(สํานักทาเคมิยะ) (เรือนอิซึมิ)
หือ
คุณจูโซเหรอคะ
คุณจูโซ...
หือ
(กาโร่เดน ศึกยอดคน: วิถีหมาป่าเดียวดาย)
มันสร้างความเดือดร้อนไม่เบาเลยนะ
สัตว์ร้ายของเจ้าน่ะ
อาจารย์รันโบ...
ผมต่อสู้อีกแล้ว
กับมนุษย์
สี่ปีแล้วสินะ
ตอนที่เจ้ามาโผล่หน้าประตูวัดฉัน จนทําให้ฉันแปลกใจ
ทั้งที่เราเคยเจอกันครั้งเดียวที่บ้านคุณอิซึมิ
แต่ฉันดีใจนะที่เจ้าจําตาแก่คนนี้ได้
อาจารย์อิซึมิเคยบอกว่า "พระรูปนั้นตรงกันข้ามกับเราอย่างสิ้นเชิง"
ฉันไม่แปลกใจ
ยังไงก็ตาม จงดูให้ดีๆ ล่ะ
ดูสัตว์ร้ายในตัวเจ้า
บ้าจริง
ตามที่ตํารวจบอกมา
เมื่อคืนนี้มีเรือถูกขโมยที่ท่าเรือฝั่งเหนือ
โอ๊ย เจ็บๆ
ต้องเป็นฟูจิมากิอยู่แล้วล่ะ
มันต้องหนีไปแผ่นดินใหญ่แล้วแน่ๆ
พอมาถึงปุ๊บก็ต้องกลับปั๊บ
เสียเวลาชะมัดเลย
เราไปตามหาผิดคนแถมยังกลับมาด้วยสภาพแบบนี้
อย่าตอกย้ําสิ
แต่ไอ้หมอนั่นมันร้ายกาจจริงๆ
อืม มันเป็นใครกันนะ
ฉันไม่รู้หรอก
แต่อาจารย์โชซันเคยบอกว่า
ถ้ามีเรื่องวิวาทกับพวกร้ายกาจไม่มีสังกัด เราสู้ให้ตายก็ไม่ชนะอยู่แล้ว
สู้ตายงั้นเหรอ
ก็ถูกของเขานะ
บ้าเอ๊ย
เจ็บจัง...
บ้าที่สุด
ทําไมถึงชกไม่โดนเลยล่ะ
ไม่รู้หรือไง
ร่นระยะคือ "การลดพื้นที่"
นี่เป็นฟุตเวิร์กที่พบในวิทยายุทธ์โบราณหลายแขนง
วิทยายุทธ์โบราณเหรอ
นี่หลวงพ่อ
หลวงพ่อเป็นใครกันแน่
ก็แค่ผู้ศึกษาวิทยายุทธ์โบราณเท่านั้นแหละ
งั้นทําไมถึงมาช่วยฉันล่ะ
แค่ส่งตัวฉันให้ตํารวจก็ได้นี่นา
ทําไมต้องอุตส่าห์ลําบาก...
แล้วยังไงล่ะ เธอก็ปลอดภัยแล้วนี่นา
ชีวิตที่รอดมาได้เนี่ย ดูแลมันดีๆ นะ หนุ่มน้อย
"หนุ่มน้อย" เหรอ
อาจารย์คะ ขอใช้ตู้เย็นหน่อยนะคะ
ว่าแต่มากิโอะจังล่ะ
ไม่รู้สิ
คงไปที่เนินเขาอีกแล้วล่ะมั้ง
ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวฉันจะไปหาดู
แล้วเจอกันนะ โจเซ่คุง
พี่ชายคนนั้นเขาชื่อมากิโอะเหรอ
เขาเป็นศิษย์หลวงพ่อเหรอ
เปล่า สถานการณ์ของเขาก็เหมือนเจ้านั่นแหละ
เขาเหมือนใบไม้ร่วงหล่นที่ถูกน้ําพัดพา
จนลอยมาถึงที่นี่
ใบไม้ร่วงหล่น...
