına da.
Sana zaten yardım edemem.
Hiç şaşırmadım!
Ucube ailesiyle
ucube hayatı yaşayan
ucubenin tekiyim ben!
Zaten hiç doğmamalıydım!
Matrix'te bir hatayım ben.
- Ölmek mi istiyorsun yani? - Evet.
Pekâlâ o hâlde.
Sen hata falan değilsin.
Sen onun tek umudusun.
Ne diyorsun sen? Kimin umuduyum?
Kardeşinin.
Ölüm senin peşinde değil.
Onun peşinde.
Jaro mu?
Onu sadece sen kurtarabilirsin.
Şeyi mi unuttun...
Roméo burada mı?
Hayır, nerede bilmiyorum.
Geç.
- Bunlar ne? - Üzerinde çalıştığım bir vaka.
Emma mı?
Başka şeyler de var.
Bir teorim var, ona bakıyorum.
Neymiş teorin?
Merhaba.
- Ne işin var burada? - Haklıydın.
Burası beni de boğuyor.
Yani sabah dediğinde ciddiysen,
ki umarım ciddisindir yoksa fena rezil olacağım...
Neyse, diyeceğim şu ki
ben de gitmek istiyorum, seninle.
Başka bir yerde yeni bir sayfa açalım. Öyle işte yani.
Şimdi hiç zamanı değil.
Ben de kim konuşuyor diyordum.
İyi akşamlar Bayan Faure.
Sana da.
- Anne, Roméo'yu hatırladın mı? - Tabii hatırladım.
Hâlâ görüştüğünüzü bilmiyordum.
Hiç söylemedin Hari.
Yemeğe katılır mısın?
Yok, hayır. Roméo'nun işleri varmış...
- İşim falan yok. - Vardır.
Yok. Çok isterim.
Şahane. Geç hadi.
Teşekkürler.
Emma'yla tam burada ayrıldığınızı söylemiştin bana.
Maden girişine 100 metre falan.
Doğrudur.
Jean-Pierre Paillet 14 Temmuz 2011'de kayboldu.
Batonu burada bulundu, maden girişine 50 metre.
Armelle Lemaître, 2014'te kayboldu. Onun da yine son fotoğrafı bu kayalıkta.
Bak, şurada bir maden girişi var.
Kayıp vakalarının konumlarına baktığımızda hep yakında bir maden girişi var.
Yani ne diyorsun? Madende saklanan bir katil mi var?
Arcacia personeli sabah tünellerde saldırıya uğradı.
Ortalık kan gölüydü.
Devamı da var.
Nasıl yani?
- Marie'ye de saldırdı. - Ne?
Öldürmüş.
İlk ben gördüm. Yüzü antrasit içindeydi, tıpkı Emma gibi.
Ama anlamıyorum. Neden Marie?
Sanırım asıl hedefi bendim.
Kahretsin, hepsi benim suçum.
Benim yüzümden öldü!
Yemin ediyorum o pisliği yakalayacağız.
Bir saniye. Dur lütfen.
Ne oldu?
Yapamam.
Olmaz.
Benim, Erwan!
Aç! Durum ciddi, konuşmamız lazım!
Niye telefonunu açmıyorsun? Elli kere aradım!
Marie Chevallier öldü. Jaro'nun kızı için endişeliyim.
Ne? Kızıma bir şey mi olmuş?
Erwan...
Konuşsana! Malia'ya ne olmuş?
Titouan, oğlumuz yani, arkadaşlarıyla madende oynamaya gitmiş.
İddiaya mı girmişler, ne.
Bir tünelde bunu bulmuş. "Malia" yazıyor. Kızın, değil mi?
Telefon... Telefonunu ver. Çabuk!
- Alo? - Alo, Anaïs? Siz kimsiniz?
Kendinizi tanıtır mısınız?
Kendimi mi tanıtayım? Jaro Gatsi.
Anaïs'in eski partneri, Malia'nın babası.
Kızım yanınızda mı?
Bir ihbar üzerine buradayız.
Ölen bir erkek ve durumu ağır bir kadın var.
Kadın şimdi hastaneye kaldırıldı. Herhangi bir çocuğa rastlamadık.
Beyefendi?
Onu kaçırıp buraya getirmişler.
Bak, kızın gerçekten madendeyse
çevre bölgelerden herkesi çağırıp arama başlatırız.
Mağara ekipleri meşgul ama iki üç saate gelirler.
Ne ekibi, ne iki üç saati? Kızım madende be!
Vaktimiz yok, gitmemiz lazım!
- Kolyeyi nerede bulmuş? - Ruisseau Yolu'na yakın bir tünelde.
Ama oraya gidemezsin. Labirent gibi! Geri çıkamazsın!
Jaro, dur! Erwan haklı. Kilometrelerce tünel var, kaybolursun.
Madende katil var dedin! Herif kızımı kaçırmış!
Ne yapmamı bekliyorsun?
Yanıma bir şeyler alayım, ben de geleyim. Bensiz gitme sakın.
Ne yapıyorsun? İntihar bu, sen de biliyorsun!
Ben burada büyüdüm, madenleri iyi bilirim.
Hayır, olmaz.
Anca arama çalışmalarını zorlaştıracaksın. Saçmalama. Gitme!
Hastaneye yatırmak için bahanen olur işte.
Emrivaki oldu, kusura bakmayın.
Olur mu hiç? Ben davet ettim. Bir tabak daha koyduk alt tarafı.
Hem seni gördüğüme çok sevindim.
Ne kadar da büyümüşsün. Çok yakışıklı bir adam olmuşsun.
- Alır mısınız? - Alırım, teşekkürler.
Lise çağında bile çok kibar bir çocuktun zaten.
Annen iyi yetiştirmiş. Bir başına zor iş tabii, iyi bilirim.
Hari tıp okumaya gidince kopmanız çok yazık olmuştu.
Olsun, yollarınız bir şekilde tekrar kesişmiş oldu.
Alnımızda ne yazıyorsa o. Kadere karşı gelinmiyor.
Öyle değil mi canım?
Öyle.
Biri mi gelecekti?
Yok, alışkanlık işte. Boş ver sen.
Başka bir hayattan bir hatıra.
Gayet basit sözcükler.
Her gün kullandığımız, hiç üzerine düşünmediğimiz,
içlerinde saklı gerçeği asla göremediğimiz sözcükler.
- Varoluşumuzu yönlendiren sözcükler. - Bakın, babanız.
- Hayatımızı, insanlığı yönlendiren. -"Baba."
Ezelden beri. Ne mi bu sözcükler? "Karanlık" ve "aydınlık".
"Baba."
Zamanın şafağında karanlık ve aydınlık birdi.
Dünyayı dengede tutarlardı.
Malia!
- Malia! - Kahretsin.
Nereden?
Mutlaka buluruz.
İlk defa bir çocuk kayboluyor.
Kızı yem yapacaklar, zarar vermezler.
Hayır! Caleb bana Malia'nın da hedef olduğunu söyledi.
"Ateş peşine düşecek. Soyun kuruyana dek!"
Annemle başladılar, beni denediler, şimdi de kızım.
Onu hemen bulmazsak öldürecekler.
Neyse.
Tımarhanede durum nasıl? Sabah olanlardan sonra yani.
Gayet iyi.
Ortalık duruldu artık.
Hastaların tamamını topladık.
Gerçi... Neredeyse tamamını diyelim.
Peynir tabağı hazırlar mısın canım?
Ben doydum, sağ olun. Çok güzeldi ama.
Bir parça yersin.
Kusuruna bakma, bugün yüzünden düşen bin parça.
Bence seni cidden seviyor.
Ama işte...
Yapması gerekeni de biliyor.
Nasıl yani?
Sen benim oğluma layık olduğuna gerçekten inanıyor musun yani?
Hari hayat kurtarıyor.
Peki ya sen?
Küçük kasabasından çıkamamış beş para etmez bir serseri.
Motoruyla şampiyonluk hayalleri kuran, iki uyuz itiyle yaşayan koca bir hiç.
Gerçekten seninle kaçacağını mı sandın?
Tüm sorumluluklarını bir kenara bırakıp beni terk edeceğini?
Duyuyor musun?
Hari...
Sırf annesi istedi diye uslu uslu peynir tabağı hazırlıyor.
Seninle bu konuşmayı yaptığımızın da gayet farkında.
Şu an sana çekip gitmen, onu unutman için bir şans tanıdığımın da farkında.
Biraz aklın varsa Hari döndüğünde burada olmazsın.
30 yıldır temizleyen olmamış.
Haklı olduğumu sen de biliyorsun.
O yüzden bizi bu rezillikle uğraştırma,
senin de yüzün kızarmasın.
Ufak bir kaçamaktı, ciddi bir şey değildi.
Beni aptal mı sandın? Ben senin ciğerini bilirim.
Seni vazifenden alıkoyacaktı.
Sen aydınlatansın, dengenin muhafızısın.
Bitti işte, gitti. Bir daha görüşmem, söz.
Böyle şeylerle oyalanamazsın.
Çok önemlisin sen.
Özür dilerim, affet beni.
Bunu bana nasıl yaparsın?
Böyle kritik bir anda nasıl yaparsın? Tahta göz dikenler saldırmak üzere.
Yeterince vakit kaybettik. Bir sürü işimiz var.
Kelamımıza dönüp doğru yolu tekrar bulmalısın.
Gerisini bana bırak.
Evet, doğru.
Onları uçurumun kenarına götürüyorum.
Ama kimsenin yerine karar veremem.
Sevgiyi seçen huzura, şifaya erer.
Zehri seçense aklını yitirir, çürüyüp gider.
Doğrular aşikâr.
Hayatın yükü altında ezilenler bile,
kendini değersiz belleyenler bile,
varoluşunun dolambaçlı yollarında kaybolanlar bile kıymetlidir.
Bilmezler ki
bir gün onlar da tartılacak,
dünyanın terazisine onlar da çıkacak.
Bunu kabul edersek, benimsersek, hayatımızın bir parçası yaparsak
işte o zaman tek bir kişi bile ortada kalmaz.
Herkese yardım eli uzatmalıyız.
Ama bu yolun kalanı yalnız yürünecek.
İçimizdeki karanlıkla yalnız yüzleşeceğiz.
"Ben peygamber soyuyum."
Ben peygamber soyuyum.
Ben aydınlığın evladıyım.
Ben karanlığın evladıyım.
Ben aydınlığın evladıyım.
Mucize beni bulacak.
Kurban beni bulacak.
Karanlık olmadan aydınlık olmaz.
Aydınlık olmadan karanlık olmaz.
Ben aydınlığın ta kendisiyim.
Ben karanlığın ta kendisiyim.
- Kısasa kısas. - Kısasa kısas.
Malia!
Burası doğal bir mağara.
Madenlerde birkaç tane var.
Duydun mu?
Dinle.
- Hayır! - Kahretsin.
Malia mı?
Değil.
Ha siktir.
Tanıdım.
Armelle Lemaître, 2014'te kaybolmuştu.
Mathieu Tibis, 2012.
Haklıymışım. Bunca yıldır burada yaşayan bir katil varmış.
Hepsi burada.
- Ne oldu? - Arkanda!
- İyi misin? - İyiyim.
Gio!
Erwan? Sen de mi geldin?
Hastaneye birlikte yatarız artık. Hadi, dönmeden gidelim.
Dur, yapma! Gazı tutuşturabilirsin, tehlikeli.
- Yardım et. - Gel.
Kahretsin!
Yaralısın. Bakayım.
Siktir, hastaneye gitmemiz lazım.
Ne yapıyorsun?
Kızımı bulmak zorundayım.
- Yardım yollarız. - Dikkat et.
Hadi kalk. Bana tutun.
İşte geldik.
Kardeşin yaşasın istiyorsan benimle gel.
"Karanlığın evladının döktüğü ilk kan kendi kanı olacak.
Böylelikle bir kadın olup vazifesine başlayacak.
Karanlığın ta kendisi olup daha da derin karanlıklarda yaşayacak."
İstemiyorum! Bırak!
"Peygamberin evlatlarına vasiyeti budur.
İşte dünyanın dengesi böyle korunacak.
Aydınlığın evladının her mucizesine
karanlığın evladı bir kurbanla karşılık verecek.
"Biri hayat kurtaracak,
diğeri can alacak."
-"Kısasa..." - Kısas.
Hari?
Keşke gitseydin.
Şimdi ondan kurtul.
Dünyevi ahengin muhafızıyla
kaosun, kargaşanın mücadelesi.