Се снима. - Се снима.
И акција.
Господин Сопрано?
Да.
Седнете.
Добро.
ДЕЈВИД ЧЕЈС АВТОРОТ НА "СОПРАНОВИ"
Кое ти е првото сеќавање?
Првото сеќавање ми е сон.
Мајка ми имаше едни...
Железни шипки беа, со украсна шара.
Висат од ѕидот и на нив закачуваш цвеќе.
Се клатев од тоа чудо.
Тоа ми е првото сеќавање. Ми остави впечаток.
Можеби е првиот пат да се сетам на сон,
сум си рекол: "Што беше тоа?
Што ми се врти во главата?"
Баш е чудно колку сум заборавил.
Ме потсетуваат на нешта што ме смеат.
"Не се сеќавам дека сум го правел тоа."
Да.
Сечи.
Роден сум во Маунт Вернон, во Њујорк, близу Бронкс.
На четири години се преселивме во Џерси.
Мајка ми е по потекло од Џерси.
Се преселивме кај тетка ми, во Бунтон. Градот на револуцијата.
Се гледаа печките. Таму правеле куршуми за мускети.
Има река. И, баш во тој град снимавме
кога Вито отиде во Њу Хампшир.
Го обожавав градот, беше мистериозен.
Сакав да одам во Њујорк за Божиќ.
Центарот "Рокфелер", елката, целиот град ме одушевуваше.
Огромен оддел за играчки, Дедо Мраз, возови...
Пред пет минути ми седеше во скут. - Како не!
Како да! Сега ќе те запишам и нема ништо да добиеш!
Еби се, Дедо Мраз!
Татко ми, почнав да го молам...
"Те молам, да одиме дома по автопатот Вест Сајд."
Зашто, преку тунелот Линколн,
имаше бродови на пристаништето
чии прамци надвиснуваа над патот.
Не можев да се доначудам.
А, и поминувавме низ Медоулендс.
Има легенди за тоа место.
Таму е закопан Џими Хофа.
Станицата "Пенсилванија", шутот уште беше таму.
Тоа ме зачуди. Таму снимивме голем дел од првата сезона.
Од кај тетка ми се преселивме во Клифтон, во Њу Џерси,
поголемо гратче, работничка класа.
Потоа се преселивме во Западен Есекс.
Татко ми отвори железарија.
Во комшии имавме кинески ресторан.
Гледав како Кинезите им ги скубат пердувите на кокошките.
Моите не беа пресреќни.
Сакаа кинеска храна,
но нејќеа да се блиску до кинески ресторан.
Ја продадоа железаријата
и купија железарија на главната улица во едно гратче.
Татко ми работеше како скот,
но никогаш не успеаја да застанат на нозе.
Бизнисот го тераа 35-40 години.
Гинеа, ама не се даваа.
Продолжија сè додека не се разболи татко ми,
па го продадоа целиот дуќан на аукција за 1300 долари.
Целиот живот.
Не беа среќни.
ПРАВИ ВАКА ПРАВИ ТАКА
Мајка ми беше тежок човек, но функционираше.
Одеше на работа, доаѓаше дома, ни правеше вечера,
ама беше преплашена и им се лутеше на сите.
Некој ѕвонеше синоќа, во ниедно време.
Кој? - Мислиш му дигнав? Мрак беше.
А, кога имаше ноќни мори, врескаше.
Нејзините имаа десет ќерки и два сина.
Родителите и' беа од Италија, живееја во Њуарк.
Беше од големо италијанско семејство. Голема имигрантска заедница.
Секоја сабота одевме на вечера.
Не зборуваа англиски.
А татко и', дедо ми, Вито Буко, никогаш не научи англиски.
Одбиваше. Не беше баш фин.
Мислиш дека не те ценеше?
Мајка ми? - Да.
Кажуваше многу негативни работи за мене.
И татко ми.
Беше многу чудно. Мислам, дали ме ценела...
Еднаш се возевме со мајка ми и татко ми
и со братучед ми, Џони.
Заборавив која песна беше, ама тропав во ритам.
Рече: "Треба да свири тапани.
Има осет за ритам."
Мајка ми рече: "Преку мене мртва.
Џин Крупа беше наркоман!"
Кога сме кај метамфетаминот, види го момчево.
Да, не ме ценеше. Не ни помислив на тоа.
Те плашеше? - Дали ме плашела?
Се плашеше дека ќе избувне?
Доста ми попуваш. Заќути!
Како дете, се плашев. Ама после станав мангуп.
И така преживеав, на некој начин.
Се споив со едни момци.
Мајко мила!
Силеџии, мафијаши.
Имавме џебни ножеви, кожни алки, цигари...
Положивме возачки.
Сè се вртеше околу колите, девојките и алкохолот.
Границата за пиење во Њујорк беше 18 години, а во Џерси, 21.
Па, постојано одевме таму.
Тогаш Апер Ист Сајд беше шик.
И Вилиџ.
Се сеќавам еднаш кога се враќав од Менхетн,
до нас имаше кола со Мексиканци.
Почнавме да се пцуеме и се гаѓавме со чинии.
Тоа беа чиниите на нечија мајка.
И тоа во тунелот Линколн. Сите бевме пијани.
ДЕЈВИД ЧЕЈС НАВИСТИНА СПОСОБЕН ЧОВЕК
Во 1964 г. се запишав на колеџ на југ,
"Вејк форест", во Северна Каролина.
Го мразев. - Зошто?
Ова ќе го исечеш.
Да, беше на југ.
Кланот беше активен каде што бевме ние.
Братството на кампусот беше инспирирано од Роберт Ли.
Баптистички колеџ беше. Двапати неделно одев во црква.
Нема пиење, танцување, играње карти.
Зошто се запишав таму? Ме одбија на "Принстон".
Ме одбија на "Дартмут".
Мојот најдобар другар учеше во "Вејк форест".
Се запишав зашто и тој студираше таму.
Двајцата бевме очајни.
За среќа, некој почна да пушта странски филмови.
Тогаш ги гледав Годар, Бергман, Фелини, "Ла долче вита".
Марчело, дојди!
Побрзо.
А "Осум и половина" не го ни разбрав.
Не знаев што е режисер,
но се одушевив.
Сосем нов универзум.
Се префрлив во Њујорк и го гледав "Слепа улица" на Полански.
Тогаш помислив дека и јас можам да режирам.
Ме привлече уметничкиот аспект.
Тоа е тоа.
Во октомври 1965, другар ми студираше на "Бард".
Отидов да пробам асид. Првпат ми беше.
Бев на брегот на реката Хадсон,
беше два наутро, и реков дека сакам да снимам филмови.
Тогаш првпат ми текна
да се ангажирам активно.
Втора клапа. - И, акција.
Тони, добро си?
Како си? Добро си, Дејвид?
Да, да.
Не ми се верува колку зборам!
Премногу зборам.
Не, во ред е. - Не е.
Жал ми е што утрово толку мелев.
Сериозно, не знам за ова.
Кому му е гајле? Многу лични прашања.
На луѓето им е гајле.
Како што вели Тони:
"Сеќавањето е најпростиот вид разговор."
Би си заминал сега.
Сфаќам што си направил, како си наместил...
да, ординацијата беше тркалезна. Многу личи на неа.
Реков дека ќе учествувам.
Но, реков: "Ќе бидам дел од документарецот за 'Сопранови'."
Не сфатив дека ќе биде за мене.
ПАТ ЗА ЊУ ЏЕРСИ
13. ИЗЛЕЗ ЕЛИЗАБЕТ
МАФИЈАШ: ДЕЈВИД ЧЕЈС И СОПРАНОВИ
Да ти објаснам...
за "Сопранови", меѓу другото ме интересира
и како си поврзан лично, си имал некоја идеја
која била амалгам на животното искуство, мислите.
Со години ми велеа да напишам нешто за мајка ми.
Беше откачена и многу смешна.
Жена ми, Денис, прва ми рече.
После сите почнаа:
"Мора да напишеш нешто за мајка ти."
Во 1988 барав работа, а Дејвид имаше нова серија,
се викаше "Речиси пораснати", и сакаше да ги запознам сценаристите.
Се сретнавме со Дејвид во ресторан на булеварот Вентура.
Стигнав прва, нормално,
го гледам како влегува.
Си помислив, колку е мрачен.
Разбираш? Изгледаше мизерно.
РОБИН ГРИН СЦЕНАРИСТ/ПРОДУЦЕНТ
Седна, и за десет минути
се смеевме до солзи
зашто зборувавме за мајките.
Се спријателивме. Така испадна.
Му реков: "Еве си, ти си најмоќниот човек."
Менаџерите во "Универзал" му јадеа од дланка.
"Моќник си, а мајка ти
те омаловажува, сфаќаш?"
И му реков: "Пишувај за тоа."
Робин ми рече: "Напиши серија за мајка ти и продуцент на ТВ."
Си помислив: "Кој ќе го гледа тоа?"
Си помислив: "Ако е некој криминалец, може и ќе ја биде."
Дали мислеше на мафијаш? - Да.
Сакав да ги земам Де Ниро и Ен Банкрофт.
Прво мислев да снимам долгометражен.
Првата сезона е всушност филмот.
За мафијаш кој оди на психијатар зашто има панични напади.
Знаеш зошто се онесвести?
Не знам. Можеби стрес. - Во врска со што?
Има проблеми со чичко му, нешто се скарани.
Може е твој Северен Џерси, ама чичко ти Џуниор не е!
Ја става мајка му во дом.
Не се дружиш со другите дами тука,
не разговараш со фините господа.
Не ја искористуваш шансата.
Што ти е гајле? Штом не ме гледаш, не ме мислиш.
Мајка му го поддржува чичко му во војната на бандите.
Тука се мајките на тројца мои капетани?
Место да живеат во нормални домови, со синовите, како луѓе?
Ова е некаква завршница.
Мајка му и чичко му заговараат да го убијат.
...ова беше неуспешно гангстерско погубување.
А, психијатарката му помага да сфати.
Денот пред престрелката,
ми рече дека постојано ти зборувала
за вести во кои мајките ги фрлаат бебињата од прозорец.
На крајот, ја задушува.
Мамо, знам што си направила. На синот - единец.
Тогаш помислив дека одговара за ТВ-серија.
СОПРАНОВИ ПИЛОТ-ЕПИЗОДА
Ја однесовме во сите мрежи.
"Фокс", "Еј-би-си", "Си-би-ес", "Ен-би-си". Никој не ја сакаше.
Лес Мунвес рече: "Сценариото е одлично, пресмешно,
но, ќе оди на психијатар?
ПОРАНЕШЕН ДИРЕКТОР НА "СИ-БИ-ЕС"
Мора ли да пие 'прозак'?"
Реков: "Да, веројатно мора."
Одговори: "Тогаш, не."
Тоа беше крајот.
Но тогаш помислив: "А, да отидеме во 'Ејч-би-о'?"
Најдобриот избор на ТВ.
Се пробивавме кога влегов, во 1985 г.
Со телевизијата тогаш доминираше големата тројка, односно четворка,
заедно со "Фокс".
Не ги сметавме за конкуренција,
туку за репер со кој ќе се споредуваме.
КРИС АЛБРЕХТ ПОРАНЕШЕН ДИРЕКТОР НА "ЕЈЧ-БИ-О"
Знаевме дека мора да сме различни.
"Ејч-би-о" сакаше да се пробие.
КЕРОЛИН ШТРАУС ЕКС ДИРЕКТОР, "ЕЈЧ-БИ-О ЕНТЕРТЕЈНМЕНТ"
"Ејч-би-о" беше познат по боксот и филмовите.
Со "Шоуто на Сандерс" направивме пресвртница.
Зашто ми седеле на столот.
Можеби била мајката мечка.
Дебело креле едно, гледај да не заебеш.
Тоа беше показател дека "Ејч-би-о" може да направи нешто различно,
можеби и подобро од на стандардните мрежи.
Почнавме да размислуваме да почнеме со серии.
Леле.
Дојден е Шилинџер.
Ја снимивме "Оз".
Не е толку лош, Дајен.
На што си?
И "Сексот и градот".
Во суштина, имавме одреден пристап,
баравме добри раскажувачи и ги остававме да работат.
Дојде Дејвид, му ја знаев биографијата.
Беше ветеран на ТВ, имаше работено на добри проекти,
но со своите немаше успеано.
Се зедовме со Денис. Во 1968 г.
Неколку чичковци ме тргнаа и ми рекоа: "Бегајте одовде."
Рекоа: "Ако останете, ќе ви пропадне бракот."
Знаеја какви се моите.
А, мислеа на мајка ми.
Жена ми немаше да издржи.
Мајка ми беше луда.
Па, вечерта по свадбата тргнавме за Калифорнија.
Влеговме во државата и чув
дека сум добил стипендија за "Станфорд".
Се сеќавам дека ми рекоа
дека историјата на САД, на кратко, е дека џганот оди на запад.
Кога стигнав, сфатив зошто.
Алкатраз.
И најкрупните риби имаат лежено таму.
Дури и Капоне.
Го фатија за затајување данок, зашто не можеа за друго.
Одлежа 11 години и во 1947 почина од удар.
Нормално, тоа беше одамна.
На "Станфорд" студирав две години.
Напишав наратив за тезата: "Подемот и падот на Баг Манусос".
Мислевме дека го работиме Годар.
Не знам што мислевме дека снима Годар, ама ова не беше тоа.
Се викам Манусос.
Грк сум, или со грчко потекло, како ви одговара.
Мама, најголемата дама на светот.
Да го фрлиме трупов и да расчистиме.
Престани да се смешкаш, срце.
Копиле едно!
Мамо, ме погодија во грбот.
По постдипломските, кога ја пишував тезата,
со другар напишавме сценарио
и професорот по сценарио го прати кај Рој Хагинс,
кој беше познат ТВ-продуцент.
Ама, заборавивме.
Со Денис се преселивме во Лос Анџелес, изнајмивме стан
и Денис се вработи во адвокатска канцеларија.
Почнав да барам работа, но не најдов ништо.
Конечно се вработив во "Кловер филмс".
Овие филмови...
КАСАПИТЕ, 1970 РЕЖИЈА - ЏОН ХЕЈС
На десет километри од тука
има терен за голф и клуб опколен со германски стражари.
Да ги убиете сите германски копилиња!
Еден од филмовите го снимивме во изгорен станбен комплекс
во кањонот Лас Вирџинес.
Беше некаква германска тврдина,
ама во неа имаше само германски проститутки.
Улогата ми беше мала,
требаше да сум прв асистент на режија,
но врска немав што правам.
А, во филмот имаше само софт-кор секс.
Напишав долгометражен за "Кловер", се викаше "Вампирскиот гроб".
Не!
Кој си ти?
Син ти! Зачнат во гроб!
Да.
Ненормален беше.
Додека бев таму, чув дека Рој Хагинс,
кој го прочитал сценариото пред две години,
сака да ме ангажира да напишам епизода.
Тоа ми беше првата тезга на ТВ,
серија што се викаше "Храбрите адвокати".
Сите на истокот се чудеа
дека ме има на телевизија.
Но, не се фокусирав да научам како да режирам,
иако сакав да сум филмски режисер.
Така.
Можеби ми беше срам
да го прашам снимателот како се работи.
Уште многу години пишував сценарија за долгометражни филмови,
но ниту еден не се сними.
Синдикатот на сценаристи штрајкуваше во 1973 г.
па требаше да носам транспаренти во "Парамаунт"
точно пред портата "Демил".
Беше одлично само да се биде таму.
Транспарентите ги носев
со професионални сценаристи.
Едвај чекав да носам транспаренти
зашто мислев дека сум навистина во Холивуд.
Се запознав со Пол Плејдон, кој работеше на "Невозможна мисија".
Немав агент, па Пол ми најде агент.
Потпишав за неговата агенција.
Кога заврши штрајкот,
имаше една серија, "Магионичарот", со Бил Биксби.
Биксби играше магионичар кој решава злосторства
и ги победува криминалците со шалови и капи.
Врати се!
Ме вклучија како уредник на сценариото.
Потоа работев на "Досиејата Рокфорд".
Работев на "Ќе одлетам", а потоа на "Живот на север".
Бев во ТВ-бизнисот.
Проблемот беше што си ги знаеш границите,
ама секогаш ги искушуваш и секогаш крахираш.
Состаноците на мрежата беа одвратни...
Имав едно непријатно чувство
дека причината поради која пишуваш сценарио, тоа што го сакаш,
е токму она што го испланирале.
Бидејќи бев навикнат на ТВ-мрежите,
"Сопранови" беше серија со мафијаши каде што никој не гине,
зашто мислев дека нема да сакаат.
"ДРЖАВЕН НЕПРИЈАТЕЛ", 1931
После ми текна на гангстерските филмови со Џими Кагни.
Зарем не убија никого во "Кум"?
Зошто би го изоставил тоа?
Па, го напишав пак, ама со убиство.
И, така од "Ејч-би-о" се заинтересираа во серијата.
Не беше финтата само да ставам убиство.
Требаше да биде дел од приказната.
Требаше да биде дел од наративот и културата.
Имавме важен состанок со Дејвид.
Ми остави впечаток дека е од ТВ-мрежата,
но веќе ни покажа со сценаријата
дека не размислува само како човек од ТВ-мрежата.
Неговото гледиште за светот, веднаш беше јасно.
Многу добро ги познаваше ликовите.
За пилотот веднаш се согласивме.
Ќе преземеш, или...
Кога има кастинг, не реагирам многу. Ќе кажам: "Многу добро."
Добро е. - Фала, Денис.
Фала многу, и си одат.
Кастингот е долг процес.
Да почнам? - Почни кога сакаш.
Имав состанок за доручек.
Ме викнаа како консултант за компанија за транспорт на ѓубре.
Добро, што е финтата со Трајборо Тауерс?
Менаџерот сака да го обнови договорот со Дик.
ПИЧЕТО
Менаџерот сака да го обнови договорот со Дик,
ама браќата Колар...
Да пробаме пак. Да се размрдам. Капнат сум.
Да, браќата Колар,
имигранти се од Чехословачка, некое такво срање.
Ќе заштедат до милион годишно
ако браќата Колар го носат ѓубрето место Дик.
Ни плаќаат 40 кирии за твојата станица.
Па, не сакаат. Рекоа дека...
...ако можеле да им кажат на комунистите во Чехословачка да се ебат,
може да ни каже и нам.
И во Чешка сакаме свинско.
Си ги јадел нашите колбаси?
КРИСТОФЕР
Мислев дека од колбаси постојат само италијански и "Џими Дин".
Мислев дека од колбаси постојат само италијански и "Џими Дин."
Гледаш што учиш кога менуваш култури?
Чичо Увзен не знае дека сум дошол.
Ако одиме напред вечерва, ќе мора да му кажам.
Мора да одиме напред, Емил.
Мора да го запреме лудилово.
Се менува бизнисот со ѓубре.
Ние сме младите. Имаме заеднички проблеми.
Се менува бизнисот со ѓубре, знаеш?
Помладите сме. Имаме заеднички проблеми.
Емил.
Кај учеше средно? Полска?
Не сум Полјак.
Што е Чехословачка?
Тоа е тип Полјак, нели?
Се преселивме во земјава кога бев девет. Учев во "Вест Есекс".
Играше рагби со братучед ми Грегори.
Отиде во Бунтон. - Кај се стварите?
А, да.
Причината за посетата. Еве ти, распоредено.
Пробај ја стоката, Имил.
Емил.
Сечи.
Во тоа време, снимањето серија на "Ејч-би-о"
воопшто не беше престижно.
Искрено, беше евтина ТВ.
Навистина.
Но, ми се допадна ликот. Мислев дека е забавен.
Се викаше Дин Молтисанти кога првпат го прочитав сценариото.
Искрено, не знаев кој е Дејвид Чејс.
И не познав дека е Италијанец по името на сценариото,
па си реков: "Кој е типов
што снима серија за Италијанци?" А не е, знаеш,
Скорсезе и Копола беа Италијанци-Американци.
Но, навистина се потрудив и го избрав Дејвид.
Дејвид не покажува емоции.
Мајкл влезе, беше супер, ама јас не покажав одушевување.
Многу добро.
На излегување, си реков: "Мав ми е работава.
Кому му е гајле? Не е Италијанец, ништо не знае."
Вика: "Кој е бе типов? Не е Италијанец. Кој го ебе."
Ама...
КУЌАТА НА ЛИВИЈА - ДЕЊЕ
Кој е?
Заклучи зад тебе.
Ми се чинеше дека стигнавме до 100-тата актерка.
Ова е дом за стари лица.
Сите влегоа и глумеа луда италијанска мајка.
Не ме ставаш во дом за стари лица.
Сум ги видела жените во домовите, бладаат како кретени!
ЛИВИЈА
И, не беше ни близу.
Бидејќи ликот беше напишан според мајка ми, знаев колку е далеку.
Но, тогаш дојде Ненси Маршанд.
Ја знаев како госпоѓа Пиншон, издавачот од "Лу Грант".
Да ве потсетам, г. Грант, весников не е "Њујорк тајмс".
Ми текнува кога и да го земам во раце.
И мене, господине.
Камо да имавме ресурси како нив, но немаме.
Ако сакате, ќе се откажам. - Не реков така.
Кажете, ќе го добиеме ли случајот ако одиме на суд?
Да чекам клапа? - Не.
Мислев дека е лудо, дека нема да успее.
Ама, штом зина...
Со активни врсници си.
Се занимаваат, шетаат, танцуваат.
Сум ги видела жените во домовите, бладаат како кретени!
Јади си го модриот патлиџан.
Си реков: "Боже." Тоа беше тоа!
Ако чичко ти има работа со Артур, не ме интересира што,
тогаш знае што прави.
А, јас не знам.
Знам само едно,
ќерките подобро ги чуваат мајките од синовите.
А јас купив цедеа за расипана плоча.
Секогаш ми велеле дека нема друг како мајка ми.
Ама, кога роднините почнаа да ја гледаат серијата, рекоа:
"Леле, ене ја тета Норма! Мајка ти!"
Им одговорив: "Не зезај!"
Како да ја подражаваше.
Очекувам да те видам вечерва
на роденденот на Антони Џуниор со печените тестенини.
Само ако некој ме земе и ме врати.
Не возам кога прогнозираат дожд.
Цела кариера, речиси,
сум играла културна дама.
Многу ми значи
што играв ваква караконџула,
зашто сум немала шанса за тоа.
Корисно е да возиш. Оти, ќе заборавиш. Одам на работа.
Секако.
Бегај!
Кажи ја репликата. - Ја немам.
Кога влегов,
се пријавив за пет различни улоги.
Која беше таа жена вечерва?
Ја пробав улогата на љубовницата на Тони Сопрано.
Да не ја реновираше депонијата?
Не третирај ме како дете.
Знам дека е нешто поинтимно.
Која беше жената во ресторанот?
Немој да ја чепкаш капата!
На крајот, избраа друга.
Многу добро.
Но, му се допаднав на Дејвид.
Му се допадна што сум Италијанка, можеби бев слатка,
не знаев дека има врска со тоа дали сум Италијанка.
Мислев дека е за оперски пејачки.
Ова е неприфатливо.
Пред две недели резервирав за во 20 часот.
Како што ви објаснив, никој не станува од масата,
а пред вас чекаат пет групи.
Не ни се пријавив за улогата на хостеса.
Ми се јавија по телефон. "Сакаш да ја играш улогава?"
Реков: "Важи."
Ама, не можев да ја кажам единствената реплика...
Г. Борглунд, ви ја местат масата.
...зашто ме јадеше јанѕа што сум со Лорејн од "Добрите момци".
Бев со Карен! Умирав од страв.
Почна да ме допира. Почна да ме фаќа.
Му реков да престане, не престана. Му вратив.
И тогаш се налути.
Лорејн беше единствената што барем личеше на ѕвезда,
заради "Добри момци“ и уште неколку филмови.
Но, првин ја донесоа за да ја игра Кармела.
Имаше дискутирано со "Ејч-би-о" да ја играм Кармела.
Но, јас ја сакав докторката Мелфи.
И Дејвид се изненади.
"Зошто сакаш да ја играш Мелфи?"
Реков: "Зашто сум поинаква од пред неколку години,
кога ја играв Карен во 'Добрите момци'.
Нејќам повторно да ја играм таа улога.
Доктор Мелфи ми е интригантна. Сум одела на психијатар."
Си одела на психијатар. - Апсолутно.
Па, со Дејвид зборувавме многу за психијатрите.
Не сме виделе образована Италијанка.
Тоа ми направи мерак.
И, Тони не би зборувал со никој кој не е Италијанец.
И, така... Доктор Мелфи.
Реков: "Добро, ама ќе мора да седиш мирно, со рацете во скут.
И да бидеш тивка."
Добро, Дејвид? - Да.
Добро. - Можам.
Супер.
Морав свесно да го потиснувам мојот позитивен став.
Пробував да ја закопам Лорејн за да дојде до израз Мелфи,
која е далеку од мојот карактер.
Многу далеку.
Воопшто не сум како Мелфи. Никаде.
Нападите на паника се сметаат за итни состојби.
Ако си возел кола?
Да ти кажам нешто.
Денес сите одат на психијатри и психолози.
ТОНИ
Одат кај Сели Џеси Рафаел и зборуваат за проблемите.
Што бидна со Гари Купер?
Оној силниот и тивкиот.
Беше Американец.
Воопшто не беше свесен за чувствата.
Само бркаше работа.
Го баравме Тони.
Почнавме во Лос Анџелес, па се префрливме во Њујорк.
Многумина се обидоа, ама ниту еден не одговараше.
"Вафанкуло!"
Тогаш му реков на Стивен ван Зант да ја проба улогата на Тони.
Спремен? - Ете го, ѕвезда од рокенролот.
Многу ми значеше ова.
Го слушав Спрингстин, и кога го видов ситниот Италијанец,
ми заличи на Пачино.
Вечерва официјално сакам да кажам
дека немаше ништо невообичаено
за начинот на кој се облекуваа "Раскалс".
Баш пред кастингот,
со жена ми ја гледавме "Куќата на славните на рокенролот",
и Стивен ван Зант ги воведуваше "Раскалс".
Ништо чудно!
Облечен беше како "Раскалс".
Првиот пат ги гледав на теренот за ролери во Кипорт,
во Кипорт, во Њу Џерси.
Точно.
Во тоа време не постоеше "Филмор", немаше арени.
Рокенролот се свиреше на лизгалишта, кај што му беше местото!
И' реков дека мора да биде во серијата.
А, како што се продаваат картите за рок, ќе се вратиме на лизгалиштата.
Не знам, но...
Ми стигаа сценарија за музика, не за глума. Не бев актер.
И, ми се јавува Дејвид Чејс. Кревам слушалка.
Како изгледаше првиот разговор?
Па, чудно беше. Ми рече: "Што мислиш?"
Му реков: "Супер сценарио е, каква музика сакаш?"
Рече: "Не, сакаме да глумиш."
Му одговорив: "Не сум актер.
Не ли е тоа предуслов за да си на ТВ, знаеш?"
Ми рече: "Да, актер си.
Уште не си свесен." Сфаќаш?
Му реков: "Добро, можеби вака ми било пишано."
Да ти кажам нешто.
Сите денес одат на психијатри и психолози.
Одат кај Сели Џеси Рафаел и зборуваат за проблемите.
Што бидна со Гари Купер?
Оној силниот, тивкиот.
Тој беше Американец.
Воопшто не беше свесен за чувствата. Само бркаше работа.
А, луѓето знаеја
дека кога Гари Купер ќе стане свесен за чувствата,
нема да го замолчат.
Ваква дисфункција, таква, "ма вафанкуло" со дисфункцијата.
Добро помина на пробата. Немав видено нешто такво.
Си реков, ова може да биде Тони Сопрано.
Но, од "Ејч-би-о" му кажаа на Дејвид: "Види, добар е,
но нема да зависам од тип кој никогаш не глумел."
Ми рече: "Добро,
тогаш ќе ти напишам улога која не постои."
Си реков: "Типов е чукнат.
Ептен." - Акција!
Сандрин, пијачките се на куќата. Цела ноќ.
Не напиша улога за некој офицер на мафијата.
На почетокот бев газда на клуб.
Ајде уште еднаш. - Маркер.
Се изнамачивме да најдеме актер за Тони.
Да ти кажам нешто.
Денес сите одат на психијатри и психолози.
Одат кај Сели Џеси Рафаел и зборуваат за проблемите.
Што бидна со Гари Купер?
Оној силниот и тивкиот. Беше Американец.
Воопшто не беше свесен за чувствата. Само бркаше работа.
Не знаеја дека кога Гари Купер ќе стане свесен за чувствата,
нема да можат да го заќутат.
Ваква дисфункција, таква, "ма вафанкуло" со дисфункцијата.
Уште еден кој за малку ќе го изберевме беше Мајкл Располи.
Одлично.
Но тогаш, конечно, го најдовме Џим.
Ми се јавија,
Дејвид Чејс сакаше да се видиме во 08:30 наутро.
Самото тоа што можев да доручкувам место...
ми беше одбивно, не знам зошто.
Но, убаво поминавме, се смеевме за семејствата, за мајките.
Па, отидов на аудицијата
и на првата запрев на половина и реков: "Тапа е ова.
Не глумам како што треба.
Ќе се вратам и поинаку ќе го одглумам."
Замина среде аудиција, си отиде...
во стилот на Ван Морисон.
"Ова е срање, лошо глумам." И си отиде.
Но, мислевме дека е супер.
Кастинг-директорите го викнаа кај мене дома,
ја прочита сцената и тоа беше тоа.
Да ти кажам нешто.
Денес сите одат на психијатри и психолози
и кај Сели Џеси Рафаел и зборуваат за проблемите.
Што бидна со Гари Купер, силниот и тивкиот?
Тоа беше Американец.
Воопшто не беше свесен за чувствата. Само бркаше работа.
Не знаеја дека ако го натераат Гари да зборува за чувствата,
нема да го замолчат.
Зашто ваква дисфункција, таква,
"ма вафанкуло" со дисфункцијата!
Беше очигледно кога го играше Џим.
Беше оригинален Тони.
Знаеш, некогаш...
Животот е добар.
Животот е често добар.
Оригинал "регалеали", на пример.
Најдовме актер за сите ликови, но не за Кармела.
Кармела.
Мора да ти признаам нешто.
Иди ја избравме буквално пред снимањето.
Што правиш?
Се спремам да ти го плеснам виното во фаца.
Секогаш драматизираш.
Признај, де, да си ги скратиме маките!
Ја одигра сцената од пилот епизодата,
кога и' кажува дека пие "прозак".
Пијам "прозак".
Боже.
Одам на психијатар.
Боже. Мислам дека е супер.
Мислам дека е прекрасно! И храбро.
Си реков: "Тоа е тоа." - Мислам оти тоа е одлично.
Што, претходно да не бев како Ханибал Лектор?
Само мислам дека е супер.
Психологијата не помага за душата, тоа друго е.
Но, и ова е почеток. Сега ќе заќутам.
Сега ќе заќутам.
Знаев која е жената и бев сигурна дека нема да ме изберат
зашто од моето дотогашно искуство,
ако играте Италијанка-Американка,
треба да изгледате на одреден начин.
Мислев дека има други жени кои повеќе личат така
и кои почесто ги избираат за такви улоги.
Но, отидов на аудицијата,
и следниот ден се јавија и рекоа: "Ја доби улогата."
Мислев дека е една од оние евтините продукции.
Бирај глумци и снимај.
Спремен.
Ќе каже ли некој "акција" веќе?
И акција.
Бабо, местово е супер.
Што се случува ваму?
Многу добро.
Се јави кај типот во Трибека Тауерс?
ДЕЈВИД ЧЕЈС: Чекај да ти дадам знак за репликата.
Акција.
Женски, не може да појадуваме само сок од брусница, добро?
Сечи. Добро.
ДЕЈВИД ЧЕЈС: Акција.
Како се вика местово, бре?
ДЕЈВИД ЧЕЈС: Трајборо Тауерс.
Боже.
Акција!
Види.
Сака ли некој сладолед?
ДЕЈВИД ЧЕЈС: Кажи.
Се јави кај типот во Трајборо Тауерс за договорот за транспорт?
Сечи! Уште еднаш.
Дали веднаш кажа дека сака да го режира?
Да, тоа беше следната голема одлука.
Не знаевме баш што правиме,
па нејќевме никому да му дадеме толкава контрола.
Требаше да е главен за серијата, сценарист, продуцент,
но ако беше и режисер, ќе му се оствари тоа што го замислил.
Кога го чувме Дејвид како зборува за серијата,
беше јасно дека ја носи во срцето, душата и главата,
па немавме друг избор.
Нека ја режира.
Акција.
Секоја година на овој датум, откако беше прцул,
мама и Медоу се дотеруваа, одеа на чај во "Плаза"...
Сцената каде што Кармела ја вика ќерка си во "Плаза".
Имам премногу домашно.
Медоу, традиција ни е.
Секогаш се забавуваме.
Искрено, од осум години наваму мислам дека е глупаво.
Одам само за твој атер.
Кога Дејвид ја режираше сцената...
Сечи. Добро.
...сфатив дека ова лично го сфаќа.
Зборува за нешто што или се случило...
Акција.
...или го доживува во моментот
со жена му и ќерка му.
Но, се сеќавам дека помислив: "Ова не е само режирање.
Лично го сфаќа."
Сакаш да ми кажеш нешто?
Мамо, имаш претстава колку е битно скијањето во Аспен?
Мислиш, секоја година исто ќе биде?
Лош чај и колачиња во хотелот "Плаза"?
Збогум. - Затвори, те молам.
И, сечи.
Сечи. - Добро е.
Имаше трема кога го снимаше пилотот,
зашто ти е шанса да бидеш режисер?
Да. Нормално дека имав.
Имав режирано и претходно, ама имав многу трема.
Многу се потпирав на снимателот, Алик Сахаров.
Се сеќавам дека беше првата или втората недела од подготовката.
Дејвид ќе влезеше во канцеларија, ќе кренеше нозе
и ќе погледнеше низ прозор, целиот намуртен.
АЛИК САХАРОВ СНИМАТЕЛ
Прашуваш: "Дејв, што се случува?"
"Не знам кој ќе го гледа срањево."
Добро сценарио е, брате. Добро е.
Добро се сеќавам дека рече
дека не сака уште еден ТВ-проект.
"Да ги прекршиме сите правила."
Нејќев обични кадри.
Обичните кадри се најдосадни на целиот свет.
Обично имавме главен кадар, два од горе и два во гро-план.
Во суштина, ја расцепкуваш сцената.
Воопшто не беше филмски.
Зборувавме за Бертолучи и за Копола без престан,
за "Кум", за Мартин Скорсезе.
Зборувавме за Полански.
ЗАБРАНЕТ ПРИСТАП
Јазикот на "Кинескиот кварт"
беше близок до она што го планиравме за "Сопранови".
Сцената кога Џејк Гитис вози низ дрвјата со портокали.
Не мрдај!
Тоа ни беше урнек за сцената
во која Тони и Крис бркаат тип пред една деловна зграда.
Кретен!
Тони, чекај!
Тогаш реков: "Добро, ајде со камерата внатре."
Има двајца вработени кога поминува ова крај нив.
И рипаат.
Луѓето се чудеа што има врска.
Ама, одлично легна.
И после камерата ја носам рачно,
кога Томи излегува од колата и го млати типот.
Добро си? - Скршена ми е ногата.
Има големо влијание од "Кинескиот кварт".
Ќе видиш ти коска, кретену!
Кај ми се парите?
Сечи. - Моја грешка.
Не беше доволно долго. - Ајде уште еднаш.
Кога снимаш за ТВ, сцените одат една по друга.
Мора да научиш брзо да се спремаш,
зашто во една сцена ќе зборуваш со синот.
А во следната, ќе претепуваш некого.
Во следната сцена, водиш љубов со жена ти.
Целиот ден постојано ти се менуваат емоциите.
Затоа мора да знаеш брзо да се прешалтуваш.
Што збориш? Го правевме муабетот.
Господин Сопрано?
Лорејн и Џим, имавме проби три дена пред снимањето.
Види. Срањево што ти го зборам ќе помине и никому ништо.
Чекај малку.
За него, прашањето беше каков треба да ти е ставот кај психијатар.
Имаше многу нешта на кои не беше навикнат.
Ништо страшно, до мене е.
Не обвинувам никого, јас сум крив. Ми падна концентрацијата.
Не треба да зборам вака. Здраво.
Имаш лично искуство со психоанализа?
Да.
Значи, не измислуваш сè.
Знаеш како е.
Сум бил во такви соби. Не долго време.
Ама, знаеш како е да си во таква соба?
Да. Ама, не пред да почнам да ја снимам серијата.
Тамам влегов во штос.
Те внесе, а? - Секако.
Правеше истражување или ти требаше?
Ми требаше. - Така.
Барав помош! Добро изгледаше?
Да, секако.
Да, пушти цревото.
Сакаш марамче? - Не. Батали.
Се потам од тебе, докторке.
Џим немал одено на терапија.
Беше забавно да го водам, да го притискам,
на еден начин да го манипулирам.
Моментот е многу интимен.
Да, затоа и уживав. Затоа ја сакав Мелфи.
Беше поинтимен со мене отколку со кој било друг.
И, тоа ептен ми направи ќеф.
На место.
Ова многу ти значи.
Да ти кажам нешто. Сум студирал 1,5 семестар.
Го разбирам Фројд. Ја сфаќам терапијата како концепт.
Ама, во мојот свет, не ми брка работа.
Можам да сум посреќен? Да. Кој не може?
Сечи.
Акција.
Џим стана Тони Сопрано на свој начин.
Го разбра ликот.
Во една сцена, Крис се муртеше.
Тони му приоѓа и му вика:
"Доста сереш. Што те мачи?"
Во сценариото имав напишано,
односно замислено, Тони да каже: "Ало!"
Така го замислив.
Ќе те убијам, бе!
Ама, Гандолфини го крена од столот.
Тоа беше без најава. Го немаше во сценариото.
И, сечи. Одлично.
Но, обично ќе го насочев, а тој ми велеше јас да одглумам.
Акција.
Ќе се изглупирав.
Подоцна и' кажа на жена ми: "Во пилот епизодата
само го имитирав Дејвид."
Сечи.
На почетокот, се сеќавам дека Џими велеше:
"Како Дејвид ме познава толку?"
Можеби средината во која растеле била слична.
И Дејвид и Џими имаа пораснато во Њу Џерси,
во италијанско семејство, многу работи им беа слични.
Едноставно си легна. Сè си легна.
Дејвид има пораснато во Њу Џерси,
па може да употреби многу нешта од реалноста,
кои мислиш дека нема да личат, ама ги обработува и личат.
Не беше одма успешен.
Пилотот беше многу чуден.
Искрено, далеку од комерцијален.
Деца, дојдете! Елате, пробуваат да летаат!
Дојдете, бебињата пробуваат да летаат!
Основната премиса.
Видете, пробуваат да летаат!
Неколку патки доаѓаат во базенот на шефот.
Патките си одат и доживува нервен слом.
Дали си депресивен?
Откако си отидоа патките.
Веројатно.
Патките што одлетале пред да изгубиш свест.
Да зборуваме за нив.
Ова е премисата на хит-серија?
Никој не очекуваше ни рецка да и' удрат.
Доктор Козимано ме стави во болница.
Ми направи триста прегледи.
Имаше пробни проекции во четири града.
Во Конектикат, во Далас и во уште два... Не памтам.
За чудо, најдобро помина во Конектикат.
Ова е заебано.
Нормално, врие од Италијанци и...
Блиску е до Њу Џерси. - Да.
Не смееш да прифаќаш такви поклони од Тони Сопрано.
Никако! - Слушај, Шармејн...
Од проекциите забележале дека Шармејн Буко, жената на Арти,
е моралната срж на серијата и дека треба да се посветиме на неа.
Ама, билетите беа гратис!
Тони е синдикален лидер.
Артур, ај порасни.
Не ли ти се запалија сијаличките
кога чу дека забари му праќаат на мафијашкиот шеф на Њу Џерси
билет од прва класа на норвешки пароброд?
Ајде, Артур.
Некој ги донирал колената за тие билети.
Кети беше прва лига, ама тоа не беше поентата на серијата.
И, траеше предолго.
Мислам дека поминаа десет месеци за да ја одобрите.
Помина многу време, се работеше за драматичен потег.
Зашто, така се договараш со продуцентот на серијата.
Викаш: "Ќе ти дадеме милиони долари,
ќе снимаме неколку години,
ќе создадеме нешто, дали ти верувам?"
Конечно се согласија, и, искрено,
навистина им бев благодарен.
Не ме праќаш во дом за стари лица.
Мамо, не ја слушаш. - Не е дека...
На залезот на кариерата бев.
Планирав да престанам со работата во телевизија
и да пишувам долгометражни филмови без договор однапред.
Ама, се појави "Сопранови".
Се чувствував како да сум во разбранет океан.
Мамо. - Антони, тука доаѓаат да умрат.
И како да сум дошол на прекрасен остров со палми.
Си реков: "Се спасив!"
Боже!
Викајте доктор!
Значи, "Ејч-би-о" за "Сопранови" ти рекле: "Ајде, терај!"
Веруваат во инстинктот на авторите.
Тој момент беше неверојатен.
Веројатно го имав вистинскиот концепт.
И, одлучија да ми веруваат.
Утрото кога се разболев, размислував.
Добро е да правиш нешто од самиот почеток.
Предоцна се приклучив. Знам.
Ама, во последно време ми се чини дека сум се приклучил на крајот.
Најдоброто заврши.
Многу Американци мислат така.
Мислам на татко ми. Не ги постигна моите успеси.
Но, од многу аспекти му беше подобро. Си ги имаше блиските.
Си имаа стандарди, гордост.
А, што имаме денес?
Кога го пишував почетокот на пилотот, мислев на Америка.
Имав чувство дека сè се распаѓа.
Тука сè се продава.
Сè се продава.
Исто така, смешно ми беше
што Американците се толку себични и зависни од материјалните добра
што му се згадило и на мафијашки шеф.
Ме интересира зошто не ни расте приходот.
Кај се парите, да ве ебам?
Треба да печалите!
Секој од вас да отиде кај своите,
да ги расчука, да ги натера да печалат!
Сил, објасни ми.
Кои два бизниси отсекогаш биле отпорни на рецесија
од памтивек?
Некои елементи на шоу-бизнисот и нашиот.
Знаеш, снимаш приказна за мафијата, се разбира.
Ама, има и корупција, како во секој бизнис.
Кај се другите пари? - Насекаде.
Замислата беше дека е истовремено американскиот сон
и американската ноќна мора.
Се работеше за пари и смрт.
И, некако се поврзани. - Така.
Дај ми го накитот.
Ова беше најсиров капитализам.
Знаат дека немаме сметки. Сакаш да почнат да нè крадат?
А, беше на телевизија,
алатот со кој капитализмот ги продаваше производите.
Новиот "доџ". -"Камел."
"Џело". -"Кодак."
Вака мислев од самиот почеток...
Снимаме ТВ-емисии 50 години.
Корнфлејкс и јагоди
А, на луѓето им продаваат нешто.
На секои 15 минути. Тешко оди.
Срање.
Се навикнуваш.
Кога ќе се појави лице на екранот и ќе ти каже нешто,
ти влијае.
А, сè се вртеше околу парите.
Само да знаеш дека ќе ти наплатам за сесијата што ја испушти.
Добро.
Добро. Еве.
Како што чувме во серијата...
Сè се врти околу ова, нели? Околу смрдени, прдени пари.
На!
Ама, сега немаше реклами. Бевме на "Ејч-би-о".
Супер. Ете така.
Во сите други мрежи прашуваа:
"Каде ќе снимаш?"
Им велев: "Њу Џерси."
"Со кој памет?" Им велев: "Мислам дека е за таму."
Ми вика: "Ќе чини многу пари, не знам со која цел."
И кога отидов во "Ејч-би-о", ми рекоа:
"Тука пишува дека се одвива во Њу Џерси.
Ќе снимаш во Њу Џерси, нели?"
Си помислив: "Во рајот сум!"
Си реков:
"Батали минатите 30 години, ова е тоа!"
Да беше мрежа без претплата, ќе снимаа во Лос Анџелес,
а вторите кадри ќе беа во Џерси,
па ќе бараше локации што можат да се копираат
за да создадат илузија на неверување.
"Леле, во Џерси сум."
Ќе снимаме и на дожд.
Сакам да е облачно, зашто боите се заситени и богати.
Одевме да бараме локации
не зашто беа локации,
туку баравме места со карактер
кој ќе одговара на нашите ликови.
После само ја носиш камерата и снимаш.
"СИЛВЕРКАП СТУДИОС"
Сите внатрешни беа во Квинс, а сите надворешни...
забранив кадрите надвор да не се снимаат во Џерси
зашто сакав да изгледа реално.
Многу добро го познавав Њу Џерси.
На пример, Медоулендс е комбинација на тешка индустрија
и најголемата градска дивина на светот.
На Марти Скорсезе не му се допаѓа.
Вели: "Не го сфаќам ова со дрвјата."
Претходно, сите филмови за мафијата беа во Менхетн или Бруклин.
"КУМ", 1972 ГОДИНА РЕЖИЈА: ФРЕНСИС ФОРД КОПОЛА
ЏЕРСИ, МАФИЈАШКИ ЦЕНТАР
Знаев дека и во Њу Џерси има многу мафијаши,
деца чии татковци беа букмејкери, лихвари.
Куќата на Сопранови
беше во градот каде што се преселивме кога бев во осмо.
Имаше многу шума и езерца.
Истовремено, се случува тип да експлодира во гаражата.
Ја пали колата...
Така што знаев за сето тоа и мислев дека ќе функционира.
Целосно се смени изгледот.
Мислам дека беше различна култура.
Тони беше човек од предградието, со Кармела.
Пишува дека е со пулпа.
Го сакаш со пулпа. - Не олку.
Сакам да пишува: "малку пулпа".
Зошто ме гаѓаше? - Ќе ти напишам список.
Нова игра.
Има обично семејство, деца.
Ајде, одиме! Така!
Ќерка му игра фудбал.
Срце, направете ѕид! Ѕид!
Дојди ваму.
Многу ја сака жена му.
Мислам дека таа е стожерот на семејството.
Си има обичен живот.
Ама, работи како мафијаш.
Не е фер!
Плус има обично семејство,
поради што има и повеќе проблеми во споредба со другата работа.
Кога бираш проекти,
кои ти се најважните фактори, Џим?
Што ти е прво? - Пишувањето.
Кога ти одобрија цела сезона,
си требал да составиш екипа сценаристи.
Ти беше ли тешко да смислиш
како ќе работиш со неколку други сценаристи?
Да и не. Сум работел така и порано, знаев што да очекувам.
Но, ова беше поинаку.
Не бев расположен да прифаќам пишување како за ТВ-серија.
Си мислев: "Слободни сме, да го извлечеме максимумот!"
Мислам дека влегов за втората епизода, по пилотот.
Зборуваше за главната нишка за сезоната,
со која секогаш доаѓаше, но ништо подетално.
Ама, во бизнисот влегуваа филмаџии,
па ти требаат пет години за да им раскажеш сè,
треба да знаеш сè, а не знаевме ништо.
На самиот почеток Дејвид рече:
"Ако не ја бива, толку од мене."
А, "Ејч-би-о" тогаш беа за никаде.
Немаа ништо интересно.
Ни тие не знаеја дали ќе успее.
Но, ни ги одврзаа рацете.
Се изразувавме уметнички. Таков ми беше впечатокот.
Бидете тивки. - Бидете тивки.
Вложивме многу труд, работевме многу часови.
Работното време беше немилосрдно, сценаристите беа на сетот,
па работевме од мугри.
Здраво. - Добро утро.
Доцниш. Каде беше? Спиеше?
Сè додека не ги видиш кулите на враќање од Њу Џерси
во три часот изутрина.
Можеби ќе спиеш седум часа и почнуваш одново,
но кога си на таа возраст или кога работиш така,
нема ништо друго.
Па сите работевме така, знаеш?
Сите многу се забавуваа.
Да, се гордеам.
Уште ми е омилената реплика во целата серија.
"Ги гледам, а не верувам." - Не, омилената ми е...
Деветстотини Евреи одбиле 15 000 римски војници.
"А, каде се Римјаните денес?" Робин ја напиша репликава.
Ги гледаш, кретену.
Супер.
Супер. Одлично беше.
Ајде, мести.
Во четвртата епизода, кога му баравме девојка на Крис,
повторно ја викнавме Дреа де Матео на аудиција.
Каде се паркираше? - Позади, таму.
Не поминувам таму.
Никој не ме следеше.
Немаше да знаеш ако те следеле.
Да, оти Тони Сопрано се крие на задното седиште.
Колку си параноичен! - Донеси ја колата тука.
Знам, маскиран е.
Може е тој. Тони! Или, можеби...
Ја доби улогата, зашто во сценариото пишуваше "Ау," а рече:
"Ауу!"
Дојди ма ваму. - Пушти ме!
"Ауу!" И крај. Примена си.
Супер беше.
- Фала.
Сестрата рече дека си ги искакал панталоните.
Вистина ли е? - Довези ја колата!
За тоа сум стручњак зашто сум од Квинс,
иако сакав да се тргнам од тоа.
Ама, сите девојки во мое маало,
сите се Италијанки.
Мора да збориш вака. Не се заебавај.
Мора да збориш во ритам.
Ќе одам до крај.
Само заради тебе.
Акцентот не го можам без ноктите.
Нема ни пола да можам без фризурата и шминката.
Заборави на работата и биди со мене.
Аха, да.
Да бидам домаќинка како Кармела Сопрано,
да дојам деришта,
а останатиот дел од животот да сум во теретана,
сама со стриите?
Имаш право.
Братучетка ми има мозок, ама за што го користи?
На маж кој не може да и' каже ни од кај му се парите.
Кога видов како Дејвид ја замислил приказната...
и ги видов следните епизоди.
Се одушевив.
И' се јавував на мајка ми од говорница и и' го читав сценариото.
Ќе објавиш сценарио,
ќе излезе баш кога се снима.
И целата екипа го читаше, знаеш?
Го читаше, сакаше да знае.
Уживаше во читањето.
Кога се вративме и почнавме да ја снимаме првата сезона,
кога ги видов следните сценарија, ми стана јасно...
...дека е генијално, сложено и навистина ризично.
Дејвид секогаш вели
дека во минатото, кога гледаш телевизија ти е убаво.
Зошто сериите со цајкани се толку добри?
Зашто на крајот криминалецот завршува во затвор.
Има некаков ред во универзумот.
Има некаква правда.
Дејвид контрираше на сето тоа.
1. СЕЗОНА, 5. ЕПИЗОДА "КОЛЕЏ"
Дали си во мафијата?
Дали сум во што?
Како и да се вика, организиран криминал.
Какви глупости! Кој ти рекол такво нешто?
Тато, целиот живот живеам во куќата.
Доаѓала полицијата со налози.
Си излегувал во три сабајле.
Не си го видела доктор Козимано да излегува во три наутро?
Дали неговите деца нашле 50 000 долари во кругеранди
и автоматски пиштол со калибар 45 додека барале велигденски јајца?
Се бавам со управување со отпад.
Сите претпоставуваат дека си во мафијата.
Стереотип е и е навредливо.
Од тебе најмалку очекувам да го шириш!
Добро.
Не постои мафија.
Кога ја видоа петтата епизода, од "Ејч-би-о" рекоа:
"Ова е еден од најдинамичните ликови во историјата на телевизијата,
ама ќе уништиш сè."
Што?!
Не знам, како да го видов Фабијан Петрулио.
Потсети ме. - Да не е од пред твое време?
Мафијаш, пред 10 години стана информатор зашто го фатија со хероин.
Кретенот среди многу луѓе.
Многу од нашата фамилија.
Го ставија во програмата за сведоци,
ама го тргнаа.
Јас сум ти војник, Антонио.
Ова ми е должност, како што сме зборувале.
Зашто испадна вака, јас ќе одлучам.
Мора самиот да гарантирам за ова.
Џими те поздравува од пеколот, кретену!
СЕ ЧУВСТВУВА ТЕНЗИЈА
Зборував за тој дел од сценариото.
ПИТЕР ПОЧНА ДА СЕ ГРЧИ
Ми рекоа дека кога ќе го видам, ќе ми се смени мислењето.
Добро утро, кодошу. - Кој си ти? Што е ова?
Не ме прави будала. Макро низаедно! Кретену!
Теди, може да се договориме? - Тони. Тони, кретену.
Готов си! Се заколна, и ја прекрши заклетвата.
Кога ја видовме сцената,
беше уште попроблематична од текстот.
Тони, те преколнувам.
Џими те поздравува од пеколот, кретену.
Крис вели: "Гледам колку е крваво,
ќе изгубиме сè. Ќе го мразат!"
Дали криминалец може да е главен лик во серијата?
Дали може да е анти-херој? За тоа дебатиравме.
Се бунев зашто публиката нема да го сака Тони,
а го немавме заслужено тоа.
Мислам, ова беше само петтата епизода.
Реков: "Крис, размисли."
Како помина?
Односот на мажи и жени е 48:52, што е супер.
Во Мејн е и го гледа кодошот.
Капетан е во мафијашка група.
Ако не го убие,
нема да имаат доверба во него, ќе го баталат.
Ако Тони не го убие типот,
не е веродостоен, и целата серија е неверодостојна.
Помислив дека има смисла.
Му реков на Дејвид: "Ова е проблемот. Сепак е негативец,
па да најдеме причини да го оправдаме Тони."
Дејвид смени нешто кај жртвата.
Стана попакосен од на почетокот.
На крајот, на ова се сведе:
"Со Крис не го пишуваме, не го режираме."
На крајот на краиштата,
кога ќе дојдеш во пат-позиција со авторот на серијата,
мора да му ја препуштиш.
Подобро.
Целосно нè оставија сами. Направивме некои чудни работи.
Џуниор, полека! - Што Џуниор?
Едната епизода е за Доминик.
Чичо Џун е во дунда.
Сака да им ги лиже на жените.
Реков "дунда"? Мислев, има бунда.
Целата епизода е за 65-годишен маж.
Читам и викам: "Не може бе вака."
Што ми мириса?
Ама, ја снимивме.
Да не сте биле во суши ресторан? - Што збори?
Не знам.
Чичко Џун, мислев сакаш бакалар.
Зошто јадеш суши?
Не знаеш да заќутиш!
Јужно од границата, по патот во Мексико...
Уште малку надесно. Фала.
Првата сезона ја снимивме во летото во 1998 г.
Ја пуштија во јануари во 1999 г.
Мислевме дека е супер,
дека е нешто посебно, но не знаевме дали ќе ја гледаат.
Мајк, како се презиваш? - Империоли.
Битно прашање беше. Дали ќе ја гледаат на ТВ?
Насилство... - Подмолно ѓубре!
...пцости, голотија.
Марон. - Време е за банкање со пена!
Има ли место за тоа на ТВ?
Мислев дека ќе поминат осум до десет епизоди
пред да се навикнат, многу беше поинаква.
Многу беше поинаква, знаеш? Не.
ГЛЕДАЧИТЕ ПОЛУДЕА ПО "СОПРАНОВИ"
Стана хит за две до три недели.
Од почетокот доби одлични рецензии.
Во "Тајмс" рекоа дека е најголемото дело во поп-културата во 20 век.
Е, така беше.
РЕМЕК-ДЕЛО ФАНТАСТИЧНО НАПИШАНА
Толку беше претерана, што ја имитираа и на "Сатардеј најт".
Во "Сан Франциско егзаминер" пишува: "'Сопранови' е толку добра,
што се плашам да го свртам погледот
зашто ќе исчезне и ќе мора да се убијам."
Во "Чикаго трибјун" предвидуваат дека серијата ќе го замени кислородот
како гас кој го дишеме за да преживееме."
Во "Хјустон кроникл" пишува: "Во споредба со авторот на серијата,
Микеланџело е хохштаплер."
Сите рецензии беа пофални
освен еден тип од Мајами.
СРЕДОВЕЧЕН МАФИЈАШ Е СЛАБА ПОТПОРА ЗА СЕРИЈА
А, друг критичар рече: "Не знаеме каде му е телото.
Некаде е во буре во Мајами." Или нешто слично.
На здравје.
Стана толку успешна и популарна, што најдобриот аспект беше
што се собираа луѓе за да гледаат и да јадат пица.
Кога ќе помислам дека се собираа со италијанска храна и вино
и ја гледаа, и тоа цели семејства...
И сега ми се прави грутка во грлото.
Секоја недела вечер беше вечер за "Сопранови".
"Луѓе, ќутете!
Јадеме моцарела и пршута и ќе ја гледаме!"
Направивме нешто невозможно.
Хемијата меѓу глумците, сценаристите, режисерот.
Ајде, ајде. Влегувај.
Само ако не е отворено! - Батали чадорот.
Арти, фала Богу!
Со "Сопранови" се смени телевизијата.
Како е, Тон?
Но, луѓето сфаќаат дека можеш да предизвикуваш.
Види го вљубеното џуџе!
Да ги пречекоруваш границите.
Арти, си нè спасил!
Прекрасно, Арти. Фала.
Се смени концептот за тоа што луѓето сакаат да гледаат дома.
Срање.
Ало! - Ало!
Рече "гомно".
Чекај малку.
Сакам да наздравам.
За семејството.
Уште некое време и вие ќе си имате семејства.
Ако имате среќа, ќе ги памтите миговите...
како овој...
...кои биле добри.
На здравје.
Со првата сезона влеговме во ритам.
Но, Дејвид беше под огромен притисок.
Постави високи стандарди.
Мораше да ги надминува секоја година.
Ова беше само почетокот.
ПРОДОЛЖУВА...
Преведено од: Јане Божиновски