ANTERIORMENTE
- Matárona eses tipos? - As pezas encaixan.
Que pasou?
Non coñezo esta puta xente.
- Non sei se mataron eles a Lucy Cook. - Como?
Levei eu o caso do rapto de Lucy Cook.
Caleb!
O seu fillo. Un enfermo de merda levouno.
- Síntoo moito. - Tranquila.
Este círculo vicioso de dor que tedes Jill e ti
non é sostible para ningún dos dous.
Os resultados do ADN de Lucy.
Nada de Rory Cook? Agás que non fose o pai...
Penso que era veciña miña. Vivía coa familia dun pastor.
Chamábase Grace daquela.
Debícheste negar.
Era a túa muller, Kyle.
No que concirne ao parque, aquí remataches.
Se estás metido nisto, vouno saber.
E logo que, Kyle?
Exactamente que carallo vas facer ao respecto?
Vén aí.
Son Turner. Deixa unha mensaxe.
O sangue segue quente, Kyle.
Xa vas máis lento.
Coma as cervas con desgaste crónico.
Isto non tiña que acabar así.
O trato era non meterse nos asuntos do outro.
Así ninguén saía malparado.
Nin eu nin ti nin Jill.
O único que tiñas que facer, Kyle,
era cumprir a túa puta parte.
Sempre hai que ter un na recámara.
Por que non o deixaches estar
e non pasaches páxina?
Xa non che queda nada neste parque, Kyle.
Vai co teu fillo.
Baixa a arma.
Atopei a Turner.
Turner, atopámoste.
Aguanta aquí comigo.
Turner?
Turner!
Benvido ao mundo dos vivos.
Estabas fóra de combate cando te trouxeron.
Os médicos sacáronche a bala. Un pouco de descanso e poraste ben.
E Maguire?
Morto.
Era un tipo desprezable.
Ti víchelo antes ca min.
Vasquez díxome o que pasou.
Amosoume o móbil de Lucy.
Estivo ben ela.
Estivo, si.
Velaí vén.
- Como estás? - Mellor ca a última vez que te vin.
Está baixo o nivel.
Vouche traer auga.
Non lembro se che dei as grazas alá.
Non, pero non pasa nada.
Saíra montar a cabalo, xa sabes que me encanta.
Menos mal que Milch delegou isto en ti.
Son coma un amuleto da sorte, ou?
Tanto non sei.
Dende que chegaches, levei un tiro, unha explosión nunha mina, suspendéronme...
Ningún amuleto é perfecto.
Xa, pero colliches a Maguire.
Collín.
O que meteu a Lucy en todo isto.
Volveríase unha ameaza.
Empezaría a ser descoidada ou a ir pola súa conta.
Fun ata o campamento de Maguire co axente Dixon hoxe.
Tiña un alixo de drogas e cartos.
E unha caixa con armas enterrada preto.
Con rifles e pistolas como para ir á guerra.
Díxenlle a Dixon que pedise un informe de balística
para buscar coincidencias.
Que?
Seica a miña tarefa de converter unha policía de cidade
nunha gardamontes cómoda na natureza está case feita.
Xa, non sei se tanto como cómoda.
Pero talvez é menos probable que morra nun horrible accidente.
Teño que admitir que xa me está gustando máis isto.
Estás mellorando.
Hai un sendeiro preto de Harper's Ridge.
Pasei por alí varias veces e sempre noto un arrecendo.
E decateime de que son...
- As follas de chopo. - Si.
As que están no chan.
Cando os cabalos as pisan e as rompen,
botan ese cheiro.
Está bastante ben, para o que foi.
Gustaríalle verte seguro.
O que non che contan de tomar un bote de pastillas
é como te mira a xente logo se a cousa non funciona.
Xa lle vin esa mirada a Kyle unha vez.
Aínda non estou lista para volvela ver.
Pero alégrome de que estea ben.
Todo ben?
Téñoche que contar algo.
Pode que cambie todo o que sentes por min.
E con todo o que che fago pasar,
entenderíao se así fose.
Se...
quixeses marchar.
Un home que se chamaba Sean Sanderson
matou a Caleb.
Kyle tardou en descubrilo.
Sóuboo porque Shane Maguire puxera cámaras de fototrampeo no parque
para rastrexar padróns de migración.
Estaba mirando uns vídeos e atopou unhas imaxes...
de Sanderson con...
Caleb.
Shane tróuxonolos e pediulle a Kyle que lle deixase matalo.
Kyle quería estar seguro.
Quería que non houbese ningunha dúbida cando o detivese.
¿Pero íano deter sen máis
despois do que lle fixera...
ao noso neno?
Iamos ir a un xulgado, escoitalo
e esperar unha condena?
Entón, sen dicirlle nada a Kyle,
pagueille a Shane para que...
contactase con Sanderson.
Para chantaxealo, quedar con el no parque
e matalo por asasinar o meu fillo.
Kyle sóuboo cando denunciaron a desaparición de Sanderson.
Coido que máis ca nada, máis ca perdermos a Caleb,
foi como traizoei a Kyle o que nos separou.
Non o puido aceptar.
E temo que ti tampouco vas poder.
Pero...
penso que non sería xusto non darche a oportunidade.
- Parabéns! - Ben feito.
- Esa Vasquez! - Bo traballo.
Grazas.
Querida gardamontes heroína: bla, bla, bla.
Fasnos quedar mal o resto.
Por facelo ben e que non te matasen.
Grazas.
Esa si é unha torta popular.
É para compartir?
Vasquez, podíasme axudar a rexistrar as armas de Maguire para balística.
Bótasnos unha man?
Escribiranme unha carta polo esforzo?
Probablemente.
Irei. Non teño nada mellor que facer.
Non te tes que preocupar por min.
Estarei ben.
Prométocho.
Agora ti.
Prométemo, Kyle.
Aínda oio a súa risa,
con aquel chiíño que facía ao final.
Vexo como move a cabeza cando corre.
Chéirolle a herba no pelo.
Véxoo.
Falamos e xogamos.
Sei que é de tolos,
pero tanto me ten.
Paga a pena.
Prométocho.
Axente Turner.
Avalos.
Como está?
Mellor, grazas.
Quería continuar a nosa conversación sobre o caso de Sean Sanderson.
Xa me parecía.
Á luz dos actos criminais
que aconteceron na súa xurisdición...
- Xa non é miña. - Pero iso non cambia...
Tampouco debía ser miña daquela.
Que quere dicir?
Na época en que desapareceu Sanderson
non estaba nun bo momento.
Non debín liderar a busca.
Se o delegase noutra persoa, pode que o atopasen.
Calquera erro confirmaría o homicidio imprudente...
Asinareille unha declaración. Cubrirei o papel que queira.
Que pensa que lle pasou a Sanderson?
Oxalá llo puidese dicir.
Ás veces pasan cousas que non teñen sentido.
Boas.
Pasei pola túa casa.
Collincha nun caixón.
Podes quedar con ela. Eu vou parar un pouco.
Estiven falando cos meus.
Agora que rematou todo,
gustaríanos sacar o corpo de Lucy do depósito,
mandala a El-o'-win como merece.
Que vaia coa nai.
E o pai de Lucy?
Non penso que Rory estea con elas.
Rory non era o pai.
Como dis?
Os resultados do ADN de Lucy.
Rory non coincidiu.
Carallo.
Puña quen era?
Pensei que talvez ti o saberías, xa que erades tan amigos.
Non tanto, se iso insinúas, axente.
E logo que?
Pensas que Lucy estivo con el antes de volver aquí?
Non che sei.
Cando desapareceu, estaba tan convencido de que Rory a matara
que non a busquei abondo.
Estaba por aí.
Debina atopar.
Agora é doado dicilo.
Eu lémbrote naquela época.
Non lle fallaches.
Entregareivos o corpo.
Grazas, axente.
Seguro?
Pois deica pronto, supoño.
Eu de ti tería coidado coas pernas.
Wuyi pode subir e arrastrarte ata o fondo.
Pero esa pantasma non leva a ninguén que non queira que o leven.
Non o oíches berrar, ou si?
Teño que intentar atopala.
Débollo.
Lucy xa non está desaparecida, Kyle.
Unha parte da súa vida si.
Se podo encher ese oco,
se hai algo que non vin daquela...
Volvín falar con aquel mozo
que dixo que Lucy vivira nunha casa ás aforas de Yelton, Nevada.
Seguro que queres tirar deste fío?
Nin sequera sabemos seguro se é ela.
É o único fío que teño.
BENVIDOS A NEVADA
Ola? Axente federal.
Ola?
Quen queira a salvación que se poña en pé, por favor.
En pé.
- Sentiredes o poder de Deus. - Señora Gibbs?
Ola?
Son axente federal.
Queríalle facer unhas preguntas, se non lle importa.
Só será un momento.
Estou a buscar información sobre unha nena que viviu aquí hai anos.
Chamábase Lucy Cook.
Ou Grace McRay.
Mire esta foto.
Esa de aí é Lucy.
Ou Grace.
Sacaron esa foto na súa igrexa hai uns 15 anos.
Lembra quen a trouxo aquí?
Grace volverá axiña coas demais nenas.
Está o seu home?
Lester díxome que non falase con ninguén.
Ese é o cuarto de Faith.
Só pode ir ela.
Faith é a súa filla?
Onde está?
Está aquí.
Acábolle de facer tortiñas.
Vostede quen é?
Estas nenas estaban aquí abaixo, non coa familia?
Seica preguntas por min.
Son Faith Gibbs.
Lémbroa, si.
Ten o pelo distinto, pero é Grace.
Nin idea de onde saíu. Apareceu un día.
Iso pasaba a miúdo?
Pasaba.
Meu pai tiña un pequeno negocio clandestino.
Non secuestraba as nenas?
Non facía falla.
A xente pensaba que meu pai era un anxo da garda ou unha merda así.
Ata lle pagaban polo seu servizo.
Pintábao coma unha casa de acollida.
Recibía cartos do goberno, de nais solteiras, pais con adiccións...
Pensaban que eramos unha gran familia feliz.
Pero non erades tal.
Non, ho.
Case non lles daba de comer.
O xusto para que sobrevivisen.
Tíñaas encerradas no soto case sempre.
Eu abríalles as fiestras para que entrase o aire.
Lembras algo máis dela?
Non, grazas.
Choraba moito.
Tiña motivos, pero choraba máis ca a maioría.
Sempre dicía que seu pai ía vir por ela.
Contouche algo del?
Todas falaban dos pais e das nais.
Dicían que un día ían vir por elas e levalas á casa.
Contos de fadas. Nunca veu ninguén.
Grace estivo un par de anos e logo fuxiu.
Cando alguén preguntaba a onde fora,
meus pais dicían que viñera por ela a familia.
Un final feliz e impecable.
E o teu pai...
Así estea morto, carallo.
E espero que lle doese.
Faith, están as bebidas.
Grazas por falar comigo.
- Tomas algo? - Se cadra outro día.
Moi ben.
Oe, este é o meu número.
Se lembras algo máis, chámasme?
Claro. Grazas.
Oe.
Se ves a Grace,
dille que o sinto.
Agarda!
Era policía, o pai de Grace.
Acábame de vir. Ela era a que dicía que seu pai ía vir e deter o meu.
Sabía que eran fantasías,
pero sempre que o dicía
eu esperaba que tivese a puta razón.
En fin.
Oe, preciso un favor. Extraoficial.
Roscoe e eu temos dado moitas voltas estes días
e pensei que a un par de cans vellos lles viría ben un paseo.
Encántame este sitio.
Como che foi por alá?
O mozo tiña razón.
Lucy estivera alí.
Descubriches algo interesante?
Volvín mandar analizar o ADN de Lucy, Paul.
Paseiche eu os resultados.
Xa.
Pero sacaches a túa filla Kate da lista.
Estaba no sistema porque a detiveron o ano pasado.
Quero a Kate,
pero atrae os problemas coma a merda de cabalo atrae un zapato.
Séguena alá onde vaia.
Facía Lucy seis anos.
Mary sábeo?
Non.
Non o dariamos superado.
E Lucy tampouco o sabía ata os últimos días de Maggie.
Coido que Lucy tiña medo de estar soa e Maggie díxolle...
que eu era o pai.
Pediuche que afastases a Lucy de Rory?
Foi o último que me dixo antes de morrer.
Levala foi doado.
Todos sabían que Rory batía nela e mais en Maggie,
daquela non foi difícil culpalo da desaparición de Lucy.
E que? Leváchela ata alá para sacala do estado?
Si.
Oíra que os Gibbs eran boa xente
e que sabían gardar segredos se lles pagabas ben.
Eu...
Kyle, pensei que Lucy ía estar ben alí. Xúroo por Deus.
E dixécheslle que ías volver.
- Que ía ser só un tempo. - Non sei, pode ser.
Estaba intentando facer o correcto con Lucy e con Maggie,
pero tiña muller e unha familia que coidar e protexer.
E cando mataron a Rory por iso, xa non tiña arranxo.
Nin cando fuxiu de alí e veu buscarte?
Perderíao todo. Traballo, familia...
Díxenlle a Lucy que lle axudaría, que lle buscaría algo mellor.
Pero liscou.
Non a culpo, vendo onde acabou a primeira vez.
Falleille.
Si.
Non a volvín ver dende ese día. Nunca.
Rómpeme o corazón que se xuntase con Maguire.
Preciso os teus rifles de caza.
Para balística.
Por Deus, Kyle.
Cóntoche o meu maior segredo
e pasas diso a acusarme de matar a miña propia filla?
Voulle dicir a Dixon que as vaia coller á túa casa.
Quererás avisar a Mary de que vai ir.
Non sei como llo vou explicar,
pero se é o único xeito de arranxar isto, ben.
Kyle! Agarda.
Deixeilles as miñas armas a uns amigos cazadores.
Case sempre vou con eles, pero non sempre,
e non sei exactamente quen...
Ai, carallo.
Non sabía nin se Lucy seguía no parque ata hai un ano ou por aí.
Veu á miña casa pedirme cartos. Deillos.
E converteuse nun hábito. O prezo subía en cada visita.
E ameazábame co que me faría se non lle pagaba,
con todo o dano que me podía facer.
Intenteille pedir perdón, pero xa non lle importaba.
Só quería que sufrise tanto como sufrira ela pola miña culpa.
E a última vez estaba eu coidando de Sadie.
Cría que estaba no cuarto, pero cando entrei
había unha nota na almofada
que dicía: "Sadie e eu imos visitar a Lester."
Deus!
Daquela botei a correr polo monte buscándoas
e entón chamáronme.
Alguén vira a Sadie na crista que estaba preto da casa Maggie.
Cando deixei a Sadie na casa, fun tras de Lucy.
Só ía...
Só quería que me escoitase, dicirlle que non podía seguir así.
E cando a vin
só quería que parase para poder falar con ela.
Kyle, xúroche pola miña vida que non a quería mancar.
Cando a vin caer souben que pensaba que a quería matar.
Sabía que ela precisaba axuda, pero perdina
ata que volvín atopar o rastro, que ía cara a El Capitán.
Só quería facerlle saber que tiña que protexer a miña familia.
Ela era familia, Paul.
Por Deus!
Lucy era familia.
Cometín erros, carallo,
pero non quería que pasase isto.
Tes que facer o correcto.
Non podo.
Mimá.
Kyle?
Kyle.
Pódoche arranxar o da suspensión.
Podo axudarche para que quedes no parque con Caleb.
E que lle digo a el de Lucy?
Xesús.
Kyle!
Kyle, para!
Para!
Síntoo!
Deus.
Vamos!
Perdóame.
Aínda non estou listo.
Non pasa nada.
Estea onde estea...
e vaia a onde vaia...
sempre estarás comigo.
Seino, papá.
DEIXEICHE O CABALO. NON TE ESQUEZAS DE DARLLE DE COMER!
ESTÁ SAÍNDO DO PARQUE NACIONAL DE YOSEMITE
Subtítulos: Lucía Doval