Kulang pa iyan.
Hindi sapat!
Kokushu ang Hitokiri.
Hindi pa ako lubusang nasisiyahan.
Maglaban tayo hanggang kamatayan.
Tapos na ang labanan.
Ngunit mga samurai tayo.
Tuloy lang ang laban.
Masyadong mabilis natapos, hindi ba?
Mga hayup na armado ng riple at kanyon.
Nakita mo?
Ganoon lang kadali.
Hindi ko naramdamang ako'y pumatay.
Napakalinis ng sandatang ito.
Patapos na ang panahon ng espada.
Hindi na kailangan ang mga mamatay-taong tulad natin.
Hindi pa rin mababago kung sino talaga tayo.
Mga mamamatay-tao pa rin tayo.
Nagustuhan ko ang iyong pamamaraan ng pagpatay kanina.
Halika at ipakita mo sa akin.
May gana ka na bang labanan ako ngayon?
Patayin mo na ako.
Kung hindi mo ako papatayin ngayon,
hahabulin kita hanggang sa huling hininga ko.
Tapos na.
Magkikita pa tayo!
Kokushu ang Hitokiri!
Tapos na ang panahon ng mga samurai.
Mananatili ka rito hanggang sa iyong kamatayan.
Nais kong makipaglaban…
Nakakaawa ka pagmasdan, Bukotsu Kanjiya.
Sampung taon kang nawala
tapos bigla kang sumulpot para sa Himagsikang Satsuma
at pinatay mo pati ang sarili mong mga kakampi.
Paano ka namuhay mula noon?
Paano ako namuhay?
Matagal na…
akong patay.
Bibigyan kita ng pagkakataong mabuhay bilang samurai.
Ano?
SA MGA NAIS LUMAHOK
Hoy! Ano ang nangyayari?
LAST SAMURAI STANDING
PARA KAY TOSHIYOSHI KAWAJI
PAG-USAPAN NATIN ANG KINABUKASAN NG PULISYA
MAGHIHINTAY AKO SA TOKYO
Panginoong Okubo!
Panginoong Okubo, pakiusap.
Kung hindi natin pupuksain ang mga shizoku sa digmaang ito,
siguradong mag-aalsa sila laban sa bagong panahon!
Pakiusap, pahintulutan mo ang mga pulis na magdala ng mga baril.
-Hindi. -Bakit?
Paano ka namin poprotektahan kung may magtangkang pumatay sa iyo?
Kunin ninyo ang kanilang mga espada.
-Iyan lang ang aking pahihintulutan. -Ginoong Okubo!
Hahantong lang sa mas maraming pag-aalsa ang marahas na panunupil.
Alalahanin mo ang nangyari sa Kyoto sa pagtatapos ng panahon ng Edo.
Marami sa mga kasamahan natin ang namatay dahil sa mga espada ng shizoku!
Kung magbabalak ang isang bihasang samurai na patayin tayo,
hindi natin sila mapipigilan!
Kailangan natin ng mga baril
para protektahan ang Japan sa darating na panahon!
Ano ang silbi ng paggamit ng dahas laban sa dahas?
Ano sa tingin mo ang kailangan ng Japan upang maging isang matatag na bansa?
-Ang mga tao! -Ang mga tao ang nais kong protektahan!
Hindi mo makukuha sa dahas ang suporta ng mga tao.
Hindi mo ba naiintindihan iyon?
Kawaji.
Hindi na natin kailangan ang mga shizoku.
Gayumpaman,
kung hindi tayo matututong magsama nang payapa,
walang kinabukasan ang bansang ito.
Hindi ako… susuko.
ANG PROYEKTO NG KODOKU
Ginoong Kawaji.
Tuloy.
Paumanhin, ginoo.
May dumating na telegrama mula kay Okubo para sa iyo.
Para kay Toshiyoshi Kawaji.
Pag-usapan natin ang kinabukasan ng pulisya.
Hihintayin kita sa Tokyo.
-Futaba. -Ano iyon?
Samahan mo sila.
-Ayos lang ba? -Oo.
Salamat.
Sigurado ka ba?
May dalawang araw tayo bago ang takdang pagkikita.
Bukod pa roon,
maaaring ito na ang mga huling araw na magkakasama tayo.
Ganiyan na pala ang itsura mo ngayon.
Ano ba ang itsura ko ngayon?
Para kang isang ama na binabantayan ang kaniyang anak.
Masaya ka ba sa pagkakaroon ng pamilya?
Oo.
Ano ang pakiramdam ng may sariling pamilya?
Handa akong isakripisyo ang lahat upang maprotektahan sila.
Natutuhan kong mabuhay nang hindi pumapatay dahil sa kanila.
Para sa akin…
kung alam ko lang na ganito araw-araw…
mas mabuting namatay na lang ako sa labanan para sa pagmamana.
Maraming beses kong inisip iyan.
Iroha.
Nagkakamali ka. Ako ang…
Alam ko.
Maglalakad-lakad lang ako.
Ano ang ibig mong sabihin na nasa panganib sila?
Sabihin mo ang buong detalye.
Tiyak na mamamatay sina Shujiro Saga at Iroha Kinugasa
kung wala kayong gagawin.
Huwag mong sabihing…
Si Gentosai?
Magaling ka. Nakuha mo.
May pagtitipon sa altar sa bandang unahan.
Nandoon silang dalawa.
Pati na si Gentosai.
Ikaw…
Sino ka?
Magandang tanong.
Pati ako ay hindi sigurado kung ano ang sagot diyan.
Bilisan ninyo na.
Kyojin.
-Ano ang nangyayari? Sino si Gentosai? -Shinnosuke.
May mga bagay na mas mabuting hindi mo alam.
Ngunit—
Yamang narito na rin tayo, magpakasaya na lang tayo sa Kodoku.
Ang ikawalo sa mga tagapagmana ng Kyohachi-ryu, si Iroha Kinugasa.
Nahanap din kita.
Hindi maaari…
Simulan na natin ito.
Tama!
Heto na!
Nahanap din kita.
Kokushu!
Oras na para tapusin natin ito!
Bumalik ka rito!
Sabi ko na nga ba.
Wala akong ibang hangad kundi labanan ka hanggang kamatayan.
Pumapatay ka para lang sa kasiyahan.
Wala tayong pinagkaiba.
Nakakaawa kayo.
Nakakaawa kayong lahat!
Papatayin ko kayong lahat!
Tama na!
Ano iyon, munting binibini?
Bakit ka pumapatay ng mga inosenteng tao?
Hindi ka samurai!
Futaba! Lumayo ka!
Ano nga ba ang samurai?
Sagutin mo,
munting binibini.
Huwag, Bukotsu. Pakawalan mo siya.
Kung papatayin ko ang babaeng ito,
palagay ko ay lalabanan mo na ako.
Huwag mong gawin iyan.
Huwag mong gawin!
Tumabi kayo!
Heto ang sa iyo!
Tabi! Tumabi kayo!
Hindi ka mananalo sa kalagayan mo. Sumuko ka na.
Sinasabi mong sumuko na ako?
Sumuko tayo kaya tayo humantong sa ganito.
Ano ang pakiramdam ng tinanggalan ng espada?
Naging masaya ka ba?
-Naging masaya ako. -Kung ganoon, bakit ka nandito?
Mapapatunayan mo lang ang sarili mo kapag pumatay ka ng tao.
Hindi mo nga kayang iligtas ang sinuman nang hindi ka pumapatay, hindi ba?
Tapos na ba ang panahon ng samurai?
Wala akong pakialam.
Ang kailangan lang nating gawin ay buuin muli ito!
Tabi!
Nahanap din kita.
Kokushu!
Tama na!
Heto ang sa iyo!
Takbo!
Mahusay ang iyong galaw.
Ngunit tapos ka na.
May huling habilin ka ba?
Kung iyan lang ang kaya mo…
hindi mo matatalo ang mga kapatid ko.
Makakaasa ka.
Malapit nang maglaho ang lahat.
Ang ikaapat sa mga tagapagmana ng Kyohachi-ryu,
si Shikura Adashino.
Hindi ako makapaniwalang naiwasan niya rin iyon
At ngayon ang ikatlo,
si Sansuke Gion.
Halimaw ka!
Sansuke.
Sabayan mo ako.
Sige.
Masyado siyang malakas.
Takbo!
Iroha! Tara na!
Tabi!
Kokushu ang Hitokiri…
Ako'y…
masaya.
Shujiro!
Ang unang kalahok na nakarating sa Chiryu-juku ay si…
numero 227, Kamuykocha.
Ayos! Kahanga-hanga!!
Sulit ang mahabang paglalakbay niya mula sa Ezo.
At natanggal na si numero 66, Bukotsu Kanjiya.
-Ano ang iyong sinabi? -Pinatay siya ni numero 108, Shujiro Saga.
Gaya ng inaasahan, magaling talaga si Kokushu ang Hitokiri.
Sayang at natalo si Bukotsu, ang Mabangis na Mangingitil.
Ibig sabihin lang nito ay may isa na namang multong naglaho.
Para sa amin, dapat itong ipagdiwang.
Tama ka.
Tama.
Tagapamahala. Nalalapit na ang oras.
May mga tungkulin akong kailangang gawin, aalis na muna ako.
Oo naman. Masyadong abala ang Superintendente.
Ngayon,
dumating na ang oras.
Nawa'y patuloy kayong masiyahan sa Kodoku, mga ginoo.
Naipadala ko na sa kanila ang lugar ng tagpuan.
Mabuti. Libangin mo lang ang mga mayayamang hambog.
Masusunod, ginoo.
Tuloy.
Paumanhin, ginoo.
Tila bumalik na kamakailan si Kawaji mula sa kaniyang paglalakbay.
Pupuntahan ko siya agad. Ihanda ang karwahe.
Oo, ginoo.
Hindi mo pa ba nakakausap si Shinpei?
Hindi pa, ginoo. Tila hindi pa siya nakakabalik sa kaniyang tahanan.
Hihingi na ba tayo ng tulong sa pulisya upang hanapin siya?
Hindi. Sabihin mo sa mga tauhan ng ministro
na maghiwa-hiwalay at hanapin siya.
Masusunod, ginoo.
Ano ang iyong—
Matagal tayong hindi nagkita, Panginoong Okubo.
Hanjiro! Buhay…
Buhay ka?
Ikinalulungkot kong sabihin sa iyo,
ngunit hindi pupunta rito si Kawaji.
Ano ang ibig mong sabihin?
Sa halip, may mensahe ako mula sa kanya.
"Paalam."
Ano ang…
Ano ang nangyayari?
OKAZAKI-JUKU
Sa palagay mo, saan nagtungo si Iroha?
Kilala ko siya, alam kong ligtas siya.
Diyaryo!
Shujiro, ito ay…
Napatay si Panginoong Okubo?
Ngunit bakit?
Sinadya ito.
Ano?
May kinalaman ang Kodoku rito.
Ikaw ba si Ginoong Saga?
-Sino ka? -May mensahe sa iyo si Maejima-dono.
"Kailangan kong bumalik agad sa Tokyo. Tumuloy ka roon."
Iyon lang.
Naiintindihan ko.
Paalam.
Futaba.
Kailangan nating makarating agad sa Tokyo.
Sige.
Tumabi kayo! May paparating na karwahe!
Huwag kang masyadong gumalaw baka bumuka ang sugat mo.
Salamat.
Makinig kayo.
Nanaginip ako kanina.
Tungkol sa panahong magkakasama pa tayong lahat.
Nagtatalo kami ni Sansuke gaya ng dati.
Malakas pa si Shikura-nii.
Lagi pa tayong nakangiti noon.
Oo.
Tama ka.
Kung natuloy lang ang labanan para sa pagmamana noon…
patay na sana ako.
Salamat kay Shu-nii dahil tumakas siya…
kaya buhay pa rin ako ngayon.
Ngunit hangga't hindi natin natatalo si Gentosai…
hindi tayo makakausad.
Tatalunin natin siya,
magtutulungan tayong magkakapatid.
Ang hayup na iyon…
Hindi natin siya matatalo kung hindi tayo magtutulungan.
Tama ka.
Kailangan nating gawin ito.
Tama.
Simulan natin sa pagtitipon ng ating mga kapatid.
Sa Shimizudani sa Kioi-cho…
Nagawa nga niya!
Kahanga-hanga talaga ang tagapamahala.
Maaari na nating pagtuunan ng pansin ang Kodoku.
Tama.
Marami pang natirang magagaling na kalahok.
Wala na ang mahihina.
Ang malalakas na lang ang natira.
CHIRYU, OKAZAKI, HAMAMATSU, SHIMADA
Mga ginoo.
Nawa'y patuloy kayong masiyahan sa Kodoku.
Para sa tagumpay.
-Hintayin mo ako. -Takbo!
Nasa likod na natin siya!
Maglaro pa tayo.
Ang suwerte ko.
Kulang ang aking etiketa.
Ayos.
Sapat na ito.
Nais mo bang lumaban, ginoo?
Halika, bakit hindi?
Masaya ito.
Hindi mo ba talaga sila kayang patayin?
Sinabi ko na sa iyo kung nasaan sila.
Magpatayan kayo hanggang sa isa na lang ang matira.
LAST SAMURAI STANDING
PAGTATAPOS NG UNANG KABANATA
Nagsalin ng Subtitle: Jerameel Aquino