Bu ne güzellik.
Bak beleşçi, öğle yemeği vakti gelmesen
- olmaz mı? - Bu arada Bay Hermes, tebrikler.
- Arepas bir harika. - Günaydın.
Cidden. Ben tuttum.
Bu ne şimdi, neler oluyor?
Betty, sen misin?
Tabii ki benim, Çirkin Betty.
Çirkin Betty: Hikaye Devam Ediyor
Bunu neden yapıyorsun şimdi?
- En iyi hâlime evriliyorum. - Hayır, bu en kötü hâlin.
- Lütfen... - Kapa çeneni.
Bay Hermes, desteklemeyin.
- Siz babasısınız. Dürüst olun. - Aferin sana kızım.
Eski Betty geri döndü.
O hâlde Başkan Betty de dönmeli.
Nicolás, tek derdin Patricia'ya yakın olmak.
Yerini bil. O artık evli bir kadın.
Evet ama şu Pachito denen adamla.
- Sizden büyük Bay Hermes. - Ne olmuş? Konuşma.
Ben olsam Nicolás değil, Nicolajen olurdum.
Aynaya bir bak.
Pekâlâ, öyle olsun.
Bunu yiyelim, boşanma avukatına gidiyoruz.
Boşanma avukatı mı?
- Deneyeceğim. - Görmek için sabırsızlanıyorum.
İki bacak. Hadi.
Hadi ama. Dur.
Tanrım!
Tormenta uslu durmadı mı?
- Üzgünüm. - O at az daha beni öldürüyordu.
Üzgünüm, çok komik görünüyordu.
Ama merak etme, aramızda kalacak.
Şirketinin hukuk danışmanı ve arkadaşın arasında.
Gerçi ikisi de benim ama neyse.
Hiç formda değilim. Uzun zamandır binmemiştim.
Merak etme, sorun yok.
- Evet. - Aslında...
- Bak ne düşünüyorum. - Ne?
Bu konuda suçlanacak kişi
eski karın.
- Eski karım mı? - Evet.
Neden öyle dedin?
Çünkü birbirinizi gördüğünüzden beri dikkatini toplayamıyorsun.
Depresyondasın, üzgünsün.
Harap hâldesin.
Teşekkürler. Bak...
Mesele şu ki bu sabah beni bir avukat aradı.
Betty ile boşanmamı konuşmak için 11'de ofisine gitmemi istedi.
- Uzlaşmak istiyor. - Şimdi mi söylüyorsun?
- Ama şey... - Tanrım.
11:00'deyse hâlâ vaktimiz var. Gel, gidelim.
- Gidelim mi? - Gidelim.
Yasal tavsiye gerekecek.
Yoksa eski karının mali beklentilerinin
küçük olacağını mı sanıyorsun? Hayır.
Avukat.
Betty'yi tanımıyorsun.
Onu tanımıyorsun.
Boşanan kadınların sağı solu belli olmaz.
Gidelim mi?
Beatriz.
Çok özür dilerim.
Merak etme, sadece eski bir başkanın vekâletnamesi.
- Önemli değil. - Üzgünüm, patronun seni öldürecek.
Esteban Ruiz.
Patron.
Telefonda sesiniz daha yaşlıydı.
Evet, hep öyle diyorlar. Oturun lütfen.
Bay Mendoza'yı bekleyelim mi?
Evet, birazdan gelir. Teşekkürler.
Bunu atma.
Hiçbir şeyi israf etmiyoruz kraliçem.
Bu karton saf altındır.
Jeff, o karton altın değil, çöp.
Ver onu bana.
Bu ne olabilir? Bakalım.
Tasma.
Biliyor.
Haklı olabilirsin.
Hey, ne yapıyorsun?
Bu batikleri sevdim.
Bazı arkadaşlara hediye.
Arkadaşlara mı, Ecomoda'nın müşterilerine mi?
Hayır, bu...
Boş zamanlarda yapılan şeyler kraliçem.
Rastgele şeyler.
Eğer bu ilişkiyi açıkça yaşamıyorlarsa
onları alıkoyan bir şey var demektir.
- Bir şey biliyor musun? - Evet.
İlişki biraz geç başladı çünkü kadın 20 yaş büyük.
- Sonra? - Paranın gücü.
- Artık işler böyle. - Merhaba!
İşler böyle.
Anlaşılan sevgili Freddy Stewart, burada her şey hâlâ aynı.
