Środek autostrady, samochód za samochodem,
powiedziałem do kierowcy: „Mein freund,
mój syn gra w ReadySafe Invitational,
dowieziesz mnie na ten samolot”.
- Szaleństwo. - Tak.
Chwila. Jak długo byłeś w Niemczech?
Trochę ponad rok. Spodobałoby ci się.
Wszędzie są stare zamki, czuć tam historię. Jest super.
Odwiedź mnie w przyszłe lato, co?
Wy też, Zero. Będzie mi miło.
Dziękuję.
Jesteś bardzo hojny.
- Mamo. Mami. - Nie, w porządku.
Wiem, że moja obecność to szok.
Posłuchaj.
Przepraszam, że tak długo mnie nie było. Nie taki miałem zamiar.
- W porządku. - Nie, to nie jest w porządku.
Powinienem tu być.
Tak. Ale gdy widzę, że znowu grasz... Rety.
Jestem z ciebie dumny.
Obserwuję cię na Instagramie.
Gdy widzę te posty, czuję się częścią rodziny.
Przyjechałem życzyć ci powodzenia.
- I podziękować ci, Eleno... - Tak.
...że Santi znowu gra.
Tak.
Kocham cię.
- Dokąd idziesz? - Wracam do hotelu.
Stamtąd będę oglądał. Nie chcę cię rozpraszać.
Nie rozpraszasz, tato. Tu jest 25 000 ludzi.
- Nie. - Znaczy...
Pryce, załatwisz mu wejściówkę, prawda?
Prawda?
442 METRY
- Proszę. - Proszę.
Dzięki, Manny.
Teraz jesteśmy kwita?
- Prawie. - Jak to?
Zadzwoniłeś do mnie o 4.00 rano w niedzielę.
- Tak... - Prawie.
Daj spokój. To nie może trwać całe życie.
Gary, proszę. Pełny dostęp.
- Dzięki. - Jasna sprawa.
Cecilio, łamiesz mi serce
Podważasz moją pewność siebie
Masz fanki?
Idź rozdawać autografy.
Kochamy cię.
Niech poznają następną gwiazdę.
Cześć.
Wyluzuj.
- Cieszy się, że tu jesteś. - Tak.
To ważny dzień, a nie mieliśmy szansy pogadać.
- Nie chcę, by było dziwnie. - Jasne.
- Pozwól, że cię przerwę. - Ja...
Jesteś jego trenerem. Nie będę się wtrącał.
Mówię poważnie.
Chcę tylko móc go wspierać.
- Dzięki za to. - Nie ma sprawy.
Musisz go zmusić do wyjazdu. To nie jest jego miejsce.
Nie wiem, co mogę zrobić. To decyzja Santiego.
Pryce?
Zgadzam się z Mittsem. Nie wiem, co możemy zrobić.
Pomóżmy mu zachować skupienie.
Da sobie radę.
Okej. Tak.
Tak.
Gotowy? Chodźmy, Elvisie.
Czas iść grać.
WITAMY W INDIANIE JEDŹ OSTROŻNIE
MISTRZ KIJA
To runda finałowa turnieju ReadySafe Invitational.
Dzień dobry, mówią Jim Nantz i Trevor Immelman, mistrz Masters.
To był wspaniały tydzień dla fanów golfa
i nikt nie grał lepiej od Collina Morikawy,
dwukrotnego mistrza ligi.
I choć Morikawa gra świetnie,
przyglądamy się też innemu graczowi.
Santiemu Wheelerowi,
siedemnastoletniemu amatorowi, który wbrew wszelkim przeciwnościom
awansował go grupy finałowej.
Co to jest?
To tylko pole golfowe.
Dobrze. A teraz do roboty.
A teraz na tee z La Cañady w Kalifornii,
Collin Morikawa.
Świetny start Morikawy,
uderzenie na 291 metrów w kierunku dołka.
To prawdziwy test dla Wheelera.
Gdy wychodzisz z cienia, a widzowie cię dopingują,
czy potrafisz zagrać pod presją?
Teraz na tee z Fort Wayne w Indianie,
Santiago Wheeler.
Zaczynamy, Santi.
Nie dał się presji.
Niezwykle silne uderzenie Santiego Wheelera.
Łatwizna.
Nie bój się szybciej skręcić biodrami,
to poślesz piłkę dalej.
Tak jest!
RUNDA FINAŁOWA
Krótkie zagranie.
Jeśli Wheeler trafi, będzie miał osiem poniżej par
i tylko jeden punkt będzie go dzielił od Morikawy.
Tak, ale to trudny moment.
Takie uderzenia
mogą przesądzić o sukcesie lub porażce.
- Dawaj. - Dawaj!
Do dołka!
Dawaj.
- Tak! - O rety!
Santi Wheeler zdobył eagle.
Zaledwie ósmy raz w historii PGA Tour
amator wychodzi na współprowadzenie w rundzie finałowej.
- Tak jest! - Łatwizna!
- Tak jest! - Niewiarygodne.
- Bam, bam, bum. - Tak jest!
To jest błyskawica.
Wygląda na to, że grę opóźni burza,
a liderzy remisują z wynikiem dziewięć poniżej par.
RUNDA FINAŁOWA
- Hej. - Hej.
Wygląda na to, że burza nas ominęła.
Zaraz wrócimy na pole.
- Okej. - Wszystko w porządku?
Pomyślałem, że jesteś głodny.
Tak, dobry pomysł. Zjedz coś.
Będę przy torbie.
Indyk pasuje?
Tak. Świetnie.
Spójrz na to.
REMIS
Santi Wheeler remisuje na cholernym ReadySafe Invitational?
Jeszcze osiem dołków.
Jeśli rozegrasz je tak jak pierwszych dziesięć,
wyjedziesz stąd z kartą.
Pamiętasz Allen County Juniors?
Może. Nie wiem. Te turnieje mi się zlewają.
Na osiemnastym dołku prowadziłeś dziesięcioma punktami.
Było tak gorąco, że połowa zawodników zrezygnowała.
Ale nie ty. Ciebie to nie obchodziło. Grałeś dalej.
Wtedy wiedziałem, że możesz grać na najwyższym poziomie.
Powiem ci teraz to, co powiedziałem ci wtedy.
Dasz sobie radę, Santi.
Myślisz, że mogę wygrać?
Nie mam wątpliwości.
Wybacz, że wyjechałem. To nie miało nic wspólnego z tobą.
Było mi ciężko, ja...
Musiałem przemyśleć, czy wnoszę coś dobrego w twoje życie.
I w życie twojej mamy.
A potem...
Nie wiedziałem, jak wrócić.
Najbardziej żałuję tego, że nie mogę tam z tobą być.
Chodzić z tobą po polu. Jak ojciec z synem.
Tak jak zawsze planowaliśmy.
- Wysłałem ją 50 metrów za green... - Pryce.
Oto on. W porządku?
Tak. Możemy porozmawiać?
Tak. Co się dzieje?
Nic. Ja...
To nic takiego, ale...
Chciałbym, żeby mój tata był caddym.
Teraz?
Był moim caddym na turniejach dla juniorów w zasadzie całe moje życie
i dziwnie mi kończyć to bez niego.
Wyobrażam sobie. Ja...
To najlepsze rozgrywki w twoim życiu,
nie wiem, czy to dobry pomysł zmieniać teraz caddy’ego.
Nie jest tylko caddym.
- To mój tata... - Wiem.
...i to on nauczył mnie grać.
Rozumiem. Ja...
Martwię się, że cię to zestresuje,
wywoła kołowrotek myśli...
Nauczyłeś mnie.
Nauczyłeś mnie, jak sobie z nim radzić.
„Wyciszyć hałas”.
Na pewno to chcesz zrobić?
To chcę zrobić.
Okej. To twoja decyzja.
Czekaj, hej.
Przepraszam. Wszystko w porządku?
Tak. Hej, nie martw się o mnie.
Chcę, byś dalej grał świetnie i to właśnie zrobisz.
Wycisz hałas. Dasz sobie radę.
Okej.
Wracamy po godzinnym opóźnieniu.
Trev, co jest najważniejsze po takiej przerwie,
by wrócić, będąc gotowym do gry?
Konsekwencja i rutyna.
Wiesz, że grasz świetnie.
Musisz sobie przypomnieć, by robić dalej to,
co na poprzednich dziesięciu dołkach.
Brawo!
- To niespotykane. - Non puede ser.
Santi Wheeler zmienił caddy’ego.
- Santi? - Pryce Cahill,
który był na pierwszych stronach gazet po piętnastoletniej przerwie,
- nie jest już caddym. - Mijito. Co się dzieje?
- Wszystko okej. - Nie mów tak.
Co ty wyprawiasz? Gdzie jest Pryce?
Santi? Zaczynasz.
Zaufaj mi.
Nie...
Daj czadu, młody.
Tak.
Łatwizna.
498 METRÓW
Na 14 dołku Santi Wheeler jest na fairwayu,
a dla Morikawy może się to skończyć katastrofą.
Jeśli nie znajdzie piłki, dostanie karę i będzie zagrywał z tee.
To ostatnie, czego by teraz chciał.
Co robisz?
Pryce kazał mi uderzyć dziewiątką, by ominąć wodę.
Morikawa jest w dupie. To nasz czas, by uderzyć.
Dziś zagrywasz czwórką.
Dawaj.
Niedobrze.
Co jest?
Santi powinien ominąć bunkier, a Gary każe mu ryzykować.
O cholera. Może wpaść do wody.
- O Boże. - Dawaj. Leć.
Wylądowała sześć metrów od flagi.
To może być dołek w dwóch uderzeniach.
Ten dzieciak jest niewiarygodny.
Gdy napiszą o Wheelerze książkę,
będą pamiętać o tym uderzeniu.
Jest niesamowity.
Dosłownie pojawił się znikąd.
To prawda.
Ładny birdie. Dajesz czadu.
Dzięki, Collin.
Mów. O czym myślisz?
Próbuję się uspokoić.
Uspokoić.
Prowadzisz w tym turnieju. Sprężaj się.
Piłka leci w lewo!
O rety. To się musiało stać.
Wielki błąd Wheelera.
Co to było?
Musisz się dostroić.
Nie zostawiaj mu furtki.
Jasne? Podejdź.
Tak to się zaczyna.
Co on mu mówi?
Nic dobrego.
Niedobrze.
Sytuacja Wheelera jeszcze się pogorszyła.
Piłka jest w beznadziejnym miejscu.
Santi i jego caddy prowadzą napiętą dyskusję
o tym, jak się wyplątać z tego bałaganu.
Chyba się ze sobą nie zgadzają.
Wheeler ryzykuje.
O nie. Czemu nie wybrał bezpiecznego rozwiązania?
Przepraszam. My...
Nie chcę przeprosin. Chcę, byś myślał.
Mówię poważnie.
Myśl, zanim uderzysz.
Ile razy już to przerabialiśmy?
Wiedziałam.
Pieprzyć to.
Musisz się skupić na grze.
Chodźmy! Dawaj.
Ruszaj się.
Po katastrofalnym 15 dołku
Wheeler próbuje się wybronić przed bogeyem
na 16 dołku.
Miałeś rację.
Nieczęsto to mówisz.
Bo nieczęsto to prawda.
W czym miałem rację?
Santi.
Mówiłeś, że to wyjątkowy dzieciak
i że możesz mu pomóc.
A teraz on potrzebuje twojej pomocy.
Co mam zrobić? Kazał mi zejść.
Okej? On jest golfistą, ja caddym. To jego decyzja.
Nie mówię o golfiście.
Mówię o dzieciaku.
Aż 68 dołków czystego geniuszu,
a potem Santiemu Wheelerowi powinęła się noga.
Młodzieniec spada w rankingu.
Biedaczysko, ale pamiętajmy,
on ma tylko 17 lat, teraz gra mu się ciężko,
kłóci się z caddym.
