Downloaded from YTS.MX
(ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้น)
Official YIFY movies site: YTS.MX
(ด้วยความยากที่จะเข้าถึง เสียงบันทึกที่สมบูรณ์ของภารกิจอะพอลโล 13)
(รวมถึงบทสัมภาษณ์ลูกเรือ)
(ครอบครัว และสมาชิกในศูนย์ควบคุมภาคพื้นดิน)
(เราจึงใช้เทคนิคการสร้างขึ้นใหม่)
(สำหรับเรื่องราวหลายส่วนที่มีคลิปภาพจำกัด)
(รวมถึงคลิปจากภารกิจอื่นๆ ของนาซ่า)
(วันที่ 13 เมษายน 1970)
(ระยะทาง 200,000 ไมล์จากโลก)
(การส่งสัญญาณโทรทัศน์ครั้งสุดท้าย จากลูกเรืออะพอลโล 13)
ยาน 13 เราพร้อมแพร่ภาพเมื่อคุณพร้อม
โอเค ตอนนี้ผมกำลังมองหน้าต่างทางขวา
และที่ห่างออกไปไม่ไกล คุณจะเห็นจุดหมายของเรา
ที่จริงมันเริ่มจะดูใหญ่ขึ้นนิดหนึ่งแล้ว
โอเค เราจะได้ภาพชัดๆ ของจุดหมายของคุณตรงนั้น
เราอาจให้คุณดูภาพแวบๆ
ภาพความบันเทิงบนยานของเรา
เครื่องบันทึกเทปนี่
มีประโยชน์มากในการฆ่าเวลา
ระหว่างเดินทางไปยังดวงจันทร์ ขณะที่มันเล่นเพลงประกอบหนัง 2001
นี่คือลูกเรือของยานอะพอลโล 13
ขอให้ทุกท่านมีค่ำคืนที่ดีและราตรีสวัสดิ์ครับ
(สัญญาณเตือนหลัก)
ฮิวสตัน เรามีปัญหาแล้ว
ยานอวกาศอะพอลโล 13 ประสบเหตุไฟฟ้าขัดข้องร้ายแรง
จิม เลิฟเวลล์วิทยุมาว่า "ฮิวสตัน เรามีปัญหาแล้ว"
เราเจอสถานการณ์อย่างหนึ่ง
ได้ยินเสียงดังปัง…
(อะพอลโล เธอร์ทีน: เซอร์ไววัล)
(สี่เดือนก่อนหน้า)
เวลานี้ที่เคปเคนเนดี้
ชาวอเมริกันกำลังเตรียม จะเดินทางไปดวงจันทร์อีกครั้ง
อะพอลโล 13
เป็นการบินไปดวงจันทร์ครั้งที่ห้า
และจะลงจอดเป็นครั้งที่สาม
หนุ่มอเมริกันสามคน
ผู้บัญชาการในการบินครั้งนี้ คือชายที่เราเคยเห็นบ่อยๆ จิม เลิฟเวลล์
ชายผู้มีลูกสี่คนและจะเดินทางสู่อวกาศเป็นครั้งที่สี่
ท่าทีสบายๆ ของเลิฟเวลล์ สร้างความสดชื่นให้เพื่อนร่วมงาน
ที่เหน็ดเหนื่อยอย่างรวดเร็ว กับการควบคุมยานที่บังคับยาก
เฟร็ด เฮสจากมิสซิสซิปปี
ทำหนังสือโรงเรียนสมัยมัธยมปลาย และเคยอยากเป็นนักข่าวกีฬา
เป็นผู้ขับยานสำรวจดวงจันทร์
เขาจะเดินทางไปยังพื้นผิวดวงจันทร์ พร้อมก้ับผู้บัญชาการเลิฟเวลล์
เคน แมททิงลี่ซึ่งได้ที่หนึ่ง ในการสอบนักบิน
เขาเป็นคนที่ทุ่มเทให้งานจนน่ากลัว
แม้จะวัดจากมาตรฐานนักบินอวกาศ
การบินคือชีวิตของเขา
ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่เขาต้องการ ตั้งแต่อายุสามขวบ
หลายคนถามว่าเราจะไปดวงจันทร์ทำไม
คำตอบของคุณเองสำหรับคำถามแบบนั้นคืออะไร
ภารกิจหลักของอะพอลโล 13 เป็นภารกิจต่อเนื่อง
เราหวังว่าจะได้รู้อะไรมากมาย เกี่ยวกับต้นกำเนิดของดวงจันทร์
และจากจุดนั้นก็จะได้รู้ ต้นกำเนิดของโลกของเราด้วย
ยาน 13 จึงถูกตั้งเป้าให้ลงจอด ในพื้นที่ที่แตกต่างจาก
อะพอลโล 11 และ 12
ยานลำนี้จะลงจอดในพื้นที่เนินเขา
กลางเทือกเขาของดวงจันทร์ ซึ่งทำให้การบินมีความเสี่ยงมากขึ้น
บางคนคิดว่าการเดินทางในอวกาศ
เป็นการค้นหาสวนอีเดนแห่งใหม่
มนุษย์ทำลายพื้นที่ที่ตนเองอยู่
ตอนนี้เขาควรจะออกไปหาที่อื่นอยู่ได้แล้ว
มีอะไรสักอย่างในพลังของจรวด ที่ทำให้ผู้คนหลงใหล
และมันเป็นเสน่ห์ที่น่าหลงใหลสำหรับผม
ก่อนที่นาซ่าหรืออะไรพวกนั้นจะเกิดขึ้นเสียอีก
ขอต้อนรับจากดวงจันทร์ ฮิวสตัน
ผมอยู่บนยานอะพอลโล 8 ที่บินไปดวงจันทร์ครั้งแรกช่วงคริสต์มาสปี 1968
สุขสันต์วันคริสต์มาสที่นั่นนะ จิม
(วิดีโอที่ถ่ายบนอะพอลโล 8)
เราอยากรู้อยากเห็น เราตื่นเต้นมาก
เหมือนเด็กนักเรียนสามคน ที่ยืนมองหน้าต่างร้านขนม
ขณะมองหลุมเก่าแก่โบราณพวกนั้น จากที่สูง 60 ไมล์เหนือพื้นผิว
แต่เราลงจอดไม่ได้
โปรดทราบว่ามีซานตาคลอสด้วย
คุณคือคนที่รู้ดีที่สุด
จิม เลิฟเวลล์ตั้งใจจะมอง ให้เห็นยอดเขาที่ยังไม่มีชื่อ
และเมื่อเห็น เขาจะตั้งชื่อมันว่าเขามาริลิน
คุณรู้สึกยังไงตอนที่ยานโคจรรอบดวงจันทร์
ฉันกลัวมาก
ฉันยอมรับเลย ถ้าไม่ยอมรับฉันคงไม่ใช่คนปกติ
- คุณรู้สึกยังไงตอนพวกเขาออกมา - ฉันดีใจมาก
มีซานต้าคลอสจริงๆ
สามีฉันพูดไว้ ฟังดูวิเศษมาก
และฉันก็ภูมิใจในตัวเขามาก
ตอนนั้นผมเป็นนักบินสำรองของ นีล อาร์มสตรองบนยานอะพอลโล 11
หนึ่งก้าวเล็กๆ ของชายคนหนึ่ง
หนึ่งก้าวอันยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ
(อาร์มสตรองบนดวงจันทร์)
ผมก็อยากทำแบบเดียวกัน
ผมพร้อมแล้ว
จิม ผมอยากรู้ว่าตอนนี้
ภรรยากับลูกๆ ของคุณรู้สึกยังไงกับเรื่องทั้งหมดนี้
ภรรยาผมรู้ว่าผมไม่คิดจะบินอีกแล้ว
เธอแทบจะเป็นม่ายอวกาศมาหกเจ็ดปีแล้ว
แต่ผมก็ยังตั้งตารอที่จะได้บิน
มันเหมือนเราจะหนีจากทุกอย่างได้น่ะ
เราทิ้งทุกอย่าง...
ทิ้งลูกๆ ทุกคนไว้ข้างล่างนี่
แต่เรามีโอกาสที่จะขึ้นไป
และเห็นสิ่งต่างๆ ในมุมมองที่เป็นจริงยิ่งกว่า
สำหรับผม การบินในอวกาศก็เหมือนกัน
ฉันไม่สนับสนุนให้เขาบินอีกแล้วจริงๆ
แต่ฉันไม่เคยพูดอะไรแบบนี้กับเขาเลยนะ
เราต้องทำสิ่งที่เป็นไปได้ยากให้ได้
เขาเป็นคนแรกที่ได้กลับไป ดวงจันทร์เป็นครั้งที่สอง
และฉันกลัวเรื่องทั้งหมดนั้น
(นาวาอากาศเอกเจมส์ เอ. เลิฟเวลล์ จูเนียร์ และครอบครัว)
ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่ทำให้ ฉันพร้อมเป็นภรรยานักบินอวกาศ
มันเหมือนถูกโยนลงไปในอ่างปลาทอง
ขบวนพาเหรดโปรยกระดาษ ตามเมืองต่างๆ เหล่านี้
แล้วยังมีทำเนียบขาว
ท่านประธานาธิบดีครับ ขอแนะนำครอบครัวเลิฟเวลล์
คุณเจมส์ เลิฟเวลล์ จูเนียร์
มันเป็นการเฉลิมฉลองหลังจากอะพอลโล 8
แต่ก็เป็นการบินที่เสี่ยงมาก
ตอนนั้นฉันไม่รู้
ว่ามีโอกาสแค่ 50-50 ที่พวกเขาจะกลับมา
โอกาส 50-50
เราพูดกับตัวเองไม่ได้ว่า "พวกเขาจะไม่กลับมา"
ฉันโดนถามเสมอว่า
การเป็นลูกสาวนักบินอวกาศนี่มันเป็นยังไง
ฉันทึ่งเสมอที่ใครๆ คิดว่ามันจะเป็นอย่างอื่น
นอกเหนือจากเป็นแค่ลูกสาวของพ่อ
พ่อแม่เลี้ยงเรามา
ให้รู้สึกว่าเขาอาจจะไปดวงจันทร์
แต่ก็่เหมือนพ่อของคนอื่นๆ
ที่แต่งตัวไปออฟฟิศ
จิม หลังจากบินสี่เที่ยวแล้ว
ผู้ชายที่ทำทุกอย่างอย่างที่คุณทำ จะมีชีวิตเป็นปกติได้ไหม
ผมก็หวังอย่างนั้นแหละ ผมจะลองดูหลังจากบินเที่ยวนี้
(เรารักพ่อ)
เราตื่นเต้นมากที่จิมเดินบนดวงจันทร์
แต่ทำไมต้องเป็นยาน 13
มีคนโทรบอกผมว่ามาริลินกังวลนิดหน่อย
เรื่องปล่อยยานอะพอลโล 13
เวลา 13.13 น. โซนเวลากลาง
มันเป็นเรื่องปกติในโลกใบใหม่ ของการบินในอวกาศ
ที่จะต่อต้านความเชื่อโชคลางเก่าๆ และไม่กังวลเรื่องเลข 13
โดยเฉพาะในประเทศที่ มักจะข้ามเลข 13 สำหรับสิ่งต่างๆ
เช่น เลขชั้นของอาคารและที่นั่งบนเครื่องบิน
จิม เลิฟเวลล์ ผู้บัญชาการ ไม่สนใจเรื่องเหนือธรรมชาติเลย
เฟร็ด เฮสบอกว่าเขาอยากให้ ปล่อยยานในวันศุกร์ที่ 13 ด้วยซ้ำ
เคน คุณถือโชคลาง เกี่ยวกับอะพอลโล 13 หรือเปล่า
ไม่เลย ผมดีใจมาก
การบินของอะพอลโล 13 มีเครื่องหมายคำถามตัวเบ่อเริ่มในคืนนี้
แพทย์ยืนยันอย่างแน่ชัด
ว่านักบินอวกาศแมททิงลี่ติดเชื้อหัดเยอรมัน
ทีนี้ก็เหลือสองทางเลือก
เลื่อนการบินออกไป พร้อมค่าใช้จ่ายหลายแสนดอลลาร์
หรือให้ลูกเรือสำรอง จอห์น สไวเกิร์ต จูเนียร์
มาเป็นนักบินยานบัญชาการแทนแมททิงลี่
เลิฟเวลล์ทำงานกับแมททิงลี่อย่างใกล้ชิดมาหนึ่งปี
เขาจะไม่รู้สึกเหรอว่า
"โห รออีกเดือนแล้วให้แมททิงลี่บินด้วยเถอะ"
นี่คืองานอันยิ่งใหญ่ของผู้บัญชาการภารกิจ
ซึ่งก็คือคิดถึงความรู้สึกส่วนตัว
เทียบกับค่าใช้จ่าย ในการเลื่อนภารกิจออกไปอีกเดือน
เราเลื่อนการบินมาครั้งหนึ่งแล้ว จากเดือนมีนาคมเป็นเมษายน
ปรัชญาของผมคือ อย่าพลาดโอกาส
เราต้องปล่อยเคนไป
(วันปล่อยยาน เคปเคนเนดี้ ฟลอริดา)
วันนี้จะมีชาวอเมริกันอีกสามคนพุ่งทะยานสู่อวกาศ
กับภารกิจอะพอลโลที่อันตรายที่สุดเท่าที่มีมา
และไม่เหมือนครั้งไหนๆ
เพราะนักบินอวกาศคนหนึ่ง ไม่รู้แน่ชัดว่าเขาจะได้ไปจนเมื่อวานนี้เอง
ลูกเรือคนใหม่ แจ็ค สไวเกิร์ต
ผู้ทำงานส่งหนังสือพิมพ์เพื่อหาเงินเรียนการบิน
มันเกิดขึ้นเร็วจนเขาไม่มีเวลา โทรหาครอบครัวที่เดนเวอร์ด้วยซ้ำ
ภารกิจของเรา คือการแบกรับน้ำหนักของประเทศชาติ
เราไม่อยากทำให้ใครผิดหวังหรอก
นี่คือศูนย์ควบคุมการปล่อยยานอะพอลโล
นับถอยหลัง สามชั่วโมง 7 นาที 26 วินาที
(ศูนย์ควบคุมภารกิจ ฮิวสตัน)
เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้
เคน แมททิงลี่มาถึงศูนย์ควบคุมภารกิจ
เคนจะช่วยอยู่ที่แผงควบคุม
ขอโทษที่คุณต้องอยู่ที่นี่นะ เคน
อะดรีนาลินในห้องควบคุม กำลังเพิ่มขึ้น มันชัดเจนมาก
คนสำคัญของทีมคือผู้อำนวยการการบิน
ผู้อำนวยการการบินจัดตั้ง ทีมเจ้าหน้าที่ควบคุม 15 ถึง 21 คน
คนที่รู้วิธีที่จะพาเราไปยังที่ที่เราอยากไป
และวิธีพาเรากลับสู่โลก มายังจุดลงจอดที่ปลอดภัย
เราได้เห็นชัยชนะมาแล้ว
เราได้เห็นการสูญเสียลูกเรือ
นี่คือภารกิจที่รวมส่วนสำคัญ ของการบินในอวกาศไว้ด้วยกัน
นี่เป็นยานพาหนะที่มีสามท่อน
เครื่องยนต์ขนาดใหญ่ ที่จะพาเราออกจากพื้นผิวโลก
ท่อนที่สองจะพาคุณขึ้นสู่วงโคจรของโลก
ท่อนที่สามจะพาเราเดินทางไปดวงจันทร์
มองขึ้นไปแล้วรู้สึกตื่นเต้นสุดๆ
นี่เป็นเรื่องจริง มันจะเกิดขึ้นจริงๆ
นี่คือศูนย์ควบคุมการปล่อยยานอะพอลโล
เรากำลังนับถอยหลังอีก 25 นาที
นับถอยหลัง 25 นาที
ตลอดเวลานั้นฉันตั้งใจว่า จะไม่ไปดูตอนปล่อยยาน
ฉันหาข้ออ้างทุกอย่างที่ทำได้
แต่พอนาทีสุดท้าย
ฉันก็รู้ตัวว่าฉันทนไม่ได้ พอคิดว่าจะไม่ได้เจอเขาอีก
ฉันก็เลยต้องพาลูกๆ ไปบอกลา
ฉันโตมากับเพื่อนๆ ที่มีพ่อประสบอุบัติเหตุหรือเสียชีวิต
ฉันเลยกลัวเวลาเห็นยานบินขึ้น
และฉันจะรู้สึกโหวงๆ ในท้องตลอดเลย
ขั้นตอนการปล่อยยานเริ่มขึ้นแล้ว
56 วินาที อะพอลโล 13 ยังจะเดินหน้าต่อไป
พอเข้ามาอยู่ข้างใน เราทำอะไรไม่ได้มาก
ถ้ามีปัญหา เราก็โยกคันบังคับให้ยกเลิก
และมันจะยิงจรวดหลบหนี
เราจะได้ยินเสียงวาล์วเปิด
แล้วเชื้อเพลิงก็จะเริ่ม ไหลลงมาตามท่อใหญ่ๆ พวกนี้
สิบสาม สิบสอง สิบเอ็ด สิบ เก้า แปด...
ขั้นตอนการจุดระเบิดเริ่มขึ้น
หก ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ศูนย์
นาฬิกาเดินแล้ว
เราเริ่มไปแล้ว เราปล่อยยานตอน 14.13 น.
เราอยู่ใกล้ที่สุดเท่าที่จะใกล้ได้
โลกสั่นสะเทือนไปหมดเลย
นี่คือศูนย์ควบคุมภารกิจที่ฮิวสตัน ตอนนี้ขั้นตอนแรกผ่านไปด้วยดี
หมุนรอบแกนตั้งแล้ว กำลังหมุนรอบแกนนอน
ที่ระดับความสูง 1.2 ไมล์
ความเร็ว 1,500 ฟุตต่อวินาที
ยาน 13 ฮิวสตัน ขั้นหนึ่งผ่าน ความดันในห้องโดยสารปกติ
อีกหนึ่งนาที สิบวินาที เราจะอยู่ที่ระดับความสูง 4.1 ไมล์ทะเล
ระดับความสูงขณะนี้ 17 ไมล์ กำลังจะสลัดจรวดแล้ว
สลัดจรวดได้เลย
สลัดจรวดได้เลย เปลี่ยน
เครื่องยนต์ในยาน
จิม เลิฟเวลล์แจ้งว่าเครื่องยนต์ในยาน ในจรวดท่อนที่สองปิดก่อนเวลา
ยืนยัน เครื่องยนต์เบอร์ห้าดับ
เราได้ยินว่าเครื่องยนต์เครื่องกลางดับ จากทั้งหมดห้าเครื่อง
และตอนนี้พวกเขาเดินทางต่อ ด้วยเครื่องยนต์ที่เหลืออยู่สี่เครื่อง
นี่ฮิวสตันนะ ตกลงเครื่องยนต์เบอร์ห้าว่าไง
เราไม่รู้ว่าทำไมเครื่องถึงดับก่อนเวลา
(ยกเลิก)
คุณไม่เห็นว่าจะทำให้เกิดปัญหาอะไรใช่ไหม
ไม่...
ไม่มี
เครื่องยนต์อื่นทำงานปกติหมด
เครื่องยนต์อื่นทำงานปกติ คุณน่าจะไปได้ดี
พวกเขาได้รับแจ้งว่า ไปต่อด้วยเครื่องยนต์สี่เครื่องได้
แต่จะใช้เวลานานขึ้นอีกหน่อยกว่าจะไปถึง
ณ จุดนี้ใกล้จะเข้าสู่วงโคจรแล้ว
ไม่มีอะไรเหมือนการปล่อยยานที่น่าสนใจ
ในการบินแทบทุกครั้งจะมีเหตุขัดข้อง
ผมบอกไปว่า "นั่นแหละวิกฤตของเรา"
"เรากำลังเดินทางไป"
ระหว่างการปล่อยยาน แพทย์รายงานว่า
อัตราการเต้นสูงสุดของหัวใจ ของลูกเรือทั้งสามคนมีดังนี้
ผู้บัญชาการจิม เลิฟเวลล์ อัตราการเต้นสูงสุด 116
แจ็ค สไวเกิร์ต อัตราการเต้นสูงสุด 102
และเฟร็ด เฮส อัตราการเต้นสูงสุด 102 เช่นกัน
นี่เป็นการเดินทางที่น่าสนใจจริงๆ
ดูนั่นสิ
แรงโน้มถ่วงเป็นศูนย์จริงๆ
อะพอลโล 13 นี่ฮิวสตันนะ
การโคจรเบื้องต้นตรงนี้ดูดี
รับทราบ ฮิวสตัน รู้สึกดีที่ได้กลับขึ้นมาบนนี้อีกครั้ง
สิ่งที่น่าสนใจที่สุดอย่างหนึ่งของการบินในอวกาศ
คือการได้มองโลก
ทุกอย่างเล็กลงมาก
ประเทศต่างๆ ดูเล็กลง
และปัญหาที่ทุกคนมีก็ดูจะเล็กลง
ทำให้รู้สึกสงบมาก
การที่ได้นั่งตรงนั้น และเห็นประเทศใหญ่ๆ ลอยผ่านไปเงียบๆ
มันยากที่จะจินตนาการ
ว่าทำไมคนเราถึงอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขไม่ได้
หลังจากที่นักบินอวกาศตรวจสอบระบบทั้งหมดแล้ว
หน่วยอุปกรณ์ที่จะได้รับ ข้อความช่วยเหลือจากคอมพิวเตอร์
ในศูนย์ควบคุมภารกิจในฮิวสตัน
บอกให้ท่อนที่สามยิงอีกที
และอะพอลโลกำลังมุ่งหน้าไปดวงจันทร์
ห้องลูกเรือในยานอวกาศ พื้นที่พักอาศัยและทำงาน
เรียกว่ายานบัญชาการ
นี่เป็นส่วนเดียวที่จะกลับจากดวงจันทร์
ในยานอะพอลโลเองมียานบริการ
ซึ่งเป็นที่เก็บถังออกซิเจนสำหรับหายใจ
อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
แหล่งพลังงานและน้ำดื่ม
ยานอวกาศจะแยกตัวออกจากท่อนที่สาม
กลับตัว…
แล้วกลับมา…
ต่อเข้ากับยานสำรวจดวงจันทร์
ซึ่งจะพานักบินอวกาศสองคนลงสู่พื้นผิวดวงจันทร์
เราต่อยานแล้ว ฮิวสตัน
ดีมาก
และยานสองลำก็ไปดวงจันทร์ในลักษณะนี้
(ทิมเบอร์โคฟ ฮิวสตัน)
เราได้รับแจ้งว่ายานอะพอลโล 13 อยู่ห่างจากโลก 24,916 ไมล์ทะเล
เราไปดูตอนปล่อยยาน
แล้วก็กลับบ้าน
พวกเขาเอากล่องเล็กๆ มาติดในบ้านเรา ซึ่งเรียกว่ากล่องสควอว์ก
เราจะได้ยินทุกอย่างที่เกิดขึ้น
เราอยากฟังข่าว
โอเค ไหนดูซิ
วงบีเทิลส์ประกาศจะไม่ขึ้นแสดงเป็นวงแล้ว
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น
ก็แค่ภารกิจอีกครั้ง ภารกิจที่สี่ของเขา
ฉันมีกล่องสควอว์กห้องละหนึ่งกล่อง
ฉันเปิดไว้ตลอดเวลา แม้แต่ตอนเข้านอนก็เปิดทิ้งไว้
ตอนนี้เฟร็ดกำลังหมกมุ่น กับงานอดิเรกที่เขาโปรดปราน
เขากำลังผูกเปลญวน
มันยากนะที่จะลงไปนอนในเปลญวน
ผมไม่แน่ใจว่าผมลอยหนีมัน
หรือมันลอยหนีผมกันแน่
เราจะเข้านอนกันแล้ว
โอเค จิม ราตรีสวัสดิ์
สมัยยังเด็ก เรานั่งบนดาดฟ้าตึกที่ฉันอยู่
จิมจะชี้ดาวดวงต่างๆ ให้ฉันดู
แล้วบอกว่า "ลองคิดดูสิว่าถ้าสักวันมีคนไปได้"
เขาทำนายเรื่องนี้ไว้ในปี 1952
สุดยอดเลย
จิม เลิฟเวลล์ เขาโตที่มิลวอกี้
เขาแต่งงานกับมาริลิน เกอร์แลค คนรักตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย
มีลูกชายสอง ลูกสาวสอง
เราเจอกันตอนเรียนม.ปลาย
ตอนนั้นเป็นต้นยุค 40
พ่อจิมตายตอนเขาอายุ 12 ปี
และเขาอยู่กับแม่ในอะพาร์ตเมนต์หนึ่งห้องนอน
เขานอนบนโซฟา แม่เขาจ่ายไหวเท่านี้
อะพาร์ตเมนต์เล็กๆ นี้น่ะ
วันหนึ่งเขามาขอให้ฉันช่วย
ฉันถามว่า "อะไร" เขาบอกว่า "ไปงานพรอมกับฉันมั้ย"
ฉันก็ตอบ "ไม่รู้สิ ฉันเต้นรำไม่เป็น"
เขาบอกว่า "เดี๋ยวฉันสอนให้"
ตอนที่เราตัดสินใจแต่งงานกัน ฉันไม่รู้จริงๆ
ว่าเขากำลังจะสอบเป็นนักบิน
ฉันรู้ว่าเขาอยากเป็นนักบินมาตลอด
รู้ตัวอีกที เขาก็ตัดสินใจขับเครื่องบินเจ็ต และฉันก็เห็นดีเห็นงามด้วย
(เจมส์ เอ. เลิฟเวลล์)
ในปี 1962 เขาเป็นหนึ่งในเก้าคน
ที่ผ่านการคัดเลือกอย่างเข้มข้น จากทั้งหมดกว่า 200 คน
และได้เป็นสมาชิกกลุ่มนักบินอวกาศกลุ่มที่สอง
เราเป็นหนูทดลอง 32 ตัว เดินเข้าประตูไป
โดยไม่รู้ว่าจะโดนอะไร
มันอาจเป็นการกระทำต่อร่างกายที่แย่ที่สุด ที่ผมเคยเจอมาในชีวิต
หลายคนมองแล้วพูดว่า "นี่มันบ้าชัดๆ"
ที่เคปมีจรวดระเบิดแทบจะวันเว้นวัน
ผมเสียเพื่อนไปเยอะเลย
เราต้องไปงานศพอยู่เป็นประจำ
สมัยนั้นมันยากมากสำหรับพวกเราสาวๆ ทุกคน
ผมว่ามีไม่กี่คนที่คิดจริงๆ
ว่าเราจะลงจอดบนดวงจันทร์ได้ปลายทศวรรษนี้
สงครามในเวียดนามเริ่มขึ้นแล้ว
มันเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายของประเทศ
ทั้งการจลาจลและการลอบสังหาร
ดร. มาร์ติน ลูเธอร์ คิงถูกยิงเสียชีวิต ในเมมฟิส เทนเนสซี
สงครามดำเนินต่อไป
เราพบว่าตัวเองร่ำรวยทางวัตถุ แต่ตกต่ำทางจิตใจ
ไปถึงดวงจันทร์ได้อย่างแม่นยำเหลือเชื่อ
แต่ตกลงสู่ความขัดแย้งวุ่นวายในโลก
ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งที่ยกระดับจิตใจ
คนอเมริกันให้ดีขึ้น
รางวัลตอบแทนนั้นอยู่เหนือความเสี่ยง
จิม คุณบินมามากกว่าใคร
คุณเคยรู้จักความกลัวมั้ย
ผมว่าคนที่บอกว่าไม่กลัวน่ะ กำลังหลอกตัวเองอยู่
ยานอวกาศอะพอลโลและชายสามคนในนั้น
กำลังเดินทางอย่างราบรื่นเพื่อหักล้าง
ทฤษฎีทั้งหลายเกี่ยวกับโชคลางและเลข 13
อะพอลโล 13 ซึ่งถูกปล่อยในเวลา 13 นาที หลังจากผ่านวันเสาร์ได้หนึ่งชั่วโมง
กำลังใช้เวลาวันที่ 13 เมษายน ในอวกาศอย่างเรียบง่ายที่สุด
ในการบินครั้งก่อนๆ
ห้องข่าวในฮิวสตัน
เนืองแน่นไปด้วยนักข่าวสัก 2,500 คนได้
แต่การบินครั้งนี้ มีนักข่าวมาแค่ 500 คน
คงเพราะถึงตอนนี้
การเดินบนดวงจันทร์ แทบจะกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว
ศูนย์ควบคุมอะพอลโล ฮิวสตัน เตรียมรับส่งสัญญาณโทรทัศน์
เราทุกคนไปที่ศูนย์ควบคุมภารกิจเพื่อฟังพวกเขา
ณ จุดนี้แค่ได้เห็นจิมก็อุ่นใจแล้ว
โอเค คุณอยู่ในรายการซ่อนกล้อง
สิ่งที่เราตั้งใจจะให้คุณชมวันนี้
คือพาคุณออกจากโอดิสซีย์เข้าสู่อะควาเรียส
ซึ่งเป็นยานสำรวจดวงจันทร์
ผมพบว่าตัวเองยืนกลับหัว
ตอนไปยานสำรวจ
นกที่หน้าตาประหลาดนี้ ยานสำรวจน่ะ มันทำงานยังไง
นี่คือยานอวกาศที่ใช้ ส่งคนลงสู่พื้นผิวดวงจันทร์
และนักบินอวกาศสองในสามคน
จะเข้าไปในยานสำรวจ ด้วยการคลานผ่านอุโมงค์นี้
มันจะแยกตัวออกจาก ยานบัญชาการและยานบริการ
แล้วเคลื่อนตัวลงสู่พื้นผิวดวงจันทร์
โอเค ตอนนี้ผมกำลังมองหน้าต่างทางขวา
และที่ห่างออกไปไม่ไกล คุณจะเห็นจุดหมายของเรา
ที่จริงมันเริ่มจะดูใหญ่ขึ้นนิดหนึ่งแล้ว
เครื่องบันทึกเทปนี้มีประโยชน์มาก
ในการฆ่าเวลาระหว่างเดินทางไปยังดวงจันทร์
นี่คือลูกเรือของยานอะพอลโล 13
ขอให้ทุกท่านมีค่ำคืนที่ดีและราตรีสวัสดิ์ครับ
ทุกอย่างยังคงไปได้ดีบนยานอะพอลโล 13
เราอยากให้คุณตรวจสอบจรวดขับดันซี-4
โอเค แจ็ค แบตเตอรี่บีหยุดชาร์จแล้ว
เรามีรายการตรวจสอบก่อนนอนอย่างละเอียด
รับทราบ เราเห็นแล้ว แจ็ค
เรากำลังเตรียมจะจัดการให้เสร็จ
ยานสิบสาม เรามีอีกอย่างให้คุณทำ ถ้าคุณมีโอกาสนะ
เราอยากให้คุณตรวจสอบถังความเย็น
(สัญญาณเตือนหลัก)
โอเค ฮิวสตัน เรามีปัญหาแล้ว
นี่ฮิวสตันนะ พูดอีกทีซิ
ฮิวสตัน เรามีปัญหาแล้ว
ระบบบัสบีที่เป็นตัวหลักเกิดแรงดันไฟฟ้าตก
โอเค รอก่อนนะ ยาน 13 เรากำลังดูให้
ลูกเรือรายงานว่าระบบบีหลักเกิดแรงดันไฟฟ้าตก
อัตราการเต้นหัวใจที่บันทึกไว้ มีค่าหนึ่งที่ผมไม่อยากเชื่อเลย
ดูเหมือนจะเป็น 189
จริงเหรอ
มันต้องโดดขึ้นแน่เมื่อเกิดเรื่องแบบนั้น
สิ่งแรกทีเราคิดคือ เราอาจโดนอุกกาบาตชน
มีเสียงปังดังลั่น
ซึ่งเกี่ยวโยงกับสัญญาณให้ระวัง และสัญญาณเตือนตรงนั้น
และถังออกซิเจนหมายเลขสอง แสดงค่าเป็นศูนย์ เห็นมั้ย
เป็นไปไม่ได้
ผมไม่เข้าใจ ผมไม่...
คุณไม่เชื่อค่าความดันของถังออกซิเจนหนึ่งเหรอ
ไม่ใช่
คือข้อมูลนั่นไม่สมเหตุสมผลน่ะ
เรายังมืดแปดด้านอยู่เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
มีเบาะแสที่เราจะบอกพวกเขาได้ไหม
เรากำลังพูดถึงการใช้งาน หรือมีปัญหาจริงๆ กันแน่
ฮิวสตัน ผมมองออกไปนอกประตู
ผมว่าเรากำลังระบายอะไรบางอย่างออก
เรากำลังระบายอะไรสักอย่างออกสู่อวกาศ
มันเป็นก๊าซอะไรสักอย่าง
แย่แล้ว
นี่เป็นรายงานพิเศษเกี่ยวกับอะพอลโล 13
ยานอวกาศอะพอลโล 13 ประสบเหตุไฟฟ้าขัดข้อง
จิม เลิฟเวลล์กับเฟร็ด เฮส รายงานว่าได้ยินเสียงระเบิดดังลั่น
พวกเขายังรายงานด้วยว่าเห็นเชื้อเพลิง
ซึ่งก็คือออกซิเจนและไนโตรเจน รั่วออกจากยานอวกาศ
และรายงานอีกว่า มาตรวัดก๊าซเหล่านั้นแสดงค่าเป็นศูนย์
ตอนนั้นเราพูดว่า "เฮ้ ยานนี่กำลังจะดับ"
"อีกไม่นาน ออกซิเจนจะหมดเกลี้ยง"
ฮิวสตัน คุณยังได้ยินเราอยู่ไหม
ยืนยัน เราได้ยินคุณ
เรากำลังคิดหาวิธีเหมาะๆ เพื่อช่วยคุณ
ผมอยากใช้ถังความเย็นให้มากที่สุด
กลับมาให้เร็วที่สุด...
คุณไม่มีทางเลือกนอกจากทำไปเลย
เราอาจจะเสียมันไป...
เอาล่ะ ทุกคนใจเย็นๆ นะ
มาแก้ปัญหากัน แต่อย่าเดามั่วให้สถานการณ์มันแย่ลง
เราแย่แล้ว
เราอยู่ห่างจากโลกประมาณ 200,000 ไมล์
ห่างจากพื้นผิวดวงจันทร์ประมาณ 50,000 ไมล์
เราได้ข้อสรุปว่า
มีการระเบิดของอะไรสักอย่างบนยานอวกาศ
เซลล์เชื้อเพลิงสองเซลล์หยุดทำงาน
และนี่เป็นระบบผลิตไฟฟ้าหลักของเรา
เซลล์เชื้อเพลิงของเรากำลังจะดับ
ผอ.ครับ อีกไม่ถึงสองชั่วโมงแล้ว
ถึงตอนนั้นก็จบกัน
เซลล์เชื้อเพลิงสองในสามเซลล์ปิดตัวลง เราจะไม่ไปดวงจันทร์แล้ว
อะพอลโล 13 เดินทางได้สองในสาม ของระยะทางสู่ดวงจันทร์
ห่างจากโลก 200,000 ไมล์
อยู่ในจุดที่แม้จะเกิดเหตุฉุกเฉิน
การหมุนรอบดวงจันทร์แล้ววนกลับจะดีกว่า
แทนที่จะพยายามยกเลิกทันที
หน้าที่ของเราคือเริ่มการอพยพอย่างเป็นระเบียบ
จากยานบัญชาการไปยังยานสำรวจดวงจันทร์
โอเค เจ้าหน้าที่ควบคุมการบินทุกคน
ผมอยากให้คุณตามคนมาช่วย คำนวณพลังงานต่ำสุด
ในยานสำรวจที่จะรักษาชีวิตรอดได้
มันยากอยู่เหมือนกันนะ
นี่ผู้พันสแตฟฟอร์ด รอท่านรองประธานาธิบดีอยู่ครับ
สวัสดีครับ ท่านรองประธานาธิบดี
ร้ายแรงขนาดไหน
สิ่งที่เรากำลังทำอยู่คือ ใช้ยานสำรวจดวงจันทร์เป็นเรือชูชีพครับ
และขอบคุณพระเจ้าที่มีสิ่งนี้ในยาน
ใช่ ตามนั้นเลย
มันจะจ่ายน้ำ ออกซิเจน
และจะจ่ายกระแสไฟฟ้าด้วย
เราอยากปิดระบบยานบัญชาการเร็วๆ นี้
มันเป็นสถานการณ์วิกฤต แต่เรากำลังแก้ปัญหากันสุดกำลัง
ภาพความตื่นตระหนกที่เราเห็นอยู่
ความดุเดือดในศูนย์ควบคุมภารกิจในฮิวสตัน
นักบินอวกาศ จิม เลิฟเวลล์ กับเฟร็ด เฮส
ตอนนี้พวกเขาเข้าไปที่ยานอะควาเรียสแล้ว
พวกเขาจะได้มีไฟฟ้าและออกซิเจนเพื่อรักษาชีวิต
เปิดใช้งาน 20
เปิดระบบเป็นคำง่ายๆ
แต่มันไม่เหมือนสวิตช์ไฟในบ้านคุณ
เราไม่เคยเปิดระบบยานสำรวจดวงจันทร์ ในสถานการณ์แบบนี้
และเราไม่เคยคิดที่จะปิดระบบยานบัญชาการเลย
- ผอ. และอีคอม - ว่ามา
โอเค เราได้ข้อมูลล่าสุดเรื่องเวลา
ดูเหมือนจะเหลือเวลาอีก 15 นาที
แคปคอม
พลังงานจะหมดในอีก 15 นาที
ลูกเรือมีเวลา 15 นาที ในการเปิดระบบยานสำรวจดวงจันทร์
แต่ต้องใช้เวลาประมาณ 20 นาที ในการทำขั้นตอนนั้น
เรามีเวลาไม่มาก
เฟร็ด เราคิดว่าเรามีพลังงานเหลือ ให้ใช้ได้ประมาณ 15 นาที
ในยานบัญชาการ
ขอบคุณนะ แจ็ค
เฟร็ด เฮสยังคงเปิดระบบยานสำรวจดวงจันทร์
โอเค ช้าลงหน่อย
นักบินอวกาศเริ่มเครียดกันแล้ว
มีคนบอกว่า "ทำใจให้สบาย ระหว่างที่เราแก้ปัญหานี้กัน"
โอเค ยาน 13 คุณพูดพร้อมกันสองคน ช่วยพูดทีละคนนะ
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เขาต้องย้ายข้อมูลระบบนำทาง
จากคอมพิวเตอร์ในยานบัญชาการซึ่งกำลังจะดับ
สู่คอมพิวเตอร์ในยานสำรวจ
ผมอยากให้คุณตรวจตัวเลขของผมอีกรอบ
สามหรือสี่นาทีครับ ผอ.
สามหรือสี่นาที
และการย้ายข้อมูลนี้จะต้องสมบูรณ์แบบที่สุด
ผมกลัวจะใส่ตัวเลขผิด
สาม ห้า หก หก เก้า
หนึ่ง หก สาม สี่ สอง
อะควาเรียสคือสาม ศูนย์ สอง สอง หก
สาม สี่ ห้า เก้า สอง
ศูนย์ หนึ่ง หนึ่ง เจ็ด เก้า เปลี่ยน
ตัวเลขเป็นไง
รอก่อนนะ เรากำลังตรวจสอบ
อะควาเรียส เลขของคุณดูดีนะ
เราได้รับข้อมูลในยานสำรวจถูกต้อง
เรายังมีชีวิตอยู่ เรายังนั่งหายใจอยู่ตรงนั้น
ฮิวสตัน นี่อะควาเรียส
ว่ามา อะควาเรียส
โอเค ตอนนี้โอดิสซีย์หยุดทำงานแล้ว
นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ จิม
เราเครียดกันมาก
เราเลือกเส้นทางแล้ว และต้องใช้เวลาเดินตามทางนั้นสักครู่
กว่าจะรู้ว่าทางที่เราเลือกนั้นถูกต้อง
เราอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องหาทางรอดจริงๆ
เรื่องสะเทือนอารมณ์ที่สุดในอวกาศ
หลังจากอุบัติเหตุลึกลับเมื่อคืน
อะพอลโล 13 ยังคง เร่งความเร็วไปยังดวงจันทร์
แต่ภารกิจเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
จะไม่มีการส่งนักบินอวกาศ ลงสู่พื้นผิวดวงจันทร์อีกต่อไป
ภารกิจมีเพียงพานักบินอวกาศ กลับบ้านอย่างปลอดภัย
วันนี้เป็นไงบ้าง
วันนี้สบายดีค่ะ ขอบคุณ
- ฮัลโหล - ฮัลโหล มาริลิน นี่เคนนะ
ไง ฟังนะ เคน ฉันก็ต้องห่วงเป็นธรรมดา
เช้านี้เป็นไงบ้าง ลูกๆ ฉันยังไม่ตื่นเลย
พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น
เพราะเข้านอนก่อนเกิดเรื่องเมื่อคืน
ไม่รู้ว่าฉันจะบอกอะไรพวกเขาได้บ้าง
ตอนนี้พวกเขากำลังเดินทางกลับ
ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้น ก่อนคุณเข้านอนหรือเปล่า
ฉันคิดว่าตีสี่นะกว่าฉันจะเข้านอน แล้วก็ตื่นตอนตีห้า
ฉันนอนไม่ค่อยหลับ
คอยฟังเสียงทีวี แต่ก็เชื่อทุกอย่างที่พวกเขาพูดไม่ได้
อีกนิดเดียวเท่านั้น
ที่เราจะได้เลิฟเวลล์ เฮส และสไวเกิร์ต กลับมาอย่างปลอดภัย
ฉันเพิ่งเข้าบ้านหลังจากไปดูจิมที่ศูนย์อวกาศ
อุบัติเหตุเกิดขึ้นจริงๆ ตั้งแต่ฉันออกจากนาซ่า
จนฉันกลับเข้าบ้าน
เราเห็นรายงานในทีวีว่าเกิดอะไรขึ้น
มีเศษซากจากการระเบิดเยอะมาก
ที่ยังปลิวว่อนอยู่รอบยาน
จนพวกเขามีปัญหาในการมองดาว เพื่อจัดวางตำแหน่งตัวเอง…
มีโอกาสแค่สิบเปอร์เซ็นต์ ที่เขาจะกลับมา
ฉันต้องหนีจากทุกคน
ทุกห้องในบ้านฉันมีคนเต็มไปหมด และที่เดียวที่ฉันจะอยู่ตามลำพังได้
ก็คือห้องน้ำ
แล้วฉันก็ลงไปคุกเข่าสวดภาวนา
สถานการณ์ตอนนี้วิกฤตแค่ไหนในความเห็นของคุณ
ผมคิดว่าก็วิกฤตนะ
อาจจะ...น่าจะเป็นสถานการณ์ที่วิกฤตที่สุดแล้ว
เท่าที่เราเคยเผชิญมา
ในการบินในอวกาศโดยมีมนุษย์ควบคุม
นักบินอวกาศปลอดภัยมั้ยครับ
พวกเขาปลอดภัยในแง่ที่ว่า
สถานการณ์ทรงตัวแล้ว เราคิดว่างั้นนะ
และเราต้องรักษาสถานการณ์ให้เป็นแบบนั้นต่อไป
และพาพวกเขากลับบ้าน
คุณรู้สึกได้ถึงความเดือดเนื้อร้อนใจในห้องนี้
โอเค ทุกคน
เรามีปัญหาระยะยาวจำนวนหนึ่ง
ปัญหาของเรือชูชีพที่เกี่ยวกับยานสำรวจ
การพูดคุยในห้องควบคุมนี้
เกี่ยวกับวัสดุสิ้นเปลืองที่อยู่ในยานอวกาศ
ไฟฟ้า น้ำด้วย
เรามีวัสดุสิ้นเปลือง ออกซิเจน น้ำ และไฟฟ้าให้ใช้ได้สองวัน
แต่เราต้องใช้เวลาสี่วันในการพาลูกเรือกลับบ้าน
เราต้องหาวิธีเปลี่ยนเรือชูชีพ ให้เป็นยานพาหนะเพื่อประทังชีวิต
เรารู้ว่าเราเจอปัญหาหนักมาก
ยานสำรวจดวงจันทร์ออกแบบมา ให้รองรับได้แค่สองคน
เรามีกันสามคน และอยู่ห่างจากบ้านอย่างน้อย 90 ชั่วโมง
อะควาเรียส นี่ฮิวสตันนะ ได้ยินมั้ย
โอเค เสียงดังฟังชัด
รับทราบ ทางนี้ก็เหมือนกัน เรายังคุยกันอยู่ว่าจะเอายังไงต่อ
มาช่วยกันให้ผ่านไปด้วยดีนะ
(ศูนย์ควบคุมภารกิจ ฮิวสตัน)
เราได้รู้ว่านักบินอวกาศกลุ่มหนึ่ง กำลังหาทางกันอยู่ในยานจำลอง
ที่ศูนย์ยานอวกาศแบบมีมนุษย์ควบคุม
โดยพยายามจำลองสภาพการณ์ ของมนุษย์เราในอวกาศ
ลูกเรือสำรอง รวมถึงเคน แมททิงลี่ซึ่งไม่ได้ไป
ใช้เวลาในคืนนั้น ลองทำตามคำแนะนำต่างๆ
แคปคอม ผอ.
พอเราเข้าใกล้ดวงจันทร์
เราก็ต้องตัดสินใจในเรื่องพื้นฐานที่ว่า
เราอยากกลับโลกเร็วแค่ไหน
(ห้องประเมินภารกิจ)
เราต้องหาวิธีแก้ปัญหาเฉพาะหน้า เพื่อยืดเวลาให้ใช้พลังงาน น้ำ...
เราต้องหาคำตอบให้ได้ในวันสองวันนี้
ในเรื่องที่ปกติจะใช้เวลาเป็นเดือนเป็นปี
เราจะอยู่นอกขอบเขตการออกแบบ และการทดสอบยานอวกาศทุกด้าน
นี่ศูนย์ควบคุมอะพอลโล
เราได้ตัดสินใจจุดเครื่องยนต์ สำหรับระบบขับเคลื่อนเพื่อนำยานลง
ความคิดปัจจุบันคือการใช้
ระบบขับเคลื่อนเพื่อนำยานลง ของยานสำรวจดวงจันทร์
เครื่องยนต์ขนาดใหญ่ของยานสำรวจ
เพื่อขับเคลื่อนยานอวกาศทั้งลำ
ด้วยความเร็วที่สูงขึ้น ขณะเดินทางอ้อมหลังดวงจันทร์
เพื่อกลับมายังโลกก่อนกำหนดหนึ่งวัน
ซึ่งจะเห็นพวกเขาโคจรรอบดวงจันทร์
ตอนประมาณสามทุ่ม โซนเวลาตะวันออก คืนนี้
และการจุดเครื่องยนต์นั้นจะทำ เพื่อเร่งความเร็วในการกลับมายังโลก
การจุดระเบิดเพิ่มในระบบ ทำให้เราลดเวลาได้หนึ่งวัน
ซึ่งวันนั้นอาจเป็นเรื่องของความเป็นความตาย
ฮัลโหล ฝันร้ายจริงๆ
แผนตอนนี้คือ ต้องจุดเครื่องยนต์ที่ประมาณ 800 ฟุต
ค่ะ
มีอะไรคืบหน้าก็บอกฉันด้วยนะ
แม่ไม่อยากให้ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
และฉันจำได้ว่าไปโรงเรียน
ทุกคนเข้ามาหาฉัน เด็กทุกคนเลย
ประมาณว่า "พวกเขาจะกลับมามั้ย"
มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งเดินมาหาฉันแล้วพูดว่า "ฉันเสียใจจริงๆ ที่พ่อเธอกำลังจะตาย"
ฉันต้องเดินออกมา ฉันต้องกลับบ้าน ฉันอยู่โรงเรียนไม่ได้
เพื่อนสนิทของแม่ฉันอยู่ข้างล่างกันหมด
นั่งรอบโต๊ะกาแฟของเรา
คุณพ่อเรชจากโบสถ์ก็มาด้วย
ท่านกำลังทำพิธีศีลมหาสนิท
และฉันวิ่งผ่านผู้หญิงทุกคน ปิดประตู แล้ววิ่งออกไป
แล้วแม่ฉันก็วิ่งตามมา
แม่ร้องไห้และบอกฉันว่า
"พวกเขากำลังหาทางว่าจะกลับมายังไง"
"พวกเขากับศูนย์ควบคุมภารกิจ จะต้องหาทางกลับมาได้"
เราน่าจะเข้าใกล้ดวงจันทร์มากแล้ว
ยานอะพอลโล 13 อยู่เหนือดวงจันทร์เป็นระยะ 421 ไมล์ทะเล
ฮิวสตัน
ว่ามา อะควาเรียส
เรากำลังเข้าสู่เงาของดวงจันทร์แล้ว
ดวงอาทิตย์กำลังจะตก เท่าที่ผมเห็นนะ
และดวงดาวปรากฏให้เห็นแล้ว
โห ดูดาวพวกนั้นสิ
ผมไม่คิดว่าจะมีคนรู้ว่าในอวกาศไม่มีกลางคืน
แต่มีแสงตะวันตลอด 24 ชั่วโมง
เพียงเพราะไม่มีอะไรมาแทรกกลาง ระหว่างเรากับดวงอาทิตย์
ครั้งแรกที่เราได้เห็นกลางคืนอีกครั้ง
คือตอนที่เคลื่อนเข้าสู่เงาของดวงจันทร์
และผมคิดว่าความมืดตรงนั้น หลังจากเห็นแสงอาทิตย์มาสามวัน
ทำให้ดวงดาวสว่างไสวกว่าปกติ
สวัสดีครับ ทุกคน
ในความเงียบและมืดหม่นของห้วงอวกาศ
นี่เป็นสถานการณ์คับขันที่ไม่รู้ตอนจบ
ยานอวกาศอะพอลโล 13 ที่บินส่ายไปมารอบดวงจันทร์
พยายามหาทางกลับบ้านให้ดีที่สุด
น้ำ ออกซิเจน และพลังงาน ทุกอย่างเหลือน้อยแล้ว
ทั้งที่ยังต้องเดินทางอีกเกือบสามวัน
(สี่ ห้า สี่ ห้า สี่ ห้า สี่)
(สาม)
(สอง)
(หนึ่ง)
เหลืออีกหนึ่งชั่วโมงเจ็ดนาทีก่อนจุดเครื่องยนต์
เราร้องว่า "ว้าว ดูนั่นสิ"
ความโหดร้ายกัดกินสถานที่นี้ จนดูไม่เป็นมิตรและพิลึกเหลือเกิน
ไม่เหมือนอะไรที่เรามองว่า เป็นที่ที่เราอยากมาเลย
ผมเห็นเขามาริลินได้จากตรงนี้ด้วยซ้ำ
การได้อยู่ข้างนอกนั่น เราได้เห็นโลกอย่างที่มันเป็นจริงๆ
แค่ดาวเคราะห์ดวงเล็กๆ มันสวยมาก
ถ้าชูนิ้วโป้งโดยเหยียดแขนออกไปให้สุด ก็จะบังโลกได้หมดทั้งใบ
แล้วเราก็เริ่มคิดว่า "นี่ ทุกอย่างที่ฉันรู้จัก
ครอบครัวและเพื่อนๆ ล้วนแต่อยู่บนดาวดวงเล็กๆ นั่น"
เราเอานิ้วโป้งออกแล้วบอกว่า "ฉันต้องกลับไปที่นั่น"
มาตั้งกล้องกัน เตรียมทุกอย่าง ให้พร้อมจุดเครื่องยนต์
เรามีโอกาสเดียว
นาฬิกานับถอยหลังบอกว่า เหลือ 49 นาทีก่อนจุดเครื่องยนต์
สื่อบนโลกเกือบถูกจับได้ว่าแอบหลับ ระหว่างวิกฤตล่าสุดบนยานอะพอลโล 13
แต่แล้วจู่ๆ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
ตอนนี้มีการถ่ายทอดเรื่องราวในทุกภาษา
(อาร์เอไอทีวี อิตาลี)
นักข่าวคนหนึ่งพลาดเหตุวิกฤติไปจริงๆ
บ่ายวันจันทร์ เขาเหนื่อยจาก การรายงานข่าวการบินในอวกาศ
เขาก็เลยลาพักร้อนไปเม็กซิโก
เขากลับมา เดินเข้าห้องข่าว แล้วถามว่า
"ผมพลาดอะไรรึเปล่า"
(บีบีซีทีวี อังกฤษ)
ปีเตอร์ ส่งโมเดลให้ที
- โอเค - โมเดลนั่น
และตอนนี้รายงานจากอะพอลโล 13
เงียบไปชั่วครู่เมื่อลูกเรือเริ่ม
จดจ่อกับการเตรียมการขั้นสุดท้าย
ในการจุดเครื่องยนต์ที่จะพาพวกเขากลับสู่โลก
ก่อนอื่น เครื่องยนต์เดียวที่ใช้งานได้คือเครื่องนั้น
เครื่องยนต์ที่จะหย่อนยานสำรวจดวงจันทร์
ระบบเครื่องยนต์หย่อนยานสำรวจ ที่ควรส่งพวกเขาลงบนดวงจันทร์
ถูกใช้เพื่อเร่งความเร็วในการเดินทางกลับ
เพื่อให้มั่นใจได้ว่าไฟฟ้าจะไม่ดับเสียก่อน
สิ่งที่เราต้องระวังก็คือ
พวกเขาไม่เคยวางแผนที่จะใช้ระบบพวกนี้
ในการพยายามทำสิ่งนี้
(วิศวกรควบคุมยานสำรวจ 16)
ถ้าเครื่องยนต์ดับด้วยเหตุผลสักอย่าง ระหว่างการจุด...
ทุกคนรู้สึกว่าวิธีนี้จะได้ผล
เรามียานสองลำนี้ที่ไม่ได้ทำมาให้ต่อเข้าด้วยกัน
และบินแบบนี้
ถ้าสำเร็จ ผลที่ตามมาก็คือ
การปรับปรุงที่สำคัญ ในเรื่องความปลอดภัยที่เฉียดฉิว
ผมเชื่อว่าการตัดสินใจว่าจะทำหรือไม่ทำนั้น
จะเกิดขึ้นในไม่กี่วินาทีนี้ โดยจีน แครนซ์ ผู้อำนวยการการบิน
เจ้าหน้าที่ควบคุมการบินทุกคน ผมกำลังตัดสินใจเรื่องสำคัญ
ว่าจะจุดเครื่องยนต์หรือไม่
- ทีมจุดระเบิด - ทำเลย
- ทีมแนะนำ - ทำ
- นำทางล่ะ - ทำ
- ควบคุมล่ะ - ทำ
- เทลมูล่ะ - ทำ
โอเค
แคปคอม เราจะจุด
คอม คอมพิวเตอร์นั่นของเขา
อีกสิบวินาที
อะควาเรียส นี่ฮิวสตัน เปลี่ยน
ว่ามา ฮิวสตัน
จิม คุณจุดได้เลย
จุดเลย
รับทราบ เข้าใจแล้ว จุดเลย
เราเหลือเครื่องยนต์สุดท้ายแล้ว
ถ้าวิธีนี้ไม่ได้ผล เราแย่แน่
- เราจุดระเบิดแล้ว - รับทราบ
เครื่องยนต์ติด
(ขับดัน)
เราจุดได้ 40 เปอร์เซ็นต์แล้ว
เอเบิล ศูนย์ควบคุม
- ดูดีนะ - รับทราบ
ร้อยเปอร์เซ็นต์
รับทราบ
เร่งเครื่องที่ 100 เปอร์เซ็นต์
อีกสามนาทีจะเข้าสู่การจุดเครื่องยนต์
เป็นยังไงบ้าง หน่วยนำทาง
แรงดันสูงไปหน่อย
นั่นสิ
(30 - 29 - 28 - 27)
ดูใกล้ๆ สิ
แคปคอม ขอย้ำ ระบบควบคุมการลงจอด 1 ปิด
ระบบควบคุมการลงจอด 1 ปิดครับ
(12 - 11 - 10)
(100)
(04 - 03)
(100)
(01 - 00)
ปิดระบบ
ผมว่าจุดเครื่องยนต์ได้ดีนะ
ทำได้ดี อะควาเรียส
ผู้บัญชาการจิม เลิฟเวลล์รายงานการปิดระบบ
เครื่องยนต์ดับแล้ว เราจะบิน ในอีก 79 ชั่วโมง 32 นาที
นั่นเป็นการจุดเครื่องยนต์ ที่ประสบความสำเร็จมาก
ผมต้องบอกว่าผมประทับใจ กับความสุดยอดของขั้นตอนทั้งหมด
โดยเฉพาะจากศูนย์ควบคุมภารกิจ และจากยานอวกาศด้วย
ทำได้ดี อะควาเรียส
รับทราบ เราอยากลด การใช้พลังงานให้เร็วที่สุด
รับทราบ เข้าใจแล้ว
เลิฟเวลล์ถามว่าเขาจะปิดเครื่องมือส่วนใหญ่
ให้เร็วที่สุดได้ไหม เพื่อประหยัดพลังงานไฟฟ้า
หลังจากจุดเครื่องยนต์เสร็จแล้ว
เรารู้ว่าเรามีโอกาส ที่จะได้พาลูกเรือกลับบ้านแล้ว
แต่เราไม่รู้แน่ชัด
ระดับเป้าหมาย
ระหว่างที่ดับเครื่อง คือรักษาระดับไว้ที่ 14 แอมป์เป็นอย่างน้อย
ซึ่งมีพลังงานให้ใช้หลอดไฟได้สองดวง
(พลังงานในการลงจอด)
(แอมป์)
เรามีอะไรๆ ที่ต้องสูญเสียมากมายในจุดนี้
ปิดพัดลมและเครื่องทำความร้อน
(เครื่องทำความร้อน)
(พัดลมในห้องโดยสาร)
มันเงียบ มันเป็นเวลาที่เราเริ่มคิดจริงๆ
เป็นช่วงที่ลำบากมาก
ครั้งที่สองที่ผมได้ไปดวงจันทร์ และเข้าไปใกล้มาก
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่ผมจะได้ขึ้นมาบนนี้
การลงจอดบนดวงจันทร์ของภารกิจอะพอลโล 13
ถูกยกเลิก ลบล้าง และลืมเลือน
แผนที่วางไว้คือใช้พลังงานให้น้อยเข้าไว้
พวกเขาจะต้องบินต่อไปจนถึงเช้าวันศุกร์
(สามวันจากโลก)
อะพอลโล 13 ยังคงอยู่ในสถานการณ์คับขัน
ในห้วงอวกาศ
ที่ศูนย์บัญชาการ
พวกเขาปลดเจ้าหน้าที่ควบคุมการบิน ออกจากศูนย์ควบคุมภารกิจไปหนึ่งกะ
และให้พวกเขาคิดหาทางรับมือ กับปัญหาที่ยังรออยู่ข้างหน้า
ปัญหาอย่างหนึ่งคืออากาศที่พวกเขาหายใจ
ลูกเรือกำลังจะขาดอากาศหายใจ
การหายใจทำให้บรรยากาศในยานอวกาศเป็นพิษ
ด้วยคาร์บอนไดออกไซด์
พวกเขาสร้างระบบแก้ขัดเพื่อฟอกอากาศ ที่เต็มไปด้วยคาร์บอนมอนอกไซด์
เราขอแนะนำว่าคุณจะใช้กระดาษเปียกก็ได้
หรือตัดถุงเท้าเอาไปยัดไว้ในนั้น
หรือไม่ก็เอาเทปมาขยำแล้วใช้งาน เปลี่ยน
แม้วิธีนี้จะได้ผล ก็ไม่มีใครแน่ใจว่ามันจะได้ผลต่อไปอีกนาน
พวกเขาจะอยู่ได้ถึงสองวันครึ่งมั้ย ก่อนจะลงจอดในมหาสมุทรแปซิฟิก
แต่นักบินอวกาศอาจเผชิญปัญหามากกว่านี้
รายงานล่าสุดระบุว่าพายุโซนร้อนชื่อเฮเลน
กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้จุดลงจอด ในมหาสมุทรแปซิฟิกและมีขนาดใหญ่ขึ้น
เรายืนกันแบบนี้ในการบินอะพอลโล 13
การบินที่แทบจะไม่เหมือนครั้งไหน ดูเหมือนจะมีลางร้าย
มาตั้งแต่ต้น
เรายังไม่พ้นขีดอันตราย ไม่เข้าใกล้เลยด้วยซ้ำ
แต่เรายังมีชีวิตอยู่
เราควรชาร์จพลังงานต่อไป
อีกเรื่องที่น่าสนใจสำหรับเจ้าหน้าที่ระบบ
บอกพวกเขาว่าไม่ต้องเสียเวลา ติดตั้งตู้เย็นไว้ในยาน
ผมเพิ่งหยิบฮ็อตด็อกออกมา และมันเป็นน้ำแข็ง
โอเค รับทราบ จิม
ดูเหมือนอากาศจะเย็นหน่อย ในห้องโดยสารของยานบัญชาการ
ในตอนนี้
เราอ่านค่าได้ 3 องศาเซลเซียส
อากาศเริ่มหนาวเย็นจริงๆ แล้ว
น้ำหยดจากผนังและหน้าต่าง
เราไม่มีเสื้อผ้าให้ความอบอุ่น
ตอนนี้มีใครนอนอยู่ในยานบัญชาการมั้ย จิม
ไม่มีเลย โจ ในนั้นมันหนาวเกินไป
แต่มีเฟร็ดนอนซุกอยู่ทางขวาของผมนี่
สามองศานี่หนาวมาก หนาวกว่าเมื่อคืนเยอะเลย
จิมได้นอนบ้างมั้ย คุณรู้หรือเปล่า
ไม่...
เขายังไม่นอนเหรอ
ผมจะบอกให้ว่าภาพที่เห็นตรงนี้คืออะไร
จิมไม่ได้นอน
หมอคิดว่าอาจจะให้ฉันมา
ช่วยพูดให้จิมไปพักผ่อนได้เพราะเขาไม่ยอมนอน
ฉันบอกว่าฉันทำไม่ได้แน่ๆ เพราะฉันจะไปที่นั่น
แล้วก็คงจะร้องไห้ต่อหน้าชาวโลกทุกคน
ฉันทำไม่ได้จริงๆ
เพราะมันคงยากสำหรับเขาเหมือนกัน
ถึงแม้ว่าเราจะคิดถึงครอบครัว เราก็ไม่คุยกันเรื่องนี้
เรารู้ว่าพวกเขาสวดภาวนาให้เรา แต่เราวุ่นวายอยู่กับการหาทางกลับบ้าน
เพื่อพวกเขาจะได้ไม่ต้องห่วงเรา
ที่ทิมเบอร์โคฟทุกอย่างเรียบร้อยดี จิม
ฟังดูดีนะ
ประธานาธิบดีนิกสัน ขับรถฝ่าสายฝนจากทำเนียบขาว
ไปศูนย์การบินอวกาศก็อดดาร์ด เพื่อสอบถามสถานการณ์ล่าสุด
โฆษกทำเนียบขาวบอกว่า ประธานาธิบดีเป็นห่วงและหวังว่า
นักบินอวกาศจะกลับมาอย่างปลอดภัย
ในการควบคุมยานนั้น ที่เราเปลี่ยนไปใช้คันโยกเพื่อบังคับเองน่ะ
คุณตั้งค่าระบบขับดันเพื่อลงจอด
ไว้ที่ 10 เปอร์เซ็นต์ ตลอดเวลาที่จุดเครื่องยนต์ใช่มั้ย
ใช่
โอเค เรากลับไปปรับตารางเป้าหมายใหม่ใช่มั้ย
มีอะไรสักอย่างทำให้ยานเคลื่อนออกไปเล็กน้อย
ข้อมูลบอกว่าคุณต้องควบคุมให้ดี
คุณไม่ได้อยู่ในควอเตอร์ ตอนนี้คุณไม่ได้กลับเข้าไป
ไม่รู้ทำไม วิถีโคจรของเรามันตื้นขึ้น
เรามีควอเตอร์ที่ต้องเข้าไป
มันกว้างแค่สององศาครึ่ง
และถ้าเข้ามาตื้นเกินไป เราจะหลุดออกจากชั้นบรรยากาศของโลก
เราจะเลยโลกไป
สักวันเราจะกลับสู่โลกนั่นแหละ
แต่ลูกเรือของยานอวกาศจะหายไปนานเลย
เกิดอะไรขึ้นที่เราไม่เข้าใจ
ทำไมๆๆ
เรื่องนี้รบกวนใจผม
จิม
สถานการณ์ตอนนี้คือตำแหน่งเราตื้นไปหน่อย
ตื้นเหรอ
ถ้าคุณได้ข้อมูลจากเรา นั่นเป็นเรื่องสำคัญ
ยานอะพอลโล 13 ออกนอกเส้นทาง
ถ้านักบินอวกาศแก้ไขเส้นทางบินไม่ได้
ชาวอเมริกันสามคนจะตายในอวกาศ
ถ้าพวกเขาผ่านหน้าต่างนี้มาไม่ได้
พวกเขาจะหลุดออกไปในอวกาศ
และจะบินวนไปเรื่อยๆ จนกว่าออกซิเจนจะหมด
และฉันจะนึกภาพเขาแบบนั้น
มันจะน่ากลัวแค่ไหน เขาจะคิดอะไร
โอเค จิม ถ้าจะเข้ามา โดยตั้งลำให้ชันขึ้นอีกหน่อย
และจะต้องจุดเครื่องยนต์เอง
จุดเองเหรอ
ฟังดูเหมือนวิธีที่เราใช้ในอะพอลโล 8
ทุกคนสงสัยว่าคุณจำได้ไหม ให้ตายสิ คุณจำได้
ผมนึกว่าผมจะไม่ต้องใช้วิธีนี้แล้วแท้ๆ
การจุดเครื่องยนต์อีกครั้งที่ไม่เคยทำ
เราเลยต้องจุดอีก
แต่คอมพิวเตอร์เราดับไปแล้ว ระบบนำทางก็ไม่ทำงาน
ระบบการบินอัตโนมัติไม่ทำงาน
เราต้องจุดเครื่องยนต์เอง
เราต้องใช้โลกเป็นเป้าหมาย
ให้อยู่ในแนวเดียวกับในกล้องที่เรามี ที่หน้าต่างของยานสำรวจดวงจันทร์
ผมรู้ว่าเมื่อเครื่องยนต์นั้นทำงาน
ผมจะไม่สามารถตรึงโลก ไว้ในหน้าต่างนั้นด้วยตัวเองได้
"เฟร็ด คอยเล็งอย่าให้ โลกเคลื่อนไปมามากเกินไป"
"ผมจะคอยดูไม่ให้โลกเคลื่อนขึ้นลงมากเกินไป"
"แจ็ค ใช้นาฬิกาข้อมือจับเวลาด้วย"
เวลาจุดเครื่องยนต์ 14 วินาที
เหลือหนึ่งนาทีแล้ว
แผนนี้ต้องได้ผล
ตอนนี้เรากำลังบินโดยใช้สัญชาตญาณ
ผมพร้อมแล้ว
เหลืออีกสิบวินาที
(เริ่ม)
- จุดระเบิด - กำลังจุด
แรงขับดันดูดีนะ
อยู่ที่ 7.6 ฟุตต่อวินาที
เราจะไปถึงจุดนั้นได้ยังไง
ดับเครื่อง
ปิดระบบ
โอเค ตอนนี้แหละ
ตัวเลขดีมาก
นั่นเป็นแผนแบบผสมผสานอย่างแท้จริง
นักบินอวกาศสามคนจึงมุ่งหน้ากลับบ้าน ข้ามทะเลทรายแห่งอวกาศ
ออกซิเจนและน้ำเหลือน้อยเต็มที
สักวันเรื่องนี้อาจกลายเป็นคติสอนใจ
โลกนี้ก็คือยานอวกาศที่หมุนได้
(ละครชีวิตและความตาย บนเส้นทางสู่ดวงจันทร์)
เราทุกคนเป็นนักบินอวกาศ
ออกซิเจนกับน้ำก็กำลังลดลง
แต่เราไม่มีที่ไป
ที่นั่นหิมะตกหรือยัง
อะไรนะ
อ๋อ หิมะเหรอ
ก็ยังไม่ตกซะทีเดียว
คุณจะได้มีเวลาพักละลายน้ำแข็งที่ชายหาด หลังจากผ่านประสบการณ์นี้
นั่นสิ ฟังดูดีนะ
เรากังวลเรื่องสภาพลูกเรือมาก
เฟรดโด หมายถึงเฟร็ด เฮสน่ะ มีไข้สูง
ราว 40 องศาเซลเซียส ขาดน้ำรุนแรง ติดเชื้อในทางเดินปัสสาวะ
เรารู้ว่ามันสิ้นหวังแค่ไหนบนยานอวกาศ
พรุ่งนี้ อากาศเหมือนจะดีกว่านี้
อดทนไว้นะ อีกไม่นานแล้ว
เหลือเวลาไม่ถึง 14 ชั่วโมง ก่อนกลับถึงโลกตามกำหนด
นักบินอวกาศจะต้องรู้สึกว่า แต่ละชั่วโมงนั้นนานกว่า 60 นาที
เราคิดว่าเราเตรียมเซอร์ไพรส์ เล็กๆ น้อยๆ ไว้ให้คุณ
ผมก็หวังอย่างนั้น เพราะพรุ่งนี้เป็นเวลาทดสอบ
(วันกลับเข้าชั้นบรรยากาศ)
(วันลงน้ำสำหรับนักบินอวกาศ ทุกอย่างพร้อมสำหรับลงจอดในแปซิฟิก)
วันนี้ทั่วโลก
ทุกคนแสดงความหวังว่า ลูกเรือจะกลับมาอย่างปลอดภัย
ทั้งโลกกำลังติดตามการกลับมาของอะพอลโล 13
และในเกือบทุกเมือง ใครๆ ต่างภาวนาให้มนุษย์อวกาศยังมีชีวิต
คนนับหมื่นร่วมสวดภาวนา กับพระสันตปาปาพอลที่โบสถ์เซนต์ปีเตอร์
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องแบบนี้
จะส่งผลกระทบต่อโลกอย่างที่เป็นอยู่
ไม่เคยมีคนมากมายสวดภาวนาพร้อมๆ กัน
เพื่อความปลอดภัยของปฏิบัติการเดียวแบบนี้
(เตรียมตัวลงจอด)
คนหลายพันคนที่มารวมตัวกัน
ที่สถานีแกรนด์เซ็นทรัลในนิวยอร์ก
วอลเทอร์ แม้ว่ารายงานของคุณ และรายงานอื่นๆ ที่พวกเขาได้ยินได้ฟัง
จะค่อนข้างมั่นใจ
ผมคิดว่ายังเหมือนมีลางร้ายเกี่ยวกับการบินครั้งนี้
พวกเขาต้องอาศัยโชคและคำสวดภาวนา และเราจะพาพวกเขากลับบ้านอย่างปลอดภัย
ผมกำลังมองไปนอกหน้าต่าง
โลกกำลังพุ่งเข้ามา เหมือนรถไฟบรรทุกสินค้าความเร็วสูง
ทั้งหมดนี้ต้องเกิดขึ้นตามกำหนดเวลา ไม่มีทางถอยหลังกลับแล้ว
เรากำลังจะกลับบ้าน
มันเป็นความขัดแย้งที่โหดร้าย ที่ยิ่งเข้าใกล้ความปลอดภัยของโลก
อันตรายใหญ่หลวงก็อาจจะยิ่งใกล้เข้ามาเช่นกัน
ขั้นตอนการกลับเข้าชั้นบรรยากาศ เป็นการบังคับที่ยากมาก
ต่างจากการกลับสู่โลกตามปกติ
เรามียานสำรวจดวงจันทร์ นั่นคือเรือชูชีพของเรา
เรามียานบริการที่ดับไปแล้ว ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เกิดการระเบิดขึ้น
เรามียานบัญชาการ
ซึ่งเป็นยานที่จะกลับสู่ชั้นบรรยากาศ แต่มีพลังงานจำกัด
เราต้องแยกชิ้นส่วนทั้งหมดนี้ออกจากกัน
เพื่อจะได้นำลูกเรือกลับสู่ชั้นบรรยากาศ
เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ
ที่ยานบัญชาการจะทำงานด้วยตัวเอง
แผงกันความร้อนของยานบัญชาการ
จะดูดซับความร้อน 5,000 องศา ในการกลับเข้าชั้นบรรยากาศ
อย่างแรกเลย ลูกเรือต้อง เพิ่มพลังงานในยานบัญชาการ
โอเค
เราลดพลังงานลง ไม่จำเป็นต้องเป็นระบบ
เราทำสิ่งที่ต้องทำอย่างรวดเร็ว
และมันอยู่ในสภาพเหมือนตู้แช่แข็งมาสี่วัน
มีเรื่องมากมายที่เราไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง
สวัสดี อะควาเรียส นี่ฮิวสตันนะ ได้ยินมั้ย
โอเค ได้ยินชัดมาก เคน
โอเค ผมขอเริ่มตั้งแต่ต้นนะ
เราจะเริ่มด้วยลำดับเวลา...
นักบินอวกาศเฟร็ด เฮส เช็ครายการตรวจสอบยาวเหยียด
กับศูนย์ควบคุมภารกิจ
รายการตรวจสอบ การเข้าชั้นบรรยากาศแบบปกติจะมี...
อีกไม่ถึงสองชั่วโมง ชายทั้งสามคนจะต้องอยู่ในยานบัญชาการ
และต้องกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ ตอนนี้เป็นนาทีวิกฤตแล้ว
อะควาเรียส นี่ฮิวสตันนะ
ว่ามา
คุณเริ่มเพิ่มพลังงานให้ยานบัญชาการได้เลย
แจ็คกำลังเข้าไปในยานบัญชาการแล้ว
โอเค จิม
มีน้ำนองอยู่ทุกที่
เราต้องเอาผ้าขนหนูมาเช็ดแผงอุปกรณ์
เพื่ออ่านค่าอุปกรณ์
โอเค เจ้าหน้าที่ควบคุมการบิน
เงียบๆ ไว้ คอยดูลูปข้อมูล
เผื่อมีปัญหาเรื่องการถ่ายโอนพลังงาน
โอเค กดเลย
เราเริ่มเปิดระบบในยานบัญชาการ
ทีละระบบ
เริ่มจากแถวหนึ่ง กดหก แล้วหยุดสักครู่
รอดูว่าเราได้กลิ่นฉนวนไหม้มั้ย
(จับเวลาภารกิจ 000:00:00)
(จับเวลาภารกิจ 140:16:27 - 140:16:28 - 140:16:29)
สวยมาก ดูดีมาก ผอ.
ฮิวสตัน นี่อะควาเรียสนะ โอดิสซีย์กำลังพยายามติดต่อ
ได้ยินมั้ย
โอดิสซีย์ นี่ฮิวสตัน เปลี่ยน
ได้ยินมั้ย
โอเค ได้ยินชัด
ยานดูดีในจุดนั้น โอดิสซีย์
เคน นี่จิมนะ
ครับ
ผมชื่นชมงานที่คุณทำ
รับทราบ
แน่นอน เราจะคอยดูคุณ และทำทุกอย่างที่เราทำให้คุณได้
แบบนั้นก็ดี เคน
พวกเขาจะเตรียมสลัดยานบริการทิ้ง
เราอยากถ่ายรูปไว้หน่อย ถ้าทำได้
พร้อมเมื่อไหร่ทิ้งยานบริการได้เลย
โอเค ดีเลย
โอเค ถ่ายได้แล้ว ฮิวสตัน
ด้านนั้นของยานหายไปทั้งแถบ
แผงทั้งหมดระเบิดออก แทบจะจากฐานไปถึงเครื่องยนต์เลย
มันเละเทะไปหมด
ให้ตาย เหลือเชื่อเลย
ถังออกซิเจนพวกนี้อยู่ใต้แผงกันความร้อน
ตอนมันระเบิด เห็นได้ชัดว่า ด้านข้างฉีกขาดออกจากตัวยาน
คำถามคือมันทำอะไรอีก
แผงกันความร้อนอยู่ในสภาพไหน
แผงกันความร้อนเชื่อมต่อกับยานบริการโดยตรง
และแผงควบคุมของยานบริการนั้นระเบิดหมด
แผงกันความร้อนอยู่ในสภาพไหน ชีวิตพวกเขาขึ้นอยู่กับแผงกันความร้อนนั่น
เรากำลังเตรียมพร้อม
ฟังรายงานการสลัดยานสำรวจดวงจันทร์ทิ้ง
ได้เวลาออกจากเรือชูชีพแล้ว
ทุกคนเตรียมพร้อม ยานสำรวจจะแยกตัวครั้งสุดท้าบ
ผมว่าจะต้องมีความอาลัยอาวรณ์ ในการบอกลา...
โอเค เราใกล้เข้าไปแล้ว
เตรียมพร้อม
สลัดยานสำรวจ
คุณจะได้เห็นมันค่อยๆ ลอยหายไป
ผมเสียใจที่ต้องเห็นมันหลุดออกไป
ลาก่อน อะควาเรียส ขอบคุณนะ
หลายครั้งในภารกิจ คนเหล่านี้
เข้าใกล้ความตายเหลือเกิน
เรื่องนั้นจะเน้นย้ำเท่าไหร่ก็ไม่พอ พวกเขาเข้าใกล้ความตายมาก
เมื่อพวกเขาร่อนลงมา เพื่อกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลก
ก็ไม่รู้ว่าเราจะมองอันตราย
ที่พวกเขาเผชิญได้อย่างสบายใจไร้กังวลมั้ยนะ
ยานอวกาศเข้ามาที่ความสูง 400,000 ฟุต
แล้วมันก็ดิ่งลงสู่ชั้นบรรยากาศ
สิบแปดวินาทีให้หลัง พวกเขาจะขาดการติดต่อ
เพราะในชั้นบรรยากาศจะไม่มีคลื่นวิทยุ
เพียงแต่พอผ่านไปสามนาที 36 วินาที
พวกเขาจะออกมาจากจุดอับสัญญาณ
ดังนั้นก่อนจะถึงสามนาที 36 วินาทีนั้น
เราจะไม่รู้เลยว่าแผงกันความร้อนทำงานมั้ย
พวกเขาจะยังมีชีวิตอยู่มั้ย
ความเครียดมากเกินไป สำหรับยานบัญชาการหรือไม่
แต่หลังจากกลับเข้ามา ด้วยความเร็ว 25,000 ไมล์ต่อชั่วโมง
ยานก็จะลงสู่ผืนน้ำ
ด้วยความเร็วไม่เกิน 22 ไมล์ต่อชั่วโมง
ถ้านั่นไม่ใช่ปาฏิหาริย์ทางเทคโนโลยี ก็ไม่มีที่ไหนแล้ว
สิบสามนาทีแล้ว จากเวลาเข้าสู่ชั้นบรรยากาศที่คาดการณ์ไว้
ความเร็ววัดได้ 35,646 ฟุตต่อวินาที
รับทราบ
ผู้อำนวยการการบิน จีน ครานซ์ ขณะนี้เดินไปรอบห้อง
สอบถามสถานะจากทีมควบคุมการบิน
เจ้าหน้าที่ควบคุมการบินทุกคน ผมมาถึงคำถามสำคัญแล้ว ทำหรือไม่ทำ
- ทีมจุดระเบิด - ทำเลย ผอ.
- ทีมแนะนำ - ทำ
- นำทางล่ะ - ทำ
- ฝ่ายควบคุม - ทำ
- เทลมู - ทำ
- ศัลยแพทย์ล่ะ - ทำ
- สื่อสารล่ะ - ทำเลย ผอ.
- ผู้ช่วย - ทำ
โอเค
โอดิสซีย์ นี่ฮิวสตันนะ เปลี่ยน
ว่ามา
โอเค สัญญาณจะขาดหาย ในอีกหนึ่งนาทีหรือนาทีครึ่ง
และขอต้อนรับกลับบ้าน เปลี่ยน
ขอบคุณ
อะพอลโล 13 เดินทางด้วยความเร็ว มากกว่า 25,000 ไมล์ต่อชั่วโมง
ตอนนี้อยู่ซีกโลกด้านมืด
กำลังร่อนลงสู่จุดเล็กๆ ที่กำหนดไว้ ในมหาสมุทรแปซิฟิก
ผมรู้ว่าเราทุกคนที่นี่อยากขอบคุณพวกคุณที่นั่น
ที่ทำหน้าที่ได้อย่างดีมาก
ผมบอกเลยว่าเราทุกคนสนุกกันมาก
ศูนย์ควบคุมอะพอลโล ฮิวสตัน
สัญญาณจากอะพอลโล 13 เพิ่งขาดหายไป
เราทำดีที่สุดแล้ว
นับถอยหลัง
เกิดช่วงเวลาที่โดดเดี่ยวสุดๆ
ลูกเรืออยู่กันตามลำพัง
ถูกทิ้งไว้กับข้อมูลที่เราให้ไว้
เจ้าหน้าที่ควบคุมแต่ละคน จะย้อนดูทุกอย่างที่ตนทำในระหว่างภารกิจ
และคิดว่า "ฉันทำถูกมั้ย"
นั่นเป็นคำถามเดียวในหัวของพวกเขา
ตำแหน่งเราตื้นกว่าที่คาดการณ์ไว้นิดหน่อย
นอกจากรอคอยก็แทบจะไม่มีใครทำอะไรได้แล้ว รวมถึงนักบินอวกาศด้วย
ขณะที่ผ่านขอบบนสุดของชั้นบรรยากาศเข้ามา
ตอนนี้ทุกคนทำได้แค่ลุ้นเท่านั้น
เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตกเลย
ไม่มีอะไรให้เราทำแล้ว
ตอนนี้ความมั่นใจไม่เกี่ยวแล้ว
อะพอลโล 13 น่าจะ เร่งความเร็วสูงสุดแล้วตอนนี้
เหลืออีกไม่ถึง 30 วินาที
เราจะพยายามติดต่ออะพอลโล 13
(00 00 07 - 00 00 01)
อะพอลโล 13 น่าจะออกจาก จุดอับสัญญาณแล้วตอนนี้
เรากำลังรอฟังรายงานการกลับเข้าระบบสื่อสาร
โอดิสซีย์ นี่ฮิวสตัน เรารออยู่นะ
- ได้รายงานเรื่องกลับเข้าระบบสื่อสารหรือยัง - ตอนนี้ยัง
โอเค
(00 25 - 00 29)
ตอนนี้ยานอวกาศหายไปจากสายตาทุกคนบนโลก
(00 50 - 00 54)
โอดิสซีย์ นี่ฮิวสตันนะ
เราน่าจะได้ยินเสียงอะไรบ้าง
ควรออกจากจุดอับสัญญาณได้ หนึ่งนาที 15 วินาทีแล้ว
เป็นครั้งแรกในภารกิจนี้
ที่เกิดความคลางแคลงใจครั้งแรกในห้องนี้
ว่าอาจมีอะไรเกิดขึ้นและลูกเรือทำไม่สำเร็จ
ช่วยตอบเราหน่อยได้มั้ย
เขาต้องกลับมา
ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา
(01 22 - 01 27)
โอเค โจ
โอเค เราได้ยินแล้ว แจ็ค
- นั่นไง - มาแล้ว
ทั้งสามใช้ร่มชูชีพโดดลงมา
ฟังเสียงคนดูสิ
เห็นคุณในโทรทัศน์แล้ว หนุ่มๆ
พวกเขาทำสำเร็จ
(พวกเขาทำได้แล้ว นักบินอวกาศผู้กล้า…)
โอดิสซีย์ นี่ฮิวสตันนะ
เราจะฉายภาพคุณขึ้นจอหลัก ดูดีมากเลย
พวกเขาเข้ามาแล้ว และผมทำได้ โดยช้ากว่ากำหนดไม่เกินห้าวินาที
ช้ากว่ากำหนดไม่เกินห้าวินาที
เราลงสู่ทะเลแล้ว
ได้กลับบ้านสักที
ผมคิดว่ายาน 13 เป็นก้าวสำคัญของการเอาตัวรอด
แทบจะไม่มีโอกาสทำสำเร็จเลย
และผมจะภูมิใจไปตลอดชีวิต ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคนกลุ่มนั้น
วันนี้มีการติดโล่สำหรับอะพอลโล 13
บนผนังห้องควบคุมภารกิจ
น่าขำที่โล่นั้นเขียนว่า "สิ่งที่เรียนรู้จากดวงจันทร์"
ความรู้จากดวงจันทร์
มีการเรียนรู้อย่างหนึ่ง
การเรียนรู้วิธีเอาตัวรอด
ทุกคนส่งเสียงเชียร์และโห่ร้อง
ทุกคนเปิดขวดแชมเปญ
ฉันเองก็ได้ดื่มด้วยในวันนั้น
มันวิเศษมาก
โล่งอกที่สุดในชีวิตเลย
มีทางไหนที่ภรรยาจะเตรียมใจ
รับสถานการณ์วิกฤตแบบนี้ได้บ้างมั้ยครับ
ไม่มีค่ะ ฉันไม่เคยเจออะไรแบบนี้ในชีวิต
และฉันไม่อยากเจออีกแล้ว
ฉันยังรู้สึกถึงอารมณ์ในร่างกาย ที่อาจไม่มีวันหายไป
เป็นเวลาสี่วันที่ฉันไม่รู้เลยว่า ฉันยังเป็นเมียหรือเป็นม่ายไปแล้ว
นักบินอวกาศอะพอลโล 13 บินกลับบ้านที่ฮิวสตันเมื่อคืนนี้
มีการต้อนรับอย่างยินดีและเซ็งแซ่ จากนักวิทยาศาสตร์ในศูนย์ภาคพื้นดิน
ที่ช่วยพวกเขาจากภัยพิบัติในอวกาศ
กว่าฉันจะโล่งอกจริงๆ ก็คือตอนที่ได้เห็นเขาและได้กอดเขา
แค่ได้รู้ว่านั่นคือเขาจริงๆ และเขารอดชีวิตมาได้น่ะ
มันทำให้เราซาบซึ้งกับชีวิตนิดหน่อย
เรารู้สึกขอบคุณมาก
บ้าน
อยู่ๆ เราก็เข้าใจ
อยู่ๆ ก็รู้ตัวว่าเราทำอะไรไปบ้าง
มีหลายครั้งที่เราไม่คิดว่าจะได้กลับมาที่นี่
(ขอต้อนรับกลับสู่โลก "อะพอลโล 13")
และผมจำได้
เมื่อประมาณปีครึ่งที่แล้ว
ตอนที่เรากลับบ้านบนยานอะพอลโล 8 และสามารถมองกลับมาที่โลกได้
โลกคือที่เดียวที่เราต้องไป
มันเป็นที่เดียวในจักรวาล ที่เรามองว่าเป็นบ้านของเรา
จากการต้อนรับทั้งหมดที่เราได้รับ
ครั้งนี้มีความหมายที่สุด
เพราะคนพวกนี้ที่นี่
ทำให้ผมได้มาอยู่ที่นี่ในคืนนี้
อุบัติเหตุบนอะพอลโล 13 จะส่งผลอย่างไร...
หลายคนถามว่า "คุณรู้สึกว่า อะพอลโล 13 เป็นความล้มเหลวไหม"
ผมว่าถ้าคุณวัดความสำเร็จและความล้มเหลว
จากพื้นฐานที่ว่า เราทำสิ่งที่ตั้งใจไปทำได้สำเร็จมั้ย
อะพอลโล 13 ก็เป็นความล้มเหลวจริงๆ
แต่อะพอลโล 13 ได้ทำ
สิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในประวัติศาสตร์ของมนุษย์
ชั่วขณะหนึ่งที่คนทั้งโลกร่วมใจกัน
มีการเสนอความช่วยเหลือและข้อความห่วงใย จากทุกประเทศในโลก
และบางทีถ้าคุณประเมินอะพอลโล 13
และมันทำให้คนทั้งโลกอยู่ร่วมกันได้
ถ้าอย่างนั้นอะพอลโล 13 ก็เป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
(ที่ระยะทาง 248,655 ไมล์ ลูกเรือของอะพอลโล 13)
(ครองสถิติการเดินทางไกลจากโลกมากที่สุด)
(สองเดือนหลังจากกลับมาอย่างปลอดภัย)
(ผลการสืบสวนสรุปว่าความผิดพลาดของมนุษย์)
(ในการซ่อมบำรุงก่อนบิน เห็นเหตุให้ ถังออกซิเจนถังหนึ่งของยานอวกาศเสียหาย)
(ในวันที่ 13 เมษายน หลังจากบินได้ 55 ชั่วโมง 54 นาที)
(ความผิดพลาดทางไฟฟ้า ทำให้เกิดการระเบิดที่ร้ายแรง)
(จิมรักษาสัญญาที่เขาให้ไว้กับมาริลิน)
(อะพอลโล 13 เป็นการเดินทางในอวกาศ ครั้งสุดท้ายของเขา)
ผมไม่ได้มองย้อนกลับไปบ่อยนัก
ถ้าเราไม่มองไปข้างหน้า ความหมายบางอย่างของชีวิตก็จะสูญหาย
แต่การอยู่บนนั้น และได้เห็นโลกอย่างที่มันเป็นจริงๆ
และรู้ว่าเราโชคดีแค่ไหน...
มันเหมือนลูกบอลสีฟ้าขาวประดับต้นคริสต์มาส
ที่แขวนอยู่บนท้องฟ้ามืดสนิท
และแน่นอน เราไม่เห็นเมืองใดๆ
เราไม่เห็นเขตพรมแดน
เราเห็นโลกอย่างที่มันเป็นจริงๆ
โอเอซิสขนาดใหญ่ในห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง
(ด้วยความระลึกถึง มาริลิน แอล. เลิฟเวลล์ 1930 - 2023)
บรรยายไทยโดย ขีดขิน จินดาอนันต์