Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Είναι Παρασκευή.
Και είναι σχεδόν 7:00 μ.μ.
Τα αδέρφια του άντρα μου θα έρθουν σπίτι
για να συζητήσουν για ένα οικογενειακό θέμα.
Αν και δεν το λες ακριβώς συζήτηση
όταν πρόκειται για τον Χουλιάν και τα αδέρφια του.
Δώσε μου αυτό που μου έδωσες την προηγούμενη βδομάδα.
Και λίγο τυρί.
Ο Χουλιάν είπε να μην αγοράσω τίποτα, αλλά μιας και βρίσκονται μια στο τόσο…
Είναι τρία αδέρφια. Ο Βίκτορ, ο μεγαλύτερος,
μετά η Νατάλια
και τέλος ο Χουλιάν, ο σύντροφός μου.
Η Νατάλια επέμεινε να βρεθούν για να μιλήσουν για τον πατέρα τους.
Ο πεθερός μου είναι 89 χρονών.
Είναι χήρος. Η Νατάλια λέει ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να ζει μόνος του.
Χάνεται όλο και πιο συχνά.
Τελευταία έχει αποκτήσει την κακή συνήθεια να δείχνει το πέος του στις γειτόνισσες.
Αυτά. Τι χρωστάω;
Σύμφωνα με τη Νατάλια, πρέπει να πάρουν μια απόφαση γρήγορα
πριν χειροτερέψει το πράγμα και συμβεί κάτι σοβαρό.
Ο Βίκτορ είπε ότι θα καθυστερούσε λίγο.
Φαίνεται ότι, όπως πάντα, έχει πολλή δουλειά.
Ο Βίκτορ είναι παντρεμένος με τη Μαρίσα. Έχουν τέσσερα παιδιά και δύο σκυλιά.
Γνωρίστηκαν όταν ήταν νέοι στο πανεπιστήμιο.
Μετά από πολλή επιμονή, τα έφτιαξαν,
και ο Βίκτορ την άφησε έγκυο.
Ο πεθερός του είναι γνωστός δικηγόρος.
Ο Βίκτορ έπιασε δουλειά στο οικογενειακό γραφείο.
Αν και ακόμη και σήμερα κανείς δεν ξέρει τι κάνει ακριβώς.
Είναι ένας δήθεν, ένας φαφλατάς,
όπως τον αποκαλεί πάντα ο Χουλιάν.
Κάνει ό,τι του λέει η γυναίκα του
για να διατηρήσει το στάτους που ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα είχε.
Η Νατάλια.
Η Νατάλια, από την άλλη, δεν μοιάζει με τα αδέρφια της.
Είναι σοβαρή, εσωστρεφής,
εμμονικά μεθοδική και πολύ τελειομανής.
Είναι αναγνωρισμένη καθηγήτρια
και στον λίγο ελεύθερο χρόνο που έχει
γράφει άρθρα και μεταφράζει από ένας Θεός ξέρει πόσες γλώσσες.
Είναι παντρεμένη με τον Χερόνιμο.
Έχουν μια κόρη.
Ποτέ δεν ήταν ευτυχισμένη όμως.
Ο Χερόνιμο πάντα την κεράτωνε.
Το ξέρουμε όλοι.
Ευτυχώς, η Νατάλια έχει μια φίλη με την οποία είναι πολύ δεμένη.
Πάνε μαζί παντού και ταιριάζουν πολύ.
Η φίλη της είναι ελεύθερη.
Δεν υπονοώ κάτι,
αλλά μερικές φορές εύχομαι να μην ήταν τόσο σοβαρή η Νατάλια,
να μην ήταν τόσο σφιγμένη και να χαλάρωνε λίγο.
Γεια.
Σπανίως βρίσκονται.
Και μ' αρέσει να τους βλέπω μαζί,
να διαφωνούν και να τσακώνονται.
Εγώ είμαι μοναχοκόρη. Οι γονείς μου έχουν πεθάνει.
Τώρα αυτοί είναι η οικογένειά μου.
Και η οικογένεια είναι ό,τι πιο σημαντικό,
γιατί οι σύντροφοι μπορεί να σε αφήσουν ανά πάσα στιγμή.
Οι φίλοι πάνε κι έρχονται.
Η οικογένεια όμως, τα αδέρφια, είναι πάντα εκεί.
Δεν ξέρουν πόσο τυχεροί είναι.
53 ΚΥΡΙΑΚΕΣ
Η πόρτα.
Γεια.
Ο Χουλιάν. Μόλις γύρισε.
Τώρα θα κάνει ότι το είχε ξεχάσει.
Τι;
Τίποτα. Μιλούσα μόνη μου.
-Πού ήσουν; -Σε ένα κάστινγκ.
Αλήθεια;
-Δεν μου το είχες πει. -Όχι.
Για μια τηλεοπτική σειρά;
Όχι, για ένα διαφημιστικό.
Και τα διαφημιστικά για την τηλεόραση είναι.
-Σωστά; -Έτσι λένε.
Για τι ήταν το διαφημιστικό;
Για γκασπάτσο.
Παίζω μια ντομάτα.
Ωραία.
Θα κάνω ένα ντους.
Εντάξει.
Μην αργήσεις. Θα έρθουν όπου να 'ναι.
Ποιοι θα έρθουν;
Τα αδέρφια σου. Το ξέχασες;
Σήμερα;
Είσαι σίγουρη;
Την Παρασκευή δεν ήταν;
Είναι Παρασκευή.
Μάλλον ήθελα να το ξεχάσω.
Μάλλον.
Ετοιμάζεις σνακ;
Ετοιμάζω σνακ, ναι.
-Γιατί ήξερα ότι θα το ξεχνούσες. -Τι υπονοείς;
Τίποτα. Ηρέμησε.
Εντάξει.
Απλώς λέω ότι όσο περισσότερα σνακ σερβίρουμε, τόσο περισσότερο θα κάτσουν.
Ναι, αλλά έρχονται μια στο τόσο.
Εγώ είμαι νοσοκόμα. Ο Χουλιάν είναι ηθοποιός.
Αλλά δεν είχε πολλή τύχη ο καημένος.
Έχει δουλέψει στην τηλεόραση και το θέατρο,
αλλά ποτέ δεν γνώρισε επιτυχία.
Γνωριστήκαμε πριν από πέντε χρόνια κι ερωτευτήκαμε αμέσως.
Ειδικά ο Χουλιάν.
Δεν έχουμε παιδιά και νοικιάζουμε αυτό το διαμέρισμα.
Η Νατάλια με πήρε τρεις φορές.
Πήρε το μεσημέρι να σου μιλήσει.
Της είπα να σε πάρει στο κινητό.
-Τι ήθελε; -Να μάθει αν μίλησες στον Βίκτορ.
-Για τι; -Για μια λάμπα.
Ποια λάμπα;
Δεν ξέρω.
Είπε ότι θα σε έπαιρνε στο κινητό γιατί ήταν σημαντικό.
Μια λάμπα δεν μπορεί να είναι τόσο σημαντική.
Καρολίνα.
Τι;
Τι κάνεις;
Πήρα κάτι λουλούδια.
Αφού δεν έχουμε άλλο βάζο, έβγαλα αυτό.
-Ήταν φυλαγμένο στην ντουλάπα. -Κρυμμένο.
Κρυμμένο στην ντουλάπα. Δεν είναι το ίδιο.
Μας το δώρισε ο αδερφός σου. Μιας και θα έρθει σήμερα…
Μιας και θα έρθει σήμερα, τι;
Δεν θα έκανες ντους;
Το συζητήσαμε. Ίσως το ξέχασες.
Ήθελα να το πετάξω από το μπαλκόνι. Δεν με άφησες.
Ναι, σωστά.
-Πού να βάλω τα λουλούδια όμως; -Το έκανες επίτηδες.
Πρέπει να ταΐσουμε τη γάτα.
Καρολίνα.
Ακούω.
Πήρες λουλούδια για να βγάλεις το βάζο;
Πήρα λουλούδια γιατί είναι όμορφα και θα αρέσουν στους καλεσμένους μας.
Είναι αδέρφια μου, όχι καλεσμένοι μας.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε καλή εντύπωση. Αντιθέτως.
Αν δεν καταλαβαίνεις πώς λειτουργεί η οικογενειακή δυναμική,
καλύτερα να μην ανακατεύεσαι.
-Τι; -Η οικογενειακή δυναμική.
-Αυτό το βάζο είναι απαίσιο. -Δεν είναι τόσο άσχημο.
Είναι απαίσιο, και το ξέρεις πολύ καλά.
Είναι άσχημο, κιτσάτο κι εξεζητημένο.
Όπως ο αδερφός μου.
Δεν ξέρω αν το θυμάσαι, αλλά ο Βίκτορ μάς το δώρισε τα Χριστούγεννα.
Και μετά μάθαμε ότι του το είχε χαρίσει ένα πολυκατάστημα.
Άνοιξε μια κονσέρβα.
Και σκέφτηκε
"Αφού πρέπει να πάρω ένα δώρο στον χαζό αδερφό μου,
θα του δώσω αυτό το βάζο και θα φανώ άρχοντας".
Ποια κονσέρβα;
Με τις αντζούγιες.
Και συγγνώμη κιόλας,
αλλά το ότι σκέφτηκες ότι ήταν καλή ιδέα να βάλεις το βάζο στην τραπεζαρία
ώστε να νομίσει ο Βίκτορ ότι μας άρεσε το βάζο του
με εκνευρίζει.
Ηρέμησε. Θα το βάλω αλλού.
Άντε πάλι. Ήρεμος είμαι. Δεν φαίνομαι ήρεμος;
Δεν είμαι σίγουρη, αγάπη μου.
Πώς πήγε η μέρα σου;
Καλά, μέχρι τώρα.
Λέω μόνο ότι πρέπει να προσέχουμε με τις χειρονομίες.
Γιατί εσύ έχεις καλές προθέσεις, αλλά ο Βίκτορ θα το δει αλλιώς.
Και δεν χρειάζεται ειδική μεταχείριση.
Είναι ο αδερφός μου, όχι ο πρόεδρος. Κατάλαβες;
Απόλυτα.
Κι επειδή έρχονται σπίτι, πρέπει να τους σερβίρουμε και φαγητό.
Γιατί, φυσικά, ο Βίκτορ κανόνισε να μαζευτούμε εδώ.
Δεν είμαστε άξιοι για τη βίλα του στη Λα Μοραλέχα.
Μην τυχόν και λερώσουμε τα περσικά χαλιά του.
Τώρα τσίτωσα λίγο.
Λιγάκι, ναι.
Άντε, πλύσου.
-Τι να κάνω με τις αντζούγιες; -Βάλ' τες στα κράκερ.
-Τι ώρα τούς είπες να έρθουν; -Είπα στον Βίκτορ να έρθει στις οχτώ.
-Μα είναι ήδη οχτώ. -Το ξέρω.
Θα αργήσει μισή ώρα, όπως πάντα.
Τα κουλ άτομα, όπως αυτός και η γυναίκα του,
φτάνουν πάντα τελευταία, λες και σου κάνουν χάρη.
Η αδερφή σου δεν είναι έτσι.
Γι' αυτό της είπα να έρθει στις εννιά.
-Θες να μάθεις γιατί; -Πεθαίνω να μάθω.
Γιατί, επειδή ξέρω ότι θα έρθει μισή ώρα νωρίτερα,
θα συναντηθούν στην είσοδο της πολυκατοικίας στις 8:30,
θα ανέβουν μαζί και δεν θα με ζαλίσουν.
Είναι κουραστικό το να έχεις αδέρφια.
Εσύ δεν καταλαβαίνεις.
Η αδερφή σου έρχεται νωρίς για να βοηθήσει.
Όχι. Όταν πας κάπου νωρίτερα, είναι ενοχλητικό.
Αλλά, φυσικά,
επειδή έχει αυτήν την ανάγκη να συνεισφέρει
και θέλει να πάνε όλα καλά…
Όπως αυτή η συνάντηση.
Ο πατέρας μου μπερδεύτηκε, πήρε λάθος λεωφορείο
και βρέθηκε στο Κολμενάρ ντε Ορέχα.
Και λοιπόν; Γι' αυτό θα τον κλείσουμε σε γηροκομείο;
Και ξέρεις
κάτι ακόμη;
Τι;
Αν ο μπαμπάς θέλει να δείχνει το πουλί του στη γειτόνισσα, ας το κάνει.
-Ναι. -Είναι στα τελευταία του.
Έτσι είμαστε οι άντρες, και δεν φταίμε εμείς.
Φυσικά. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνω,
αλλά το συζητάμε άλλη μέρα, όταν δεν θα έχουμε καλεσμένους.
Νατάλια.
Ναι.
Όχι, δεν χρειάζεται να φέρεις τίποτα. Δεν θα πάρει πολλή ώρα.
Πού είσαι;
Τι;
Δεν ήταν σήμερα;
Αύριο, Σάββατο.
Όχι…
Δεν πειράζει.
Όχι, μάλλον μπερδεύτηκα.
Ναι… Όχι, μη σκας. Θα ξαναβάλουμε τις αντζούγιες στην κονσέρβα.
Πλάκα κάνω.
Εντάξει, τα λέμε αύριο στις 8:30.
Όχι, στις 9:00.
Εσύ στις 9:00.
Γεια.
Πιο πολύ στεναχωριέμαι για το βάζο. Πάνω που το βγάλαμε από την ντουλάπα.
Είναι Σάββατο και είναι πάλι σχεδόν 7:00 μ.μ.
Το πρωί ο Χουλιάν ξύπνησε πολύ κακόκεφος και ήθελε να ακυρώσει τη συνάντηση.
Πιστεύει ότι για τη χθεσινή παρεξήγηση φταίνε τα αδέρφια του.
Συχνά παίρνουν αποφάσεις κι αλλάζουν γνώμη χωρίς να του το πουν.
Λέει ότι αυτό συμβαίνει από τότε που ήταν παιδιά
και έχει να κάνει με την περιφρόνηση απέναντι στα μικρά αδέρφια.
Ευτυχώς, μετά το μεσημεριανό, η διάθεσή του έφτιαξε
και δεν ακύρωσε τη συνάντηση.
Νατάλια.
-Πάντα στην ώρα σου. -Ήρθα νωρίς για να σας βοηθήσω.
Φυσικά.
-Πώς είσαι; -Πολύ καλά.
Πέρνα.
Χουλιάν.
Νατάλια.
Χτύπησα το κουδούνι, αλλά δεν μου άνοιξες.
Γιατί έκανα ασκήσεις χαλάρωσης. Τις κάνω όποτε έχω καλεσμένους.
-Έχει έρθει ο Βίκτορ; -Όχι. Περίεργο.
Νόμιζα ότι θα ερχόσασταν μαζί.
Μάλλον δεν υπολόγισα σωστά.
-Τι; -Τίποτα. Μην του δίνεις σημασία.
-Επιστρέφω αμέσως. -Πού πας;
Πάω να αγοράσω γατοτροφή.
-Θα έρθω μαζί σου. -Ναι.
Είσαι σίγουρη;
Μην αρχίσουμε να μαλώνουμε από τώρα.
Εγώ θα κάνω ένα ντους. Δεν μπόρεσα στο γυμναστήριο.
Πέρνα.
-Χθες σε πήρα τρεις φορές. -Ναι.
Μου το είπε η Κάρολ. Ανησυχείς για μια λάμπα.
Ακριβώς.
Ξέρεις ότι η αδερφή σου είναι πολύ υστερική.
-Θύμωσες; -Λιγάκι.
-Εσύ δεν θυμώνεις ποτέ. -Άλλαξαν τα πράγματα.
Έπρεπε να μου το 'χες πει.
Ήθελα μόνο να μάθω αν την άλλαξες.
-Τη λάμπα; -Ναι, Χουλιάν, τη λάμπα.
Φυσικά. Για ποια λάμπα μιλάμε ακριβώς;
Στο μπάνιο του μπαμπά.
-Δεν μίλησες με τον Βίκτορ; -Ποιος είναι ο Βίκτορ;
-Η λάμπα τρεμοπαίζει. -Τρεμοπαίζει;
Ο μπαμπάς λέει ότι κάνει τσαφ.
Τι κάνει;
Τσαφ. Έτσι λέει ο μπαμπάς. Αναβοσβήνει.
Ο καημένος μού ζητάει εδώ και καιρό να την αλλάξουμε.
Μπορείς να πας αυτήν τη βδομάδα;
Εντάξει, θα πάω.
Μην ανησυχείς. Ηρέμησε.
Ήρεμη είμαι. Δεν φαίνομαι ήρεμη;
Δεν είμαι σίγουρος.
"Τσαφ"; Σοβαρά; Ακούγεται χαζό.
Το ανέφερα στον Βίκτορ εδώ και μέρες.
Νόμιζα ότι είχατε μιλήσει ήδη. Είπε ότι θα σε έπαιρνε για να την αλλάξεις.
-Τι; -Τι;
Μπορείς να επαναλάβεις αυτό που είπες;
Αυτό που είπα. Είπε ότι θα σε έπαιρνε.
Το δεύτερο μέρος της φράσης.
Και ότι θα την άλλαζες εσύ.
Γιατί εγώ;
Δεν ξέρω, Χουλιάν. Κάποιος πρέπει να την αλλάξει.
Ναι, αλλά γιατί εγώ; Γιατί δεν την αλλάζει αυτός;
Ή η καθαρίστρια.
Είναι μεγαλύτερη από τον μπαμπά.
Θα ζαλιστεί αν ανέβει σε σκάλα. Και ο Βίκτορ…
Και ο Βίκτορ;
Ξέρεις, έχει πολλή δουλειά και…
Ναι, σωστά.
Ο καημένος.
-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.
Και πώς σου το είπε;
Τι;
Τι τόνο χρησιμοποίησε όταν μιλήσατε για το "τσαφ";
Τι είπε;
"Θα αλλάξει ο Χουλιάν τη λάμπα. Δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει".
Είναι απλώς μια λάμπα.
Φυσικά, ο Βίκτορ δεν καταδέχεται ν' αλλάξει μια λάμπα.
Οι αριστοκράτες δεν κάνουν τέτοια πράγματα. Αφού του χρωστάω λεφτά…
-Του χρωστάς λεφτά; -Γεια.
Ναι. Και λοιπόν;
Κοίτα, Χουλιάν, θέλω μόνο να αλλάξεις τη λάμπα του μπαμπά.
Ο Βίκτορ σκέφτηκε ότι είχες περισσότερο χρόνο.
Και γιατί νομίζεις ότι το σκέφτηκε;
Γιατί με θεωρεί τον μπάτλερ της οικογένειας,
το παιδί για τα θελήματα.
Εγώ δεν την αλλάζω.
Τι κάνεις;
Ψάχνω τα κλειδιά.
Εντάξει.
Τότε, τι θα κάνουμε;
Δεν ξέρω.
Θα το συζητήσουμε.
Πρώτα θα μιλήσουμε για το πουλί του μπαμπά και μετά για τη λάμπα.
Κατά τ' άλλα, όλα καλά;
Τέλεια. Αν δεν μπούμε σε λεπτομέρειες, όλα πάνε τέλεια.
-Κι εσύ; -Θέλω ένα ποτήρι νερό.
Πρέπει να πάρω ένα χάπι.
-Εσύ και οι ημικρανίες σου. -Ναι.
Τι ωραία λουλούδια!
Ναι, πολύ ωραία.
Κρίμα, γιατί θα πρέπει να τα πετάξουμε, εκτός αν τα θέλει κάποιος.
Μαζί με το βάζο.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, πώς μπορώ να βοηθήσω;
Βάλε πάλι τις αντζούγιες στα κράκερ.
Εντάξει.
Δεν το έχουμε συζητήσει ακόμα.
-Τι; -Σου άρεσε το βιβλίο;
Ποιο βιβλίο;
-Το μυθιστόρημα. -Ποιο μυθιστόρημα;
Αυτό που έγραψε ο Βίκτορ.
Έγραψε μυθιστόρημα;
Ο μπαμπάς χρειάζεται νέο πλυντήριο…
-Νατάλια. -Τι;
Μην αλλάζεις θέμα.
-Το πρόσεξες; -Λιγάκι.
Δεν ήξερα ότι δεν το ήξερες.
Δεν πειράζει.
Ναι, ξέρω ότι δεν πειράζει.
Σίγουρα σ' το είπε ο Βίκτορ, αλλά θα το ξέχασες, γιατί είσαι πολύ…
Τι;
Ξέρεις, ξεχνάς πράγματα.
Θα σου δώσει το βιβλίο. Ηρέμησε.
Ήρεμος είμαι.
Δεν φαίνομαι ήρεμος;
Πιο ήρεμος δεν γίνεται.
Μάλιστα…
Ο αδερφός μου έγραψε ένα μυθιστόρημα.
Εντυπωσιακό, έτσι;
Σιγά το πράγμα. Θέλω να πω…
Είναι σπουδαίο νέο.
Από πότε γράφει μυθιστορήματα;
Ας μιλήσουμε για τον μπαμπά καλύτερα.
Απλώς τα λέμε λίγο ενώ περιμένουμε τον καλλιτέχνη.
-Πότε το έγραψε; -Δεν ξέρω.
Ναι, ξέρεις. Πες μου.
Δεν ξέρω. Πάει καιρός. Ένας χρόνος ίσως.
-Ένας χρόνος; -Πάνω κάτω.
Μιλάτε συχνά γι' αυτό;
Όχι, μια στο τόσο.
-Όταν δεν είμαι εγώ μπροστά. -Ναι, όταν δεν είσαι μπροστά.
Εμένα μου το είπε γιατί ήθελε τη συμβουλή μου.
Ήθελε τη συμβουλή σου;
Είναι ένα κυριακάτικο χόμπι.
Κυριακάτικο χόμπι; Τι εννοείς;
Έγραφε το μυθιστόρημα τις Κυριακές.
Τις Κυριακές;
Ναι, Χουλιάν.
Έτσι λέει στην πρώτη σελίδα.
Του πήρε 53 Κυριακές να γράψει το βιβλίο.
Έρχομαι.
53 Κυριακές;
Απίστευτο!
-Τώρα κατάλαβα. -Τι κατάλαβες;
Γιατί δεν απαντάει ποτέ στο τηλέφωνο.
Είναι δύσκολο να γράψεις ένα βιβλίο.
-Μην τον υπερασπίζεσαι. -Όχι.
Ναι. Πάντα προσπαθείς να τον δικαιολογήσεις.
Λέω μόνο ότι είναι δύσκολο να γράψεις ένα βιβλίο.
Ακριβώς.
Και αυτό που υπονοεί αυτή η φράση
είναι ότι αφού είναι τόσο δύσκολο να γράψεις ένα βιβλίο,
ο Βίκτορ δεν έχει χρόνο να απαντήσει στο τηλέφωνο,
ειδικά όταν τον καλεί ο ηλίθιος αδερφός του,
δηλαδή εγώ.
Χουλιάν, ξέρεις πώς είναι ο Βίκτορ.
Απαντάει μόνο όταν τον βολεύει, όταν θέλει, όταν γουστάρει.
Και γιατί;
Τι εννοείς;
Γιατί έγραψε ένα βιβλίο;
Ίσως νιώθει την ανάγκη να μιλήσει για κάποια πράγματα…
-Να μιλήσει για πράγματα! -Ξέρεις τι εννοώ.
Ξέρω τι εννοείς, Νατάλια. Ξέρω τι εννοείς.
Το ελπίζω.
Ο καημένος.
Μίλησα χθες στη γειτόνισσα για τον μπαμπά,
που της έδειξε τα γεννητικά του όργανα.
Ξέρεις τι μου είπε;
Πώς σου φάνηκε το βιβλιαράκι του;
-Μην τον κοροϊδεύεις. -Δεν τον κοροϊδεύω.
Ναι, είπες "βιβλιαράκι".
-Σαρκαστικά. -Αλήθεια;
Είναι αλήθεια. Δεν μπορώ να αντισταθώ.
Γιατί ζηλεύω.
Κατά βάθος, θαυμάζω πολύ τον αδερφό μου.
Τον θαυμάζεις;
Πολύ.
-Μπορώ να μπω στο μπάνιο; -Φυσικά. Ελεύθερα.
Ευχαριστώ.
Ο Βίκτορ δεν ήρθε ακόμα;
Θα έρθει όπου να 'ναι.
-Τι λέγατε; -Θα σου πω μετά.
Και τι θέμα έχει;
Είναι ερωτικό;
Είναι λίγο μακροσκελές.
-Του το έχεις πει; -Όχι.
Με παίρνει κάθε μέρα για να με ρωτήσει αν το διάβασα.
Μ' έχει ζαλίσει. Θέλει να του πω τη γνώμη μου.
Αλήθεια; Μαλακία.
Θέλει να είμαι ειλικρινής.
Δεν πρέπει να λες ποτέ την αλήθεια.
Γενικά, εννοείς;
Γενικά και πάντα.
Είναι κακόγουστο.
Ο αδερφός μου έγραψε ένα βιβλίο.
Ένα βιβλίο; Τέλεια.
Όπως και να' χει, πρέπει να είσαι πολύ περήφανη.
-Τι έκανα πάλι; -Τίποτα. Θέλω να πω…
Σ' ακούει, σ' εκτιμά. Γι' αυτόν, η γνώμη σου είναι μια μορφή αναγνώρισης.
Η γνώμη μου δεν μετράει περισσότερο. Μην αρχίζεις.
Για τον Βίκτορ, η γνώμη μου μετρά όσο η γνώμη των κάκτων του.
Αρκετά, Χουλιάν. Μην το κάνεις θέμα.
Θα σου το δώσει. Κι αν όχι, καλύτερα.
Έτσι δεν θα χρειαστεί να το διαβάσεις και να πεις τη γνώμη σου!
Τώρα θυμώνει.
Ωραία.
Ναι.
Άλλωστε, ο Βίκτορ σε εκτιμά αλλιώς.
-Τι; -Σε εκτιμά αλλιώς.
Το άκουσες, Κάρολ;
-Ο αδερφός μου μ' αγαπάει. -Βλέπεις;
Πότε σου το έδωσε;
Δεν ξέρω. Πριν από μερικούς μήνες.
Μάλιστα. Πριν από μερικούς μήνες;
Όταν πήγαμε στο σπίτι του μπαμπά για τα γενέθλιά του.
Εσύ έλειπες. Ίσως γι' αυτό δεν σου το έδωσε.
Όχι, ήμουν κι εγώ εκεί.
-Όχι, δεν ήσουν, Χουλιάν. -Ναι. Ήρθα αργά, αλλά ήρθα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Κι εμένα ο Ντοστογιέφσκι δεν μου έδωσε κανένα βιβλίο.
Δεν είναι όλα τόσο περίπλοκα όσο νομίζεις.
Ίσως δεν είχε άλλα αντίτυπα μαζί του,
και γι' αυτό δεν σου το έδωσε.
-Μια περιορισμένη έκδοση για εκλεκτούς; -Ίσως.
Και;
Και αρκετά. Αν ο Βίκτορ δεν έχει έρθει σε πέντε λεπτά, φεύγω.
Είναι καλοδεμένο;
Μάλλον.
Είναι σημαντικό.
Δεν ξέρω. Είναι δεμένο, Χουλιάν.
Σκληρόδετο;
Όχι.
Για οικονομία. Όλοι οι πλούσιοι είναι τσιγκούνηδες.
-Πώς τη λένε τη γάτα; -Φάνι.
-Φάνι… -Την τάισες;
Ναι, γλυκιά μου. Και σου άρεσε;
Τι έκφραση είναι αυτή;
Τι έκφραση;
Αυτή που έκανες όταν σε ρώτησα.
-Μπορώ να καπνίσω εδώ; -Όχι, η γάτα έχει άσθμα.
Δεν πειράζει αν δεν σου άρεσε το βιβλίο, Νάτι.
Η αλήθεια είναι ότι μου άρεσε πολύ.
Αλήθεια; Πολύ;
Αρκετά.
Πολύ ή αρκετά; Γιατί δεν είναι το ίδιο.
Δεν είναι κακό, αλλά…
-Αμάν… -Τι;
Έβαλες ένα "αλλά" στο τέλος.
Κάποια πράγματα δεν λειτουργούν.
Για παράδειγμα;
Υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες. Κι έχει πολλά αφηγηματικά επίπεδα.
Θέλουν προσοχή τα αφηγηματικά επίπεδα.
Τα αφηγηματικά επίπεδα…
Και το τέλος δεν βγάζει νόημα.
Είναι βιαστικό.
Διαβάζεται εύκολα. Δεν είναι πολύ διασκεδαστικό, αλλά…
-Δηλαδή είναι… -Είναι το πρώτο του βιβλίο.
Ναι, είναι το πρώτο του βιβλίο, αλλά είναι…
-Είναι… -Τι;
-Είναι… -Τι είναι, Νάτι;
Είναι μαλακία!
Πάω εγώ!
Είμαι περήφανος για σένα.
Εγώ δεν χαίρομαι που δεν μου άρεσε το βιβλίο του.
Εσύ χαίρεσαι όμως.
Είναι άσχημο. Το παραδέχομαι.
Είναι η αλήθεια όμως. Η αλαζονεία δεν πρέπει να ανταμείβεται.
Δηλαδή έγραψε ένα βιβλίο από αλαζονεία.
Φυσικά.
Μην του πεις αυτό που σου είπα.
-Θα ένιωθα άσχημα. -Φυσικά και όχι. Δεν είμαι τόσο σκληρός.
Τόσες Κυριακές. Ο καημένος.
-Εσύ είσαι η καημένη. -Εγώ; Γιατί;
Γιατί τώρα πρέπει να του πεις τη γνώμη σου.
Ότι το βιβλιαράκι του είναι μια μαλακία. Σωστά, Νατάλια;
-Ποιος ήταν; -Ο Βίκτορ.
Και τι θέλει; Να παρκάρουμε την ΒΜW του;
Όχι, δεν θα έρθουν τελικά.
Θα μείνουν στη Μαρμπέγια γιατί αύριο θα κάνουν ιστιοπλοΐα και…
Μπορείτε να βρεθείτε την επόμενη βδομάδα.
Ή οποιαδήποτε άλλη μέρα.
Δεν με πιστεύεις, Νατάλια,
αλλά πραγματικά θαυμάζω τον αδερφό μου.
Ξέρεις γιατί;
Γιατί θα ήθελα πολύ να του μοιάσω.
Τώρα ποιος θα αλλάξει τη λάμπα;
Μετά τη δεύτερη αποτυχημένη προσπάθεια,
αποφάσισαν να βρεθούν μεσοβδόμαδα.
Η Νατάλια παρακάλεσε τον Χουλιάν να μην προκαλέσει τον Βίκτορ
μετά την "απαράδεκτη έλλειψη σεβασμού τις προάλλες".
Όπως είπε ο Χουλιάν λέξη προς λέξη.
-Περιμένεις πολλή ώρα; -Όχι πολλή ώρα.
Τη χειρότερη στιγμή βρήκε να βρέξει. Θεέ μου.
Συνέβη κάτι;
Όχι. Γιατί;
Το λέω γιατί ήρθες στην ώρα σου σήμερα.
Δεν θες να βγάλεις τα παπούτσια σου;
-Είναι μούσκεμα. -Ναι, ίσως να τα βγάλω.
-Ναι. Σαν στο σπίτι σου. -Ναι.
Με συγχωρείτε.
Και σκέφτηκα να πάρω ομπρέλα, αλλά τελικά…
Τι ωραία λουλούδια!
-Δεν είναι ωραία; -Ναι.
Έχουν αρχίσει να μαραίνονται, αλλά αυτό το βάζο τα αναδεικνύει.
Δεν συμφωνείς;
-Το βάζο. -Ναι.
Έφερα ένα κρασί.
Δεν ήταν ανάγκη.
Ναι. Αλλιώς, θα με κριτικάρετε μετά.
Είναι ένα παλαιωμένο μπορντό.
-Σίγουρα δεν έχετε δοκιμάσει τέτοιο κρασί. -Σίγουρα όχι.
Σ' αυτό το σπίτι πίνουμε πάντα φτηνό κρασί.
Σωστά;
-Πώς είναι τα κορίτσια; -Μια χαρά.
Ελπίζω να βρουν άντρες σύντομα και να φύγουν απ' το σπίτι, γιατί…
Και η γυναίκα σου;
Η Μαρίσα είναι μια χαρά, όπως πάντα. Κούκλα.
Ήθελε να έρθει,
αλλά αφού η Νατάλια επέμεινε να βρεθούμε μόνο οι τρεις μας…
Η Νατάλια έχει δίκιο. Αλλιώς, θα τραβούσε πολύ.
Σίγουρα δεν θες να βγάλεις τις κάλτσες σου;
Ή δώσ' του τις παντόφλες σου.
Τις παντόφλες μου;
Όχι. Με τίποτα.
Δεν χρειάζεται, Κάρολ.
Εξάλλου, δεν θα πάρει πολλή ώρα, σωστά;
Έτσι μπράβο, Βίκτορ.
Χουλιάν, αν συμφωνείς μαζί μου
ότι δεν χρειάζεται να βάλουμε τον μπαμπά σε γηροκομείο…
Ευχαριστώ. Είμαστε πλειοψηφία.
Μπορούμε να προσλάβουμε κάποιον να τον βοηθά στο σπίτι και τέλος.
Συμφωνείς μαζί μου, έτσι;
Ο δικηγόρος μου είπε να μην κάνω δηλώσεις πριν μαζευτούμε και οι τρεις.
-Κάρολ… -Τι;
Λυπάμαι που δεν ήρθα το Σάββατο, αλλά έπρεπε να πάμε στη Μαρμπέγια.
Δεν πειράζει. Μας το είπε η Νατάλια.
Βίκτορ, το να είσαι πλούσιος πρέπει να είναι κουραστικό.
Δεν φαντάζεσαι, Χουλιάν. Είναι εξουθενωτικό.
Εξουθενωτικό.
Είχα υποσχεθεί στον πεθερό μου να πάμε για ιστιοπλοΐα
με κάτι φίλους του που είχαν έρθει από το Σανταντέρ.
Ήταν σημαντικοί άνθρωποι. Άνθρωποι με πολλά λεφτά, Χουλιάν.
Αν ήταν σημαντικοί με πολλά λεφτά, καταλαβαίνω.
Δεν πειράζει. Δεν έγινε τίποτα, σωστά;
Απλώς ετοιμάσαμε μερικά σνακ.
Ναι, και οι αντζούγιες λατρεύουν να μπαινοβγαίνουν στην κονσέρβα.
Αντζούγιες. Τι ωραία. Από την Κανταβρία;
Όχι, από το σούπερ μάρκετ.
Θα σου φέρω παντόφλες. Μην περπατάς ξυπόλητος.
Λοιπόν, πώς πάει;
Όλα καλά.
Κι εσύ;
Κάνα νέο; Κάτι που δεν ξέρω;
Όχι. Γιατί;
Απλώς ρωτάω. Κουβέντα να γίνεται.
Ανταλλάξαμε κάτι μηνύματα την περασμένη βδομάδα.
Δεν συνέβη τίποτα αξιοσημείωτο από τότε.
Αν δεν συνέβη τίποτα αξιοσημείωτο από τότε, ησύχασα.
-Έχω πολλή δουλειά τελευταία. -Αλήθεια;
Το θέμα είναι ότι έχω γίνει υπερβολικά απαραίτητος.
Πρόσεχε, γιατί αν σε κάνουν διευθύνοντα σύμβουλο, την έβαψες.
Έχεις απόλυτο δίκιο.
Ναι.
Είμαστε πολύ διαφορετικοί, έτσι;
Οι δυο μας.
-Αλήθεια; -Ναι.
Εγώ θέλω όλο και περισσότερα κι εσύ συμβιβάζεσαι με τα λίγα.
Σε κοιτάζω έτσι γιατί δεν ξέρω τι να πω.
Ελπίζω να μη σε έθιξε αυτό που είπα.
Δεν ξέρω ακόμα.
Εσύ και το χιούμορ σου.
Σε ζηλεύω.
Δεν παίρνεις τίποτα στα σοβαρά, όπως κι αν πάνε τα πράγματα για σένα.
Λέγεται ένστικτο επιβίωσης, Βίκτορ.
Με συγχωρείς.
Οι παντόφλες.
Πάω λίγο στο φαρμακείο. Επιστρέφω αμέσως, εντάξει;
-Και μην τσακωθείτε χωρίς εμένα. -Όχι βέβαια.
Τις τελευταίες μέρες σκεφτόμουν
"Όταν δεις τον Χουλιάν, πρέπει να του πεις κάτι".
-Αλλά τώρα δεν… -Αλήθεια;
Τι ήθελες να μου πεις;
Δεν ξέρω. Θα το θυμηθώ.
Τελευταία σε παίρνω τηλέφωνο, αλλά δεν απαντάς ποτέ.
Πότε;
-Τις Κυριακές. -Τις Κυριακές;
Το απόγευμα.
Το απόγευμα; Περίεργο.
Αλήθεια; Γιατί;
Γιατί είμαι πάντα σπίτι.
Είσαι πάντα σπίτι τις Κυριακές;
Είμαι πάντα σπίτι.
Κι αν βγούμε το Σαββατοκύριακο, επιστρέφουμε πάντα μετά το μεσημεριανό.
-Αλήθεια; -Δεν απαντάω ποτέ αν δεν ξέρω ποιος είναι.
-Αλήθεια; -Όχι.
Γιατί δεν θέλω να μου αποσπάσουν την προσοχή.
Σωστά, θα είσαι
συγκεντρωμένος σε ό,τι κάνεις.
Ακριβώς.
Είναι καλό να έχεις αυτές τις στιγμές,
όταν είσαι μόνος
και σκέφτεσαι, αναλογίζεσαι,
και δίνεις μορφή κατά κάποιον τρόπο
σε όλα όσα θες να εκφράσεις,
αλλά δεν ξέρεις πώς.
Χουλιάν, το περιέγραψες τέλεια.
Ναι, το ξέρω.
Θα απλώσω τα ρούχα. Φαίνεται ότι σταμάτησε να βρέχει.
Δεν θ' αργήσω. Σαν στο σπίτι σου. Αν χτυπήσει η Νατάλια, άνοιξέ της.
Να έρθω κι εγώ;
Αν είναι ανάγκη.
Θα έρθω μαζί σου.
-Και τι ήθελες; -Να ζητήσω τη συμβουλή σου.
Αφού δεν απάντησες όμως, πήρα τη Νατάλια.
Τι κρίμα.
Και μετά με ζάλισε με τον μπαμπά.
Γιατί είναι άρρωστη, Χουλιάν.
-Τα βλέπει όλα τραγικά. -Δεν θα μπορούσα να το πω καλύτερα.
Όπως αυτή η επείγουσα συνάντηση.
Ο μπαμπάς πήρε λάθος λεωφορείο και βρέθηκε στο Τορελοντόνες.
Και λοιπόν;
Τις προάλλες με πήρε τρεις φορές. Τρεις φορές!
Τι ήθελε;
Να μου πει για τη λάμπα του μπαμπά. Κάνει τσαφ.
Ναι, τσαφ.
Της είπα να ηρεμήσει και ότι θα την άλλαζες εσύ.
Ναι, μου το είπε.
Κάν' το γρήγορα, γιατί μ' έχει τρελάνει, Χουλιάν.
Το πρόβλημα είναι ότι έχω πολλή δουλειά τελευταία και…
Αλήθεια; Βρήκες δουλειά;
Κάτι παίζει. Πέρασα από κάστινγκ.
-Για μια σειρά; -Όχι, για ένα διαφημιστικό.
Διαφημιστικό. Ωραία. Για τι;
Γκασπάτσο.
Ήθελαν κάποιον έμπειρο να παίξει μια ντομάτα.
-Μια ντομάτα; -Ναι.
Χουλιάν…
Το επάγγελμά σου… Ανησυχώ για σένα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Δεν είναι περίεργο που έχει αργήσει η Νατάλια;
Όντως.
Είναι ωραία εδώ, Χουλιάν.
-Σ' αρέσει; -Ναι.
Όχι όπως το σπίτι μου. Το σπίτι μου είναι…
Ναι.
-Και σε βλέπω καλά. -Καλά είμαι.
Ειδικά αν δεν μπούμε σε λεπτομέρειες.
Οπότε έχεις χρόνο.
Χρόνο;
Για να πας στο σπίτι του μπαμπά να αλλάξεις τη λάμπα που…
Ναι, που κάνει τσαφ.
-Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα; -Πες μου.
Παίζω την ντομάτα, πρέπει να βγάλω βόλτα τη γάτα,
οπότε δεν έχω πολύ χρόνο. Δεν μπορείς να πας εσύ την Κυριακή;
Την Κυριακή; Δεν μπορώ.
Όχι.
-Ξέρεις κάτι; -Τι;
Ας το κάνει η Νατάλια.
-Η Νατάλια; -Γιατί όχι;
-Έχεις δίκιο. -Γιατί να το κάνουμε εμείς;
-Γιατί είμαστε άντρες; -Είναι μοντέρνα.
-Και φεμινίστρια. -Ας αλλάξει αυτή τη λάμπα.
-Φτάνει πια. -Φτάνει πια με το τσαφ.
-Η Νατάλια είναι ξύπνια. -Ναι.
Έχει πολλά μεταπτυχιακά. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό.
Και σε ξεγελάει με αυτήν την αθώα έκφραση.
Σε ξεγελάει.
Και δεν σου λέει ποτέ τη γνώμη της. Ποτέ.
Ακόμα κι όταν θες να 'ναι αντικειμενική;
Τότε μπορεί. Ναι.
Δυσκολεύεται λίγο, αλλά ναι.
Ηρέμησε.
Ήρεμος είμαι.
Τρόπος του λέγειν.
Θα πλύνω τα χέρια μου. Πού είναι το μπάνιο;
Εκεί που ήταν πάντα. Στο τέλος του διαδρόμου, δεξιά.
Χουλιάν!
Θυμήθηκα τι ήθελα να σου πω.
Δεν είναι τίποτα σημαντικό.
Έγραψα ένα βιβλίο.
Ένα βιβλίο;
Εσύ;
Εγώ. Ο μεγάλος σου αδερφός, ναι.
-Ξέρω ότι είσαι ο μεγάλος αδερφός μου. -Έμεινες άφωνος.
Έχω εντυπωσιαστεί. Δεν το περίμενα.
Ξέρεις, Χουλιάν, μ' αρέσουν οι προκλήσεις.
Το ξέρουμε. Όλη σου η ζωή είναι μια περιπέτεια.
Χουλιάν…
Όχι…
Θα με χαροποιούσε πολύ…
Αλήθεια;
…αν το διάβαζες…
Για μένα; Τι τιμή!
…κι εσύ.
Με συγκινούν κάτι τέτοια.
Δώσ' το μου. Θα γράψω μια αφιέρωση.
Είναι ανάγκη;
Έτσι συνηθίζεται. Και δεν μου είναι κόπος.
Αν είναι έτσι…
-Αν δεν σου 'ρχεται κάτι… -Όχι.
-Μπορείς να το κάνεις άλλη μέρα. -Όχι, θα μου 'ρθει.
"Στον μικρό μου αδερφό,
που δεν φαίνεται μικρός…
αλλά κατά βάθος είναι".
Δεν ξέρω τι να πω.
Έχω μείνει άφωνος.
Άφωνος.
-Χουλιάν. -Τι είναι;
-Ήθελα να σου ζητήσω κάτι. -Μην πεις τίποτα.
-Δεν χρειάζεται. -Κι όμως.
Όχι. Δεν χρειάζεται.
Θέλεις
να σου πω πώς μου φάνηκε το βιβλίο όταν το διαβάσω.
Να είμαι αντικειμενικός και πάνω απ' όλα ειλικρινής, σωστά;
Απίστευτο, Χουλιάν!
Αυτό ακριβώς ήθελα.
Το περίμενα.
Το περίμενα και…
Ακόμα κι αν ήθελα, δεν θα μπορούσα να μην είμαι ειλικρινής μαζί σου.
Δεν ήξερα αν έπρεπε να σου το δώσω. Δεν ήμουν σίγουρος.
Αλήθεια; Γιατί;
Σκέφτηκα ότι θα ένιωθες υποχρεωμένος να το διαβάσεις
και ότι θα βαριόσουν.
Καθόλου. Ανυπομονώ να το διαβάσω.
Αφού δεν διαβάζεις, θα δυσκολευτείς πιο πολύ.
Πιο πολύ απ' ό,τι άλλοι;
Πολύ περισσότερο, γιατί δεν συνηθίζεις να διαβάζεις.
Φυσικά, γιατί πιστεύεις ότι θα δυσκολευτώ να το καταλάβω
πιο πολύ απ' ό,τι η αδερφή μας.
Πολύ περισσότερο.
Αλήθεια;
Φυσικά. Η Νατάλια έχει δύο πτυχία.
Μιλάει τέσσερις γλώσσες
και είναι συνηθισμένη στην αφηρημένη σκέψη.
Ενώ εσύ…
Εγώ είμαι μια ντομάτα.
Είναι διαφορετικά επαγγέλματα, Χουλιάν.
Σ' αυτό έχεις δίκιο.
Είναι ένα περίπλοκο μυθιστόρημα.
Ναι. Σίγουρα είναι γεμάτο αφηγηματικά επίπεδα.
-Πώς το ξέρεις; -Το φαντάζομαι.
Υπάρχουν τόσα επίπεδα που…
Που δεν καταλαβαίνεις τίποτα.
Τι;
Μην ανησυχείς. Μ' αρέσουν τα περίπλοκα θέματα.
Δεν είναι το πρώτο μου βιβλίο. Έχω διαβάσει βιβλιαράκια.
"Βιβλιαράκια";
Βιβλία.
Με συγχωρείς.
Κάρολ.
Ναι.
Τι κάνεις;
Όχι, τίποτα.
Είναι ένα παιχνίδι που παίζουμε συχνά τελευταία.
Βγάζουμε τις αντζούγιες και μετά τις ξαναβάζουμε στην κονσέρβα.
Τι είπε η Κάρολ;
Την πήρε τηλέφωνο η Νατάλια.
Λυπάται πολύ, αλλά είναι στο κρεβάτι με αφόρητη ημικρανία,
οπότε δεν θα έρθει.
Αλήθεια;
Να πάρει.
Είναι της μόδας.
Οργανώνεις ένα τραπέζι και δεν έρχεται κανείς. Δεν το ήξερες;
Τι να κάνω; Να μείνω για φαγητό ή…
-Δεν είναι ανάγκη. -Έχεις δίκιο.
Καλύτερα όταν θα είμαστε και οι τρεις.
Συμφωνώ. Μην τυχόν και τσακωθούμε άδικα.
Θα πάρεις εσύ τη Νατάλια;
Ναι. Θα την πάρω εγώ, ναι.
Και γιατί να πάρω εγώ τη Νατάλια;
Για να της πεις ν' αλλάξει τη λάμπα.
Ναι, σωστά.
-Να την αλλάξει αυτή. -Το τίμημα της επανάστασης.
Το τίμημα της επανάστασης!
-Τα λέμε. -Εντάξει.
-Να μου φιλήσεις την Κάρολ. -Εντάξει.
Χουλιάν,
εκείνο το βάζο…
είναι πολύ άσχημο.
Βάλτε αυτό που σας πήρα εγώ.
Είναι 6:45 και είναι πάλι Παρασκευή.
Μόλις τελείωσα τη βάρδιά μου και ο Χουλιάν έρχεται όπου να 'ναι.
Σήμερα είχε γύρισμα και ξύπνησε πολύ νωρίς ο καημένος.
Ο Βίκτορ και η Νατάλια ήρθαν ήδη.
Ο Χουλιάν θα χαρεί, γιατί επιτέλους έφτασαν μαζί.
Αλλά φαίνεται ότι ο Βίκτορ ξέχασε το κινητό του στο αμάξι.
Ο Χουλιάν πέταξε τα λουλούδια χθες, γιατί είχαν μαραθεί,
κι έβαλε το βάζο στην ντουλάπα.
Απ' ό,τι βλέπω όμως,
σήμερα η Νατάλια έφερε άλλο ένα μπουκέτο.
Τα είδα όταν περνούσα από το ανθοπωλείο και σκέφτηκα…
Είναι υπέροχα. Δεν ήταν ανάγκη όμως.
Κι όμως. Ειδικά επειδή δεν ήρθα τις προάλλες.
-Κι αφού σας αρέσουν τα λουλούδια… -Ναι.
Ειδικά στον Χουλιάν.
Δεν απαντάει. Δεν μου απαντάει από χθες το βράδυ.
-Ποιος; -Ο πατέρας μου.
Δεν ξέρει να χρησιμοποιεί το ακουστικό, οπότε δεν απαντά.
Μια μέρα μπορούμε να φάμε με τον πατέρα σου και τα παιδιά.
Εμένα μ' αρέσει όταν έρχεστε σπίτι.
Της αρέσει πολύ, κι αυτό θα έχει κακό τέλος.
-Χουλιάν. -Δεν ήξερα ότι ήσουν εδώ.
Τελικά τελειώσαμε νωρίς.
Νατάλια, πώς πάνε οι ημικρανίες σου;
Καλύτερα.
Λυπάμαι που δεν ήρθα τις προάλλες.
Κι εμείς λυπούμαστε.
Αναγκαστήκαμε να σε κριτικάρουμε.
-Κοίτα τι μας πήρε η Νατάλια. -Ξέρω ότι σας αρέσουν πολύ.
Πολύ.
Και ο Βίκτορ;
Γύρισε στο αμάξι. Ξέχασε το κινητό του.
Οι καλλιτέχνες είναι πάντα αφηρημένοι.
Δεν θα το πιστέψεις. Βρεθήκαμε στην είσοδο.
-Τι σύμπτωση! -Πράγματι.
Υπάρχει πολλή δουλειά από πίσω.
Πώς πήγε το γύρισμα;
Είχες γύρισμα;
Για μια σειρά;
-Θα κάνω ντους. -Για ένα διαφημιστικό.
Τι διαφημιστικό;
-Γιατί δεν της λες; -Δεν χρειάζεται.
Για γκασπάτσο.
Έπαιζε μια ντομάτα.
Μπορεί να είναι ενδιαφέρον, σωστά;
Δεν είναι εύκολο να παίζεις μια ντομάτα.
Λοιπόν…
Ο Βίκτορ μού είπε ότι σου έδωσε το βιβλίο τις προάλλες.
Είσαι ευχαριστημένος, έτσι;
Δεν είμαι σίγουρος.
Είχες φαγωθεί να το διαβάσεις.
Το διάβασε δύο φορές.
Αλήθεια;
Πολύ γρήγορα.
Πέρασε όλο το απόγευμα στον καναπέ.
Μιλάμε για το βιβλιαράκι του Βίκτορ;
Εγώ δεν θα το έλεγα βιβλιαράκι.
Μη μου πεις ότι σου άρεσε.
Του άρεσε πολύ.
Πλάκα κάνεις, έτσι;
Δεν έχεις ιδέα πόσο μου τη δίνει. Νιώθω χάλια, Νάτι.
Πώς είναι δύνατο να σου άρεσε;
Δεν ξέρω.
Γι' αυτό ανησυχώ.
Κάποιος λόγος θα υπάρχει.
Το ελπίζω.
Ίσως δεν το κατάλαβες.
Έτσι πίστευα στην αρχή.
Μετά το ξαναδιάβασα. Και μ' άρεσε ακόμη πιο πολύ.
-Μου άρεσαν πολύ οι μεταφορές. -Πολύ.
Ποιες μεταφορές;
-Δεν ήθελα να τελειώσει. -Ναι.
Πάω εγώ.
Σου ζήτησε κι εσένα να 'σαι ειλικρινής;
Ειλικρινής και αντικειμενικός.
-Συγγνώμη. -Τι σου φαίνεται αστείο;
Τίποτα. Θέλω να σε ακούσω
να του λες πόσο σου άρεσε το βιβλίο του.
Δεν θα του το πω.
Πρέπει να του πεις την αλήθεια.
Άλλωστε, σίγουρα πίστευε ότι δεν θα το τελείωνα πριν το καλοκαίρι,
δεδομένου ότι εγώ θα δυσκολευόμουν περισσότερο.
Τώρα με συγχωρείς, θα σνιφάρω λίγο σαμπουάν.
Για να μου φτιάξει το κέφι.
-Βίκτορ. -Κάρολ!
-Πώς είσαι; Καλώς ήρθες. -Πάλι εδώ.
Πέρνα.
Τελευταία έχω έρθει σ' αυτό το διαμέρισμα περισσότερες φορές
απ' ό,τι όλα τα χρόνια που μένουν εδώ.
Μένουν καιρό εδώ;
Ναι, Βίκτορ. Από τότε που είναι μαζί.
-Αλήθεια; -Ναι.
Αλήθεια;
Κάρολ, δεν έχει έρθει ακόμη ο Χουλιάν;
Ναι, κάνει ντους.
Είχε γύρισμα σήμερα. Για το διαφημιστικό.
Σωστά, το διαφημιστικό. Μου είπε ότι έπαιζε…
-Τι έπαιζε; -Μια ντομάτα.
Κάρολ, δεν νομίζεις ότι ήρθε η ώρα να το αφήσει;
Πρέπει να ξεχάσει το όνειρό του και να πάει παρακάτω.
Μπορώ να του βρω δουλειά στο γραφείο.
Ως σοφέρ. Πάντα χρειαζόμαστε σοφέρ.
Πες του το.
Φυσικά. Όχι σήμερα όμως.
Ναι, καλύτερα άλλη μέρα.
Λοιπόν, επιτέλους είμαστε όλοι εδώ.
Είσαι ικανοποιημένη, αδερφούλα;
Τι υπονοείς;
Τίποτα. Δεν υπονοώ τίποτα.
Όχι, είπες "ικανοποιημένη".
Δεν είμαι ηλίθια, Βίκτορ.
Θύμωσες; Εσύ δεν θυμώνεις ποτέ, Νατάλια.
Πλέον θυμώνω. Συνήθισέ το.
-Έπρεπε να με είχες προειδοποιήσει. -Μην τσακώνεστε.
Όχι, δεν τσακωνόμαστε, Κάρολ. Όχι ακόμα.
Απλώς κουβεντιάζουμε, σωστά;
Είπες "ικανοποιημένη". Το τόνισες.
-Δεν το ήθελα. -Το τόνισες όμως.
Κι αυτό που με ενοχλεί είναι ο τόνος σου, αυτό που υπονοείς.
Κάρολ, σου φάνηκε ότι ήθελα να υπονοήσω κάτι;
Υποσχέθηκα στον Χουλιάν να μην πω τη γνώμη μου.
Αφού απαγορεύονται οι κουνιάδες…
Λες και μου κάνατε χάρη που ήρθατε.
Λες και δεν σας αφορά η υγεία του μπαμπά.
Δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μου. Ηρέμησε.
Ήρεμη είμαι.
Δεν με βλέπεις ήρεμη; Είμαι πολύ ήρεμη.
Έχω κουραστεί όμως να μου φέρεστε έτσι.
Πάντα φέρεστε σαν να είστε ανώτεροι.
Ειδικά αν σκεφτείς ότι εγώ είμαι πάντα αυτή που ανησυχεί.
Ίσως δεν θα 'πρεπε να ανησυχείς τόσο.
Τι θες να πεις;
Ότι όταν τα παίρνεις όλα πολύ σοβαρά, παύουν να είναι αστεία.
Πολύ ενδιαφέρουσα θεωρία. Πού τη διάβασες;
Στο εγχειρίδιο για αρχάριους συγγραφείς που σου πρότεινα;
Με συγχωρείτε. Μήπως να περιμένετε τον Χουλιάν πριν αρχίσετε να τσακώνεστε;
-Ναι. -Έχεις δίκιο.
Έχεις δίκιο. Συγγνώμη.
Κάρολ, σας έφερα κάτι.
Κάτι αντζούγιες, απ' τις καλές όμως.
Ευχαριστώ πολύ. Δεν ήταν ανάγκη.
Μου φέρνεις λίγο νερό; Για το χάπι για τις ημικρανίες.
-Φυσικά. Αμέσως. -Ευχαριστώ.
Η μαμά έλεγε ότι οι ημικρανίες είναι μισόκλειστα συρτάρια.
"Μισόκλειστα συρτάρια";
Τι σημαίνει αυτό;
Είναι μια μεταφορά.
Ως συγγραφέας, θα 'πρεπε να το ξέρεις.
Μιας και το ανέφερες…
Τι ανέφερα;
Τελείωσες το βιβλίο μου;
Κάρολ!
Τι;
-Θες βοήθεια; -Όχι, δεν χρειάζεται.
Σίγουρα;
-Νατάλια; -Τι;
-Τι έγινε; -Πότε;
Τώρα.
Προσπαθείς να αλλάξεις θέμα;
Το πρόσεξες;
Λιγάκι, ναι. Φυσικά.
Αν δεν σου άρεσε, δεν πειράζει. Πες το μου.
Το ξέρω ότι δεν πειράζει.
Θέλω μόνο να είσαι ειλικρινής και…
Ξέρω.
Δεν θα ήταν καλύτερα όμως να το συζητήσουμε άλλη μέρα;
-Ναι. -Νερό.
Ευχαριστώ.
Θέλω να πω…
Έχουμε να συζητήσουμε σημαντικά και λεπτά ζητήματα σήμερα.
-Σωστά, Κάρολ; -Ναι.
Έλα τώρα. Μόνο ένα σχόλιο.
Η πρώτη σου εντύπωση όταν το διάβασες.
Οι πρώτες εντυπώσεις είναι απατηλές.
"Απατηλές".
Ναι…
Και δεν αντανακλούν πάντα τη γνώμη σου.
Μόνο τέσσερις λέξεις. Επιγραμματικά.
Επιγραμματικά;
Τη ρωτάω για το βιβλίο μου.
Το διάβασε.
-Αλήθεια; -Ναι.
Διάβασες το βιβλίο, Νάτι;
Δεν μου το είπες.
Πώς σου φάνηκε;
Τι ωραία. Είστε εδώ και οι τρεις.
-Χαιρόμαστε που είστε εδώ απόψε. -Δεν είναι αλήθεια.
Μπορείτε να καθίσετε στο τραπέζι.
Εγώ θα δω μια σειρά στο δωμάτιό μου. Οπότε μπορείτε να μιλήσετε ελεύθερα.
-Ευχαριστούμε, Κάρολ. -Ευχαριστούμε.
Νατάλια.
Ακούμε.
Πόσο καιρό σού πήρε; Πάνω από μια βδομάδα;
-Γιατί; Είναι σημαντικό; -Πολύ σημαντικό.
Όσο πιο γρήγορα, τόσο το καλύτερο.
-Δεν το ήξερες; -Όχι.
Δεν ξέρω. Μια δυο βδομάδες ίσως.
Τι;
-Το διάβαζα όποτε είχα χρόνο, τα βράδια… -Και;
Η αλήθεια είναι ότι με εξέπληξε πολύ.
Την εξέπληξε πολύ.
-Ναι, δεν το περίμενα. -Δεν το περίμενε.
-Αυτό είναι καλό ή κακό; -Εξαρτάται.
Από τι εξαρτάται;
Από πολλά πράγματα.
Η αλήθεια είναι ότι δεν φανταζόμουν ότι μπορούσες να γράψεις κάτι τέτοιο.
Δεν είναι εύκολο βιβλίο.
Δεν ξέρω αν σε καταλαβαίνω, Νατάλια.
-Έτσι είναι οι κριτικές, Βίκτορ. -Θέλω μόνο να μάθω αν της άρεσε.
Θέλει μόνο να μάθει αν σου άρεσε.
Η αλήθεια, Βίκτορ, είναι ότι δεν…
Δεν μου είναι εύκολο αυτό που θα πω.
Είναι δύσκολο να λες την αλήθεια.
Η αλήθεια είναι ότι…
Μου άρεσε πολύ!
Τι είπε;
Ότι της άρεσε πολύ.
Σου άρεσε πολύ, Νατάλια;
Ναι, μου άρεσε πολύ.
Σίγουρα;
Για πρώτο βιβλίο, είναι πολύ καλό.
"Για πρώτο βιβλίο, είναι πολύ καλό".
Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως.
Νιώθω πιο ήρεμος.
Για να είμαι ειλικρινής,
ανησυχούσα για το πώς σου φάνηκε, αδερφούλα.
Σου άρεσε πολύ ή πάρα πολύ; Γίνε πιο συγκεκριμένη.
Γιατί δεν καθόμαστε να ξεκινήσουμε;
Δεν το βρήκες βαρετό, έτσι;
Καθόλου.
Αντιθέτως. Σε συγχαίρω.
-Τον συγχαίρεις; -Με συγχαίρει.
Ευχαριστώ πολύ, Νατάλια.
-Η γνώμη της είναι σημαντική για μένα. -Η γνώμη της.
Ναι, γιατί είναι το κοινό του βιβλίου.
-Με συγχωρείτε. -Φυσικά.
Η Μαρίσα.
Αγάπη μου. Τι είναι;
Κοίτα να δεις…
Ώστε σου άρεσε πολύ το βιβλιαράκι του.
Όχι, μην ανησυχείς…
Ήρθαμε να μιλήσουμε για τον μπαμπά.
Μάλιστα. Είναι μέρος της στρατηγικής σου.
Φυσικά. Τι θα κερδίσω αν του πω ότι το βιβλίο του είναι μαλακία;
Αν θιχτεί και τσαντιστεί πριν αρχίσουμε να μιλάμε;
-Δεν σου άρεσε το βιβλίο του; -Καθόλου.
Τώρα είναι η σειρά σου να του πεις ότι σου άρεσε.
Θα χαρεί τόσο, που θα πάρει τον μπαμπά σπίτι του.
Με το κελάρι και την πισίνα. Θα δείχνει το πέος του στις υπηρέτριες.
Εμένα μου έδωσε το βιβλιαράκι του γιατί ήθελε να γράψει μια αφιέρωση.
-Χέστηκε για τη γνώμη μου. -Σε εκτιμά περισσότερο απ' όσο νομίζεις.
Νατάλια, μπορεί να είμαι ντομάτα, αλλά δεν είμαι ηλίθιος.
-Τι ψάχνεις, γλυκιά μου; -Το τάμπλετ μου. Δεν ξέρω πού το άφησα.
Η γάτα σας τρώει ένα φυτό στο σαλόνι.
Πάω εγώ.
Συγγνώμη γι' αυτό.
Για τι μιλούσαμε;
-Για το βιβλίο σου. -Σωστά.
Ο Χουλιάν μού έλεγε ότι το διάβασε κι αυτός.
-Αλήθεια; Τόσο γρήγορα; -Σου άρεσε;
Πάνω απ' όλα, πες τη γνώμη σου.
Δεν μπορεί να πει ψέματα.
Δεν μπορώ.
Ας το συζητήσουμε όμως άλλη μέρα, εντάξει;
Με ενδιαφέρει και η δική σου γνώμη.
-Βλέπεις; Σου το είπα. -Αλήθεια;
Τόσο όσο η γνώμη της Νατάλια;
Όχι, είναι διαφορετικές. Δεν συγκρίνονται.
Σε τι διαφέρουν;
Κοίτα, Χουλιάν, αυτό δεν είναι σημαντικό τώρα.
Ο Βίκτορ θέλει να μάθει αν σου άρεσε,
αν ταυτίστηκες με τους χαρακτήρες, αν σου άρεσαν οι μεταφορές.
Ποιες μεταφορές;
-Ο τίτλος. Σου άρεσε; -Σου άρεσε;
53 Κυριακές.
Με εξέπληξε.
Αυτό είναι καλό ή κακό;
Εξαρτάται.
Ξέρεις κάτι, Χουλιάν;
-Τι; -Προτιμώ να μη μου πεις τίποτα ακόμα.
Καλύτερα να το ξαναδιαβάσεις πριν μου πεις τη γνώμη σου.
Το λες επειδή ίσως δεν το κατάλαβα;
Μια δεύτερη ανάγνωση είναι πάντα καλή ιδέα.
Ειδικά για εμάς που διαφημίζουμε γκασπάτσο.
Διάβασέ το με την ησυχία σου.
Δεν έχεις συνηθίσει, και είναι δύσκολο βιβλίο.
Χωρίς βιασύνη. Διάβασέ το πάλι.
Πάλι;
-Τι εννοείς; -Το έχει διαβάσει ήδη δύο φορές.
Το διάβασες δύο φορές;
Σερί.
Σερί;
Χουλιάν, έχω μείνει άφωνος.
Δεν το περίμενα. Έχω συγκινηθεί.
Τότε, αν το έχει διαβάσει ήδη δύο φορές, μπορεί να σου πει τη γνώμη του.
Φυσικά. Τότε, ναι, μπορείς.
Λοιπόν;
Επιγραμματικά.
Επιγραμματικά;
Να ξέρεις ότι κι εμένα μου είναι δύσκολο να σου το πω αυτό.
Μου φάνηκε
μακροσκελές, λίγο βαρετό, με πολλούς χαρακτήρες, πολλές υποπλοκές
κι ένα τέλος που δεν βγάζει νόημα.
Σου το λέω επειδή υποσχέθηκα να είμαι ειλικρινής.
Αλλιώς, θα σου έλεγα ψέματα, όπως κάνουν όλοι.
Αφού επέμεινες όμως τόσο πολύ…
Εξαιρετικό.
Το είπε επιγραμματικά.
Βίκτορ;
Είσαι καλά;
Ναι, απλώς είναι η πρώτη κακή κριτική που μου κάνουν, οπότε είμαι λίγο…
Είναι ζόρικο όταν ζητάς απ' τους άλλους να είναι ειλικρινείς.
-Δεν το ξέρεις; -Νόμιζα ότι δεν θα το έπαιρνες σοβαρά.
Ελπίζω να μη σε πείραξε που ήμουν ειλικρινής.
-Τι; -Ελπίζω να μη θύμωσες για ένα χόμπι.
Όχι, δεν είναι χόμπι, Χουλιάν.
Το ίδιο είπα στη Νατάλια. Να μη χρησιμοποιεί αυτήν τη λέξη.
Πρέπει να συνηθίσω κάθε είδους κριτική, ακόμα κι αν δεν είναι αντικειμενική.
Τι θες να πεις;
Τίποτα.
Σας παρακαλώ, ας καθίσουμε στο τραπέζι να ξεκινήσουμε.
Είσαι ο μικρός μου αδερφός. Δεν μπορείς να 'σαι αντικειμενικός.
Τι σχέση έχει το ότι είμαστε αδέρφια με το ότι δεν μου άρεσε το βιβλιαράκι σου;
"Βιβλιαράκι";
Τρόπος του λέγειν.
Είναι υποτιμητικό.
Το είπες τις προάλλες, αλλά έκανα ότι δεν το άκουσα.
Πρώτα απ' όλα, πρέπει να συμφωνήσουμε σχετικά με τη λάμπα.
Ας την αλλάξει ο Βίκτορ.
Τώρα που τελείωσε το γράψιμο, θα έχει ελεύθερο χρόνο.
Με ακούτε;
Δεν είσαι αντικειμενικός επειδή μάλλον με ζηλεύεις ακόμα.
Αλήθεια; Από πότε σε ζηλεύω;
Με ζηλεύεις μια ζωή.
Τα μικρότερα αδέρφια ζηλεύουν τα μεγαλύτερα αδέρφια.
Τι ζηλεύω όμως ακριβώς;
Εμένα.
Το ότι εγώ είμαι επιτυχημένος, ενώ εσύ όχι και τόσο.
Επιτυχημένος;
Είσαι ο σοφέρ του πεθερού σου κι ο μπάτλερ της γυναίκας σου.
Τώρα νιώθω ότι αυτό που είπες με πείραξε λίγο.
Καλύτερα να φύγω.
-Τα λέμε άλλη μέρα. -Όχι…
Βίκτορ…
Βίκτορ, σε παρακαλώ…
Σας παρακαλώ, ας κάνουμε μια προσπάθεια.
Δεν ήταν εύκολο να μαζευτούμε οι τρεις μας απόψε.
Πρέπει να πάρουμε κάποιες αποφάσεις. Σας παρακαλώ.
-Πρώτα, πρέπει να μου ζητήσει συγγνώμη. -Για ποιο πράγμα;
Μεταξύ άλλων, για το δηκτικό σου σχόλιο.
Είπες ότι μπορώ να αλλάξω εγώ τη λάμπα
τώρα που τελείωσα το βιβλιαράκι μου.
Ναι. Ίσως το τόνισα λιγάκι.
Είναι οικογενειακή συνήθεια. Το ξέρεις.
Η κακή κριτική ήταν αρκετή.
Δεν ήταν ανάγκη να με χλευάσεις.
Το χιούμορ ως τρόπος αντιμετώπισης. Παλιά σου άρεσε αυτό.
Παλιά, ναι.
Παρεμπιπτόντως, θέλω να σου πω
ότι πιστεύουμε ότι εσύ είσαι αυτός που πρέπει να αλλάξει τη λάμπα.
Ποιοι το πιστεύετε;
Εγώ και η Νατάλια.
Βίκτορ!
Μάλιστα.
Δεν μου λες τίποτα.
Κι έχουμε ιδωθεί πολλές φορές τελευταία.
Δηλαδή το έχετε συζητήσει ήδη.
Ίσως το συζητήσαμε μία φορά.
Όχι μόνο μία φορά, Νατάλια. Πολλές φορές.
Πολλές φορές;
Και γιατί πρέπει να αλλάξω εγώ τη λάμπα του μπαμπά;
Μπορώ να μάθω;
Γιατί εμείς πληρώνουμε, ενώ εσύ όχι.
Δεν καταλαβαίνω.
-Τι πληρώνετε; -Πολλά πράγματα.
Θα του εξηγήσω εγώ για να καταλάβει.
Δεν νομίζω.
Θα προσπαθήσω, αλλά δεν υπόσχομαι τίποτα.
Σκεφτήκαμε ότι πρέπει να αλλάξεις εσύ τη λάμπα,
γιατί εμείς αναλαμβάνουμε τα έξοδα του μπαμπά.
Ποια έξοδα;
Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες.
Κι όμως, Νατάλια, οι λεπτομέρειες είναι πολύ σημαντικές.
Ποια έξοδα;
Τα ιατρικά έξοδα.
Τα ακουστικά, η διατροφή, η μασέλα, ο φυσιοθεραπευτής,
η καθαρίστρια, το πλυντήριο… Πολλά πράγματα, Χουλιάν.
-Καθημερινά πράγματα. -Τα τελευταία χρόνια.
-Είπε "χρόνια"; -Υπερβάλλει.
Νατάλια;
Πόσα χρόνια;
Δεν ξέρω…
Τέσσερα, πέντε.
Τέσσερα ή πέντε;
Η Νατάλια δεν ήθελε να σου πει τίποτα,
γιατί δεν θέλαμε να νιώσεις άχρηστος. Γι' αυτό δεν σ' το είπαμε.
Τώρα κατάλαβα γιατί δεν μου είπατε τίποτα.
Ξέρουμε ότι δεν έχετε πολλά λεφτά.
Και σκεφτήκαμε ότι…
Μισό λεπτό. Για να δω αν κατάλαβα καλά.
Αφού είμαι άχρηστος
και δεν μπορώ να συνεισφέρω στα έξοδα του μπαμπά,
οι δυο σας σκεφτήκατε ότι ως αντάλλαγμα
μπορώ να γίνω ο μάστορας της οικογένειας.
Σωστά;
-Ναι. -Βίκτορ!
-Έτσι είπες, Νατάλια. -Ναι, αλλά ακούγεται πολύ άσχημο.
Όντως ακούγεται άσχημο, Νατάλια.
Να το.
-Ακόμη να καθίσετε στο τραπέζι; -Τώρα θα καθίσουμε.
Χουλιάν…
Τις προάλλες, όταν μου είπες ότι πήρε η Νατάλια
για να μιλήσουμε για κάτι πολύ σημαντικό σχετικά με μια λάμπα,
τι σου είπα;
Ότι μια λάμπα δεν μπορεί να είναι τόσο σημαντική.
Κι όμως.
Βλέπεις; Ποτέ δεν ξέρεις.
Ποτέ δεν ξέρεις, γλυκιά μου.
-Χουλιάν. -Τι;
Τσακωνόμαστε άνευ λόγου.
-Σίγουρα. -Όχι. Άκου.
Τις προάλλες δεν είπαμε ότι η Νατάλια έπρεπε να αλλάξει τη λάμπα;
-Εγώ; -Ναι, σωστά. Εσύ.
Και γιατί εγώ;
Τις προάλλες, ενώ μιλούσαμε για τη λάμπα, είδαμε ότι ήταν άδικο
που το όνομά σου δεν ήταν στη λίστα των υποψηφίων.
Είμαστε μια μοντέρνα, αριστερή, φεμινιστική οικογένεια.
Συνειδητοποιήσαμε
ότι ίσως ασυνείδητα σε είχαμε αποκλείσει από την εξίσωση.
-Ποια εξίσωση; -Του τσαφ.
Φαίνεται ότι τα μαστορέματα δεν αφορούν τις γυναίκες.
"Θα το κάνουν οι άντρες". Όχι.
Εγώ δεν την αλλάζω.
Τι είπε;
Και γιατί δεν θες να την αλλάξεις εσύ, Νατάλια;
Γιατί ο ψυχολόγος μου θα θύμωνε, και δικαίως.
Ο ψυχολόγος σου δεν θέλει να αλλάξεις τη λάμπα του μπαμπά;
Το συζητήσαμε και μου είπε να μην το κάνω.
Μιλάς με τον ψυχολόγο σου για το τσαφ;
Είναι μέρος μιας θεραπείας. Δεν μπορώ να την αλλάξω εγώ.
Γιατί δεν την αλλάζει ο ψυχολόγος σου; Τη λάμπα.
Ή μπορείς να αλλάξεις ψυχολόγο.
Θα συνεχίσω τη θεραπεία.
Για πρώτη φορά στη ζωή μου, βρήκα κάποιον που με καταλαβαίνει απόλυτα
και με βοηθάει.
Σε τι σε βοηθάει;
Στο να πάψω να είμαι η γυναίκα που νόμιζα ότι ήμουν
και να ανακαλύψω ποια είμαι πραγματικά.
Σοβαρολογώ.
Μπορείτε να με πάρετε στα σοβαρά μία φορά στη ζωή σας;
Εκτός από αδερφή σας, είμαι κι άνθρωπος.
-Μη θυμώνεις. Τώρα θυμώνει. -Ναι.
Πρώτα πρέπει να εναντιωθώ σ' εσάς
και να σας πω τη γνώμη μου, όσο δύσκολο κι αν είναι.
Μα πάντα λες τη γνώμη σου, σωστά;
Εγώ δεν είμαι τόσο σίγουρος.
Μετά πρέπει να διώξω τον άντρα μου απ' το σπίτι γιατί με κάνει να υποφέρω.
Και τέλος, θα γίνω λεσβία.
Και τι φταίμε εμείς, Νατάλια;
Φταίτε.
Ήμουν η υπηρέτρια του σπιτιού από τότε που πέθανε η μαμά.
Ήθελα να μιλήσουμε για τον μπαμπά
γιατί δεν μπορεί να ζει πια μόνος του,
κι εσείς μου φέρεστε σαν να 'μαι υστερική.
Ποια νομίζετε ότι οργανώνει τα εσώρουχα και τις κάλτσες του;
Ποια του αγοράζει τρόφιμα και φάρμακα;
Ποια του κόβει τα νύχια των ποδιών;
Ποια αλλάζει μπαταρίες στο ακουστικό, το ξυπνητήρι
και τα τρία ασύρματα τηλέφωνά του;
Και ποια ζητά συγγνώμη από τη γειτόνισσα όταν της δείχνει το πέος του;
Και μετά από όλα αυτά,
θέλετε να πάω εγώ σπίτι του
για να αλλάξω τη λάμπα,
γιατί κανείς απ' τους δυο σας δεν μπορεί να ξεκλέψει μία ώρα
για να πάει να δει αν αναπνέει ακόμα
και να του αλλάξει τη γαμημένη λάμπα;
Πάω τουαλέτα.
Πάω εγώ.
-Ο ψυχολόγος πρέπει να είναι ακριβός. -Πολύ ακριβός.
Είπε ότι του κόβει τα νύχια των ποδιών;
Λοιπόν, τι κάνουμε με την επανάσταση;
Σκούρα τα πράγματα. Νομίζω ότι οι λάμπες θα συνεχίσουν να είναι δική μας ευθύνη.
Κορόνα γράμματα;
Ή μπορούμε να καλέσουμε ηλεκτρολόγο. Αφού πληρώνετε εσείς.
Πληρώνουμε επειδή νοιαζόμαστε για τον μπαμπά, Χουλιάν.
Αυτό θα μπορούσα να το πάρω στραβά.
Πάρ' το όπως θέλεις.
Είναι η ίδια γάτα;
Το έχεις ξανακάνει αυτό το σχόλιο.
Αφού δεν μας καλείτε ποτέ, το ξεχνάω.
Δεν σας καλούμε ποτέ, γιατί τη μόνη φορά που ήρθατε,
η γυναίκα σου δεν ήθελε να καθίσει στον μεταχειρισμένο καναπέ.
Δεν θέλω να την κάνω να υποφέρει.
Η καημένη η Μαρίσα.
Νιώθω καλύτερα τώρα. Μπορούμε να ξεκινήσουμε;
Η Μαρίσα είναι πολύ ευαίσθητη κι έχει πολλές αλλεργίες.
Είναι αλλεργική στους φτωχούς.
Τώρα κριτικάρεις τη γυναίκα μου;
Θα θυμώσω πραγματικά, Χουλιάν, και θα φύγω.
Αν φύγεις,
πάρε και το άθλιο βάζο σου.
Το είχαμε κρύψει, αλλά επειδή η Κάρολ είναι καλός άνθρωπος,
το έβγαλε γιατί σκέφτηκε ότι θα χαιρόσουν.
Δέκα λεπτά. Αν προσπαθήσουμε, θα τα καταφέρουμε.
Ας μιλήσουμε δέκα λεπτά για το θέμα του μπαμπά
και μετά δεν χρειάζεται να ξαναβρεθούμε.
-Ούτε καν τα Χριστούγεννα; -Θα πάμε για σαφάρι τα Χριστούγεννα.
Μέχρι την κηδεία του μπαμπά. Δέκα λεπτά.
Βίκτορ;
Αν είναι ανάγκη…
Γεια.
Με συγχωρείτε.
-Τι είναι, αγάπη μου; -Πήρε η γειτόνισσα.
-Ποια γειτόνισσα; -Η γειτόνισσα του πατέρα σας.
Περίεργο. Πάντα παίρνει εμένα.
Είπε ότι σε έπαιρνε, αλλά δεν απαντούσες.
Μάλλον έμεινε από μπαταρία το κινητό. Τι ήθελε;
Το τηλέφωνο του πατέρα σας χτυπάει όλη μέρα.
Μάλλον έπαιρνα εγώ. Τον παίρνω όλη μέρα.
Αλλά δεν αλλάζει την μπαταρία του ακουστικού.
Ναι.
Πήγε να του χτυπήσει την πόρτα, γιατί ακουγόταν μουσική.
Αφού δεν της άνοιξε, αποφάσισε να μπει μέσα να δει…
Πού ήταν ο μπαμπάς;
Ξαπλωμένος στο πάτωμα.
Τι έκανε ξαπλωμένος στο πάτωμα;
Ήταν αναίσθητος.
Είχε αίμα στο κεφάλι.
-Βλέπετε; -Τι;
Δεν μπορεί να ζει πια μόνος. Είχα δίκιο.
Υπονοείς ότι φταίμε εμείς;
Σε ποιο νοσοκομείο είναι;
-Δεν πήγε στο νοσοκομείο. -Τι;
Αν έχει διάσειση, πρέπει να πάει στο νοσοκομείο.
Δεν χρειάζεται.
Γιατί όταν έφτασε το ασθενοφόρο,
διαπίστωσαν ότι ήταν ήδη…
νεκρός.
Ποιος;
Πέθανε ο μπαμπάς;
Από ένα χτύπημα στο κεφάλι.
Ένα χτύπημα στο κεφάλι;
Χτύπησε όταν έπεσε.
Πότε έπεσε;
Ο πεθερός μου λάτρευε τη μουσική.
Ειδικά την κλασική μουσική.
Άκουγε κλασική μουσική συνέχεια και το σπίτι γέμιζε μελωδίες.
Γεια.
Έχουν περάσει πολλά χρόνια, αλλά τώρα που το θυμήθηκαν,
θα τους έρθουν αναμνήσεις από την παιδική τους ηλικία.
Αναμνήσεις ξεχασμένων στιγμών, από τότε που ζούσαν μαζί
και ο πατέρας τους τους ξυπνούσε τα Σαββατοκύριακα με μουσική.
Θα θυμηθούν τα κυριακάτικα πρωινά με τα ατελείωτα προγεύματα,
τους τσακωμούς, τα παιχνίδια τους.
Και θα συγκινηθούν.
Η μουσική θα τους θυμίσει ότι κυλά το ίδιο αίμα στις φλέβες τους,
ότι είναι άρρηκτα δεμένοι.
Και ότι, παρά τις διαφωνίες τους,
τους δένει κάτι πολύ βαθύ,
ένα ένστικτο που σχετίζεται με το μυστήριο της ζωής
και μας βοηθά να νιώθουμε λιγότερο μόνοι.
Κι απόψε, μετά από πολύ καιρό,
και ίσως για τελευταία φορά στη ζωή τους, θα αγκαλιαστούν.
Κι έτσι, μαζί,
έστω και για λίγα δευτερόλεπτα,
θα μοιραστούν αυτήν την αξέχαστη και ανεπανάληπτη στιγμή.
-Είστε καλά; -Ναι.
Κάρολ, από πού έπεσε ο μπαμπάς;
Αρκετά, Νατάλια. Αρκετά.
Καταλαβαίνουμε, Νατάλια.
Έπεσε από τη σκάλα.
Τι έκανε στη σκάλα;
Άλλαζε τη λάμπα στο μπάνιο.
Φαίνεται ότι έκανε…
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης