Wysłałam wszystkim zdjęcie samochodu Roberta.
Wyjedzie też czarne porsche cayenne
i zielony mercedes.
Pojedziemy za tym, który pojawi się pierwszy.
Nigdy się nie spodziewałam, że będziemy w stanie to zrobić.
Dam wam znać, w którą stronę pojadą,
a wy ruszycie za nimi.
Chcę, żeby Robert wiedział, że go znajdę.
Chcę, żeby się bał. Chcę, żeby się stresował.
Żeby wiedział, że nie jestem już tą samą osobą.
Żeby nie myślał,
że nadal jestem słaba, uległa, posłuszna, zastraszona.
Żeby wiedział, że dopnę swego, choćbym miała potem umrzeć.
MAMA - TATA
TĘSKNIMY
DIABELSKI TANIEC: SEKTA 7M Z TIKTOKA
CZĘŚĆ III: CO SIEJESZ, ŻĄĆ BĘDZIESZ
Priscylla powiedziała, że chce pozwać Roberta.
Początkowo chciałam ją od tego odwieść,
bo nie miała pojęcia, z czym to się wiąże.
Ciężko jest podjąć kroki prawne przeciwko sektom,
bo prowadzenie i bycie członkiem sekty nie jest nielegalne.
Można wystąpić przeciwko przywódcy sekty,
jeśli w jej ramach popełnia przestępstwa.
Trzeba znaleźć na przykład jakieś wykroczenie skarbowe.
Samo kontrolowanie czyjegoś życia nie jest przestępstwem.
Siostra zaczęła mi pokazywać dowody.
Wyciągi bankowe, anulowane czeki.
Postanowiłyśmy podzielić się naszym doświadczeniem z tancerzami,
którzy mieli podobne przejścia.
Masz wyciąg z konta?
- Mam wszystko. - Pokażesz mi?
To jest ich metoda.
Płacą ci, powiedzmy, 100 000 $.
Przelewają ci je na konto,
a potem je wypłacają i mówią,
że to twoja darowizna dla kościoła Shekinah.
Chcę ustalić, ile z wypłaconej ci kwoty 102 000 $
zostało przekazane na kościół,
ile z tego wynosił czynsz dla kościoła,
ile zapłaciłeś Hannie, Isaiahowi i tak dalej.
W zasadzie całą tę sumę.
Musiałem płacić RainO lub Isaiahowi za zdjęcia.
Oprócz tego czynsz,
20% prowizji menedżerskiej dla 7M,
potem po 10% na dziesięcinę, ofiarę i dla Męża Bożego.
30% dla kościoła?
Czasem i więcej.
Czasami oddawałem im nawet połowę przychodu.
Dobrze.
Wszystko razem wzięte daje między 60 a 70%.
I to bez podatków.
Wydaje się, jakbyś płacił różnym podmiotom,
ale tak nie jest.
Wszystko zgarnia Robert.
SUMA
Tak.
Dodamy to do pozwu.
Skontaktowaliśmy się z Priscyllą,
przyszła do nas, siedzieliśmy na tej kanapie.
Przez dwie i pół godziny słuchaliśmy, jak przez łzy opowiadała swoją historię.
Wtedy coś we mnie pękło.
Byłem tak wściekły, że pragnąłem coś zniszczyć.
Nie wiedzą, z kim zadzierają.
Słyszeliśmy o tym wszystkim pierwszy raz.
Nie mogliśmy pojąć,
że byliśmy małą grupą w małym kościele,
i nie wiedzieliśmy, co się dzieje.
Sama kwestia pieniędzy.
Dopiero połączyłem kropki.
Powiedziała nam, że ma prawnika
i chce pozwać Roberta.
Mogliśmy się do niej przyłączyć.
Wiedzieliśmy, że ten proces potrwa lata.
Chciałem dołączyć do pozwu.
Inaczej będzie krzywdzić innych.
Nie odpuszczę mu.
Wtedy Robert pozwał nas.
Dowiedział się, że chcemy go pozwać i pozwał mnie.
Wściekłam się.
ZA ZMOWĘ W CELU ZNIESŁAWIENIA
Procedury sądowe są czymś beznamiętnym,
ale dla mnie to bardzo osobista sprawa.