ฉันกับพี่ชายคนนั้น...
มากิโอะจัง
คุณมิยูกิ
เอาสิ นี่ของเธอ
ขอบคุณครับ
พวกคนสํานักคาราเต้กับตํารวจไปหมดแล้ว
พอฉันบอกว่าเรือหายไป พวกนั้นก็เชื่อทันทีเลยล่ะ
ง่ายดายชะมัด
ขอโทษด้วยนะครับ
ผมรบกวนคุณอีกแล้ว
อย่าพูดบ้าๆ สิ
เรื่องของเรามันก็เป็นแบบนี้นี่นา
ฉันดีใจนะที่มากิโอะจังกลับมา
นึกว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้วซะอีก
แต่ว่าชื่อ "มากิโอะจัง" เนี่ย...
อยากให้ฉันเรียกด้วยชื่อจริงเหรอ
สําหรับฉัน มากิโอะจังก็คือมากิโอะจัง
เป็นมาตั้งแต่ที่อาจารย์รันโบแนะนําด้วยชื่อนั้นแล้ว
ผ่านมาสี่ปีแล้วเนอะ...
(ร้านของว่าง มิยูกิ)
ขอเถอะน่า
โธ่ ฮายาชิซัง คุณเมาแล้วล่ะ
หือ
มานี่เดี๋ยวนี้เลย
นี่ ปล่อยนะ
เธอทําเบียร์หกรดฉันหมดแล้ว
อะไรกัน คุณผิดเองแท้ๆ
นังบ้าเอ๊ย
คิดว่าตัวเองสูงส่งนักหรือไง
ฉันไม่กลัวเมียน้อยยากูซ่า ที่ขาดคนคุ้มกะลาหัวแล้วหรอกนะ
เอาล่ะ มานี่เลย
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
พอได้แล้ว
หือ
อยากมีเรื่องเหรอวะ
เปล่า ฉันไม่อยากสู้กับมนุษย์
หือ
ฉันทนฟังแกมามากพอแล้วโว้ย
เอ๋
พี่ชายนี่แข็งแรงเป็นบ้าเลย
ก็ได้ วันนี้ฉันจะพอก่อนแล้วกัน
ขอติดไว้ก่อนนะ มิยูกิจัง
ขอบคุณค่ะ
ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ คุณเลือดออกด้วย
คือว่า
พอรู้หรือเปล่าครับ อาจารย์รันโบอยู่บนเกาะนี้ไหม
เอ๋
ถ้าจําไม่ผิด
เจ้าอยู่กับอาจารย์อิซึมิสินะ
ชื่อฟูจิม... เอ่อ...
ฟูจิอิ มากิโอะใช่ไหม
เอ๋
มากิโอะจังงั้นเหรอ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
ฉันก็นึกว่าเธอจะอยู่ที่นี่ตลอดไป...
มากิโอะจัง
เธอกลับมาทําไมเหรอ
ไอ้เวร...
บ้าชะมัด เอาชนะไอ้โล้นนี่ไม่ได้เลย
เอาชนะไม่ได้เหรอ
ถ้าเจ้าตั้งใจโจมตีฉัน ฉันสู้เจ้าไม่ได้หรอก
จะบอกว่า
ฉันไม่ได้เอาจริงงั้นเหรอ
เพราะฉันไม่ปล่อยให้เจ้าโจมตีได้เต็มที่ต่างหาก
เอ๋
ถ้าเอาจริงกับตาแก่ไร้ทางสู้อย่างฉัน เจ้าก็กลายเป็นคนต่ําช้าน่ะสิ
ถูกหรือเปล่า
เลิกเล่นสักทีเถอะ
สมมตินะ ถ้าฉันละสายตาจากเจ้า
เจ้าจะรู้สึกว่าฉันไม่ตั้งใจต่อสู้
และมันจะทําให้การโจมตีของเจ้า ถูกยั้งไว้โดยอัตโนมัติ
เรื่องนั้นเจ้าควบคุมมันไม่ได้
แต่ฉันก็มองหลวงพ่อตลอดนี่นา แล้วทําไมถึงต่อยไม่โดนสักทีล่ะ
นั่นเพราะเจ้าต่อยความว่างเปล่า
ความว่างเปล่าที่ฉันสร้างขึ้น
ความว่างเปล่าเหรอ
สักวันเจ้าจะเข้าใจเองแหละ
บอกฉันมาเดี๋ยวนี้นะ
ฉันอยากต่อสู้กับคนที่แข็งแกร่งกว่า
ฉันสอนวิชาต่อสู้ให้กับเจ้าไม่ได้
ที่ฉันสอนคือวิชาหลีกเลี่ยงการต่อสู้ต่างหาก
โธ่เว้ย
เลิกพูดอะไรเข้าใจยากสักที สอนท่านั้นมาได้แล้ว
ไอ้ท่าเฟี้ยวฟ้าวนั่นน่ะ
บอกมาสักทีเถอะ
นี่ยังไม่เลิกอีกเหรอ
หมดเวลาแล้วจ้า
ทุกคน ถึงเวลาทานมื้อเที่ยงแล้ว
เวลากินพร้อมหน้า กับข้าวมันจะอร่อย จริงไหม
ฉันไม่ได้กินข้าวอย่างครึกครื้นแบบนี้มานานแล้ว
เหมือนเราเป็นครอบครัวเดียวกันเลยเนอะ
ฉันเหมือนมีน้องชายเพิ่มมาสองคนเลย
"น้องชาย" เหรอ
พี่สาวอุตส่าห์ลงมือทําอาหารเอง
กินให้อร่อยๆ ล่ะ
ทําเองเหรอ กะอีแค่นาเบะ
แต่ก็อร่อยดี
คุณทามงสภาพเต็มร้อยเลย
แบบนี้ก็รู้แล้วว่าใครจะได้ไปโอลิมปิก
ต้องการอะไร
หือ จะมาท้าสู้กับที่นี่เหรอ
คุณทามง
คุณทามง ฟุฮิโตะ
นายชื่ออะไร
ฟูจิมากิ จูโซจากสํานักทาเคมิยะ
ช่วยเป็นคู่ซ้อมให้ผมหน่อยได้ไหม
นายนี่น่าสนใจดีแฮะ
กฎล่ะ
ไม่มียั้งมือ
หา
หมอนี่บ้าไปแล้วแน่ๆ
เข้าใจแล้ว
- คุณทามง... - ปลอดภัยไหม
บ้าเอ๊ย
ทําเหมือนอาจารย์ไม่ได้แฮะ
อาจารย์จะโกรธไหมนะ
ที่ฉันมาฝึกราชาพยัคฆ์ที่นี่โดยพลการ
ราชาพยัคฆ์...
ขอโทษนะครับ
คุณอิซึมิ ซาเอโกะใช่ไหม
ขอโทษด้วย แต่ผมกําลังจะไปบ้านคุณพอดี
ผมชื่อฮิเมะคาวะ สึโตมุจากโฮคุชินคังครับ
โฮคุชินคังเหรอคะ
ผมกําลังชมซากุระให้จิตใจสงบอยู่
เพราะเวลาเผชิญหน้ากับนักสู้ของแท้
ใจผมสั่นระรัวเลยล่ะ
อย่างนั้นเหรอ
ชิโนะ อิจิโร่แพ้ฟูจิมากิเหรอ
โรงฝึกของคุณชิโนะมีคนมาถล่มในเวลาเดียวกัน
หมอนั่นชนะผู้ช่วยสอนของเขา
คนที่มาท้าสู้เป็นคนอื่น
แต่ดูจากรูปการณ์ คนเลยคิดว่า หมอนั่นเป็นผู้ที่เอาชนะคุณชิโนะได้
ใครมาถล่มโรงฝึก
เขาบอกว่าตัวเองชื่อทันบะ บุนชิจิครับ
ทันบะ บุนชิจิ...
เขาส่งจดหมายมาท้าฉันสู้ด้วย
แต่ว่ามีสมาชิกบางคนที่รู้เรื่องฟูจิมากิ จูโซ
มีบางคนที่ไม่พอใจ และไปตามหาฟูจิมากิเพื่อล้างแค้น
เธอมาไกลขนาดนี้เพื่อบอกเรื่องนี้งั้นเหรอ
เปล่าครับ ผมมาเพราะเรื่องอื่น
เจ้าสํานักโฮคุชินคัง มัตสึโอะ โชซัน
ตั้งใจจะปฏิวัติวงการศิลปะการต่อสู้
ปฏิวัติวงการศิลปะการต่อสู้เหรอ
ครับ
ตอนนี้พวกเราที่โฮคุชินคัง กําลังจัดทัวร์นาเม้นท์ขนาดใหญ่
เพื่อให้สํานักต่างๆ มาร่วมการประลอง
เราเชิญนักสู้จากหลายสํานักทั่วประเทศมา
เพื่อตัดสินว่าใครเป็นแชมป์ตัวจริง
เจ้าสํานักคิดมาตลอดเลยว่า
มีเพียงสามคนที่คู่ควรกับตําแหน่ง
"นักสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก"
หนึ่งในนั้นคือตัวเจ้าสํานักเอง มัตสึโอะ โชซัน
คนที่สองคือนักมวยปล้ําอาชีพ เกรท ทัตสึมิ
ส่วนคนที่สามคืออาจารย์สํานักทาเคมิยะ
คุณอิซึมิ โซอิจิโร่ คุณนั่นแหละครับ
โฮคุชินคังหรือสํานักทาเคมิยะ
เจ้าสํานักอยากจะพิสูจน์ให้ชัดเจนไปเลยว่า
วิชาของใครที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
เข้าใจแล้วล่ะ
แต่ว่านะ
ก่อนจะตอบรับ ฉันมีคนที่ต้องสู้ด้วย
ฮิเมะคาวะคุง
เธอจะช่วยมาเป็นคู่ซ้อมให้ฉันหน่อยได้ไหม
ซาเอโกะ
ค่ะ
ฮิเมะคาวะคุงจะอยู่ที่บ้านของเราไปสักระยะ
เอ๋
พ่ออยากให้ลูกช่วยดูแลเขาหน่อย
ค่ะ
ขอบคุณมากนะครับ
นี่จูโซ อย่าคิดจะอู้เชียวนะ
ซาเอะจัง...
เสื้อผ้าขาดหมดแล้ว
รอแป๊บหนึ่งนะ
อยู่นิ่งๆ ล่ะ
คุณจูโซจะเป็นลูกบุญธรรมของคุณพ่อหรือเปล่า
เอ่อ...
วิชาลับของสํานักทาเคมิยะ จะถ่ายทอดให้ลูกชายเท่านั้นนี่นา
อาจารย์บอกว่ายุคสมัยมันเปลี่ยนไป และยอมรับฉันเป็นลูกศิษย์แล้วล่ะ
อ้อ
พ่อเคยบอกฉันว่า ให้ฉันแต่งงานกับชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
แข็งแกร่งที่สุดเหรอ
ถ้าคุณจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
ฉันก็ไม่ติดนะ
ฉันได้ยินมา
ว่าพี่ชายน่ะเหมือนกับฉัน
พี่ชายก็มีสัตว์ร้ายอยู่ในตัวเหรอ
ฉันมาที่นี่เพื่อปรามให้มันสงบ
มาวัดกันหน่อยไหมล่ะว่า สัตว์ร้ายของใครแข็งแกร่งกว่า
ตอนนี้เลย
ฉันไม่อยากสู้กับมนุษย์อีกแล้ว
มันเสียของนะ
ที่เอาพรสวรรค์มาทิ้งในที่แบบนี้เนี่ย
นายเองก็ด้วยนี่นา
พี่ชายว่าไหมว่าความทรงจําน่ะ
มันคือคําสาป
มันจะทรมานเราไปตลอดกาล
แม่ฉันตายตอนที่ฉันอายุสิบขวบได้มั้ง
จากนั้นพ่อที่เป็นนักมวยก็เป็นคนเลี้ยงดูฉัน
ฉันตามพ่อไปชกที่ต่างประเทศหลายครั้ง
ช่วงเวลานั้นมันดีมากเลยล่ะ
ฉันมาเป็นนักมวยอาชีพตอน 17
สื่อให้ความสนใจเรา เพราะฉันกับพ่อต่างก็เป็นนักมวยอาชีพ
แต่ว่า
ระหว่างเดินสายชก พ่อฉันก็ไปมีเรื่องกับนักเลงขี้เมา
มันใช้มีดแทงพ่อจนตาย
หลังจากนั้นฉันต้องผ่านอะไรมาเยอะ
แต่ไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไร ฉันก็ไม่เคยขาดซ้อมเลยสักครั้ง
หลังผ่านมันมาได้ ฉันก็ได้รับโอกาสทอง
ตอนที่ฉันเป็นที่แปดของโลก ฉันถูกเสนอให้ขึ้นชกชิงแชมป์
มันเริ่มจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก่อน
ฉันบังเอิญไปที่บาร์แล้วมีเรื่อง
ฉันไม่ได้คิดจะสู้กับมัน
แต่ไอ้สารเลวนั่นมันชักมีดออกมา
พอรู้ตัวอีกที มันก็เลือดท่วมแล้ว
พอฉันเดือดจัด มันเหมือนมีคนกดสวิตช์ แล้วฉันก็ควบคุมตัวเองไม่ได้
เหตุการณ์นั้นทําให้ทุกอย่างพังไปหมด
ฉันนี่มันบ้าสิ้นดี
ฟังนะ
ตอนที่นายเกร็งส่วนไหนก็ตามในร่างกาย
คู่ต่อสู้จะรู้ว่านายจะโจมตีมาจากตรงไหน
นายต้องทําตรงกันข้าม
ผ่อนคลายไว้
หา
เปลี่ยนจุดศูนย์ถ่วง และปล่อยเข่าสบายๆ เวลาขยับเท้า
พอชินแล้ว นายจะว่องไวเหมือนติดปีก
และศัตรูจะเดาทางการโจมตีของนายไม่ออก
หา
เป็นอะไรไป
นึกว่านายอยากฝึกการร่นระยะซะอีก
ช่วยอธิบายอีกทีได้ไหม
นี่
คิดว่าวิชาต่อสู้แขนงไหนแข็งแกร่งที่สุดในโลก
การได้ฝึกท่วงท่าของวิชาแขนงอื่นมันก็สนุกดี
แต่ฉันเชื่อว่า...
ยังไงมวยก็ต้องแกร่งที่สุด
เฮ่ย
แกคือจูโซ ฟูจิมากิใช่ไหม
ต้องการอะไร
หุบปากซะ ไอ้งั่ง
แนะนําตัวได้สุภาพจริงๆ เลยแฮะ
ถอยไปซะ
แกคิดจริงๆ เหรอว่าจะสู้กับฉันได้
งั้นก็เข้ามาเลย
ไอ้เวรเอ๊ย
เข้ามา
ช่วงขามันยาว แบบนี้กะจังหวะลงมือยาก
เฮ่ย
นี่
สองรุมหนึ่งมันไม่ยุติธรรมนะ
โอ๊ะ ใช้ร่นระยะซะด้วย
ฟูจิมากิ
อาจารย์รันโบ...
สุดท้ายแล้ว
ผมก็ทิ้งวิชาสํานักทาเคมิยะไม่ได้
มากิโอะจัง
คุณมิยูกิ...
ผมอยู่ที่นี่ไม่ได้
ขอโทษด้วย
เธอจะอยู่ที่ไหนไม่สําคัญหรอก
แต่ฉันหวังว่า
สักวันหนึ่ง
เธอจะได้อยู่ใต้แสงแดดที่เจิดจ้านะ
โจเซ่...
คําบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์