1247 ΕΤΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Απόδοση διαλόγων & Συγχρονισμός:Sparta
Έχεις κάτι να φάω;
Πεινάω πολύ.
Βγάλε την κουκούλα.
Δεν μοιάζεις για αγόρι.
Βγάλε την κουκούλα.
Δεν φοβάμαι.
Οι ταξιδιώτες μιλούσαν σ' αυτά τα βουνά για τον ήρωα Ρόμπιν Χουντ.
Προστάτευε τους αδύναμους.
Κανείς δεν προστατεύει τους αδύναμους.
Και δεν ήταν κανένας ήρωας.
Προσευχόταν τρεις φορές τη μέρα και έδινε χρήματα στους φτωχούς.
Και είχε την αγάπη της Λαίδης Μάριον.
Η Λαίδη Μάριον δεν ήταν ηρωίδα;
Όλα αυτά προέρχονται από έναν παλιό θρύλο βοσκού.
Τον διηγήθηκε ένας παραμυθάς πιο μεθυσμένος κι από μένα.
Ήταν μεγάλη θαυμάστρια του Ρόμπιν Χουντ.
Δεν υπάρχει μεγάλος έρωτας για κάποιον σαν εκείνον.
Γνώρισα ανθρώπους που τον ήξεραν.
Θες να μάθεις ένα μυστικό;
Θέλω.
Δεν προσευχήθηκε ούτε μία φορά στη ζωή του.
Όλες αυτές οι ιστορίες που διαδόθηκαν στη χώρα είναι ψέμα πάνω στο ψέμα.
Ήταν ένας φονιάς και ληστής.
Ίσως έκοψε τον λαιμό κάποιου σερίφη...
...μαζί με τόσους άλλους.
Οι άνθρωποι έβλεπαν νόημα εκεί που δεν υπήρχε.
Δεν ήταν ήρωας. Έκλεβε και σκότωνε για καθαρή ευχαρίστηση.
Τίποτε άλλο.
Εκείνοι, τους οποίους συνάντησες,
Είπαν πως μετάνιωσε για τα εγκλήματά του;
Υποψιάζομαι πως ήταν απλώς κουρασμένος.
Θα έλεγα πως, αν συναντήσεις αυτόν τον κακούργο,
τον Ρόμπιν Χουντ, καλύτερα να φύγεις αμέσως.
Και να σώσεις ό, τι απέμεινε από τη ζωή σου.
Ποιος είναι ο συγγενής σου;
Ο Γουίλιαμ Γουέινραϊτ, από τους Πίκερινγκ.
Από το Πίκερινγκ;
Πατέρας.
Παππούς.
Έπρεπε να είχες κάνει μπάνιο ή να περίμενες να αλλάξει ο άνεμος.
Ή να μεταφέρεις το βάρος στο άλλο πόδι.
Αυτό ήταν το μόνο που έκανες σωστά.
Τραγουδούν ψέματα.
Αυτοί οι ανόητοι χωρικοί.
Ψέματα για τον ηρωισμό και την καλοσύνη του.
Όμως τα χρέη αίματος πληρώνονται.
Και οι γενιές των θυμάτων του τον κυνηγούν ακόμη.
Γιατί, στην πραγματικότητα,
κανείς δεν ήταν πιο μοχθηρός και αχαλίνωτος...
...από τον φονιά ληστή τον Ρόμπιν Χουντ.
Και τον Μικρό Τζον.
Μίλα στον Τόμας.
Τον κρέμασαν στο νότιο πηγάδι.
Τον ξεκοίλιασαν.
Δεν έχω κανέναν άλλον να ρωτήσω.
Τι συνέβη;
Το όνομά μου είναι Έντουαρντ.
Ποιος ήταν αυτός ο Έντουαρντ;
Τον συνάντησα στον δρόμο πριν από δέκα καλοκαίρια.
Ο αδελφός του πέθανε κι εκείνος θα καλλιεργούσε σίκαλη...
...και αρακά στη γη του αδελφού του.
Κανείς δεν ήξερε το πρόσωπο του Έντουαρντ.
Έτσι τον σκότωσα.
Τώρα εγώ είμαι ο Έντουαρντ.
Και η Μάργκαρετ είναι καλή σύζυγος.
Είναι καλό αγρόκτημα.
Τι συνέβη;
Μια οικογένεια της περιοχής με αναγνώρισε.
Μου πήρε το αγρόκτημα, μου πήρε τη Μάργκαρετ.
Πήγε να μου πάρει και τη ζωή.
Δεν μπορώ να πάρω πίσω μόνος μου ό, τι είναι δικό μου.
Δεν είναι δικό σου.
Είναι η οικογένειά μου.
Κουράστηκα, Τζον.
Έντουαρντ.
Κουράστηκα, Έντουαρντ.
Θα είναι φοβερή μάχη.
Από αυτές που γίνονται θρύλος.
Είσαι δυνατός.
Κατάγομαι από παλιά γενιά.
Λένε πως έχω αίμα Βίκινγκ.
Λένε πως...
...κάποτε ο ηλικιωμένος πατέρας του πάλεψε με μια αρκούδα.
Θα είναι φοβερή μάχη, Ρόμπιν.
Πόσοι είναι;
Τέσσερις... πέντε.
Μαζί μπορούμε να τους νικήσουμε.
Πιθανότατα θα πεθάνουμε.
Ρόμπιν.
Φρεντ.
Ωραία περιπέτεια αυτή.
Ωραία περιπέτεια.
Θυμάσαι όταν συναντήσαμε τον Πότερ;
Να τον αφήσουμε γυμνό ή να τον σκοτώσουμε;
Να τον σκοτώσουμε.
Πάντως, όταν το διηγήθηκα...
...κάποιος είπε πως τον αφήσαμε γυμνό.
...κι εγώ δεν θυμόμουν.
Πάντα ήξερες να τη λες ωραία την ιστορία, Ρόμπιν.
Γιατί να τον αφήναμε γυμνό;
Δεν ξέρω.
Απλώς...
Δεν συναντήσαμε ποτέ τον Πότερ. Τι εννοείς, δεν τον συναντήσαμε;
Εννοώ πως δεν έγινε ποτέ.
Είναι απλώς μια ιστορία που άκουσες κάπου.
Μα κι αν συναντούσαμε έναν Πότερ...
...θα τον σκοτώναμε. Θα το θυμόμουν αν είχε συμβεί.
Ναι.
Πες μου για τη γυναίκα σου.
Η Μάργκαρετ.
Είναι καλή γυναίκα.
Πολύ καλή. Είναι ευσεβής.
Μου μαθαίνει να προσεύχομαι και να ζωγραφίζω.
Περιέγραψέ την.
Να την περιγράψω;
Να την περιγράψω
Έχει κόκκινα μαλλιά.
Κόκκινα...
σαν φρέσκο αίμα.
Όχι, όχι αίμα.
Όχι.
Κάτι κόκκινο, αλλά όμορφο.
Κόκκινο σαν...
...σαν το ηλιοβασίλεμα.
Σαν καλοκαιρινό ηλιοβασίλεμα.
Η Μάργκαρετ είναι καλή σύζυγος.
Με μαλλιά κόκκινα σαν τον καλοκαιρινό ήλιο που δύει.
Με φροντίζει κι εγώ φροντίζω εκείνη.
Ρόμπιν.
Οι ανοιχτές πεδιάδες πέρα από τα βουνά...
...έχουν πολλά μέρη για μια νέα αρχή.
Δεν σκοπεύω να ξαναρχίσω.
Προτιμώ έναν έντιμο θάνατο.
Χένρι! Χένρι!
Έλα, Χένρι!
Όχι, Χένρι!
Τρέξε! Μη...
Χένρι, γύρνα πίσω!
Χένρι, φέρε τους άλλους!
Χένρι!
Έντουαρντ, αγάπη μου...
Να προσέχεις τη μικρή Μάργκαρετ.
Δεν είναι πια μικρή.
Είσαι ασφαλής.
Η κόρη σου είναι ασφαλής.
Ας προσευχηθούμε.
Κύριε,
Θεέ μας,
Χάρισέ μας τη χάρη να Σε ποθούμε εξ όλης καρδίας.
Έλα, προσευχήσου.
Ώστε, όταν Σε εύρωμεν, να Σε αγαπώμεν.
Και αγαπώντες Σε,
να μισώμεν τας αμαρτίας εκ των οποίων μας ελύτρωσας.
Διά της αγάπης του Ιησού Χριστού. Αμήν.
Αμήν.
Ωραία.
Λυπάμαι.
Ακριβώς τότε ξύπνησα.
Ξαδέλφη.
Ακριβώς τότε ξύπνησα.
Συγνώμη!
Άνεμος από τον βορρά και την ανατολή
έφερνε όλη τη δροσιά και το κρύο.
Σε εμένα φυσούσε, όχι στους άλλους,
τα λεπτά και παλιά μου ρούχα ήταν αθώα.
Το γρασίδι, ήταν βρεγμένο από τη δροσιά,
έγειραν τα μικρά τους βλασταράκια
και η ταπεινή μαργαρίτα δεν έσκυψε το κεφάλι,
βλέποντας τα δακρυσμένα μάγουλά μου.
Ω δύστυχε νεαρέ, γεννημένος για τα βάσανα,
δύστυχε απορημένε γιε,
ο κόσμος, μέσα στον οποίο ξεχύθηκες με θάρρος, παιχνιδιάρικη διάθεση και καταφρόνια,
φαίνεται να μου χαμογελάει πλατιά.
Κι ας φαίνεται ο πόνος μου ανυπέρβλητος,
όμως είναι όντως μεγάλος.
Ιδού ο πόνος μου, σαν ρυάκι που κυλά,
φαίνεται να τους εξισώνεται.
Η γη και το Εδιμβούργο δεν υπάρχουν πια,
και τα βοσκοτόπια χάθηκαν.
Τα πράσινα λιβάδια, οι βοσκοτόποι και οι βάλτοι εκεί που κάποτε βρίσκονται
έχουν πια εξαφανιστεί και αφανιστεί.
Βοώμεν προς τον Κύριον.
Ελέησον ημάς και χάρισόν μας συγχώρησιν.
Βασιλεύ του Ουρανού και Κύριε αιώνιε,
δέξαι τας δεήσεις τας οποίας Σοι προσφέρομεν.
Επίσκεψαι τους ασθενείς και χάρισόν τους συγχώρησιν.
Ελευθέρωσον τους αιχμαλώτους.
Βοήθησον τη χήρα και τω ορφανώ και χάρισόν τους συγχώρησιν.
Ημαρτήσαμεν και απεστράφημεν από Σου.
Εσύ, Λυτρωτή όλων, θα μας σώσεις
Λυτρωτά των πάντων,
σώσον ημάς και χάρισόν μας συγχώρησιν.
Ελέησον τους μετανοούντας.
Και εξάλειψον τους ρύπους της αμαρτίας.
Και χάρισόν μας συγχώρησιν.
Αμήν.
Γκόντγουιν!
Σε παρακαλώ...
Ρότζερ, όχι!
Ρότζερ! Όχι!
Όχι!
Μικρέ Τζον!
Πριν από είκοσι χειμώνες...
...δολοφόνησες τον ξάδελφό μου, τον Γουόλτερ του Χάβισαμ.
Σε αντίθεση με τον εγγονό του.
Δέχομαι να σου χαρίσω τη ζωή σου για χάρη της κόρης σου.
Έχω ακούσει ιστορίες για ένα κρυφό μοναστήρι.
Εκεί ζει μια ηγουμένη...
...για την οποία κανείς δεν θυμάται πόσο ηλικιωμένη είναι.
Λένε πως έχει θεραπευτικές δυνάμεις.
Θα σε πάω σ' εκείνη.
Θα σε θεραπεύσει ξανά.
Έχω ακούσει απίστευτες ιστορίες.
Ρόμπιν.
Πρέπει να σε αφήσουμε.
Θα μας κυνηγούν.
Κοίτα το χιόνι.
Παράξενο που πέφτει τόσο αργά.
Μα δεν θα το στρώσει.
Ο Κύριος είναι ο Σωτήρας μας.
Ένας άντρας σε έφερε εδώ.
Έκλεισε τις πληγές σου με φωτιά.
Και τα κατάφερε αρκετά καλά.
Είσαι εδώ έξι μέρες.
Έχεις τραύματα στην κοιλιά.
Σπασμένα πλευρά και σοβαρό κάταγμα στο πόδι.
Καταλαβαίνεις τι σου λέω;
Ναι.
Βρίσκεσαι στο Μοναστήρι του Αγίου Κλήμεντος.
Είναι ένας τόπος για να αναρρώσεις.
Σε ποια πόλη;
Δεν υπάρχει πόλη.
Γνωρίζεις την ιστορία του Σαούλ;
Κάποτε υπήρχε ένας άνθρωπος που λεγόταν Σαούλ.
Απειλούσε τους μαθητές του Κυρίου.
Πήγε στον αρχιερέα...
...και του ζήτησε επιστολές για τη Δαμασκό,
προς τις συναγωγές,
ώστε αν έβρισκε άντρες ή γυναίκες της Οδού...
...να τους οδηγήσει δεμένους.
Αυτό ήταν όλο.
Μόνο λίγες σταγόνες.
Δεν πόνεσε πολύ.
Όχι.
Είμαι η αδελφή Μπρίτζετ.
Πώς σε λένε;
Ράντολφ.
Τότε σου οφείλω μια συγγνώμη, Ράντολφ.
Για ποιο πράγμα;
Με παρακαλούσες να σ' αφήσω να πεθάνεις.
Κι εγώ δεν το έκανα.
Είπες πως παραμιλούσα από τον πυρετό.
Τώρα όμως ο πυρετός πέρασε.
Ξεκουράσου τώρα, Ράντολφ.
Το σώμα σου είναι γεμάτο ουλές.
Θες να πεις πως κάποιος εδώ κινδυνεύει από σένα;
Όχι.
Θα σε ακολουθήσει ως εδώ ο Γουίλ Άνιχαμ;
Δεν θα το κάνει.
Δεν πρόκειται να τους βλάψεις.
Τώρα γύρνα στο κρεβάτι.
Τώρα πίσω προς την πόρτα
Τώρα άνοιξε την πόρτα.
Πήγαινε όσο μακριά θέλεις.
Μπορείς να κωπηλατήσεις τώρα;
Υπάρχει μια βάρκα στη δυτική όχθη.
Εντάξει.
Μπορείς να μείνεις εδώ, αν βοηθάς στον κήπο.
Δεν είμαι γεωργός.
Τότε ξέρεις να κυνηγάς; Ναι, ξέρω.
Υπάρχει κάποιο κυνήγι σ' αυτό το νησί.
Όμως όχι, δεν θα κυνηγήσεις.
Δεν μπορείς ούτε τόξο να τεντώσεις.
Μπορώ να τεντώσω το τόξο μου. Κυρίως πιάνω λαγούς.
Ξέρεις να στήνεις παγίδες; Ναι, ξέρω.
Ωραία, αλλά όχι πάνω από έξι παγίδες.
Αλλιώς ο πληθυσμός τους δεν θα αντέξει.
Μπορείς να αρκεστείς σε έξι παγίδες;
Μπορώ.
Ωραία.
Και τον υπόλοιπο χρόνο θα βοηθάς στον κήπο.
Προσπαθείς να δραπετεύσεις;
Είσαι σιωπηλός.
Είμαι ήρεμος και αργός.
Είσαι ήρεμος, αλλά πρέπει να κινείσαι πιο αργά.
Είσαι ανάπηρος. - Αλλά όχι λεπρός.
Δεν πειράζει να πηγαίνεις αργά. Εδώ είμαστε ασφαλείς.
Αυτό λέει πολλά.
Το ξέρεις, το ξέρω.
Εκείνη μας κράτησε ασφαλείς.
Πολύ πριν από εμάς.
Ήταν σαν κι εμάς.
Γνώρισε μεγάλη θλίψη, μεγάλο πόνο.
Χήρεψε νέα.
Μα μέσα από εκείνον τον πόνο...
...βρήκε τη δύναμη να μας θεραπεύσει.
Δεν φαίνεται πάντως να θεραπεύτηκες.
Κάποτε ένας μοναχός μού είπε την ιστορία ενός μεγάλου φιλοσόφου.
Του μεγαλύτερου φιλοσόφου της εποχής του.
Μα μια μέρα ο βασιλιάς του στράφηκε εναντίον του.
Τον έριξαν σε ένα μπουντρούμι για να τον βασανίσουν και να τον εκτελέσουν.
Μέσα όμως στη δυστυχία του...
...όταν δεν του είχε απομείνει τίποτα...
...εμφανίστηκε ένας άγγελος και του μίλησε.
Και του έμαθε πως δεν είχε σημασία...
...αν όλος ο κόσμος ήταν γεμάτος δυστυχία...
...αν το μόνο που τον περίμενε ήταν ο θάνατος...
...γιατί είχε κάτι που κανείς δεν μπορούσε να αγγίξει...
...ούτε να του πάρει.
Είχε το μυαλό του.
Και μέσα στο μυαλό του...
...είχε τον Θεό.
Ποτέ δεν είναι αργά να βρεις την ειρήνη.
Τι κάνεις;
Κωπηλατώ κάθε μέρα.
Ο φίλος σου ήταν αρκετά δυνατός για να σε μεταφέρει.
Μα δεν είναι όλοι, γι' αυτό τους περνάω εγώ απέναντι.
Θα με περάσεις απέναντι; Όχι.
Θα κωπηλατήσεις μόνος σου όταν δυναμώσεις.
Προς το παρόν, επικεντρώσου στις δουλειές σου.
Υπάρχει κάποιος που βάζει παγίδες. Εγώ θα πάω για κυνήγι.
Όχι, δεν μπορείς να κυνηγήσεις.
Λοιπόν;
Τι απέγινε εκείνος ο μεγάλος φιλόσοφος;
Φυσικά βασανίστηκε και εκτελέστηκε.
Φυσικά.
Με όλον τον κόσμο και όλα όσα κάνεις...
Δείξε μας όλα όσα φέρνεις στον κόσμο.
Εσύ.
Τραγούδα στον ρυθμό. Θα είσαι η μόνη.
Ει! Ει!
Ο λεπρός έφερε κάποια από την απέναντι όχθη.
Ο πατέρας πέθανε.
Πώς πάνε τα πράγματα;
Έλα να σου δείξω τα δέντρα μου.
Αυτές είναι κουφοξυλιές.
Η συγκομιδή γίνεται στο τέλος του καλοκαιριού.
Ξέρουν ποιος ήσουν παλιότερα;
Θα πρέπει να πάρεις το μέρος της στην ακρόαση.
Ύστερα έρχεται η συγκομιδή των αχλαδιών.
Και τι ήσουν πριν από αυτό;
Πουλούσα σπαθιά.
Στην καλύτερη περίπτωση.
Στην καλύτερη περίπτωση, σίγουρα.
Έτσι έχουμε μάθει να ζούμε.
- Θυμάσε, τα δέντρα. - Αχλαδιές και Κουφοξυλιές, υπέροχα.
Μερικοί το ξέρουν.
Μα η Ηγουμένη δεν νοιάστηκε ποτέ ποιοι ήμασταν.
Και το φθινόπωρο έρχεται η συγκομιδή των μήλων.
Εκείνη;
Σου μίλησε για όσα της συνέβησαν;
Η Ηγουμένη φροντίζει το κορίτσι.
Αν ανησυχείς, μίλησέ της.
Ποια ήταν τα δέντρα;
Αχλαδιές, μηλιές και κουφοξυλιές.
Υπέροχα.
Αυτή θα είναι η τελευταία σου θεραπεία.
Αν και το σώμα σου θέλει ακόμη πολύ ανάρρωση.
Είσαι κουρασμένη.
Ναι.
Μα έχω κουραστεί και στο παρελθόν.
Το παιδί δεν κοιμάται.
Τι της συνέβη;
Τρομερά πράγματα.
Σου είπε την ιστορία της;
Δεν μιλάει.
Δεν τρώει ούτε κοιμάται.
Πώς τη λένε;
Μάργκαρετ.
Ποια είναι;
Γνώρισα τον πατέρα της.
Αγρότης.
Τώρα είναι νεκρός.
Και μάλλον και η μητέρα της επίσης.
Νομίζω πως πέθανε.
Δεν ξέρω. Είναι νεκρή.
Παλιά ιστορία.
Δολοφονήθηκε.
Ίσως.
Λες πολύ πειστικά ψέματα.
Είδε το παιδί;
Ίσως.
Είναι πολλά για ένα παιδί.
Λυπάμαι για τον φίλο σου.
Ευχαριστώ.
Θες να προσευχηθώ γι' αυτόν;
Όπως θέλεις.
Πώς τον έλεγαν;
Έντουαρντ.
Μη φοβάσαι, μικρή μου.
Πίστεψε στον Θεό και πίστεψε σε μένα.
Στο σπίτι του Πατέρα μου υπάρχουν πολλά οικήματα.
Και όταν σου ετοιμάσω τόπο,
θα έρθω και θα σε πάρω μαζί μου,
για να είσαι κι εσύ εκεί όπου είμαι εγώ.
Και τον δρόμο τον γνωρίζεις.
Μάργκαρετ.
Εντάξει.
Μάργκαρετ...
Εντάξει, Μάργκαρετ. Εντάξει.
Αν δεν ξέρεις το νησί, θα χαθείς.
Μάργκαρετ! Μάργκαρετ!
Ει!
Δώσ' το του.
Εκείνοι οι άντρες που σου έκαναν κακό...
Ξέρουν ότι είσαι εδώ; Ναι.
Πώς με λένε;
Πες το όνομά μου.
Ράντολφ.
Ποιος είναι ο Μικρός Τζον;
Αυτό το όνομα είναι ανοησία και δεν πρέπει να το λες ποτέ.
Κι αν το πεις,
μια γάτα θα έρθει τη νύχτα και θα σου ξεριζώσει τη γλώσσα.
Κοιμήσου.
Εγώ θα προσέχω την καταιγίδα.
Εντάξει, το ξέρουν.
Κλείσε τα μάτια.
Μπορείς να κοιμηθείς
Κοιμήσου.
Ευχαριστώ που με έφερες πίσω.
Δεν ήταν τίποτα.
Ξέρεις την ιστορία αυτού του μοναστηριού;
Όχι.
Πριν ακόμη καταγραφεί η ιστορία,
ήταν ιερός τόπος για τους αρχαίους Δρυΐδες.
Λάτρευαν άγνωστους θεούς,
που τιμούσαν μέσα σε αυτά τα δάση.
Ύστερα ήρθαν οι Ρωμαίοι.
Κι αυτοί ένιωσαν τη δύναμη αυτού του τόπου.
Γι' αυτό έχτισαν τους ναούς τους.
Και πολλοί άνθρωποι ένιωσαν το ίδιο.
Και ήρθαν εδώ για να λατρέψουν.
Πλήθος θεών, η μία φυλή μετά την άλλη,
που ούτε μεταξύ τους δεν θα μπορούσαν να συνεννοηθούν.
Κι όμως, όλοι έλκονταν από αυτόν τον τόπο.
Πιστεύεις πως υπάρχει μαγεία σε αυτό το νησί;
Πιστεύω πως υπάρχει κάποια δύναμη.
Έχω δει τη δύναμη των ιστοριών.
Μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να διαπράξουν φρικτά πράγματα.
Κι ύστερα αυτά τα φρικτά πράγματα γίνονται ιστορίες.
Ιστορίες...
Καμία τους δεν είναι άξια εμπιστοσύνης.
Δεν μπορούμε να τις εμπιστευόμαστε.
Το μαχαίρι κόβει και ψωμί και σάρκα.
Όλα είναι θέμα ισορροπίας.
Και η ισορροπία τι σημαίνει;
Νομίζω πως αν δεν υπήρχε ισορροπία,
δεν θα βρισκόμασταν εδώ.
Ούτε αυτός ο κόσμος θα υπήρχε.
Ούτε θα ανταλλάσσαμε αυτά τα λόγια.
Το σκέφτηκες ποτέ αυτό;
Την απίστευτη ακρίβεια της ισορροπίας,
έπειτα από τόσο μεγάλο διάστημα;
Την ισορροπία που χρειάζεται
για να γεννηθεί μια λέξη, οποιαδήποτε λέξη,
και να γίνει κατανοητή από δύο ανθρώπους.
Ράντολφ.
Σε ευχαριστώ.
Δεν πεινάω.
Σύντομα θα πεθάνω.
Πώς το ξέρεις;
Το νιώθω μέσα μου.
Πώς είναι αυτό το συναίσθημα;
Είναι όμορφο.
Υπάρχει κάποιος εκεί.
Τα νερά είναι πολύ ταραγμένα.
Ξεκίνα από τα πόδια, με μικρές τομές.
Ωραία, άλλη μία.
Όχι.
Ωραία.
Ναι, τώρα προχώρα.
Όχι προς την κοιλιά. Καλά.
Κοίτα εδώ.
Έτσι... έτσι.
Μπράβο. Τώρα κάνε το άλλο.
Αυτό ήταν. Πολύ καλά.
Είσαι γενναίος νεαρός.
Ευχαριστώ, αδελφή.
Πεινάς τώρα;
Ναι, αδελφή.
Η Σάρα θα σου ετοιμάσει ένα ωραίο δείπνο απόψε.
Στιφάδο με ρέγκα.
Σου αρέσει;
Ναι. Από πού κατάγεσαι;
Το αγρόκτημα της οικογένειάς μου είναι κοντά στο Κέσικ.
Κοντά στο Κέσικ. Ναι κύριε.
Ράντολφ. Ράντολφ!
Κοντά στο Κέσγουικ.
Η λεπρή είπε ότι ψάχνεις την ανιψιά σου.
Ναι. Σου επιτέθηκαν;
Ναι Στον δρόμο;
Εδώ είμαστε ασφαλείς. Σε ποιον δρόμο;
Στον δρόμο προς το Κέσικ.
Δόξα τω Θεώ που επέζησες.
Δόξα τω Κυρίω.
Τι θα έλεγες για λίγο μέλι μετά το δείπνο, μιας και ήσουν τόσο γενναίος;
Ευχαριστώ, αδελφή.
Μικρή Μάργκαρετ...
Ένας άντρας...
Τον είχες ξαναδεί πριν έρθεις στο μοναστήρι;
Μάργκαρετ.
Οι άντρες...
Οι άντρες που πείραξαν τον πατέρα σου...
Είδες τα πρόσωπά τους;
Ο μπαμπάς είπε: «Τρέξε».
Δεν τους είδες ποτέ;
Ο μπαμπάς σταμάτησε να προσεύχεται.
Ήμουν θυμωμένη.
Προσευχόταν από μέσα του.
Πώς τον έλεγαν τον μπαμπά σου;
Ο μπαμπάς σου είναι ο μπαμπάς σου.
Φέρ' το εδώ.
Καλή δουλειά.
Ωραία.
Βλέπεις; Λυγίζει περισσότερο εδώ.
Τώρα πρέπει να το εξισορροπήσεις, ώστε να λυγίζει ομοιόμορφα.
Άρα αυτό το σημείο χρειάζεται λίγο λέπτυνση.
Ωραία.
Μπορείς να το κάνεις για μένα;
Θα σου φτιάξω ένα μπολ.
Εντάξει.
Σήμερα θυμήθηκα την ιστορία του ποιητή Λουκρητίου.
Έγραψε ένα έργο για τα άτομα.
Αν αναλύσεις τα δέντρα, τους ανθρώπους και τις πέτρες,
θα βρεις τα μικρότερα,
αόρατα σωματίδια που αποτελούν όλη τη δημιουργία.
Και αυτά τα άτομα ταξιδεύουν μέσα στο κενό.
Και μερικές φορές,
χωρίς κανέναν λόγο, αλλάζουν πορεία.
Έστω και ανεπαίσθητα.
Κι αν δεν υπήρχε
αυτή η μικρή, απρόβλεπτη παρέκκλιση,
που τα κάνει να συγκρούονται και να ενώνονται,
δεν θα υπήρχε απολύτως τίποτα κάτω από τον ουρανό.
Ωραία.
Πολύ καλά.
Πιάσ' το.
Πάμε λοιπόν.
Ωραία.
Ποιο λες ότι ταιριάζει στο τόξο σου;
Για να δούμε.
Ωραία.
Και τα δύο είναι καλά.
Μάργκαρετ.
Μάργκαρετ, έλα να παίξουμε.
Άρθουρ.
Ξέρεις να πιάνεις ψάρια; - Ναι.
Χρειάζομαι ένα δυνατό χέρι. Έλα.
Η οικογένειά σου έχει γη;
Ναι.
Πόσοι είστε;
Δεν ξέρω.
Είσαι καλά;
Δεν είμαι τόσο νέος όσο παλιά.
Μπορείς να με σηκώσεις με το ένα χέρι;
Ευχαριστώ.
Δέχτηκες δυνατό χτύπημα.
Ποιος στο έκανε;
Ένας άντρας.
Μερικοί άντρες.
Ληστές.
Μπορώ να δω;
Είναι βαθύ το χτύπημα.
Στάθηκες τυχερός που επέζησες.
Είσαι πολύ τυχερό παιδί.
Να ευχαριστείς τον Θεό που ζεις.
Ναι...
Δόξα τω Θεώ που δεν σου ξερίζωσε το κεφάλι.
Ράντολφ.
Μωυσή;
Η Ηγουμένη είπε να έρθω.
Υποφέρεις πολύ;
Θυμάσαι τα δέντρα;
Αχλαδιές, μηλιές και κουφοξυλιές.
Υπέροχα.
Ξέρεις πως είσαι ο πιο σημαντικός άνθρωπος
στη ζωή της μικρής Μάργκαρετ.
Δεν είμαι σημαντικός.
Σκέψου όλους τους ανθρώπους των οποίων τις ζωές άγγιξες.
Ήμασταν σημαντικοί με κάποιον τρόπο για όλους αυτούς.
Ξέρεις την ιστορία του Γκάι του Γκίσμπορν
και του Ρομπέν των Δασών;
Ναι.
Λένε πως τον σκότωσες.
Του έκοψες πράγματι το κεφάλι;
Έχεις μπερδευτεί, λεπρέ.
Μην ανησυχείς, δεν θα το πω σε κανέναν.
Αλλά μη λες ψέματα σε έναν άνθρωπο που βρίσκεται στο νεκροκρέβατό του.
Λοιπόν, του έκοψες πράγματι το κεφάλι;
Δεν υπήρξε ποτέ Γκάι του Γκίσμπορν.
Ήταν απλώς μία από τις πολλές ιστορίες που διαδόθηκαν.
Αλλά έκοψα τα κεφάλια άλλων αντρών.
Πραγματικά δεν θυμάσαι;
Όχι.
Σκέψου αυτό το όνομα.
Υπήρχε ένας Γκάι του Γκίσμπορν.
Αλλά δεν του έκοψες το κεφάλι.
Του έκοψες το αυτί.
Είπες πως, σε μια άλλη ζωή, θα μοιραζόσουν ένα ποτό μαζί του.
Το θυμάσαι αυτό;
Φαίνεται πως βρήκαμε αυτή την άλλη ζωή.
Τώρα, υπάρχει μια σκληρότητα
που θα σου ζητούσα που θα ήθελα να μη διαπράξεις.
Θα φυλάς τον οπωρώνα μέχρι το τέλος της ζωής σου.
Θα υπηρετείς την Ηγουμένη...
και τους ανθρώπους αυτού του μοναστηριού, όσους υπάρχουν τώρα και όσους θα έρθουν.
Όμως ποτέ, σε όλο αυτό το διάστημα...
σε εκείνα τα ήρεμα και ευτυχισμένα χρόνια,
δεν θα αποκαλύψεις στην ηγουμένη ποιος πραγματικά είσαι.
Γιατί;
Γιατί...
ένας από εκείνους τους άγνωστους,
χωρίς πρόσωπο θανάτους,που κρύβονται στις σκιές του μυαλού σου...
βρίσκεται σε μια άλλη ζωή.
Ο αγαπημένος της
Υποσχέσου μου.
Ρόμπιν.
Υποσχέσου μου.
Αντίο, Μπρίτζετ.
Άρθουρ.
Έλα.
Υπάρχει ένα παιδί στην απέναντι όχθη.
Ίσως είναι η ανιψιά σου.
Ο Λεπρός είπε πως έψαχνες τη χαμένη σου ανιψιά.
Ναι.
- Θα μπορούσε να είναι αυτή; - Θα το δούμε.
Δεν φαίνεται να υπάρχει κανείς εδώ.
Πρέπει να περιμένουμε.
Ίσως επιστρέψουν.
Πώς σε λένε;
Άρθουρ.
Μη χάνεις τον χρόνο σου λέγοντάς μου ψέματα.
Ποιο είναι το αληθινό σου όνομα;
Γκόντγουιν.
Εσύ αποφασίζεις, Γκόντγουιν,
αν θα το κάνεις
ή αν θα γυρίσεις στην οικογένειά σου.
Να κάνω τι;
Πόσους άντρες έχεις σκοτώσει, Γκόντγουιν;
Πόσα παιδιά έχεις σκοτώσει;
Έχω σκοτώσει τόσους, που δεν μπορώ να τους μετρήσω.
Για περισσότερο καιρό απ' όσο ζεις εσύ,
σκοτώνω τους συγγενείς εκείνων που σκότωσα.
Τον πρώτο τον σκότωσα πριν από μια ζωή. Δεν τον θυμάμαι καν.
Τότε δεν σήμαινε τίποτα για μένα.
Όμως τα αδέλφια του και τα παιδιά του...
Τα εγγόνια του με θυμούνται.
Κι έτσι πρέπει να σκοτώσω κι αυτούς.
Ξανά...
και ξανά, με διαφορετικά πρόσωπα, σαν σκιές.
Ξανά και ξανά. Και δεν τελειώνει ποτέ.
Είναι κατάρα, Γκόντγουιν.
Και είναι μια κατάρα που την φέρνεις ο ίδιος πάνω σου,
ακόμα κι αν το κάνεις από καθήκον.
Ο κόσμος δεν νοιάζεται για το καθήκον σου.
Αυτός ο κόσμος νοιάζεται μόνο για το αίμα.
Και αίμα είναι το μόνο που θα πάρει από μένα.
Θέλεις να σκοτώσεις ένα παιδί, Γκόντγουιν;
Θέλεις να είσαι υπεύθυνος για τον θάνατο
ενός μικρού κοριτσιού;
Ο πατέρας σου πέθανε.
Και οι θείοι σου.
Είμαι ο μεγαλύτερος που απέμεινε.
Ποιος άλλος ζει στο σπίτι, Γκόντγουιν;
Η μητέρα μου.
Οι θείες μου.
Οι αδελφές μου.
Έχεις σπίτι, Γκόντγουιν;
- Ναι. - Γύρνα σπίτι.
Πες στην οικογένειά σου ότι όλα τα χρέη αίματος ξεπληρώθηκαν.
Και κάποτε θα λογοδοτήσω κι εγώ.
Κοιμήσου στο κρεβάτι σου.
Κράτα στην καρδιά σου τη ζωή
που θα μοιραστείς ακόμα και με τους δικούς σου ανθρώπους.
Κι αν επιστρέψεις εδώ,
θα έχεις σπαταλήσει αυτή την ευκαιρία για ζωή που σου δίνω τώρα.
Και τότε ξέρεις τι θα κάνω.
Θα σου κόψω τον λαιμό και δεν θα σε ξανασκεφτώ ποτέ.
Φύγε τώρα.
Και μην κοιτάξεις πίσω.
Νόμιζα πως είχες φύγει.
Είμαι ο Ρόμπιν, ο παράνομος.
Πρέπει να ξέρεις ότι είμαι ένα τέρας.
Δεν είμαι ο Ράντολφ.
Είμαι ο παράνομος...
ο Ρομπέν των Δασών.
Συγγνώμη.
Πες μου να φύγω.
Και θα φύγω τώρα.
Πήγαινε στο κρεβάτι.
Μπρίτζετ. - Πλάγιασε.
Έκαψες ζωντανό τον άντρα μου.
Ονειρεύτηκα ότι ήταν ήδη νεκρός. Αλλά γιατί αλλιώς θα είχες κλείσει την πόρτα;
Ένιωσα σαν να πέρασε μια ζωή ψάχνοντας μέσα στις στάχτες του σπιτιού μας.
Και φαινόταν τόσο μικρός.
Κουλουριασμένος στη γωνιά,
με τόσο μεγάλο μέρος του χαμένο.
Όμως όσο κι αν το ονειρεύομαι, ξέρω πως ήταν ζωντανός.
Γιατί μέχρι το τέλος,
είχε τυλίξει τα χέρια του γύρω από τα παιδιά μας.
Ράντολφ.
Εγώ είμαι.
Οι άνθρωποι μιλούν για τον Ρομπέν των Δασών.
Διηγούνται τις ιστορίες του.
Είναι όλες ψέματα.
Ψέματα που είπα εγώ πριν από πολύ καιρό.
για να κάνουν τους ανόητους,
να με ακολουθούν στο σκοτάδι.
Ρόμπιν.
Τι σου έχουν κάνει;
Μη φοβάσαι.
Θα σε βγάλω από αυτό το μέρος.
Θα σώσω και τη μικρή Μάργκαρετ.
Θα αρχίσουμε μαζί μια καινούργια ζωή.
Έντουαρντ.
Πες μου για τη γυναίκα σου.
Η γυναίκα μου...
Η Μάργκαρετ.
Η γυναίκα μου, η Μάργκαρετ.
Ζωγράφισέ την.
Να τη ζωγραφίσω;
Τα μαλλιά της ήταν...
κόκκινα σαν...
το ηλιοβασίλεμα.
Σαν τον ήλιο που δύει.
Το κόκκινο φως σηματοδοτεί την αρχή του καλοκαιριού.
Ήλιε...
Ρόμπιν...
Έχεις βρει τον σωστό θάνατο σου;
Είμαι έτοιμος να το τελειώσω.
Σου χρωστάω αυτή τη ζωή.
Είναι τερατώδες.
Τι μου χρωστάς από αυτή τη ζωή;
Δεν μου χρωστάς τίποτα.
Δεν είχες αφαιρέσει ποτέ ζωή πρίν.
Μπορεί να μοιάζει με το κλάδεμα ενός λουλουδιού.
Όμως δεν πρέπει να είναι έτσι.
Ναι, δεν θα έπρεπε.
Αλλά μπορεί να γίνει.
Βοηθώ όσους έρχονται σε αυτό το νησί.
Τους θεραπεύω.
Σε παρακαλώ.
Θεράπευσέ με.
Μικρή Μάργκαρετ...
το όνομα του πατέρα σου ήταν Τζον.
Τον γνώριζα πολλά χρόνια πριν γίνει πατέρας σου.
Τον συνάντησα...
καθώς περνούσε μια μέρα πάνω από μια γέφυρα...
πάνω από ένα ορμητικό ποτάμι.
Ήταν πεισματάρης.
Δεν υποχωρούσε...
σε κανέναν.
Ούτε και σε μένα.
Έτσι παλέψαμε πάνω σε εκείνη τη γέφυρα.
Χτυπιόμασταν δεξιά κι αριστερά.
Τον χτύπησα στο πλάι του κεφαλιού.
Με χτύπησε στο στομάχι.
Παραπάτησα πάνω στη γέφυρα...
Πλατς.
Με έριξε κάτω.
Όταν κατάφερα να βγω,
μούσκεμα ως το κόκαλο...
αγκαλιαστήκαμε.
Τον πατέρα σου τον φωνάζαμε Μικρό Τζον.
Και ζήσαμε πολλά χρόνια...
σαν παράνομοι στο πράσινο δάσος.
Κάναμε γιορτές.
Δίναμε χρήματα στους φτωχούς.
Όχι...
Αλλά κλέβαμε αυτό το ασήμι.
Τα κλέβαμε.
Από... από κακούς ανθρώπους.
Καταλαβαίνεις;
Κακούς ανθρώπους.
Ο πατέρας σου...
θα ήθελε να σου το πω...
γιατί σε αγαπούσε τόσο πολύ.
Δεν πρέπει ποτέ να το πεις σε κανέναν.
Ούτε στα παιδιά με τα οποία παίζεις.
Δεν πρέπει ποτέ να τους πεις το όνομα του πατέρα σου.
Υπάρχουν κακοί άνθρωποι εκεί έξω.
Και είναι θυμωμένοι με τον πατέρα σου.
Γι' αυτό είναι θυμωμένοι και με εσένα.
Μπορούμε να κρατήσουμε αυτό το μυστικό;
Μπορώ να κρατήσω αυτό το μυστικό, μικρή Μάργκαρετ.
Μπορείς κι εσύ;
Ωραία.
Έτσι μπράβο!
Πάρε αυτό.
Γιατί ήταν μικρός;
Τι;
Γιατί έλεγαν τον μπαμπά μου «Μικρό»;
Επειδή ήταν μικρός όταν τον γνώρισα.
Σαν κι εσένα.
Πέρασέ τη
Λύγισέ το με το πόδι σου, όπως με είδες να κάνω.
Μπράβο.
Τώρα πήγαινε στο παράθυρο.
Τώρα...
...βάλε ένα βέλος.
Βρες ένα σημείο όπου τα νερά συναντούν τον ουρανό.
Τράβηξε το βέλος μέχρι το στόμα σου.
Και κράτα το.
Θα σου πω εγώ πότε να το αφήσεις.
Και όταν το κάνω...
δεν θα το αφήσεις.
Απλώς δεν θα το κρατάς άλλο.
Τώρα.
Κοίτα τον στόχο.
Το σώμα σου θα κινείται πάντα.
Νιώσε πότε το βέλος θα πετάξει σωστά.
Θα βρεις έναν χορό.
Κράτα μέχρι να σου πω να το αφήσεις.
Είσαι δυνατή.
Νιώσε...
την κίνηση,
...τον χορό.
Τώρα άφησέ το.
Απόδοση διαλόγων & Συγχρονισμός:Sparta