Baran, czy to ty?
Zaczęło się po wirusowym zapaleniu opon mózgowych w wieku pięciu lat.
Próbowali dostępnych leków przeciwdrgawkowych,
ale ataki zdarzały się co kilka miesięcy.
Nikt nie zauważał, brali to za namysł.
Prowadzisz samochód?
Nie mogłam, aż do laserowej ablacji
lewego płata skroniowego 12 lat temu.
To i Keppra powstrzymały napady.
Neurolog pozwolił mi prowadzić i szefować na oddziale.
Ile minęło między dzisiejszym napadem a poprzednim?
Sporo ponad rok,
ale dziś miałam dwa.
Nie wiem dlaczego.
To może być niewyspanie, nowa praca...
Ostatnio dziećmi zajmowałam się w Afganistanie.
Jakie masz możliwości?
Większa dawka Keppry
lub jeden z nowych leków przeciwpadaczkowych,
a jeśli to nie pomoże, zostanie mi
lobektomia skroniowa, która może zaburzyć mowę,
albo neurostymulator,
który niemal natychmiast zatrzyma napad.
Musisz to zgłosić.
Wiem. Mam plan.
Szuka cię Dana. Jest w pediatrycznym.
Już idę.
Jesteś potrzebny, a ja mam pacjentów.
Jedzie tu ciężarna
z ostrym bólem głowy.
Znajdź Abbota albo kogoś z nocnej.
GODZINA PIĘTNASTA
21.00–22.00
Opróżnij kieszenie.
Pokaż ręce.
Często tu bywasz?
Co jest?
Fałszywy alarm. Myśleliśmy, że ma gorączkę,
a to błąd w kartach z analogowego piekła.
Może ktoś z personelu ma chęć
- na adopcję krewniaczą? - Na mnie nie patrz.
Pilnujcie Al-Hashimi, dopóki nie wyjdzie.
Dlaczego?
Jest zmęczona i może popełnić błąd.
Świetna rada. Skorzystaj z niej.
Zaczerpnę świeżego powietrza.
Weź i dla mnie.
Twoja płuca będą w szoku.
- Chrzań się! - Ty tak przy dziecku?
Tak.
Jesteśmy wędrowcami przez noc.
Dzikie przypadki to pestka, bo...?
Jesteśmy dziksi!
Dziś będzie się działo. Do roboty!
Daruj, że obudziłem.
Zamyśliłam się.
Podejrzenie odmy.
Miałeś iść.
Idę.
Ta twoja duchowa wyprawa niepokoi wiele osób.
Dadzą radę,
a ty nie przesadzaj.
Jak chcesz, ale sugerujesz im,
że nie wrócisz.
Kto wie, co nam pisane?
Gadanie właśnie takich bzdur nie pomaga.
Martwią się o ciebie.
Pacjent z 21, Digby, znowu zniknął.
- To problem dziennej. - Już został przekazany.
- Tu więcej nie zdziałam. - Dzięki.
- Nie znikaj, dopóki nie wrócę. - Właściwie już tu mieszkam.
Naprawia ci motocykl?
W który wcześniej wjechała karetka.
Chryste!
To się nazywa omen.
Skoro inni się o ciebie martwią,
to i ja powinienem,
a nie lubię.
- Bawisz się w psychiatrę? - W przyjaciela.
Dana myśli, że zrobisz sobie krzywdę.
- Ma swoje zmartwienia. - To projekcja.
Naprawdę chcesz
o tym gadać?
Nie ja w wolnym czasie robię za cel!
Doktorze Robby, Judith Lastrade, 36. tydzień ciąży,
dwudniowy ból głowy,
obecnie na 10, zamglone widzenie.
174/120, puls 92, fentanyl nie pomaga.
Jestem dr Abbot. Słabość w kończynach?
- Nie. To udar? - Musimy sprawdzić.
Obrzęk, stan przedrzucawkowy.
Kto prowadzi ciążę?
Nikt. To nieasystowana. Chcę mieć wolny poród.
Zakonnica, 81 lat, zaczerwienione
i swędzące od kilku dni oczy,
górne drogi oddechowe wolne, brak kontaktu z chemią,
- brak zarażenia... - Monster na pół?
Nie, dzięki,
nie będę mogła spać.
Wiadomo.
Znalazłeś identyfikator?
Nie. Zdecydowałaś już, co wybierzesz?
Skłaniam się ku prawu.
Co? Będziesz świetnym lekarzem.
Patrz, co to miejsce z nas robi.
Langdon to ćpun.
Osoba z zaburzeniem używania substancji.
McKay – areszt domowy,
Dana – tykająca bomba,
a Santos jest wściekła na cały świat.
Sarkastyczna – tak, cyniczna – też,
- ale nie wiem, czy... - Mel?
Samira nie ma życia,
Abbot żyje adrenaliną i dla zabawy przyjmuje kulki,
a Robby ma PTSD albo coś gorszego.
Nie chcę wiedzieć, co myślisz o mnie.
Po prostu im dłużej tu siedzę,
tym więcej myślę o tym, jak ważne jest zdrowie psychiczne.
Dla pacjentów i dla nas, a to...
Tak. I może na tym powinnaś się skupić.
- Na czym? - Na zdrowiu psychicznym.
Skoro cię kręci.
Nie wiem, czy od razu kręci, to raczej...
Boże!
Możesz mieć rację.
- Jesteś genialny! - Dobra.
KTG podpięte.
Co?
Kardiotokografia, mierzy puls dziecka
i wykrywa skurcze.
Puls płodu 128. Norma, Nazely?
110-160.
Dziecku nic nie jest?
Puls mamy w porządku.
Ciśnienie 170/119, sześć gramów magnezu.
Co dalej, Crus?
Labetalol dożylnie, dwie minuty.
- Co to? - Stan przedrzucawkowy.
- Skąd się wziął? - Nie znamy przyczyn.
Dotyka 10% ciąż.
Wysokie ciśnienie, ból głowy, białko w moczu,
spuchnięte kostki.
To ciąża nieasystowana. Nie chcę pomocy medycznej.
To co tu pani robi?
Niech mnie nie boli głowa!
Jeśli nie obniżymy ciśnienia
i nie podamy magnezu, będą problemy.
Jakie?
Drgawki, krwawienie, a nawet śmierć, pani i dziecka.
Boże!
- Twój VIP się zbiera. - Idę.
- Dasz radę? - Pewnie.
Z zamkniętymi oczami.
Choć jedno otworzę.
Jak się czujesz, Becca?
Lepiej, dzięki.
- Gdzie jesteś? - W domu Adama.
Zadzwonię później. Oglądamy film.
Myślałam, że idziesz na fajerwerki.
Nie. Zmieniliśmy na Elfa.
Pewnie.
Zadzwonię jutro.
Czekaj! Zostajesz na noc?
Jego rodzice mnie zaprosili.
Powinni spytać mnie.
Też chcesz nocować?
Powinni spytać, czy zgadzam się, żebyś nocowała.
Czemu?
Bo tak.
Tak...
Tak wypada. I tak trzeba.
Muszę z nimi pomówić.
Nie ma ich. Są na grillu.
Poprosisz, żeby zadzwonili, gdy wrócą?
Tak.
- Obiecujesz? - Obiecuję.
- To cześć! - Baw się...
Dzięki za motocykl.
Ty serwisujesz mnie, ja ją.
Wiesz, że Kri nie mają słowa na pożegnanie?
Znasz jakichś Kri?
- Znam sporo osób. - Nie wątpię.
Wrócę na to badziewie...
Super.
Jeśli obiecasz, że jeszcze pojeżdżę na Bonnie.
Sam nie wiem, widziałem twój styl.
Wal się.
Serio.
Umowa stoi?
Pomyślę o tym.
To mi pachnie zasadzką.
Problem na krzesłach.
- Znowu ICE? - Nie. Zmarły.
- Ktoś tam umarł? - Tak.
Siedział od piątej.
- Z zakazem resuscytacji. - Co mu dolegało?
- Zaparcie. - Sranie w banie!
Właśnie mówię.
Rozkręcam się.
Mówimy nocnej, że zmarł teraz,
- i nie wymiękamy. - Aż po grób. Jak Jasper.
- Jesteś w gazie. - To drugi oddech.
Jak głowa?
Dalej 10.
- Znowu fentanyl? - Tak.
Ciśnienie dobre, jeszcze 50.
Cześć. Prowadząca i starszy operują.
Jesteś druga po Bogu.
Albo i lepiej.
- Kogo tu mamy? - To Judith.
G1, P0, nieprowadzona.
Stan przedrzucawkowy i nadciśnienie.
Cześć. Gavin z położnictwa.
Trochę żelu i szybkie USG.
Nie. USG zaszkodzi dziecku.
Błąd.
Brak USG zaszkodzi pani i dziecku.
Dobrze, tylko jak najszybciej.
Czemu nikt nie prowadzi ciąży?
Chciałam rodzić sama,
bez lekarzy, szpitali i leków.
Ma pani położną?
- Doulę? - Nie! Nie potrzebuję.
Kobiety rodziły same od tysięcy lat.
A śmiertelność wśród noworodków wynosiła 30%.
Udowa 7 centymetrów.
Trzydziesty siódmy tydzień. Wywołają.
Co? Nie! Wykluczone!
Na tym etapie ciąży tak się leczy stan przedrzucawkowy.
Na górze położnicy wywołają poród,
- żeby ocalić panią i dziecko. - Nie.
Nie, nie, nie.
Tak, to Jasper.
Gdy rano wychodziłem, siedział.
To pacjent dziennej.
Teraz to zwłoki, które trzeba ogarnąć.
Odwalił kitę?
- Nie. - Nie.
Panie Reed, czas na badanie.
- Jakby odwalił. - Lekarz?
- Nie, ale... - To hipernarkolepsja.
Poważnie.
Przepraszam.
Czasem nienawidzę nocy.
Zrobiło się strasznie parno.
- Widziałaś Robby’ego? - Ostatnio nie.
Uzupełniłaś karty od początku zmiany?
- Tak. - To co tu robisz?
Chciałam...
- Zostajesz na fajerwerki? - Tak.
Miałam oglądać z Beccą,
ale poszła do domu rodziców chłopaka, Adama.
Wydaje się być
dobrze pozbierana.
Tak.
Bardziej, niż myślałam.
Jak dzień?
Miewałam lepsze.
A twój?
Też.
Ale miewałem też gorsze.
Godzinę temu nastawiłem kręgi.
Wiem. To musiał być stres!
Jeszcze drżą.
Nauczysz mnie, jak to robić?
- Tak. - Tak?
Obyś nie musiała.
- Mogłem go sparaliżować. - Ale nie sparaliżowałeś.
Wiem.
Dziękuję,
że mnie wcześniej
uspokoiłaś.
Przepraszam za wybuch.
W porządku.
Słyszałaś o adopcji krewniaczej?
Możecie zostać opiekunami...
Nie. Żadnego dziecka. Najpierw praca.
Candice O’Grady, 82 lata,
syn przywiózł ją z wymiotami.
- Brak gorączki, dreszczy, bólu... - Psychiatria.
Nie radzę sobie ze swoim.
A śpiąca królewna?
Niańczy Whitakera.
Jak znajdziesz kogoś, kto chce pomóc,
- niech dzwoni. - Pewnie.
Sama bym wzięła, ale Benji mnie zabije.
- Ciśnienie 164/114. - Jeszcze Labetalol.
Magnez wchodzi, dwa gramy na godzinę.
Są wyniki. Hemoglobina 7,5, płytki 40.
Wątrobowe w kosmos.
Zespół HELLP.
Niedokrwistość hemolityczna, wysokie wątrobowe, niskie płytki.
Szykują salę. Za 10 minut można jechać.
I jak?
Ja...
- Ma napad. - Cholera.
Dziesięć diazepamu, kolejne czeka.
Nie możemy odczytać pulsu.
Tlen, 15 litrów. Intubacja?
Czekamy i walczymy.
Nie maskujmy napadów paraliżem.
Dobra.
KTG nie czyta, sprawdź w USG.
- Już. - Nazely, diagnoza?
Drgawki, to już rzucawka.
- Puls płodu 90. - Dużo za niski.
- Saturacja spada. - Intubacja?
Szykuj i czekaj.
Dycha diazepamu,
cztery Keppry.
...nadciśnienie przy zawrotach głowy
wywołanych niecelowym połknięciem
80 miligramów...
Jak idzie?
- Powoli. - Widzieliście dr Al-Hashimi?
- Nie. - Możesz na chwilę?
Obejrzałem twoje posty i...
Chciałam tylko doradzić, jak zdrowo żyć.
Są świetne.
Naprawdę.
Serio?
Tak.
- Tak trzymaj. - Dobra.
Tylko nie filmuj pacjentów.
- Nie filmuję. - I nie zalegaj z kartami.
Jasne.
Właściwie,
- mogę zadać pytanie? - Wal.
Rozważam psychiatrię interwencyjną.
Świetnie.
Poradzę sobie?
Jak we wszystkim, na co się zdecydujesz.
Dobra.
Saturacja 88.
Doktorze Abbot?
- Intubacja? - Tak.
Nazely, co do sekwencji szybkiej intubacji?
Etomidat i rok.
Nie. 120 Propofolu
i 60 suksametonium. Czemu?
Przeciwdrgawkowo i żeby uniknąć
długiego zwiotczenia i móc ją zbadać.
- Właśnie. - Podaję.
Przed intubacją
musimy przesunąć płód.
Nazely, dwie ręce, odsuwasz dziecko od żyły głównej.
Suks poszedł.
Po zwiotczeniu drgawki ustąpią?
Wizualnie,
ale mózg będzie się smażył,
stąd EEG.
- Zdążymy? - Zobaczysz.
Zwiotczające weszły.
Na plecy.
Intubujemy i sprawdzamy, co z mózgiem.
Musi ci się udać.
Tyle wiem sam.
- Widziałaś Al-Hashimi? - Nie.
A ty?
Al-Hashimi.
Po dzisiejszym dniu mogła uciec.
Widziałam ją na pediatrii z porzuconą małą.
Właśnie tam byłem.
Wywołać ją?
Nie trzeba, znajdę ją.
Witamy.
Jak poszły zeznania?
Dr Ellis to pitbull,
a dr King to petunia. Byli brutalni.
- Jest wrażliwa. - Bardzo.
A to nie koniec.
- Chcą ją znów wezwać. - Kiepsko.
Pójdę z tobą, żeby jej powiedzieć.
- Będzie raźniej. - Skoro rozmawiamy,
mam pytanie.
Jeśli lekarz podejrzewa u innego lekarza chorobę,
która może wpływać na sposób leczenia pacjentów,
jak ujawnienie tego ma się do ochrony ich praw?
Po pierwsze nie szkodzić.
Dr King, możemy?
Ślizg płuc dobry.
Tętno graniczne płodu to 98.
Pozycja boczna pomoże.
Raz, dwa, trzy.
Dobra,
gotowe.
- Jest EEG. - Szybko.
Napad trwa. To niedrgawkowy stan padaczkowy.
Co dostała?
Diazepam, magnez, Kepprę i propofol.
- I co teraz? - Jakieś pomysły?
Nazely?
Dilantin? Walproinian?
Za długo podajesz, za późno wchodzi.
Sto ketaminy, może pomóc w przypadku lekoopornym.
Ma też HELLP.
Hemoglobina 7, płytki 30.
Dwie jednostki krwi?
Właśnie podajemy zero minus.
Na wszelki wypadek elektrody.
I Deksametazon na burzę cytokinową.
Puls płodu 104.
- Lepiej. - Powinna być na położniczym.
Będzie, gdy opanujemy napad.
Zwłokę w wywiadzie
spowodował szwankujący wideotłumacz.
W tym czasie morfologia
i panel metaboliczny w normie.
Co z tobą, oskarżona?
Mam kolejne zeznanie.
Do kitu. Nieźle dałaś ciała.
Żartuję.
Wyluzuj, to wszystko bzdety.
Pieprzyć to. Chcesz iść na drinka?
Ja?
Tak, ty.
Wychodzisz czasem, nie?
Zwykle z Beccą.
To ją weź. Prowadzi auto?
Nie i jest u chłopaka.
Brawo, Becca.
Czyli we dwie.
Lubisz karaoke?
Śpiewasz?
To raczej terapeutyczny wrzask.
Żeby zapomnieć o tym cyrku, trzeba się schlać
i wywrzeszczeć.
Chętnie się zabawię.
Ja też, siostro.
Brak poprawy. W EEG drgawki.
- Wezwałem neurologię. - Jasne.
Sala na położniczym czeka.
- Najwyższy czas. - Tętno spada.
Robi się gorzej.
Rzucawka, oporny napad padaczkowy,
anemia i małopłytkowość.
Gorzej być nie może.
Migotanie!
Nazely, uciski! Ładuj 200.
Przygotować brzuch, ogrzewacz,
- wezwać neonatologów. Stoper. - Naładowane.
Już!
Wznowić uciski. Za minutę sprawdzimy.
Ubierz się.
Ty i ja.
Zasada czterech minut?
Nie wiem.
Po zatrzymaniu krążenia
masz cztery minuty na ocalenie dziecka.
I mamy.
To już nie pośmiertne cięcie cesarskie,
tylko resuscytacyjna histerotomia.
Nie chciała leczenia.
Nieważne, inaczej umrą.
Ładuj 200,
sprawdzimy, a potem Abbot i ja tniemy.
Ellis i Crus, resuscytacja mamy,
Shen i Nazely - dziecko.
Wstrzymać.
Dalej migotanie.
Już.
Bez zmiany, wznowić i epi.
Do dzieła.
- Trzeba wyjąć dziecko. - Miejsce.
Dziesiątka.
Dobra, pierwsze cięcie od wyrostka mieczykowatego
do spojenia łonowego,
przez skórę do kresy białej.
Trzecia i czwarta jednostka.
Drugie cięcie przez otrzewną,
żeby odsłonić macicę.
Gdzie pomóc?
Przy dziecku. Nazely - maska,
ty – ssanie i intubacja.
Haki.
Kardiomonitor i pulsoksymetr.
Delikatna trakcja.
Wykonuję nacięcie w dolnym odcinku macicy,
żeby nie skaleczyć dziecka.
- Masz? - Tak.
Dobra.
Nożyczkami przedłużam nacięcie.
Ellis, retrakcja macicy.
Płyn owodniowy dobry.
- Uciśnij dno macicy. - Położenie miednicowe.
Dobra. Dziecko wyjęte.
Dziewczynka.
Doję pępowinę.
Zaciskam.
Przecinam.
Sine i wiotkie. Shen, gotowy?
- Masz ją? - Tak.
Niski ton, brak ruchu.
Tlen bliżej.
Sina.
Zsinienie to norma, ale nie takie.
Musimy intubować?
Jeszcze nie. Różowieją po stymulacji i tlenie.
Usuwam łożysko.
W lewo, w jednym kawałku.
Nietknięte.
Brawo.
Pitocyna na skurcz macicy.
I masaż.
Puls 76.
Czyli maska. Najpierw ssanie.
Jord, 200, sprawdzimy.
Grymas, dobrze.
Maska.
Saturacja 45.
Tak niska?
Nie jest źle. Bardziej martwi mnie puls.
McKay, szykuj dojście na epi.
Dobra.
Wstrzymać uciski.
Bez zmian, defibrylacja.
Już.
Wznowić.
- Co z dzieckiem? - Puls 104.
Po minucie kolor 0,
puls 2, bodźce, ton, oddech 1. APGAR 5.
Czyli kiepsko.
- Saturacja 58. - Intubacja?
Jeszcze nie. To norma po minucie.
Puls i tlen w górę.
Kontynuujmy. Czas pomaga.
Wstrzymać uciski.
Zatokowy.
Na szyi brak.
Serce ledwie pracuje, PEA.
Wznowić.
Jeszcze dwie jednostki.
Krwawienie z macicy.
Dajcie podkłady.
Tak.
Jasne, dziękuję, Henry.
Muszę kończyć.
- Chwila! - Jakiś problem?
Nie wyjdziecie z pustymi rękoma.
Co?
Jedno za mną.
Zestawy z gwałtów mają być odbierane w 72 godziny.
Ten czeka dwa tygodnie.
To nie my.
Ktoś musi!
Biedaczki zostają napadnięte,
poniżone podczas zbierania próbek,
a policja nie ma dość przyzwoitości,
żeby odebrać zestawy?
- Wszyscy mają to w dupie? - Weźmiemy.
Przekażemy do dowodów.
Dzięki.
To takie trudne?
Jednostki pięć i sześć!
- Krwawienie maleje. - Wstrzymać uciski.
Rytm zatokowy. I słaby na szyi.
Dobra, zmierz ciśnienie.
Lepiej pracuje.
- W EEG brak drgawek. - Jest postęp.
Pięć minut.
Puls 132,
saturacja 79. Nazely, APGAR?
Minus jeden za kolor, ton i niedotlenienie,
czyli siedem.
Oceniamy oddech, nie saturację.
80 w piątej minucie to norma,
ale nie płacze, czyli siedem.
Właśnie zdobyła brakujący punkt!
APGAR 8 to norma!
O w mordę, co przegapiłem?
Rzucawka, stan padaczkowy, HELLP,
zatrzymanie akcji serca, resuscytacyjna histerotomia.
Miałem cesarkę z sepsą.
Napisali 12 minut temu.
Tu nie ma czasu.
Histerotomia w 36 sekund.
- Brawo. - 102/64,
- hemoglobina już dziewięć. - Ujdzie.
- Neonatolodzy w drodze. - Bierzemy.
Jesteście gwiazdami.
Raczej wędrowcami przez noc.
Uważaj, bo utkniesz tu na całą noc.
Za pół godziny będzie Henny.
Jak mama i dziecko?
Obie jadą na górę.
To dobrze. Ruszasz?
Niedługo.
Muszę jeszcze znaleźć Whitakera, Al-Hashimi
i muszę też znaleźć Langdona.
Właśnie się odbił.
Cholera.
Słucham?
Doktor Langdon z ostrego dyżuru.
Chcę sprawdzić, jak się miewa jedna z naszych pacjentek.
Nazwisko Cohen.
Zerknę. Z czym trafiła?
Z martwiczym zapaleniem powięzi.
Wszystko dobrze, dochodzi do siebie w 4202.
Super.
Była w kiepskim stanie.
Dobrze się spisaliście.
Ocaliliśmy jej życie, choć nie nogę.
Amputacja poniżej kolana?
Niestety powyżej.
Telefon do mnie i do zarządcy.
W razie kłopotów pomoże.
- Jakich kłopotów? - Wszelakich.
Za kilka dni przypilnuj Duke’a.
Dobra.
Jesteś pewien?
Ufam ci.
Super.
Pytania?
Kiedy dokładnie wrócisz?
Napiszę. Staram się nie planować.
To chyba twój transport.
Tak.
Obiecuję, że jutro tam zajrzę.
Pasuje.
Cześć.
Cześć, Theo!
Nie śpisz?
Co tam masz?
Dobra.
Cały dzień marudzi.
Chyba kolejny ząb.
Brawo!
Co powiesz na trochę funku?
Tak?
Udało ci się wybrać specjalizację?
Nie wiem.
Może pójdę w geriatrię.
Mądry wybór.
Życie potrafi być wyzwaniem,
zwłaszcza gdy nie układa się, jak chcemy.
Jasne.
Myślałem, że w tym wieku będę miał żonę i dzieci w college’u.
I dom ze stawem,
żeby zimą grywać w hokeja.
A tu proszę.
Ani żony, ani dzieci, ani stawu.
Zawsze jest czas.
Naprawdę w to wierzysz?
Tak.
- Dla mnie czy dla ciebie? - Dobra.
Przejrzałam cię.
To prawda czy tak sobie gadałeś?
Rozmówiłaś się z mamą?
Nie rozmawiamy.
Przepraszam,
że dałam się rozproszyć.
Traktowała mnie jak dziecko, a ja jej pozwalałam.
Udanej wyprawy.
Uważaj na siebie.
Potrzebujemy cię tutaj.
Nawet jeśli czasem jesteś palantem.
Powodzenia.
Nawzajem.
Nie sądziłem, że jeszcze tu jesteś.
Konsultowałam się z neurolożką.
I co?
Pogadałyśmy.
Potwierdziła, że mogę być drugą prowadzącą.
To nie jej decyzja.
Przy krytycznej procedurze
pięciosekundowe zawieszenie to śmierć pacjenta.
Zgadzam się.
Ale 90% pacjentów nie wymaga krytycznych procedur.
A pozostali?
Trafią do drugiego prowadzącego.
Chyba że akurat będzie miał swoich.
- Nawet kilku. - Dam sobie radę.
Nie dasz, a ja nie mogę ci pozwolić.
- Jestem w pełni zdolna do... - Nie jesteś
i dobrze o tym wiesz.
Czego ty chcesz?
Tego, co dobre dla oddziału, pacjentów i ludzi.
Jeśli dobrze pójdzie,
w pół roku opanujesz napady,
będziesz mogła prowadzić auto i pracować.
Wolno mi prowadzić.
Nie powinnaś wsiadać za kółko.
Taką pacjentkę musielibyśmy zgłosić.
Nie jestem twoją pacjentką.
Nie pozwolę ci kierować moim oddziałem,
dopóki nie będziesz do tego zdolna.
To nie twoja decyzja!
Jasne, że moja!
Chronię ciebie i moich pacjentów!
- Wiesz, że mam rację. - „Mój oddział”, „moi pacjenci”!
Potrafisz myśleć tylko o sobie!
Nie sypnąłeś Langdona, który kradł prochy!
Ale go wykopałem,
aż uzyskał pomoc,
i z tobą zrobię to samo.
W poniedziałek któreś z nas mówi o tym szefostwu.
Skończyłam. Ostatnie karty.
- Ja też. - Serio?
Ja też już skończyłam.
Nie chcę słyszeć tego chujostwa.
- Gdzie Dana? - Nie wiem.
Dzienna poszła na dach na fajerwerki.
- Wydzwonić ją? - Nie.
Dzięki, że pomogłeś.
- Ruszasz? - Właśnie zamierzam.
Będziesz mnie odwodził?
Ja? W życiu.
- A co, wahasz się? - Nie.
- Nie? - Nie!
Mnie nie przekonuj.
Ale po co jechać na urwisko, na które myśliwi
zapędzali bizony?
- Zaczyna się. - Sprawdziłem,
to żadna atrakcja i zero pamiątek.
Co ci tam niby sprzedadzą?
- To jedno z miejsc. - Byle nie ostatnie.
Nie odwalaj tam Thelmy i Louise.
Zaczynam trzymiesięczny urlop.
Kiedy brałeś wolne, Jack?
Uporałem się ze swoimi demonami.
To długi proces.
Wiesz, czemu się nie zabiłem?
Po tym, co widziałem i przeżyłem?
Po stracie nogi, stracie żony?
Bo to przychodzi po nas wszystkich,
a my wiemy o tym najlepiej. Widzimy to na każdej zmianie,
ale mu nie ulegamy.
Tak, życie może być do dupy,
może być nie do zniesienia,
brutalne, paskudne, łamiące serce,
ale jest też piękne.
I zabawne. A ta kobieta...
Ona i jej dziecko byliby w kostnicy, gdyby nie ty.
To ty i ja, po to tu jesteśmy.
Najważniejszych rzeczy w swoim życiu dokonałem w tym szpitalu.
Nic nigdy nie będzie dla mnie tak ważne,
ale to mnie zabija.
Mówią, że ze śmiercią bliskiego tracimy też część siebie,
ale wydaje mi się,
że tak się dzieje przy każdej śmierci,
a ja widziałem śmierć tak wielu ludzi,
że wyssało to ze mnie część duszy.
Kup sobie rejs, stary.
Zapomnij o tym motocyklowym idiotyzmie bez kasku.
Tak, ludzie gadają.
- Prosisz się o śmierć. - Mam dość bycia wzorem,
poczucia, że nie ma dla mnie
drogi naprzód, że tonę. Mam dość.
Musisz zrobić przerwę, poszukać pomocy,
ale potrzebujesz tego miejsca, jak ono ciebie.
Jestem popieprzony?
Na 100%.
Jak każdy, kto pracuje tu
tak długo, co my.
Musisz znaleźć kogoś, kto pomoże ci przetańczyć ciemność!
Sam to wymyśliłeś?
Może to jakiś kawałek albo coś, co gada mój terapeuta.
Przyjechał jakiś koleś. Odstrzelił sobie pół twarzy.
Jak można nie kochać tego miejsca?
Nie chcę wyjść przez ciebie na głupka.
Wracaj w jednym kawałku.
Jestem twoim kontaktem alarmowym i nie chcę, żeby ktoś do mnie zadzwonił.
Dobra, co tu jest grane?!
25 lat, mężczyzna,
bez leków czy alergii.
Ponad dwa tysiące lat temu
Chińczycy ciskali w ogień bambus i robili wybuchy.
Aż wymyślili proch i bum, reszta, to historia!
DENNIS WHITAKER, LEKARZ
Dzięki chemii uzyskiwali kolory.
Sód barwił na żółto, stront na czerwono,
a bar na zielono.
Kto wiedział, że chemia może być taka piękna?
- Cześć. - Cześć.
- Myślałem, że już wyszedłeś. - Właśnie to robię.
Przepraszam,
że nie znalazłem czasu na rozmowę.
Nie szkodzi. Chyba nie chciałeś.
Nie chciałem.
A ty?
Właściwie tak.
Staram się.
Jestem czysty 186 dni, mam spotkania,
robię testy...
- To dobrze. - A ty dalej mnie ciśniesz.
Co by się stało, gdybym go sparaliżował?
Nie wiem. Gdyby nie to, dalej niepotrzebnie
byś w siebie wątpił.
A tak wiesz. Nie ma za co.
Tak teraz uczysz?
Czasem.
Wiesz, kogo widziałem na odwyku?
Facetów takich jak ty.
Tylko oni uznali fakt, że potrzebują pomocy.
Boisz się przyznać,
że wszechmocny dr Robinavitch to nie czysta perfekcja.
Nie twierdzę, że nią jestem.
Nie,
ale jej od siebie oczekujesz, a to nierealne.
Jak możemy spełnić twoje standardy, gdy nawet ty ich nie spełniasz?
Potrzebujesz pomocy, Robby.
Potrzebujesz.
Skończyłeś?
Nie musisz być ze mną szczery,
ale ze sobą spróbuj.
Powinna dostać nową butlę.
Chciałem jej zrobić mleko, zanim wyjdę.
Zostanę z nią.
Dzięki.
Czemu... Zgasisz światło?
- Tak. - Czemu płaczesz?
Czemu, malutka?
Nic ci nie grozi.
Tak, jestem przy tobie.
Tak, wszystko gra.
Chcesz, żeby cię opatulić?
Tak?
Mogę to zrobić.
Chciałbym, żeby mnie ktoś opatulił.
Naprawdę.
Miałaś ciężki start,
prawda?
Tak.
To tak jak ja.
Mnie też porzucili.
W wieku ośmiu lat.
Ale to wszystko przetrwałem, i ty też przetrwasz.
Czuję, że dobrze ci pójdzie,
że wszystko będzie dobrze.
Masz tyle wspaniałych rzeczy do zobaczenia,
tylu ludzi do kochania.
Tyle wspaniałych rzeczy do zobaczenia,
tylu ludzi do kochania.
Już dobrze. Wszystko będzie dobrze.
Wszystko.
Wiedz, że
Cieszę się
Życzę wam
Jak najlepiej
Czy ta starsza wersja mnie Też tak zboczona jest?
Zrobić laskę w kinie by chciała?
Czy ładnie mówić umie?
Czy dziecko ci dać chce?
Na pewno matka z niej będzie wspaniała
Bo miłość, co łączyła nas
Nie wystarczyła Byś otworzył się tak
O nie
A gdy słyszy swoje imię z twych ust
Czy wie, jak mówiłeś mi
Że nigdy nie puścisz mnie?
Nigdy, o nie A puściłeś
Chcę przypomnieć ci
Jak zraniłeś mnie, odchodząc
To boli, gdy wypierasz się
Krzyża, który dźwigam dziś Z winy twej
Musisz wiedzieć to
Napisy: Wojtek Stybliński