Trev, czy można się czuć bardziej samotnym?
Ciężko się na to patrzy.
Był na samej górze.
Nie jestem tylko ogrodnikiem, jestem artystą.
Biorę pole golfowe w ręce i je kształtuję. Rzeźbię.
- Potrzebuję twojej pomocy. - Jestem zajęty.
Przepraszam. Nie chciałem.
- Co? - Wygłosisz swoją przemowę później.
To nie potrwa długo.
Hej.
Umieść piłkę na fairwayu.
Dotrzesz na green w trzech uderzeniach i z głowy.
Dawaj, zakończmy to.
Okropne uderzenie Wheelera.
Nie trafił w piłkę na 18 dołku.
Nie jest szczęśliwy. Nie dziwię się.
Trudno tak zakończyć
jak do tej pory wspaniały tydzień.
Co? Co się stało?
Mam cię pocieszać? O to chodzi?
Próbowałem pomóc.
Nie słuchałeś. To twoja wina, nie moja.
Co? Znowu zrezygnujesz?
Jeśli zrezygnuję, znowu będziesz musiał wszystko przemyśleć?
Nie odwracaj kota ogonem.
Jeśli zrezygnuję, znowu mnie zostawisz?
Nie dajesz mi powodów, bym został.
Co do...
Spryskiwacze się włączyły.
Nie wiem, co się dzieje, ale to opóźni grę.
Hej! Nic ci nie jest?
Ty to zrobiłeś?
Wyglądałeś, jakbyś potrzebował przerwy.
Będzie krótka. Mamy tylko kilka minut.
Pryce, ja... Miałeś rację. Przepraszam.
Nie szkodzi.
Hej. Poradzimy sobie, Pryce.
Wiem, ale daj mi porozmawiać z moim golfistą.
Nie jest już twoim golfistą.
W zasadzie to jest.
Ale jeśli dasz nam chwilę, będziesz mógł dalej rządzić.
Panowie, nie możecie obaj tu być.
Jestem jego caddym.
Ja jestem zarejestrowanym caddym.
Panie Wheeler, kto jest pańskim caddym?
On.
Proszę zejść z fairwayu.
Amatorzy.
Gary.
Trzymaj się od nas z daleka.
To mój syn.
Już nie.
Wiesz, dlaczego tu jest?
Z mojego powodu. Coś mi się za to należy.
Kurwa.
Między spadkiem w rankingu
a niefortunną gafą ze spryskiwaczami
nie wiem, jak można oczekiwać, że ten dzieciak ukończy tę rundę.
Panie Wheeler, może pan wznowić grę.
Wheeler nie bardzo ma, jak się wyratować.
Nie, może tylko ukończyć rundę.
Nie wiem, co robić.
Myślałem o czymś, gdy oglądałem cię w barze.
Że w zasadzie odkąd cię znam,
machasz kijem z niewłaściwego powodu.
Machasz nim dla mnie albo twojej mamy,
dla Zero, żeby im zaimponować, albo dla twojego taty.
Ale gdy pierwszy raz widziałem cię na strzelnicy, pamiętasz?
Samego, nic od tego nie zależało, nikt na ciebie nie patrzył.
To było piękne.
Bo machałeś kijem dla siebie. Bo to kochałeś.
Chcesz mojej opinii jako caddy’ego?
Jeśli jesteś gotowy grać dla siebie,
to będę nosił tę torbę.
Ale jeśli nie, to okej.
Wróćmy do domu, okej?
Wsiądziemy do kampera, zrobimy grilla, odpalimy głośno muzykę.
Albo posłuchamy, jak Mitts narzeka,
bo to w sumie jest chwytliwa melodia.
To twoja decyzja.
To twoja gra. Nikogo innego.
Cecilio, łamiesz mi serce
Podważasz moją pewność siebie
Cecilio, padam na kolana
Błagam cię, wróć do domu
Cecilio, łamiesz mi serce
Podważasz moją pewność siebie
Cecilio, padam na kolana
Błagam cię, wróć do domu
Mądrze byłoby uderzyć siódemką ironem,
umieścić piłkę przed doglegiem, a potem ominąć drzewa.
