Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
«Έζησα εδώ περίπου 23 χρόνια.»
«Αλλά φοβάμαι να το πω σπίτι.»
«Πάντα υπάρχει η αίσθηση ότι θα πρέπει να φύγω.»
«Τσακώθηκα με τον μπαμπά μου.»
«Έτσι έφτιαξα την βαλίτσα μου και έφυγα για τη Βομβάη.»
«Ο αδερφός μου δούλευε στο ναυπηγείο.»
«Το σπίτι του μύριζε τόσο άσχημα,
που το πρώτο βράδυ δεν κατάφερα να κοιμηθώ.»
«Ήμουν έγκυος, αλλά δεν το είπα σε κανέναν.»
«Επειδή είχα πρόσφατα βρει δουλειά σε ένα σπίτι.»
«Έπρεπε να προσέχω τα παιδιά μιας κυρίας, αλλά ήταν ζιζάνια.»
Όμως η κυρία... με καλοτάιζε.»
«Εκείνη τη χρονιά έφαγα σαν βασίλισσα.»
«Κάθε οικογένεια στο χωριό έχει τουλάχιστον ένα δικό της στη Βομβάη.»
«Η Βομβάη έχει δουλειές και λεφτά!»
«Γιατί κάποιος να θέλει να γυρίσει πίσω;»
«Είχα μια φρεσκοραγισμένη καρδιά.»
«Αλλά η πόλη σε βοηθάει να τα ξεχάσεις αυτά.»
«Ούτε κατάλαβα πως πέρασε ο χρόνος.»
«Η πόλη σου στερεί τον χρόνο».
«Έτσι είναι η ζωή.»
«Καλά θα κάνεις να συνηθίσεις στο πρόσκαιρο.»
Εισπνοή.
Εκπνοή.
Η νοσοκόμα Πράμπα μου λέει ότι δημιουργείς προβλήματα.
Τι συμβαίνει;
Πες στο γιατρό γιατί έκρυψες τα φάρμακά σου κάτω από το μαξιλάρι;
Δεν θα τα πάρω.
Γιατί;
Τι συνέβη;
Μου είπε ότι τα χάπια της φέρνουν εφιάλτες.
Θα σου γράψω κάτι για αυτό.
ΟΚ;
Σε παρακαλώ, γιατρέ.
Δεν θέλω να κάτσω εδώ.
Σε παρακαλώ άσε με να πάω σπίτι μου.
- Γιατί; - Έρχεται εδώ αυτός.
Μετά το δείπνο,
όταν βλέπω τηλεόραση.
Ποιος έρχεται;
Ο Τζαϊράμ, ο άντρας μου.
Ήρθε και χθες.
Εγώ έβλεπα τηλεόραση.
Έπαιζε ο κος Bachchan.
Η φωνή του μου φέρνει αγαλλίαση.
Μιλάει τόσο απαλά.
Και ξαφνικά, από το πουθενά,
μπήκε αυτή η βρωμερή μυρωδιά του καπνού.
Και σηκώνω το βλέμμα,
και αυτός καθόταν εκεί, σε εκείνο το σκαμπό.
Όχι.
Δεν καθόταν.
Δεν είχε πόδια!
Είχε μόνο κορμό!
Μπορούμε επιτέλους να διαλέξουμε ταινία;
Αν είναι πάλι ταινία δράσης, εγώ δεν έρχομαι.
Είσαι μια κότα που της αρέσουν μόνο τα ρομάντζα.
Και η καινούρια ταινία;
Αυτή με τον Shane Nigam!
Είναι τόσο φανταστικός.
Νοσοκόμα Πράμπα,
θέλεις να έρθεις μαζί μας;
Ναι, νοσοκόμα Πράμπα, διάλεξε εσύ ταινία!
Όχι, κορίτσια, πηγαίνετε.
Μα γιατί; Έλα παρέα μας, σε παρακαλούμε!
Σας το 'πα, ποτέ δεν έρχεται.
Εξήγησα την κατάστασή σου στη Δρ. Σουπρίγια.
Ο φίλος της συμφώνησε να αναλάβει την υπόθεσή σου.
Είναι μεγαλοδικηγόρος.
Θα το κάνει δωρεάν.
Δεν χρειάζομαι καμία βοήθεια.
Γιατί είσαι τόσο πεισματάρα;
Χθες το βράδυ οι εργολάβοι έστειλαν έναν μπράβο
να με απειλήσει!
Είπε: « Στρίβε πριν από το φεστιβάλ Ganpati, αλλιώς...».
Είναι πολύ επικίνδυνα.
Πάρβατι, μείνε μαζί μου για λίγες μέρες.
Γιατί πρέπει να το κάνω;
Γιατί πρέπει να φύγω από το σπίτι μου;
Του είπα:
«Απείλησέ με όσο θέλεις. Εγώ δε φεύγω απ' το σπίτι μου!»
"Πάνω από το πτώμα μου!"
Έτσι τους είπα.
Ας μιλήσουμε με τον δικηγόρο.
Δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι αυτό.
Και ο μικρότερος;
Πόσο χρονών είναι;
1 έτους.
Δηλαδή έχεις 3 παιδιά;
Ναι.
Πόσων χρονών είσαι;
24.
Όχι! 25.
Ναι. 25, σίγουρα.
Νοσοκόμα;
Τα κορίτσια μου είπαν ότι υπάρχει κάποιο έπαθλο;
Ένα έπαθλο για... ξέρεις εσύ.
Για βαζεκτομή;
Αν συμφωνήσει ο άντρας σου,
η κυβέρνηση θα σας δώσει ένα σαραβαλάκι και 1.000 ρουπίες.
Το είπα στον άντρα μου, αλλά...
λέει ότι αυτό τους κάνει να χάνουν τις «δυνάμεις» τους!
Παίρνε ένα απ' αυτό την ημέρα.
Αν θελήσεις άλλο παιδί απλά σταμάτα το για ένα μήνα.
Α, αποκλείεται!
Πόσο κάνει;
Πότε σου ήρθε η τελευταία περίοδος;
«Γεια... τι κάνεις;»
«Το αφεντικό με έχει τρελάνει.»
«Βαριέμαι...»
«Θέλω να σε δω...»
«Θα πρέπει να περιμένεις
μέχρι το βράδυ για να με δεις.»
«Αλλά προς το παρόν...»
«Σου στέλνω φιλιά μέσα από τα σύννεφα.»
« Έτσι όταν βρέχει,
τα φιλιά μου θα αγγίζουν τα χείλη σου.»
Το λάδι όμως δεν θα κάνει τα μαλλιά μου να μεγαλώσουν πιο γρήγορα!
Μου αρέσουν κοντά.
Είναι η νέα μόδα.
Τον επόμενο μήνα δεν μπορώ να έρθω σπίτι. Δεν μπορώ να πάρω άδεια.
Εντάξει, μαμά. Πάω στο χειρουργείο.
Φυσικά και γίνονται χειρουργεία τις νύχτες!
Λες να περιμένει η καρδιά των ασθενών;
Με καλεί η Δρ Σουπρίγια, μαμά! Πρέπει να κλείσω. Γεια.
Πράμπα;
Φεύγω.
Θα αργήσεις;
Πήγαινε. Θα τα πούμε στο σπίτι.
Άνοιξε το στόμα σου.
Περισσότερο.
Τα κρύβεις κάτω από τη γλώσσα σου;
Ωραία.
Νοσοκόμα Πράμπα;
Πάλι δουλεύεις μέχρι αργά;
Συγγνώμη γιατρέ. Έχασα την αίσθηση του χρόνου.
Δεν πειράζει.
Τα Χίντι είναι τόσο εκνευριστικά.
Η λέξη «Καλ» σημαίνει ταυτόχρονα και χθες και αύριο!
Άσε τις δικαιολογίες, πώς θα βελτιωθείς χωρίς σκληρή δουλειά;
Ήθελα να ζητήσω από έναν ασθενή
στα Χίντι, να ξανάρθει αύριο,
αλλά όταν έπρεπε, δεν μπορούσα να το πω.
Θα το πεις ως εξής: "kal wapas ana".
Για πες' το πάλι;
Το κάνεις να ακούγεται τόσο εύκολο.
Καλησπέρα, νοσοκόμα Πράμπα.
Εντάξει λοιπόν, πάω τώρα.
Νοσοκόμα;
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Μην κοιτάς. Άνοιξέ το όταν φτάσεις σπίτι.
Είναι ένα ποίημα.
Ένα ποίημα;
Έχουμε ένα διαγωνισμό ποιήματος στο μηνιαίο μας περιοδικό.
Σκέφτηκα να δοκιμάσω.
Δεν ήξερα ότι είσαι ποιητής.
Ούτε καν. Απλά από χόμπι.
Καλώς. Τα λέμε αύριο.
Ποιος είναι αυτός;
Πώς βγήκες έτσι έξω;
Είσαι μούσκεμα!
Πάλι έχασες την ομπρέλα σου;
Φυσούσε τόσο πολύ,
που έσπασε.
Έφυγες πολύ νωρίς. Συνέβη κάτι;
Τίποτα δε συνέβη.
Έχει έρθει στη Βομβάη μια ξαδέρφη μου.
Ε, κι έτσι πήγα μαζί της για ψώνια.
Μια ξαδέλφη;
Μια ξαδέλφη.
Γλυκιά μου!
Η κοιλιά σου έχει γίνει τόσο μεγάλη.
Πόσα γατάκια κρύβεις εκεί μέσα;
Είχε αράξει έξω από το διαμέρισμα του Κουλκάρνι.
Τι έκανε εκεί;
Τι έκανες εκεί, γλυκιά μου;
Ζήτησα από τον Δρ. Μανότζ να της ρίξει μια ματιά.
Δεν πρέπει να τον ενοχλούμε για τέτοια πράγματα.
Δεν τον πειράζει.
Είναι καλός άνθρωπος.
Δεν είναι;
Πράμπα;
Μπορείς να καλύψεις το ενοίκιο μου αυτόν τον μήνα;
Πάλι τα ίδια;
Στο υπόσχομαι, θα στα επιστρέψω.
Πρέπει να μαζευτείς με τα έξοδά σου, Ανού.
Ο μισθός δε μου φτάνει ποτέ.
Αυτό φταίει.
Εντάξει, αλλά τελευταία φορά.
Μην μου ξαναζητήσεις.
Συγνώμη.
Τι κάνεις, Ανού; Κάνε άκρη.
Έχει έρθει αυτό το δέμα για σας.
Σας ευχαριστώ.
Τι είναι αυτό;
Από τη μαμά σου είναι;
Δεν ξέρω.
Πράμπα, για σένα είναι!
Από ποιον είναι;
Δεν λέει.
Ας το ανοίξουμε να δούμε.
Φοβερό!
Είχαμε μάγειρα ρυζιού σπίτι,
αλλά καμιά σχέση με αυτό!
Αυτό φαίνεται τόσο "ιντερνάσιοναλ"!
Ό, τι και να κάνουμε θα έχει σούπερ γεύση.
Αλλά ποιος να το έχει στείλει;
Δεν λέει.
Είναι γραμμένο με αγγλικά γράμματα.
Αλλά είναι άλλη γλώσσα.
Κατασκευασμένο στη...
Γερμανία.
Ο άντρας σου δεν ζει εκεί;
«Τα όνειρά μου είναι φτιαγμένα από καθημερινά πράγματα,
μικρά και διάσπαρτα, που έχω αφήσει πίσω μου.»
«Η ελπίδα μου
είναι ένα ακόμα φορτίο με πράγματα
που κουβαλάω όπου κι αν πάω.»
«Και τώρα,
είσαι εκεί, στο σπίτι ενός γείτονα,
σαν λάμπα αναμμένη
της οποίας παρακολουθώ τη λάμψη,
για να με κρατά ζεστή τις νύχτες.»
«Τα λέμε την ίδια ώρα.»
«Μην περιμένεις πολύ κοντά στο νοσοκομείο.»
«Μπορεί να σε δει κανείς.»
«Τα λέμε σε λίγο»
Έχεις παρατηρήσει
τίποτε αλλαγές στη νέα σου συγκάτοικο;
Όλες οι νοσοκόμες μιλούν για αυτήν.
Είναι ερωτευμένη με ένα νεαρό.
Δε μπορεί.
Δεν είναι τέτοια.
Ξέρεις, είναι μουσουλμάνος.
Το ξέρουν όλοι εδώ.
Δεν έχω πρόβλημα με αυτό.
Αλλά είναι συγκάτοικός σου,
και καλύτερα να την προσέχεις.
Σκέφτηκα ότι έπρεπε να ξέρεις.
Τι είναι αυτό;
Το κολπικό ενδοσκόπιο του Sims.
Ωραία.
Και...
αυτό;
Αγγειολαβίδα.
Αγγειολαβίδα, σωστά.
Η νοσοκόμα Ανού θα σας δείξει
πλακούντα από τη σημερινή πρωινή γέννα.
Και θα σας δείξω τη διαδικασία απόρριψης του πλακούντα.
Δώσ' το.
Σας ενοχλεί ακόμα η μυρωδιά;
Είστε νοσοκόμες,
οφείλετε να είστε πιο γενναίες.
Άκου...
Ψοφάω να σου πω τι έγινε σήμερα.
Την ξέρεις την Κρίσταλ, σωστά;
Τη νέα νοσοκόμα.
Έπλενε έναν γέρο με σφουγγάρι...
όταν ξαφνικά,
έβγαλε μια κραυγή!
Γιατί;
Κοίταξε χαμηλά και...
Το «πράγμα» του στεκόταν σούζα!
Δεν είχε ξαναδεί ποτέ κάποιο σηκωμένο!
Έτρεξε έξω από το δωμάτιο.
Και μετά;
Τότε μπήκε μέσα η Πράμπα και τον κατσάδιασε,
κι αυτός φοβήθηκε τόσο πολύ...
που δε νομίζω
ότι θα του ξανασηκωθεί ποτέ πια!
Με έστειλε το αφεντικό να πάρω το ρολόι του.
Ο κύριος Ασλάμ;
Δύο λεπτά.
Δεν μου πάνε πολύ;
Ανού;
Εσύ έχεις δει πολλά;
Πολλά τι;
Από αυτά που είδε η νοσοκόμα Κρίσταλ στο νοσοκομείο σήμερα.
Τι σ' έπιασε; Ζηλεύεις;
Όχι, απλά ρωτάω.
Γιατί κάνεις σαν μυξοπαρθένα;
Κύριε;
Το ρολόι σας.
Το ρολόι σας είναι έτοιμο.
Το υπόλοιπο είναι 5.000 ρουπίες.
Η Σόμπνα είπε ότι αν λαδώσουμε τον φύλακα, δε θα μας ενοχλήσει.
Σίγουρα;
Μην είσαι τόσο κότα.
Πάμε να δούμε.
Δεν είναι κανείς εδώ.
Πότε σου τηλεφώνησε τελευταία φορά;
Πάει πάνω από χρόνος.
Ίσως και περισσότερο...
Νοσοκόμα;
Όταν οι άνθρωποι πηγαίνουν στο εξωτερικό,
είτε χάνουν τα μυαλά τους,
είτε τη μνήμη τους.
Έτσι πάει.
Και τώρα τι θα κάνεις;
Θα σου πω εγώ τι να κάνεις, τηλεφώνησέ του.
- Να του τηλεφωνήσω, εγώ; - Ναι.
Έτσι και τον πετύχω τον άντρα σου,
στ' ορκίζομαι,
Θα του τη σβουρίξω στα αυτιά.
Είναι πραγματικά κρίμα.
Εδώ λέει ότι ο εργολάβος σας μηνύει για καταπάτηση.
Θα μπορούσαν να ξεκινήσουν την κατεδάφιση από μέρα σε μέρα.
Υπάρχουν άλλοι ένοικοι στην ίδια κατάσταση;
Όσοι είχαν χαρτιά πήραν νέα διαμερίσματα.
Όταν έκλεισαν τα κλωστήρια,
επιτράπηκε στον άντρα μου να παραμείνει.
Τότε θα πρέπει να έχεις χαρτιά!
Δεν μου είπε ποτέ τίποτα για χαρτιά.
Τώρα που έχει πεθάνει, πως να τον ρωτήσω;
Δεν υπάρχει άλλη λύση;
Κοίτα, Πάρβατι,
το θέμα είναι ότι δεν έχεις ελπίδα.
Γιατί δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι ζούσες εκεί.
Μα δεν μπορείτε απλά να ρωτήσετε τους γείτονές μου;
Μένω εκεί 22 χρόνια,
τι τα χρειάζομαι τα χαρτιά;
Δε θα το δεχτεί το δικαστήριο αυτό.
Εκεί χρειαζόμαστε χαρτιά.
Δεν μπορείς να βρεις κάποιο έγγραφο με το όνομά σου;
Τι κάθαρμα!
Θα του σπάσω τα μούτρα!
Θα του δείξω εγώ.
Ποιος νομίζει ότι είναι;
Πώς τόλμησαν να μου κόβουν το ρεύμα, αυτοί, οι βρωμοεργολάβοι!
Είναι τόσο σκοτεινά!
Αυτές είναι παλιές ιατρικές αναφορές.
Πώς είναι ο γιος σου;
Έχω να τον ακούσω πολύ καιρό.
Θυμάσαι; Του είχες πάρει και σοκολάτες.
Εκείνες που τις καταβρόχθισε.
Φοβόσουν τόσο πολύ κάποτε τη Προϊσταμένη.
Φόβος και τρόμος, η Νοσοκόμα Λίσι.
Μη μου τη θυμίζεις.
Γιατί να μην μετακομίσεις με το γιο σου;
Όχι, όχι.
Ζει σε ένα μικροσκοπικό δωμάτιο με τη γυναίκα και το παιδί του.
Δεν θέλω κανέναν στο σβέρκο μου.
Εσύ κι εγώ είμαστε τα ίδια.
Καλύτερα μόνες μας.
Το σούρουπο είναι η αγαπημένη μου ώρα μέσα στη μέρα.
Στο χωριό μου, ήταν η στιγμή
που σταματούσα να παίζω ποδόσφαιρο και γύρναγα σπίτι.
Αλλά εδώ,
είναι σαν η μέρα μόλις να ξεκινά.
Ήθελα να γίνω αεροσυνοδός.
Γράφτηκα στα κρυφά για τις εξετάσεις.
Αλλά φοβόμουν τόσο πολύ τον μπαμπά μου που δεν πήγα.
Ναι, αλλά έτσι σε γνώρισα εγώ.
Ποιος ξέρει, θα μπορούσαμε να είχαμε συναντηθεί σε κάποια πτήση.
Μου φαίνεσαι κάπως διαφορετική.
Πως;
Αισθάνομαι κάποια αλλαγή.
Συμβαίνει κάτι;
Τίποτα.
Εντάξει.
Ποιον αποφεύγεις;
Τη μητέρα μου.
Γιατί δεν το σηκώνεις;
Ξέρω ακριβώς γιατί τηλεφωνεί.
Αυτός ο τύπος μοιάζει με μελιτζάνα.
Αυτός;
«Έχω 50 στρέμματα φυτεία κάρδαμου στο Munnar.»
«Δύο πλωτές κατοικίες στην Alappuzha.»
«Πηγαίνω για κυνήγι περιστεριών στον ελεύθερο χρόνο μου».
«Είμαι το δεξί χέρι του Σεΐχη στο Ντουμπάι.»
«Το μόνο που ζητάω είναι 1.001 χρυσά νομίσματα.»
«Α, και μία Mercedes Benz».
«Αυτό είναι αδύνατον.»
«Μπορούμε όμως να προσφέρουμε 50 χρυσά νομίσματα και ένα αμάξι, Swift.»
«Θα παντρέψεις την κόρη σου τόσο φτηνά; Ποτέ!»
Ανού,
αν έφτιαχνα ένα ψεύτικο προφίλ γάμου, με ινδουιστικό όνομα,
λες να στο έστελνε ο πατέρας σου;
Ακόμα και να το έστελνε, θα το απέρριπτα εγώ.
Δύσκολα σε ευχαριστεί κανείς.
Συνεχίζω να πιστεύω ότι θα επιστρέψει.
Και ότι θα πει πως θέλει να ζήσουμε μαζί,
και να είμαστε μαζί.
Κράτα της τα πόδια.
Έτοιμη;
Ένας...
δυο...
τρεις...
Τέσσερις χτύποι καρδιάς, ουάου!
Δεν δαγκώνει.
Μη φοβάσαι.
- Έλα, χαϊδεψέ την. - Όχι!
- Άγγιξε την και ο φόβος θα εξαφανιστεί. - Όχι.
Αυτοί που φοβούνται τις γάτες
ήταν ποντίκια σε προηγούμενη ζωή.
- Απλά άγγιξέ την. - Όχι, όχι.
Αν τελειώσαμε, να πηγαίνουμε.
Να την πάω εγώ σπίτι;
Τι ήταν αυτό εκεί μέσα;
Τι έκανα;
Γιατί φλέρταρες με τον γιατρό Μανότζ;
Δεν μπορείς να συμπεριφέρεσαι έτσι.
Αν συμπεριφέρεσαι σαν τσούλα,
ο κόσμος δεν θα σε σέβεται.
Ξέρεις τι λένε για σένα;
Άσ' το.
Έχω κάτι που θα σου φτιάξει τη διάθεση.
Τίποτα δεν μπορεί να μου φτιάξει τη διάθεση.
Μάλιστα.
Τότε δε θα σου πω.
Πες μου!
- Σε παρακαλώ, πες μου, Σιάζ. - Ξέχνα το.
Άντε!
ΟΚ, θα σου πω.
Έχεις μπούρκα;
Γιατί να έχω μπούρκα;
Χωρίς μπούρκα, δεν παίζει το σχέδιο.
Ποιο σχέδιο;
Η θεία και ο θείος έχουν να πάνε σε γάμο αύριο.
Ω, θεοί! Μη στραβομουτσουνιάζεις.
Δηλαδή δε θα είναι κανείς σπίτι;
Την ξέρεις τη γειτονιά μου, σωστά;
Αν κάποιος σε δει έτσι,
την κάτσαμε.
Ανού;
Δεν πεινάς;
Σου ετοίμασα το αγαπημένο σου, ψάρι κάρυ.
Είναι τσίλι κάρυ ψάρι.
Δεν πεινάω.
Ανού...
Συγνώμη.
Δεν εννοούσα ό,τι είπα.
Δεν ξέρω γιατί σου μίλησα έτσι.
Πράμπα;
Τον ήξερες από πριν;
Ποιον;
Τον άντρα σου.
Όχι. Καθόλου.
Μια μέρα, μου ζήτησε ο πατέρας μου να πάω πίσω στο σπίτι.
Όταν έφτασα εκεί, είχαν ήδη κανονίσει τον γάμο μου.
Δεν το προσπάθησες να μάθεις περισσότερα για αυτόν;
Το έκανα. Προσπάθησα να τον συναντήσω.
Πρέπει να ήταν ρομαντικά.
Καθόλου!
Είχε μόνο λίγες μέρες άδεια.
Όταν προσπαθούσαμε να μιλήσουμε, πάντα είχαμε συγγενείς τριγύρω.
Πώς μπόρεσες να παντρευτείς κάποιον παντελώς άγνωστο;
Εγώ δε νομίζω ότι θα μπορούσα να το κάνω.
Μπορεί να νομίζεις ότι ξέρεις κάποιον,
αλλά μπορεί κι αυτός να αποδειχτεί άγνωστος.
Λίγο μετά το γάμο, έφυγε για τη Γερμανία.
Τον πρώτο καιρό,
έπαιρνε τηλέφωνο.
Σταδιακά όμως, οι συζητήσεις έγιναν λιγότερο συχνές.
Δεν ξέρω τι έγινε.
Ίσως...
δεν είχε μείνει τίποτα να ειπωθεί πια.
Τον σκέφτομαι
ασε υτή τη μακρινή χώρα.
Τον σκέφτομαι να δουλεύει μόνος σε εκείνο το μεγάλο εργοστάσιο.
Όλα μοιάζουν...
τόσο μακρινά.
Νοσοκόμα;
Είναι κάτι που θέλω να σου πω.
Επιστρέφω στο χωριό μου.
Τι;
Δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνω εδώ, υπάρχει;
Τι λες;
Μπορούμε να κάνουμε περισσότερα.
Έχω μπουχτίσει.
Μίλησα με κάποιον στο χωριό.
- Θα μου βρει δουλειά. - Πού;
Σε έναν ξενώνα.
Σα μαγείρισσα.
Τουλάχιστον στο χωριό θα έχω το δικό μου σπίτι.
Πώς θα τα βγάλεις πέρα όμως;
Θα την βρω την άκρη.
Βλέπεις αυτόν τον πύργο εκεί;
Είναι οι ίδιοι εργολάβοι.
Νομίζουν ότι χτίζοντας τους πύργους τους ολοένα και ψηλότερους,
μια μέρα θα μπορούν να αντικαταστήσουν το Θεό.
Έρχομαι. Είσαι σπίτι;
Ρίχνει καρέκλες εδώ...
Νιώθω σαν κατάσκοπος σε ταινία.
Έφυγες ήδη;
Μην έρθεις τώρα...
Ο γάμος ακυρώθηκε.
Η Harbour Line είναι πλημμυρισμένη. Μην φρικάρεις:(
Συγγνώμη, μωρό.
«Προσοχή όλοι οι επιβάτες,
λόγω υπερσυγκέντρωσης υδάτων,
όλα τα τρένα έχουν καθυστέρηση.»
«Αναμείνατε περαιτέρω ενημερώσεις.»
Εμπρός;
Γεια, μαμά;
Πώς είσαι;
Όχι, τίποτα δεν τρέχει.
Απλά σε πήρα τηλέφωνο.
Ναι, έφαγα.
Τους κτίσαμε τα κτίρια τους!
Τους καθαρίσαμε τις αποχετεύσεις, τους μαγειρέψαμε το φαγητό τους,
τους και κάναμε όλη τη δουλειά που αρνιόντουσαν να κάνουν οι ίδιοι.
Όταν όμως ζητάμε ένα σπίτι κοντά στα δικά τους, δεν το αντέχουν.
Πρέπει να ενωθούμε
και να τους δώσουμε να καταλάβουν
ότι είναι τα δικά μας χέρια αυτά που έχτισαν αυτή την πόλη!
- Ενωμένη εργατιά! - Ζήτω!
Όλα αυτά τα χρόνια περνούσα από αυτό το μέρος,
αλλά δεν είχα φάει ποτέ εδώ.
Σήμερα το έκανα.
Θα μου λείψει αυτό το μέρος.
Κι ας μη φαίνεται να είναι αληθινό.
Τι εννοείς;
Εδώ φαίνεσαι αληθινός μόνο αν έχεις χαρτιά.
Θα μπορούσες απλά να εξανεμιστείς,
και κανείς να μην το πάρει χαμπάρι.
Εμείς θα το παίρναμε, Πάρβατι.
Όλοι μας στο νοσοκομείο, θα μας λείψεις.
Είσαι πολύ καλή ψυχή, νοσοκόμα.
Θα το κάνω!
Τρέξε, τρέξε!
Νοσοκόμα Πράμπα!
Πότε τελείωσες τη βάρδια σου;
Δεν σε είδα τριγύρω.
Νοσοκόμα, φεύγω εγώ.
Νοσοκόμα, σου έφτιαξα κάτι γλυκά.
Ορίστε.
Μην τα φας τώρα!
Δεν θα μπορώ να σε αντικρίσω, αν είναι χάλια.
Το συμβόλαιό μου εδώ λήγει όπου να 'ναι,
και σκέφτομαι να μην το ανανεώσω.
Θα μας φύγεις δηλαδή;
Και τι σχέδια έχεις τώρα;
Μπορούμε να πάμε κάπου να μιλήσουμε;
Η Βομβάη είναι ωραία...
Αλλά δεν τη συνήθισα ποτέ.
Και έχω πρόβλημα και με τη γλώσσα.
Τα Χίντι δεν είναι δύσκολο να τα μάθεις.
Ίσως.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.
Έχω τόσους μήνες εδώ,
κι όμως χθες ξεχάστηκα να κατέβω στη στάση μου.
Πήγα μέχρι το τέρμα, μέχρι το τέρμα της γραμμής...
από λάθος.
Πράμπα;
Είμαι...
Πριν φύγω θα ήθελα να...
να σου πω...
Ήθελα να ξέρω...
μήπως θα έπρεπε να μείνω;
Εννοώ...
Αν υπήρχε κάποιος λόγος για να μείνω εδώ...
Γιατρέ, είμαι παντρεμένη.
Το ξέρω...
Αλλά και πάλι...
Μπορώ να φύγω, γιατρέ;
Θα χάσω το τρένο μου.
«Κάποιοι την αποκαλούν «πόλη των ονείρων»,
αλλά όχι εγώ.»
«Νομίζω ότι είναι η πόλη των ψευδαισθήσεων.»
«Υπάρχει ένας άγραφος κώδικας σε αυτή την πόλη:
«Ακόμα κι αν ζεις στους υπονόμους, επιτρέπεται να μην έχεις θυμό.»
«Οι άνθρωποι το αποκαλούν αυτό, «Πνεύμα της Βομβάης».»
«Πρέπει να πιστέψεις την ψευδαίσθηση,
αλλιώς θα τρελαθείς.»
Πάρβατι, δεν έχει φως εδώ;
Μας έβαλε να κουβαλάμε τα σκουπίδια της μέχρι εδώ.
Σχεδιάζει να κάνει επεμβάσεις εδώ;
Πάρβατι;
Πίνεται ακόμα αυτό;
Τέλεια πίνεται!
Πράμπα, πιες μια γουλιά.
Κλείσε τα μάτια και κατέβασέ το.
Θα σε χαλαρώσει!
Άκου με.
Απλά δοκίμασε το και θα δεις.
Πώς είναι;
Σειρά σου!
Πιες!
«Πως στο καλό βρέθηκα εδώ!»
«Κολλημένη σε αυτό το παράξενο μέρος, πώς έφτασα εδώ;»
«Να κλάψω ή να γελάσω;»
«Θα με σώσει κάποιος;»
Πόσο πάει το σκουμπρί;
50 ρουπίες.
Είναι παστό;
Όχι, αυτά είναι φρέσκα!
Φυσικά και είναι φρέσκα!
Κάνε μου μια καλή τιμή.
- Πόσο; - 100 ρουπίες.
Τι;
Ποιον προσπαθείς να κοροϊδέψεις;
Εδώ, δες το μέγεθος των ψαριών!
Πράμπα;
Θα μπορούσες ποτέ να γυρίσεις πίσω στο χωριό σου;
Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα.
Δεν πίστευα ότι θα ερχόσουν σήμερα, Ανού.
Ήταν μεγάλη βοήθεια για την Πάρβατι.
Σιγά το πράγμα.
Τη συμπαθώ.
Πράμπα;
Έχω κάτι να σου πω.
Οι γονείς μου, μου στέλνουν φωτογραφίες ανδρών για προτάσεις γάμου.
Όμως εγώ δεν θέλω να παντρευτώ τώρα.
Δοκίμασες να τους μιλήσεις;
Σιγά μη με ακούσουν!
Και τι θα κάνεις λοιπόν;
Δεν ξέρω.
Ίσως το σκάσω.
Είναι ανώφελο, Ανού.
Δεν μπορείς να το σκάσεις από τη μοίρα σου.
Είμαι πολύ κουρασμένη.
Θέλω να ξεκουραστώ.
Είσαι σίγουρη;
Δεν θα έρθεις μαζί μας;
Όχι, Πράμπα. Θέλω να ξεκουραστώ.
Άσ' την. Κουβάλαγε τόσες βαριές τσάντες.
Δεν το σηκώνουν όλοι το ποτό.
Πράμπα!
Έλα!
Πρέπει να γυρίσω τώρα.
Θα πάρει πολύ;
Όχι πολύ.
Φύλα μου μερικά για μετά.
Πάρβατι;
Πόσο καιρό θα λείψεις;
Το μόνο που χρειάζεται είναι να τους πω
ότι ήρθα εδώ για τη δουλειά.
Θα επιστρέψω στις 5.
Τότε νομίζω ότι πρέπει να φύγουμε τώρα.
Τι χαζομάρες!
- Έχετε εισιτήριο για αύριο. - Ναι, αλλά...
Ήρθατε τόσο δρόμο, εξυπακούεται ότι πρέπει να μείνετε!
Πώς σου φαίνεται η περιοχή;
Είναι σαν να είχε μείνει ίδια από πάντα.
Σαν να περιμένει να συμβεί κάτι.
Σου μοιάζει!
Μου αρέσει αυτό το μέρος.
Μοιάζει σαν να είναι ένας άλλος κόσμος.
Σιάζ;
Σκέφτεσαι ποτέ το μέλλον;
Τι εννοείς;
Εννοώ...
Σε 10 ή 15 χρόνια...
πώς θα είναι η ζωή σου;
Θα είμαι κι εγώ εκεί μαζί σου;
Τι σε έπιασε τώρα;
Δεν ξέρω.
Δεν σκεφτόμουν ποτέ τέτοια πράγματα.
Αλλά νιώθω ότι το μέλλον είναι εδώ
και δεν είμαι προετοιμασμένη για αυτό.
Γιατί δεν καταλαβαίνουν οι γονείς μου τι θέλω;
Ίσως μπορούμε να τους μιλήσουμε;
Μπορούμε να προσπαθήσουμε να τους πείσουμε, μπορεί να συμφωνήσουν.
Έτσι και τους το πω, δεν θα με αφήσουν να σε ξαναδώ ποτέ.
Σιάζ,
νιώθω πολύ φοβισμένη.
Φοβάμαι από την ώρα που σε γνώρισα.
Αναρωτιόμουν αν ήταν σωστό, το να είμαι μαζί σου.
Ή αν θα ήταν καλύτερα να είμαστε χώρια.
Αλλά όταν είμαι μαζί σου,
δεν ξέρω τι είναι αυτό...
Δεν νιώθω καθόλου φόβο.
Λες και το να είμαστε μαζί είναι ότι το πιο φυσιολογικό.
Όλα μου πέφτουν πολύ βαριά κάποιες φορές.
Σιάζ;
Έχει ένα γκραφίτι εδώ στα Μαλαγιαλάμ. [Γλώσσα της περιοχής Κεράλα]
«Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ»
Εσύ το έγραψες, έτσι δεν είναι;
Κάποιος να βοηθήσει!
Δεν αναπνέει.
Φαίνεται ότι είναι πολύ αργά.
Κάντε του μαλάξεις!
Γυρίστε τον.
Βάλ' τον να καθίσει.
Κάντε πίσω, παρακαλώ!
Κάντε στην άκρη! Κάντε στην άκρη!
Κάντε πίσω, παρακαλώ!
Είναι νεκρός, ε;
Δεν είναι δικός μας.
Τα τίναξε.
Πρέπει να πάει στο νοσοκομείο.
Δεν υπάρχει νοσοκομείο εδώ.
Υπάρχει μόνο ο γιατρός του χωριού.
Εντάξει, γρήγορα.
Του έσωσε τη ζωή.
Ήταν εντελώς νεκρός.
Δεσποινίς;
Καλύτερα να δει ένα γνώριμο πρόσωπο όταν ξυπνήσει.
Έλα μέσα.
Λίγο τσάι;
Μην ντρέπεσαι.
Ο γιατρός θα έρθει σύντομα.
Πήγαινε μέσα.
Συγνώμη.
Απλά σου καθάριζα την πληγή.
Πονάει.
Μπορεί να πονάει τώρα, αλλά θα γίνεις καλά.
Τι μου συνέβη;
Μην ανησυχείς.
Ξεκουράσου.
Νιώθω σαν να ξεκουράζομαι πολύ καιρό.
Πόσος καιρός έχει περάσει;
Λίγες ώρες, ίσως.
Δεν θυμάμαι τίποτα.
Φυσάει.
Θα πουντιάσει. Σκέπασέ τον όμορφα, καλή μου.
Τι κάνει;
Έχει γίνει κάποια παρεξήγηση.
Πού εργάζεται ο άντρας σου;
Εργάζεται στη Γερμανία.
Τότε δεν πρέπει βλέπεστε συχνά.
Κρίμα που καταστράφηκαν οι διακοπές σας.
Ήταν τυχερός που ήσουν μαζί του σήμερα.
Τι είπε;
Τίποτα.
Νόμιζε ότι ήσουν ο άντρας μου.
Είμαι;
Όχι.
Γιατί έχω άμμο πάνω μου;
Σε βρήκαν στη θάλασσα.
Στη θάλασσα;
Τι έκανα εκεί;
Δεν θυμάσαι;
Έχεις αλλάξει πάρα πολύ με τα χρόνια.
Έχω;
Κάποιες μέρες ήμουν κλεισμένος στο εργοστάσιο για τόσο πολύ,
που δεν ήξερα αν ήταν μέρα ή νύχτα.
Έβγαινα μετά από 3, 4 ημέρες,
λες και ήμουν από λήθαργο.
Με τύφλωνε το φως.
Στο σκοτάδι, προσπαθείς να φανταστείς το φως.
Αλλά δεν μπορείς.
Σε σκεφτόμουν.
Τι σκεφτόσουν;
Να κάθομαι δίπλα σου να έτσι.
Ήθελα να απλώσω το χέρι και να σε αγγίξω,
Γιατί δεν μου το είπες νωρίτερα;
Πράμπα,
έλα μαζί μου.
Θα είναι αλλιώς αυτή τη φορά.
Στο υπόσχομαι.
Σταμάτα.
Δεν θέλω να σε δω...
ποτέ ξανά.
Μαζεύετε;
Όχι. Μπορείτε να καθίσετε όσο θέλετε.
Άμμος...
Πού είναι εκείνος ο νεαρός;
Ποιος;
Ο νεαρός που ήταν μαζί σου.
Πράμπα...
Συγνώμη.
Όλα καλά.
Φώναξέ τον.
Ποιος είναι αυτός;
Ο φίλος της Ανού.
Την ακολούθησε μέχρι εδώ;
Από εδώ ο Σιάζ.
Από πού είσαι;
Από τη Βιθούρα.
Κάθισε.
Είχα πάει εκεί κάποτε.
Είναι πολύ όμορφα.
Κι εδώ είναι πολύ όμορφα.
Απόδοση - Συγχρονισμός - Επιμέλεια © Chaos70 Γενάρης 2025