Çok laf, az iş.
Eski personel müdürümüzü hatırlar mısınız, bilmem...
Nasıl unuturum?
Ona ömrümün 20 yılını verdim. En iyi yıllarını.
İt gibi çalıştım.
Yerine geçecek kişiyi seçme vakti gelince ise
daha seksi diye gitti, Boya Kafa'yı seçti.
Haksız mıyım?
Gutiérrez?
- Patricia. - Neden geldin?
Tanrım, çok şeysin...
- Çok ne? - Çok iddialı.
Çok iddialısın Pati.
Ne istiyorsun Gutiérrez?
Çok beceriksizsin.
Benim yönetimimde hiç bu kadar tembellik olmazdı.
Mila, hayır, ne yapıyorsun?
Ver şunu Mila. Ver şunu.
Geliştiriyorum.
Aldığım şu güzel kumaşlara bakın.
Hayır, neredeyse...
Her şeyi yıktım.
Bekle, bir dakika.
Bu kötü hava da ne?
Atölyemde niye uyumlu bir hava alamıyorum?
Burada ne oldu?
Tasarımımdaki vatkalar nereye gitti Jeff?
Bak, büyükannen Inesita ölüm döşeğindeyken
ona seninle ilgileneceğime söz verdim.
Sana bakacağıma, hepsinden önemlisi, iyi davranacağıma
ama bu atölyede çalışan basit bir işçi olarak
tasarımlarımla uğraşmaya, tasarımlarıma karışmaya başlarsan,
Inesita beni affetsin,
sana kötü davranmak zorunda kalırım.
Mea culpa.
Mea culpa, ne?
Şey, yardım ediyordum.
Tasarımını geliştiriyordum Huguis.
Bak, #YeteneksizTikiler'in yardımına ihtiyaç duyarsam
seni ararım, tamam mı? Sağ ol.
Betty, dostça çözülmezse
boşanma davası istediğine emin misin?
Bir düşün.
Betty.
Bir saattir bekliyoruz.
At biniyordun.
- Avukatın? - Getirmedim, yalnız geldim.
Bay Mendoza, boşanma süreci için
avukatınız gerekecek.
Karımdan boşandığımı kim söyledi?
Hayır.
Odama gidip konuşalım lütfen.
Evet? Hadi Betty.
Senin yaşındaki birinin anlaması için nasıl izah edebilirim?
Dünyada trendler değişir, değil mi?
O vatkalar artık trend değil.
Bu yüzden seyahat önemli.
Devrin değiştiğini fark ediyor insan.
"Devrin bittiğini" desek daha iyi.
Bir ricam var küçük hanım.
Okumayı biliyorsan bunu oku.
- Bak Hugo... - Ne oldu?
- Hugo, lütfen. - Hadi uza.
Bekle. Unutma, babam atölyeye gelebileceğimi
ve ileride Ecomoda'da hissedar olacağımı söyledi.
Evet. Tabii ki. Buraya istediğin zaman gelebilirsin.
Küçükken yaptığın gibi.
Ne zaman gelsen kumaş parçalarıyla, makaslarla, canının istediğiyle oynardın
ama konu burada çalışmaksa unut gitsin.
Ne oldu? Okuyabiliyor musun?
Uza bakalım. Yaylan!
Artık burada
çalışmıyor olsam da Bay Armandito ve Bay Marito beni kovar.
- Gutiérrez, odama. - Başüstüne.
Pardon doktorum.
"Kov beni."
O beyefendi kimdi?
Saúl Gutiérrez, eski personel müdürümüz.
Ne diyebilirim Nacho? Çok tecrübeli.
Yeraltı dünyasında, suç dünyasında,
kanunsuzlar dünyasında.
Bir gezginin burada işi ne?
İnsanlar bizi ziyaret etmeyi sever.
Ona gelince, bilmiyorum, sadece...
Gittiyse gitti, dönmesine izin verme
Ne tuhaf.
Bırak gitsin Kötü alışkanlıklarıyla annesi ilgilensin
Bertha, babam burada mı?
- Hayır. - Hayır.
- İzninizle. - Buyur.
Hayır, bu çok fazla kolajen.
Sen hayal kurmaya devam et. Onun gibi bir adam seni asla fark etmez.
Tabii, sana bakar çünkü.
Aptallar.
Hayır.
Ne olursa olsun boşanmayacağım.