Tak, tak byłoby mądrze.
Po co iść naokoło, gdy można na wprost?
To driver. To jakieś żarty?
Po tym, co widzieliśmy na ostatnich pięciu dołkach,
tak, Wheeler uderzy driverem.
Santi Wheeler próbuje iść na skróty.
Niewiarygodne.
- Wheeler wydostał się... - Tak!
...z otchłani i poszedł na skróty na ostatnim dołku.
Ten dzieciak jest wyjątkowy.
Gdy już stawiasz na nim kreskę, on mówi: „Nie. Czas na popis”.
- Tak jest! - Popisowy Wheeler.
Nieźle, Jim. To się przyjmie.
Wspaniały widok.
Tłum idzie za Santim Wheelerem.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Do tego Simon i Garfunkel. Coś pięknego.
Co o tym myślisz?
Szczerze mówiąc, nie wiem, jak puttować.
Uderzyłbym prosto do dołka, ale to twoja decyzja.
To jest uderzenie prawie niemożliwe do wykonania.
Co Wheeler zamierza tu zrobić?
Puttuje, ale nie w stronę dołka.
Ten dzieciak ma wyobraźnię.
Widzi coś, na co nikt inny by nie wpadł.
Do dołka!
Wpadnij.
- Wpadnij! - Wpadnij.
O Boże.
Santi jest fenomenalny!
Wpadła.
- Bez jaj. - Świetnie.
Siedzimy na tych krzesłach dwadzieścia tygodni w roku
i nigdy, powtarzam nigdy,
nie widzieliśmy tak wyjątkowego turnieju.
Tak jest!
To, co Santiago Wheeler i Pryce Cahill osiągnęli
w tym tygodniu w Tulsie w Oklahomie, stanie się legendą.
Brawo, bocie.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Pryce! Jesteś legendą.
Ale wciąż mam dwa uderzenia.
Wiem, przepraszam. Musimy dać im wszystkim chwilę.
W porządku.
Dobra robota.
- Tak jest! - Tak!
WITAMY W LENNOX MIEJSKIE POLE GOLFOWE
Co to było?
LETNIA ZABAWA TURNIEJ GOLFOWY
NASTOLATEK ROBI FURORĘ NA TURNIEJU PGA
Nie myślisz o tym?
Jasne, że myślę. Myślę o wielu rzeczach.
Bo mógłbyś, prawda? Gdybyś olał wszystko inne,
grał codziennie, wrócił do formy, mógłbyś znowu grać.
Nie, jestem za stary.
David Duval ma 52 lata. Za tydzień gra w turnieju.
Ten statek odpłynął tak dawno temu, że już go nie widać.
- Jest w Singapurze. - Daj spokój.
Widziałem, jak uderzasz na God’s Thumb.
Miałem szczęście.
Pryce... bzdura. Bzdura. Czy to...
To jeden z twoich numerów?
Jak gdy udajesz, że nic nie masz,
kusisz mnie, a ja się na to łapię. To robisz?
To żaden numer. Nie wkręcam cię.
Co ci zabiorę? Bluzę?
- Skuter? - O Boże.
Okej, posłuchaj.
Średnia odległość długiego uderzenia w zeszłym roku wynosiła 269 metrów.
W 2005 roku zagrywałeś przeciętnie 275 metrów.
- Sprawdzałeś mnie? - No weź!
Chcę zobaczyć, co potrafisz. Dziewięć dołków. Ty i ja.
Poważnie?
Poważnie.
Chcesz zobaczyć, co potrafię?
Dobra. Do dzieła.
Gramy.
- Nieźle. - Tak.
Wciąż wykrzywiasz nadgarstek.
- Kiedyś to ogarniesz. - Spadaj.
Nie chcę, żebyś dawał mi fory, dobra?
Chcę zobaczyć, co potrafisz.
Jasna cholera.
Napisy: Agnieszka Otawska