13 AY
Çok güzel kokuyor.
E, doğum günün. Yılda bir İngiliz kahvaltısı hazırlayayım.
İyi ki doğdun ihtiyar.
Kocam ihtiyar.
- Sen gençleşiyor musun? - Gençleşiyorum hınzır.
Özel hapım var.
- Bu ne? Kan sosisi mi? - Hem de kasaptan.
- Bana iyi gelmiyor. - Biliyorum ama çok seviyorsun.
- Seni daha çok seviyorum. - Sadece tavayı gördüğünde.
Hayır, Noel'de jartiyerini giydiğinde de.
Hey!
Jartiyerimi karıştırma. Tahrik olacaksın.
Olmadım mı yani?
- Belki sonra. - Hadi, beş dakikada bitiririm.
Hiç beş dakikada bitirmiyorsun.
- Lisa 12'ye kadar uyur. - Uyumaz. Babasının 50'nci yaş günü.
Sonra. Hadi, uslu dur.
Doğum günü kartlarına odaklan.
Mızıkçı.
Çırpılmış yumurta mı, poşe mi?
- Yağda. - Erken öleceksin.
Mutlu öleceğim.
Babam ve Jean.
Jean yazmış.
Beş sterlin.
- Beş sterline bira bile içemiyorsun. - Doğru.
İYİ Kİ DOĞDUN!
Çok güzel bir resim.
Yakışıklı çizmiş.
- Güzel, değil mi? - Evet.
Emek vermiş.
- Sıçayım! Baba, minibüsü gördün mü? - Ne?
- Dışarıdaki minibüsü. - Hayır.
Ya...
Hay...
"SÜBYANÇI"
- Baba... - Sıçayım.
Üzgünüm.
- Hiç... - Senin suçun değil.
- Göt herifler. - Düzgün konuş.
Pardon.
- Bir şey gördün mü Eileen? - Hayır Eddie.
- Hiçbir şey mi? - Kusura bakma. Bu sabah sakindi.
- Hadi, polisi ara. - Yine mi?
- "Yine bir şey olursa arayın" dedi. - Tamam.
- Baba, üzgünüm. - Gel. Senin suçun değil.
Bir şey yok.
İyi ki doğdun.
Herkes de çıktı.
Bir şey gördün mü dostum?
- Hayır mı? - Hayır dostum.
- Siz de mi görmediniz? - Hayır, kusura bakma.
Deterjan ve suyla çıkar bu.
Senin görmediğine inanmıyorum.
- Minibüsü en son ne zaman gördün? - Dün akşam park ettim.
- Saat kaçta? - Bilmem, sekiz civarıdır.
- Sekiz mi? - Evet, sekiz gibi.
Sekizden şimdiye.
"Sübyancı."
Bir dakika.
S-Ü-B-Y-A-N-Ç-I.
Evet, farkındayım.
Bilmiyorum ki. Ben mi karar vereceğim?
Belki Jamie'yi, belki Eddie'yi kastediyorlar.
Fotoğraf çekelim mi?
Gelmenize gerek yok, kocam siler. Fotoğraf çekelim mi?
Hayır canım, bekleyemem. Üç fotoğraf çekerim.
Kızım e-postayla gönderir, tamam mı? Teşekkürler canım.
Üç fotoğraf çek, Sam'e e-postayla gönder.
E-posta rehberimde var.
- Adi veletler. - Hey.
- Sakin ol. - Bugün doğum günün.
Evet ama nereden bilsinler? Sakin ol, Lisa'yı düşün.
Talimat için sağ ol.
Talimat vermiyorum. "Onu düşünelim, olur mu?" diyorum.
Eddie, ben bıktım artık.
Lütfen canım, yine başlama.
- Ne diyorum ki? - Biliyorsun.
Ve kabul etmiyorum. Bunu bir daha konuşmayacağız canım.
Tamam mı?
Hepsini konuştuk.
Dört haftaya duruşması var. Herkes bakacak.
Bize bakmayacaklar ki. Onu da ekrandan görecekler.
- Onu saklıyorlar. - Tabii, çok iyi saklıyorlar.
Onu koruyorlar. Bunları avukatlarla konuştuk.
Durum iyiye gitmeyecek.
- Annem "Ona iş bulurum" dedi. - Bulmasına ihtiyacım yok!
