ΕΦΗΒΕΙΑ
13 ΜΗΝΕΣ
Μοσχοβολάει εδώ.
Γενέθλια έχεις.
Αξίζεις πλήρες αγγλικό πρωινό μία φορά τον χρόνο.
Χρόνια σου πολλά, γεράκο.
Παντρεύτηκα έναν γεράκο.
Ενώ εσύ μένεις νέα;
Ναι, κατεργαράκο μου.
Παίρνω ειδικό χάπι.
Τι είναι αυτό;
Λουκάνικο με αίμα;
Απ' το κρεοπωλείο κιόλας.
Μου κάνει κακό.
Το ξέρω, αλλά σ' αρέσει πολύ.
Εσύ μ' αρέσεις περισσότερο.
Ναι, όταν σου μαγειρεύω πρωινό.
Όχι.
Και τα Χριστούγεννα, όταν φοράς ζαρτιέρες.
Άσε ήσυχες τις ζαρτιέρες μου. Θα μου ξεσηκωθείς.
Κι αν έχει γίνει ήδη;
- Ίσως πιο μετά. - Έλα, πέντε λεπτάκια θα κάνω.
Ποτέ δεν κάνεις μόνο πέντε.
Ποτέ δεν κάνεις πέντε λεπτάκια.
Μεσημέρι θα ξυπνήσει η Λίσα.
Όχι, όταν ο μπαμπάς της κλείνει τα 50.
Πιο μετά. Έλα, φρόνιμα.
Ασχολήσου με τις κάρτες γενεθλίων σου.
Με ξενερώνεις τώρα.
Θες χτυπητά ή ποσέ τα αυγά σου;
Τηγανητά.
Θα πεθάνεις νέος.
Αλλά ευτυχισμένος.
Απ' τον μπαμπά και την Τζιν.
Η Τζιν την έγραψε.
Ένα πεντόλιρο.
Ούτε για μπίρα δεν φτάνει σήμερα.
Όχι.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
Πολύ ωραία ζωγραφιά.
Σ' έκανε όμορφο.
- Καλή δεν είναι; - Ναι.
ΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΤΖΕΪ
Αφιέρωσε χρόνο.
Γαμώτο. Μπαμπά.
- Είδες το βανάκι; - Τι;
- Το βανάκι έξω. Το είδες; - Όχι.
Τι έγινε;
Γαμ...
ΠΕΔΕΡΑΣ
- Μπαμπά... - Γαμώτο.
Συγγνώμη.
- Δεν ξέρω τι... - Δεν φταις εσύ.
Είναι πολύ μαλάκες.
Μίλα πιο όμορφα.
Συγγνώμη.
- Είδες τίποτα, Αϊλίν; - Όχι, Έντι.
Δεν είδες τίποτα;
Συγγνώμη. Δεν είχε κόσμο σήμερα.
Πάρε την αστυνομία.
- Πάλι; - Αφού έτσι είπε.
- Να τον πάρουμε αν γίνει τίποτα. - Εντάξει.
- Συγγνώμη, μπαμπά. - Δεν φταις εσύ. Έλα εδώ.
Δεν πειράζει.
Χρόνια πολλά.
Βγήκαν όλοι τώρα.
Είδες τίποτα, φίλε;
- Όχι; - Όχι, φίλε.
- Κανείς σας δεν είδε τίποτα; - Όχι, συγγνώμη.
Γαμώτο.
Με λίγη σαπουνάδα θα βγει.
Απίστευτο που δεν είδες τίποτα.
Από πότε είχες να δεις το βανάκι;
- Απ' όταν το πάρκαρα χθες. - Τι ώρα;
Δεν ξέρω. Γύρω στις οκτώ.
- Στις οκτώ; - Ναι, περίπου.
Απ' τις οκτώ ως τώρα.
"Παιδέρας".
Μισό λεπτό.
"Π-Ε-Δ-Ε-Ρ-Α-Σ".
Ναι, το βλέπω.
Δεν ξέρω. Εγώ θα σας πω;
Ίσως θεωρούν τον Τζέιμι παιδέρα. Ή τον Έντι.
Να βγάλουμε φωτογραφία;
Μην έρθετε, θα το καθαρίσει ο άντρας μου. Θέλετε φωτογραφία;
Όχι, δεν περιμένω, καλή μου. Θα βγάλω τρεις φωτογραφίες.
Θα σας τις στείλει με μέιλ η κόρη μου. Σ' ευχαριστώ, καλή μου.
Βγάλε τρεις φωτογραφίες και στείλε τις στη Σαμ.
Την έχω στις επαφές του μέιλ.
- Τα σκατόπαιδα. - Έλα.
Ηρέμησε.
Έχεις γενέθλια.
Κι αυτά πού να το ξέρουν;
Ηρέμησε. Σκέψου τη Λίσα.
Να 'σαι καλά που το 'πες.
Δεν σ' το λέω γι' αυτό.
Λέω απλώς να σκεφτούμε τη Λίσα.
Έντι, δεν αντέχω άλλο.
Μην αρχίζεις τώρα. Μην το πεις.
- Τι λέω; - Ξέρεις τι λες.
Δεν θα κάνουμε αυτήν τη συζήτηση.
Όχι πάλι, αγάπη μου. Εντάξει;
Τα 'χουμε πει αυτά.
Σ' έναν μήνα δικάζεται. Όλοι θα μας λοξοκοιτάνε.
Όχι εμάς, όμως.
Τον έχουν πίσω από ένα τζάμι.
Τον κρύβουν.
Σιγά το κρύψιμο.
Τον προστατεύουν. Τα έχουμε πει με τους δικηγόρους.