Jakby Robert siedział przede mną, tak jak wy teraz.
Patrzę mu w oczy i chcę go pokonać.
Poczułabym, że sprawiedliwość została wymierzona,
gdyby Robert stracił wszystkie pieniądze.
Co do grosza.
Tylko na nich mu zależy.
...gdyby był z nimi David, dasz mu...
Dobrze.
- Robert i Isaiah. - I David.
Gdy się kogoś pozywa, trzeba dostarczyć mu dokumenty.
Można zatrudnić firmę, która znajdzie tę osobę i przekaże jej papiery,
ale to może potrwać miesiące.
To mój pozew.
Chcę go dorwać.
Nikt nie będzie mnie w tym wyręczał.
Melanie i ja nie mogłyśmy przekazać im pozwu,
bo jesteśmy powódkami.
Melanie poprosiła o pomoc przyjaciół.
Mówicie ich nazwisko i dajecie to. Nie muszą przyjąć.
- Mówię nazwisko i rzucam to? - Tak.
- I tyle. - Dobrze.
KOŚCIÓŁ SHEKINAH
O rany, to się wydarzy za pół godziny.
Szaleństwo.
Melanie, tył twojej białej tesli rzuca się w oczy.
Widzę ją stąd.
Trzy osoby mogą cię zobaczyć, zanim za kimś pojedziesz.
Przesunę się na prawo.
Dobra.
Może być?
Nie, ale nie powiem jej tego.
Jest okej.
Dam wam znać, jak tylko brama się otworzy.
Włączcie wtedy silniki i bądźcie w gotowości.
Dziwnie się czuję w miejscu, które było moim domem.
Naprawdę czułam się tu jak w domu. Myślałam, że zawsze będę tu mieszkać.
Że będę siedzieć w sypialni w tym białym domu aż do nadejścia Jezusa.
Że spędzę tam resztę życia.
Robert wyjeżdża!
Przyjęłam.
Moja maseczka.
Boże, serce mi wali.
Cholera. Robert skręcił w prawo. Do ciebie, Hattie.
Robert skręcił w prawo.
Przyjęłam.
Gdzie jesteś?
Przejechał na czerwonym, więc próbuję go dogonić.
Chyba go widzę.
Stanął pod koreańską restauracją.
Tu są.
Wszyscy wchodzą.
Dobra.
O rany.
Gdzie Robert?
- Robercie Shinn, jesteś pozwany. - Dobrze.
Matthew Shinn, jesteś pozwany.
- Jesteś Isaiah? - Nie.
Ciebie też pozwiemy.
Miłego wieczoru.
- Nasz pierwszy pozew! - Było super.
Jesteśmy wspaniałą drużyną.
Udało się.
- Piszę się na następne. - Chcecie to powtórzyć?
- Tak. - Tak.
- Biały facet pod przykrywką. - Teraz pozwijmy kobiety.
Wiem, że to dziwne,
ale szkoda mi ich.
Nie wiem.
Może dlatego, że tak długo ich chroniłam.
Obrałam to sobie za cel.
Poświęciłam temu własne życie.
Nie żałuję, że ich pozywam, bo to sprawiedliwe...
ale czuję zwykły żal.
Chciałabym, żeby było inaczej.
Ludzi pozywających Roberta Shinna
czeka długa wojna w sądzie.
Chciałabym powiedzieć, że wszystko wkrótce się rozwiąże,
ale historia pokazuje, że ciężko jest rozbić tę grupę.
SĄD NAJWYŻSZY STANU KALIFORNIA
Tylko jedna osoba pozwała wcześniej Roberta
i przegrała.
W 2009 roku pozwała go była członkini kościoła, Lydia Chung.
Pozwała Roberta za kradzież, pranie mózgu
i izolowanie jej od rodziny.
Brzmi znajomo?
Sędzia stwierdził, że doszło do psychologicznej manipulacji,
ale nie może na to nic poradzić,
bo 1. poprawka do Konstytucji chroni organizacje religijne.
ZE WZGLĘDU NA KONTEKST RELIGIJNY NIE UZNAJĘ, ŻE DOSZŁO DO NACISKÓW
Gdy dorośli ludzie dołączają do jakiejś grupy
i wyznają jej ideologię,
nawet jeśli ta grupa wywiera rosnący wpływ
na ich życie i umysły, prawnie nie można jej niczego zarzucić.
Manipulacja psychologiczna, zmuszanie, wymuszenie...
Ten pozew to na pewno krok w dobrym kierunku,
ale potrzeba jeszcze więcej.
Moja siostra nie wróci, dopóki Robert nie trafi za kratki.
Sam proces cywilny niekoniecznie powstrzyma jego działania.
Trzeba by było sprawy karnej, żeby zagroził mu wyrok.
Co musimy zrobić, żeby wszcząć postępowanie karne?
Wszystkie ofiary,
wszyscy, którzy stamtąd odeszli, muszą przyjść na policję
i wnieść zarzuty o molestowanie seksualne.
Wskażą podejrzanego:
„Robert zrobił mi to i tamto”.
Dopiszą też,
że wiedzą o innych ofiarach, które nie są w stanie mówić za siebie.
Dobrze.
Każdy, o kim wiecie, musi wnieść oskarżenie.
Napastowanie seksualne, gwałt, każdy szczegół.
Znamy kobiety, które miały różne przejścia z Robertem.
Musimy się z nimi skontaktować
i spytać, czy zechcą wnieść zarzuty i podzielić się swoją historią.
Chcemy wszcząć przeciwko niemu postępowanie karne.
Potrzebujemy ludzi, którzy zechcą
opowiedzieć o swoich doświadczeniach.
Rozumiem.
ANONIMOWA BYŁA CZŁONKINI SHEKINAH
Na pewno chciałabym, żeby poniósł karę.
Ale szczerze mówiąc, trochę się boję jego zemsty.
- Jasne. - Oczywiście.
Rozumiemy, jak ciężko musi być o tym mówić.
Tak.
Kościół buduje taką narrację,
że spędzanie czasu z Robertem to zaszczyt.
Wiedziałam, że bliskie mu osoby robią mu masaże.
Kiedy więc poproszono o to mnie,
poczułam, że to przywilej.
Posłusznie się na to zgodziłam.
Wierzyłam, że kiedy służę Mężowi Bożemu, służę Bogu.
Gdy do niego przyszłam, poprosił mnie,
żebym się przebrała i zdjęła stanik.
Powiedziałam, że nie widzę takiej potrzeby.
- Nie, dzięki. - Oczywiście.
Nalegał, ale odmówiłam.
Ale...
Założył mi opaskę na oczy i kazał się masować.
Gdy zaczęłam, okazało się, że jest nagi.
Potem kazał mi masować swoje...
genitalia.
A kiedy już odeszłyśmy,
zabroniono nam o tym rozmawiać.
Nawet ze sobą nawzajem.
No i tak.
Nie sądziłam, że Mąż Boży mógłby kiedykolwiek
skrzywdzić mnie albo innych.
Nic bardziej mylnego.
Gdy usłyszałam o oskarżeniach na jego temat,
zdałam sobie sprawę,
że ja też doświadczyłam tego, co inne kobiety.
Robert i tancerze byli na siłowni,
a mnie bardzo bolały plecy.
Opowiedziałam mu o tym.
Wierzyliśmy, że Mąż Boży ma zdolności uzdrowicielskie.
Myślałam, że się za mnie pomodli,
ale zaproponował, że nastawi mi plecy.
Nie wydało mi się to podejrzane, więc się zgodziłam.
Wyszliśmy na zewnątrz.
To, co zrobił, nie przypominało nastawiania pleców.
Próbował raczej obmacać całe moje ciało.
Pomyślałam, że to trochę dziwne,
ale przecież nie zrobiłby mi nic złego, to tylko niezręczna chwila.
Jest Mężem Bożym.
Jestem lekarzem.
KAZANIE ROBERTA SHINNA
Nagie ciało. Proszę was.
- Chwała Panu. - Chwała Panu.
- Bóg nie ma problemu z nagością. - Tak.
Widziałam się z Mirandą. Tęskniłam za nią, zaproponowałam kawę.
Gdy ją przytuliłam, rozpłakała się.
- Zaczęła płakać. - Serio?
Ja też się rozpłakałam, bo to moja przyjaciółka.
- Jasne. - To było przykre.
Potem się rozeszłyśmy, obie we łzach.
Zastanawiam się, czy to był znak.
Czy rozpłakała się, bo tak za mną tęskni,
czy chciała mi tym coś przekazać?
Wciąż są tam ludzie, których kocham.
To również sprawia, że to wszystko tak mnie smuci.
Przecież...
tam są moi przyjaciele.
Wyobrażam sobie,
że inna młoda Kylie trafia do tego kościoła,
a on robi jej takie rzeczy.
Jeśli nie ustąpię i wniosę zarzuty,
mogę pomóc innym potencjalnym ofiarom, które na niego trafią.
Jeśli nie będę o tym mówić, bo to zbyt bolesne,
komu to pomoże?
POLICJA
Gdy przyszłam złożyć oskarżenie,
zaczęłam opowiadać już na wejściu.
Zaproszono mnie do pokoju.
Poprosili, żebym opowiedziała o wszystkich szczegółach.
Zadawali szalone pytania.
Tyle osób mnie słuchało, a to niezręczny temat.
Ciągle pojawiali się nowi policjanci.
Spytali, dlaczego przychodzę akurat teraz,
jakie jeszcze mam informacje.
Czułam się, jakbym zrobiła coś złego,
choć to ja jestem ofiarą.
To trudne emocjonalnie.
Bardzo.
Powiedzieli, że przyjmują moje zarzuty,
ale potrzebują czegoś więcej, żeby go aresztować.
Trzeba przyprowadzić więcej kobiet.
Muszą osobiście stawić się na tym posterunku.
Powiedziano nam, że...
To niedorzeczne.
Więcej kobiet musi wnieść zarzuty,
żeby można go było aresztować za molestowanie seksualne.
To największy absurd, o jakim słyszałam.
Jedna to za mało.
Jedna osoba, jedna kobieta to za mało.
Jeśli będą dwie albo trzy,
wtedy możemy wszcząć sprawę.
WYDZIAŁ POLICJI W SANTA ANA
Spytali, czemu mówię o tym teraz.
Dlatego, że nadal robi to innym ludziom.
Chcę zebrać przeciwko niemu dowody i doprowadzić do zatrzymania go.
Wytoczyć mu sprawę.
Dziękuję wam.
Nigdy nie myślałam, że mogę coś zdziałać w tej kwestii.
- Dziękuję. - O rany.
Powiedzieli, że to trafi do prokuratora okręgowego,
który zadecyduje, co z tym dalej zrobić.
Musimy nakłonić inne kobiety, żeby zabrały głos.
Jasne.
Odeszłaś stamtąd i chcesz zająć się sobą,
a nie wciąż do tego wracać,
ale czy myślałaś o tym, żeby złożyć zarzuty na policji
i opowiedzieć o tym, przez co przeszłaś?
Doszliśmy do miejsca, w którym nie wiemy, co dalej robić.
Doceniam
starania twoje, twoich rodziców i innych.
Wielokrotnie namawiano mnie, żebym poszła na policję.
Nie zrobiłam tego, bo to nic przyjemnego,
a co ważniejsze, jestem przekonana,
że to niczego nie zmieni.
Ile razy mam opowiadać o tym, przez co przeszłam?
Nie szczycę się tym.
Miałabym otwierać się przed przypadkowymi policjantami,
jednym, dwoma, trzema, kimkolwiek, kto akurat ma zmianę.
„Następna.
Zapraszam. Co się pani przydarzyło?”
Miałabym znowu rozdrapywać stare rany,
chociaż nie przyniesie mi to żadnej korzyści.
W imię czego?
Łatwiej to zostawić i o tym zapomnieć.
Raz, dwa, trzy.
Przybij piątkę! Tak!
SIOSTRZENICA PRISCYLLI
Najpierw powiedziała, że...
jest zbyt zajęta, żeby pomagać mi z Devyn, moją córką.
Gdy zaczęłam drążyć, bo czułam, że coś kręci,
zrozumiałam, że z jakiegoś powodu
nie chce spędzać z nami zbyt wiele czasu.
Wydawało mi się,
że skoro nie było jej przy nas w ostatnich latach,
a jesteśmy siostrami,
to będzie chciała nadrobić stracony czas.
Ja tego chcę.
Chcę nadrobić stracony czas.
Ale chyba nie jesteśmy w tym zgodne.
Gdy odchodziłam z Shekinah, chciałam cię zabrać ze sobą,
ale ty zostałaś.
To było dla mnie
jedno z życiowych doświadczeń...
które całkowicie mnie zdruzgotały.
Zostawiając cię tam,
nie wiedziałam, czy znowu cię zobaczę.
Długo to trwało, ale w końcu zrozumiałam,
że muszę iść dalej, zająć się sobą...
i przygotować się na to, żeby ci pomóc,
kiedy postanowisz odejść.
Za każdym razem, kiedy się przeprowadzaliśmy,
wybierałam domy z pokojem gościnnym.
Odkąd odeszłaś, nieustannie zastanawiam się,
jak najlepiej cię wesprzeć.
Pamiętam, z czym sama się zmagałam.
Wiem, przez co przechodzisz mentalnie i emocjonalnie.
Chcę cię wspierać, ale powiedz mi, czego potrzebujesz.
- Porozmawiajmy. - Potrzebuję przestrzeni.
Proszę cię tylko o to...
Prosisz mnie o coś, czego nie mogę zrobić.
Nie chcę, żebyś była zawiedziona.
Jeśli chcemy odbudować naszą relację,
potrzebujemy podstawowej komunikacji.
Podstawowej?
Na przykład, gdy były urodziny Devyn,
miałaś przyjść wcześniej pomóc mi w przygotowaniach,
a dotarłaś po rozpoczęciu przyjęcia.
Chciałabym tylko, żebyś podczas imprezy powiedziała mi:
„Spóźniłam się, bo...”.
Dlaczego mam się z tego tłumaczyć?
Bo ludzie przepraszają, gdy się spóźnią.
Gdy się na coś spóźniam...
To zwykłe przyjęcie.
To urodziny Devyn.
- A nie byle impreza. - Rozumiem.
Chyba oczekujesz, że będę normalna.
„Wszyscy tak robią, a ty nie”.
Ja jestem inna.
Jestem nieprzystosowana.
Dla ciebie to może być oczywiste.
„To urodziny Devyn. To moja córka, jesteś jej ciotką”.
Dla ciebie to logiczne.
Ja mam problemy wewnętrzne, a ty myślisz, że tu chodzi o ciebie.
Tu nie chodzi o ciebie.
„Jak mogłaś? To moja córka”. Nie wiem, co to znaczy.
Nie wiem, jak to jest troszczyć się o dziecko.
Jak możesz mnie winić?
Spójrz na mnie, Melanie.
Jak możesz mieć do mnie pretensje?
Powiedziałam ci wszystko, chciałam umrzeć,
a ty masz żal, że się spóźniłam na urodziny twojej córki?
Mam przepraszać za spóźnienie?
Albo przyjdę, albo się zabiję, co wolisz?
Chciałabym mieć dziecko.
Być w ciąży.
Mówię sobie: „No trudno.
To nieważne”.
Tyle rzeczy mogło pójść inaczej.
Mogłam mieć już czworo dzieci.
Gdy widzę zdjęcia z czasów, gdy miałam 20 lat...
myślę...
„To było 20 lat temu”.
Co ja robiłam...
Co ja robiłam przez 20 lat?
Straciłam najlepsze lata mojego życia,
żeby Robert mógł się cieszyć swoim.
CZERWIEC
Pobyt w Shekinah wyniszczył mnie psychicznie.
BYŁY CZŁONEK SHEKINAH / 7M
Moja pasja, moje zaangażowanie...
mój zapał do tego, co chciałem robić...
Straciłem to wszystko.
Skoro nie umiem zadbać o siebie, jak mam dawać coś innym?
Oboje jesteśmy zagubieni.
Przeżyliśmy traumatyczne doświadczenia.
Odkąd się rozstaliśmy, bardzo wiele się zmieniło.
Byliśmy razem przez prawie pięć lat,
a teraz jestem sama.
Myślę, że opuszczenie Shekinah zajęło mi tak długo,
bo ciężko jest zostawić to, co się kocha.
Moja ambicja,
moja fascynacja tańcem...
wszystko zniknęło.
Nie chcę już tańczyć.
Co mi się, kurwa, stało?
Szukałem duchowego przewodnictwa,
a kościół okazał się dla mnie przekleństwem.
Poważnym przekleństwem.
Bardzo ciężko było
pogodzić się z tym,
że pozwoliłam to sobie zrobić.
Po opuszczeniu Shekinah
odcięłam się od całego gówna z przeszłości.
SEUL, KOREA POŁUDNIOWA
Ale musiałam się z tym zmierzyć,
żeby się uleczyć.
Halo.
- Cześć. - Jung-min, to ty?
Tak, tato. Tu Jung-min.
Co u ciebie?
Dobrze. A u ciebie?
Uznałam, że rozmowa z tatą
może mi w tym pomóc.
- Odeszłaś rok temu? - Co masz na myśli?
- Tę twoją grupę. - Odeszłam rok temu.
Myślałam, że to kościół, a okazało się, że to sekta.
Wydzwaniałem do ciebie latami.
Wiem.
Jesteś moją córką. Akceptuję cię taką, jaka jesteś.
Nie nazwałabym się twoją córką.
Mówiąc szczerze.
Trzeba kogoś wychować, żeby nazywać go córką.
Nie twierdzę, że mama była zupełnie bez winy.
Gdyby choć jedno z was nas nie porzuciło, nie wylądowałybyśmy w tym kościele.
To była wasza wina.
Mam nadzieję, że w głębi duszy czujesz wstyd.
- Za to, co zrobiłeś. - Tak.
Nie widać.
Ja, po odejściu z sekty, czułam ogromny wstyd.
Czy jestem niesprawna umysłowo?
Przecież nie jestem idiotką.
Jestem mądrą i odpowiedzialną osobą.
Pod wieloma względami jestem przyzwoita.
Jak mogłam tak się uwiązać
do okropnego człowieka, który myśli, że ma w sobie Boga?
- Ile lat tam byłaś? - Dwadzieścia trzy.
- Co? - Dwadzieścia trzy lata.
- Myślę... - Byłaś w sekcie przez 23 lata?
Tak.
Kiedy o tym myślę...
- Myślałem, że pięć lat. - Nie.
Kiedy o tym myślę... Posłuchaj, co ci mówię.
Gdy to zrozumiałam, byłam pełna żalu.
Było mi tak bardzo wstyd.
Nie umiałam sobie wybaczyć.
Chciałam odebrać sobie życie.
Ale skoro żyję, mogę zostawić przeszłość za sobą.
Jednak to, że idę naprzód,
nie znaczy, że nie było w tym twojej winy.
- Nie sądzisz? - Powodem...
- Zastanów się. - Powodem...
Nie dotykaj mnie.
Zostaw mnie.
Rodzice zawsze patrzyli na nas z góry
i mieli nad nami władzę.
Traktowali nas bardzo źle.
A potem byłam w Shekinah,
gdzie obowiązuje rozbudowana hierarchia starszeństwa i władzy.
Dopiero teraz po raz pierwszy w życiu czuję, że jestem dorosła.
Myślę jak dorosła
i innych ludzi też traktuję jak dorosłych.
Nie jestem już zależnym od nich dzieckiem.
Czuję, że odzyskałam swoją sprawczość.
Nazywa się Robert Shinn. Jest pastorem.
Jestem kolejną osobą, która...
- Kolejną ofiarą? - Tak, chciałabym...
Jakie zarzuty wniesiono?
W moim przypadku
to były wielokrotne gwałty na przestrzeni lat.
Bicie.
Chcę, żeby Robert nigdy więcej nie mógł nikomu tego zrobić.
O taką sprawiedliwość proszę.
I wiem, że Bóg ją wymierzy.
SIERPIEŃ
Jestem diwą!
Biodro i biodro. Pokażcie mi...
Wciąż miewam chwile przygnębienia,
ale zdaję sobie sprawę,
że muszę podążać ścieżką zdrowienia.
Zaczęłam pracować w szkole sztuk widowiskowych.
Dzieciaki chciały więcej,
chciały doskonalić swój taniec.
Uwielbiam tworzyć bezpieczną przestrzeń dla ekspresji tancerzy.
Zdałem sobie sprawę,
że trzymanie się przeszłości mi szkodzi.
To już się stało. Co mogę dalej zrobić?
Postanowiłem wskrzesić moją pasję na nowo.
PAŹDZIERNIK
Czeka mnie dużo pracy nad sobą.
Zrozumienie, czego chcę od życia,
co muszę zrobić.
Szerszeniu, staniesz przed Bestią?
Staram się robić wszystko, co potrafię,
do czego mam talent.
Sześć, siedem, osiem!
Czekamy już bardzo długo.
Mamy nadzieję, że wkrótce aresztują Roberta.
Nie było jej tu
od kilku lat. Dla nas to bardzo długo.
Jej szafa jest pełna starych ciuchów,
które tu zostawiła.
Nikt z nas ich nie tknął.
Nie ma tu życia.
Nie ma go już od dawna.
To trochę straszne.
GRUDZIEŃ
Policja powiedziała,
że potrzebują zeznań jeszcze tylko kilku kobiet
i będą mogli z miejsca aresztować Roberta.
Ale nadal do tego nie doszło.
Byłam tam jeszcze dwa albo trzy razy.
Trzeba mieć tak wiele zarzutów, żeby w ogóle rozpoczęto śledztwo.
Może być ciężko skazać go za przestępstwa seksualne,
bo takie sprawy to często słowo przeciw słowu.
Trudno jest udowodnić, że ktoś coś zrobił
wbrew czyjejś woli.
Skąd wiedzieć, że nie było na to zgody? Jak definiujemy przymus?
Społeczeństwo nie ma jeszcze sposobu na to,
żeby pomagać ofiarom bez przysparzania im cierpienia.
Nie traktujemy napaści na tle seksualnym dość poważnie.
Albo to przestępstwo, albo nie.
Ludzie będą o tym czytać, ale nic się nie wydarzy.
Na nic się to nie zda.
Dlaczego? Bo tak głosi Bóg. I tyle.
- I tyle. - Koniec.
Każdy głos, który będzie was oskarżał, zostanie uciszony.
DETROIT, MICHIGAN
- Tak. - Tu jest.
MIRANDA: CHCĘ PRZYJECHAĆ NA ŚWIĘTA
SPĘDZIĆ JE Z WAMI, MELANIE I BABCIĄ
Uwielbiam tę ozdobę z Michigan.
KELLY: ZROBIMY TAK, ŻEBYŚ DOBRZE SIĘ CZUŁA
O jejku.
A co to?
- Coś, o czym zawsze marzyłam? - Tak.
Skoro ma być śnieżyca,
może spytajmy, czy na pewno nie chce tu zostać.
To by było wspaniałe.
Chciałabym po prostu,
żebyśmy zapomnieli o wszystkim i udawali, że nic się nie stało.
Wiecie, co czuję?
Robimy to przez cały czas.
Co masz na myśli?
Udajemy, że nic się nie stało.
No wiesz...
Poruszyliście ten temat jeden raz,
a ona zagroziła, że nie będziemy się więcej widywać.
Racja.
Było najlepiej, jak mogło być w obecnej sytuacji.
Przyjechali na Święta, spędziliśmy je razem.
Wszyscy dostali prezenty.
Było w miarę normalnie, bo nie poruszaliśmy drażliwego tematu.
Nikt nic nie mówił.
Zrobiliśmy sobie zdjęcie w identycznych piżamach.
O rany.
Wszystko na pokaz,
żeby mogła wrzucić filmik do Internetu,
żeby obserwujący byli zadowoleni, a dzięki temu także Robert.
Na Święta wracacie do domu, czy tego chcecie, czy nie.
Odcinanie się od rodzin przysparza nam kłopotów.
To prawda.
Przez lata, które tam spędziła, przesiąkła ich narracją,
która bagatelizuje nasze cierpienie.
Wspomniałam o tym, że nie słyszeliśmy jej głosu przez rok.
A ona na to: „Rok to przecież nie tak długo”.
To było bardzo bolesne,
ale teraz już wiem na pewno, jakie ona ma do tego podejście.
Przysporzyła całej mojej rodzinie ogrom cierpienia.
Moi rodzice nadal o nią walczą.
Robią wszystko, żeby ją stamtąd wydostać.
Wiem, że ma wyprany mózg i nie jest sobą.
Zbliża się dzień mojego ślubu.
Początkowo myślałam,
że mimo wszystko chciałabym, żeby została moją świadkową.
Zawsze marzyłam, że będzie przy mnie w tym dniu.
Teraz jednak nie czuję, żeby to był dobry pomysł.
To dla mnie bardzo trudne.
Boję się, że później będę żałować,
że mojej siostry nie było na moim ślubie.
Sama nie wiem.
Codziennie mam na ten temat inne zdanie.
- Cześć. - Powiedz: „Jestem Melanie”.
Jestem Melanie.
A kto jest tam? Co to za dziewczynka?
- Miranda. - Jestem Miranda.
Miranda.
Mój narzeczony nie zna mojej siostry, wie tylko, ile sprawia mi bólu.
Ciągle mi powtarza:
„To będzie twój dzień. Nie jej.
To ty masz być szczęśliwa”.
Rozumie,
jak bardzo ta sytuacja mnie przygnębia.
Nie chce, żebym musiała przez to przechodzić.
W Shekinah udawałam kogoś, kim nie jestem, żeby zadowolić innych,
a zwłaszcza Roberta.
Życie w takiej masce jest bardzo obciążające.
Dopiero gdy powróciłam do siebie, odzyskałam swój potencjał.
Gdy odeszłam z Shekinah, odkryłam, kim chcę być
i zrozumiałam, że to moje powołanie.
To najlepsze, co w życiu zrobiłam.
JESTEM TAKA DUMNA Z MOJEJ EKIPY!
Początkowo musiałem nabrać dystansu
do tego, co mówili inni ludzie.
Moja historia dopiero się zaczęła.
Będę iść naprzód i dalej robić to, co kocham.
Już odnalazłem równowagę.
Robię to, czego pragnę i do czego zostałem stworzony.
POKÓJ WAM WARSZAWA, POLSKA
Choć jesteśmy siostrami,
pierwszy raz w życiu mamy prawdziwą relację.
Jestem za to ogromnie wdzięczna.
Nadal bardzo za nią tęsknię.
Jeśli stamtąd odejdzie
i odezwie się do mnie, przyjadę natychmiast.
Ale życie toczy się dalej.
Nikt nie będzie mnie kontrolować.
Miranda, James i Nick nie odpowiedzieli na prośby o komentarz.
Nadal mają ograniczony kontakt z rodzinami
i tworzą treści niemal wyłącznie
z innymi tancerzami powiązanymi z Robertem.
Mogę to otworzyć?
Kelly i Dean Wilking zaangażowali
policję, FBI, urząd skarbowy i prokuratora generalnego.
Utrzymują kontakt z Mirandą i Jamesem,
ale nadal nie poruszają tematu Roberta ani kościoła Shekinah.
Odzyskamy ich, prawda?
Migdalia i Lawrence Raiano przeszli na emeryturę,
żeby skupić się na Nicku.
Ich kontakt jest bardzo ograniczony.
Podejrzewają, że ktoś inny pisze za niego wiadomości.
Nick poprosił mamę, żeby przestała wysyłać mu zdjęcia.
Priscylla wyjechała z Los Angeles, żeby zająć się powrotem do siebie.
Angażuje się w pozew przeciwko Robertowi i innym członkom Shekinah.
Robert i Hannah Shinn, 7M i Shekinah nie odpowiedzieli na prośby o komentarz.
Nie wszczęto postępowania karnego.
Shinn wypiera się wykorzystywania seksualnego.
Trwa proces cywilny.
Robert i współpozwani nie przyznają się do winy.
Bóg mówi, że nie da się mnie pokonać.
Ci, którzy są przeciwko mnie, są w błędzie.
ROZPRAWA JEST ZAPLANOWANA NA 2025 R.
- Nie da się mnie pokonać. - Nie da się mnie pokonać.
JEŚLI DOŚWIADCZASZ PRZEMOCY SEKSUALNEJ
LUB MASZ TRUDNOŚCI PSYCHICZNE, ZAJRZYJ NA STRONĘ:
WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Napisy: Zofia Sław