Niye annenden iş isteyeyim?
- Burada işim, iş verdiklerim var. - Biliyorum, ama...
Canım, Lisa liseye gidiyor. Onu okuldan almak mı istiyorsun?
Onun hayatı da mı mahvolsun?
Liverpool'a taşınmak daha mı iyi olacak?
10 kat daha kötü olacak, sen de biliyorsun.
Biliyorsun canım. Daha kötü olacak, biliyorsun.
Yanlış bir şey yapmadık ki.
Yanlış bir şey yaptık mı? Hayır.
Yani taşınmıyoruz Mand. Tartışma bitmiştir.
- Kahretsin. - Tamam...
Ben temizlerim. Kusura bakma.
Pardon, temizleyeceğim.
- Baba? - Burada ne yapıyorsun?
Dinlememen gerek.
Merak etme, temizliyorum.
E-postayı gönderdin mi?
Evet.
- Telefonunu al. - Sağ ol.
Kime mesaj atıyorsun?
Billy'ye.
Öyle mi? Nasıl gidiyor?
Seni ilgilendirmez.
Babam iyi mi?
Baban iyi.
Rahat bırakıyorum. Ben hep böyle yaparım.
- Minibüsü çok seviyor. - Çok sevmiyor, minibüs işte.
Bilmiyorum...
Bence su ve deterjanla çıkmaz.
Boyadan anlamam. Sen?
- Öfkelisin, değil mi? - Hayır.
Değilim.
Sübyancı diyerek kimi kastettiklerini anlamadım.
Çocuk 13 yaşında. Bu aptallar kelimenin anlamını bilmiyor.
Babam da olamaz ve... Jamie hiç öyle...
Yani...
Geçen gün bir baktım, odasını süpürüyorum.
Öyle mi?
Ne yapacağımı bilemedim.
Ben giremiyorum.
- İyisin. - Evet.
- Billy sana sahip çıkıyor mu? - Anne, öyle bir şey yok.
Şunu söylemeyi keser misin?
Ben kendime sahip çıkarım. Kendime sahip çıkıyorum.
Okulda dolabıma "sübyancı" yazan olmadı.
- O açıdan iyiyim. - Tamam.
- Mand, büyük sünger nerede? - Lavabonun altında.
- Değil. Bulamıyorum. - Orada, iyice bak.
- Bakıyorum! - Tamam, geliyorum.
Babana yardım edeyim. Çay ister misin?
- Yok, istemem. - Tamam. Seni seviyorum.
Ben de seni.
- Buldun mu? - Evet.
- Çay ister misin? - Yok, istemem.
- İyi misin Eileen? - Evet Eddie, sağ ol.
- Sandalye ister misin? - Hayır.
- Bacakların dinlensin. - Yok.
- Çay vereyim mi canım? - Yok, hayır.
İstersen doğum günü pastası vereyim.
Hayır mı? O zaman siktir git meraklı ihtiyar.
- Selam sübyancı! - Ne? Hey!
- Hey! - Selam sübyancı!
Minibüsü siz mi boyadınız?
Ha?
Sübyancı!
Pardon canım. Dikkat et. Pardon.
Çıkmıyor.
- Öyle mi? - Evet.
- Çamaşır suyu denesen? - O da çıkarmaz.
- Pardon. - Sorun yok.
- Mecbur Wainwrights'a gideceğiz. - Şimdi mi?
- Evet, şimdi gitmemiz gerek. - Niye?
Çıkarmam gerek Mand.
İşe minibüsümde o yazıyla gidemem, değil mi?
- Değil mi? Gidemem. - Evet ama...
Hadi, gidelim. Çok sürmez. Hadi.
Lisa!
- Lisa, aşağı gel canım. - Ne?
Ceketini giy. Wainwrights'a gidiyoruz.
- Ben evde kalsam? - Evde kalamazsın.
Minibüsü boyadılar. Ne yapacakları belli olmaz.
- Seni tek bırakamam. - Niye gelmek isteyeyim?
- Çünkü ben istiyorum. - Eddie, kahvaltı hazırlıyorum.
Kızlar, lütfen. Sizden rica ediyorum.
Yardımcı ol canım. Çabalıyorum.
Tamam, hep birlikte gideriz.
- Tamam mı? - Günü düzeltiriz.
- Ne? - Günü düzeltiriz.
Evet, tamam.
- Evet. - Günü düzeltiriz.
- Şunu kapatayım. - Bugün doğum günüm, değil mi?
Günü düzeltelim.
Wainwrights'a gitmek büyük doğum günü hediyesi mi?
Evet, benim için öyle.
Çocukken hiçbir bok vermiyorlardı. Kendini şanslı say.
Noel'de mandalina bile vermezlerdi. Bin hadi.
- Kapıyı düzgün kilitle. - Kilitledim.
- Eve göz kulak olur musun canım? - Tabii olurum canım.
- Öyle mi? - Evet.
Mahalle Nöbeti'ne de mesaj at.
Eddie.
Ben söyleyeyim de.
- Çitte duruyor. - Hoşça kal canım.
Meraklı moruk.
- Evet, günü düzeltelim mi? - Evet.
Öyle demiştin, değil mi?
Lise, müzik aç. Bas hattı olan iyi bir şarkı seç.
Ne diyorsun?
İyi müzikte iyi bas hattı olur. Anladın mı? İyi bas gitar şarttır.
Tın tın müzik de olmasın, drum and bass zımbırtısı da.
Güzel bir bas hattı aç da kendimi kaybedeyim.
Saçma sapan konuşuyorsun.
Ayrıca...
Wainwrights'tan dönünce gezmeye gideceğiz.
- Gezmeye mi? - Evet, gezmeye gideceğiz. Aile gezisi.
Peki aile gezinde ne yapacaksın?
- Bilmiyorum. Tepeye falan tırmanırız. - Tepe mi?
Evet. Hayvanat bahçesine gideriz.
Hayvanat bahçesine gitmem. 18'ime gireceğim.
- O zaman buz pateni. - Sen, buz pateni?
Ben buz pateni yapamaz mıyım?
- Tamam, sinemaya gideriz. - Tamam, ona gelirim. Bir şeye mecbursam.
- Öyle mi? - Evet.
- Sinema? - Evet.
Tamam, güzel. Sinema o zaman.
- Mand, sen istiyor musun? - Evet.
Öyle mi? Tamam. Neler varmış diye internetten bak.
- Sana ne oldu böyle? - Bir şey olmadı canım.
Amacım sadece bugünün...
- Problemini çözmek. - Problemini çözmek.
- Ben de yardım ediyorum. - Teşekkürler.
- Bugünün problemini çözmek mi? - Terapistimizin dediği bir şey.
- Neyi çözüyoruz? - Hiçbir şeyi.
- Sinemaya gitmek güzel olur diye düşündüm. - Evet.
- Ama önce kahvaltı yapacağız, değil mi? - Evet.
İngiliz kahvaltısı hazırlıyor. Kan sosisli falan.
- Kan sosisi mi? - Baban için biraz aldım.
- Erken öleceksin. - Ben de öyle dedim.
- Ayrıca kızarmış ekmek. - Onun için de çok güzel bir ekmek aldım.
Annen müthiş bir kadın.
Onu sen bilirsin.
- Hey! - Pardon.
Tamam, o zaman karar verildi. Günümüzü düzelttik.
Gidiyoruz, alışverişi yapıyoruz, eve dönüyoruz,
Lise ile boyayı çıkarıyorum, sen kahvaltı hazırlıyorsun,
giyiniyoruz, sinemaya gidiyoruz ve dev kovada patlamış mısır alıyoruz.
- Vay. - Çin yemeği yesek?
- Yiyelim. - İşte bu!
- Ne istiyorsun? - Hepsini istiyorum.
- Hepsini mi? - Hepsini. Çok açım.
Tamam.
- Ne zamandır sinemaya gitmedim. - Evet.
- Şarkı buldun mu? - Hangisinde bas var bilmiyorum.
Şeyi aç, "a-ha" yaz.
"A-ha" şeklinde.
"Take On Me."
- Onda bas hattı yok ki. - Var!
- Yok. - Var!
- Basçıları bile yoktu. - Vardı. Pål.
- Kim? - Pål.
Bas çalıyordu. Davul falan da çalabiliyordu.
- Emin misin? - Kesinlikle. Hayran kulübündeydim.
Tanrım.
- Kulüpteydin, değil mi? - Evet.
Annenin posterleri vardı. Rozetleri, atkıları.
- O rozetleri seviyordum. - Bana hiç söylemedin.
Yıllar önce babanla ilk yıllarımızda, çıkmaya yeni başlamışken
ilk okul diskolarımızdan birindeydik...
Beni denemeye karar vermiştin.
- Deneme değildi. - Denemeydi.
Gerçekten değildi.
Baban saçma bir pembe peruk takmıştı.
Herkes gülüyordu ama baban gülünmesini hiç umursamaz.
O peruğu çok seviyordum, kraldı.
Gece yarısı olmuştu ama kimse dans etmeye başlamamıştı.
Kaç yaşındaydık? 13 mü?
- Üçüncü sınıf. - Sizin sisteminizde dokuz.
DJ de coğrafya öğretmenimiz Bay Barnes'tı.
- Kel. - Evet, kel.
Üzülmeye başlamıştı. Çünkü kimse dans etmiyordu. Utanıyorlardı.
- A-ha en çok dinlenen gruplardandı. - Evet.
Ve baban... İnanılmaz, pistin ortasında tek başına dans etmeye başladı.
- Öyle olmadı. - Öyle oldu.
Hayır, Barnesy çok iyi bir öğretmendi ama bok gibi bir DJ'di.
Ben de yardımcı olayım dedim.
Herkes babana kahkahalarla güldü.
- Hayır. - Evet.
Kimse gülmedi canım. Kuzey soul dansıma bayıldılar.
- Kuzey soul mu? - Evet.
- Şu mu? - Müthiş bir dansçıydım.
- Evet. - Biliyorsun.
Ama sonra...
Yerde kaymaya başladı.
- Evet ama doğruyu söyle. Sebebi neydi? - Sebebi mi?
Doğruyu söyle. Kırmızı beyaz bovling ayakkabısı almıştım.
- Olamaz. - Hayır dükkânından, peruğuma uysun diye.
Meğer o ayakkabıların hiç tutuşu yokmuş.
- Çünkü bovling ayakkabısı. - Tutuşu yoktu.
Sonra kaydı, dengesini kaybetti,
bacakları ikiye ayrıldı, yüzüstü düştü.
Saçmalıyor.
Sonra ayağa kalktı.
Burnunu çarpmış.
Yüzünden kanlar akıyordu.
Herkes kahkahalarla gülüyordu.
"Burnum kanıyor be!" dedi.
Sonra okulda yıllarca sana öyle laf attılar.
"Burnum kanıyor be!" diye.
- Sıçtığımın ayakkabıları. - Ama komikti Ed.
Komik bulmana sevindim.
Bütün üyeleri seviyordum. Onlar için her şeyi yapardım.
Doğru söylüyor, her şeyi yapardı.
Amacına ulaşsaydı senin tipin farklı olurdu.
Şeye benzerdin... Norveçli suratın olurdu. Anladın mı?
Erling Haaland'a falan benzerdin.
- Kaydığın yer geliyor. - Hatırlıyor musun?
"Burnum kanıyor be!"
- Sonra bütün gece birlikte oturduk. - O ayakkabılarla dansa dönemezdim.
Sonra eve yürüdük. Ben yürüdüm, sen kaydın.
Ninenle deden beni bekliyordu.
Babam "Kavgaya mı karıştın?" dedi.
Sen de "Öyle bir şeyler" dedin. Kabadayı gibi.
- Sonra dudağıma gömüldün. - Baba!
- Tanrım. - Doğru ama.
- Baba, sus. - Bana verdiği ilk Fransız öpücüğüydü.
- Baba! - Hiç unutmayacağım.
- Dilli falan. - Baba!
- Canım, bademciklerimi yuttun. - Baba!
Doğru olabilir.
Ama el ele tutuşmakta çok iyisin.
- El ele tutuşalım mı? - Evet.
- Hayır. - Neden?
- Yapmayın. - Kızımızı rezil mi ederiz?
- Yok, istemiyorum. - Nasıl yani?
- Sevinmen lazım. Aşk çocuğusun. - Baba, sus.
- Romantizm ve gül yaprağı çocuğu. - Hayır!
- Evet. Küçük aşk çocuğu seni. - Yapma.
- Gökkuşağı çocuğu... - Baba!
Karahindiba, nergis çocuğu.
İyi, peki.
Hiç olgun değilsiniz. Çocuk gibisiniz.
Evet, ne alacağız?
Çiçeklenme zamanı, ürünlerimizle...
Bilmem, boyayı silecek bir şey.
Burada buluşuruz.
Biz ne yapalım?
Bilmem, para harcayın. Bu işte iyisiniz, değil mi?
- Evet, iyiyiz. Güzel. - Doğru.
Hadi, para harcayalım.
- Pardon arkadaşım. - Merhaba dostum.
Minibüsüme sprey boya sıktılar. Nasıl çıkar diye soracaktım.
Anladım.
Ben pek bilmiyorum. Ama arkadaşım yardımcı olabilir.
Quint?
Nereye gitti?
Quint?
- Bu işlerde iyidir. - Tamam.
- Selam. - Evet dostum...
Minibüsünden sprey boya çıkarmak istiyor.
- Su ve deterjanı denediniz mi? - Evet, çıkarmadı dostum.
- Hortumunuz ne kadar güçlü? - Sünger kullandım.
Tamam, hortum gerekecek.
Tiner ya da güçlü bir alkol kullanın. Votka olur. İzopropanol daha iyi.
- Mikrofiber bezle dairesel hareketler... - O ne?
Bizde var.
- Gelin. - Sağ ol dostum.
Evet, bezle dairesel hareket. Ve dua edin. En iyi seçeneğiniz bunlar.
Dua mı? Şu bez çıkarmaz mı?
Muhtemelen iz kalır. Tamamen gitmesi için boyatmanız gerek.
Ne yapmışlar? Grafiti mi?
Çocuklar işte. Ben aileleri suçluyorum.
Mavi boyayı gösterebilir misin dostum?
Boya sürüldüyse aracı baştan boyatmanız lazım.
Ona param yok dostum. Mavi boyayı göster sen.
Her renk olur. Uyması şart değil.
- Minibüsümden silinsin yeter. - Kim olduğunuzu şimdi çıkardım.
Facebook'ta fotoğraflarınızı görmüştüm.
- Boyanın yerini gösterir misin? - Evet, şurada.
- Pardon, utandırmak istememiştim. - Sorun yok.
Şey...
Ben sizin tarafınızdayım. Oğlunuzun tarafındayım. Söyleyeyim dedim.
Çünkü o yapmadı, değil mi? Yani...
Bıçak yaraları... İddia ettikleri yaralar giriş yerlerinde kemiklere denk geliyor.
Uyduruyorlarsa bari anatomiye uysun. Anlatabiliyor muyum?
Ayrıca...
Kızın fotoğraflarını gördüm.
Size desteğim...
- Boyayı verebilir misin? - Evet, pardon.
- Boyayı istiyorum. - Tabii.
Bence iyi bir avukat tutun.
Bağış kampanyası yapsanız çok kişi destekler.
Boyanız.
Merhaba, nasılsınız? Buyurun.
Baba.
Biliyor musun, bence buraya cidden gezmeye gelenler var.
Demin şu reyondaydım, iç lastik mi ne. Çok sıkıcı bir şey.
Ama bir adam orada durmuş, gülümsüyordu. Çok acayipti.
Keşke fotoğraf çekseydim, çünkü...
Sıradaki lütfen.
- Başka bir şey var mı? - Hayır, teşekkürler.
- İndirim kulübüne katılır mısınız? - Hayır.
Peki o hâlde. Toplam 34,99 sterlin lütfen.
İyi misin?
- Fiş? - Hayır, teşekkürler.
Evet, iyiyim. Biraz açım sadece, o kadar.
Tamam.
- Bitki aldım. Çok güzel, değil mi? - Evet.
Lastik bölümünde bir adam beni kesti.
Jane'e söyleyelim, buraya gelsin. Erkek bulmak için çok iyi.
Ne oldu?
Bu o, değil mi?
- Kim? - Beni takip mi ediyor?
Dalga geçiyorlar, değil mi? Beni salak mı sanıyorlar?
- Eddie! - Sıçayım!
- Buraya gel adi velet! - Eddie!
Gel buraya. Kalk lan! Minibüsü sen mi boyadın?
- Ne? - Sen mi boyadın?
- Şakasına. - Ama komik değil, değil mi?
Komik mi? Gülme ufaklık. Bir çarparım, gülemezsin.
Sakın deneme!
Beni dinle aptal velet. Kalk!
- Kalk! Beni dinle! - Tamam.
- İnsanlara böyle yapılmaz. Anladın mı? - Evet.
Neler çektiğimi bilmiyorsun. Gülme lan ufaklık!
Gülme bana.
Gülme.
Hadi, siktir git.
Ailemden uzak dur!
- Hadi, çabuk. - Bekleyin.
Sıçtığımın bisikletini de al!
- Hadi. - Durun.
Ne yapıyorsun sen?
Eddie!
Eddie, hadi.
Eddie, lütfen. Minibüse binip eve gidebilir miyiz?
Bitkiyi ver canım.
Bitkiyi ver. Torbayı ver.
Torbayı ver. Hadi, torbayı ver.
Hadi kızlar. Diğer taraftan binin lütfen.
- Temizleyecek misin? - Ne?
- Temizleyecek misin? - Hayır.
- Batırdın. - Parasını verdim.
- Temizle. - Asla.
Eddie, bin hadi!
- Kameralar çekti... - Kes lan adi herif!
- Kes, gir dükkâna! - Kameralar çekti.
- Bin hadi! - Arkadaşını da al! Ucube çocuk!
Baba, açayım mı?
Aç.
- Arayan... - Jamie Miller.
Standling Kapalı Eğitim Merkezi'nden.
Sizi İngiltere veya Galler'de hapiste olan birisi aramaktadır.
Tüm aramalar kaydedilir, cezaevi personeli tarafından dinlenebilir.
Çağrıyı kabul etmek istemiyorsanız lütfen kapatın.
Baba?
Merhaba evlat.
Doğum günün kutlu olsun.
Sağ ol dostum.
Aradığın için sağ ol.
Kartımı aldın mı?
Aldım, evet.
Sen mi çizdin?
Evet.
Tahmin ettim.
Annene de söyledim, bence çok iyiydi.
Eskiden resmi severdin, unutmuşum.
Evet, sevdiğim için tekrar başladım.
Her şey yolunda mı?
Ortalık sakinleşti mi?
Evet, fena değil.
Kütüphanecinin benimle sorunu yok
ama bahçede rahatsız ediyorlar, gerçi önemli değil.
- Ne yapacağını biliyorsun, değil mi? - Evet, konuşabileceğim kişiler var.
Güzel.
Bugün ne yapacaksın?
Kahvaltı yapmak üzereyim.
- Daha yapmadın mı? - Hayır.
Daha yapmadık, meşguldük.
Sonra da sinemaya gideceğiz galiba.
Sonra da Lise, Çin yemeği istiyor.
Kung pao jumbo karides mi?
Evet, siparişimizi biliyorsun.
Güzel hediyeler aldın mı?
Hayır, hediyeleri daha çıkarmadık Jay.
- Baba? - Efendim?
Şey...
Bugün bunun konuşulacağı gün değil
ama yeni oldu ve...
Ne oldu evlat? Söyle. Doğum günüm olduğunu unut. Ne oldu?
Şey...
Duruşma yaklaştıkça
düşündüm ve...
Savunmamı değiştireceğim.
Alo?
Baba...
Üzgünüm ama "Suçluyum" diyeceğim.
Merhaba oğlum. Biz de buradayız.
Merhaba Jay.
Ne?
Yemekler düzeldi mi canım?
Evet, sorun yok.
Sadece babam var sanıyordum.
Gıda intoleranslarını yazdım.
Sorun yok.
Hâlâ sürekli spor salonunda mısın?
İzin verildiğinde.
Vücut geliştirici mi olacaksın?
Yok, hayır.
Neyse, kapatayım. Bekleyenler var.
Tamam oğlum.
- Hafta sonu her zamanki saatte? - Harika.
- Baba? - Efendim?
Çok...
Üzgünüm.
Doğum günün kutlu olsun.
Teşekkür...
Bu taraftan inin.
Boyaya dikkat edin.
Jamie iyi olacak mı?
Evet, hadi. Gel.
Ne oldu canım? Çocuklar mı yaptı?
Siktir git Eileen.
Camları düzgün takmamış.
Düzgün contalamadılar. Gece hava geldi mi?
- Benim aldığım üst mü o? - Keşke ben yapsaydım.
Evet.
- Evet. - Çok yakışmış.
50'ye göre fena sayılmazsın.
Sinemadan vazgeçelim.
Yok, gideriz. Giyindim.
- Sorun yok, vazgeçelim. - Bir şey olmaz, gidelim.
Sorun yok.
- Emin misin? - Evet.
Sağ ol.
Sesi geçen haftakinden iyi geliyordu.
Değil mi?
Belki karar verince morali biraz düzelmiştir.
- Jenny ne demişti... - Biliyorum.
Uyardığı şeyi yapmıyorum.
Seni itmiyorum, gerçekten. İtmiyorum.
- Niye böylesin? - Nasılım canım?
İfadesine sen girdin.
- Ben videoyu bile görmedim. - Lütfen bunu yine konuşmayalım.
En çok kullandığın cümle oldu.
"Bunu yine konuşmayalım."
Benim ifadeye girmemi, senin girmemeni konuşmayalım yani.
- Onu demiyordum ki. - Ne diyorsun o zaman?
Sen videoyu gördün. Ben görmedim.
Bu sen değilsin. Çocukları tehdit ettin, minibüsü batırdın.
Sinirlisin, biliyorum.
Ama itiraf etmesi muhtemelen daha iyi.
Dürüst olsan bunu sen de görürsün.
Evet, izledim.
İnanmak istememiştim.
Ama izleyince...
Seni tanıdığımda bıyıkların yeni terlemişti.
Bundan birlikte çıkmalıyız.
Başaramazsak?
- Jenny diyor ki... - Jenny'nin dediklerini siktir et canım.
Siktir et. Şu anda burada değil.
Odasından hiç çıkmıyordu.
Eve gelip kapıyı çarpıyor, doğruca üst kata bilgisayarına gidiyordu.
Gece birde ışığını görüyordum.
Kapısına vurup diyordum ki...
"Jamie, hadi oğlum. Yarın okulun var."
O zaman ışığını kapatıyordu ama hiçbir şey demiyordu.
Biz bir şey yapamazdık.
Bugünlerde bütün çocuklar böyle.
Odalarında ne izledikleri belli değil.
Yani belki porno, belki başka bir şey.
Telefonumda çıkan adamı hatırla.
Kadınlara nasıl davranılmalı, erkekler nasıl adam olmalı falan.
Spor salonuyla ilgili bir şeye bakıyordum.
Sürekli gözümüz üstlerinde olamaz canım.
Hemen parlayan bir çocuk. Sen de öylesin.
Öyle deme.
Benden almamıştır, değil mi?
- Benden mi aldı? - Hayır.
Ama bazen durdurmalıydık diye düşünüyorum. Görmeli, durdurmalıydık.
Böyle düşünemeyiz.
Hatırladın mı, Jenny öyle demişti.
Bizim suçumuz değil.
Kendimizi suçlayamayız.
Ama onu biz yaratmadık mı?
Ben onun yaşındayken babam beni döverdi.
Bazen kemeriyle vururdu da vururdu.
Kendime söz verdim.
"Ben çocuklarıma bunu yapmayacağım."
Asla yapmamaya karar verdim.
Ve yapmadım, değil mi?
Ondan iyi olmak istedim.
Ama olabildim mi?
Ondan iyi miyim?
- Çabaladın. İkimiz de çabaladık. - Evet, çabaladım.
Futbola götürdüm. Daha sağlam olur diye düşünerek.
Ama bok gibi oynuyordu. Her seferinde kaleye geçiriyorlardı.
Diğer babalar ona gülerken sahanın kenarında duruyordum.
Bana baktığını hissediyordum.
Ben ona bakamıyordum Mand.
Kendi oğluma bakamıyordum.
Sana hayrandı.
Boks dersine de götürdüm.
Faydası olur dedim.
- Ama 10 dakika sürdü. - Biliyorum.
- Alt katta resim de çizerdi. - Hatırlıyorum.
Mutfak masasında oturup resim çizerdi.
- İyi çiziyordu, değil mi? - Çok seviyordu.
İyi çiziyordu, seviyordu. Saatlerce çiziyordu.
Sonra bıraktı.
Bilgisayar istedi, aldık.
Masasını da aldık. Klavyesini, kulaklığını, her şeyini.
Onunla futbol oyunu oynuyordum. Hatırlıyor musun?
Evet.
Sonra işlerim açıldı.
Altıda çıkıp akşam sekize kadar dönmüyordum.
Ben erken geliyordum ama faydam olmadı.
İyi bir anne oldun.
İyi bir annesin.
Belki ben dikkatimi tam vermedim.
Ama sonuçta odasındaydı.
- Güvende olduğunu sandık. - Evet.
Öyle sandık, değil mi? İçeride ne zarar verecekti ki?
Doğru şeyi yaptığımızı sandık.
- İyi bir anne oldum. - Evet.
İyi bir anneyim.
Sen de iyi bir babasın. Çok iyi bir baba.
Ama onu biz yarattık.
Babamın yarattığı bensem...
...benimki nasıl bu oldu?
Gel.
Yapacağı şeyi bilmiyorduk.
İnanmayacağını bildiği için ifadesinde seni istedi.
Onu koruyacağını düşündü.
- Korumalı mıydım? - Koruyamazdın.
- Koruyabilir miydim? - Hayır.
Daha çok mu uğraşmalıydık?
"Belki de uğraşmalıydık" diye düşünmemiz bence daha iyi olur.
Bence böyle düşünmemizde sakınca yok.
Hâlâ o küçük çocuğu görüyorum.
Biraz şapşal.
Demirlerden sarkıyor.
Alt katta canavar resimleri çiziyor.
Dondurma yiyor.
Yüzüne bulaştırırdı. Her yeri dondurma olurdu.
Minik yüzünün.
Daha dün gibi.
Dündü.
Tekrar tekrar söyledi.
"Ben yapmadım" deyip durdu.
"Baba, ben yapmadım."
Ona inandım.
Sonra videoyu izledim.
Nasıl?
Keşke sen girseydin.
Keşke seni seçseydi. Daha iyi yapardın.
- Hayır. - Evet.
Hayır.
Daha iyi yapardın.
İyi misiniz?
- Evet. Sen iyi misin canım? - Evet.
Yeni mi bu? Çok güzelmiş.
- Evet. - Yok, yeni değil. Herhâlde...
Herhâlde başka stilde giydim.
İş kombinde bitiyor.
Hep söylüyorum. Mesele kombin.
Ben...
"Başka ne zaman süsleneceğim?" dedim.
Sonuçta babamın doğum günü.
Annemin aldığı üst mü?
Evet.
Güzelmiş.
- Ben de güzel bir şey giyeyim. - Hayır, sen bu hâlinle güzelsin.
Lisa, üzgünüm canım.
- Çocuklar, minibüs falan... - Baba, minibüs...
Sorun yok. Daha kötü görünüyor ama kelime okunmuyor.
Boyatacağım.
O çocuklar mıymış?
Tanıyor musun?
Evet...
- Göt herifler. - Küfretme.
Pardon.
- Seni rahatsız ederlerse... - Baba, beni herkes rahatsız ediyor.
Jamie'nin ablasıyım.
Ama burada kalacağız.
Taşınmayacağız. Taşınamayız.
- Taşınabiliriz. - Hayır anne.
Anne, taşınırsak bir süre rahat edeceğiz
ama birisi bir şeyler öğrenecek,
sonra o şey hayatımız olacak,
sonra daha da kötü olacak.
Yani...
Jamie'den bahsediyoruz. O bizim.
Değil mi?
Sinemaya gitmeyelim dedik.
Evet...
İyi olur.
- Evde film kiralarız. - Evet.
- İyi fikir. - Evet, patlamış mısır bulabiliriz.
- Bir yerlerde vardı. - Evet.
- Yemek söyleriz. - Evet.
- Lütfen.
- Herkese karides cipsi? - Herkese karides cipsi.
Kahvaltı yapalım mı?
- Kahvaltıyla başlayalım mı? - Evet.
Hadi.
Kan sosisi ayaklanıp yürüyecek.
- Masayı ben kurarım. - Sağ ol.
- Yardım edeyim. - Sen karışma doğum günü çocuğu.
Lisa'yı nasıl yarattık?
Jamie'yi yarattığımız gibi.
Üzgünüm oğlum.
Daha iyisini yapmalıydım.
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay