МАФИЈАШ: ДЕЈВИД ЧЕЈС И СОПРАНОВИ ВТОР ДЕЛ
Имате фотографија?
Треската по "Сопранови" го достигна врвот во јули...
22 ЈУЛИ 2000 ГОДИНА ХАРИСОН
...кога 14 000 надежни мафијаши се јавија на повикот за кастинг
во крајно негламурозниот Харисон, во Њу Џерси.
Се претпоставува дека има меѓу 10 и 25 илјади луѓе.
Ова беше по првата сезона.
Колоната се протегаше до автопатот...
ДЕЈВИД ЧЕЈС АВТОР НА "СОПРАНОВИ"
...и беше гротескно.
Движете се, луѓе. - Дами, дојдете напред.
Очигледно се расчуло!
Само донесете ја фотката со формат 20х25 см.
Има полицајци, пожарникари, наставници.
Кој нејќе слава и богатство?
Едно да ви е јасно. Ептен сум како за во "Сопранови".
Поголем Италијанец од ова, амин. Веќе нема вакви.
Се дотеравме со другар ми
и пред нас имаше 482 000 луѓе.
Не знам дали имаме шанса.
Господине, дојдете за...
Заминете!
Ако не заминете, ќе ве уапсиме!
Полицијата од Харисон, загрижена за јавната безбедност,
ја затвори аудицијата.
Готово е, готово.
Повеќето беа принудени да ја остават фотографијата
и да се надеваат на најдобро.
Во групата ја најдовме Џини Сак.
Имаше учено во моето средно.
Беше козметичарка, а немаше глумено.
Што е бре ова?
Ми се сврте. Ми падна шеќерот.
А, што се случи со овошната салата?
Ти требаше да баталиш пушење, а не батали.
Никотинот предизвикува зависност!
Што ти е? Зошто ми се дереш?
Имавме апсолутна доверба во неа.
Знам дека последниве години ставив некое килце.
Гледам како ги гледаат другите жени.
Не те гледам така?
Не сум те гледал така секогаш?
Те сакам.
Со текот на времето,
сфатив дека публиката се дели
на два различни типа.
Едниот сакаше драма во серија,
а другата група се викаше
"Помалку зборење, повеќе убиства".
Серијата не беше лесна за варење
зашто беше ред весела, ред мрачна,
па мораше да бидеш спремен и на двете
во секој миг.
Мене многу ми е важно
што мрачните моменти се измешани со хумор. Кога ќе размислам,
се сеќавам на еден од првите погреби на кои сум бил,
кога го видов дедо ми мртов во ковчег,
и кога чув откачен разговор,
глупост што ја зборуваше една од тетките.
Знаеш: "Што зборуваш?
Татко ти е во ковчегот."
Како сценарист, ми остави впечаток.
Види ја, Мариолина. Прва ми го издрка,
мене и на Винсент Манискалко, во уличката зад пазарот за кокошки.
Џуниор.
Леле, што зборувам на бдеењето на сиротава жена?
Да одиме.
За "Сопранови" ќе кажам една работа.
Не знам дали е драма или комедија.
На пример, Тони Сирико...
глумеше сериозен гангстер,
но имаше спонтани комични моменти.
Копиле.
Делумно беше одговорен за апсурдноста.
Те молам! - Целиот сум со бршлен.
Роден сум во Бруклин. Пораснав на улица.
Чевливе ми се уште со цемент.
Знам каков е животот таму.
И знам многу луѓе кои живеат така.
Веќе почна да ме чеша!
Не се шминкаше зашто одеше на солариум.
Знаете, кога се сончаше со фолија.
Таков беше Тони. Секогаш беше поцрнет.
Мислам дека ликот е сличен на мене.
Само, не кажувајте!
Јасно ти е дека кога ќе дипломира Кејтлин,
ќе биде 2027 година?
На тебе е, дотогаш нема ни четврто да заврши.
Што правиш? - Ништо.
И, сечи! Одлично. Провери!
Тони Сирико беше пребирлив,
внимаваше на изгледот.
Не смеевте да му ја пипнете косата.
Ни фризерите не смееја да му ја пипнат косата.
ТЕРЕНС ВИНТЕР СЦЕНАРИСТ
Ми го раскажа системот.
Се буди во 03:00 наутро, го чита текстот,
се чешла, прска со спрејот во воздух,
па кога ќе падне пареата,
ќе ја зачешла за да биде стврдната, спремна.
Што правиш, бе?
С3Е11 "ПАЈН БАРЕНС"
Ние ли ќе копаме? - Ја снимавме "Пајн баренс".
Така е, идиоту, работи.
Знам дека земјата е тврда, ама покажи малку сибирски дух.
Поли и Кристофер требаше да убијат тип,
го однесоа во шума, ама им избега,
па се загубија во шумата.
Чекај.
Свртевме круг. Како е тоа можно?!
Во епизодава, кога го гледате Поли првпат...
Да одиме со сатенски лак.
...скоцкан е, оди на маникир.
Извини.
Поентата е дека до крајот на епизодата
комплетно се разобличува.
Пичко една!
Го изгубив чевелот.
На ништо не личи.
Му викам на Тони Сирико:
"Така би ти изгледала косата."
Рече: "Не си ја растурам фризурата." Велам: "Те молам.
Финтата е
дека Поли е за никаде."
Рече: "Добро," и само... Му велам: "Те молам, Тони."
И ми рече: "Добро, гаду." И си ја разбушави косата.
Реков: "Сними го пред да се пишмани."
Тоа е единствен пат Тони Сирико
да се појави со таква фризура. - Имаш мајонез на брадата.
Што? - Мајонез. Мајонез!
Како што се усложни серијата, со Денис купивме куќа во Франција,
за да работиме таму, да ја смислиме следната сезона.
Цело време беше во градината,
а јас седев, додека сечеше,
и и' раскажував приказни.
Неверојатно многу ми влијаеше.
Секогаш имаше 13 епизоди.
Па, ќе нацртав 13 линии.
После цртав вакви линии на кои пишуваше "Тони".
Што прави Тони во првата епизода? А во втората?
Што се случува? Па тука е заплетот.
После ја додавав Кармела. Што прави Кармела?
И таа си имаше своја сезона.
"Крис". Сите си имаа сезони.
Некои имаа по две до три. За Тони имаше две - три линии
за тоа што му се случува во сезоната.
После ќе се вратев, ќе им кажев на сценаристите,
за да знаат каде оди сезоната.
Па ќе седневме и ќе кажевме:
"Добро, првата епизода, знам што пишува овде,
но за што е навистина?"
Во суштина, ја смислувавме драмата.
Мислам, во подрум се.
Седевме и тресевме зелени, како сега...
Така. - ...по цел ден.
Разговаравме, трескавме зелени
и излегуваа супер моменти.
Буквално си седиш со другарите
и прашуваш: "Што правеше синоќа?"
И после ќе излезе некоја приказна, или: "Ова ми се случи еднаш",
или нешто друго.
А некогаш Дејвид ќе кажеше:
"Што е најстрашното нешто што си му направил некому во врска?"
Тони, кажи ми. Зошто веќе да не се гледаме?
Зашто се ебеш со Ралф. - Наеднаш си доблестен?
Не, ама си имам правила.
И си раскажуваш приказни. Имаше терапевтско дејство.
Мислам, со години бевме заедно.
Во просторијата имавме преживеано и разводи,
и бебиња, и смрт на родители,
знаете, сите животни етапи.
Актерот е средство за пренесување идеи.
Потоа...
Раскажав како кога почнав да пишувам,
одев и на часови по глума. - Ова е "Глума за сценаристи"?
Тоа стана дел од мојата прва епизода.
Помогни ми, тато!
Тато, помогни ми! Тато...
Можеш да се потпреш на мене. Да ми веруваш.
Им раскажав за кога отидов кај еден видовит.
И тоа стана приказната за Поли и видовитиот.
Чарлс Пагано. - Како знаеш, бе?
Вели дека ти бил прв, но чувствувам уште многумина.
Ало! - Оној се смее.
Бршлен?
Го интересира дали те чеша уште.
Не ме дупи. Со кого си зборел?
Сите мои приказни...
ФРАНК СЦЕНАРИСТ/ПРОДУЦЕНТ
...се раскажани од лично искуство,
од она што сум го чул и гледал.
Грејди Корт бр. 26. - Добро.
Тука пораснав. Во зградава.
Ова е мојот славен стан, 107.
Пораснав во Маверик Хаузинг, во Источен Бостон.
Како деца крадевме од продавници,
правевме триста чуда, само за да заработиме.
Кога наполнив 13-14 години,
влегов во локалниот клуб
со маалските гангстери.
Ако федералци ме канат на танц,
нека побрзаат!
"Дете, те молам, помини го подот со џогер."
И правев далавери на карти.
Играм. - За тебе, 400.
Зад затворени врати, со нив бев.
Не гледај во подот, Боби. Погледни ме мене.
Па, кога се собравме
за да смислиме ликови како Боби Бакала...
Пленот е на победникот.
Излегувај, да не ти го начукам цитатот
во тоа газот дебел!
...или Ричи Април...
Во затвор медитирав за ова.
За кое?
Нема да ти се верува како сè ќе ти се разјасни.
Медитираш некогаш? - Јас?
...Бинзи... - Луд си?
Не како што бев.
Ама, доволно за да ископам око.
Што се случува, Рич?
И тука можев да придонесам со искуството
со ваквите мафијаши.
Ти се погоди што му бацуваше газ на Тони Сопрано.
Кога ќе помислите на чичо Џуниор,
Тони или Поли Волнатс,
сфаќате дека се ситнодушни и одвратни луѓе.
Па, слободен си да зборуваш за што сакаш.
"Ова е просторијата за сценаристи,
пишуваме за лоши луѓе, кои прават лоши работи,
и треба да допреме до лошото во нас."
РОБИН ГРИН СЦЕНАРИСТ/ПРОДУЦЕНТ
Кажувавме работи
за кои денес би ни префрлале.
Би се рекло дека сме расисти и сексисти.
И другите што завршуваат на "ист".
Едно време размислувавме да земеме асистент,
ама сфативме дека не можеме.
Ако имаше костим за капење, ако си... Сериозен си?
Останува кај вратата, и како што оди, му вика...
Како од актер се префрли
на сценарист?
Знаете, не почнав да пишувам
за да му дадам интересни задачи на мојот лик.
Пишував зашто ги сакав сите ликови.
Се вљубив во сите.
Од Дејвид научив
дека треба да се оди во детали,
зашто сè беше осмислено. - Сега треба да се вжешти и...
Ќе дојдеше момент
кога Дејвид ќе отидеше на троседот,
ќе легнеше и ќе заспиеше,
а ние уште зборувавме.
Но, не спиеше. Мижеше и размислуваше.
Кога ќе ми се смачеше од зборување, ќе си седнев на троседот сам,
а тие зборуваа. И конечно ќе направев нешто.
Во одреден момент ќе станеше, сите ќе се стишеа,
ќе земеше маркер, ќе отидеше на таблата
и ќе напишеше детална приказна со 12 клучни точки.
Дејвид ја пополнува таблата.
Три огромни табли.
Полудува, ги пополнува сите.
И викаме: "Да, супер е,"
дофрламе, и ја довршуваме.
Паузираме за ручек, се враќаме, и ја погледнува,
и вика: "Крш е."
И ја брише целата. А, ни требаа часови.
Секоја година на почетокот им велев: "Првите пет идеи
ги елиминираме.
Не ги спомнувајте. За шестата идеја, можеби..."
И јас се бројам. - Да.
"Ќе зборуваме, ќе ја кажеме.
Сите други идеи се видени, не чинат."
С3Е4 "ВРАБОТЕН НА МЕСЕЦОТ"
Зборуваме за важни нешта.
За животот, смртта, љубовта, насилството.
Ќути, не се врти.
Уште се гордеам што немаше насилство
колку да поминеме на редот.
Мислам дека не... - Не им доликува на ликовите.
Да, мислев дека треба да се заслужи.
Никој од нас не претеруваше со насилството.
Никој не рече: "Мора да го покажеме ова крвавово."
Баш спротивно.
Ќе ти ги дадам сите пари! - Ќути!
Не! - Ќути!
Те молам! - Симни гаќите.
Не, престани!
Доста, те молам!
Не! - Кучко една!
Не! Не!
Доста! Доста!
Силувањето на Мелфи беше многу насилно,
многу потресно,
зашто уште повеќе дојде до израз дилемата
дали да му каже на Тони, откако видовте што и' се случи.
Го пуштиле?
Го загубиле приборот со докази.
Не знам што направиле, кретени.
Го пуштиле до судењето?
Оти, можам да го идентификувам.
Правничка работа е. Ќе го пуштат.
Невозможно. - Ти пренесов сè што ми кажа.
ВРАБОТЕН НА МЕСЕЦОТ ХЕСУС РОСИ
Вработениот на месецот, смрдлето, е пак на улица.
Кој ќе го запре? Ти?
Кој да му го пуштам на тоа копиле
за да му скине глава?
Што е проблемот?
Еј, те молам. Што направив?
Ајде...
Се сеќавам дека не го дочитав сценариото,
му се јавив на Дејвид и реков: "Зошто?
Зошто ја повредуваш?
Само таа се труди да има
некаков осет за тоа што е правично,
за тоа што е разумно.
Зошто ја повредуваш?
Не можам ни да го дочитам од што сум потресена."
"Прочитај го до крај, Лорен."
И реков: "Добро." И тогаш...
Што?
Сакаш да ми кажеш нешто?
Не.
Кога му рече: "Не,"
мислев дека ме прегазил воз.
Патот се дели, мора да одлучи каде ќе сврти.
Мислам, може вака да се објасни.
Знаеше дека ако му каже за силувањето,
ќе пропаднеше сè.
Не се школуваше 15 години
само за да стане гангстер.
И најнасилните епизоди
беа преубави.
Како кога ја убиваат стриптизетата.
С3Е6 "УНИВЕРЗИТЕТ"
Се зборува за Медоу на факултет...
Имаш кондом?
...наспроти девојка која и' е врсничка.
Постојано некој се шокираше за нешто од серијата.
Убаво ти дојде? Се чувствуваш како маж?
Ја пречекоруваш границата за да им биде непријатно на луѓето.
Извини, ама без предупредување.
Поентата е да ги изненадиш,
да им биде непријатно од чувствата,
да научат да се справат со нив.
Тоа, пријателе, ти е животот.
Никој нема да те предупреди ако се случи нешто страшно.
Ралфи ја претепува стриптизетата до смрт.
Мораше да видите колку е одвратен како човек
за да сфатите дека навивате за вакви луѓе.
Види се сега.
Беше интересно зашто повремено
ја мамевме публиката, си помислуваше:
"Ова се големи и забавни мечиња со кои можеш да муабетиш
зад оградата во дворот."
Точно, ама кога ќе им должиш пари,
веќе не се забавни.
Затоа повремено ги потсетувавме луѓето
каков е навистина Тони Сопрано. - Готово?
Фала, Ти.
Зашто, тоа мочката без шеќер
ти е последната пијачка.
Ти се молам! Мамо, мамо! Те молам. Тони.
Им реков на сценаристите: "Видете, убиец е,
женкар, копиле...
будала е од многу аспекти.
Може ти звучи откачено.
Но, Тони секогаш мора да биде најпаметниот.
Како што стареам, ништо не ми звучи откачено.
Не е забавен цело време.
Се работи за пакосник, за исклучително насилен човек.
Си за кафе?
Не.
Си мислев дека единствениот нереален момент
е што таков лик не би размислувал толку.
Размислува премногу, премногу е загрижен.
Но, му се случуваше нешто што не може да го контролира.
Нападите на паника. - Да.
Да не го фаќаше паника,
немаше да оди на психијатар.
Немам време за нападиве.
Супер беше со месеци.
Но, не можеше да си дозволи да паѓа пред екипата.
Очигледно, многу работи му тежеа на душата.
Беше во тешка депресија без да биде свесен за тоа.
Имаше многу стравови, а не знаеше.
Дали те јаде јанѕа за начинот на кој што го вадиш лебот?
Да.
Мора да сум тажниот кловн, на површината да се смеам,
а внатре да плачам.
Се уморив само од објаснување.
Ми се чини, а сум бил на многу терапии,
дека психијатарот никогаш не ти префрла.
А, тоа секогаш ми пречело.
Што и да направам...
"Мора да разбереш какви ми се родителите
за да не ме обвиниш?" - Ало?
Во теорија, со терапијата треба да си подобар човек.
Да чујам. - А со неа стана подобар мафијаш.
Успеваше да ги земе предвид чувствата на другите...
едно 20-30 секунди.
Само разговарајте.
Чичко ти е. Те молам.
Точно.
Како што рековме во серијата, да ја цитирам Ливија: "Психијатријата..."
Е само начин да те измолзат Евреите.
Така би рекла мајка ми за психијатријата.
Не знаеја ништо за тоа. - Така.
"Мелфи".
Ми беше важно да е Италијанка.
Од кој дел на чизмата си, срце? - Доктор Мелфи.
Татко ми е по потекло од Казерта.
Авелино.
Мајка ми ќе се одушевеше ако бевме заедно.
Да не се наметнува премногу,
или пак да е премногу чувствителна.
Што е заедничко за сите жени, значи и мајка ти,
и жена ти и ќерка ти?
Ми се качуваат на глава.
Нејзиниот лик беше базиран на психологот
каде што одев тогаш. - Не, те разбирам.
Сите се Италијанки. И?
И, можеби ако си искрен со мене, разговараш со нив.
Мислам дека сфатив
дека си наоѓам нова мајка.
Мислиш на терапијата?
Со неа. - Така.
Си најдов нова мајка. - Што?
Тоа Тони секако го правеше.
Ме претвори во сите работи што ти недостигаат
кај жена ти и мајка ти.
Според тебе сум мамина маза.
Маж сум.
Седиме во психијатриска ординација,
ги анализираме. Му требаше мајка.
Мамо?
Мајка му беше лудак.
Ми го знаеш добриот накит? - Што ти го даде тато?
Некои парчиња беа право од излогот на "Картие", нели?
Целиот и' го дадов на Џозефин, братучетка ти.
Што? Добриот накит? - Секогаш му се восхитуваше.
Мислам дека се слични, па затоа се во конфликт.
На братучетка ми си и' дала прстени од "Картие", да го ебам,
а мене стол што вибрира? - Жена ти никогаш...
Пробува зашто е Италијанец, а се работи за мајка му,
ама мајка му знае како да го провоцира
и постојано го боцка.
Слушај. Пред да си направиш уште поголема беља
или да го уништиш наследството на внуците, престани да живееш сама.
Не одам во домот. - Тогаш ќе одам во суд
и ќе извадам полномошно за тебе,
па ќе те однесам. - Тогаш, убиј ме сега.
Ајде. Оди.
Оди во фрижидер, земи го ножот и заколи ме.
Тука. Сега, те молам!
Помалку ќе ме боли од ова што го кажа!
Знам стари луѓе што се полни живот!
Ливија беше амалгам, не знам дали беше намерно,
дали Дејвид или некој друг гледаше така на тоа,
но навистина беше амалгам. - Заедничко за сценаристите на "Сопранови"
беше што ја имавме истата мајка.
Со мајка ми имав одвратен однос.
Да ви ја опишам на кратко мајка ми,
која беше потпора на целото семејство.
Татко ми умре во четврток, а во понеделник
мајка ми се врати на работа. Со пет деца. Слава и'.
Но, односот не ни беше добар.
Кога се запишав на факултет, и' се јавив и и' реков:
"Мамо, ме примија на факултетот во Њујорк."
Тогаш живеев сам, а таа ми одговори:
"Ти давам шест месеци." Одговорив: "Добро, фала."
Кога ме примија на правен, и' се јавив и реков:
"Мамо, ме примија на правен."
Ми одговори: "Пак ми матиш некоја тешка глупост."
Некои моменти во серијата
ми се буквално од посетите на мајка ми. Живееше во дом за стари лица.
Кој е? - Јас, мамо.
Жената во соседниот стан постојано ја пушташе водата.
Ете ја пак!
Мајка ми од кожа се вадеше.
Доста вода! Колку вода и' треба?
По цел ден пушта вода!
Вода, вода, вода.
Живеам до Гунга Дин!
Не е измислено.
Базирано е на вистинскиот живот.
А, сè почна со Дејвид и неговиот живот,
но забележавме дека се смееме или се нервираме
на слични проблеми и работи.
Ако му одговараше на Дејвид и на Тони Сопрано,
го стававме во серијата.
Кога имав осум или девет години,
одевме на брегот во Белмонт, Њу Џерси.
Одевме некаде вечерта, се спуштавме по скалите
и татко ми падна и му се скинаа панталоните.
Мајка ми се скина од смеење.
Од таму е тоа. На повеќето не им беше јасно.
"На што се смее? Лошо е!"
Ненси и' кажа на Денис, жена ми, во првата сезона:
"Суштеството што го претставувам е мртво?"
Мајка ти во најмала рака
има растројство на личноста, како што велиме.
За нив, единственото нешто што постои се внатрешните фобии.
Реалноста и вистинските луѓе се на периферијата.
Овие луѓе немаат љубов и не знаат да сочувствуваат.
Во оригиналното сценарио,
а и во последната епизода на првата сезона,
Мелфи требаше да му каже дека ќе го убие мајка му.
Курво една перверзна, збориме за мајка ми!
И оди во домот за стари лица,
зема перница
и ја задушува. Така беше во филмот,
а така требаше да биде и во серијата.
Но, Ненси имаше рак на белите дробови и емфизем.
И' доаѓаше крајот, па рече: "Дејвид, дај да работам."
Мајка ти имаше удар. - И така се смени целата приказна.
Удар?
Се вознемири од вестите вчера.
Тоа не е моја работа, ама се случи. Болничарите се...
Ќе си живеам долго и среќно, за разлика од тебе!
Добро, доста. - Да?
Движи се, движи се.
Сакав да сум фер со тебе, а си ми пратила убиец?
Не те разбира.
Се смешка! Види ја!
Види ја! Се смешка!
Ајде. - Пушти ме! Пушти ме!
Да. И, и' дадовме работа.
Не бев совршена, но секогаш се трудев.
Знам дека ниту еден од вас не сакаше
да му попувам.
Бебињата се како животни. Како кучиња.
Некој мора да им каже што е правилно, а што погрешно.
ЖАЛНА ВЕСТ НЕНСИ МАРШАНД
Но, не живееше толку долго.
Беше прекрасна.
Ја обожаваа Ливија. Ептен им правеше ќеф.
Не знам колку илјадници пати чув:
"Иста е како баба ми!" "Баш е како тетка ми!"
А мајка ми, која ни беше урнек за неа,
беше, според мене, целосно изолирана,
во некој друг универзум.
И други имаа маки со мајките.
Не мислев дека сум сам,
но сметав дека мајка ми е во некој друг универзум.
Се работеше за нејзините стравови и она поради кое е анксиозна.
Но една работа не ја сфаќав тогаш,
а ја научив по многу години.
Живеев во Калифорнија и зборував со мајка ми по телефон.
Ова беше пред да умре. Зборувавме за дедо ми.
Рече: "Како тета Луиз, нејќеше да ја повреди."
Реков: "Што?"
Ми кажа: "Да, ја клоцна, ама нејќеше."
Ја прашав: "Како тоа ја клоцнал?"
Рече: "Да, ја клоцна во вагината."
Реков: "Што?"
Одговори: "Да, ја клоцна по вагината."
Реков: "Што се случуваше?"
"Не знам, следниот ден требаше да се венча,
беше вознемирен."
Си помислив...
Почнав да ги сфаќам нештата.
Се сеќавам како мајка ми врескаше кога имаше ноќна мора, велеше:
"Тато, облечи ги панталоните! Немој да... Тато, облечи ги панталоните!"
Немам докази, но лош човек беше,
исто како таткото на татко ми.
Некои типци од Јужна Италија... Леле, мори мајко.
Дојдов во Холивуд да снимам филмови,
но некако застранив и завршив во телевизија,
станав сценарист,
во суштина поради моите слабости.
Прво, ме фати страв да режирам, а исто така се работеше за пари.
СОПРАНОВИ
Но, втората година од серијата, агентот ме однесе на ручек
и ми рече:
"Да знаеш дека сега си бренд.
Ти велам зашто сега можеш да ги снимаш
сите филмови што ги сакаш."
Повеќето ќе се откажеа во таква ситуација, нели?
Може и јас требаше да се откажам.
Но, толку ја сакав "Сопранови"
што си останав на тоа.
Постојано зборуваат за градење универзуми.
Што повеќе ја снимав "Сопранови",
тоа помалку можев да гледам нешто друго.
Не ми имаше смисла.
Не беше во универзумот во кој постоев.
И ликовите, ама и јас живеев таму.
А, сè се врти околу ликовите. - Како е?
Мислам, приказната потекнува од нив,
во тој мал универзум,
без престан,
секој лик се договараше со ѓаволот.
Како што реков, сè се вртеше околу парите и смртта.
Зошто ние да го тргнеме телото? - Што е со прашањава?
Сите се договорија со ѓаволот.
А, тука беше и проблемот со неисплатениот кредит.
Запри малку, те молам.
Мелфи се договори со ѓаволот.
Не знам каде си тргнал со приказнава,
но треба да расчистиме со неколку етички правила.
Ова што ми го кажуваш е покриено со доверливоста меѓу докторот и пациентот,
освен ако...
ако чујам дека некој убил некого,
не велам дека сум чула... Ако ми пријде пациент
и ми раскаже за тоа како некој ќе биде повреден,
треба да пријавам.
"Ќе треба да одам во полиција?" - Технички, да.
"Технички."
Не знам што се случило со човекот.
Само... Само да кажам.
Не е тоа договор со ѓаволот? - Еве.
Добар човек е, добар татко.
Ми велиш дека е депримиран криминалец,
склон на гнев, неверен.
Така го дефинираш добриот маж?
Кармела беше омажена за ѓаволот.
Го зеде за маж и остана со него.
Или оди си
или остани и сослушај ме.
Послушај си го инстинктот и размисли дали да го оставиш.
Никогаш нема да можеш да се прифатиш.
Никогаш нема да ги потиснеш грижата на совест и срамот
за кои зборуваше додека си му соучесник.
Остави го.
Земи ги само децата, тие што останаа, и терај.
Свештеникот рече да пробам да работам со него,
да му помогнам да се подобри. - Како ти оди?
И' беше речено да ги земе децата и да замине.
Стариот психијатар беше единствениот
кој ја кажа вистината на таа тема. Во целата серија.
Тони...
Не ти наплаќам зашто не примам пари од насилство.
Среќен роденден. - Не примај ни ти.
Фала.
Само едно не смееш да кажеш...
дека не ти кажале.
"Живееш од неговите пари од насилство."
Тони, што си сторил?
"Земај децата одма и бегај." - За тебе е.
Боже. - Ни тргна неделава.
Таа не го стори тоа. - Боже, каква кола!
Интересно е
колку треба да се одрекува од реалноста некој како неа.
Или какви приказни треба да си измислува за да биде мирна.
Мислам дека не постои нешто за кое не знаела,
барем приближно.
Ако Тони е ѓаволот, има ли договор со ѓаволот?
Очигледно се договорил со ѓаволот.
Во суштина, му е претставник на ѓаволот,
кажи го како сакаш.
Но, не беше задоволен со договорот. Така ми беше и мене.
Велеа: "Требаше да го казнат."
А, секогаш им одговарав вака: "Беше казнет секој ден.
Не забележа дека е со години мизерен?"
Се мачи човекот. Нема вера.
Не верува во владата.
Господин Сопрано дојде со нас.
Верува само во својот кодекс на честа.
Сигурно агентот Харис ви објаснил
дека сакаме да чуете нешто.
А, кодексот на честа му пропаѓа.
Ма, какви состаноци? Со кого? Аман, Ливија.
Со сите! Рејмонд, Лери.
Тука се мајките на тројца мои капетани?
Ако е така, Ливија, знаеш што...
Мислам, јас сум шефот!
Ако не мрднам со прст, крв или...
Морам.
Сега си мртов, копиле!
Не му останува ништо, гледа околу себе и не...
Голем дел од Америка често така бара.
Можеш да купуваш што сакаш, да правиш што сакаш.
Но, не му остана потпора.
Секогаш мисли дека постапува правилно,
а на крајот на сите им прави проблем.
Секогаш сака да постапи правилно, а никогаш не му оди од рака.
Го разнесува ресторанот на другарот за да не извршат убиство во него.
Мисли дека е така правилно, ама всушност има последици
и им го уништува животот на сите.
Што правиш, бе? - Гледај ме во очи.
Кажи ми дека не си го пипнал местото!
Мислам дека серијата стануваше сè пофилозофска.
Не ти го запалив ресторанот.
Според мене, главно поради Џим.
Жими мајка.
Џими беше магичен,
таа магија некако допираше сè...
КРИС АЛБРЕХТ ЕКС ДИРЕКТОР НА "ЕЈЧ-БИ-О"
...во концентрични кругови,
и екипажот, и режисерите, и сценаристите и актерите.
Многу тивко.
Секогаш беше супер, од почетокот до самиот крај.
Одиме, позадина! Акција!
Со него секогаш беше како да си играш.
Како што си играат дечињата.
"Ти ќе бидеш мамичка, јас татичко."
Така. - Баш беше лесно и безгрижно.
Дваесет и два, осма клапа. Одиме со А.
Акција!
Ајде. Кажи ми пак дека звучам како жена ти.
Ајде.
Добро.
Се заебаваше.
Ми праќаше бакнежи, се слекуваше.
Беше лудак.
Добро. - Чекај.
Ајде. Кажи ми пак дека звучам како жена ти.
Ти, јас.
Беше супер со екипата. Ги смееше.
И на секој актер му даде по 30 000 долари.
Мислиш по преговорите што ги издржа,
па "Ејч-би-о" му плаќаше по милион од епизода?
Да.
Кога Џим се договори, никој не знаеше ни за предлогот.
Не знаевме да преговараме.
Мислам дека му беше криво.
Па, еден по еден, сите нè викна во приколката,
и на секого му напиша чек од 30 000 долари.
Што?
Не добив 30 000 долари. Добро.
Сега ќе го свртам објективот кон тебе.
Не знам ништо за тоа.
Им давал пари на глумците? - Да.
Личи на него.
Имаше големо срце, беше љубезен...
си ги чуваше другарите.
Беше широкоград.
Мислеше дека од "Ејч-би-о" ги зезнале.
И сакаше некако да им надомести, да помогне.
А, мислам дека и го гризеше совест
за деновите кога не доаѓаше на работа. Сите беа спремни.
"Каде е Џим?"
Види, сите се забавувавме, супер си поминувавме.
И, некои утра
на сите ни беше потешко да станеме.
Не само на Џим.
Освен што губевме пари,
се плашевме што му се случува.
На крајот се согласи
да му наплаќаме по 100 000 долари
за секој ден кога нема да се појави. - Добро, сега. Алекс...
Џим не знаеше и не очекуваше
колку е тешко да си главниот лик во серијата.
Немав претстава.
Се вклучив со насмевка,
ама си добив по носот,
и сфатив дека мора да смислам некое чаре.
Не знаев како да се подготвам.
Почнуваш во понеделник сабајле, кај 05:30 часот,
па и порано.
И работиш 14 часа.
А бидејќи актерите имаат 12 часа пауза, си одиш во 20:00 часот,
па почнуваш следниот ден во 08:00. Па работиш до 10:00,
па почнуваш во 10:00 и работиш до 12:00.
Се прибираш дома
и мора да научиш седум, осум страници,
четири до пет сцени за следниот ден.
А, во петок вечер смеат да те задржат.
Во петоците заглавуваш до 03:00 наутро.
Понекогаш го гледавме и изгрејсонцето во сабота,
па во понеделник почнуваш од почеток.
Веројатно даваше отказ секој втор ден, би рекол.
Може и секој ден, ама...
Секој втор ден ќе отидевме во бар...
И го правевме истиот муабет.
Ќе се напиевме и ќе кажеше: "Готово,
не се враќам."
И ќе кажев: "Сто луѓе зависат од тебе тука,"
и ќе ми одговореше: "Добро, добро," знаете.
Па, обично се враќаше.
Неколку пати исчезнуваше на неколку дена.
Не можеше да издржи.
И, акција!
Ќе ти кажам нешто што нема да ти се допадне.
Срање. Сечи. - Сечи.
Ебате сцената!
Мислеше дека мора да оди на места кои, според него,
се деструктивни за него. - Знаеш што?
И болни.
С3Е12 "ЛУДА ЉУБОВ"
Луда си. - Барав само да си љубезен.
Ела ваму, ела ваму.
Слушај ме, ама убаво да ме слушаш.
Нема веќе повици, нема ништо. Ако ме видиш, ќе се тргнеш.
Зашто си опасна, не те сакам.
Немој... Не оди си!
Ќе се јавам кај жена ти.
Што рече?
Ќе одам во "Колумбија" и ќе и' кажам на ќерка ти за нас.
За да се изнервирам,
меѓу другото, не спиев доволно.
Тоа ептен ме разгневуваше.
Спиј по два-три часа две вечери по ред
пред да снимаш насилна сцена.
Што и да направат, ќе те изнервираат.
Сега, слушај ме.
Ако и' се припариш на жена ми или на семејството, ќе те убијам.
Разбираш? Ќе те убијам, да те ебам!
Убиј ме! Убиј ме, копиле...
Правев триста чуда. Ја мавав главата.
Што мора, мора, важно да успее.
Можеш да си ставиш остар камен во кондурата
и да шеташ цел ден со него. Смешно е, ама функционира.
Лут си.
И, полека работите ти стануваат попристапни.
Но, мора и да сум сам.
Не сум од тие што те муабетат
пред да направат нешто.
Ќе испијам шест кафиња.
Тоа никому не му го препорачувам, но... И после си лут.
Пробувам сè за да ја постигнам целта,
под услов да не повредам никого.
Ебате глупата кучка!
Аман бе, Тони!
Добро, наместено е, ајде...
Може... - Супер.
Се спремаше за сцените со тоа што маваше силно по колата,
па му помодруваа зглобовите.
Знаете, мораше да се повредува.
Кога Џим го уби кодошот, си ги повреди рацете.
Од јажето, што и да беше тоа чудо.
Многу се трудеше ликот да му биде веродостоен,
а ако не си внимателен, ќе си ја однесеш работата дома.
А, како актер, тоа не е секогаш паметно.
Па да, мислам дека му остави лузни.
Кога ми кажа: "Рече дека му е тешко,"
а јас реков: "Така кажа." - Да, точно.
Донекаде се правев паметен,
зашто нормално му се случуваа и други работи
во животот. - Така.
Имаше проблеми за кои сега се знае
кои сè уште го мачеа.
Како закрепнуваш од такво снимање?
Пиеш. Не знам, не знам.
Во мојот стан во Њујорк му направивме интервенција,
да го натераме да оди
на рехабилитација.
Беше тензично меѓу нас.
Па, направивме финта. Демек го викнав Џими
за да разговараме, да расчистиме.
И дојде,
а веќе претходниот ден имавме проба.
Сестра му... сите беа таму, и влезе,
и виде како се собрале сите, и рече: "Батали ова."
И излезе, а сите викаа: "Џими, Џими."
Ми се сврте и рече: "Дај ми отказ"
и си замина.
ТОНИ ПОКАЖУВА СРЕДЕН ПРСТ
ГАНДОЛФИНИ ГО НАПАЃА НАЈГОЛЕМИОТ ФАН
Како и сите ние, и Џим си имаше бубачки.
Животот му се смени драматично додека ја снимаше серијата.
Опушти се, брат.
Тргни се од мене. Разбираш?
Да. Опушти се.
Ќе те здробам!
Од релативно непознат актер
прерасна во ѕвезда, сите го препознаваа.
Малку му беше чудно
што му ја снема приватноста.
Каде и да отидеше, беше во центарот на вниманието.
Не се претопуваше во толпата.
Доста, со детето сум. - Дај бонбонче!
И многу се разликуваше од Тони Сопрано.
Беше многу олабавен.
Носеше "биркенсток", ги слушаше "Грин деј" и "Еј-си Ди-си".
ЏЕЈМС СИ ИГРА СО КУТРЕ НА ФАНОТ
Што куче е ова? - Чивава померанец.
Чудно е што Тони Сопрано
е за многумина пример, што е страшно.
Можеби осети дека мислат
дека е Тони Сопрано, а не е.
Добро човече е, ама е многу комплициран.
Сакаш да кажеш нешто, Џејмс? - Можеби...
не сум сигурен, но можно е да не си признавал
колку е сличен на Тони, можеби му било прелесно.
Може да ти кажам нешто? - Не дека имам избор.
Минатава година мечтаам,
фантазирам и го сакам Фурио.
Ти правел муабет? Сиротата таа!
Со него се чувствував битна!
Пред некој ден ме праша
што има братучетката на Ирина, а го немаш ти.
Се замислив,
зашто прашањето е на место.
И да, доволно е секси, дури и со протетичка нога,
но не е тоа фората.
Можам да разговарам со неа зашто има што да каже!
Тука сум! Имам што да кажам!
Освен "спушти ги столовите" и "дали го потпиша трустот"?
Возрасна жена е која имала тежок живот!
Била сама, морала да се бори!
За разлика од мене? Тоа ли?
Кој сакаше вака да биде?
Кој кукаше кога ќе помислеше за можноста
да извадам лиценца за недвижности? - Слободно седеше 20 години,
ја чепкаше климата и се жалеше,
и само ми кукаше мене!
И на попот! Заеби!
Велат дека серијата станала помрачна. Е па, тој се смрачи.
"Јас сум воскресение
и јас сум живот," вели Бог.
"Секој кој верува во мене ќе има живот,
иако умрел.
ВО 2013 Г., ШЕСТ ГОДИНИ ПО КРАЈОТ НА СНИМАЊЕТО,
ЏЕЈМС ГАНДОЛФИНИ ПОЧИНА ОД СРЦЕВ УДАР НА 51 Г.
Сите кои имаат живот и кои ми се посветиле со верата
нема да умрат никогаш."
Џим, ако постои рајот, што сакаш да каже Бог
кога ќе си пред божјите порти?
Преземи, одма се враќам.
Не, не. Не, не. - Тоа е тоа.
Тоа е тоа. - Не, не.
Немој да си го сменил ова!
Добро. - Предобро е.
Какви врати ќе ти се отворат...
Неколку години по крајот на снимањето, ми се јави неговата агентка.
И рече...
Беше... не баш сурова.
Ама, беше непосредна.
Те изненади? - Не.
Драг Џими,
семејството побара да зборувам на твојата служба,
што ми е голема чест и многу ме трогна.
Пробав да напишам говор,
ама звучеше како лошо сценарио за ТВ.
Па, ти го пишувам писмово,
но бидејќи е за публика,
ќе пробаме да почне смешно.
Еден ден, бевме на сетот и снимавме, и пишуваше:
"Тони луто ја отвора вратата, и ја затвора,
а потоа почнува да зборува."
Камерите снимаа, а ти го отвори фрижидерот,
ја тресна вратата, и продолжи да ја трескаш,
и ја трескаше ли трескаше, и одлепи со фрижидерот.
На крајот престанавме со снимање.
Се сеќавам како кажа: "Поради улогава
одам на чудни места, правам триста работи,
многу е мрачно, многу е..." Се сеќавам како ти кажав:
"Ти реков да уништиш фрижидер?
Дали во сценариото пишува: 'Тони уништува фрижидер?'
Пишува: 'Тони во лутина го затвора фрижидерот.'
Така пишува. Ти го уништи фрижидерот."
Уште едно сеќавање на тебе
е кога снимавме среде пеколно лето
во Њу Џерси, каде што има влага.
Седеше на алуминиумска столица за на плажа
со влажна крпа на главата.
Бев исполнет со љубов.
Тогаш знаев дека сум на вистинското место.
Бидејќи...
Реков: "Вака правеше само татко ми,
и чичковците од Италија
и дедо ми од Италија,
на истото жешко сонце во Њу Џерси."
Бев многу горд со нашето наследство.
Кога те гледав, почувствував гордост за наследството.
Иако сум постар од тебе, ми се чини дека...
отсекогаш ми се чинело дека сме браќа.
А сега, да зборувам за трет човек меѓу нас,
бевме јас, ти и третиот човек.
Секогаш велат: "Зошто толку го сакавме Тони Сопрано,
кога беше кретен?"
Мојата теорија беше дека го видоа момчето.
Го сакаа момчето. Ги чувствуваа љубовта и болката.
А, ти го донесе сето тоа.
Снимај пак. - Повторно.
Кога работеше со Џим како Тони, кога пишуваше,
дали се гледаше себе во Тони?
На крајот, почнав.
Почнав да забележувам дека некако се сплотуваме,
на некој чуден начин.
Имаше двајца Дејвиди.
Беше многу смешен кога сакаше.
Кога сакаше, беше прекрасен.
Но, овој човек
кој свесно ти правеше да мислиш
дека некако си му влијаел да биде тажен,
или несреќен,
или дека некако си го усреќил...
е, тоа го немаше.
Дојде третата сезона и не се вратив, знаеш?
Не бев задоволен.
Токсичноста беше главна за она што ми се случи.
Не излегувавме од собата, освен да одиме на сетот,
кој сам по себе беше
тежок, страшен.
Имаше многу работа. Само бев таму,
но немав улога за мозокот да ми...
На крајот, не бев таму со мислите, и му стана јасно и се лутеше.
Направив неколку големи грешки.
Кога ми даде отказ...
бевме во... Страшно беше. И тој...
Виновна сум за сè за што ме обвини Дејвид.
Го прекинував кога разговараше со другите.
Меѓу другото и тоа. Направив неколку неубави работи.
Поради тоа...
Тоа на крајот се испречи меѓу мене и него,
зашто, секој мораше да биде пристоен.
Мораше да си пристоен. А, тој си имаше правила, кодекси.
Имаше кодекс на однесување
за тоа што е прифатливо, а што не е.
И мислам дека
веројатно се претворив
во таа мајчинска категорија на...
Бев како црна дупка за него.
Во собата за сценаристи соработувате,
но сепак визијата е твоја.
Дали тоа предизвика тензија?
Вака ќе ти кажам. Понекогаш многу се лутев
зашто никој ништо не смислуваше.
А отпосле си помислив:
"Можеби причината е што ги одбиваше сите идеи,
па престанаа."
Баш поради твојов став
си ефективен како водач.
Но, сите си имаме маани, па и ти.
Седум смртоносни гревови. Твојот е гордоста.
Дејвид не знае за компромис,
но кога треба да се заштити уметноста,
мора да си свиреп и безмилосен.
Тоа важи за сите уметности.
Со сета почит,
немаш претстава како е да си број еден.
Секоја твоја одлука влијае
на сè друго што се случува. Речиси не можеш ни да се снајдеш.
На крајот, сам си со сите тие работи.
Беше под огромен притисок
зашто сега си...
Си постигнал нешто неверојатно,
па секоја година треба да се надминуваш, знаеш?
Мора да е подобро. Не само да ја задоволиш публиката,
туку да снимиш нешто подобро, поинтересно, почудно.
Помисли колку ризикуваше.
Беше многу љубопитен.
"А, што ако направиме вака?" - Сакам да си дојдам дома.
Под одредени услови за кои нема преговарање. -На пример?
Не смееш да го чуваш коњот тука. - Зошто?
Ме зезаш? Смрдат и серат.
Ќе чистам. - Секогаш викаш така.
Навистина работеше со срце и со фантазија.
Знаевме дека ако сакаме да смениме и еден збор,
требаше да се обратиме кај "Главниот Цилиндар".
Така го викавме. -"Главниот Цилиндар"?
Да, таму некаде горе, во кулата.
И чекавме одговор: "Да, рече дека може,"
или "Не, нека остане," зашто му беше битно
и проектот беше негов.
Работевме на негов проект.
Гледајте сите! - За тоа нè ангажираа.
Само гушни ме.
КУЌА НА СЛАВНИТЕ - ЊУ ЏЕРСИ
Дејвид ги постави највисоките стандарди.
Го мачеше тоа, никогаш не беше задоволен.
Беше од оние кои...
"Дејвид, уживај."
Ајде, другар. Дејвид, честитам!
Како си? Фала, фала.
Драго ми е. Добар си? - Да.
ВО 2023 Г. ДЕЈВИД ЧЕЈС ВЛЕЗЕ ВО КУЌАТА НА СЛАВНИТЕ НА ЊУ ЏЕРСИ
На две-три децении
се појавува човек кој ја менува играта.
Кога си од Њу Џерси, супер е
зашто никогаш не нè очекуваат.
Бескомпромисен, непопустлив, иновативен,
идеалист, тежок романтичар,
и да, циничен, самодеструктивен контраш.
Односно, моја крвна група.
Смени го месото со црна шума.
Ебате соништата!
Сакам да зборуваме за соништата.
Соништата им се толку блиски на филмовите
што од собава можеш да отидеш каде било.
Така. Слободни асоцијации. - Да.
Фати го!
Ајде, Тон, кога-тогаш мора да се соочиш со фактите.
Нејќам да чујам. - Е па, ќе чуеш.
Долго време сонував дека сум убил човек.
При крајот почна навистина да ме притиска.
Во сонот си велев: "Зошто направи така?
Фрли сè! Готов си!
Со кој памет постапи така?"
А сега, вести.
Сакаш да ја пробаш?
Кај соништата во "Сопранови" е забавно
што иако имаш лик кој би требало
да има контрола... - Така.
...со соништата никогаш немаш контрола. - Никогаш.
С6Е2 "ДОБРЕ ДОЈДЕ ВО КЛУБОТ"
Во сонот со Кевин Финерти, што му беше целта на Тони?
Молам?!
Ова не е мојот паричник. Не.
Велеше: "Кој сум и каде одам?"
И беше преплашен.
Како мафијаш, главната фалинка на Тони беше што имаше совест.
Само сме импресионирани што сме со човек
чиј тим 12 тримесечја по ред бил на врвот.
Ништо посебно. Секогаш има побрз пиштол.
Како што кажа Дејвид: "Тони во некој друг живот
би продавал мебел за двор на паркинг."
А, Кевин Финерти беше алтернативната верзија
на Тони.
Дојдов за да ми помогнете да дојдам до Финерти.
Ги имам и неговиот новчаник и неговата актовка, а не сум тој човек.
Еден ден сите ќе умреме и ќе бидеме исти како дрвото.
Без "јас", без "ти."
Во суштина, знае што е добро, а што погрешно.
Повторно, си го утнал бизнисот
ако се грижиш за такви работи
зашто ќе правиш многу погрешни нешта.
Синоќа имав зезнати соништа, со треска.
Убив еден тип. Другар.
Интересно е што за Тони терапијата беше издувен вентил.
Бев полн... - Гнев.
Да, гнев. Сè знаеш.
Никогаш не си се соочил со гневот, и види колку те чини тоа.
Самиот си си најголемата закана.
Но, тоа е човечки.
Некои луѓе се посамодеструктивни од другите.
Ќе си испиеш вода после, како да е апче.
А потоа пејотот, подоцна во серијата,
со кој исто така гледа од птичја перспектива.
Сфаќам!
На почетокот на секоја епизода, сите седнуваме на маса
и заедно го читаме сценариото.
Ама, кога ќе влезевме, прашувавме: "Добро си?"
Мислам: "Да не ти е последна епизода?"
Никогаш не знаеш кој ќе остане
следните неколку епизоди. Жива хистерија.
И сите ќе кажевме: "Не, добро сум."
Сите бевме исплашени.
Машките си викаа: "Кој ќе си го добие следен?"
Ова беше ритуалот. Ако Дејвид те покани на ручек или вечера,
си го ебал ежот.
"Телефонскиот повик" од "Главниот Цилиндар".
Ама, тој е шефот.
Дали својата особина што ја гледаше кај Тони
беше шефувањето?
Дека ќе мора да... - Помислив на тоа.
Ја уби, ебате! - Кога некој требаше да умре,
морав да му кажам на актерот.
Тешко ми беше.
Боже Господе.
Многу се разочаруваа. - Мора да седнам.
Не можам да стојам. - Некои безмалку молеа.
Ако, Тони?
Зашто, тоа им е работа. Егзистенција.
Винсент Пастор, Пичето, се боревме за него.
"Не убивај го, Дејвид, дај му уште една сезона."
Ама, знаеш што? Серијава е за мафијаши. Луѓе гинат.
Срање.
Адријана.
Пробав да се дистанцирам.
Што Адријана?
Федералците.
Размислував како него. "Мора да гинат."
Боже мили.
Кога одлучивме Адријана да почне да соработува
со федералците, беше јасно.
Кога-тогаш, на Адријана црно ќе и' се пишуваше.
Ќе средам.
Дејвид ме седна на сетот и рече: "Ќе снимам две варијанти.
Во едната ќе избегаш,
а во другата ќе те убијат.
Никој нема да знае како ќе биде пред да се емитува.
Зашто, имаме проблеми со доверливоста,
никој не смее да знае што се случува."
Му реков: "Но ќе бидам мртва, ќе ме нема во серијата."
И тој...
Се вработив на друго место зашто не знаев,
се исплашив, а тој ми се налути
зашто ќе се расчуе.
Но, морав да се вработам. Мислев дека нема да работам никогаш.
Знаев дека тоа што ја играм Адријана пет сезони,
тоа што ме знаат по улогата, ќе ми го дефинира животот.
Знаев дека ќе ми биде стереотип.
Па, си реков:
"Поарно одма да го искористам ова."
С5Е12 "ПАРКИРАЊЕ НА ПОДОЛГ РОК"
Ало? - Јас сум.
Не знам како да ти кажам.
Кристофер. Проба да се самоубие.
Боже, добро е? - Да.
Бил во Рамапо. Се напил некои апчиња,
но полицаец го нашол во вецето на некој ресторан,
па го однеле во болница.
Нејсе, одам таму,
а ќе го пратам Сил да те собере, добро?
Боже Господе.
Иако ми беше криво што си одев, бев спремна.
Знаев дека така треба да биде.
Беше тешко зашто се работи и за ликовите и за актерите.
Не беше само Адријана, туку и Дреа де Матео.
Дејвид не сакаше да види како ја убиваат зашто ја сакаше.
Зошто плачеш? Добро ќе биде.
Не можев да гледам како ја убиваат Адријана.
Не можев да го гледам тоа.
Па, го сменивме стилот.
Ги покажувавме убиствата на сите други жртви во серијата.
Почнавме да разговараме
за тоа како да ја снимиме сцената.
Ако не го снимаме природно...
АЛИК САХАРОВ СНИМАТЕЛ
...треба да најдеме поетично толкување.
Не го преколнува, туку...
Снимаме, дечки. - ...ваква е, знаеш?
Акција!
Тоа ми беше најтешката сцена без конкуренција.
А, супер е.
Рече: "Не ме штеди, добро?
Ова ми е последната сцена.
Ајде добро да ја одглумиме."
Му реков: "Стиви, да распалиме.
Кодош сум, ти мафијаш, фати ме за коса
и среди работа."
Не.
Не, не.
Ајде, ајде. - Не.
Те молам! - Каде одиш, ма?
Ајде мори, курво! - Не, те молам!
Не, не!
Не! Не!
Кога ја напишав сцената,
пишуваше дека камерата треба да сврти кон небото,
па да се спушти и да ги најде Тони и Кармела
во друга сцена.
Во последната сцена на серијата, Тони и Кармела се намерно во шума.
Зборува за купување куќа.
Прекрасно земјиште е. - И, со погледов?
Вреди 600 000. Во вторник доаѓа геодетот.
А, мисли само на Адријана.
Кога ќе помислам како загина тој лик,
ми доаѓаат солзи на очи.
А, тоа беше крајот и на Дреа де Матео.
Веќе нема да ја имаме Дреа.
Добро си? - Да, јас? Да. Апсолутно.
Кога почна да размислуваш да ја завршиш серијата?
Имаше седум сезони,
но ги крстија 6А и 6Б,
за "Ејч-би-о" да не мора да плаќа повишици на актерите.
Да ја крстеа седма сезона,
со договор ќе имаа право на повишица.
Сечи!
Две години пред тоа Крис Албрехт ми кажа:
"Почни да размислуваш
за крајот на серијата."
Немав помислено на тоа, зашто... Крај?
Тоа е кога ќе ја откажеш серијата.
Тоа им се случува на повеќето... На сите серии, нели?
На крајот ги откажуваат.
Но, ова беше поинаку.
Ја режираше првата епизода,
а потоа не ги режираше другите додека беше сценарист и продуцент.
Но, се врати и ја режираше последната.
Да. Со Алик, истиот снимател.
Двајцата се имавме развиено. - Да.
Мислам, поминаа десет години. - Да, долг период.
Да. Па, во последната епизода,
зборувавме многу за "2001"...
"ОДИСЕЈА ВО ВСЕЛЕНАТА" СТЕНЛИ КЈУБРИК
...за кадар што го прекинува ликот
кој влегува во кадарот.
Астронаутот почнува да се гледа себеси.
Го има скафандерот, застанува пред огледало...
и се врти и се гледа без скафандер.
Конечно, вечера сам, старее.
Се врти и се гледа во кревет
како старец.
Таквата едноставна техника секогаш ми била фасцинантна.
А, за таа епизода...
С6Е21 "СОЗДАДЕНО ВО АМЕРИКА"
...Тони цело време, каде и да оди,
влегува во својата перспектива.
Почнав да мислам на времето...
и веројатно приближувањето на смртта.
Господине? Извинете.
Или нешто друго.
Постои одредена мистичност.
За последната сцена,
првата идеја што долго време сакав да ја реализирам
беше дека Тони ќе тргне за Менхетн преку тунелот Линколн
за да оди на состанок, и таму ќе загине.
Мислам, не дека ќе умре,
ама нема да изгледа добро.
Ако си во публиката, ќе помислиш,
"ќе го обере бостанот."
Но, не знаеш.
Како што возев по булеварот "Оушн",
видов едно ресторанче, па помислив:
"Можеби треба да е на местото каде што секогаш јадат."
Тишина, ве молам. Тишина!
"КАДЕ ЌЕ БЕГАШ" "МАГИЧНИОТ ЧОВЕК"
Кога ја предложив "Не престанувај да веруваш",
сите рекоа: "Ме зезаш?
Последна во целата серија?"
Сите почнаа да џавкаат.
Реков: "Одлучивте во мое име."
Здраво.
Но, не ја избрав само за да контрирам.
Што изгледа добро вечерва? - Не знам.
Како што работев со неа,
почна да ми се врти еден стих од песната,
"Филмот не завршува, постојано тече."
Си реков: "Опа, бато!"
Во целата епизода постои цикличност.
Како да се враќаш на првата епизода.
Врати се.
Скарата што експлодира, колата што експлодира.
Ако не ви се допаѓа рампата, ќе ви направам друга.
Може е до дрвото.
Ми остави впечаток цикличноста. Прва епизода, последна епизода.
Деца, дојдете, дојдете!
Има некоја енергија, некои животни шаблони
кои постојано се повторуваат.
Знаеш, понекогаш...
Животот е добар. - Животот е често добар.
Во сцената во ресторанот, постојано зборуваат
за случки од минатото. - Да, да.
За семејството.
Во првата сезона, Тони рече... - Се сеќаваш на миговите...
како овој...
...кои беа добри.
Стегни заби.
Еј Џеј го потсетува. - Фокусирај се на убавите моменти.
Не биди саркастичен.
Нели рече така еднаш? "Сети се на убавите моменти."
Сум рекол така? - Да.
Веројатно е така.
Сцената само се надградува, како пирамида,
и само градиш, градиш, градиш.
Во сцената се случуваат многу нешта.
Ја паркира колата, има многу луѓе,
многу ликови, тип со јакна "само за членови".
Влегуваат и други можни закани.
Во сцената со ресторанот станува тензично.
Очекуваме нешто.
Нарачав нешто за сите.
И наеднаш, црн екран. Многу ненадејно и чудно.
Ги изненади сите.
Почнав да се јавувам и да прашувам дали ми се расипал телевизорот.
Бев со Џим и Џим рече: "И, толку?!
Толку?!" Не му се веруваше.
Ни Џим не знаеше? - Не.
Се изнервира?
Беше шокиран, како сите други.
Едноставно сфативме: "Тоа е тоа.
Заврши приказната."
Си помислив: "Ова личи на Дејвид.
Баш вака сакаше да заврши.
Нејќе никој да знае што се случува."
Мислам дека идејата ми беше дека универзумот живее и понатаму.
Ти можеби нема да живееш понатаму, ама универзумот си тера.
Филмот ќе продолжи.
Се разрешува нерешеното, така?
Така се овозможува интересна поетична точка
за отворен крај.
Безброј луѓе ми имаат кажано...
"Знам дека знаеш. Што се случи навистина?"
"Венити фер" имаше статија десет години по "Сопранови".
Ми пријдоа и рекоа:
"Што се случи на крај? Каков е вистинскиот крај?"
Имаш...
Реков: "Добро, да разјасниме еднаш засекогаш.
На крајот, режисерот викна 'Сечи'
и глумците си отидоа дома."
Што можеше да се случи? Да го убијат Тони?
Да го збришат семејството? - Сите викаат: "Супер!"
Големата разрешница не значи ништо
зашто по 20 минути ќе ја заборавиш серијата.
Но, ако имаш филозофски крај,
отворен крај, како што испадна,
серијата ќе живее вечно. Никој нема да ја одгатне.
Вие си го смислувате крајот.
Умрел на стари години.
Некој излегол од тоалетот и го застрелал.
НОВА ДЕБАТА ПОРАДИ КРАЈОТ
Сите стојат во канцеларија и велат...
КРАЈОТ НА "СОПРАНОВИ"... БАТАЛИ!
..."Не ми се верува што гледав."
ОСУМ ГОДИНИ ГО ЧЕКАВМЕ ОВА?
"Што се случи? Што се случи?" - Со што остана?
Ти остана нешто за разрешницата.
"Добро, како ќе го разрешиме?" Пак ќе ја изгледаме серијата.
Кога заврши, расчисти? Се помири со крајот?
Беше тажен? Ти се снимаше нешто друго?
Како ти беше?
Сакав да почнам нешто што отсекогаш ми било сон,
да снимам филм.
ВО 2012 ДЕЈВИД СНИМА ПРВ ДОЛГОМЕТРАЖЕН ФИЛМ,
"НЕ ИСЧЕЗНУВАЈ," СО ЏЕЈМС ГАНДОЛФИНИ.
Секако, имав снимено доста епизоди од "Сопранови",
но доста беше... Мислев дека така треба. Да заврши.
Дечки, ајде. Ајде.
Со текот на времето, ми фалеа луѓето.
Навистина бевме како семејство.
И, ми фалеше решавањето проблеми.
Едно е да пишуваш сценарио, а друго: "Каква боја да му биде капата?
Црвена?
Не може, зашто и таа има црвена капа."
Не може да снимаме таму, се гледа знакот на 'Шел'."
Или, при монтирањето: "Зошто црн екран?
Зошто да заврши со црн екран?"
С3Е2 "ПРОШАЈ, ЛИВУШКА"
Имаше една сцена со Медоу и Еј Џеј.
"Запрев во шумата една снежна вечер."
Колку ми е драго што веќе не одам на школо.
Си ја читала?
Ова е одамна. Пишуваше домашно.
Што значи?
Утре треба да ја предадам анализата.
Што значи?
"Шумата е убава, мрачна и длабока, но дадов збор,
а имам уште многу пред да паднам во сон."
"Шума една снежна вечер", мислам така се викаше.
Од Роберт Фрост? - Да.
И, му вели... - Што го покрива полето?
Снег.
А, снегот е симбол на? - Божиќ.
Ало? Студ?
Бескрајно белило, бескрајно ништо?
Не знам. - Смртта.
Нели црното е смрт? -"Мислев, црното е смрт."
И тоа ми беше во главата.
Ете, сега ќе кажат: "Призна дека Тони умрел."
А, всушност...
Преведено од: Јане Божиновски