Aslında tüm bu yaptıkların
tam tersi etki yarattı.
Seni soğutmak için mi böyle giyindim sence?
Betty, öyle demedim.
Ama düşündün.
Düşünmedim.
Ben senin bu hâline âşık oldum.
Seni böyle seviyorum.
- Tamam mı? - Evet, ona ne şüphe.
Gözlerini aç Beatriz.
Lütfen boşanmayalım. Benim hatırıma yapma.
Benim değil, kızımız Mila'nın hatırına. Lütfen.
Onun için yapıyorum zaten.
Onu kaybetmem senin suçun.
Benim suçum mu?
Benim de.
Çünkü kendimi şirketini ayakta tutmaya adadım.
Seni tanıyamıyorum.
Garip çünkü şu an her zamankinden daha çok kendim gibiyim.
Peki, her zamankinden daha çok kendin gibisin
ama hafızan yok.
Sağ ol, Tanrı karşılığını versin.
- "Karşılığını" mı? - Sağduyunun.
O nevrotik, zehirli şeye nasıl katlanıyorsun, anlamıyorum.
Onun adına utanıyorum resmen.
Çünkü sen iyisin Jeff. Gerçekten çok iyisin.
O ise seni basit bir işçi olarak görüyor.
Bebeğim, büyükannem Inesita öldüğünde
yanımda olan tek kişi ihtiyar Hugo'ydu.
Beni evlat edindi, büyüttü.
Babam gibidir.
Moda hakkında bildiğim her şeyi
ondan öğrendim.
- Ne? - Ne yapacağım ben?
Rahatla. Ne yapacaksın? Bak kraliçem, ileri bakacaksın.
Ne? Başarıdan korkma.
Her zaman iş vardır, değil mi?
Aslında seni mahalleye götüreyim de gör bak
bizim gibi yeni sanatçılar nasıl çalışıyor.
Bekle, hayır. Çıkmak yok.
Çıkmak mı?
Sen ve ben, olmaz. Senin kız arkadaşın var.
Sence ne düşünüyorum?
Tanrı herkesi gereken yere koyar.
Beni de sana kim olduğumuzu hatırlatmam için
buraya koydu.
Bir anlığına gözünü kapat.
Hatırla, uzun zaman önce bir öğleden sonra
birlikte mahallendeki kiliseye yürümüştük.
Hep gittiğin kiliseye.
O kilisede orada olan herkesin,
ailelerimizin, dostlarımızın ve rahibin önünde "Evet." demiştik.
Tüm bu zaman boyunca sadece karı koca olmadık, hayır.
Sevgili olduk.
Sadece sevgili.
Unuttun mu? Ben unutmadım.
İki âşığız
İkimiz karşılıklı derin bir aşkı yaşarız
Hatırladın mı?
Onunla
Dünyadaki en güzel şeyi kazandık
Sevgililer gibi buluşuruz.
İki âşık
Arzularız
Bazen de hiçbir sebep, neden olmadan
Birbirimize kızarız
İki âşığız
- Ne tatlı! - Ne tatlı!
Hanımlar...
Anlaştık mı?
- Evet. - Evet.
Anlaşma ne?
- Boşanalım. - Ayrılmayalım.
Demek mahkeme olacak.
Seni öldüresim var. Kenarlarını iki santimetre içeri al.
- Başüstüne. - Sonradan büzebiliriz.
- Anladın mı? - Evet.
Bu yeni koleksiyondan mı?
Bu harika şey ne böyle?
Bak, hoşuna gitti.
Marge?
Marge'ın zevki berbattır.
Bir keresinde neredeyse evleniyordu.
Armando Mendoza denen adamla.
Tanıyor musun?
Onunla çalışmak ne zor, görüyor musun?
Sadece bir fikir Hugo. Böyle kollar artık giyilmiyor.
Fikrini almak istersem sorarım.
Geldiğiniz için teşekkürler.
- Tamam. - Buraya gel.
Gardını indir de dinle.
"Dinle" mi? Asıl sen dinle. Kızı da al git.
Hadi. Uza bakalım. Yaylan!
Bu adamların tek derdi para. Akbaba gibiler Beatriz.
- Armando, sakinleş. - Sakinim ama onu dinleme.
Asıl seni dinlemeyeceğim.
- Mahkemeye mi gideceksin? - Başka seçenek bırakmıyorsun.
- Bu karımla benim aramda. Sus. - Gitsen iyi olur Armando.
Gitmek mi?
Tamam.
Ama gidersem bir daha dönmem.
Sonsuza dek.
Geri dönmeyeceğim.
Gidiyorum.
Bu adamın gevezeliğine nasıl katlanıyorsun Beatriz?
Söylesene, niye katlanıyorsun?
Biliyor musun? Şöyle yapalım.
Sen bana dava aç, ben de beni terk ettiği için müvekkiline.
Lütfen.
"Lütfen" mi? Ben aptal değilim.
Bana ne yaptığını çok iyi anlıyorum.
Bu değişim, tüm bu yaptıkların.
Ne için? Delireyim diye mi?
Çektirmek istiyorsun.
Konu sen değilsin.
Benden hâlâ nefret ettiğini hatırlatmak için.
Yaralarını iyileştirememişsin.
İyileşmedin, değil mi?
Çünkü bir dönem kalbini kazandım.
Farkında olmadan.
- Öyle olsun. - Kes şunu artık.
Söylediğim hiçbir şeyi anlamıyorsun.
Söylediğin hiçbir şeye inanmıyorum.
Bitti.
Kesin.
Sen de...
Efendim, bekleyin. Kontrol edeyim çünkü düzgün bağlamıştım.
İNDİRİLİYOR
MARIO CALDERÓN'UN OFİSİ
Herhangi bir parazit olmamalı.
Seni niye arıyorum sence? Bildiklerimi anlat diye mi?
Bir an önce düzeltmelisin, tamam mı?
Başla.
- Nacho? - Mila.
Sekreterime geldiğini bildir, tamam mı?
- Tamam. - Tamam.
Sandra, Nacho'nun ofisindeyim.
Bildirdim.
Hugo Lombardi'ye yerini hatırlatmama yardım etmelisin tatlım.
Bildiğim kadarıyla Hugo Lombardi zaten yerinde.
Tasarım atölyesinde.
Hayır, tabii, çok aptalca.
Yerinde olabilir ama benim kastettiğim, o atölyede ben de
yer hak ediyorum.
Tamam.
Mendozaların kızı olman dışında başka ne özelliğin var?
- Şey... - Yok mu?
Pekâlâ, olduğunda hak etmenin anlamını öğrenirsin.
Oldu mu? Şimdi değil canım.
Vay.
Tatlım, tanıştığımızda çok farklısın sanmıştım.
Evet, beni manken sanmıştın.
Hüsrana uğrattım, pardon.
Ayrıca...
Bu gece ne yapıyorsun?
Bugün mü?
İşle zevki birbirine karıştırmam.
Ben de çünkü buna ihtiyacım yok.
Hem şunun da altını çizeyim,
Mendozaların kızı olmaktan başka hünerlerim var.
- Hoşça kal. - Güle güle.
Bebeğim yetişkin bir kadın oldu!
Epeydir böyleyim.
- Yakışıklı görünüyorsun. - Sağ ol.
- Betty yok mu? - Dışarı çıktı.
- Gerçekten mi, nereye? - Kim bilir?
Bana hiçbir şey söylemez.
Valizlerin nerede?
Ne valizi?
Burada yaşamayacak mısın?
Dede...
Evet.
Evet ama önce bana bir konuda yardım etmelisin.
Söyle.
Betty'yi Ecomoda'nın başkanı olmaya ikna etmeme yardım etmelisin.
Hayır, bu mümkün değil. Oraya gitmesini yasakladım.
Dede, hayır. Anlamıyorsun, bu çok ciddi.
Ecomoda'nın başkanlığını kabul etmezse
beni tasarım bölümüne almazlar.
Yani işin özü, geleceğim bu karara bağlı.
Bunu unutsan iyi edersin.
Hatta kesin unut çünkü ailen resmen ayrılmaya karar verdi.
Ne?
Tanrı'nın önünde kurdukları kutsal bağı bozacaklar,
umurlarında değil.
Şaka mısın?
- Bana söylemediler bile. - Bana ne dedin sen?
- Boşanacaklar ve resmen... - Baba, selam.
Çok mutluyum tatlım.
Sana ne oldu böyle Beatriz?
Hayır. Şimdi de hipster mi oluyorsun? Bir de bu çıktı.
Nesi var bunun?
Bir şey mi oldu?
Ecomoda'nın başkanlığı için beni manipüle etmek istiyor.
Daha da kötüsü, bana "şaka mısın" dedi.
Bana!
Mila!
Açsana.
Mila, Ecomoda'nın başkanlığını kabul etmem için
babamı kandırmaya çalışmışsın.
- İşe yaradı mı? - Elbette hayır.
Söyleyecek bir şey kalmadı demektir.
Seni bırakmam.
Bir daha.
"Seni bir daha bırakmam." diyorsun.
İşte bu yüzden Ecomoda'ya geri dönmüyorum.
Aynı hatayı yapmak istemiyorum.
Yani evliliğiniz de bir hataydı.
Çünkü az önce dedemden öğrendim, sen ve babam boşanıyormuşsunuz.
Sağ ol Beatriz.
Umursamadığını sanıyordum.
Hayır, umursamıyorum.
Neticede sen ve babam çok farklısınız.
Hoşuna gitmemesine üzüldüm.
Ben böyleyim, gerçek hâlim bu.
Evet başkanım, dediğim gibi, işler kolay değil.
Gutiérrez kontrol altında sayılır
ama belirsizlik ilkesi onun için de geçerli.
Her şey olabilir.
Ya bir sızıntı olursa ne yapacağız?
Bilmiyorum Calderón.
İyice düşünmeliyiz. Mutlaka.
Tek bir ışık görüyorum, nokta kadar bir ışık,
o da avukatın.
O avukatım değil.
Hem nokta kadar bir ışık da değil. O bir meteor, bir ateş topu.
Ecomoda'nın yasal danışmanı. Onu karıştırmak istemiyorum.
Bu durumda aynı şey, değil mi?
Önemli olan sana bayılıyor olması, değil mi?
- Seni gördüm! - Hayır Bay Calderón.
Bu kez olmaz.
- Tamam. - Hayır.
Hem çok garip davranıyor. Onun için endişeleniyorum.
Dün beni öpmeye çalıştı.
Ne korkunç. Ne berbat.
- Öpmek mi? İğrenç. - Evet.
Ondan hizmet istemem, kalsın. Hoşuma gitmiyor.
- Hayır. - Evet.
Böyle bir saygısızlık yapmayı aklına bile getirme, tanrı aşkına.
Kadının iş fırsatlarını kısıtlayamazsın.
Şehvetli yatağından öte
hayat var mı?
Hayır, bilmek istemiyorum.
Burada önemli olan
bu beladan kurtulmamızın tek yolunun Majo olduğunu fark etmen.
Belki değildir, başka biri vardır.
Ama o kişiyi Ecomoda'ya geri dönmeye ikna etmeliyiz.
Hayır, lütfen.
Hayır, anlaşmıştık. Hayır dedi, geri dönmeyecek.
Eğer dönerse ve tüm yaptıklarımızı açıklarsa
bizi kesin hapse gönderir.
Umarım kızının babasını hapse göndermez.
Emin misin?
Uzlaşmayla ilgili
söylediklerinle hiç ama hiç uyuşmuyor.
Calderón.
Bana nasıl baktığını hiç bilmiyorsun.
Bilmiyorsun.
Peki.
Calderón.
Galiba Betty'nin bana olan aşkı bitiyor.
Çok zor.
Ayrıca senin için büyük bir ikilem çünkü geri gelirse
onu kaybedersin.
Dönmezse yine kaybedersin.
Evliliğim ve olanlar hakkında konuşmak istiyorum.
Betty hakkında konuşalım.
Olur.
Biliyor musun? Ben de bunu konuşmak istiyordum.
Evinin her yerinde eski eşinin resminin olması
hiç sağlıklı değil.
Yani onu unutmak istiyorsan
bu işkence olur, işini çok zorlaştırır.
- Öyle mi dersin? - Öyle.
Hayır.
İyi misin?
Hayır. Gel.
Gel canım.
Ne oldu?
Ne oldu? Nasıl yardımcı olabilirim?
Lütfen affet.
Evet?
- Lütfen. - Elbette. Seni affediyorum.
Ama anlamıyorum.
Niye, ne oldu?
- Ne oldu ki? - Onu kaybediyorum.
Çoktan kaybettiğini sanıyordum.
Üzgünüm, kendimi toparlamam gerek.
Bana neler olduğunu bilmiyorum. Tüm bunlar beni...
Hâlime bak. Gözyaşlarım sel oldu.
- Çok utanıyorum. - Sorun değil.
- Bu aralar kendimi tutamıyorum. - Merak etme, yardım edeceğim.
- Yardım edeceğim. - Üzgünüm.
- Özür dilerim. - Hayır.
Hayır, merak etme, sorun değil.
- Kendini topla. - Düzelteceğim.
Nefes alıp vermem gerek.
Evet, boşanıyorsun sonuçta, normal.
- Evet, zordur. - Neler talep etti?
Çok zor, değil mi?
Artık benimle konuşmak istemiyormuş.
Yapma hadi, gel.
Ben varım, buradayım.
Ben buradayım.
Merak etme, her şey yoluna girecek.
- Şey geldi... - Ciddi misin Armando?
Ne utanmazlık. Olmaz.
Mila... Düşündüğün gibi değil Mila.
Tanrım. Bir dakika izin ver lütfen.
Mila!
Mila, konuşmak için doğru zamanı kolluyordum.
Sakin ol, açıklamaya ihtiyacım yok.
Ama açıklamak istiyorum. Bu bir açıklama değil.
Babanla biraz konuşabilir misin?
Hayır baba, hayat senin hayatın. Ne istiyorsan yap.
Hiçbir şeyi açıklamanı istemiyorum.
- Dinler misin? - Beni ne üzüyor, biliyor musun?
Annemden çok
bir yabancı için ağladığını görmek.
Bir yabancı için ağlamıyordum. Annen için ağlıyordum.
Neden bu kadar bozuldun, anlamıyorum.
Çünkü bütün gün seni arayıp durdum.
Sana ihtiyacım var baba.
Sense farkında bile değilsin.
Evet, farkındayım.
- Nereye gidiyorsun? - Bilmiyorum.
Hayır.
Tamam.
Bir şey öğrenebilir miyim?
Şu an seni görmek istemiyorum.
Hoşça kal.
Neden hep sevdiklerim gidecek diye eşyalarını topluyorum?
Kahretsin!
- Marce. - Mila'cığım.
Bana her zaman güvenebilirsin.
- Biliyorsun, değil mi? - Biliyorum.
Buraya gel.
Neşelen tatlım, sakin ol. Her şey güzel olacak.
Buradasın işte.
Betty?
Ne oldu? Niye böyle davranıyorsun?
Bunalımda mısın?
Bertha, abartma.
Çok güzelsin Betty.
Bu, kadınların güçlenmesine dair net bir mesaj.
- Ne güçlenmesi? - Kendim olmak istiyorum.
Ol kızım, Ecomoda'nın başkanı olarak ol ama...
Hayır, iyi bir başkan değildim.
- Senin için ne yaptım, söylesene. - Ne mi?
Şuna bir bak, şu güzel kadına bak.
Bu endam, bu güzellik. Kimin sayesinde?
Senin. Beni fitness dünyasına soktun, düzgün yemeyi, sağlığıma bakmayı,
her şeyi öğrettin, değil mi?
Fanusumdan çıkmama yardım ettin.
- Hatırla. - Mesela...
Erotik ürünler dükkânında bana kefil olmuştun.
Hani şey alırken...
İyi bir dostum ama iyi bir başkan değilim.
Zengini daha da zengin ettim.
Neden bu kadar kızgınsın? Hatta devrimci gibi olmuşsun, ne bu böyle?
Betty, bak, yeni uzun boylu model.
- Selam arkadaşlar. - Ne haber?
- Kızlar. - O iyi bir insan.
- Memnun oldum. - Memnun oldum hanımefendi.
- Sen de. - Ne? Hanımefendi mi?
Ona Betty de. O da Çirkin Kızlar Kulübü'nde.
Bu kadınlar senden çok bahsediyor Betty.
Hayır, söyledikleri her şeye inanma.
- Aptal. - Peki kızın nasıl?
İyi. Neden?
- Şey... - Söyle ona.
Atölyede bir sorun çıktı.
Bay Hugo, Mila'ya çok kaba davrandı.
Çok kötü davrandı çünkü elbiselerinden biriyle oynamış.
Kızın bu konuda Mendoza'ya çekmiş.
- Biraz burnu büyük Betty. - Evet.
İri olabilirim ama burnu büyük değilim.
Ama o şöyle...
- Bir şey yapmalısın. - Kes Bertha, yeter.
- Onunla konuşurum. - Tabii.
Merak etme.
- Tam vakti Betty. Bak, geliyor. - Sağ ol.
E, beğendin mi?
200'ü geçip de titrememesi inanılmaz.
Gördün mü?
- Affedersin. - Günaydın.
Beatriz, iyi misin?
- Hiç olmadığım kadar. - Öyle mi?
Hugo, Mila'yı atölyeden mi kovdun?
Evet, kaba davrandığı için.
Tıpkı sana çekmiş. Her şeyi bildiğini sanıyor.
Şimdiden tasarımcı olduğunu sanıyor.
Zavallıcık tam bir "cehalet küstahı".
- Pardon? - Cehalet ve üstüne küstahlık yani.
Kıza inşaatçı olmanın başka,
mimar olmanın başka olduğunu öğretmelisin.
Günaydın.
- Günaydın. - Günaydın.
- Biz de seni bekliyorduk. - Hayır.
- Hayır, onu beklemiyordum. - Ben de öyle.
- Ben de. - Hayır.
Şartlar gereği isteğimi tekrarlıyorum,
Ignacio, Ecomoda'nın başkanı olsun.
Vay be.
Bu yaygara karşısında yavru kuşu destekliyorum.
Normal konuşabiliyor musun? Yoksa hep böyle aşırı dramatik misin?
Ben mi? Aşırı dramatik mi?
Hayır, tam da senin gibi çekici aptallar önümdeyken.
- Hugo. - Ne var?
Yeter.
Babamın Beatriz'e bir teklif sunduğunu herkese hatırlatmak isterim.
On beş güne karar vermeli çünkü verdiği süre buydu.
Evet.
Henüz karar vermedi ama sırf bu değil.
Bu çocuğun Ecomoda'nın başkanı olması için
hissedarların çoğunluğunun oyu lazım
ve malum, hâlâ toplayamadın.
Tabii başka şeyler de var.
Beatriz çoktan söyledi, Roberto'nun teklifini kabul etmeyecekmiş.
Evet ama süre henüz dolmadı.
Onunla konuşup ikna edeceğim.
Ne hoş. Seni gömleksiz, elinde kılıçla at binerken,
diğer canavarı ikna etmek için
o canavarların kafalarını uçururken
hayal edebiliyorum.
Ne sinir bozucu. Hugo!
Ecomoda, Beatriz'in cevabını sabırsızlıkla bekliyor.
Şirket krizde. İnkâr mı edeceksin?
Buraya geleli iki gün oldu
ve şimdiden hakkında pek iyi konuşmuyorlar.
Kimler?
Tahminen kulüpteki kızlardır.
Dostların iyi değil Betty.
Mila, seni tanıyorum. Sen böyle değilsin.
Hayır.
Sen beni tanımıyorsun, ben de seni.
Sence bu üzücü değil mi?
Evet.
Senin kararın sonucu bu durumdayız.
Niye Marcela ile geldin?
Çünkü artık onunla yaşıyorum.
Bu ailede kimse beni hesaba katmadığı için
her konuda beni düşünen biriyle başka eve çıktım.
Bir dakika benimle gelir misin?
Bak, suçu başkalarına atmak kolay
ama pandemiden çıktığımızı hatırlatırım.
Az daha bizi bitiriyordu.
Pandemiden önce de büyük perakendeciler
ve haksız rekabet yüzünden köşeye sıkışmıştık.
Bu yüzden şu an bahsimi yeni bir koleksiyona oynamak istiyorum.
Bak alt tarafı sözde mucizevi ürünler satan bir üçkâğıtçısın.
- Hugo. - Yeter, tamam mı?
Böldüğüm için üzgünüm.
Kelebek yine larvaya dönüşmüş.
Bay Roberto'nun teklifini kabul ettiğimi söylemeye geldim.
Başkanlığı devralıyorum.
Hayır.
Tanrım, bizden bu kadar.
Hayır, her şeyi kapat ve gidelim.
Marge, şimdi ne yapacağız?
Başkan olarak Armando'yu finans müdürü yapıyorum.
Ignacio'yu da pazarlama müdürü.
Hayır, bu bir şaka olmalı.
Armando yıllardır bu şirketin parçası.
Herkesten iyi bilir.
Finansal konularla ilgilenecek
daha iyisinin olmadığına eminim.
Ignacio'ya gelince
bence yeteneği, gençliği ve tecrübesiyle
pazarlama işlerine çok katkı sağlayabilir.
Bence bu mükemmel.
Evet.
Çirkin Betty: Hikaye Devam Ediyor
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş