1
00:00:06,000 --> 00:00:07,360
(ซีรีส์นี้สร้างจากเหตุการณ์จริง)

2
00:00:07,440 --> 00:00:08,680
(แต่มีตัวละครและบางแง่มุม)

3
00:00:08,760 --> 00:00:11,400
(ถูกเปลี่ยนแปลงหรือแต่งขึ้น
เพื่อจุดประสงค์ด้านการละคร)

4
00:00:31,400 --> 00:00:33,400
ชื่อของผู้ต้องสงสัยคือโรเบิร์ต แนปเปอร์

5
00:00:33,480 --> 00:00:37,040
เขาถูกกักตัวอยู่ที่
โรงพยาบาลจิตเวชบรอดมัวร์ตั้งแต่ปี 1995

6
00:00:37,640 --> 00:00:40,440
ต้องโทษคดีฆาตกรรมสองราย
กับคดีข่มขืนอีกหลายคดี

7
00:00:41,040 --> 00:00:42,720
แต่น่าสงสัยว่ามีมากกว่านั้น

8
00:00:46,240 --> 00:00:48,960
แนปเปอร์คือคนที่ฆ่าเรเชล

9
00:00:49,480 --> 00:00:51,840
และทีมนี้จะพิสูจน์ให้ได้

10
00:00:55,040 --> 00:00:57,120
แล้วผมต้องเชื่อพวกคุณเหรอ

11
00:00:57,880 --> 00:00:59,600
(สถานกงสุลอังกฤษ บาร์เซโลนา)

12
00:00:59,680 --> 00:01:00,760
ทำไมต้องเชื่อ

13
00:01:01,680 --> 00:01:04,920
เพราะการจับคู่ดีเอ็นเอมีความเป็นไปได้สูง

14
00:01:05,000 --> 00:01:07,840
ถ้านั่นคือหลักฐาน คุณก็คงบอกผมแล้วว่า
คุณตั้งข้อหาชายคนนี้ไปแล้ว

15
00:01:07,920 --> 00:01:09,960
แต่คุณไม่ได้ตั้งข้อหาเขาใช่ไหม

16
00:01:10,680 --> 00:01:12,800
ตัวอย่างยังไม่ดีพอจะใช้เป็นหลักฐานในชั้นศาลได้

17
00:01:12,880 --> 00:01:14,040
แล้วถ้ามันไม่ดีพอต่อไปล่ะ

18
00:01:14,120 --> 00:01:17,560
เราคาดการณ์กันไว้แล้วว่า
ยังไงก็คงต้องพึ่งหลักฐานอื่นๆ

19
00:01:17,640 --> 00:01:20,600
แต่ตอนนี้เราได้ตัวผู้ต้องสงสัยหลักแล้ว
การค้นหาก็จะมีทิศทางมากขึ้น

20
00:01:20,680 --> 00:01:22,000
แปลว่าเขาไม่ยอมรับใช่ไหม

21
00:01:23,480 --> 00:01:25,080
เรายังไม่ได้สอบปากคำเขา

22
00:01:25,160 --> 00:01:27,400
แต่เรารู้จากคดีอื่นๆ ของแนปเปอร์ว่า

23
00:01:27,480 --> 00:01:30,760
เขาจะยอมรับก็ต่อเมื่อไม่มีทางเลือกจริงๆ

24
00:01:30,840 --> 00:01:33,280
ตอนนั้นทีมสแต็กมุ่งไปที่การรีดคำสารภาพ

25
00:01:33,360 --> 00:01:34,320
ผมรู้ดีว่าทีมนั้นทำอะไร

26
00:01:34,920 --> 00:01:38,560
สิ่งที่เรามุ่งเน้นคือการหาหลักฐาน
ที่แข็งแรงพอที่จะพิสูจน์โดยไร้ข้อกังขา

27
00:01:38,640 --> 00:01:40,160
ว่าโรเบิร์ต แนปเปอร์คือคนร้าย

28
00:01:42,560 --> 00:01:43,600
ฟังนะ

29
00:01:45,120 --> 00:01:47,600
ผมเข้าใจว่าคุณต้องการความแน่ชัด

30
00:01:47,680 --> 00:01:48,800
ผมต้องการความจริง

31
00:01:49,840 --> 00:01:54,080
เกี่ยวกับวันนั้น
และวันคืนที่ผ่านมาที่ไม่มีใครถูกนำตัวมารับผิด

32
00:01:55,280 --> 00:01:56,400
ถ้าคุณให้ผมได้

33
00:01:57,600 --> 00:01:58,680
ผมจะฟัง

34
00:02:01,120 --> 00:02:02,040
โอเค

35
00:02:08,160 --> 00:02:12,800
(พยานปากเอก)

36
00:02:20,080 --> 00:02:23,080
คดีที่ยังไม่ได้รับการคลี่คลายจากเมื่อ 14 ปีก่อน

37
00:02:23,160 --> 00:02:27,120
ตลอดกว่าทศวรรษครึ่งที่ผ่านมา
การสืบสวนนี้เคยถูกลดความสำคัญ

38
00:02:27,200 --> 00:02:29,800
ถูกนำกลับมาทบทวน
และตอนนี้กำลังมีการหาหลักฐานใหม่

39
00:02:29,880 --> 00:02:32,720
แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่มีการตั้งข้อหาใหม่แต่อย่างใด

40
00:03:03,280 --> 00:03:05,080
คืนนี้พ่อเธอทำอะไร

41
00:03:07,040 --> 00:03:08,040
ฉันไม่สน

42
00:03:19,880 --> 00:03:22,000
อังเดร ฟังอยู่ไหม

43
00:03:22,520 --> 00:03:24,080
นี่ฟรานซิสโก

44
00:03:24,160 --> 00:03:27,320
ไม่เห็นหน้าตั้งหลายเดือน หายไปไหนเนี่ย

45
00:03:28,040 --> 00:03:32,920
พวกฉันทางนี้เป็นห่วงนายนะ

46
00:03:37,000 --> 00:03:40,360
ไหน เราจะพิสูจน์ได้ยังไงว่า
โรเบิร์ต แนปเปอร์อยู่ที่วิมเบิลดัน คอมมอน

47
00:03:40,440 --> 00:03:43,760
เช้าวันที่ 15 กรกฎาคม 1992

48
00:03:44,440 --> 00:03:47,360
โอเค เราจะเริ่มจากการพิสูจน์ว่า
เขาไม่ได้อยู่ในที่ที่อ้างว่าอยู่

49
00:03:47,440 --> 00:03:48,760
(นิวสก็อตแลนด์ยาร์ด ลอนดอน)

50
00:03:48,840 --> 00:03:50,080
ดี ที่ไหนล่ะ

51
00:03:50,600 --> 00:03:54,200
ที่ทำงาน บริษัทเซอร์โคในกรีนิช
เขาบอกว่าอยู่ที่นั่นทั้งวัน

52
00:03:54,920 --> 00:03:57,640
ยังมีเพื่อนร่วมงานเก่าๆ อยู่บ้างไหม

53
00:03:57,720 --> 00:04:00,520
มีหัวหน้างาน
ตอนนั้นตำรวจสอบปากคำเขาไปแล้ว

54
00:04:00,600 --> 00:04:04,000
เขาเก็บปฏิทินการทำงานรายปีไว้
สำหรับบันทึกชั่วโมงการทำงานของพนักงาน

55
00:04:04,080 --> 00:04:05,360
แต่หาของปี 1992 ไม่เจอ

56
00:04:05,440 --> 00:04:08,080
เหรอ คิดว่าควรไปคุยกับเขาอีกครั้งไหม

57
00:04:08,160 --> 00:04:10,680
- ผมว่าไม่น่าจะได้ประโยชน์
- เหมือนกัน

58
00:04:10,760 --> 00:04:13,600
แต่เราต้องตรวจสอบทุกอย่าง

59
00:04:13,680 --> 00:04:17,760
ทุกอย่างและทุกคน
เหมือนไม่เคยมีการตรวจสอบมาก่อน

60
00:04:17,840 --> 00:04:20,800
- โอเค มีรอยรองเท้าไหม
- มี อยู่นี่

61
00:04:20,880 --> 00:04:23,800
โทนี่ นี่รอยรองเท้า

62
00:04:25,160 --> 00:04:27,080
หนึ่งในหลักฐานทางกายภาพเพียงไม่กี่ชิ้น

63
00:04:27,160 --> 00:04:29,560
จากที่เกิดเหตุเดิม ใช่ไหม

64
00:04:29,640 --> 00:04:34,240
ทีนี้ เบนโน่ตรวจบันทึกทั้งหมดแล้ว
เพื่อพยายามจับคู่กับรองเท้าของแนปเปอร์

65
00:04:34,320 --> 00:04:35,240
แต่…

66
00:04:38,920 --> 00:04:42,720
ตอนที่แนปเปอร์ถูกจับ
ตำรวจไม่พบรองเท้าในห้องเขาเลย

67
00:04:42,800 --> 00:04:44,520
- สักคู่เดียว
- แล้วไง

68
00:04:46,520 --> 00:04:48,080
แล้วเราก็เลยสงสัยว่า

69
00:04:48,960 --> 00:04:51,520
ตอนเขาถูกจับ เขาใส่รองเท้าคู่ไหน

70
00:04:52,040 --> 00:04:54,320
เขาไม่เคยได้รับการปล่อยตัวอีกเลยใช่ไหม

71
00:04:54,840 --> 00:04:55,680
ใช่

72
00:04:56,200 --> 00:04:59,160
งั้น… ก็น่าจะถูกเก็บเป็นของใช้ส่วนตัวใช่ไหม

73
00:04:59,240 --> 00:05:02,280
ถูกเก็บไว้ในคลังที่บรอดมัวร์ตลอดสิบปีที่ผ่านมา

74
00:05:03,840 --> 00:05:05,000
น่าลองไปหาดูนะ

75
00:05:06,040 --> 00:05:08,120
รอบคอบกว่าครั้งก่อนด้วยนะ

76
00:05:08,200 --> 00:05:10,560
อย่าบอกใครทั้งนั้นจนกว่าจะได้หมายค้น

77
00:05:11,080 --> 00:05:13,120
- ได้
- มีอะไร

78
00:05:14,480 --> 00:05:16,640
เคยลองขอหมายศาลเพื่อเข้าค้นเรือนจำไหม

79
00:05:28,720 --> 00:05:29,680
อเล็กซ์

80
00:05:32,640 --> 00:05:34,400
- โอเคไหม
- ฮะ

81
00:05:36,080 --> 00:05:37,240
สัปดาห์นี้เป็นยังไงบ้าง

82
00:05:38,400 --> 00:05:39,320
ก็ดี

83
00:05:39,880 --> 00:05:42,160
เหรอ แล้วงานเป็นไง

84
00:05:42,880 --> 00:05:43,880
ก็ดีฮะ

85
00:05:46,880 --> 00:05:47,880
แล้วพ่อล่ะ

86
00:05:49,320 --> 00:05:50,240
ดี

87
00:05:50,840 --> 00:05:52,640
กินข้าวเลยไหม หรือไว้ก่อน

88
00:05:54,920 --> 00:05:56,640
คืนนี้ผมมีนัดกินข้าวที่บ้านแอนนา

89
00:05:57,720 --> 00:05:59,480
แค่มาเอาของนิดหน่อย

90
00:06:02,080 --> 00:06:02,920
ได้

91
00:06:05,200 --> 00:06:06,560
ทำไมไม่บอกก่อนล่ะ

92
00:06:07,800 --> 00:06:09,080
นึกว่าบอกแล้ว

93
00:06:09,600 --> 00:06:10,720
บอกตอนไหน อเล็กซ์

94
00:06:11,240 --> 00:06:12,240
ลูกไม่เคยอยู่บ้าน

95
00:06:15,480 --> 00:06:17,440
ตอนนี้อยู่แล้วนี่ไง เผื่ออยากคุย

96
00:06:18,440 --> 00:06:20,200
ไม่มีอะไรให้คุยนักหรอก

97
00:06:21,720 --> 00:06:24,960
ไม่แน่ใจว่าลูกอยากรู้ไหมว่า
ตำรวจติดต่อมารึยัง แต่…

98
00:06:26,760 --> 00:06:27,800
ยังไม่ติดต่อมา

99
00:06:29,000 --> 00:06:31,400
เห็นได้ชัดว่าไม่มีอะไรคืบหน้า
กับผู้ต้องสงสัยรายใหม่คนนี้

100
00:06:34,840 --> 00:06:35,920
ผมไปอาบน้ำนะ

101
00:06:50,680 --> 00:06:53,480
ก็ผ่านมาเกินสิบปีแล้วนะ สมัยที่ผมทำงานที่นั่น

102
00:06:54,240 --> 00:06:56,920
และคุณยืนยันไม่ได้แน่ชัด

103
00:06:57,000 --> 00:07:00,000
ว่าแนปเปอร์อยู่ที่ทำงานวันนั้นรึเปล่า

104
00:07:00,960 --> 00:07:02,760
ความจำผมดีมากนะ แต่…

105
00:07:03,280 --> 00:07:05,000
มีใครที่น่าจะจำได้บ้างไหม

106
00:07:05,520 --> 00:07:07,760
ก็อย่างที่บอก แนปเปอร์ทำงานที่นั่นไม่นาน

107
00:07:08,280 --> 00:07:10,520
และคนเดียวที่ผมเห็นเขาคุยด้วยก็คือตัวเขาเอง

108
00:07:11,040 --> 00:07:13,000
พวกผู้หญิงพากันออกห่างหมด

109
00:07:13,600 --> 00:07:15,240
รู้ใช่ไหมว่าผมเคยเล่าไปหมดแล้ว

110
00:07:15,320 --> 00:07:17,120
ใช่

111
00:07:19,960 --> 00:07:22,400
ผมเข้าใจว่าคุณเก็บปฏิทินทำงานรายปีไว้ใช่ไหม

112
00:07:22,480 --> 00:07:25,720
ใช่ อยู่ในโรงรถ ไม่รู้เหมือนกันว่าเก็บไว้ทำไม

113
00:07:26,240 --> 00:07:28,480
บันทึกชั่วโมงทำงานของพนักงานทุกคน

114
00:07:28,560 --> 00:07:32,920
ผมเอาของปี 1991 กับ 1993
ให้ตำรวจอีกชุดนึงไปแล้ว ส่วนที่เหลือก็โยนทิ้ง

115
00:07:33,960 --> 00:07:35,320
ไม่เห็นของปี 1992 เลยเหรอ

116
00:07:36,480 --> 00:07:37,320
ไม่เห็น

117
00:07:38,280 --> 00:07:39,880
เราขอหาเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม

118
00:07:41,120 --> 00:07:42,520
คุณไม่อยากเข้าไปในนั้นหรอก

119
00:07:43,120 --> 00:07:45,920
ใช่ คุณพูดถูก ไม่อยากเลย

120
00:07:50,760 --> 00:07:53,080
- เป็นของชิ้นใหญ่นะ
- ได้

121
00:07:53,160 --> 00:07:55,720
- สำหรับติดผนังน่ะ
- ได้

122
00:08:02,240 --> 00:08:03,680
ให้ตายสิ

123
00:08:08,680 --> 00:08:09,760
ตรงนี้ครับหัวหน้า

124
00:08:16,320 --> 00:08:17,680
(ปฏิทินการเข้ากะรายปี 1992)

125
00:08:18,920 --> 00:08:21,040
- เมอร์รี่คริสต์มาส
- ใช่

126
00:08:21,600 --> 00:08:23,360
ใช่ อยู่นี่ไง

127
00:08:23,880 --> 00:08:24,880
โรเบิร์ต แนปเปอร์

128
00:08:26,040 --> 00:08:30,480
วันพุธที่ 15 กรกฎาคม เขาหยุดงานทั้งวัน

129
00:08:31,240 --> 00:08:32,320
มั่นใจเต็มร้อยไหม

130
00:08:32,400 --> 00:08:34,280
จอร์จเป็นคนละเอียดมาก และเขาก็ยืนยัน

131
00:08:34,360 --> 00:08:37,240
แปลว่าวันนั้น
โรเบิร์ต แนปเปอร์ไม่ได้ทำงานทั้งวัน

132
00:08:37,800 --> 00:08:40,440
ดี งั้นตอนนี้เราก็พิสูจน์ได้แล้วว่า
เขาไม่ได้อยู่ที่ไหน

133
00:08:40,960 --> 00:08:42,880
ลองดูว่าเขาจะยอมบอกไหมว่าอยู่ที่ไหนกันแน่

134
00:08:48,680 --> 00:08:52,040
(โรงพยาบาลจิตเวชบรอดมัวร์ ประเทศอังกฤษ)

135
00:08:55,520 --> 00:08:56,520
ขอบคุณอีกครั้งนะ

136
00:09:00,360 --> 00:09:02,000
คุณเป็นทนายของเขาเหรอ

137
00:09:02,080 --> 00:09:03,400
ใช่ค่ะ

138
00:09:03,480 --> 00:09:07,320
และถ้าทีมแพทย์ของลูกความฉันเห็นว่า
เขามีอาการทุกข์ใจระหว่างการสอบปากคำ

139
00:09:07,400 --> 00:09:09,000
ฉันจะหยุดพวกคุณทันที

140
00:09:09,520 --> 00:09:12,920
บ็อบเขา… เปราะบางทางด้านจิตใจ

141
00:09:14,280 --> 00:09:16,720
และบ็อบก็เป็นนักโทษที่ถูกตัดสินผิด

142
00:09:17,240 --> 00:09:18,560
และต้องสงสัยในคดีฆาตกรรม

143
00:09:19,080 --> 00:09:20,760
อันที่จริง เขาไม่ใช่นักโทษ

144
00:09:20,840 --> 00:09:22,000
เขาเป็นผู้ป่วย

145
00:09:22,800 --> 00:09:25,280
ที่นี่โรงพยาบาล ไม่ใช่เรือนจำ

146
00:09:29,760 --> 00:09:33,880
บ็อบ มานั่งตรงนี้ได้เลย

147
00:09:35,280 --> 00:09:37,640
- นั่นแหละ
- สวัสดี โรเบิร์ต

148
00:09:41,720 --> 00:09:43,440
นั่นแหละ นั่งเลย

149
00:09:44,160 --> 00:09:45,240
เรียบร้อย

150
00:09:45,880 --> 00:09:46,840
โอเค

151
00:09:49,320 --> 00:09:52,000
เรามาที่นี่เพื่อคุยกับคุณเรื่องราเชล นิคเคล

152
00:09:53,920 --> 00:09:55,640
รู้จักชื่อนั้นใช่ไหม โรเบิร์ต

153
00:09:58,320 --> 00:10:00,760
เคยถูกถามเรื่องราเชลมาแล้วใช่ไหม

154
00:10:02,760 --> 00:10:07,600
ราเชลถูกล่วงละเมิดทางเพศ
และถูกฆาตกรรมในปี 1992

155
00:10:07,680 --> 00:10:09,440
ตอนนี้วิทยาศาสตร์ก้าวหน้าพอ

156
00:10:09,520 --> 00:10:13,360
เราจึงระบุดีเอ็นเอของชายคนนึงได้
ซึ่งไม่เป็นที่รู้จักก่อนหน้านี้

157
00:10:13,960 --> 00:10:15,920
เราพบดีเอ็นเอนี้บนร่างของราเชล

158
00:10:17,880 --> 00:10:19,400
และมันเป็นของคุณ โรเบิร์ต

159
00:10:21,120 --> 00:10:22,800
เข้าใจใช่ไหมว่าดีเอ็นเอคืออะไร

160
00:10:22,880 --> 00:10:26,360
มันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเรา
เหมือนลายนิ้วมือ

161
00:10:26,440 --> 00:10:31,480
ใช่ และนั่นก็หมายความว่า
เรารู้ว่าคุณมีการสัมผัสทางกายกับราเชลวันนั้น

162
00:10:32,720 --> 00:10:33,560
ใช่ไหม

163
00:10:36,360 --> 00:10:40,400
โรเบิร์ต ถ้าคุณพอจะอธิบายให้เราฟังได้
ตอนนี้คือโอกาสนะ

164
00:10:40,480 --> 00:10:42,480
เล่ามาดีไหมว่าเกิดอะไรขึ้น

165
00:10:48,480 --> 00:10:49,320
ฟังอยู่รึเปล่า

166
00:10:55,760 --> 00:10:57,080
เราไม่ได้ทำแบบนั้น

167
00:11:01,280 --> 00:11:04,440
โรเบิร์ต ผมเข้าใจว่า
คุณเคยทำงานที่เซอร์โคที่กรีนิช

168
00:11:06,400 --> 00:11:07,880
ที่นั่นมีปฏิทินการทำงานรายปี

169
00:11:09,280 --> 00:11:11,800
ปฏิทินที่ว่านั้นพิสูจน์ได้ว่าคุณไม่ได้ไปทำงานวันนั้น

170
00:11:13,640 --> 00:11:18,240
แล้วก็พิสูจน์ได้ว่าคุณโกหกตำรวจ
ตอนที่ถูกถามเรื่องราเชลในปี 1995

171
00:11:20,280 --> 00:11:21,560
คุณโกหกทำไม โรเบิร์ต

172
00:11:23,280 --> 00:11:25,480
วันที่ 15 กรกฎาคม คุณอยู่ที่ไหนกันแน่

173
00:11:30,120 --> 00:11:31,160
โรเบิร์ต

174
00:11:31,240 --> 00:11:33,360
ไม่มีความเห็น ขอบคุณ

175
00:11:34,760 --> 00:11:36,480
คุณโกหกเรื่องอะไรอีก

176
00:11:38,680 --> 00:11:41,080
วันนั้นคุณอยู่ที่วิมเบิลดัน คอมมอนใช่ไหม

177
00:11:41,160 --> 00:11:43,240
คุณฆ่าราเชล นิคเคลใช่ไหม

178
00:11:43,320 --> 00:11:46,680
- สารวัตรสืบสวนแนช
- ทำไมถึงปล่อยให้เด็กชายคนนั้นรอด

179
00:11:47,200 --> 00:11:48,960
หรือว่าพอฆ่าราเชลเสร็จก็หมดเวลาพอดี

180
00:11:49,040 --> 00:11:50,640
ตามคำแถลงที่ฉันอ่านให้ฟัง

181
00:11:50,720 --> 00:11:53,600
ลูกความฉันจะไม่ตอบคำถามใดๆ เพิ่มเติมอีก

182
00:11:53,680 --> 00:11:57,240
เป็นอะไรกับแม่คนนักรึไง
แม่คุณไล่คุณออกจากบ้านตอนคุณอายุ 18…

183
00:11:57,320 --> 00:11:59,560
- สารวัตรสืบสวนแนช
- พอได้แล้ว

184
00:12:10,840 --> 00:12:12,880
- ขอบคุณครับ
- ขอบใจนะ

185
00:12:27,600 --> 00:12:28,600
คุณโอเคไหม

186
00:12:29,720 --> 00:12:30,720
โอเค

187
00:12:32,880 --> 00:12:36,000
ที่นี่โรงพยาบาล… ไม่ใช่เรือนจำ

188
00:12:36,840 --> 00:12:38,240
แปลว่าเราได้หมายค้นแน่

189
00:12:42,040 --> 00:12:42,920
ดีล่ะ

190
00:12:46,200 --> 00:12:47,560
(ห้องเก็บของ 1)

191
00:12:47,640 --> 00:12:51,520
ตำรวจกำลังสอบปากคำชายวัย 40 ปี
ในคดีฆาตกรรมราเชล นิคเคลที่ยังไม่คลี่คลาย

192
00:12:51,600 --> 00:12:55,280
ความก้าวหน้าในการตรวจดีเอ็นเอ
ได้นำไปสู่การระบุตัวผู้ต้องสงสัยรายนี้

193
00:12:55,360 --> 00:12:59,360
เชื่อว่าชายคนดังกล่าว
กำลังถูกคุมขังอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวชบรอดมัวร์

194
00:12:59,440 --> 00:13:00,760
เนื่องด้วยคดีอื่น

195
00:13:00,840 --> 00:13:02,680
สก็อตแลนด์ยาร์ดยังไม่ยืนยันชื่อ

196
00:13:02,760 --> 00:13:05,560
โดยบอกเพียงว่ากำลังสอบปากคำชายวัย 40 ปี

197
00:13:05,640 --> 00:13:07,160
และการสอบปากคำครั้งนี้

198
00:13:07,240 --> 00:13:10,000
เป็นส่วนหนึ่งของ
การสืบคดีฆาตกรรมราเชล นิคเคลที่ดำเนินอยู่

199
00:13:23,960 --> 00:13:25,480
พ่อทำได้ตามสัญญานะ

200
00:13:27,600 --> 00:13:29,800
ดูแลผมจนอายุครบ 18 โดยครบถ้วนสมบูรณ์

201
00:13:33,080 --> 00:13:33,920
ใช่รึเปล่า

202
00:13:37,000 --> 00:13:37,840
ใช่อะไร

203
00:13:38,360 --> 00:13:39,400
ก็…

204
00:13:40,560 --> 00:13:43,640
ลูก… ครบถ้วนสมบูรณ์รึเปล่า

205
00:13:46,840 --> 00:13:48,720
- ก็คิดว่างั้นนะ
- เหรอ

206
00:13:49,240 --> 00:13:53,160
โอเค ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังได้แล้วใช่ไหม

207
00:13:55,600 --> 00:13:56,840
จะคุยเรื่องนั้นตอนนี้เลยเหรอ

208
00:13:56,920 --> 00:14:00,040
สิ่งแรกที่พวกเขาบอกพ่อก็คือ
"ต้องตรงไปตรงมากับลูก"

209
00:14:00,560 --> 00:14:02,640
และพ่อพยายามทำแบบนั้นมาตลอด

210
00:14:02,720 --> 00:14:04,640
และเอาตามตรงนะ อเล็กซ์

211
00:14:05,160 --> 00:14:06,520
ในฐานะผู้ใหญ่เหมือนกัน…

212
00:14:09,080 --> 00:14:10,480
พ่อว่าลูกยังทิ้งมันไปไม่ได้

213
00:14:11,400 --> 00:14:12,240
ไม่ได้เลย

214
00:14:12,760 --> 00:14:15,240
- ผมแค่อยากใช้ชีวิตต่อไป
- พ่อรู้ว่าลูกต้องการแบบนั้น

215
00:14:15,320 --> 00:14:16,840
งั้นก็เลิกอยู่กับอดีตได้แล้ว

216
00:14:17,360 --> 00:14:18,720
หมายความว่าไง อเล็กซ์

217
00:14:18,800 --> 00:14:22,520
ให้พ่อแกล้งทำเป็นว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น
เหมือนที่ลูกทำงั้นเหรอ

218
00:14:24,480 --> 00:14:26,440
ผมรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น ผมอยู่ตรงนั้นด้วย

219
00:14:26,520 --> 00:14:28,360
พ่อรู้ แต่ลูกไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำ

220
00:14:29,120 --> 00:14:30,640
ไม่รู้ว่าทำไมเขายังลอยนวล

221
00:14:32,040 --> 00:14:33,840
เรายังไม่รู้ความจริง อเล็กซ์

222
00:14:33,920 --> 00:14:37,680
และพ่อคิดว่าตราบใดที่ยังไม่ได้ความจริง
เราจะไม่มีวันสงบใจได้เลย

223
00:14:37,760 --> 00:14:39,840
- สงบใจเหรอ
- สำหรับเราทั้งคู่

224
00:14:41,160 --> 00:14:42,320
อาจไม่มีวันนั้นก็ได้

225
00:14:42,920 --> 00:14:44,320
พ่อเสียเวลาเปล่าแล้ว

226
00:14:45,320 --> 00:14:46,760
พ่อต้องยอมรับความจริงให้ได้

227
00:14:47,520 --> 00:14:50,400
แล้วก็ใช้ชีวิตต่อไปงั้นเหรอ

228
00:14:52,120 --> 00:14:55,520
คิดว่าที่ผ่านมาตัวเองทำแบบนั้นเหรอ
ค้นหาคำตอบจากศาสนา

229
00:14:55,600 --> 00:14:58,080
ไม่ใช่ศาสนา มันคือศรัทธา

230
00:14:59,800 --> 00:15:01,720
มันคือการค้นหาเส้นทางของตัวเอง

231
00:15:04,360 --> 00:15:05,440
หรือบางที…

232
00:15:06,280 --> 00:15:08,080
ลูกอาจแค่หาทางเบี่ยงเบนความสนใจก็ได้

233
00:15:10,200 --> 00:15:14,600
ไม่ว่าผมจะทำอะไร
มันก็ไม่ใช่ปัญหาของพ่ออีกแล้ว

234
00:15:20,360 --> 00:15:21,360
โอเค

235
00:15:38,480 --> 00:15:40,560
- หัวหน้าคะ
- อะไรน่ะ

236
00:15:43,280 --> 00:15:44,200
สีน้ำตาล

237
00:15:45,320 --> 00:15:47,200
ตามที่พยานให้การไว้ โอเค

238
00:15:47,840 --> 00:15:50,160
โอเค ดี เอาไปให้ผู้เชี่ยวชาญกันเถอะ

239
00:15:53,920 --> 00:15:55,000
ให้ตายสิ

240
00:15:57,280 --> 00:15:58,560
โอเค เอาอันนั้นไป

241
00:16:01,800 --> 00:16:03,960
โอเค ได้เรื่องเป็นชิ้นเป็นอัน

242
00:16:04,880 --> 00:16:07,880
ตอนที่มีการตรวจร่างกายอเล็กซ์วันนั้น
เจ้าหน้าที่หวีผมอเล็กซ์

243
00:16:07,960 --> 00:16:10,760
แล้วพบเศษสีพ่นโลหะชิ้นเล็กๆ

244
00:16:11,400 --> 00:16:12,240
สีแดง

245
00:16:13,120 --> 00:16:14,960
มันไปติดผมเขาได้ไงวะ

246
00:16:15,040 --> 00:16:18,520
เรายังไม่รู้แน่ว่ามันติดไปจริงรึเปล่า
แต่นี่กล่องฆาตกรรมของแนปเปอร์ใช่ไหม

247
00:16:18,600 --> 00:16:21,880
แต่ข่าวดีกว่านั้นคือ
เรายังเก็บตัวอย่างผมของอเล็กซ์ไว้อยู่

248
00:16:22,600 --> 00:16:25,080
โอเค แล้วข่าวร้ายล่ะ ต้องมีข่าวร้ายตลอดสิน่า

249
00:16:25,160 --> 00:16:29,840
ข่าวที่ท้าทายกว่านั้นก็คือการทดสอบเศษสี
จะทำให้มันไม่เหลือสภาพเดิม

250
00:16:29,920 --> 00:16:32,080
พูดง่ายๆ คือเรามีโอกาสเดียว

251
00:16:32,160 --> 00:16:34,920
และถ้าการทดสอบไม่ได้ผล
เราก็เสียหลักฐานไปเฉยๆ

252
00:16:35,000 --> 00:16:38,360
แปลว่าถ้าจะตั้งข้อหาแนปเปอร์
ผลต้องตรงกันเท่านั้น ทั้งเศษสีกับรองเท้า

253
00:16:38,440 --> 00:16:41,080
ใช่ อ้อ เรื่องรองเท้าน่ะ

254
00:16:41,160 --> 00:16:44,920
เขายังไม่ได้ตรวจละเอียดนะ
แต่จากการดูเบื้องต้น น่าจะไซซ์ไม่ตรง

255
00:16:45,520 --> 00:16:46,560
ให้ตายเหอะ

256
00:16:46,640 --> 00:16:49,240
แต่ว่าเขาจะเอารองเท้าไปที่สวน

257
00:16:49,320 --> 00:16:54,120
เพื่อทดสอบภายใต้สภาพแวดล้อมที่เหมือนกัน
ส่วนเราก็คอยลุ้น

258
00:16:54,200 --> 00:16:56,320
ได้ โคตรจะวิทยาศาสตร์

259
00:17:13,640 --> 00:17:14,480
หัวหน้า

260
00:17:16,000 --> 00:17:17,040
มีโทรศัพท์ถึงคุณ

261
00:17:17,840 --> 00:17:20,240
นิติเวชน่ะ บอกว่าจะคุยกับคุณเท่านั้น

262
00:17:31,800 --> 00:17:33,440
หมายศาลน่ะ โรเบิร์ต

263
00:17:34,280 --> 00:17:37,320
ตำรวจกำลังตั้งข้อหาคุณ
ในคดีฆาตกรรมราเชล นิคเคล

264
00:17:49,040 --> 00:17:50,120
เราไม่ได้ทำแบบนั้น

265
00:17:52,520 --> 00:17:53,400
โอเค

266
00:17:59,320 --> 00:18:00,440
ใครโทรมาเหรอ

267
00:18:04,760 --> 00:18:05,600
พ่อ

268
00:18:08,160 --> 00:18:09,120
ตำรวจน่ะ

269
00:18:12,160 --> 00:18:13,080
ตั้งข้อหาแล้วเหรอ

270
00:18:17,240 --> 00:18:18,080
เขา…

271
00:18:19,280 --> 00:18:21,240
เขาอยากรู้ว่าเราจะไปดูการพิจารณาคดีไหม

272
00:18:22,520 --> 00:18:25,000
พ่อคงไม่ได้คิดจะไปจริงๆ ใช่ไหม
หลังจากครั้งก่อนน่ะ

273
00:18:25,520 --> 00:18:27,600
พ่อไม่อยากเชื่อคำพูดคนอื่นอีกแล้ว

274
00:18:30,120 --> 00:18:31,400
พ่อต้องไปเห็นด้วยตาตัวเอง

275
00:18:31,480 --> 00:18:33,960
- เราทั้งคู่นั่นแหละ
- การพิจารณาคดีไม่เกี่ยวอะไรกับเรา

276
00:18:34,040 --> 00:18:36,960
พวกเขาบอกว่าความเป็นไปได้
ที่ดีเอ็นเอโปรไฟล์นี้

277
00:18:37,040 --> 00:18:39,840
จะเป็นของคนอื่นที่ไม่ใช่ชายคนนี้
คือประมาณหนึ่งใน 12 ล้าน

278
00:18:39,920 --> 00:18:40,880
ผมไม่ไปนะพ่อ

279
00:18:42,120 --> 00:18:43,920
นั่นคือคำขาด พ่อเองก็ไม่ควรไป

280
00:18:49,720 --> 00:18:52,640
ชายวัย 41 ปี
ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมราเชล นิคเคล

281
00:18:52,720 --> 00:18:54,040
และถูกส่งตัวคุมขังชั่วคราว

282
00:18:54,120 --> 00:18:58,240
โรเบิร์ต แนปเปอร์ปรากฏตัวผ่านวิดีโอลิงก์
จากโรงพยาบาลจิตเวชบรอดมัวร์

283
00:18:58,320 --> 00:19:00,720
เขาได้รับการประกันตัว
เพื่อรอการไต่สวนปลายเดือน

284
00:19:24,600 --> 00:19:26,440
พ่อ

285
00:19:28,960 --> 00:19:30,000
- พ่อ
- รู้แล้ว

286
00:19:30,080 --> 00:19:34,280
พวกเขารู้มาตลอดว่าเราอยู่ที่ไหน
แค่รอให้มีข้ออ้าง

287
00:19:34,360 --> 00:19:36,720
พ่อเคยพยายามสู้กับพวกเขามาแล้ว
ไม่ได้ผลหรอก หยุด

288
00:19:36,800 --> 00:19:40,040
อังเดร ผมรับรองได้
คุยกับผมแล้วคนอื่นจะไม่วอแวกับคุณ

289
00:19:40,120 --> 00:19:41,680
เราพูดทุกอย่างที่อยากพูดไปแล้ว

290
00:19:41,760 --> 00:19:44,080
- พวกคุณเสียเวลาเปล่าแล้ว
- มาคุยเรื่องเงินดีกว่า

291
00:19:44,160 --> 00:19:45,760
- ไปตายซะ
- อเล็กซ์

292
00:19:45,840 --> 00:19:46,680
นั่นอเล็กซ์เหรอ

293
00:19:46,760 --> 00:19:50,360
ฟังนะ เราโทรเรียกตำรวจแล้ว
พวกคุณบุกรุกบ้านเรา กลับไปซะ ไป

294
00:19:50,440 --> 00:19:53,760
พวกเขาคุยกับเพื่อนบ้านแล้ว
คนทั้งเมืองจะรู้เรื่องนี้

295
00:19:53,840 --> 00:19:55,640
- แล้วไง
- อเล็กซ์ แล้วแอนนาล่ะ

296
00:19:55,720 --> 00:19:58,040
- แอนนาทำไม
- ลูกไม่เคยเล่าให้แอนนาฟังใช่ไหม

297
00:19:58,120 --> 00:20:00,640
โอเค งั้นแอนนาก็ควรได้ฟังจากปากลูกเอง

298
00:20:13,920 --> 00:20:14,800
อเล็กซ์

299
00:20:14,880 --> 00:20:17,960
อเล็กซ์ เป็นไงบ้าง นี่พีท คอลลิเยร์จากเดอะซัน

300
00:20:18,040 --> 00:20:20,120
ขอเวลาแค่สองนาที

301
00:20:57,760 --> 00:20:59,880
แม่เธอฟังดูเป็นคนที่วิเศษมากนะ

302
00:21:04,880 --> 00:21:06,880
ฉันจำหน้าแม่ได้นะ แต่ว่า

303
00:21:07,560 --> 00:21:10,120
ที่จำได้ชัดที่สุดคือจำได้ว่ารู้สึก…

304
00:21:11,880 --> 00:21:14,560
รู้สึกว่าแม่รักฉันหมดหัวใจ

305
00:21:16,120 --> 00:21:17,480
และฉันก็รักแม่หมดหัวใจ

306
00:21:18,040 --> 00:21:20,200
ยังจำกลิ่นของแม่ได้อยู่เลย

307
00:21:20,920 --> 00:21:22,920
ฉันเก็บขวดน้ำหอมของแม่เอาไว้

308
00:21:24,960 --> 00:21:26,440
ทำไมไม่บอกก่อนหน้านี้ล่ะ

309
00:21:28,360 --> 00:21:30,080
มันเป็นอีกชีวิตนึงเลยน่ะ

310
00:21:31,240 --> 00:21:33,760
และฉันไม่ชินกับการเล่าเรื่องนี้

311
00:21:35,480 --> 00:21:37,440
ที่ผ่านมาพ่อฉันมักจะ…

312
00:21:40,280 --> 00:21:41,960
กระเป๋าใบนั้นที่ประตูหน้าบ้าน…

313
00:21:42,560 --> 00:21:45,040
พร้อมหนีเสมอถ้า…

314
00:21:45,720 --> 00:21:47,360
แต่ตอนนี้พวกเขาเจอเธอแล้ว

315
00:21:47,960 --> 00:21:49,320
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อ

316
00:21:52,240 --> 00:21:54,160
ครั้งนี้ฉันจะไม่หนี

317
00:22:03,000 --> 00:22:05,840
ผมรู้ว่ามีหลายคนมาถามคำถามกับคุณ

318
00:22:07,320 --> 00:22:08,920
คุณเข้าใจใช่ไหมว่าเพราะอะไร

319
00:22:11,360 --> 00:22:12,960
พวกเขารู้ว่าเขาเป็นเศรษฐี

320
00:22:13,040 --> 00:22:15,920
พวกเขาถึงได้กลับมาเรื่อยๆ
พวกเขารู้เรื่องครอบครัวเขา

321
00:22:16,440 --> 00:22:18,400
แล้วครอบครัวคุณล่ะบ็อบ

322
00:22:19,240 --> 00:22:21,040
ผมอยากรู้จักพวกเขามากกว่านี้

323
00:22:24,520 --> 00:22:27,320
พวกเขาอยู่ในหนังสือ "ฮูส์ฮู"

324
00:22:28,720 --> 00:22:31,560
ผมรู้ว่าพ่อคุณมีความหมายกับคุณมาก

325
00:22:32,160 --> 00:22:33,480
คุณเคารพเขา

326
00:22:36,240 --> 00:22:37,840
แต่พวกเขาไม่เชื่อว่า…

327
00:22:37,920 --> 00:22:41,960
ว่าผม… ว่าเขา…
ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ

328
00:22:42,040 --> 00:22:44,400
เพราะเขาไม่ได้เล่าให้พวกเขาฟังทุกอย่าง

329
00:22:45,640 --> 00:22:47,720
พ่อคุณทิ้งคุณไปใช่ไหม

330
00:22:47,800 --> 00:22:49,520
ตัวเลขบางตัวถูกเพิ่มเป็นสองเท่า

331
00:22:50,040 --> 00:22:54,240
หลายๆ ปีเลยรู้สึกว่ายาวนานขึ้นสองเท่า

332
00:22:54,320 --> 00:22:59,880
ผมสังเกตว่า
ช่วงนี้คุณหมกมุ่นอยู่กับตัวเลขกับความคิดอื่นๆ

333
00:22:59,960 --> 00:23:01,520
แต่คุณคิดว่าเป็นเพราะอะไร

334
00:23:02,480 --> 00:23:04,440
คุณกลัวอะไรนักหนา บ็อบ

335
00:23:07,320 --> 00:23:10,200
เงินทั้งหมดอยู่ในธนาคาร ที่ซิดคัพ

336
00:23:11,720 --> 00:23:13,560
เงินทั้งหมดจากสตาร์วอร์ส

337
00:23:16,440 --> 00:23:18,240
ผมอยากคุยเรื่องราเชล

338
00:23:19,600 --> 00:23:20,840
ผมคิดว่ามันอาจช่วยได้

339
00:23:22,000 --> 00:23:26,520
ผมจะไม่ถามว่าคุณฆ่าเธอรึเปล่า
นั่นไม่ใช่งานของผมในฐานะจิตแพทย์

340
00:23:27,040 --> 00:23:30,400
งานของผมคือช่วยคุณเผชิญหน้ากับความจริง

341
00:23:31,960 --> 00:23:35,960
คุณอาจคิดว่านั่นแปลว่า… คุณต้องอยู่ที่นี่นานขึ้น

342
00:23:37,000 --> 00:23:38,400
อาจต้องอยู่ตลอดไป

343
00:23:39,040 --> 00:23:40,480
แต่ในอีกแง่หนึ่ง

344
00:23:41,840 --> 00:23:42,920
มันอาจปลดปล่อยคุณได้

345
00:23:44,080 --> 00:23:47,760
ผมว่า… นี่เป็นโอกาสที่ดีมากนะบ็อบ

346
00:23:48,440 --> 00:23:50,480
ที่คุณจะได้เริ่มก้าวไปข้างหน้า

347
00:23:53,400 --> 00:23:54,640
ไหนจะครอบครัวของราเชล

348
00:23:55,840 --> 00:23:59,600
ผมเชื่อว่ามันจะมีความหมายมาก
ถ้าพวกเขาได้รู้ความจริง

349
00:24:03,040 --> 00:24:04,600
ไหนจะเด็กชายคนนั้นอีก

350
00:24:06,840 --> 00:24:09,320
เขาไม่มีสิทธิ์ได้รู้เหรอว่า
เกิดอะไรขึ้นกับแม่ของเขา

351
00:24:12,440 --> 00:24:14,760
ไหนจะเด็กคนนั้นในใจคุณอีก บ็อบ

352
00:24:18,920 --> 00:24:20,520
เขายังอยู่ในนั้นใช่ไหม

353
00:24:26,440 --> 00:24:27,800
เขามีสิทธิ์ได้รับอะไรบ้างไหม

354
00:24:51,400 --> 00:24:56,120
อเล็กซ์ล่ะ เขากลับไปลอนดอนแล้วเหรอ
เขากลับไปดูการพิจารณาคดีเหรอ

355
00:24:56,640 --> 00:24:58,760
คิดว่าครั้งนี้คุณจะได้รับความยุติธรรมไหม

356
00:25:00,120 --> 00:25:04,280
- อเล็กซ์ล่ะ เขาอยู่ไหน
- เราแค่อยากคุยด้วย อังเดร

357
00:25:05,520 --> 00:25:07,560
อังเดร เราแค่อยากเคลียร์ให้ชัดเจน

358
00:25:16,000 --> 00:25:19,840
(นิวสก็อตแลนด์ยาร์ด ลอนดอน)

359
00:25:24,880 --> 00:25:26,040
คุณแฮนสคอมบ์

360
00:25:27,160 --> 00:25:31,840
อังเดร ผมผู้บัญชาการแคมป์เบลล์
ขอโทษที่ทำให้คุณต้องรอนาน

361
00:25:33,160 --> 00:25:35,000
เวลานัดคือหลายชั่วโมงก่อน

362
00:25:35,080 --> 00:25:36,360
มีเรื่องด่วนแทรกน่ะ

363
00:25:36,960 --> 00:25:38,240
เชิญนั่งก่อน

364
00:25:42,400 --> 00:25:44,000
- ผมจำคุณได้
- จริงเหรอ

365
00:25:45,240 --> 00:25:49,840
ก็เป็นไปได้ ถึงผมจะมีส่วนแค่เล็กน้อย
กับการสืบสวนครั้งแรก

366
00:25:49,920 --> 00:25:54,800
ผมอยากเจอคุณเพราะผมคิดว่า
คุณควรได้ยินข้อเท็จจริงบางอย่าง

367
00:25:55,400 --> 00:25:56,680
ก่อนที่เราจะบอกสื่อ

368
00:25:57,560 --> 00:25:58,640
ข้อเท็จจริงอะไร

369
00:25:59,360 --> 00:26:00,360
เกี่ยวกับคุณแนปเปอร์

370
00:26:01,400 --> 00:26:05,360
ดูเหมือนว่าเขาเคยมีการติดต่อกับหน่วยงานต่างๆ
ตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก

371
00:26:05,440 --> 00:26:08,040
และในช่วงก่อนจะก่อคดีร้ายแรงที่สุด

372
00:26:08,120 --> 00:26:09,960
ผมอยากให้คุณมั่นใจว่า

373
00:26:10,480 --> 00:26:14,480
ตอนนั้นเขาเพิ่งเป็นที่สนใจของตำรวจ
เพราะความผิดเล็กน้อยเท่านั้น

374
00:26:14,560 --> 00:26:15,600
แต่ว่า

375
00:26:16,720 --> 00:26:20,320
ผมว่าเราต้องคาดกันไว้ก่อนว่าสื่อ

376
00:26:20,400 --> 00:26:21,960
ซึ่งผมรู้ว่าคุณก็มีประวัติกับพวกเขา

377
00:26:22,600 --> 00:26:25,320
สื่อจะทำให้เรื่องเล็กๆ นี้กลายเป็นเรื่องใหญ่

378
00:26:26,520 --> 00:26:30,560
คุณจะบอกว่าคุณรู้จักเขาอยู่แล้ว
ตั้งแต่ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรมใช่ไหม

379
00:26:31,160 --> 00:26:33,520
คนเราเรียนรู้จากสิ่งที่เกิดไปแล้ว อังเดร

380
00:26:34,320 --> 00:26:36,880
แต่ความจริงคือตอนนั้นไม่มีใครคาดคิด

381
00:26:36,960 --> 00:26:39,040
ว่าแนปเปอร์จะทำผิดร้ายแรงขนาดนั้น

382
00:26:39,800 --> 00:26:41,240
ผมขอร้อง

383
00:26:41,960 --> 00:26:45,120
ไม่ให้คุณไปยุ่งกับสื่อในเรื่องนี้ เพื่อตัวคุณเอง

384
00:26:46,120 --> 00:26:48,960
คุณก็รู้ดีว่าพวกสื่อเป็นยังไง สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้

385
00:26:49,040 --> 00:26:51,680
คือคุณกับลูกชาย
จะต้องได้รับความยุติธรรมที่ควรได้รับ

386
00:26:52,360 --> 00:26:53,840
นั่นควรเป็นจุดสนใจเดียว

387
00:26:54,520 --> 00:26:55,640
ของเราทุกคน

388
00:26:58,240 --> 00:26:59,240
ขอบคุณที่สละเวลามา

389
00:27:17,640 --> 00:27:21,280
(เดอะโอลด์เบลีย์ ลอนดอน)

390
00:27:31,880 --> 00:27:32,720
ไง

391
00:28:04,360 --> 00:28:06,160
เงียบด้วยครับ

392
00:28:06,240 --> 00:28:07,760
โปรดลุกขึ้นยืน

393
00:28:12,440 --> 00:28:13,840
โปรดนั่งลง

394
00:28:18,760 --> 00:28:20,960
จำเลยโปรดลุกขึ้นยืนด้วย

395
00:28:27,840 --> 00:28:29,320
โรเบิร์ต ไคลฟ์ แนปเปอร์

396
00:28:29,840 --> 00:28:33,720
คุณถูกตั้งข้อหาว่าเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 1992

397
00:28:34,440 --> 00:28:36,720
ที่วิมเบิลดัน คอมมอน ลอนดอน

398
00:28:36,800 --> 00:28:39,720
คุณได้ฆาตกรรมราเชล นิคเคล

399
00:28:40,240 --> 00:28:41,360
คุณจะให้การว่ายังไง

400
00:28:44,680 --> 00:28:45,880
ไม่ผิด

401
00:28:46,720 --> 00:28:47,760
ในข้อหาฆาตกรรม

402
00:28:50,320 --> 00:28:51,160
แต่…

403
00:28:53,120 --> 00:28:54,520
ผิดในข้อหา

404
00:28:55,360 --> 00:28:57,360
มีความรับผิดลดลง

405
00:28:59,720 --> 00:29:01,960
ขอโทษครับ ผิดในข้อหา

406
00:29:02,920 --> 00:29:06,200
ฆ่าคนตายโดยมีความรับผิดลดลง

407
00:29:12,720 --> 00:29:17,280
คุณแนปเปอร์ป่วยเป็น
กลุ่มอาการแอสเพอร์เกอร์มาตั้งแต่เด็ก

408
00:29:17,360 --> 00:29:20,600
และต่อมาก็เป็นโรคจิตเภทแบบหวาดระแวง

409
00:29:21,240 --> 00:29:26,280
แต่อาการทางจิตของเขา
ปรากฏให้เห็นชัดเจนตั้งแต่ปี 1989

410
00:29:26,360 --> 00:29:31,360
ตอนที่เขาเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล
หลังจากพยายามฆ่าตัวตาย

411
00:29:32,520 --> 00:29:35,720
เขาเชื่อว่าตัวเองมีพลังโทรจิต

412
00:29:35,800 --> 00:29:39,760
แล้วก็พูดว่าเคยถูกไออาร์เอยิงที่เข่า

413
00:29:39,840 --> 00:29:43,000
และบอกว่านิ้วขาดตอนพยายามเก็บกู้ระเบิด

414
00:29:43,520 --> 00:29:48,000
เขาบอกว่านิ้วเขางอกขึ้นมาใหม่
เพราะเขาสูดควันที่มีแสงระยิบระยับเข้าไป

415
00:29:49,680 --> 00:29:51,320
คุณแนปเปอร์ โปรดลุกขึ้นยืน

416
00:29:55,120 --> 00:29:57,760
คุณแทงราเชลรวมทั้งหมด 49 ครั้ง

417
00:29:57,840 --> 00:30:00,120
ขณะที่อเล็กซ์ก็อยู่ตรงนั้น

418
00:30:00,640 --> 00:30:03,720
ในความเห็นของศาล
ร่องรอยบนใบหน้าเขาพิสูจน์ได้ว่า

419
00:30:03,800 --> 00:30:05,840
คุณลากเขาออกห่างจากแม่ของเขา

420
00:30:06,360 --> 00:30:09,800
เหตุผลที่เขาไม่ถูกฆ่า
อย่างที่คุณฆ่าแจซมิน บิสเซ็ตในภายหลัง

421
00:30:09,880 --> 00:30:14,200
เกือบจะแน่นอนว่า
เกิดจากการที่คุณกังวลว่าจะถูกจับได้

422
00:30:14,280 --> 00:30:15,960
หากอยู่ในที่เกิดเหตุนานเกินไป

423
00:30:17,000 --> 00:30:19,120
ตอนนี้อเล็กซ์ก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่แล้ว

424
00:30:19,200 --> 00:30:21,680
เขารู้แล้วว่าคนที่ฆ่าแม่ของเขา

425
00:30:21,760 --> 00:30:25,920
ถูกนำตัวมารับโทษ ถึงแม้จะล่าช้าก็ตาม

426
00:30:27,600 --> 00:30:34,360
บางทีเขาอาจได้ข้อสรุป
ให้กับช่วงชีวิตที่ยืดเยื้อมายาวนาน

427
00:30:36,800 --> 00:30:39,920
ในความเห็นของศาล
คุณเป็นคนที่อันตรายอย่างยิ่ง

428
00:30:40,880 --> 00:30:43,360
คุณต้องถูกส่งตัวกลับไปที่บรอดมัวร์ทันที

429
00:30:43,440 --> 00:30:45,000
และคุณจะไม่มีวันได้รับการปล่อยตัว

430
00:30:45,080 --> 00:30:48,160
เว้นแต่คุณจะไม่เป็นอันตราย
ต่อสาธารณชนอีกต่อไป

431
00:30:49,320 --> 00:30:52,080
ซึ่งแทบจะไม่มีทางเป็นไปได้

432
00:30:53,480 --> 00:30:55,440
คุณมีอะไรจะพูดไหม

433
00:30:57,520 --> 00:31:02,000
ลูกความของผมอยากขอโทษ
ต่อเพื่อนและครอบครัวของราเชล นิคเคลครับ

434
00:31:02,080 --> 00:31:03,720
สำหรับสิ่งเลวร้ายที่เขาได้ทำลงไป

435
00:31:03,800 --> 00:31:07,440
และขอโทษต่อคอลิน สแต็ก
ที่ถูกกล่าวหาโดยมิชอบในคดีฆาตกรรมนี้ด้วย

436
00:31:08,760 --> 00:31:09,920
พาตัวไป

437
00:31:19,160 --> 00:31:22,680
จะมีใคร… ขอโทษเด็กชายคนนั้นไหม

438
00:31:41,840 --> 00:31:43,320
อ้อ อังเดร

439
00:31:45,360 --> 00:31:47,040
หวังว่าคุณจะพอใจกับคำตัดสินนะ

440
00:31:48,280 --> 00:31:50,320
คุณจะได้วางทุกอย่างไว้ข้างหลังสักที

441
00:31:52,160 --> 00:31:56,000
ผู้ช่วยผู้บัญชาการเยตส์กำลังจะออกไปพูดกับสื่อ

442
00:31:57,760 --> 00:32:00,360
ผมอยากถามให้แน่ใจว่าคุณมีอะไรอยากเสริมไหม

443
00:32:01,600 --> 00:32:04,560
หลังจากหลายปีที่ผ่านมา คุณอยากพูดแค่นี้น่ะเหรอ

444
00:32:06,080 --> 00:32:06,960
ประทานโทษ

445
00:32:07,480 --> 00:32:09,360
ทำไมมันถึงกินเวลานานขนาดนี้ ผู้บัญชาการ

446
00:32:11,160 --> 00:32:14,600
คุณน่าจะหยุดเขาได้
ตั้งแต่ก่อนที่เขาจะฆ่าใครไม่ใช่เหรอ

447
00:32:15,680 --> 00:32:16,880
- ผมว่า…
- ไม่ใช่เหรอ

448
00:32:19,400 --> 00:32:21,480
ไม่ครับ ผมไม่มีอะไรจะพูด

449
00:32:22,000 --> 00:32:24,720
กับพวกเขา และโดยเฉพาะกับคุณ

450
00:32:29,800 --> 00:32:33,840
ชายคนหนึ่งได้ยอมรับผิด
ในข้อหาฆ่าราเชล นิคเคล

451
00:32:33,920 --> 00:32:37,240
ตำรวจยอมรับอย่างน่าตกใจว่า
แนปเปอร์ควรถูกหยุดไว้ได้ก่อนหน้านั้น

452
00:32:37,320 --> 00:32:39,320
ตำรวจมีโอกาสจับกุมเขาหลายครั้งแต่ไม่ทำ

453
00:32:39,400 --> 00:32:42,640
ในที่สุด เราสามารถพูดได้ว่า

454
00:32:42,720 --> 00:32:46,680
เราได้มอบความยุติธรรม
ให้กับราเชลและครอบครัวของเธอแล้ว

455
00:32:46,760 --> 00:32:49,080
ผมอยากกล่าวถึงคุณคอลิน สแต็ก

456
00:32:49,160 --> 00:32:53,960
ในเดือนสิงหาคม 1993
เขาถูกกล่าวหาอย่างผิดๆ ว่าเป็นคนฆ่าราเชล

457
00:32:54,040 --> 00:32:56,680
วันนี้ผมอยากขอโทษเขา

458
00:32:56,760 --> 00:33:00,960
และเรารู้ว่า
เรื่องนั้นส่งผลกระทบอันใหญ่หลวงและยาวนาน

459
00:33:01,040 --> 00:33:03,080
ต่อชีวิตของเขา

460
00:33:03,640 --> 00:33:06,520
และผมขอยกย่อง

461
00:33:06,600 --> 00:33:10,320
การทำงานอย่างทุ่มเทและเป็นมืออาชีพ
ของทีมสืบสวนชุดปัจจุบัน

462
00:33:10,400 --> 00:33:12,560
ที่ทำให้เรามาถึงจุดนี้ได้

463
00:33:12,640 --> 00:33:15,920
พวกเขาไม่ย่อท้อ ใส่ใจในรายละเอียด

464
00:33:16,000 --> 00:33:19,040
และมีความมุ่งมั่นตลอดหลายปีที่ผ่านมา

465
00:33:19,120 --> 00:33:23,080
ที่จะหาหลักฐาน
ซึ่งเอาผิดโรเบิร์ต แนปเปอร์ได้ในที่สุด

466
00:33:23,960 --> 00:33:27,800
สิ่งที่เราได้รู้ในวันนี้คือ
แนปเปอร์เคยหลบเลี่ยงการถูกจับได้

467
00:33:27,880 --> 00:33:32,800
เพราะความไร้ประสิทธิภาพเชิงระบบ
ของตำรวจนครบาล

468
00:33:32,880 --> 00:33:34,680
ไม่ใช่เพราะเล่ห์อุบายของฆาตกร

469
00:33:37,000 --> 00:33:40,440
ฆาตกรจะขอโทษทำไม
ในเมื่อมันไม่ส่งผลอะไรต่อโทษที่เขาได้รับ

470
00:33:41,040 --> 00:33:42,880
ชายคนนั้นสภาพจิตใจไม่ปกติ อเล็กซ์

471
00:33:43,400 --> 00:33:44,960
เรารู้เรื่องนี้กันมานานแล้ว

472
00:33:46,120 --> 00:33:48,040
พ่อไม่แน่ใจว่าเขารู้รึเปล่าว่าพูดไปทำไม

473
00:33:54,040 --> 00:33:56,680
ยังตามหาอะไรบางอย่างอยู่ใช่ไหม

474
00:33:57,680 --> 00:33:59,600
ฉันไม่อยากได้คำแนะนำเพิ่มเติม

475
00:34:00,320 --> 00:34:01,320
การพิจารณาคดี…

476
00:34:01,400 --> 00:34:03,640
การพิจารณาคดีไม่มีความหมายอะไรกับฉัน

477
00:34:04,960 --> 00:34:06,760
แล้วโรเบิร์ต แนปเปอร์ล่ะ

478
00:34:09,720 --> 00:34:12,320
ถ้าเป็นฉัน ฉันคงถามว่า "ทำไม"

479
00:34:13,000 --> 00:34:14,360
"ทำไม" อะไร

480
00:34:14,880 --> 00:34:16,360
เขาทำแบบนั้นไปทำไม

481
00:34:16,960 --> 00:34:18,120
เพราะว่าป่วยเหรอ

482
00:34:20,400 --> 00:34:22,440
แต่ก็ยังต้องเลือกที่จะทำนะ

483
00:34:23,560 --> 00:34:24,680
แต่ทำไมล่ะ

484
00:34:25,840 --> 00:34:27,760
เธอมีสิทธิ์ได้รับคำอธิบายนะ

485
00:35:31,600 --> 00:35:35,520
(ลอนดอน)

486
00:35:46,640 --> 00:35:47,840
ด็อกเตอร์มอนโร

487
00:35:48,600 --> 00:35:51,560
- ขอคุยด้วยสักครู่ได้ไหมครับ
- ฉันจะไปธุระสายแล้วค่ะ

488
00:35:51,640 --> 00:35:55,800
คุณเคยรักษาโรเบิร์ต แนปเปอร์ใช่ไหม
คุณเคยเป็นหมอให้เขา

489
00:35:55,880 --> 00:35:58,400
ฉันเล่าให้สื่อฟังไปหมดแล้ว

490
00:35:58,480 --> 00:35:59,600
ผมไม่ใช่นักข่าวครับ

491
00:35:59,680 --> 00:36:04,360
ผมอเล็กซ์ แฮนสคอมบ์
ลูกชายของราเชล นิคเคล

492
00:36:04,920 --> 00:36:07,320
ผมขอรบกวนเวลาแค่ 15 นาทีเท่านั้น

493
00:36:09,960 --> 00:36:13,920
เรื่องที่ฉันพอจะเล่าให้ฟังได้
ก็เป็นที่ล่วงรู้ของสาธารณะไปหมดแล้ว

494
00:36:14,600 --> 00:36:18,120
งั้นคุณเล่าให้ผมฟังได้ไหมว่า
เขาเป็นใคร เป็นคนแบบไหน

495
00:36:19,120 --> 00:36:20,800
ไม่มีอะไรให้เล่ามากหรอก

496
00:36:21,560 --> 00:36:25,520
ผมได้ยินมาว่าเขาถูกกลั่นแกล้งหนักมากสมัยเรียน
แล้วพ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันบ่อย

497
00:36:25,600 --> 00:36:27,320
แค่นั้นยังน้อยไป

498
00:36:28,160 --> 00:36:30,640
โรเบิร์ตเป็นลูกคนโต และ…

499
00:36:31,680 --> 00:36:36,120
เขากับแม่มักตกเป็นเป้า
โดนพ่อทำร้ายเวลาที่พ่อเมา

500
00:36:36,200 --> 00:36:40,040
อาการแอสเพอร์เกอร์ที่โรเบิร์ตเป็น
ก็ไม่ได้รับการวินิจฉัยเลยตลอดช่วงวัยเด็ก

501
00:36:40,120 --> 00:36:42,640
ยิ่งเพิ่มความโดดเดี่ยวให้เขา

502
00:36:43,280 --> 00:36:47,080
และตอนอายุราว 12 เขาถูกทำร้ายอย่างรุนแรง

503
00:36:47,680 --> 00:36:49,040
เรื่องนี้มีบันทึกไว้ด้วย

504
00:36:49,560 --> 00:36:51,200
ผู้ชายคนนั้นถูกตั้งข้อหา

505
00:36:51,280 --> 00:36:55,120
โรเบิร์ตถูกเพื่อนของพ่อแม่ข่มขืนที่ในป่า

506
00:36:56,840 --> 00:36:58,400
ทำไมเขาถึงทำร้ายผู้หญิง

507
00:36:59,080 --> 00:37:03,800
ทำไมถึงเล็งแม่ๆ ที่มีลูก
เรื่องนั้นฉันตอบไม่ได้เพราะฉันไม่รู้

508
00:37:04,560 --> 00:37:06,080
ผมรู้ว่าคุณไม่มีคำตอบ

509
00:37:06,680 --> 00:37:10,320
ฉันหมายถึง
โรเบิร์ตไม่เคยพูดถึงอาชญากรรมที่เขาก่อ

510
00:37:10,840 --> 00:37:12,320
ไม่เคยพูดกับใครทั้งนั้น เท่าที่ฉันรู้

511
00:37:14,120 --> 00:37:17,960
ฉันคิดว่าความเป็นไปได้คือ
เขาโกรธแม่อย่างรุนแรง

512
00:37:18,040 --> 00:37:19,440
ที่พ่อทิ้งไป

513
00:37:20,880 --> 00:37:24,320
และเขาก็ลงโทษแม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

514
00:37:24,400 --> 00:37:27,120
ผ่านผู้หญิงที่มีบทบาทเป็นแม่

515
00:37:27,880 --> 00:37:31,680
ในแบบที่เขาไม่เคยได้สัมผัสจริงๆ

516
00:37:33,240 --> 00:37:34,720
ที่คุณจะบอกก็คือ…

517
00:37:36,920 --> 00:37:38,760
เขาเห็นแม่ผมเป็นแม่เขาเหรอ

518
00:37:39,920 --> 00:37:40,920
เป็นไปได้

519
00:37:42,040 --> 00:37:44,520
อาจเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงปล่อยให้คุณรอด

520
00:37:46,320 --> 00:37:47,480
เพราะคุณก็คือตัวเขา

521
00:37:49,720 --> 00:37:50,920
เขาจำได้ไหม

522
00:37:53,320 --> 00:37:54,920
จำสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองได้ไหม

523
00:37:56,800 --> 00:37:57,920
ฉันเชื่อว่าจำได้

524
00:37:58,440 --> 00:38:00,680
ถึงเขาจะมีความทรงจำวัยเด็กน้อยมากก็ตาม

525
00:38:03,720 --> 00:38:08,080
เด็กที่ถูกทำร้ายหรือถูกทอดทิ้ง
มักจะมีความทรงจำเกี่ยวกับตัวเองที่ไม่ดีนัก

526
00:38:08,160 --> 00:38:10,760
และเหตุการณ์ที่คนทั่วไปจำได้

527
00:38:10,840 --> 00:38:12,720
เช่น วันเกิด

528
00:38:12,800 --> 00:38:13,840
คริสต์มาส

529
00:38:14,360 --> 00:38:15,880
ส่วนใหญ่ไม่เคยเกิดขึ้น

530
00:38:17,040 --> 00:38:18,600
เลยมีช่องว่างในใจ

531
00:38:21,040 --> 00:38:22,760
ผมมีความทรงจำเยอะมาก

532
00:38:23,360 --> 00:38:25,200
ทั้งก่อนและหลังจากวันนั้น

533
00:38:26,520 --> 00:38:27,360
ถ้างั้น

534
00:38:28,160 --> 00:38:32,040
แปลว่ามีคนทำให้คุณรู้สึกปลอดภัย
และได้รับความรัก

535
00:38:50,360 --> 00:38:51,320
อเล็กซ์

536
00:38:52,400 --> 00:38:53,480
ไงฮะ

537
00:38:54,760 --> 00:38:55,600
นี่อะไรน่ะ

538
00:38:57,440 --> 00:38:59,920
พ่อไม่แน่ใจว่าจะให้ลูกดูดีไหม บอกตามตรง

539
00:39:00,000 --> 00:39:01,720
แต่พัสดุจ่าหน้าถึงเราทั้งคู่

540
00:39:02,480 --> 00:39:05,840
ไม่มีชื่อคนส่ง
แต่ส่งมาจากในสำนักงานอัยการสูงสุด

541
00:39:06,480 --> 00:39:08,480
เหมือนว่าตำรวจจะไม่ได้เล่าให้เราฟังทุกเรื่อง

542
00:39:10,680 --> 00:39:15,120
สิ่งที่อยู่ในนี้เป็นบันทึกรายละเอียด
ของแต่ละครั้งที่ตำรวจพลาด

543
00:39:15,200 --> 00:39:16,040
นั่งสิ

544
00:39:16,880 --> 00:39:19,360
ทุกครั้งที่ตำรวจพลาดโอกาสจะหยุดฆาตกร

545
00:39:19,440 --> 00:39:22,960
ก่อนที่เขาจะทำร้ายลูกกับแม่
ก่อนที่จะทำร้ายผู้หญิงคนอื่นอีกเป็นร้อย

546
00:39:23,640 --> 00:39:25,760
มีข้อมูลมากกว่าที่สื่อเคยรายงานเยอะมาก

547
00:39:26,280 --> 00:39:29,960
อย่างเช่น ในปี 1989
แม่ของเขาเองโทรหาตำรวจ

548
00:39:30,040 --> 00:39:33,440
และบอกว่าลูกชายสารภาพว่าข่มขืนคนอื่น
แต่ไม่มีการติดตาม

549
00:39:34,600 --> 00:39:36,560
และหนึ่งปีหลังจากนั้น เขาก็ฆ่าแม่ของลูก

550
00:39:36,640 --> 00:39:39,160
ตำรวจจับเขาได้ในสวนหลังบ้านของผู้หญิงคนหนึ่ง

551
00:39:39,240 --> 00:39:41,440
และที่ตำรวจทำคือพาเขาไปส่งแฟลต

552
00:39:41,520 --> 00:39:44,800
และอีกสามเดือนต่อมา
เขาก็ฆ่าแจซมินกับซาแมนธา บิสเซ็ต

553
00:39:44,880 --> 00:39:47,880
เป็นแบบนี้เรื่อยๆ ผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำอีก

554
00:39:47,960 --> 00:39:49,960
โอกาสหลุดลอยไปไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

555
00:39:50,040 --> 00:39:54,280
นี่คือสิ่งที่พ่อเฝ้ารอมาตลอดเหรอ
แล้วมันช่วยให้พ่อสงบใจได้ไหม

556
00:39:54,360 --> 00:39:55,560
ไม่ใช่ อเล็กซ์ นี่มันก็แค่…

557
00:39:56,200 --> 00:39:58,400
ตำรวจทำผิดต่อเราทุกคน และนี่คือหลักฐาน

558
00:39:58,480 --> 00:40:01,080
ตำรวจพวกนั้นก็มือเปื้อนเลือดพอๆ กับฆาตกร

559
00:40:01,160 --> 00:40:03,080
อาจมีคนทำผิดต่อเขาเหมือนกันก็ได้

560
00:40:03,720 --> 00:40:04,560
ยังไงนะ

561
00:40:05,360 --> 00:40:06,920
ผมไม่ได้เล่าว่าไปลอนดอนทำไม

562
00:40:07,440 --> 00:40:10,080
- ผมไปเจอหมอที่เคยรักษาเขา
- หมอเหรอ

563
00:40:10,160 --> 00:40:12,640
ลูกไปเจอจิตแพทย์เขามาเหรอ ทำไมล่ะอเล็กซ์

564
00:40:12,720 --> 00:40:15,080
เหมือนว่าฆาตกรคนนั้นก็เคยเจอเรื่องเลวร้ายมา

565
00:40:15,160 --> 00:40:18,120
- มันไม่ใช่เหตุผลให้เขาทำเรื่องแบบนี้
- อาจเลวร้ายกว่าสิ่งที่เกิด…

566
00:40:18,200 --> 00:40:21,200
อย่าเอาตัวเองไปเทียบกับเขา
ลูกไม่มีอะไรเหมือนกับเขาเลย

567
00:40:21,280 --> 00:40:22,440
นั่นแหละประเด็น

568
00:40:23,320 --> 00:40:24,960
มันยากนะ การจะตัดสินใจให้ถูก

569
00:40:25,040 --> 00:40:28,800
เมื่อไม่มีใครที่รักเราจริงๆ อยู่ข้างๆ
ซึ่งผมโชคดีที่มีคนที่รักผมมาตลอด

570
00:40:30,640 --> 00:40:32,840
ผมมีแม่ และไม่ว่าจะยังไงผมก็มีพ่อ

571
00:40:35,000 --> 00:40:38,160
ผมเคยบอกพ่อว่าผมไม่เคารพพ่อ
ตอนนั้นผมคิดแบบนั้นจริง

572
00:40:39,800 --> 00:40:41,200
แต่ตอนนี้ผมไม่ได้คิดแบบนั้นแล้ว

573
00:40:43,280 --> 00:40:45,440
ผมเคารพพ่อที่สุดในสิ่งที่พ่อทำเพื่อผม

574
00:40:47,280 --> 00:40:48,440
ผมรอดมาได้เพราะพ่อ

575
00:40:50,560 --> 00:40:51,640
ไม่ใช่ อเล็กซ์ ลูก…

576
00:40:53,280 --> 00:40:54,640
พ่อรอดมาได้เพราะลูก

577
00:40:56,440 --> 00:40:58,360
เราต้องโฟกัสกับสิ่งที่เราได้รับจากเรื่องนี้

578
00:41:00,360 --> 00:41:01,800
นั่นคือทางเดียวที่จะเดินต่อไปได้

579
00:41:10,440 --> 00:41:12,040
แม่ต้องภูมิใจในตัวลูกมากแน่ๆ

580
00:41:18,440 --> 00:41:19,520
บางที…

581
00:41:20,880 --> 00:41:22,400
บางทีเราอาจควรทำนะ

582
00:41:23,360 --> 00:41:24,400
ทำอะไร

583
00:41:25,960 --> 00:41:29,400
เราอาจเปลี่ยนเรื่องร้ายให้เป็นเรื่องดีได้ก็ได้

584
00:41:31,080 --> 00:41:31,920
ยังไง

585
00:41:32,520 --> 00:41:35,760
พ่อก็ยังไม่รู้ อเล็กซ์ แต่…

586
00:41:37,960 --> 00:41:40,840
ไม่ว่าเราจะทำยังไง พ่อก็คงทำไม่ได้ถ้าไม่มีลูก

587
00:41:54,720 --> 00:41:57,840
ตลอดชีวิตของผม
คนมักพูดว่าชายที่ฆ่าแม่ผมไว้ชีวิตผม

588
00:41:58,560 --> 00:42:00,160
มอบโอกาสครั้งที่สองให้ผม

589
00:42:01,840 --> 00:42:04,080
แต่ผมไม่เชื่อว่าที่ผมรอดมาได้เป็นเพราะเขา

590
00:42:07,640 --> 00:42:08,840
แต่เป็นเพราะความรัก

591
00:42:11,920 --> 00:42:13,800
น่าสนใจดีใช่ไหมล่ะ

592
00:42:13,880 --> 00:42:17,240
ขี่รถดับเพลิงให้แม่ดูอีกหน่อยได้ไหม

593
00:42:18,200 --> 00:42:19,360
นั่นอะไรน่ะ

594
00:42:20,320 --> 00:42:22,240
- มีอะไรน่ะ
- ข้างหลังมีอะไรจ๊ะ

595
00:42:22,920 --> 00:42:24,480
- ค้อนฮะ
- ค้อนเหรอ

596
00:42:25,840 --> 00:42:26,800
ฮะ

597
00:42:29,960 --> 00:42:33,880
เร็วเข้าแซม รีบไปที่เวทีดนตรีกันเถอะ

598
00:42:35,240 --> 00:42:37,520
ไปกันเลย บาย

599
00:42:41,080 --> 00:42:42,760
พ่ออยู่ข้างหลังนะ

600
00:42:43,880 --> 00:42:48,040
- ไม่น่าจะอยู่ตรงนั้นหรอกมั้ง
- รักนะ

601
00:42:50,320 --> 00:42:53,920
(อังเดรและอเล็กซ์ใช้แฟ้มข้อมูล
ที่รั่วไหลออกมาจากสำนักงานอัยการสูงสุด)

602
00:42:54,000 --> 00:42:58,000
(ยื่นฟ้องสำนักงานตำรวจนครบาล)

603
00:42:58,600 --> 00:43:00,760
(การกระทำของพวกเขา
นำไปสู่รายงานที่ฉาวโฉ่)

604
00:43:00,840 --> 00:43:03,160
(จากคณะกรรมการ
ตรวจสอบการร้องเรียนตำรวจ)

605
00:43:03,240 --> 00:43:06,440
(รายงานนั้นระบุว่า '…การตัดสินใจผิด
และข้อบกพร่องของตำรวจนครบาล)

606
00:43:06,520 --> 00:43:09,320
(หากไม่มีการผิดพลาดเช่นนั้น
โรเบิร์ต แนปเปอร์อาจถูกจับกุมได้)

607
00:43:09,400 --> 00:43:11,480
(ก่อนที่จะฆาตกรรมราเชลและสองแม่ลูกบิสเซ็ต)

608
00:43:11,560 --> 00:43:13,640
(และก่อนก่อเหตุทำร้ายทางเพศผู้หญิงหลายราย)

609
00:43:14,240 --> 00:43:17,440
(การสอบสวนภายในของตำรวจนครบาล
พบความล้มเหลวอย่างร้ายแรง)

610
00:43:17,520 --> 00:43:21,080
(แต่ไม่มีเจ้าหน้าที่คนใด
ถูกลงโทษทางวินัยอย่างเป็นทางการ)

611
00:43:21,680 --> 00:43:23,480
(เทคนิคการพัฒนาดีเอ็นเอที่ถูกคิดค้นขึ้น)

612
00:43:23,560 --> 00:43:25,760
(ในการสืบสวนคดีฆาตกรรมราเชล นิคเคล)

613
00:43:25,840 --> 00:43:28,520
(ได้ถูกนำไปใช้
ช่วยไขคดีอื่นๆ อีกหลายคดีในเวลาต่อมา)

614
00:43:29,000 --> 00:43:32,600
(อังเดรและอเล็กซ์อาศัยอยู่ที่สเปน
และยังคงยึดมั่นในความเชื่อ)

615
00:43:32,680 --> 00:43:35,440
(ในพลังแห่งศรัทธา ความหวัง และความรัก)

616
00:43:35,520 --> 00:43:39,240
(พวกเขาสนิทกันยิ่งกว่าที่ผ่านมา)

617
00:44:01,760 --> 00:44:03,680
(อ้างอิงจากบันทึก "เลตติง โก"
โดยอเล็กซ์ แฮนสคอมบ์)

618
00:45:26,320 --> 00:45:28,720
คำบรรยายโดยอัจฉริยา สุกใส