Δεν θα βελτιωθεί η κατάσταση.
Η μαμά θα σου βρει δουλειά.
Δεν θέλω να μου βρει δουλειά!
Γιατί να θέλω τη μάνα σου να μου βρει δουλειά;
Έχω δουλειά εδώ.
- Έχω κι υπαλλήλους. - Το ξέρω, αλλά...
Η Λίσα έχει το σχολείο.
Θες να παρατήσει το σχολείο;
Να γαμηθεί κι η δική της η ζωή;
Θα 'ναι καλύτερα να γυρίσουμε στο Λίβερπουλ;
Θα 'ναι δέκα φορές χειρότερα, και το ξέρεις.
Το ξέρεις. Ξέρεις ότι θα 'ναι χειρότερα.
Δεν κάναμε τίποτα κακό εμείς.
- Κάναμε τίποτα κακό; Όχι. - Όχι.
Δεν θα μετακομίσουμε.
Όχι, Μάντα. Τέλος.
- Γαμώτο. Θα τα... - Δεν πειράζει.
Συγγνώμη για τις σαπουνάδες.
Συγγνώμη. Θα τα μαζέψω.
- Μπαμπά; - Έλα. Τι κάνεις εδώ;
Γιατί κρυφακούς;
Μην ανησυχείς, θα το βγάλω.
Έστειλες το μέιλ;
Ναι.
- Το κινητό σου. - Ευχαριστώ.
Σε ποιον γράφεις;
Στον Μπίλι.
Μάλιστα. Πώς πάει αυτό;
Να μη σε νοιάζει.
Ο μπαμπάς;
Καλά είναι ο μπαμπάς.
Τον άφησα λίγο μόνο του. Έτσι κάνω εγώ.
Το αγαπάει το βανάκι.
Δεν το αγαπάει. Ένα βανάκι είναι.
Δεν ξέρω...
Δεν νομίζω να φύγει με το σαπούνισμα.
Δεν ξέρω τίποτα για τις μπογιές. Εσύ;
- Είσαι έξαλλη, σωστά; - Όχι.
Δεν είμαι.
Δεν...
Ποιος υποτίθεται ότι είναι ο παιδέρας;
Δεκατριών ετών είναι. Τα βλαμμένα δεν ξέρουν καν τι σημαίνει.
Δεν είναι ο μπαμπάς, προφανώς.
Ο Τζέιμι δεν...
Δεν...
Μπήκα τυχαία στο δωμάτιό του τις προάλλες,
για να σκουπίσω.
Ναι;
Δεν ήξερα τι να κάνω.
Εγώ δεν μπορώ να μπω.
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Σε φροντίζει ο Μπίλι; - Μαμά.
Δεν με φροντίζει. Σταμάτα.
Μπορώ να φροντίσω μόνη μου τον εαυτό μου.
Τον φροντίζω.
Ξέρεις, κανείς...
Κανείς δεν μου έχει γράψει "παιδέρα" στο σχολείο.
- Κάτι είναι κι αυτό. - Εντάξει.
Μαντ, πού είναι το μεγάλο σφουγγάρι;
Κάτω απ' τον νεροχύτη.
Δεν το βρίσκω.
- Εκεί είναι. Ψάξε. - Ψάχνω!
Εντάξει, κατεβαίνω.
Πάω να τον βοηθήσω.
Θες ένα τσάι;
- Όχι, ευχαριστώ. - Εντάξει.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
- Το βρήκες; - Ναι.
- Θες ένα τσάι; - Όχι, να 'σαι καλά.
- Είσαι καλά, Αϊλίν; - Ναι, ευχαριστώ.
Να σου φέρω μια καρέκλα;
- Να μη στέκεσαι όρθια. - Όχι, ευχαριστώ.
- Να σου κάνω ένα τσαγάκι; - Δεν χρειάζεται.
Έχω και τούρτα γενεθλίων, αν θες.
Όχι;
Άντε γαμήσου, γριά κουτσομπόλα.
Γεια χαρά, παιδέρα!
Εσείς το γράψατε;
Εσείς;
Παιδέρα!
Κάνε άκρη, πρόσεχε. Συγγνώμη.
- Δεν βγαίνει. - Όχι;
Όχι.
- Μήπως με χλωρίνη; - Δεν θα το βγάλει.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Να πάμε στο Γουέινραϊτς.
- Τώρα; - Ναι, πρέπει να πάμε τώρα.
Γιατί;
Πρέπει να το βγάλω, Μαντ.
Δεν μπορώ...
Δεν μπορώ να πάω στη δουλειά με το βανάκι έτσι.
- Μπορώ; Όχι. - Ναι, αλλά...
Έλα, πάμε τώρα. Δεν θ' αργήσουμε.
Έλα, πάμε.
Λίσα!
Λίσα, κατέβα, γλυκιά μου.
Τι;
Βάλε το μπουφάν.
Θα πάμε στο Γουέινραϊτς.
Να μείνω εδώ;
Όχι, δεν θα μείνεις εδώ.
Βανδάλισαν το βανάκι. Ποιος ξέρει τι άλλο θα κάνουν;
Δεν σ' αφήνω μόνη.
- Γιατί να πάω; - Γιατί σ' το ζητάω.
Μη λες βλακείες. Μαγειρεύω.
Κορίτσια, σας παρακαλώ! Κάντε μου τη χάρη.
Βοήθα με, αγάπη μου. Προσπαθώ.
Εντάξει. Θα πάμε όλοι μαζί.
Και μετά θα χαρούμε τη μέρα.
Τι;
- Θα χαρούμε τη μέρα. - Εντάξει, ναι.
- Ναι. - Έτσι θα κάνουμε.
- Τα κλείνω. - Γενέθλια έχω, άλλωστε.
Να τα γιορτάσουμε.
Είναι δώρο γενεθλίων το Γουέινραϊτς;
Ναι, για μένα είναι.
Εγώ δεν είχα τίποτα μικρός.
Εσύ είσαι τυχερή.
Ούτε φρούτο δεν έπαιρνα για δώρο.
Μπες μέσα.
- Κλείδωσε καλά την πόρτα. - Την κλείδωσα.
Έχε τον νου σου στο σπίτι μας, Αϊλίν.
Φυσικά, καλέ μου.
- Ναι; - Ναι.
Ρίξε σύρμα στους φύλακες της γειτονιάς.
Έντι.
Καλά, δεν είπα και τίποτα.
- Κόβει κίνηση. - Αντίο, καλή μου!
Κωλόγρια κουτσομπόλα.
Εντάξει.
- Ας χαρούμε τη μέρα, ναι; - Ναι.
Έτσι δεν είπες;
Λις, βάλε λίγη μουσική.
Διάλεξε κάτι ωραίο με μπάσο.
Τι λες;
Όλα τα καλά τραγούδια έχουν μπάσο.
Χρειάζονται ένα καλό μπάσο.
Όχι πιανάκια, drum and bass και μαλακίες.
Βρες μου ένα ωραίο μπάσο να το απολαύσω.
Ό,τι να 'ναι λες.
Και κάτι άλλο.
Όταν γυρίσουμε σπίτι, έχει έξοδο.
- Έξοδο; - Ναι.
Θα κανονίσουμε οικογενειακή έξοδο.
Και τι θα κάνουμε στην οικογενειακή μας έξοδο;
Δεν ξέρω.
- Θ' ανεβούμε κάναν λόφο. - Λόφο;
Ναι. Και μετά στον ζωολογικό κήπο.
Δεν πάω στον ζωολογικό. Κοντεύω τα 18.
Θα πάμε για πατινάζ, τότε.
- Θα κάνεις εσύ πατινάζ; - Ναι, πού 'ναι το πρόβλημα;
- Καλά, θα πάμε σινεμά. - Ναι, θα...
Αυτό θα το έκανα. Απ' όλα τ' άλλα, το προτιμώ.
- Ναι; Σινεμά; - Ναι.
Ωραία, λοιπόν. Θα πάμε σινεμά.
- Μαντ, θες να πάμε σινεμά; - Ναι.
Ναι;
Δες στο ίντερνετ τι ταινίες έχουν.
Τι σ' έπιασε;
Τίποτα δεν μ' έπιασε.
Απλώς θέλω να βρω λύση...
Στο σημερινό πρόβλημα.
Κι εγώ σε βοηθώ.
Σ' ευχαριστώ.
"Λύση στο σημερινό πρόβλημα";
Έτσι λέει η ψυχολόγος.
- Σε τι βρίσκουμε λύση; - Σε τίποτα.
Απλώς σκέφτηκα ότι θα 'ναι ωραία να πάμε σινεμά.
Ναι.
Αλλά πρώτα θα φάμε πρωινό.
Ναι.
Μου φτιάχνει αγγλικό πρωινό.
Με λουκάνικο κι απ' όλα.
Με λουκάνικο;
Το αγόρασα για τον μπαμπά.
Θα πεθάνεις νέος, να ξέρεις.
Έτσι του είπα κι εγώ.
Και τηγανισμένο ψωμί.
Πήρα ένα πολύ ωραίο ψωμί να σου τηγανίσω.
Είναι γυναικάρα η μαμά σου.
Αφού το λες εσύ...
Συγγνώμη.
Κανονίστηκε, λοιπόν. Θα χαρούμε τη μέρα μας.
Θα πάμε στο μαγαζί, να πάρουμε τ' απαραίτητα,
και μετά πίσω στο σπίτι.
Με τη Λίσα θα βγάλουμε την μπογιά όσο εσύ μαγειρεύεις,
και μετά θ' αλλάξουμε, θα πάμε σινεμά
και θα φάμε μπόλικο ποπκόρν.
- Ωραία. - Να πάμε για κινέζικο;
- Ναι, να πάμε. - Ναι!
Τι θέλεις;
Τα θέλω όλα.
- Όλα; - Ναι, πεινάω σαν λύκος.
Εντάξει.
Έχω καιρό να πάω σινεμά.
- Ναι. - Βρήκες τραγούδι;
Δεν ξέρω. Δεν ξέρω ποιο έχει μπάσο.
Βάλε...
Γράψε "A-ha".
Όπως τ' ακούς. "A-ha".
"Take On Me".
- Αυτό δεν έχει μπάσο. - Έχει!
- Δεν έχει. - Έχει!
Ούτε μπασίστα δεν είχαν.
Είχαν. Τον Πολ.
- Ποιον; - Τον Πολ.
Αυτός έπαιζε μπάσο. Έπαιζε και ντραμς κι απ' όλα.
- Είσαι σίγουρη; - Σιγουρότατη.
- Ήμουν στο φαν κλαμπ. - Έλεος.
- Όντως ήσουν. - Ναι.
Είχε αφίσες στους τοίχους, κονκάρδες, κασκόλ.
Δεν μου το έχεις πει αυτό. Ποτέ.
Ξέρεις, πριν πολλά χρόνια, στις αρχές,
όταν τα είχαμε φτιάξει,
ήμασταν σ' έναν χορό του σχολείου μας,
κι εσύ με πέρασες από τεστ.
- Δεν ήταν τεστ. - Ήταν.
Δεν ήταν, σου λέω.
Ο μπαμπάς σου φορούσε μια ανόητη ροζ περούκα.
Όλοι τον κορόιδευαν, αλλά δεν τον ένοιαζε ποτέ αυτό.
Μου άρεσε πολύ η περούκα.
Ήταν πρώτο πράμα.
Ήμασταν ώρες εκεί, αλλά κανείς δεν χόρευε ακόμα.
Πόσο ήμασταν; Γύρω στα 13;
- Στην ογδόη πηγαίναμε. - Β' γυμνασίου, δηλαδή.
Ο κος Μπαρνς της Γεωγραφίας έκανε τον ντιτζέι.
- Ο Γλόμπος. - Ναι, ο Γλόμπος.
Άρχισε ν' απελπίζεται. Δεν χόρευε κανείς γιατί όλοι ντρέπονταν.
- Όλοι άκουγαν τους A-ha τότε. - Ναι.
Ο μπαμπάς... Άκου να τρελαθείς.
Άρχισε να χορεύει μόνος του στην πίστα.
Δεν έγινε έτσι. Καμία σχέση.
- Έτσι έγινε. - Όχι.
Ο Μπάρνσι ήταν καλός δάσκαλος, αλλά χάλια ντιτζέι.
Οπότε, τον βοήθησα λίγο.
Κι όλοι ξεκαρδίστηκαν με τα καμώματα του μπαμπά σου.
- Δεν γελούσαν. - Γελούσαν.
Κανείς δεν γελούσε. Τους άρεσαν οι φιγούρες αλά Northern soul.
- Northern soul; - Ναι.
- Γιατί γελάς; - Αυτό;
Χόρευα εξαιρετικά.
- Όντως. - Αλήθεια λέω.
Αλλά μετά, άκου εδώ,
άρχισε να γλιστράει στην πίστα.
Πες της γιατί, όμως. Την αλήθεια.
- Γιατί; - Όχι, πες την αλήθεια.
Είχα πάρει κάτι ασπροκόκκινα παπούτσια μπόουλινγκ.
Από μαγαζί μεταχειρισμένων. Ταίριαζαν με την περούκα.
Αλλά δεν ήξερα ότι τα παπούτσια δεν είχαν καθόλου πρόσφυση.
Για μπόουλινγκ ήταν!
Δεν είχαν πρόσφυση, οπότε...
Άρχισε να γλιστράει, να πέφτει,
άνοιξαν τα πόδια του κι έπεσε κάτω με τα μούτρα.
Μπαμ και κάτω.
Μετά σηκώθηκε πάνω,
κι είχε χτυπήσει τη μύτη του.
Η μούρη του είχε γεμίσει αίματα,
κι όλοι είχαν κατουρηθεί στα γέλια.
Και μετά είπε "Εγώ αιμορραγώ!"
Για χρόνια μετά, όλοι σ' το φώναζαν στο σχολείο.
Έλεγαν "Εγώ αιμορραγώ!"
Σκατοπάπουτσα.
Ήταν αστείο, πάντως, Εντ.
Χαίρομαι που σ' άρεσε.
Αγαπούσα όλους τους A-ha. Θα έκανα τα πάντα γι' αυτούς.
Καλά λέει. Όντως θα έκανε τα πάντα.
Αν περνούσε απ' το χέρι της, θα 'χες βγει τελείως αλλιώς.
Θα τους έμοιαζες.
Θα 'χες νορβηγική φάτσα. Κατάλαβες;
Θα ήσουν σαν τον Έρλινγκ Χάλαντ.
Κάπου εδώ γλίστρησες.
Το θυμάσαι;
"Εγώ αιμορραγώ!"
Μείναμε καθισμένοι μαζί για το υπόλοιπο βράδυ.
Πώς να χόρευα μ' αυτά τα παπούτσια;
Μετά με πήγες σπίτι. Γλιστρώντας.
Η γιαγιά κι ο παππούς με περίμεναν.
Ο μπαμπάς ρώτησε "Έμπλεξες σε καβγά;" Είπες "Κάτι τέτοιο".
Με ύφος. "Κάτι τέτοιο".
- Μετά μ' έλιωσες στα φιλιά. - Μπαμπά.
- Έλεος. - Έτσι έκανες.
- Μπαμπά, σταμάτα! - Έτσι έκανε.
- Το πρώτο μας γλωσσόφιλο. - Μπαμπά!
- Έβαλε όλη τη γλώσσα μέσα. - Μπαμπά!
- Μέχρι αμυγδαλές έφτασες. - Μπαμπά!
Ίσως και να το έκανα.
Αλλά μου κρατούσες ωραία το χέρι.
Να σ' το κρατήσω κι εδώ;
- Ναι. - Όχι.
- Μα γιατί; - Όχι.
- Θα ντραπεί η κορούλα μας; - Όχι.
- Απλώς δεν θέλω. - Τι εννοείς;
Δεν χαίρεσαι;
- Είσαι ο καρπός του έρωτά μας. - Σταμάτα.
Είσαι προϊόν αγάπης και ρομαντισμού.
- Όχι. - Ναι.
Φτιάχτηκες με αγάπη.
Έλα.
- Με ουράνια τόξα και... - Μπαμπά.
Με πικραλίδες κι ασφόδελους.
Άντε, καλά.
Είστε πολύ ανώριμοι. Κι οι δύο.
Σαν μικρά παιδιά.
Τι ακριβώς ψάχνουμε;
Δεν ξέρω. Κάτι για να βγει η μπογιά.
Θα 'ρθω να σας βρω εδώ.
Κι εμείς τι θα κάνουμε;
Δεν ξέρω, βρείτε κάτι ν' αγοράσετε. Είστε καλές σ' αυτό.
Ναι, είμαστε. Τέλεια.
- Όντως. - Έλα να δούμε τι θα πάρουμε.
Συγγνώμη, φίλε.
- Όλα καλά; - Γεια σου.
Κάποιος μου έβαψε το βανάκι με σπρέι. Ξέρεις πώς το βγάζω;
Μάλιστα.
Δεν ξέρω, βασικά.
Αλλά θα σας βολέψει ο συνάδελφος.
Κουίντ.
Πού εξαφανίστηκε; Κουίντ.
- Ναι, ξέρει απ' αυτά. - Εντάξει.
- Όλα καλά; - Ναι.
Του έβαψαν με σπρέι το βανάκι. Θέλει να το βγάλει.
Μάλιστα. Το σαπουνίσατε;
Δεν έκανε τίποτα.
Είχε πίεση το λάστιχο;
- Με σφουγγάρι το 'τριψα. - Μάλιστα.
Να το βρέξετε με λάστιχο. Και βάλτε διαλυτικό ή οινόπνευμα.
Η βότκα κάνει. Καλύτερα 2-προπανόλη.
Σκουπίστε το με πετσέτα μικροϊνών, κυκλικά...
Τι είν' αυτό;
Τις πουλάμε εδώ.
- Ελάτε μαζί μου. - Ευχαριστώ, φίλε.
Ναι, σκουπίστε το με κυκλικές κινήσεις.
Κάντε και τον σταυρό σας. Ίσως πετύχει.
Να κάνω τον σταυρό μου; Δεν θα βγει με την πετσέτα;
Μάλλον θ' αφήσει κατάλοιπα.
Αλλιώς, πρέπει να το ξαναβάψετε.
Τι ήταν; Γκράφιτι;
Τα παλιόπαιδα. Εγώ τα ρίχνω στους γονείς.
Θα μου δείξεις πού είναι η μπλε μπογιά;
Βασικά...
Αν είναι μπογιά, πρέπει να το ξαναβάψετε.
Δεν έχω λεφτά, φίλε.
Πού είναι η μπλε μπογιά; Ας είναι κι άλλο χρώμα, δεν πειράζει.
- Να το βγάλω απ' το βανάκι. - Βασικά...
Μόλις κατάλαβα ποιος είστε.
Έχω δει φωτογραφίες σας στο Facebook.
- Θα μου πεις πού είναι η μπογιά; - Ναι. Εδώ πέρα.
- Δεν ήθελα να νιώσετε άσχημα. - Δεν πειράζει.
Απλώς...
Είμαι με το μέρος σας.
Με του γιου σας. Να το ξέρετε.
Δεν το έκανε εκείνος. Θέλω να πω...
Ακόμα κι οι μαχαιριές, εκεί που είπαν ότι τη μαχαίρωσαν...
Βρίσκεις κόκαλο σ' αυτά τα σημεία.
Ας φρόντιζαν να έστεκαν ανατομικά τα ψέματά τους.
Καταλαβαίνετε;
Και...
Έχω δει τις φωτογραφίες της.
Έχετε τη στήριξή μου...
- Δώσε μου την μπογιά. - Ναι, συγγνώμη.
- Την μπογιά θέλω. - Απλώς...
Να του βρείτε καλό δικηγόρο, λέω εγώ.
Αν θέλετε λεφτά, πολλοί θα σας στηρίξουμε.
Η μπογιά σας.
Γεια σας, είστε καλά; Τι θα θέλατε;
Μπαμπά.
Ξέρεις...
Επόμενος, παρακαλώ.
- Θέλετε κάτι άλλο; - Όχι, ευχαριστώ.
Θέλετε κάρτα μέλους; Για εκπτώσεις;
- Όχι, ευχαριστώ. - Κανένα πρόβλημα.
Σύνολο, 34.99 λίρες, παρακαλώ.
- Μπαμπά, είσαι καλά; - Απόδειξη;
Όχι, ευχαριστώ.
Ναι, καλά είμαι.
Απλώς... Πείνασα λίγο, αυτό είναι όλο.
Εντάξει.
Πήρα ένα φυτάκι. Όμορφο δεν είναι;
Ωραίο.
Ένας τύπος στα λάστιχα με γλυκοκοίταζε.
Να πούμε στην Τζέιν να έρθει.
Μπορεί να βρει άντρα εδώ.
Τι;
Αυτός δεν είναι;
Ποιος;
Με ακολουθεί;
Σπάνε πλάκα μαζί μου, έτσι;
Για βλάκα με πέρασαν;
Έντι!
- Γαμώτο! - Έλα δω, ρε κωλόπαιδο!
- Έλα δω! Σήκω πάνω! - Γαμώτο!
- Έβαψες το βανάκι μου; - Τι;
- Εσύ το έβαψες; - Για πλάκα.
Δεν είναι αστείο, γαμώτο! Αστείο σου φαίνεται;
Μη γελάς, γιατί θα σου δώσω μία και δεν θα ξαναγελάσεις.
Μην ξανατολμήσεις, γαμώτο!
Άκου εδώ, ρε κωλόπαιδο. Σήκω πάνω!
- Άκου εδώ. - Καλά.
- Μην τα κάνεις αυτά, κατάλαβες; - Ναι.
Δεν ξέρεις τι περνάω, γαμώτο.
Μη με κοροϊδεύεις εμένα, ρε!
Μη με κοροϊδεύεις!
Μη με κοροϊδεύεις.
Άντε τώρα, τσακίσου φύγε.
Μακριά απ' την οικογένειά μου!
- Έλα, γρήγορα! - Τι κάνεις; Φύγε!
Φρέντο!
Πάρε και το κωλοποδήλατό σου!
- Πάμε! - Περίμενε!
Τι κάνεις;
Έντι.
Έλα τώρα, Έντι.
Έντι, σε παρακαλώ. Ας μπούμε στο βανάκι.
Πάμε σπίτι.
Δώσ' μου το φυτό.
Δώσ' μου και την τσάντα. Δώσ' τη μου.
Έλα, δώσε μου την τσάντα.
Ελάτε, κορίτσια.
Μπείτε απ' την άλλη.
Θα τα μαζέψεις;
- Ορίστε; - Θα τα μαζέψεις;
Όχι.
- Μάζεψε τα. - Αγορασμένο το 'χω.
Μάζεψέ τα.
Έλα στο αμάξι, Έντι!
- Σ' έγραψε η κάμερα. - Σκάσε, ρε μαλάκα!
Σκάσε και μπες στο μαγαζί, γαμώτο!
- Σ' έγραψε. - Έλα εδώ!
Κι εσύ και το κωλοφρικιό!
Να το σηκώσω, μπαμπά;
Ναι.
- Τηλεφώνημα από... - Τζέιμι Μίλερ.
Απ' το Ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων Στάντλινγκ.
Σας καλεί ένα άτομο από φυλακή στην Αγγλία ή στην Ουαλία.
Όλες οι κλήσεις ηχογραφούνται κι ίσως τις ακούσει το προσωπικό.
Αν δεν δέχεστε, τερματίστε την κλήση.
Μπαμπά;
Γεια σου, μικρέ.
Ήθελα να σου πω χρόνια πολλά.
Ευχαριστώ, φιλαράκο.
Ευχαριστώ που πήρες.
Έλαβες την κάρτα μου;
Την έλαβα, ναι.
Εσύ έκανες τη ζωγραφιά;
Ναι, εγώ.
Καλά το κατάλαβα.
Είπα και στη μαμά πόσο ωραία ήταν.
Ξέχασα πόσο σ' άρεσε να ζωγραφίζεις.
Ναι...
Γι' αυτό ζωγραφίζω πάλι.
Όλα καλά;
Τώρα που καταλάγιασαν λίγο τα πράγματα.
Ναι, καλά είμαι.
Δεν έχω πρόβλημα με τον βιβλιοθηκάριο.
Μ' ενοχλούν λίγο στο προαύλιο, αλλά δεν είναι τίποτα.
Ξέρεις τι να κάνεις, έτσι;
Ναι. Μιλάω στους υπεύθυνους.
Ωραία.
Τι θα κάνεις σήμερα;
Ετοιμαζόμουν να φάω πρωινό.
- Ακόμα δεν φάγατε; - Όχι.
Όχι ακόμα. Είχαμε δουλειές.
Μάλλον θα πάμε σινεμά πιο μετά.
- Εντάξει. - Και μετά...
Η Λις μας θέλει κινέζικο.
Γαρίδες κουνγκ πο;
Ναι, ξέρεις τι παίρνουμε.
Πήρες κάνα καλό δώρο;
Όχι ακόμα. Δεν ανοίξαμε ακόμα τα δώρα, Τζέι.
- Μπαμπά. - Ναι;
Ξέρω ότι δεν είναι καλή μέρα σήμερα,
αλλά...
Μόλις έγινε, και...
Τι έγινε, παιδί μου;
Πες μου, άσε τα γενέθλια. Τι έγινε;
Βασικά...
Η δίκη πλησιάζει...
Το σκέφτηκα και...
Μπαμπά, δεν θα δηλώσω αθώος.
Μ' ακούς;
Μπαμπά...
Συγγνώμη, αλλά θα δηλώσω ένοχος.
Γεια σου, παιδί μου.
Κι εμείς είμαστε εδώ.
Γεια, Τζέι.
Τι;
Βελτιώθηκε καθόλου το φαγητό;
Ναι, καλό είναι.
Νόμιζα ότι μιλούσα μόνο στον μπαμπά.
Τους έγραψα τι δυσανεξίες έχεις.
Εντάξει είναι.
Ακόμα περνάς όλη την ώρα στο γυμναστήριο;
Μόνο όταν μ' αφήνουν.
Θα γίνεις μποντιμπιλντεράς;
Δεν θα το 'λεγα.
Τέλος πάντων.
Κλείνω γιατί περιμένουν κι άλλοι.
Εντάξει, παιδί μου.
Τα λέμε την Παρασκευή ως συνήθως;
Τέλεια.
- Μπαμπά; - Ναι;
Συγ...
Συγγνώμη.
Και χρόνια πολλά.
Ευχαρ...
Από δω βγείτε.
Προσέχετε την μπογιά.
Θα είναι εντάξει;
Καλά θα είναι. Βγες.
Βγες.
Τι πάθατε, καλή μου;
Τα παιδιά το έκαναν;
Άντε γαμήσου, Αϊλίν.
Δεν είναι καλοφτιαγμένα τα παράθυρα.
Δεν έχουν καλή μόνωση. Ένιωσες το ρεύμα χθες;
Η μπλούζα που σου πήρα;
Εγώ έπρεπε να τα φτιάξω.
Ναι.
Σου πάει πολύ.
Μια χαρά είσαι για 50άρης.
Ας αφήσουμε το σινεμά καλύτερα.
Όχι, δεν χρειάζεται. Άλλαξα τώρα.
Άσ' το, δεν πειράζει.
Όχι, θα πάμε.
Δεν χρειάζεται.
- Σίγουρα; - Ναι.
Ευχαριστώ.
Τον άκουσα καλύτερα απ' ό,τι πριν μια βδομάδα.
Τι λες;
Ίσως τον βοήθησε που πήρε μια απόφαση.
- Θυμάσαι τι είπε η Τζένι; - Ναι.
Θυμάμαι, αλλά δεν το κάνω.
Δεν σε διώχνω μακριά. Ειλικρινά, δεν το κάνω.
- Γιατί κάνεις έτσι; - Πώς, αγάπη μου;
Εσύ ήσουν στην ανάκριση.
Ούτε το βίντεο δεν είδα εγώ.
Σε παρακαλώ, μην αρχίζουμε πάλι.
Έχει γίνει το σλόγκαν σου.
"Μην αρχίζουμε το ένα και το άλλο".
Εννοώ που πήγα εγώ κι όχι εσύ. Γίνεται να μην το αρχίσουμε;
Δεν εννοούσα αυτό.
Τι εννοείς, τότε;
Εσύ είδες το βίντεο. Εγώ όχι.
Δεν είσαι έτσι εσύ.
Δεν απειλείς παιδιά, δεν κάνεις ζημιές.
Είσαι θυμωμένος.
Αλλά μάλλον είναι καλύτερα να δηλώσει ένοχος.
Αν ήσουν ειλικρινής, θα το 'βλεπες κι εσύ.
Ξέρω τι είδα.
Δεν ήθελα να το πιστέψω.
Κι όταν το είδα...
Έντι, σε ξέρω απ' όταν ήσουν αμούστακο παιδί.
Πρέπει να το ξεπεράσουμε.
Κι αν δεν μπορούμε;
Η Τζένι λέει ότι όταν...
Γάμα την Τζένι κι αυτά που λέει.
Γάμα την Τζένι. Δεν είναι εδώ τώρα.
Δεν έβγαινε απ' το δωμάτιο.
Ερχόταν σπίτι, κοπανούσε την πόρτα, και γραμμή στον υπολογιστή.
Έβλεπα φως στο δωμάτιό του μέχρι τη μία το πρωί.
Του χτυπούσα κι έλεγα...
"Έλα τώρα, Τζέιμι. Έχεις σχολείο αύριο".
Έκλεινε το φως, αλλά δεν έλεγε τίποτα.
Δεν γινόταν να κάνουμε κάτι.
Έτσι δεν είναι όλα τα παιδιά σήμερα;
Δεν ξέρεις τι βλέπουν στα δωμάτιά τους.
Μπορεί να βλέπουν πορνό και διάφορα τέτοια.
Σαν το βίντεο που μου πετάχτηκε.
Ένας τύπος έλεγε τι είναι άντρας και πώς να φέρονται στις γυναίκες.
Εγώ απλώς έψαχνα κάτι για το γυμναστήριο.
Δεν γίνεται να έχουμε συνέχεια τον νου μας στα παιδιά.
Είναι πολύ οξύθυμος. Αλλά έτσι είσαι κι εσύ.
Μην το λες αυτό.
Δεν τον έκανα εγώ έτσι, σωστά;
Εγώ τον έκανα έτσι;
Όχι.
Αλλά σκέφτομαι ότι έπρεπε να το σταματήσουμε.
Να το δούμε και να το σταματήσουμε.
Ας μη σκεφτόμαστε έτσι.
Θυμάσαι; Έτσι είπε κι η Τζένι.
Δεν φταίμε εμείς.
Μην κατηγορούμε τον εαυτό μας.
Εμείς τον αναθρέψαμε, όμως.
Σωστά;
Στην ηλικία του, ο πατέρας μου με ξυλοφόρτωνε.
Μερικές φορές, έπαιρνε τη ζώνη
και με χτυπούσε ξανά και ξανά, γαμώτο.
Κι εγώ υποσχέθηκα...
ότι δεν θα το κάνω ποτέ στα παιδιά μου.
Ότι δεν θα τους το κάνω ποτέ.
Και δεν το έκανα, σωστά;
Ήθελα να 'μαι καλύτερος.
Είμαι, όμως;
Είμαι καλύτερος;
Το προσπάθησες.
Κι οι δυο μας.
Ναι, το προσπάθησα.
Τον έγραψα ποδόσφαιρο. Νόμιζα ότι θα σκληραγωγηθεί λίγο.
Αλλά έπαιζε χάλια.
Τον έβαζαν συνέχεια τέρμα.
Κι εγώ στεκόμουν στην άκρη του γηπέδου,
ενώ οι άλλοι μπαμπάδες τον κορόιδευαν.
Καταλάβαινα ότι με κοιτούσε.
Εγώ δεν είχα καρδιά να τον κοιτάξω.
Τον ίδιο μου τον γιο.
Ήσουν ο ήρωάς του.
Τον έγραψα και πυγμαχία.
Νόμιζα ότι έτσι θ' άλλαζε κάτι.
Δέκα λεπτά κράτησε.
Το ξέρω.
- Θυμάσαι που ζωγράφιζε στην κουζίνα; - Ναι.
Καθόταν στο τραπέζι της κουζίνας και έκανε ζωγραφιές.
- Ήταν πολύ καλός. - Ναι, του άρεσε πολύ.
Ήταν καλός, του άρεσε πολύ. Ζωγράφιζε με τις ώρες.
Αλλά το σταμάτησε.
Ήθελε υπολογιστή. Του πήραμε.
Του πήραμε και το γραφείο.
Και πληκτρολόγιο, και ακουστικά, και όλα.
Παίζαμε ποδόσφαιρο μαζί.
- Θυμάσαι που παίζαμε; - Ναι.
Μετά άρχισα να έχω πιο πολλές δουλειές.
Έφευγα στις έξι και γυρνούσα στις οκτώ.
Κι εγώ που γύριζα πιο νωρίς, δεν έκανα κάτι καλύτερο.
Ήσουν... Ήσουν καλή μαμά.
Είσαι καλή μαμά.
Ίσως δεν έδινα όση σημασία χρειαζόταν.
Αλλά ήταν στο δωμάτιό του.
- Νομίζαμε πως ήταν ασφαλής. - Ναι.
Έτσι δεν νομίζαμε;
Τι κακό να έκανε εκεί μέσα;
Νόμιζα πως κάναμε το σωστό.
Ήμουν καλή μαμά.
- Έτσι είναι. - Είμαι καλή μαμά.
Κι εσύ είσαι καλός μπαμπάς. Υπέροχος μπαμπάς.
Αλλά εμείς τον αναθρέψαμε.
Αν ο πατέρας μου ανάθρεψε έτσι εμένα...
εγώ πώς έκανα έτσι αυτόν;
Έλα εδώ.
Δεν ξέραμε τι θα έκανε.
Γι' αυτό ήθελε εσένα μαζί του. Ήξερε πως δεν θα το πίστευες.
Νόμιζε πως θα τον προστάτευες.
Έπρεπε να τον προστατέψω;
Δεν μπορούσες.
- Μπορούσα να τον προστατέψω; - Όχι.
Έπρεπε να κάνουμε περισσότερα ή...
Ίσως να 'ναι καλό
να δεχτούμε ότι έπρεπε να κάνουμε περισσότερα.
Δεν νομίζω ότι πειράζει να σκεφτόμαστε έτσι.
Ακόμα τον βλέπω ως μικρό παιδί.
Λίγο χαζούλι.
Να κρέμεται απ' το μονόζυγο.
Να ζωγραφίζει τέρατα στην κουζίνα.
Να τρώει παγωτό.
Και να πασαλείβεται σ' όλο το πρόσωπο.
Πασαλειβόταν σ' όλο του το πρόσωπο.
Σ' όλο του το μουτράκι.
Σαν χθες μου φαίνεται.
Έτσι είναι.
Το έλεγε ξανά και ξανά.
Έλεγε "Δεν το έκανα εγώ.
Μπαμπά, δεν το έκανα εγώ".
Κι εγώ τον πίστεψα.
Και μετά είδα το βίντεο.
Πώς;
Μακάρι να είχες πάει εσύ.
Μακάρι να διάλεγε εσένα.
- Εσύ θα τα πήγαινες καλύτερα. - Όχι.
Ναι, έτσι είναι.
Όχι.
Θα τα πήγαινες καλύτερα.
Είστε καλά;
Ναι. Εσύ είσαι καλά, γλυκιά μου;
Ναι.
Καινούργιο είναι;
Πολύ ωραίο.
- Ναι. - Όχι, δεν είναι καινούργιο.
Απλώς μάλλον...
Μάλλον του άλλαξα στιλ.
Το θέμα είναι πώς τα συνδυάζεις.
Το λέω συνέχεια. Σημασία έχουν οι συνδυασμοί.
Απλώς...
Σκέφτηκα "Ευκαιρία να βάλω κάτι ωραίο".
Μιας κι έχει γενέθλια ο μπαμπάς.
Η μαμά σού την αγόρασε;
Ναι.
Ωραία είναι.
Κι εγώ πρέπει να βάλω κάτι ωραίο.
Όχι. Κούκλα είσαι κι έτσι.
Συγγνώμη, Λίσα μου.
Για τα παιδιά, για το βανάκι...
Μπαμπά, το βανάκι...
Δεν πειράζει.
Χειρότερα είναι έτσι το βανάκι, αλλά δεν φαίνεται η λέξη πια.
Θα το πάω να το ξαναβάψουν.
Αυτοί το έκαναν;
Ναι, τους ξέρεις;
Ναι. Είναι...
- Είναι πολύ μαλάκες. - Μίλα πιο όμορφα.
Συγγνώμη.
- Αν σε πειράζουν... - Μπαμπά...
Όλοι με πειράζουν.
Είμαι η αδερφή του Τζέιμι.
Αλλά θα μείνουμε εδώ.
Δεν θα μετακομίσουμε. Δεν γίνεται.
- Θα μπορούσαμε. - Όχι. Μαμά...
Μαμά, αν μετακομίσουμε,
θα 'ναι καλύτερα για λίγο,
αλλά μετά κάποιος θα μάθει κάτι.
Και μετά θα τα μάθουν όλα,
και όλα θα γίνουν ακόμα χειρότερα.
Ξέρετε...
Είναι ο Τζέιμι.
Είναι οικογένειά μας.
Σωστά;
Λέγαμε να μην πάμε σινεμά.
Ναι, είναι...
Καλύτερα έτσι. Να...
- Να νοικιάσουμε ταινία. - Ναι.
Καλή ιδέα.
Να βρούμε και ποπκόρν.
- Κάπου θα έχουμε ποπκόρν. - Ναι;
- Να παραγγείλουμε φαγητό. - Ναι.
- Σας παρακαλώ.
Κράκερ γαρίδας για όλους;
Κράκερ γαρίδας για όλους.
Μήπως να φάμε πρωινό;
- Να ξεκινήσουμε με το πρωινό; - Ναι.
Ελάτε.
Το λουκάνικο θα βγάλει πόδια και θα περπατάει σε λίγο.
- Θα στρώσω το τραπέζι. - Ευχαριστώ.
Θα σε βοηθήσω.
Ούτε να το σκέφτεσαι, εορτάζοντα.
Τη Λίσα πώς την αναθρέψαμε;
Όπως και τον Τζέιμι.
ΤΖΕΪΜΙ
Συγγνώμη, γιε μου.
Έπρεπε να ήμουν καλύτερος.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη