To oni ją zabili?
Na to wygląda.
O co poszło?
Nie znam ich.
Raczej nie zabili Lucy.
Co?
Prowadziłem sprawę porwania Lucy Cook.
Caleb!
Ich syna dorwał jakiś chory popapraniec.
- Bardzo cię przepraszam. - Już dobrze.
To wasze uporczywe trwanie w bólu.
To niezdrowe. Dla was obojga.
Wyniki badań DNA Lucy Cook.
A Rory Cook?
Nie był jej ojcem?
Była moją sąsiadką.
Mieszkała u pastora.
Znałem ją jako Grace.
Mogłeś jej odmówić.
Byliście małżeństwem.
Ale jeśli chodzi o park, czas się pożegnać.
Jeśli to ty, dowiem się.
I co zrobisz?
Co z tym faktem, kurwa, zrobisz?
Idzie tu.
Tu Turner, zostaw wiadomość.
DZIKOŚĆ
Krew jeszcze ciepła, Kyle.
Jesteś coraz wolniejszy.
Jak chory jeleń.
Nie musiało do tego dojść.
Wystarczyło nie wchodzić sobie w drogę.
I nikomu nic by się nie stało.
Ani mnie, ani tobie, ani Jill.
Miałeś jedno zadanie.
Dotrzymać jebanego słowa.
Jeden trzeba mieć w komorze.
Nie mogłeś tego zostawić?
Zapomnieć?
W tym parku już nic na ciebie nie czeka.
Idź do syna.
Rzuć broń.
Mam Turnera.
Turner, jesteś bezpieczny.
Zostań ze mną.
Turner?
Turner!
Witamy wśród żywych.
Przywieźli się kompletnie nieprzytomnego.
Lekarze wyciągnęli kulę. Masz odpoczywać i będzie dobrze.
Maguire?
Nie żyje.
Wstrętny człowiek.
Od razu się na nim poznałeś.
Vasquez mnie wtajemniczyła.
Pokazała telefon Lucy.
Dobrze się spisała.
Tak, to prawda.
O wilku mowa.
Jak się czujesz?
Lepiej niż ostatnim razem.
Nisko zawieszona poprzeczka.
Skombinuję ci wodę.
Nie pamiętam, czy już ci dziękowałem.
Nie, ale nie trzeba.
Akurat byłam na przejażdżce. Kocham konie.
Miałem szczęście, że Milch się tobą wyręczył.
Wygląda na to, że przynoszę ci szczęście.
No nie wiem.
Odkąd się pojawiłaś zostałem postrzelony, wyleciałem w powietrze, zawiesili mnie...
Nie ma ludzi idealnych.
Przynajmniej dorwałaś Maguire’a.
To on wpakował Lucy w to wszystko.
Pewnie zaczęła im zawadzać.
Może była niedokładna
albo kręciła interes na boku.
Pojechałam z agentem Dixonem do obozu Maguire’a.
Znaleźliśmy pełno prochów i gotówki.
I skrzynię z bronią zakopaną przy namiocie.
Karabiny, pistolety. Mógł rozpętać własną wojnę.
Podsunęłam Dixonowi pomysł, żeby wysłać broń do ekspertyzy.
No co?
Miałem zrobić z ciebie strażniczkę, która czuje się swobodnie w dziczy.
Misja prawie wykonana.
Z tym bym nie przesadzała.
Ale szanse, że umrę gdzieś w lesie, znacznie zmalały.
Muszę przyznać,
zaczyna mi się tam podobać.
Idzie się przyzwyczaić.
Niedaleko wzgórza Harpera jest taki szlak.
Byłam tam parę razy.
Zawsze unosił się tam taki słodki zapach.
Po czasie zdałam sobie sprawę, że to...
- Liście topoli osiki. - Tak.
Te, które leżą na ziemi.
Konie miażdżą je kopytami.
I stąd ten zapach.
Trzyma się nieźle, zważywszy na okoliczności.
Chętnie by cię zobaczył.
Łyknęłam garść tabletek, ale nikt mnie nie uprzedził,
jak ludzie będą na mnie patrzeć, gdy prochy nie zadziałają.
Kyle już raz zaserwował mi to spojrzenie. Nie jestem gotowa na kolejne.
Ale dobrze, że nic mu nie jest.
Czy wszystko w porządku?
Muszę ci coś powiedzieć.
To może zmienić
wszystko, co do mnie czujesz.
Tyle przeze mnie wycierpiałeś,
że w pełni zrozumiem, jeśli po prostu...
obrócisz się na pięcie i odejdziesz.
Niejaki Sean Sanderson
zabił Caleba.
Kyle przez jakiś czas nie mógł znaleźć winnego.
Dowiedział się tylko dlatego,
że Shane Maguire rozstawił w parku fotopułapki,
żeby śledzić migrujące zwierzęta.
Przeglądał materiał i znalazł zdjęcia, na których był...
Sanderson z...
Calebem.
Shane pokazał nam nagranie
i powiedział Kyle’owi, że może go zabić.
Wiesz, jaki jest Kyle.
Chciał mieć pewność.
Żeby nie było najmniejszych wątpliwości, gdy już go aresztuje.
Ale wiesz,
aresztowanie tego człowieka
po tym, co zrobił...
naszemu dziecku...
Musielibyśmy siedzieć w sądzie,
słuchać jego zeznań
i modlić się, że trafi za kratki.
Dlatego
bez wiedzy Kyle’a
zapłaciłam Shane’owi, żeby...
skontaktował się z Sandersonem.
Zaszantażował go.
Spotkał się z nim i zabił go w parku.
Za zamordowanie mojego dziecka.
Kyle
dowiedział się dopiero, gdy zgłoszono zaginięcie Sandersona.
Wydaje mi się,
że rozstaliśmy się nie przez śmierć Caleba,
a przez to, że zdradziłam zaufanie Kyle’a.
Nie mógł mi tego wybaczyć.
Obawiam się, że z tobą będzie podobnie.
Ale...
uznałam, że powinnam przynajmniej dać ci szansę.
- Gratulacje. - Brawo.
- Nieźle, Vasquez. - Gratki.
Dzięki.
„Droga bohaterko,
bla, bla, bla”.
Na twoim tle wypadamy blado.
Za to, że się spisałaś i nie umarłaś.
Dzięki.
- Taki tort każdemu zasmakuje. - Mam się nim dzielić?
Vasquez, skataloguj bronie Maguire’a do ekspertyzy balistycznej.
Pomożesz?
A dostanę laurkę?
Pewnie tak.
Chuj tam, nie mam nic do roboty.
Nie martw się o mnie.
Poradzę sobie.
Obiecuję.
Teraz twoja kolej.
Obiecaj mi, Kyle.
Nadal słyszę jego śmiech.
Brał taki głośny wdech na końcu.
Widzę, jak głowa lata mu na boki, gdy biegnie.
Czuję zapach trawy w jego włosach.
Widuję go.
Rozmawiamy ze sobą.
Bawimy się.
Pewnie ludzie biorą mnie za wariata,
ale trudno.
Warto.
Obiecuję.
Panie Turner.
Pani Avalos.
Jak się pan czuje?
Z każdym dniem lepiej.
Chciałam wrócić do naszej rozmowy na temat Seana Sandersona.
Domyśliłem się.
Biorąc pod uwagę działalność przestępczą
na terenie objętym pana jurysdykcją...
Już nie moją.
Słyszałam, ale i tak...
Już wtedy powinienem odejść.
Jak to?
Gdy Sanderson zaginął, nie byłem w najlepszej formie.
Nie powinienem prowadzić poszukiwań.
Może wtedy by go odnaleziono.
Pańskie błędy mogą udowodnić zaniedbanie...
Mogę napisać oświadczenie i wypełnić potrzebne dokumenty.
Co się stało z panem Sandersonem?
Chciałbym mieć odpowiedź.
Ale nie wszystko da się wytłumaczyć.
Wpadłem do ciebie z wizytą.
Podebrałem ci to z szuflady.
Możesz ją zatrzymać. Robię sobie przerwę.
Rozmawiałem z resztą.
Skoro to już koniec,
chcielibyśmy zabrać ciało Lucy z kostnicy.
Odeślemy ją do El-o’-win.
Do matki.
A ojciec Lucy?
Rory raczej do nich nie dołączy.
Rory nie był jej ojcem.
Słucham?
Zbadaliśmy DNA Lucy.
Rory nie był jej ojcem.
O cholera.
A wiadomo, kto był?
Może ty coś wiesz?
Byliście blisko.
Nie aż tak. Co ty w ogóle sugerujesz?
I co?
Myślisz, że Lucy była u ojca, zanim tu wróciła?
Nie wiem.
Gdy zaginęła,
byłem przekonany, że Rory ją zabił.
Za słabo jej szukałem.
Była tam, a ja...
- Powinienem był ją znaleźć. - Teraz łatwo ci mówić.
Pamiętam, jaki wtedy byłeś.
Dałeś z siebie wszystko.
Wydamy wam jej ciało.
Dzięki.
Na pewno?
No to do zobaczenia.
Radzę uważać na nogi.
Wuyi wyskoczy z wody i pociągnie cię na dno.
Ale ten duch zabiera tylko tych, którzy tego chcą.
Nie słyszałeś jego krzyków, co?
Chcę ją odszukać. Jestem jej to winien.
Lucy już się znalazła, Kyle.
Ale część jej życia nie.
Może czegoś się dowiem.
Lata temu mogłem coś przeoczyć.
Gadałem z tym chłopakiem.
Jego koleżanka z dzieciństwa mieszkała w domu zastępczym w Nevadzie.
Warto iść tym tropem?
Nie jestem przekonany, że to ona.
Innego tropu nie mam.
WITAMY W NEVADZIE
Dzień dobry. Agent federalny.
Dzień dobry?
Niech powstaną ci, którzy pragną zbawienia.
Wstańcie z miejsc.
- Poczujcie moc Boga. - Pani Gibbs?
Dzień dobry?
Agent federalny.
Mogę zadać pani kilka pytań?
Zajmę pani tylko chwilę.
Szukam informacji na temat dziewczynki, która mieszkała tu lata temu.
Nazywała się Lucy Cook.
Albo Grace McRay.
To jej zdjęcie.
To właśnie Lucy.
Albo Grace.
Zdjęcie zrobiono 15 lat temu w państwa kościele.
Kto ją tu przywiózł?
Grace wróci niedługo z resztą dzieci.
Pani mąż jest w domu?
Lester powiedział, że mam z nikim nie rozmawiać.
To pokój Faith.
Tylko jej.
To pani córka?
Gdzie ona jest?
Tutaj.
Przed chwilą zrobiłam jej placki.
Kim pan jest?
Reszta dzieci
spała tutaj, a nie z rodziną?
Pytał pan o mnie?
Faith Gibbs.
Tak, pamiętam ją.
Ma inną fryzurę,
ale to na pewno Grace.
Nie wiem, skąd była. Po prostu się pojawiła.
Często tak było?
Tak.
Ojciec rozkręcił interes na boku.
Nie porywał tych dzieci?
Nie musiał.
Ludzie mieli mojego ojca za anioła stróża czy chuj wie co.
Nawet płacili mu za pomoc.
A on prowadził lewą rodzinę zastępczą.
Brał zasiłki od samotnych matek, uzależnionych ojców.
Mieli nas za wielką, szczęśliwą rodzinę.
Ale tak nie było.
Ni chuja.
Ledwo je karmił.
Byle utrzymać je przy życiu.
Trzymał je zamknięte w piwnicy.
Otwierałam im okna, żeby wpuścić trochę powietrza.
Wiesz o niej coś jeszcze?
Często płakała.
Nie bez powodu, ale płakała więcej od reszty.
Powtarzała, że tata po nią przyjedzie.
Mówiła ci coś o nim?
Wszystkie mówiły o rodzicach.
Liczyły, że się pojawią i zabiorą je do domu.
Pic na wodę. Nikt po nie nie wracał.
Grace wytrzymała kilka lat i uciekła.
Gdy ktoś pytał, gdzie się podziała,
rodzice mówili, że rodzina po nią wróciła.
I żyli długo i szczęśliwie.
A twój ojciec?
Mam nadzieję, że zdechł.
W męczarniach.
Faith, zamówienie.
Dziękuję za rozmowę.
- Napijesz się czegoś? - Innym razem.
Okej.
Tu masz mój numer.
W razie czego zadzwoń.
Pewnie. Dzięki.
Gdybyś spotkał Grace,
przeproś ją ode mnie.
Czekaj!
Ojciec Grace był gliniarzem.
Przypomniałam sobie, jak mówiła,
że jej tata aresztuje mojego ojca.
Wiedziałam, że to sobie ubzdurała, ale gdy tylko to mówiła...
chciałam, żeby to była prawda.
No nic.
Cześć. Potrzebuję przysługi.
Nieoficjalnie.
Roscoe i ja ostatnio sporo się lenimy,
więc uznałem, że przyda nam się spacer.
Kocham to miejsce.
Jak ci poszło?
Chłopak miał rację.
Lucy tam była.
Znalazłeś coś pomocnego?
Poprosiłem laboratorium o badania DNA Lucy.
Już ci je dałem.
Tak.
Ale usunąłeś z listy swoją córkę Kate.
Była w systemie, bo rok temu została aresztowana.
Kocham Kate,
ale kłopoty czepiają się jej
jak rzep psiego ogona.
Potem wszyscy na tym cierpią.
Szóste urodziny Lucy.
Mary wie?
Nie.
Nie przetrwalibyśmy tego.
Lucy dowiedziała się o wszystkim
niedługo przed śmiercią Maggie.
Lucy bała się...
że zostanie sama, więc Maggie powiedziała jej...
że jestem jej ojcem.
Prosiła, żebyś zabrał Lucy od Rory’ego?
Zaraz przed śmiercią.
Trudno nie było.
Wszyscy wiedzieli, że Rory bił i ją, i Maggie.
Bez problemu rzuciłem podejrzenia na niego.
Chciałeś wywieźć ją do innego stanu?
Tak.
Słyszałem, że Gibbsowie to dobrzy ludzie.
Za odpowiednią cenę umieli dochować tajemnicy.
Myślałem...
Myślałem, że Lucy będzie tam bezpieczna. Przysięgam na Boga.
Obiecałeś, że po nią wrócisz.
I to niedługo.
Nie wiem, może i tak.
Próbowałem pomóc Lucy i dotrzymać słowa Maggie.
Ale miałem żonę i rodzinę. Musiałem ich chronić.
A gdy zabili Rory’ego, nie mogłem już tego naprawić.
Nawet gdy Lucy uciekła i wróciła do ciebie?
Mogłem stracić wszystko. Pracę, rodzinę...
Powiedziałem Lucy, że jej pomogę, znajdę jej miejsce do życia.
Ale uciekła.
Trudno się dziwić, biorąc pod uwagę, gdzie ją wywiozłeś.
Zawiodłem ją.
Tak.
Potem już jej nie widziałem. Ani razu.
Serce mi pęka, że Maguire ją w to wciągnął.
Przygotuj swoją broń myśliwską.
Sprawdzimy ją.
Chryste, Kyle!
Zdradziłem ci mój największy sekret, a ty sugerujesz, że zabiłem własną córkę?
Dzwonię do Dixona.
On po nie przyjedzie.
Uprzedź Mary.
Nie wiem, jak jej to wytłumaczę,
niech ci będzie.
Kyle! Zaczekaj.
Pożyczam czasem broń znajomym myśliwym.
Zazwyczaj z nimi jestem, ale nie zawsze.
Nie wiem dokładnie, kto...
Rany boskie.
Nie wiedziałem, że nadal Lucy jest w parku.
Dowiedziałem się dopiero jakiś rok temu.
Przyszła do mojego domu.
Prosiła o pieniądze, dałem jej gotówkę.
Potem pojawiała się regularnie, za każdym razem chciała więcej.
Szantażowała mnie. Mówiła, co zrobi, jeśli jej nie zapłacę.
Jak mnie skrzywdzi.
Próbowałem przepraszać, ale nie chciała tego słuchać.
Chciała, żebym wycierpiał tyle, co ona.
Gdy pojawiła się po raz ostatni, akurat opiekowałem się Sadie.
Myślałem, że śpi u siebie, a gdy wszedłem do pokoju...
na poduszce leżała kartka.
„Zabrałam Sadie
w odwiedziny do Lestera”.
Boże.
Biegałem po całym lesie, szukałem ich...
I dostałem telefon.
Ktoś widział Sadie niedaleko dawnego domu Maggie.
Zabrałem Sadie do domu
i poszedłem za Lucy.
Chciałem tylko...
przemówić jej do rozsądku. Powiedzieć, że musi z tym skończyć.
Wtedy ją zobaczyłem.
Chciałem, żeby się zatrzymała i ze mną porozmawiała.
Przysięgam ci, Kyle. Nie chciałem jej skrzywdzić.
Upadła na ziemię
i była przekonana, że chce ją zabić.
Potrzebowała pomocy, ale ją zgubiłem.
Potem znalazłem jej trop na szlaku w stronę El Capitan.
Chciałem jej tylko powiedzieć, że muszę chronić rodzinę.
- Dlatego... - Ona była twoją rodziną.
Chryste!
- Lucy była częścią twojej rodziny. - Popełniłem błędy.
Ale nie tak miało być.
Musisz to naprawić.
Musisz.
Nie potrafię.
Boże.
Kyle?
Kyle.
Mogę przywrócić cię do pracy.
Zostaniesz w parku razem z Calebem.
I co mu powiem o Lucy?
Chryste.
Kyle!
Zatrzymaj się!
Stój!
Przepraszam.
Boże.
No chodź!
Przepraszam.
Jeszcze nie jestem gotowy.
Nie szkodzi.
Nieważne, gdzie jestem...
albo gdzie będę...
zawsze będziesz przy mnie.
Wiem, tato.
ZOSTAWIAM CI KONIA. PAMIĘTAJ, ŻEBY GO KARMIĆ!
PARK NARODOWY YOSEMITE ŻEGNA
Napisy: Marta Makieła