Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
KEVIN HART BOWL HOLLYWOOD 18 & 19 MAC
Saya 30,000 kaki di udara, betul?
Mereka kata, "Kevin, tolong. Pakailah payung terjun."
Semua kata, "Tolong, Kevin." Ketika itu, mereka merayu saya.
Cakaplah cerita itu tamat dengan awak pakai payung terjun.
Tentulah tidak. Tidak! Saya nak jadi asli.
- Pastikan ia asli. - Ya.
Tahu apa Tom Cruise panggil payung terjun? Lampin.
- Sebab ia mengembang waktu jatuh? - Bukan!
Tom kata, "Kalau mereka pakaikan saya payung terjun,
pakaikan saya lampin saja dan biar saya bersara."
Begini, Kevin.
Berdasarkan kejayaan yang pertama,
kami nampak potensi francais yang besar untuk The Jeffersons.
Ejen awak asyik kata awak mungkin enggan buat susulan.
- Adakah isunya duit? - Begini, Deb.
The Jeffersons hebat. Betul?
Hasil kerja kita hebat, tapi sejujurnya,
apabila berjalan di set, saya terasa macam dimanjakan.
Mereka beri saya penyelaras lagak ngeri yang hebat.
Saya ada pengurus pentas.
Wayar, skrin hijau.
Ya. Entah bagaimana, awak masih berjaya
terjun dari pesawat tanpa paracut.
Saya tipu waktu cakap itu,
terlupa nak beritahu saya tipu.
Mari berhenti sebentar.
Tangguhkan itu dulu, supaya awak faham itu tak benar.
Saya terpaksa reka. Saya berpura-pura.
Awak tahu sebabnya. Sebab saya bukan bintang aksi sebenar, Deb.
Kevin, awak buat sitkom tentang pencuci kering
dan awak tukar dia jadi Jason Bourne.
- Awak ialah bintang aksi sebenar. - Tidak. Belum lagi.
- Belum lagi? - Belum.
Tapi saya akan jadi apabila awak taja projek saya yang seterusnya.
Okey.
Deb, hal ini akan nampak gila pada mulanya,
tapi saya janji, jika beri peluang, awak akan dapat.
- Pejamkan mata awak. - Okey.
Deb, saya nak awak bayangkan diri awak mendaki gunung.
Meniarap. Cepat. Sekarang.
Baik, orang kaya raya!
Dompet! Rolex! Barang kemas!
- Semua barang mewah! - Kenapa lambat sangat?
Masukkan ke dalam beg. Cepat.
Bertenang.
Semua yang berkilau. Cepat!
Masukkan ke dalam beg ini, cepat.
Mereka datang ke sini.
Saya tiada banyak masa.
Alamak.
Cuba bersembunyi, orang kecil?
Apa awak panggil saya tadi?
Orang kecil macam awak tentu ada dompet besar.
Masukkan ke dalam beg.
Awak nak dompet saya?
- Berundur. Biar saya uruskan. - Uruskan apa?
- Saya nak senjata awak. Tak guna! - Awak percaya badut ini.
Beri saya kepala awak.
Awak orang pertama yang tembak orang dengan tak buka kunci?
Apa?
Saya tak suka senjata.
Tak guna!
- Tidak! Jangan. - Alamak! Tak guna!
Gembira belasah awak, tak guna.
Hei, ini bukan tentang saya, ia tentang awak.
Saya gembira semua orang selamat.
Dunia ini gila. Ramai orang yang tak dijangka.
Kevin.
Kevin?
Apa yang berlaku?
Aksi hebat sebenar.
- Itulah yang baru berlaku. - Okey.
Aksi hebat sebenar.
Itulah perasaan yang saya nak penonton di seluruh dunia rasa.
Semua ini dirancang?
Ya. Semuanya. Mereka pelakon.
Saya nak awak rasa cerita itu.
Inilah filem yang kami akan buat.
Saya buat draf cerita.
Draf kasar yang beri awak idea tentang pelan kami.
- Aduh! - Betul?
Dunia filem kami hidup dalam aksi improvisasi.
Spontan. Itulah ceritanya.
Lelaki itu secara spontan pukul awak dengan senjata.
Maksud awak, Larry?
Larry, hei! Awak pukul saya dengan baik. Saya rasa yang itu.
- Ya, betul. - Awak betul. Larry tak guna.
Awak tak sihat.
Ini tentang saya dapat penghormatan yang selayaknya sebagai bintang aksi, Deb.
Apa yang awak nak saya katakan?
Apa yang saya nak awak katakan? Saya nak awak kata, "Saya akan buat."
Jawapan saya ialah tidak. Sekali-kali tidak. Ini takkan jadi.
- Bukan di studio saya atau sesiapa saja. - Tolong.
- Tidak. - Bolehkah awak beri...
Deb, awak tak boleh...
Bolehkah awak tolong baca ini? Nah. Okey?
- Okey, cuma... - Begitulah.
Itu saja yang saya mahu. Boleh awak...
Saya akan baca.
Kita berjaya. Ya!
Helo, En. Lampu Hijau. Dia sukakannya, bukan?
Saya dah kata dia akan suka. Berapa bajet dia beri?
$300 juta? $400... $500 juta untuk ini?
Jalan saja.
Maafkan saya. Kevin, itu bukan... Ini tak adil.
Awak raja, bandar ini tak layak untuk awak.
Awak dengar kata saya? Awak raja saya.
Pujian.
Nanti. Adakah di sana itu dia? Itukah dia?
Buang skrip, itukah dia?
Maaf, puan berjaket merah.
Apa khabar?
Kevin Darnell Hart ialah khazanah negara!
- Jalan. - Kami akan jalan.
Terus terang, jadilah orang yang berguna.
- Gembira berjumpa awak. - Jalanlah, Andre.
Hari ini akan jadi hari paling penting dalam hidup awak. Akhbar awak.
Awak cakap hal sama setiap hari. Setiap hari awak silap.
Jangan begitu. Awak merengus sebab belum nikmati smoothie tauhu-tahini.
Saya akan bawakan sekarang. Sophie! T-T dia.
- Saya benci awak panggil ia begitu. - Ini dia. Minum banyak-banyak. Nah.
Tidak. Saya merengus sebab filem impian saya baru saja ditolak.
Apa saya nak buat dengan hidup saya?
Jangan begitu, kawan. Awak masih ada kami. Itu hebat, bukan? Awak ada kami.
- Apa maksud itu? Siapa? - Hannah. Sophie. Saya.
Kawan awak, TJ, di sana. Maksud saya kampung awak.
Saya tahu hal yang awak perlukan. Urutan.
Nina, bersedia untuk buat batu panas?
- Saya akan siap sepuluh minit lagi. - Dia perlukan sepuluh minit.
Kevin, kru dah sedia menunggu awak.
- Ya. Saya dah sedia. - Baiklah.
Ya. Ini dia.
- Aduh! Apa khabar? - Bagus. Baik.
Kev, awak cuma perlu berlagak macam mengayuh di Banjaran Alp Swiss.
Kami akan tambah Alps kemudian.
Tapi saya berjalan, saya perlukan basikal. Betul, bukan?
Kami akan masukkan sekali. Mula!
- Awak cuma nak saya... - Buat saja.
- Berlakon macam saya menunggang basikal. - Betul.
Luruskan lengan. Kevin, tengok ini.
Hei, kawan. Tidak.
Saya tak boleh buat ini.
Tak boleh. Saya tak boleh buat benda mengarut ini lagi.
Saya bosan dengan CGI dan skrin hijau.
Semua benda palsu ini!
Tidak.
Saya nak aksi sebenar!
Kevin, jangan.
Nina, bila batu panas itu nak sampai?
Nampaknya pelakon senarai A, Kevin Hart kembali menjadi berita lagi.
Bintang kemunculan semula yang hebat bagi The Jeffersons...
HART KECEWA BINTANG HOLLYWOOD RANAPKAN KEDAI
...meranapkan restoran mewah dengan duitnya sendiri
untuk cuba menarik minat bos studio bagi menaja sesuatu yang dia rujuk
sebagai filem aksi "gaya cinéma vérité".
Ini berlaku setahun selepas pelakon itu
memecat pelakon lagak ngeri setianya, Doug Eubanks,
ketika penggambaran, insiden yang mengejutkan seluruh pasukan.
Bawa lelaki ini kepada saya.
Bawakan Kevin Hart kepada saya.
Wah! Ini hebat, kawan!
Ini betul-betul hebat. Andre, saya tak rasa awak faham.
Saya menzahirkan impian saya dan lihatlah hasilnya.
Karl Stromberg menerpa!
Sudah tentu, ya.
Tapi saya nak kata, bos. Saya tak sukakannya.
Awak tak kenal pun lelaki ini. Betul?
Saya cuba cari tentang dia, tiada apa-apa maklumat di Google.
Sebab dia orang Eropah.
Mereka ada Google sendiri, semua orang tahu. Faham?
Lelaki itu kaya, duit dia bertimbun.
Jika dia nak buat filem saya, biarkanlah. Saya okey.
Saya tak boleh lakukannya, bos. Maaf, saya tak boleh.
Tugas saya ialah jaga kepentingan awak dan saya tak fikir...
Apa awak kata tadi?
- Tugas saya ialah jaga kepentingan... - Bukan.
Malah, itu langsung bertentangan dengan tugas awak.
Awak tahu siapa jaga saya, Andre?
Saya! Itulah yang jaga saya. Saya! Okey?
- Beginilah. Berhenti. - Apa?
- Berhenti, saya bawa sendiri. - Tidak, Kevin.
Awak tak boleh memandu sendiri. Awak perlukan saya.
Saya tak perlukan awak. Pembetulan!
Saya tak perlukan awak. Saya tak perlukan pelagak ngeri.
Saya tak perlu pembantu yang ajar saya cara untuk hidup.
Berhenti!
- Jangan pegang di tengah stereng. - Diam, Andre!
Saya kata, diam!
- Saya pandai memandu. - Kami tahu, kami semua tahu.
Dia pandai memandu, kita tahu.
Beginilah, awak turunkan tangan dan letakkan pada D.
Tekan dulu.
Tidak! Itu undur. Boleh saya tolong awak?
Saya masuk ke sana. Saya hidupkan dan jalan.
- Orang ingat itu awak. - Saya tak nak bantuan awak.
Okey, bagus.
- Ya bagus. Awak bergerak. - Ya, lancar. Sangat lancar.
Ya, berambus! Saya nak memandu sampai ke rumah.
Jadi, Karl.
Karl, apa... Apa pekerjaan awak?
Saya kaya dengan melombong logam berharga.
Sekarang saya membiayai filem terutamanya di negara Balkan.
Sekali di Korea Utara.
Susahkah dapat permit di sana?
Permit untuk pengecut.
Jalan cerita awak berbahaya.
Ganas.
Hampir tiada naratif yang masuk akal bagi manusia.
Saya bukan manusia biasa. Bukan.
Saya Karl Stromberg.
Ya.
Itulah sebabnya...
saya akan biaya filem ini untuk awak.
Apa awak cakap tadi?
Awak kata awak nak membiayai filem saya?
Awak menceriakan hari saya.
Saya tak perlu buat pic saya sebab ia mahal.
Saya tak nak pecahkan kaca ini sebab saya perlu bayar.
Kawan, awak... Saya di dalam kegelapan, Karl.
Saya di dalam tempat yang sangat gelap.
Awak keluarkan saya daripada kegelapan.
- Itu sebab awak dipandang rendah. - Ya.
Apabila awak tinggalkan komedi untuk aksi, mereka kata awak akan gagal.
Yakah?
Awak pecat pelagak ngeri awak untuk buat lagak ngeri sendiri,
mereka ingat awak gagal.
- Awak dengar itu? - Semua orang dengar.
Cuma awak dan Tom Cruise yang buat lagak ngeri sendiri sekarang.
Itu fakta.
Pelanduk dua serupa.
Kenapa? Apa awak buat?
Filem ini, Kevin,
akan meletakkan awak dalam kategori awak sendiri.
Tiada duanya.
Itu betul. Tiada duanya.
Betul.
Itulah yang sepatutnya. Karl, awak tahu tak?
Saya rasa macam dah lama kenal awak sebab awak faham saya.
Saya bosan dengan ini... CG dan skrin hijau tak guna ini!
Apa pendapat awak tentang cerita itu? Tentang saya...
- Tiada orang menonton filem untuk cerita. - Ya.
Mereka menontonnya untuk aksi.
Serta kebogelan.
Saya tak...
Tiada kelucahan dalam skrip saya.
Tapi kalau awak nak, kalau orang nak lihat.
saya boleh tambah sedikit kelucahan.
Saya tak takut mendedahkan seluruh tubuh.
Kalau itu yang orang mahu.
Saya menekankan aksi.
Saya tak nak nampak ia datang. Saya nak spontan.
- Awak akan terkencing. - Apa maksud awak?
Kita sediakan seluar ganti sepanjang masa.
Untuk kalau awak tercirit.
- Sebab saya takut. - Awak akan tercirit.
- Ya. Saya akan tercirit di dalam seluar. - Awak akan tercirit di dalam seluar.
Awak akan tercirit!
- Saya nak tercirit. - Awak akan tercirit!
Baiklah, saya nak tercirit.
- Awak nak tercirit? - Ya, saya nak tercirit.
Saya tercirit di dalam seluar.
Saya bersedia untuk tercirit di dalam seluar.
Saya nak tercirit di dalam seluar, sekarang!
- Bila boleh mula supaya saya boleh cirit? - Kita dah pun mula.
Ada kamera tersembunyi di belakang awak.
Saya rasa saya nampak.
Kecil... Hitam... Tempat yang ada warna hitam, betul?
Berundur! Jangan dekati saya!
Awak tak tahu siapa yang awak permainkan, tapi...
Tak guna! Awak nak meliwat saya.
Awak nak meliwat saya dan bakar saya, bukan?
Siapa awak?
Di mana saya? Beritahu di mana saya.
Atau siapa... Nanti. Awak bekerja dengan Karl Stromberg?
Okey.
Okey, kita dah masuk. Inilah dia.
Kita lakukannya. Okey, Karl. Saya sukakannya.
Okey. Alamak.
Biar saya lihat kedudukan kita dalam skrip.
Adrenalin saya membuak.
Awak kenakan saya. Ingatkan awak betul-betul nak liwat saya.
Okey. Tiga, dua, satu.
Okey. Nasi, pis, lobak, ayuh.
Awak tahu saya cari awak di seluruh dunia.
Awak sukar ditemui, En. Bartholomew.
Saya rasa ada skrip untuk awak.
Ada skrip untuk awak.
Awak sebut bahagian awak, kemudian saya akan balas.
Kata-kata awak buat saya jadi begini. Kecuali awak bukan kru.
Dia kru atau bukan? Kawan?
Boleh tak jangan... Okey. Tulis semula.
Tentu ada semakan kedua. Okey. Biar saya tengok semula.
Apa awak nak buat dengan itu? Potong jari saya?
Potong kaki saya? Tapak kaki saya?
Berita penting, cuma perlu satu kaki untuk tendang awak.
Ini detik treler. Kawan!
- Saya... - Selamat petang.
Jangan gunakan gunting pada lelaki ini.
Itu penerbit? Itu Karl? Karl?
Dia mesti menebus dosanya.
Apa itu? Menebus... saya tak tahu,
Dia mesti rasa kesakitan yang dia lakukan terhadap orang lain.
Ya, saya keliru. Entah di mana kita berada.
Kalau nak tulis semula, awak perlu beri saya halamannya.
Saya akan mengikutinya.
Okey. Baik, okey. Apa kata kita bertenang?
Saya tahu awak marah sebab saya...
Berhenti di situ. Tidak, jadikan itu tanda awak.
Jangan. Berhenti di situ.
- Hei! - Kira sampai 10.
Tidak. Tak guna! Nanti! Hei!
Hei! Tuhan! Tidak. Jangan potong zakar saya.
Jangan potong zakar saya. Tak guna! Lakukan. Saya akan lakukannya. Lupakan.
Ya!
Begitulah.
Satu. Dua.
Ya. Ayuh.
Ayuh.
Tak guna. Tidak. Bukan hari ini.
Ya! Kita dapat itu?
Editlah. Kita dapat. Ya.
Siaplah awak, Montoya.
Set ini hebat. Sangat bagus.
Tak guna!
Itu orang Montoya.
Jordan? Apa awak buat di sini?
Si tak guna. Adakah mereka menyakiti awak?
- Adakah mereka menyakiti awak? - Kevin, apa yang berlaku?
Rampasan uranium.
- Itulah yang berlaku. - Nanti, apa?
Saya dah uruskan Bartholomew,
tapi Jeneral Montoya takkan lepaskan kita begitu saja.
Apa maksud awak?
Saya bawa anjing berjalan
dan ada orang tembak tengkuk saya dengan damak penenang.
Lalu saya sampai di sini.
Apa maksud awak? Awak tak bercakap dengan Karl Stromberg?
- Siapa? - Karl Stromberg. Tentang filem itu.
Kita dalam rakaman. Inilah filem itu.
Filem aksi langsung. Kami menambah baik semua adegan aksi.
Tiada skrin hijau dan kabel mengarut. Nyata dan mentah.
Karier lakonan dan status aksi saya akan melonjak.
- Awak punca semua ini? - Memang skrip saya.
Entah berapa lama untuk membinanya tapi Karl...
Apa masalah awak?
- Kenapa dengan awak? - Tak guna.
- Awak menyakitkan hati. - Berhenti! tak guna! Itu tajam.
Berapa lama awak terikat di situ? Tak guna!
Kenapa awak buat perangai?
Jalan ceritanya mudah. Ada penyamaran. Saya ejen muka tiga.
M17. Saya yang paling tinggi antara yang tinggi, betul?
Kedudukan awak tak boleh lebih tinggi daripada saya. Tapi saya suka awak.
Awak dijadikan tebusan sebab ia membawa kepada saya.
Saya di sini dan perlu dapatkan awak.
- Awak faham? - Kasihan.
Saya yakin yang penculikan itu adalah jenayah.
Saya yakin yang apabila awak dewasa,
itu bukan penculikan.
- Itu menyedihkan. - Awak tak guna, Kevin.
Apa maksud "saya tak guna"? Kenapa marah saya?
Marahlah Karl Stromberg, bukan saya.
Saya tak kenal dia!
Jangan sampai mereka dengar awak.
Siapa? Siapa akan dengar saya?
Tiada sesiapa di sini. Jangan kata Karl Stromberg!
Awak kata Strom atau Stram?
Strom atau Stramberg? Sebab saya tak...
- Saya... - Okey, hei.
Ada kamera di mana-mana. Kita merakam filem.
Di mana? Tiada kamera di mana-mana.
Tengoklah sekeliling. Ada kamera di mana-mana.
Okey, dengar.
Saya cuma nak awak faham hal yang berlaku.
Ini peluang besar untuk kita berdua. Faham? Berlakonlah saja.
Tolong?
Mereka kawal tempat ini lebih ketat daripada Fort Knox.
Aduh! Siapa yang tulis dialog ini?
Orang tak guna itu tahu saya akan selamatkan awak.
Gadis cantik dalam kesusahan seperti awak.
Ya. Terima kasih sebab selamatkan saya.
Sama macam wanita lain,
entah apa saya patut buat kalau lelaki tak muncul
selamatkan saya dan suruh saya makan supaya tak lapar
dan menyedut oksigen supaya saya tak sesak nafas.
Berhentilah. Boleh kita berhenti?
Awak boleh kerja dengan saya?
- Saya tak mahu. - Tolonglah.
- Terima kasih. - Okey.
Baiklah, awak nak sambung? Jadi diri sendiri?
Awak tahu apa ada di sebalik pintu itu?
Ada lelaki berbahaya di sebalik pintu itu.
Maksud saya askar upahan, pembunuh, ninja, jurulatih sekolah karate yang gagal.
Orang yang nak buat jahat kepada saya cuma sebab mereka boleh.
Ada ganjaran untuk kepala saya.
Percayalah, Esmeralda.
Saya akan bayar ganjaran.
Saya akan beri mereka kepala saya,
jika itu selamatkan awak agar boleh tamatkan sekolah perubatan
dan buka klinik yang awak selalu inginkan... Adoi!
Buka klinik yang awak selalu inginkan...
Esmeralda, tunggu.
Esmeralda. Hei!
Orang tak guna.
Jangan ganggu dia, awak dengar, tak?
Dia tiada kaitan dengan ini.
Ini antara saya, awak dan 78,000 kilo uranium yang dicuri.
Baiklah, kalau itu yang awak mahu.
Ayuh lakukan.
Saya dah bosan dengan ini.
Kevin, kalau ada idea filem yang teruk, jangan libatkan saya. Faham?
Alamak!
Maaf, tapi adakah si bodoh Central Casting ini
baru saja pukul muka saya dengan kapak betul?
Berhenti! Tidak. Kita perlu berhenti sekarang,
Entah penerbitan pelik manakah ini, tapi saya nak bercakap dengan penerbit.
Itu saja awak boleh buat?
Jordan, biar saya yang lawan.
Belasah dia.
Jordan, beri watak saya sedikit peluang. Tukar dengan saya.
Ya.
Baik. Bertahan.
Ya!
Kita dapat itu! Babak yang hebat. Syabas.
Mari. Ingatkan saya yang patut belasah dia.
Saya pelakon utama. Saya yakin sepatutnya saya yang buat.
Kita betulkan nanti...
Lari! Tak guna!
Lelaki itu cuba bunuh saya!
Bukan berlakon! Bukan filem! Betul-betul nak bunuh saya!
Bukan, ia cinéma vérité. Sedikit berbeza tapi itulah dia.
"Berbeza"? Sedikit berbeza, Kevin?
Awak okey?
Ya, saya tahu awak cuma nak saya minta maaf.
- Beri saya sedikit masa. Apa? - Tidak, Kevin.
Awak ditembak dengan peluru hidup.
Itu bukan darah betul.
- Apa... Sudah tentu ia darah betul. - Bukan. Rasalah.
- Saya tak nak rasa darah awak. - Awak boleh.
- Awak boleh, itu darah khinzir. - Bukan.
Bukan darah saya.
Itu rasa dibuat-buat?
Alamak.
Saya perlu baring.
Kevin! Jangan, nanti, tengok.
Ada jurugambar. Dia nak gambar awak.
Begitulah. Teruskan.
Apa ini?
FARMASI SERAHAN
Kenapa dengan kawan awak?
Cuma kemalangan yang tak disengajakan
melibatkan objek sangat kecil dan terbang laju macam peluncur,
menembusi bahunya, saya rasa ubat penghilang sakit mungkin membantu.
Saya tahu saya tiada preskripsi tapi percayalah ini kecemasan.
Oh, begitu.
Awak nak dapatkan ubat yang bagus? Zannies atau Ox?
Chuckleheads? Wet Gary's? Shriekin' Jimmy's?
Moon Pies? Spider Pie?
Saya bukan penagih dadah. Saya pelakon. Awak tak cam saya?
Okey. Tak mengapa.
Kawan bodoh saya ditembak
dengan peluru hidup daripada senjata betul.
Dia berdarah di lorong awak dan kalau awak tak tolong saya tolong dia...
Akan jadi pembunuh.
Saya kenal dia di mana-mana?
Awak bertuah ia cuma bergeser.
Nah. Ini yang saya boleh buat.
- Apa ini? - Untuk meredakan sakit.
Ahli farmasi itu bukan sebarangan.
Awak bukan sebarangan sebab beri ini kepada saya.
Saya tak boleh minum. Ini pesaing saya.
Masuk balik ke dalam sana dan minta Gran Coramino.
Awak serius? Kevin, awak ditembak. Saya diculik.
- Penculikan wanita dewasa. - Awak perlu betulkan ini.
- Okey. - Betulkan sekarang.
Saya dah kata tak boleh, faham?
Kalau saya mahu pun, saya tak boleh. Lagi pun, semuanya dirancang.
Saya beri semua hak kepada Karl Stromberg,
dia sangat hebat.
Awak dengar bunyinya, bukan? Awak dengar perkataannya?
Andre betul.
Andre? Pembantu awak?
Ya, pembantu saya.
Bukan, bekas pembantu saya.
Dia betul. Awak tahu apa kita patut buat?
Kita akan pergi jumpa Karl Stromberg.
Ya, itulah yang kita akan buat.
Beritahu dia yang dia perlu ikut skrip sebenar.
Sebab sekarang dia langsung tak ikut garis panduan saya.
Kita bercelaru.
Untuk filem ini jadi karya terbaik yang kita tahu ia akan jadi,
kita perlu kembali kepada tempo, okey?
Kita akan pergi jumpa dia.
Sekurang-kurangnya kereta saya masih di sini.
Ya, tapi itu satu saja. Tempat ini sepi.
Ya. Sebab ini hujung minggu. Itulah sebabnya.
Kevin, ini hari Selasa.
Hei, apa ini?
Kevin, nampaknya tempat ini dah lama ditinggalkan.
Tidak, itu tak betul. Saya baru saja datang ke sini.
Stromberg ada di sana.
Okey. Itu minggu lepas atau minggu sebelumnya.
Saya tak tahu sebab saya pengsan. Tapi saya pernah ke sini.
Dia duduk di meja di sini.
Di sinilah dia duduk. Dia...
Awak akan tercirit.
Saya tak gila. Saya tahu dia ada di sini.
Bolehkah saya ada ini kalau dia tiada di sini? Ini puntung cerut dia.
Awak tahu apa dia buat?
Dia buat sesuatu yang pelik dengan cerutnya.
Menjilatnya dan masukkan ke dalam hidungnya, terliur.
Saya tengok ketika dia lakukannya. Matanya dipejamkan. Semua...
Kenapa heret saya ke dalam filem fantasi bodoh awak?
Apa maksud awak? Saya kata, "Fikirkan seseorang macam Jordan King."
Kata kunci, "Fikir." Itu cadangan.
Bagus. Terima kasih untuk cadangan itu.
Mungkin kerana awak bintang terkenal di Sweden. Bagaimana dengan itu?
Saya yakin Greta Thunberg ialah bintang paling terkenal di Sweden.
- Aktivis alam sekitar. - Mereka menegaskan keutamaan.
Nanti.
Tunggu sekejap. Mari sini, apa ini?
Tengok. Tengok sajalah.
Apa ini?
MAINKAN SAYA
Itu VHS. Dah lama saya tak nampak ini.
Saya Brian McFadden daripada Buchwald dan Rakan-rakan.
Membaca untuk... Maaf, Stromberg atau Stramberg?
Karl Stromberg! Itu dia! Rambutnya lain, tapi itu dia!
Bawakan lelaki ini kepada saya. Kevin Hart... ini.
Saya nak lebih dalam.
Kevin, itu pita uji bakat.
Ya, jelas sekali. Saya nampak.
Saya tahu ia pita uji bakat, soalannya ialah kenapa.
Kenapa ia pita uji bakat?
Tuhanku, sebentar. Adakah Karl Stromberg wujud?
Awak tak Google dia sebelum berjumpa?
Dia dari Sweden.
Awak nak saya pergi sampai ke Sweden dan Google dia? Itu mustahil. Berhenti.
Awak ambil dadah?
Cepatlah, jawab!
Helo?
Helo, En. Bintang Aksi.
Tahniah, awak terlepas.
Awak tahu awak tembak saya dengan peluru hidup?
Tentulah saya tahu.
- Peluru itu untuk bunuh awak. - Itu bodoh.
- Awak bunuh saya, awak tiada filem. - Awak bodoh.
- Tiada filem. Langsung tiada. - Apa maksud awak "tiada filem"?
Berhenti cakap begitu.
Itu kata-kata kufur, awak tahu.
Ada filem.
Siapa ini? Adakah awak penerbit?
Awak terlupa identiti diri awak.
Asal usul awak.
Bagaimana orang boleh lupa asal usul mereka?
Kalau begitu, siapa nama guru sekolah rendah pertama awak?
Pn. Falkson.
Bukan. Cik Clalkson. Clalks... Clarkson.
Ya, Cik Clarkson.
Hospital tempat awak dilahirkan?
- Apa kaitan itu semua? - Nama.
Ayuh.
- Saint Falkenstein. - Bunyinya macam salah.
Hospital Saint Falkenstein.
Apa... Hei! Cukuplah merepek! Berhenti merepek!
Siapa awak? Siapa awak yang sebenarnya?
Sayalah orang yang akan tamatkan riwayat awak.
Awak bukan lagi Kevin Hart.
- Awak bukan apa-apa. - Apa dah jadi?
Maaf. Boleh saya tahu sebab saya diheret ke dalam hal ini?
Bagus, Kevin. Awak bercakap dengan dia sampai habis.
Maafkan saya sebab cuba mengetahui hal yang berlaku.
Cuba mendengar suara pembunuh bersiri.
Maaf sebab saya tak menyenangkan awak.
- Tak guna, Jordan! - Awak dengar itu?
VCR itu? Apa itu?
- Tak guna! Ini bom! - Apa?
- Betul-betul bom! - Jadi, matikanlah!
- Matikannya! - Ya, sebab saya tahu cara matikan bom!
Sebab saya berkulit hitam? Itu yang awak fikir?
Orang kulit hitam pandai matikan bom?
- Bukan begitu! - Saya percaya ia bukan begitu.
Hentikan perkauman awak. Ke tepi!
Cepat! Ayuh! Tuhanku!
Buka pintu itu!
Tarik!
Tahan pintu itu.
Berundur! Tak guna!
Okey. Saya rasa ia cuma filem.
Ya. Itu bom palsu... Tak guna!
Di mana kunci saya? Tuhanku!
Kawan! Awak okey? Apa bunyi itu?
Andre? Apa awak buat di sini? Ayuh, mari pergi!
Apa maksud awak? Bukakan pintu untuk awak. Ayuh jalan.
Kevin, itu bom betul.
- Okey... - Bom betul!
Jordan, letak diri awak di dalam kasut...
Saya takkan buat! Tidak! Saya tak perlu buat begitu.
Awak tahu, tak? Diam saja.
Hei, Jordan. Saya Andre. Tak tahu kalau awak ingat saya.
- Pegang stereng itu. - Baiklah.
Sebenarnya saya protégé Kevin.
Maaf. Saya pembantu Kevin. Bekas pembantu. Teruknya saya.
Tentulah saya ingat awak, Andre.
Kevin turunkan awak di tengah jalan?
Tidak. Mengarutlah. Tentulah tidak.
Secara teknikal, ia kaki lima dan saya suka Skid Row.
Semua ada kisah untuk diceritakan. Banyak detik yang boleh diajar.
Awak tak balik? Awak tunggu di sini selama ini?
Ya. Saya sentiasa bawa kunci pendua.
Itulah yang saya buat. Saya tak kisah menunggu.
- Waktu 25, 30 jam yang cepat berlalu. - Tiga puluh jam?
Saya akan tunggu sepanjang hayat untuk pastikan Kevin selamat.
Okey. Berhenti. Saya tak suruh awak buat begitu.
- Jangan kata macam saya suruh. - Saya tahu.
Saya tahu dan saya tahu awak pecat saya...
Betul, awak pecat dia sebab dia cuba ingatkan awak
tentang samseng Sweden yang sebenarnya pelakon sampah
yang bekerja dengan orang yang cuba bunuh kita!
Saya betul-betul tak faham hal yang berlaku.
Jordan, biar saya luahkan saja, saya rasa awak marah saya.
Saya akan sentiasa marah awak seumur hidup saya.
Maaf mengganggu, tapi ke mana kita nak pergi?
Sebab saya cuma memandu saja.
Hei, kita balik ke rumah saya. Faham? Ke rumah saya.
Saya tak nak. Saya nak balik ke rumah saya.
Tak boleh rumah awak sebab saya nak pastikan awak selamat.
Betul. Ya, sama macam Andre nak pastikan awak selamat.
Awak tahu, tak?
Saya tahu sangat apa yang awak buat.
Awak cuba buat saya menilai
diri saya sebagai manusia, betul? Itu yang awak cuba buat.
Saya takkan buat begitu.
Sebab saya okey dengan diri saya sebagai manusia. Saya menerimanya.
Tak berkesan. Biar saya cuba sekali lagi.
- Betulkah kod yang awak masukkan? - Tarikh lahir awak.
Saya takkan sesekali lupa.
Ada ditatu pada paha saya. Saya menggosoknya setiap pagi.
Nampak hal yang saya hadapi? Sepanjang masa.
- Tak berkesan. - Nanti.
Mungkin orang yang mendalangi semua ini tukar kod pagar.
Mereka ingat saya dah mati.
- Ini mungkin kelebihan bagi kita, betul? - Mungkin.
Ya, tidak, di sana... Alamak.
Itu pengawal. Jordan, pergi ke belakang.
Kita pergi saja? Pergi sekarang?
- Jangan. Tunggu. - Boleh saya pergi, Kevin?
Tak perlu pergi. Berhenti.
- Awak pasti? Dia tak suka saya. - Tunggu saja.
- Encik. - Hei, kenapa?
Apa khabar? Gembira jumpa awak.
- Awak tahu ini hartanah persendirian? - Tidak. Saya tak tahu.
- Tolong undur dan nikmati hari awak. - Baiklah.
- Jangan undur. - Awak tahu tak?
Saya tak... Saya tak boleh... Bos saya tinggal di dalam sana,
bagus kalau saya boleh masuk sekejap.
Undur sekarang supaya tiada sesiapa kena renjatan elektrik.
Baiklah. Tentu tiada sesiapa nak kena.
Tidak, jangan undur.
- Lebih baik jangan undur. - Saya takkan undur.
Jangan main-main dengan saya!
- Dia temberang. - Awak temberang.
Percayalah, saya tak temberang.
Dia temberang saja. Abaikan dia.
Sudahlah. Awak cuma...
Hadiah daripada En. H.
Saya tak suruh dia buat begitu.
- Andre. - Dia okey?
Andre? Andre!
Andre, mungkin kami boleh memandu.
Tidak, jangan risau tentang itu, saya boleh lakukannya.
Adoi. Sakitnya tengkuk saya.
Saya perlu jumpa Nina supaya dia boleh sembuhkan.
Siapa Nina?
- Tukang urut sepenuh masa. - Dia bagus.
Sudah tentu.
Okey, saya gembira hidup saya musnah untuk hiburkan awak.
- Bukankah awak selalu mahukan ini? - Tak, saya tak "selalu mahukan ini."
Saya tak buat begitu. Saya mahu filem.
Besar perbezaannya. Filem ada kamera, bunyi dan lampu.
Itulah yang ada pada filem Ini tak sama. Tak langsung!
- Kita perlu pergi ke balai polis. - Tak perlu pergi ke sana.
Walau siapa pun lelaki ini, dia sangka kita dah mati. Betul?
Kita gunakan itu sebagai kelebihan.
Okey? Kita buat dia fikir yang kita tiada di sini.
Kita hilang, cuma perlu fikir tempat nak dituju.
Di sinilah Natasha boleh membantu, sebab dia tentu tahu tempatnya.
Siapa Natasha?
- Dia kendalikan urusan Airbnb saya. - Perunding Airbnb.
Ini semakin mengarut.
Saya tahu tempat untuk kita pergi yang tiada sesiapa akan cari kita.
Siapa nak ikut?
Okey. Buatlah macam rumah sendiri.
Awak berdua nak minum apa-apa? Kombucha? Kopi? Teh?
Ya, saya nak kombucha.
Saya tiada itu. Saya tersilap. Saya tiada Kombucha. Maaf.
- Air dah cukup bagus. - Air bagus.
Bagus. Awak nak air?
Saya tak nak minum di rumah awak.
- Bagus. - Aduhai.
- Awak tinggal di sini? - Ya.
- Syurga dunia saya. - Ee.
- Apa itu? - Saya kata, "Ee."
- Saya sukakannya. Sangat menawan. - Terima kasih.
Saya dan mak saya sentiasa menata hiasan di sini.
Kami menerapkan banyak fasa barat daya.
Banyak warna firus.
- Mak awak bantu awak menghias? - Ya. Kami tinggal bersama.
- Dia ada di sana. - Biar betul.
Tidak, jangan takut. Tengok ini. Awak nak jumpa dia?
- Tidak, tak perlu jumpa dia. - Ayuh. Mak. Mak okey?
- Mulut mak terbuka luas. - Aduh.
- Alamak! - Jangan terpa saya.
- Oh Tuhan! - Betulkan baju dalam mak.
Ini Kevin Hart. Khazanah Amerika.
Kita keluarga... Tidak, awak tak perlu...
Jordan King. Patutkah saya panggil awak, "Weezy"?
Tak perlu, itu cuma watak. Tak cukup bayaran untuk saya berlakon.
Panggil Jordan saja.
Mari sini. Saya nak peluk awak. Mari sini.
Awak berdua perlu makan. Kita akan buat jamuan.
Andre, pergi ke peti sejuk.
Kita nyah beku cop khinzir Krismas.
Kita makan cop khinzir Krismas?
- Tak, saya tak... - Enam tahun kami menunggu.
Kami tiada banyak masa. Tak perlu.
Kami tak nak curi daging awak. Simpanlah daging itu. Okey?
- Awak perlu makan daging saya. - Beritahu dia, mak!
- Tidak. - Awak pasti nak daging saya.
- Kami tak nak. - Orang selalu bercakap tentangnya.
- Adakah awak cedera? - Ini bukan...
- Awak tahu... - Adoi, perempuan!
- Awak tahu ada darah di sana? - Ya, saya...
- Di atas sini juga? - Berhenti!
Aduh, awak Kevin Hart! Awak tak boleh merayau pakai baju berdarah.
Awak terlalu berharga. Tanggalkan baju awak. Cepat.
Biar saya cucikan. Saya dah banyak cuci baju berdarah.
Cepat, tanggalkan. Ayuh.
- Suruh dia tanggalkan. - Tanggalkan. Untuk apa?
Ayuh. Perut dia hebat.
- Okey. Jangan begitu. Itu lebih. - Mak, tengoklah.
Ingat, saya pernah beritahu tentang pusat dia?
- Ini peluang saya. - Biar saya... Tolonglah...
Biar saya tanggalkan baju. Tolong berhenti.
- Aduhai. - Terima kasih.
Awak tentu... Biar betul...
Saya dah agak. Itu... lelaki sejati.
- Ya, kami sedang rakam... - Mak tak percaya dia di rumah kita.
Kami buat filem aksi improvisasi dengan semua aksinya...
- Mereka orang baik. -"Orang baik"? Siapa?
Kejamnya awak. Kenapa kejam terhadap dia? Tengoklah dia.
Dia mungkin orang yang paling baik dan mesra yang saya pernah jumpa.
Bagaimana awak boleh pecat dia?
Nak mula dari awal?
Mungkin sebab dia tak menghormati batas?
Dia ambil berat tentang awak.
Berhentilah. Dia pernah ketip kuku kaki saya.
Ketika saya di atas katil.
Bersama wanita.
- Sungguh. - Ya.
Bergelut untuk beraksi. Itu mengganggu fikiran saya.
Mengganggu fikiran saya.
- Saya tak... - Saya sedang terangsang.
- Saya tak perlu... - Sangat tegang. Cakaplah apa saja.
Saya tengok ke bawah. Nampak dia pandang saya.
- Sekarang saya perlu lepaskan. - Terima kasih untuk pengisian itu.
Saya beri awak butiran terperinci.
Tapi... Dengar, apabila saya pergi ke set, saya yang berlakon, betul?
Tapi untuk sampai ke sana, saya ada wakil, jurulatih dialek, pembantu saya
dan kemudian jurulatih peribadi, pendandan rambut,
artis mekap dan ramai lagi.
Selepas itu ada keluarga dan kawan yang menyokong saya.
Mereka berkorban untuk saya.
Saya tak faham kata-kata awak, terasa macam mengarut.
Awak pun ada itu, Kevin. Lebih ramai daripada saya. Okey.
- Itulah sebabnya awak bintang. - Itu tak benar.
Saya bintang sebab saya jadikan diri saya bintang dengan ini.
Tentu. Ya, itulah cerita yang awak asyik ulang kepada diri sendiri,
tapi... awak dibantu.
Okey.
- Hei, bagaimana keadaan awak berdua? - Kami baik.
Cop khinzir itu berbau macam udang, ia luar biasa.
Ini baju awak untuk awak. Saya rasa ia muat.
- Okey? Awak nampak itu? - Cantik.
- Ya, saya buat itu sendiri. - Okey.
Terima kasih untuk itu.
Saya nak tanya tadi tapi tak berpeluang.
Siapa itu?
- Orang ini? - Ya.
Itu ayah saya. Dah lama dia menghilang.
- Yakah? - Ya.
Sama.
- Mak saya membesarkan saya. - Saya tahu.
Adakah ayah awak takut jadi ayah dan lari?
Bukan begitu. Dia hebat, baik...
Apa pun, pembantu Richard Pryor.
Ayah awak pembantu...
Awak boleh kata membantu diwarisi dalam keluarga ini.
- Itu legenda. - Betul.
- Itu hebat. - Hebat.
- Sehinggalah ia membunuhnya. - Apa maksud awak?
Pertunjukan besar. Peminat gila berjaya melepasi pengawal keselamatan.
Ayah saya hadang pisau untuk menikam Richard Pryor.
- Awak bergurau. - Tidak.
Menembusi perutnya naik ke atas dan turun semula.
- Apa? - Serta-merta membunuhnya.
Ya Tuhan! Saya tak percaya!
Saya pun sama. Malapetaka bagi keluarga kami.
Kenapa ada orang nak bunuh Richard Pryor?
- Siapa? - Ya. Kenapa? Itu gila, bukan? Ya.
Saya percaya ketika ayah saya nazak, dia mendongak dan berkata,
"Kenapa awak buat begini?" Lebih kurang begitu.
- Tentulah. - Mungkin, mungkin tidak.
Ketika itu, itu tak penting. Seseorang cuba bunuh Richard.
Betul. Ayah dah pun mati.
Hal yang perlu dirisaukan ialah, "Siapa lelaki ini? Ada lagi?"
Lelaki akan buat apa-apa dia mahu. Awak tak boleh ubah.
Tidak, tak boleh. Saya dah cuba.
Saya lalui pelbagai terapi akibat cuba mengubah detik itu.
Apa saya boleh buat? Saya cuma budak, tapi saya boleh menghadang.
- Ya. - Ya.
Pada sisi baiknya, jika difikirkan, dia mati dalam melaksanakan minatnya.
Membantu.
Dia sangat gembira sebab dia membawa kegembiraan
kepada orang yang membawa kegembiraan kepada ramai orang.
Dia ajar saya semua yang saya tahu.
Kawan, mungkin...
Mungkin saya tak berniat memecat awak.
Saya rasa ayat awak yang sebenar ialah,
"Saya tak perlukan pelagak ngeri, saya pasti tak perlukan pembantu."
Awak cakap begitu, menjerit dan kemudian suruh saya keluar dari kereta. Betul?
Tidak, awak memang... Ya, awak betul.
Sekarang saya kata, mengimbas kembali, mungkin saya memerlukan.
Mungkin saya masih memerlukan pembantu.
Kalau awak... Aduh.
Baiklah.
Saya pun perlukan awak.
- Tidak. Tak sama. - Saya pun perlukan awak.
- Aduh. - Ya.
Saya tak pernah teruja begini.
Baiklah, saya nak beritahu mak saya. Mak takkan percaya.
Tahniah!
Luar biasa.
- Saya bangga dengan awak. - Diam.
Kalau awak mula layan semua orang dalam kehidupan Kevin Hart
dengan tahap hormat yang begitu, saya rasa awak akan bahagia.
Awak memang luar biasa.
Awak menilai saya macam raksasa,
namakan seorang lagi manusia yang saya tak hormati.
Seorang saja. Berikan namanya.
Saya pasti boleh namakan seseorang.
SETAHUN SEBELUM
- Hei, Jordan. - Ya. Hai.
Saya tengok jadual. Tak nampak pelagak ngeri ganda awak.
- Saya suruh dia balik. - Kenapa?
Saya membesar dengan motosikal dan tugas hari ini mudah.
Saya rempuh kaca perniagaan kita sebelum ia meletup.
Nanti.
"Mudah" bagi siapa? Untuk siapa "mudah" itu? Awak?
Itulah sebab awak ada Doug.
Awak tahu keadaannya kalau awak buat aksi sendiri
dan saya tak buat sendiri?
- Apa orang akan fikir tentang saya? - Mereka akan fikir awak pelakon?
Saya takkan melompat dari cenuram,
dari pesawat atau lawan buaya untuk sesiapa.
Awak tak rasa saya boleh buat lagak ngeri? Awak fikir saya tak cukup bagus?
Tidak! Itulah gunanya Doug! Untuk hal ini.
Awak rasa saya perlukan Doug?
Sudah tentu.
Mungkin tidak.
Mungkin saya tak perlukan Doug.
Saya rasa dia dengar.
Hei, Doug.
Saya nak cakap dengan Doug.
Kevin.
Hei! Itu pun dia.
Kawanku!
Awak takkan percaya hal ini.
Saya bercakap dengan Jordan, dia suruh pelagak ngeri gandanya balik.
Awak tahu perkara yang dia cuba buat. Awak sangat tahu.
Dia cuba memalukan saya. Saya takkan biarkan.
Itu takkan berlaku. Saya Kevin Hart. Betul?
Beginilah. Mari teruskan hubungan ini.
Itu yang terbaik saya pernah ada. Berapa lama awak bersama saya?
Aduh, itu lama. Dah terlalu lama.
Awak akan okey. Ini masa untuk awak bawa haluan sendiri.
Dengan itu, kita selesai.
Saya akan teruskan dan... Adakah perkataannya "pecat"?
Saya rasa "pecat". Jadi, saya pecat awak dengan bergayanya.
Kita masih kawan.
Saya nak pergi bersiap.
Kawanku!
- Kevin. - Masa untuk aksi!
- Ini teruk... - Masa untuk lagak ngeri!
Saya bukan nak malukan awak.
Hei! Cukup, Jordan.
Semuanya okey. En. Bintang Aksi.
Awak dengar cakap saya sekarang! Faham?
Berapa lama saya dalam perniagaan ini?
Berapa lama?
Maksud awak reputasi hebat saya tak mencerminkan diri saya?
Itu tak patut!
Bila rakaman Cap 4?
Mackie ada kawan?
Dia ada.
Semua orang ada kawan.
Bagaimana dengan Adam Driver? Awak kata dia lapang.
Saya boleh buat kerja untuk dia.
Saya boleh jadi pemandu Adam. Betul?
Saya boleh... Ya. Saya serius tentang itu.
Saya tak kisah! Saya akan memandu!
Saya akan jadi pemandu Adam jika terpaksa.
Tak guna, Scott! Tak guna!
Dah sepuluh tahun saya dalam perniagaan ini.
Ya.
PELAGAK NGERI TERBAIK DOUG EUBANKS
Saya sangat suka bekerja.
Hidup saya aman, gembira, tenang dan kreatif,
dan sekarang saya mahu menaikkan orang lain.
Menaikkan kerjaya dan peluang orang lain, bukan hanya saya.
Jadi saya harap, ia terus berkembang.
Tak percaya pelagak ngeri saya akan buat begini terhadap saya.
Bekas pelagak ngeri.
Tak, saya kena buat sesuatu...
Kevin.
Biar mak saya lihat. Tunggu.
Saya akan tukar pembalut ini. Bawa dia ke bilik tidur, dan dudukkan dia.
- Marilah. - Pergi ambil tuala basah.
Bukankah dia patut ke hospital?
Tidak. Saya akan sembuhkan dia. Itu kerja saya!
- Tunggu, awak seorang doktor? - Saya lebih baik daripada doktor.
Saya seorang mak.
Kiri, kanan.
Dia akan okey. Mak saya memang hebat.
Awak bagaimana? Awak okey?
Tak sangat. Ini masalah saya juga.
Doug mungkin salahkan saya atas kehilangan kerjanya.
Sebab itulah dia libatkan saya dalam permainan gila ini. Untuk balas dendam.
Ya. Okey, tak kisahlah.
Apabila Kevin kembali sihat, dia akan fikirkan rancangan yang hebat.
Tak. Kita tak boleh duduk diam saja.
Kita kena selesaikan masalah ini.
- Siapa orang yang Kevin paling percaya? - Ejennya.
- Yakah? - Ya.
- Mari pergi melawat mereka. - Sekarang? Kita tak boleh pergi sekarang.
Jordan, kita tak boleh pergi sekarang.
Apa kata begini? Awak terkenal, jordan.
Awak akan dikenali di sana. Itu masalahnya.
Kedua, Doug sebenarnya fikir awak dah mati.
- Betul tak? Awak dah letupkan dia. - Alamak. Betul juga.
Tuhanku, saya baru terfikir sesuatu yang hebat. Ucap terima kasih sekarang.
Boleh saya dengar dulu?
Cerdik. Itu langkah bijak, okey. Di belakang, ada barang samaran.
Saya selalu simpan di belakang. Cepat ambil beg.
- Awak ada barang samaran? - Ya.
Kadang-kala, Kevin suka hidup tanpa dikenali, bukan?
Sama ada dia nak pergi membeli barang, beri itik makan, mengejek orang asing.
Ya, saya tak nak pakai ini.
Ayuh. Awak dah lihat semuanya?
- Macam yang ini. Ini... - Andre, jalan!
Ya, saya tahu! Lihat saya buat pusingan kiri yang tajam! Lihat ini!
Ini sangat memalukan.
Kita bertuah sebab awak dan Kevin sama saiz. Awak faham maksud saya?
Anggap ini watak terhebat setakat ini.
Awak boleh. Awak...
AGENSI BAKAT BERSATU
Kami nak jumpa Scott Heyman.
Okey.
Awak siapa?
Ronald Mondolvia Ketiga.
Selamat berkenalan.
Ini seorang yang berbakat besar...
Bill. Nama saya Bill.
Bill Mondolvia.
Kami berdua keluarga Mondolvia.
Dia pak cik saya.
Sebelah mak saya.
Tak guna. Dia sangat pandai memasak.
Apa awak buat tadi? Mondolvia? Mana ada nama keluarga begitu.
Habis, awak nak apa? Okey? Saya tak boleh fokus.
Dialek awak sangat hebat.
- Dialek saya? - Ya.
Okey, ia tak berapa hebat, tapi maksud saya...
- Dialek saya, saya lakukan dengan hebat. - Tak kisahlah.
Sebab tak mungkin mereka akan benarkan kita berjumpa ejen Kevin.
Mungkin mereka dah telefon pengawal.
Kalau pengawal datang, kita jadi saja Ronald dan Bill Mondolvia,
pempengaruh Instagram yang terkenal dengan video membuka barang.
Apa ini? Kita buka kotak, ada kotak kecil pula.
- Okey? - Lihat, dia nak ke tandas.
Saya tak rasa Bill patut cakap "tandas," dia jenis kuno.
Dia lebih kepada, "Dia nak pergi berak."
Buat tak tahu saja. Ya, baik.
Tolong suka dan langgan.
Berhenti. Di sana.
- Di sana, itu ejen Kevin. - Dia bercakap dengan siapa?
Itu bukan Kevin.
Cuba jangan bergerak.
En. Kevin Hart perlu mendapat semula kekuatannya.
Tak kisah berapa lama, awak akan ada di sana.
Di rumah saya. Mendengar cerita saya.
Makan cop khinzir Krismas saya.
Masa suami saya tercedera beberapa tahun lalu, saya tak dapat selamatkan dia.
Tapi sekarang, saya dapat peluang kedua dengan awak.
Kevin Hart, khazanah Amerika.
Khazanah Cynthia.
Helo?
Mak, beri telefon kepada Kevin.
Tak boleh. Dia sedang tidur.
Ini hal kecemasan.
Suruh dia bercakap sekarang, mak. Cepatlah, bangunkan dia.
Helo?
Awak datang nak selamatkan saya? Saya rasa saya diracun.
Kevin, dengar baik-baik.
Kami baru saja selesaikan misi menyamar dan kami berjaya...
Doug ialah awak! Doug dah ganti awak!
Tunggu, apa? "Ganti"? Saya tak faham.
Itu sebab mak saya berikan awak narkotik dengan dos yang sangat rendah.
Jangan risau, apabila awak sedar nanti,
awak akan faham yang Doug cuba meyakinkan orang yang dia ialah awak.
Dia dah betulkan giginya, dia tukar rambutnya...
Gaya dia. Tuhanku. Dia ialah awak.
Ya, dia tak boleh tipu pekerja-pekerja saya.
Mereka akan tahu dia bukan saya.
Mereka kampung saya.
Kevin!
Awak naik gaji!
Awak naik gaji! Ya! Semua orang naik gaji!
Awak tahu kenapa? Sebab saya Kevin!
Saya Kevin!
Maaf, Kevin tiba-tiba sangat penat. Dia perlukan rehat. Selamat tinggal.
- Tak. - Mak, tidak. Mak...
Kalau Kevin nak kalahkan Doug, dia boleh berbincang dengan hanya seorang.
En. 206.
Saya tak tahu... Siapa En. 206?
Dia pelagak ngeri yang agak terkenal. Dia ialah mentor Doug.
Okey, baiklah, ini makin senang.
Kita cuma kena bawa Kevin berjumpa En. Dua-ratus-enam.
"Kita"? Tak. Tak nak. Saya tak nak jumpa 206.
Dia memang gila.
Dia hampir bunuh saya dalam latihan dan dia minta saya yang minta maaf.
Jordan, Kevin perlukan awak sekarang.
- Dia perlukan saya? - Ya.
Saya ingat Kevin tak perlukan sesiapa. Hingga dia perlukan semua orang.
Okey, baiklah.
- Jadi saya akan bawa dia jumpa En. 206. - Kenapa? Ini masalah Kevin.
- Awak patut biarkan dia pergi sendiri. - Tidak.
Selagi saya jadi pembantu Kevin, dia tak akan memandu sendiri lagi.
- Itu gear neutral. - Maaf. Saya pandu perlahan.
Saya cuba nak pandu laju, tapi sebaliknya berlaku.
Saya sangat gembira mak saya berjaya rawat awak hingga kembali sihat.
Apa awak kata pada saya?
Perempuan itu letak dadah dalam daging khinzir saya.
- Dia cuba racun saya. - Dia hebat, bukan?
Lihatlah awak sekarang. Okey, ayuh.
Jadi beritahu saya, kenapa kita panggil dia 206?
Sebab ada 206 tulang dalam badan manusia.
Sebelum dia jadi mentor pelagak ngeri, dia patah setiap tulangnya.
Sebenarnya tak, semuanya 205,
tapi pada hari terakhir, mereka kata dia patahkan tulang ke-206.
- Apa? Tulang yang mana? - Dia patahkan jari kelingking kaki kanan.
- Tuhanku! - Ya.
Helo?
206?
Hei, En. Dua-ratus-enam?
- Berhenti. Namanya 206. - Ya.
Tanda kata "Peminat sedekah dilarang." Berambus!
Kami tak nampak tanda. Tak ada tanda.
- Siapa yang ambil tanda saya? - Kami tak ambil.
Hei, apa pun, kami datang bukan nak minta sedekah.
Kami tak jual barang pun.
Awak tak kenal pun suara saya.
Awak tahu siapa yang datang sekarang?
Ini Kevin Hart. Pelawak, pelakon...
Saya dah cakap...
berambus dari sini!
Okey. Hei! Tak guna!
Ayuh, kawan, ini saya!
- Ini saya! - Dia Kevin Hart!
Berikan sebab saya tak patut bunuh awak berdua sekarang.
Filem Kevin seterusnya akan buat dia menang Oscar.
Okey. Tunggu. Anak didik awak.
- Kami datang sebab Doug Eunbanks. - Kenapa dengan dia?
Dia... Kami datang sebab dia dah gila.
Ya. Tidak, dia memang...
Itu tak benar, sebab awak tak layak menipu.
Saya datang bukan nak menipu. Saya bercakap jujur dengan awak.
Saya buang dia dan saya datang untuk betulkan keadaan.
Sekarang saya tak boleh lakukan tanpa awak, En. 206.
Awak nak teh apa?
DI BELAKANG SETIAP PELAGAK NGERI ADA SEORANG PELAKON SURAM
Saya buat awak tak selesa?
Tak, saya cuma gementar duduk di depan awak.
Sebab ada teh panas di atas kemaluan awak.
Apa yang awak buat? Apa yang...
Tuhanku. Apa ini?
- Kawan. Ayuh. - Apa ini?
Ayuh, kawan.
Orang Babylon purba percaya pakaian dalam hanyalah tanda kelemahan.
Saya setuju dengannya.
Saya menghormatinya.
Tabik.
Saya cuma...
Saya cuma nak berterima kasih atas masa awak sebab saya tak tahu awak...
Berterus-terang saja sebab awak di sini.
Saya tahu awak mentor Doug.
Betul tak?
Kalau ada orang tahu cara dia, saya rasa, awak...
Saya perlukan bantuan.
Jaga mata awak.
Mari pergi berjalan.
Doug Eubanks lebih daripada sekadar bekas pelajar saya.
Dia kawan saya. Orang kepercayaan saya.
Walau sekejap, pada 2003, dia kekasih saya.
Doug pelagak ngeri yang paling berani yang pernah saya latih.
Pernah sekali, dia suruh saya tikam dengan pemecah ais.
Dia nak tahu rasanya, jadi dia boleh tunjuk di depan kamera.
- Awak lakukannya? - Dengan gembira.
Kesakitan benda biasa pada kami.
Mempertaruhkan nyawa demi pelakon lain setiap hari di set.
Kadangkala, pelakon itu akan ucap terima kasih.
Kadangkala, mereka tak cakap pun.
Kadangkala, mereka hanya pecat awak sebab mereka fikir mereka John Rambo
tapi mereka hanya orang tak guna dengan ego yang besar.
Ya. Jadi, hei, awak nak pujuk dia bagi pihak saya?
Pelakon bercakap.
Pelagak ngeri... beraksi.
Awak kena berlawan dengan Doug.
Awak akan kalah.
Tak guna, jadi kenapa awak bercakap dengan saya?
Saya bercakap dengan awak
sebab setiap orang terperangkap dalam cerita rekaan sendiri.
- Saya tahu cerita yang awak terperangkap. - Ya. Cerita balas dendam.
- Bukan balas dendam. Tapi penebusan. - Tak, saya pasti ia balas dendam.
Apa yang sebenarnya awak nak?
Saya nak hidup saya semula dan kalahkan Doug.
Kalahkan Doug. Jadi dia musuh awak?
Doug itu orang jahat? Awak orang baik? Saya cuma nak sahkan hal yang saya dengar.
Okey. Mungkin kami berdua orang jahat.
Tak, Kevin.
Awak berdua orang baik.
- Awak dengar tak? - Saya cuba fahamkan.
- Dia berasmara dengan Doug. - Saya tak dengar. Apa?
- Dia berasmara dengan Doug. - Saya terlepas. Saya...
- Masa mula-mula. Dia kata begitu. - Tak, saya nampak kumbang. Saya...
- Maknanya, dia nak berasmara dengan awak. - Tak. Tunggu. Tak. Dia tak...
Ini... dojo saya.
Nampak macam hutan. Tapi tak apa.
Tuhanku.
- Maafkan saya. - Maaf.
- Saya nak lalu. - Ya.
- Saya nak lalu. - Silakan. Maaf.
Awak kena berkongsi jalan.
Salah kami. Kami tak tahu ini jalan.
Saya tak tahu.
Jadi di sinilah awak nak latih saya untuk kalahkan Doug?
Biar saya terangkan sesuatu.
Akidah Pelagak Ngeri. Jadilah pelakon anda.
Setiap watak yang awak pernah dilatih, Doug berlatih lebih kuat.
Setiap seni berlawan yang awak belajar, Doug betul-betul belajar.
Dia terpaksa. Apabila kamera berputar, nyawanya jadi taruhan. Bukan awak.
Duduk di Kampung Video, menghirup kopi, makan susyi daripada model telanjang.
Hei, pertama, saya terkena jangkitan mata yang teruk.
Saya belajar dari kesilapan. Sejak itu tak pernah jadi lagi.
Awak tak pernah hargai Doug.
Pelakon memang begitu.
Saya baru tahu ada ramai orang yang saya tak hargai.
Bagus, Kevin.
Itu satu perkembangan.
Lihat dahan di atas sana?
Ya.
Panjat pokok, dapatkan dahan dan terjun semula ke bawah.
Macam mana saya nak...
Awak nak tahu bagaimana Doug berfikir? Macam mana dia berfungsi?
Awak kena lihat dunia seperti dia melihatnya. Tanpa ketakutan.
Tapi saya agak takut. Saya mengaku.
- Bukan saya... - Saya sanggup jadi korban.
Awak memang sanggup.
Ini perjalanan Kevin. Itu dahannya.
Tak, awak tak faham. Awak tahu kenapa?
- Milik Kevin ialah milik saya. - Tapi...
- Ya, bukan sebab kekayaan. - Tak.
- Atau sebab duit. - Tak.
- Atau kejayaan awak. - Tak.
- Atau kereta awak yang hebat. - Tak.
Ya, bukan sebab itu. Tapi kesakitannya. Keperitannya.
Pada asasnya apa-apa yang buruk, itu milik saya juga. Itulah perjalanan saya
Baiklah.
Tuhanku.
Apa yang berlaku?
Kawan, ini tak nampak cantik dari belakang. Apa yang berlaku?
Kevin, awak tak boleh berlawan dengan Doug.
Tapi ada sesuatu yang awak ada tapi dia tak akan ada.
Awak ada kawan setia.
Andre?
Tak, Andre ialah... Andre macam... Apa orang kata...
- Saya cuma... - Dia...
- Tak. - Saya pembantunya...
Hei. Bukan. Andre awak punya apa?
- Saya nak awak cakap. - Dia hampir cakap.
- Dia di sana. Andre awak punya apa? - Awak tak...
- Dia awak punya apa? - Dia pembantu saya.
- Cakap. - Andre ialah... Dia kawan setia saya.
- Cakap. - Dia... Andre kawan setia saya.
- Cakap. - Dia kawan setia saya.
- Saya nak awak cakap. - Okey.
Andre ialah kawan setia saya.
Tak guna, Kevin, saya nak awak cakap.
Saya nak awak percaya hingga ke tulang sum-sum.
Andre... Andre kawan setia saya!
Saya kata Andre kawan setia saya!
Siapa kawan setia awak?
- Saya kata Andre kawan setia saya! - Saya kawan setia awak.
- Andre kawan... - Saya kawan setia awak!
Apa yang berlaku pada saya?
Menjerit itu bagus. Berkembang itu menyakitkan.
Itu kesakitan yang orang lain tak boleh gantikan.
Kevin, awak datang mencari mentor.
Tapi dia ialah awak. Awaklah mentor.
Ya.
Awak tahu apa? Baik awak ambil kesempatan ini berbual.
Berbual tentang hubungan baru.
Saya nak pergi ambil teh.
Hari yang mengagumkan.
Sekarang saya dah jadi pendamping awak, saya ada idea untuk Doug.
Kita boleh lakukan bersama. Kita kena rapat dengannya.
Okey, kita tak perlu rakam dia atau buat apa-apa... Kenapa?
- Parut pada tangannya. - Ya?
Saya rasa saya kenal parut itu.
"KABIN HATCHET" PROP DIGUNAKAN PADA 2018
Tiada penghantaran dalam jadual saya. Sila berpatah balik.
Hei, kawan. Saya ada temu janji dengan isteri saya dalam 30 minit.
Bebola daging malam ini.
Saya tahu saya perlu hantar bungkusan daripada Debra Simon di studio.
Sekarang, sama ada saya tinggalkan di sini atau hantar ke sana. Awak faham?
Apa yang awak nak saya buat?
Masuklah.
Itu yang saya fikir. Saya jumpa awak kejap lagi. Buka.
Okey. Hei. Ronald Mondolvia. Tukang Paip Mondolvia.
Berlesen dan diperakui. Ada yang berlesen, tapi tak diakui.
Orang lain, mereka diakui, tak berlesen. Saya, dua-dua ada.
- Debra Simon hantar tukang paip? - Bukan sebarang tukang paip.
Saya boleh buat apa-apa dengan paip. Kadang-kala saya tak perlukan paip.
Ada masa, saya tukang sampul manila.
Air ada di mana-mana. Memang gila.
- Apa di dalam van? - Tuhanku.
Awak kena bersabar.
Sebab ini, kawanku, ialah komod.
Marmar Itali yang diimport. Pembinaan sekeping yang cantik.
Bidet dengan 12 kelajuan. Ada pengering udara di kanan.
Awak nak masak, makan, makan sambil buang air pada masa yang sama.
Hanya ada beberapa dalam dunia.
Ini hadiah terbaik dalam dunia. Jadi, boleh tak awak, awak tahu?
Awak...
Awak nak tolong saya tak?
- Baiklah. Tak guna. - Ya, okey.
Saya akan perhatikan. Angkat. Guna belakang awak.
Barang besar nak lalu.
Okey. Andre dah tarik perhatian pengawal.
- Okey. - Awak pasti awak dah sedia?
Dalam keluarga kami, kalau pelakon tahap A ada masalah,
kami tak duduk diam saja.
Kami akan lawan dan kalau perlu, kami akan mati.
Wah. Dunia ini perlukan lebih ramai orang macam... Tunggu, siapa nama keluarga awak?
Mondolvia.
- Mana nak letak benda ini? - Itu soalan yang sukar.
Cuba awak fikir.
Awak boleh letak di bilik solekan, paparkan seperti barang berharga.
Atau awak boleh letak di tandas utama, simpan untuk diri sendiri.
Pilihan ketiga, dengar baik-baik, sebab ini memang gila.
Awak boleh letak di sini,
di tengah-tengah ruang tamu.
Awak boleh buang air sebesar-besarnya di sini,
melihat semua orang tepat pada mata, dan buat mereka tertanya-tanya.
Saya tahu perkara yang awak fikir, ini agresif, bukan?
- Mereka akan menghormati awak. - Tunggu, saya kenal awak, bukan?
Awak tak kenal...
Ya. Awak tahu?
Bukankah awak buang air besar di sana
hingga orang ingat ada anjing tersekat dalam paip?
Apa pula saya buang air... Kawan, apa yang awak merepek? Tak.
- Bukan awak? - Bukan.
- Bukan? - Anjing dalam paip?
Adakah ia dachshund? Nampak macam dachshund...
Tak, itu anjing?
- Tunggu di sini. Saya akan uruskan awak. - Ya, saya akan tunggu di sini.
Awak buat saya nampak teruk, awak faham tak?
Kevin, awak okey, sayang? Semuanya sangat hebat. Awak okey?
Ya, saya okey. Berpeluh sampai basah lencun.
Tuhanku. Macam mana awak boleh terlupa buat lubang?
Mari keluarkan awak dan beraksi. Apa pendapat awak?
- Baiklah, ayuh, mari. - Ya!
Apa yang awak buat?
Cerita kelakar. Awak akan rasa nak gila.
Saya paku kotak ini agak kuat.
Saya tak boleh keluarkan tanpa bantuan alatan.
Tunggu kejap, saya nak pergi ambil barang, nanti saya datang. Okey? Jumpa lagi.
Hei, Andre, baik awak berhenti main-main. Betullah. Andre.
Andre!
Hei.
Itu bunga api?
Saya tinggal di sebelah di Estet Mondolvia.
Awak yang nyalakan? Awak tahu ini haram?
Itu bukan kami punya. Saya tak tahu siapa yang nyalakan.
Menakutkan saya. Saya pakai perentak jantung.
Macam mana awak nak terangkan?
Puan, saya dah kata itu bukan kami punya. Saya tak buang air dalam paip.
Apa?
Itu untuk Andre.
Andre?
Andre... Ayuh, kawan. Saya serius.
Kenapa lama sangat? Ke mana awak pergi?
Awak tinggalkan saya di dalam kotak. Jangan buat lagi.
Apa bunyi itu?
Hei. Andre, itu bunyi gergaji?
Andre, tunggu.
Okey. Perlahan-lahan.
Awak akan potong kepala saya. Tuhanku, kepala saya.
Tiada lagi gergaji! Okey! Tuhanku!
Tak guna. Apa semua ini, Andre?
Tak guna.
Bagi pihak semua pelagak ngeri, saya teruja untuk kata...
Ini hari perhitungan awak!
Tunggu!
Awak nak beritahu pelagak ngeri yang besar perlukan gergaji?
Itulah maksud saya. Dua lelaki.
Apa kata dua anjing dalam mangkuk? Saya nak makan.
Ya.
Awak ada pisau.
Orang besar macam awak.
Legenda pelagak ngeri perlukan pisau? Untuk orang macam saya? Itu yang perlu?
- Saya akan bunuh awak dengan tangan. - Apa? Apa awak nak...
Ya.
Saya fikir awak taklah hebat sangat.
Jordan pun boleh kalahkan awak.
Topeng itu 100% poliester. Tak boleh bernafas. Berpeluh sampai tak nampak.
- Budak kecil pun boleh kalahkan saya. - Itu alasan yang panjang.
Tumbukan Superman!
Tak guna.
Tak guna. Andre, buatlah benda pendamping tu.
Saya ada-adakan saja tentang pendamping awak.
Awak ingat saya nak tolong awak?
Awak ingat saya nak pilih pelakon tamak, lupa diri,
dan melebih-lebih daripada seorang pelagak ngeri?
Saya cuma rasa kelakar untuk beri awak harapan palsu sebelum awak mati.
Tak guna! Awak akan patahkan tangan saya.
Ya, dan setiap 206 tulang dalam badan awak.
- Kemudian saya makan punggung awak. - Saya dah agak. Awak suka punggung.
- Saya tikam awak. - Pisau comel.
Awak nak buat apa dengannya? Nak cederakan saya?
Tak, tapi dia.
Dahsyat.
Oh, awak dapat dia. Okey.
Tuhanku.
Okey. Hei.
Lihat saya. Pandang mata saya.
Awak okey.
Haus.
Apa?
Saya haus.
Kami akan ambilkan minuman.
Awak baling pisau pada kepalanya.
Saya tak tahu nak buat apa. Saya tujukan pada bahunya.
Macam mana awak boleh tuju pada bahu? Dia sama besar dengan pendiang api.
Ini dia.
Dia dah bangun. Petanda yang bagus. Bagus. Dia okey.
- Apa yang awak cakap... Dia okey? - Ya, dia...
Dia macam zombi. Apa maksud awak dia okey?
Tuhanku, dia akan melecur.
Tangannya akan melecur.
Itu bukan hal paling teruk berlaku padanya.
- Betul juga. - Hai.
- Hei. Itu dia. - Hai.
Macam mana keadaan awak, kawan? Tuhanku.
- Dia baru... - Dia okey.
- Dia cuma tidur sekejap. - Dia bukan mati, dia okey.
- Dia okey? - Ya.
Tunggu, di mana Andre?
Di mana anak kesayangan saya?
Ya, jangan risau, sebab saya dah jumpa dia.
Maafkan saya. Maafkan saya. Saya tersilap sedikit.
Saya ditangkap.
Saya ingat saya dengar suara awak, tapi bukan. Rupanya suara dia.
- Saya pendamping paling teruk. - Diam.
- Saya akan diam. - Diam!
Kalau awak cederakan walau sehelai rambut anak saya, saya bersumpah,
anak haram, saya akan carik-carik awak.
- Siapa awak? - Itu mak saya. Saya sayang mak.
Jika mati, sayang dari syurga.
- Apa mak awak buat di sini? - Sokongan moral.
- Saya sayangkan dia. - Saya sayang mak.
Tapi saya boleh belasah awak! Cubalah!
- Mak. - Mak sayang kamu.
Kenapa awak semua tak ada pistol?
- Kami bukan nak bunuh sesiapa. - Yakah?
Jadi di mana En. 206?
Dia... sedang buat sarapan.
Awak ingat saya melawak?
Semua ini lawak.
- Diamlah. Kenapa awak menangis? - Saya boleh rasa awak sedih...
Lelaki itu mentor saya.
Dia pencetus idea saya. Kekuatan saya.
Pada 2003, walau sekejap,
masa saya keliru tentang seksualiti, dia jadi kekasih saya.
- Bunyi macam... - Diamlah!
- Jangan... - Hei. Dengar cakap saya.
- Doug. Kami bersimpati dengan awak. - Sangat bersimpati.
Kami bersimpati.
Awak bersimpati?
Jadi awak semua orang cerdik.
Saya betul-betul ingat saya dah bunuh awak semua di pejabat itu.
Baiklah, Doug.
Doug, dengar cakap saya. Jangan apa-apakan dia, kawan.
- Awak dengar tak? Jangan cederakan dia. - Tiba-tiba awak nak ambil berat?
Tiba-tiba, awak ada hati, Tin Man?
Awak tak pernah kisah.
Lelaki ini hanya pekerja awak.
Maknanya dia boleh dibuang, bukan?
Bukan begitu. Dia sangat bertentangan dengan itu.
- Andre berusia 34 tahun. - 35.
- Dia guna tangan kiri. - Tangan kanan.
- Dia takut dengan kala jengking. - Saya suka kala jengking.
- Dia menang pertandingan ejaan. - Saya dapat tempat keempat.
Dia hafal semua dialog House Party. Dia juga bermain.
- Kamu buat begitu. - Saya buat begitu. Itu saya.
Andre ialah seorang lelaki yang saya tak boleh hidup tanpanya.
Saya akan setia sampai mati.
Walau saya harap tak perlu begitu.
- Saya rasa saya akan mati. - Sudah.
- Okey, cukup. Saya akan diam. - Doug, hentikan semua ini.
Awak tak nak dia, kawan. Awak mahukan saya. Saya yang bersalah.
Saya yang buang awak.
Macam sampah hari Selasa dan biarkan awak begitu saja.
Tanpa mengelip mata, saya buat begitu. Awak mahukan saya. Bukan dia.
Jadi lepaskan dia. Lepaskan dia dan ambil saya.
Itu yang awak nak? Awak nak saya lepaskan dia?
- Cakap sekali lagi. - Saya nak awak lepaskan dia.
- Mama, awak pula? - Tolonglah lepaskan dia.
- Lepaskan dia. - Lepaskan dia.
- Awak nak pergi? - Kalau boleh.
Semua orang suruh. Saya patut lepaskan awak.
- Saya akan lepaskan. - Terima kasih.
Pastikan awak lihat. Awak sedang lihat?
- Terima kasih. - Pergi dari...
- Tak guna. - Tidak.
Tuhanku... Dia lepaskan. Dia betul-betul lepaskan.
- Saya dah lepaskan dia. - Doug, hentikan sekarang.
Saya tak kisah, orang kerdil.
Jadi mari lakukan cara susah, anak haram.
Saya dapat awak.
Sayang. Anak saya masih hidup.
- Dia hidup. - Dia hidup.
- Saya okey. - Kamu okey.
Saya okey. Meja itu selamatkan saya.
Awak nampak saya? Itu jatuhan bebas. Saya tak dapat lakukan di hutan.
- Ini korban saya untuk awak. - Mari bangunkan awak.
Saya sayang...
- Hati-hati. - Okey, kita kena bawa dia... Tuhanku!
Apa berlaku?
- Tak ada apa. - Hanya sedikit serpihan meja, cuma...
- Bahagian mana? - Jangan pegang.
- Kenapa? Saya nak tahu. - Jangan pegang.
Tak ada apa-apa. Biasa saja. Hanya selumbar. Tak apa.
- Ambilkan penyepit. Mari keluarkan. - Kenapa tahan saya? Keluarkanlah.
- Jangan tahan saya. - Berhenti.
Mari bawa dia ke hospital.
Rasa macam ada sesuatu pada buah pinggang saya, bukan?
- Masa saya berjalan... - Sayang, ayuh.
Okey, Tuhanku.
Apa ini?
Saya pasangkan lampu boleh ubah tapi awak tak pernah tahu cara menggunakannya.
Selama ini saya sentiasa jadi pelagak ngeri awak, Kevin.
- Bawa dia ke hospital, mak. - Jordan, ikut saya.
Okey, hati-hati. Ayuh, sayang, bantu saya.
Lihat, Kevin, ia bukan hanya jatuh bagi pihak awak,
dan disepak di muka, dan membuat set terbakar.
Bukan itu saja yang saya buat supaya awak nampak hebat.
Awak masih ingat Justice Squad Part Two?
Awak buat keputusan untuk naikkan berat badan 10kg.
Maknanya saya kena naikkan berat badan 10kg juga, Kevin.
Saya penghidap pra-diabetes, tak guna pentingkan diri. Saya hampir koma.
Okey, hei, Doug. Bertenang. Okey?
- Maafkan saya, kawan. Saya tersilap. - Tutup mulut awak.
Mak, tidak. Tidak, saya tak boleh... Mak, saya tak boleh pergi.
Tak, mak takkan biarkan kamu mati. Bukan untuk kali kedua.
Mak, dengar, okey? Okey, pandang saya.
Saya tahu mak nak sangat selamatkan ayah.
- Ya. - Saya tahu.
Tapi ini tak sama. Saya bukan sekadar pembantu Kevin.
Saya pendampingnya.
Mak nak tahu apa peraturan pertama sebagai pendamping?
- Jangan membahayakan? - Tak. Itu doktor, mak.
Peraturan pertama ialah tiada pendamping.
Itu Fight Club, mak. Mak pun tahu. Ada Brad Pitt dan Ed Norton, mak.
Jadi beritahulah.
Okey, dengar cakap saya. dan dengar baik-baik.
Masa saya jadi pendamping, saya selalu cemburu
dengan pelakon utama dan kemegahan mereka.
Saya beritahu diri, Doug, saya kata saya akan jadi pelakon utama.
Saya akan dapat kemegahan yang sama. Saya mahukannya. Saya nak rasa. Saya dapat.
Tapi masa saya rasa, saya tersilap. Saya pentingkan diri. Saya jadi bodoh.
Saya sedar saya perlukan kampung saya. Awak sebahagian daripadanya. Okey?
Saya perlukan awak. Saya sangat perlukan awak.
Sekarang, berikan saya peluang untuk menebusnya.
Berikan saya peluang untuk buktikan yang ini yang saya mahukan.
Yang saya mahukan awak. Saya perlukan awak.
Apa kata kalau saya tak bagi peluang?
Saya hidup dengan baik. Saya tinggal di rumah agam awak.
Saya tinggal di sini. Saya dapat kerjaya awak.
Ejen awak suka saya.
Mereka suka saya. Berikan saya watak dalam filem.
- Chucky dalam Child's Play yang baharu... - Awak setuju?
Mari ke sini sebelum saya potong mulut awak.
Saya dah setuju sertai filem baharu Woody Allen.
Tak sabar nak lihat media mengerumuninya.
Tak. Ayuh. Bangun. Ayuh.
Apa yang berlaku?
Mak rasa kamu cuba yakinkan mak
walaupun kamu tertusuk oleh Perkakasan Pemulihan yang besar,
kamu nak balik ke sana dan melawan orang gila
yang lebih kuat daripada kamu dari segala segi.
Sebab kamu bukan hanya pendamping. Tapi kamu kawan baiknya.
Betul cakap mak.
Jadi kenapa bersusah payah begini? Pelakon Sweden? Bilik seksaan?
Awak fikir senang nak mencuri identiti seseorang?
Awak fikir senang nak curi mukanya? Tak mudah, cik adik.
Lebih sukar daripada itu. Saya kena dapatkan cap jarinya dulu.
Selepas itu, saya kena cari semua kata laluan awak.
Apabila dah dapat, saya perlukan identiti suara awak.
Semua rahsia yang awak tahu. Saya dapat semuanya.
Jadi sekarang awak ada semua yang perlu untuk jadi Kevin.
Awak buang tahi lalat, orang gila.
Ya, betul. Awak tahu kenapa? Sebab saya Kevin Hart.
Saya ada semua duit dalam dunia. Saya dapat dermatologi terbaik.
Sebab saya Kevin Hart.
Doktor Sanchez takkan sentuh kulit kasar...
- Dia lakukannya, tak guna. - Tak guna.
Mari, budak. Terima pukulan.
- Tunggu. - Apa?
Tumbukan Superman!
Tak, bukan hari ini.
- Saya dah kata. - Anak haram.
Saya masih belum selesai dengan awak.
Ya.
- Lihat, saya dapat badan awak. - Awak tak akan buat begini.
- Beri saya peluang. - Tapi...
- Doug, tidak. - Sekarang saya nak jiwa awak.
Jangan ambil jiwa saya.
Saya akan dapatkan jiwa awak... Apa terjadi pada saya?
Apa awak buat pada saya? Tak guna.
MAHU LAKUKAN AKSI SENDIRI KEVIN HART
- Awak tikam saya. - Hei. Itu pengakhiran Doug.
- Awak kenakan saya. - Anak haram!
Tunggu, Andre...
Itu serpihan yang tertusuk awak?
Pendamping selamanya.
Tak, benda itu tak boleh dicabut untuk hentikan pendarahan.
Saya dah kata itu idea bodoh, tapi pernahkah dia dengar cakap?
- Saya lakukan apa saja untuk awak. - Hei. Pandang saya.
Awak pendamping terbaik yang pernah saya jumpa.
Tolong panggil polis. Perhatikan Doug hingga polis datang. Okey?
Kami akan bawa awak ke hospital.
Kali ini, saya memandu.
Sebenarnya, saya akan memandu.
Saya nampak awak memandu tempoh hari, jadi saya rasa lebih baik saya ambil alih.
- Apa kata kita... - Kita akan tahu nanti.
Saya gunakan tangan dan kaki. Awak duduk atas paha saya.
Okey, dia pengsan. Saya dapat awak, kawan. Tolong jaga Doug.
Saya dapat awak, kawan.
Dulu saya bodoh.
Saya biarkan ego menguasai.
Sejujurnya saya... Saya bertuah sebab masih hidup.
- Kami berdua masih hidup. - Kenapa dia ada dengan kita?
- Sebab dia orang penting bagi saya. - Okey.
- Hai. Maaf, saya terlambat. - Juga dia.
Serta mereka.
Baiklah. Siapa wanita tua itu?
Awak bercakap tentang wanita jelita di belakang itu? Itu mak saya.
- Mak, bagaimana dengan makanan? - Sangat mengelirukan.
- Ya. - Tapi mak suka.
Saya belum pasti wataknya.
Kami masih cuba mencari idea, tapi saya tahu saya perlukan sekampung
menjalankan dunia Kevin dan dia penduduk kampung.
"Kampung" apa?
Wah, Kevin. Awak memang dah berubah.
Saya cuma belajar menghargai orang yang penting dalam hidup saya.
Maknanya awak setuju berlakon dalam Jeffersons 2?
Ya, cuma saya nak periksa dengan pelagak ngeri saya dulu.
Bukankah dia di penjara sekarang?
Ya, entahlah. Saya tak ingat langsung.
Saya terlupa.
Terlupa.
Hei. Pengawal! Lepaskan saya dari sini.
- Awak tangkap orang yang salah. - Diamlah.
Saya Kevin Hart.
Terjemahan sari kata oleh Rozailina Othman
Penyelia Kreatif NHAzizan