Een gepimpte bank.
De goddelijke voorzienigheid heeft ons
onze leider teruggebracht, Beatriz.
Onze voorzitter komt vandaag eindelijk terug.
Correctie, mevrouw de voorzitter.
Ferney?
Freddy Stewart, sinds ik luiers voor je kocht.
- Freddy, kijk. - Ja.
- Breng dit naar het atelier. - Ja.
Ik haal wat spullen op die ik bij de receptie heb laten liggen.
Jouw atelier of dat van meneer Hugo?
Bedankt. Laten we gaan.
Mila?
- Mila? - Wat is dat?
Kom, we nemen de lift.
Terwijl zij de lift neemt,
neem ik de trap. Neem me niet kwalijk.
Nee.
Kijk eens naar deze rommel die ik ontwerp.
Het vloeit niet voor mij. Ik krijg niets.
Het moet de terugkeer van lelijkheid naar Ecomoda zijn
waardoor de inspiratiemuze niet bij me komt.
Pas op, Nicolás.
Hoi, meiden.
WELKOM
Bedankt.
Betty, en mijn naam dan?
Is hier geen welkomstbord voor mij?
Keer je terug naar Ecomoda, Nicolás?
Mijn benoeming was de eerste orde onder Betty's leiding.
Welke positie krijgen jullie? Als ik het mag weten.
Natuurlijk.
Consultant, adviseur en raadgever van de voorzitter.
- Neem me niet kwalijk. - Kom op, Betty.
Ik zet koffie voor je.
Drie salarisstrookjes en een echte manager.
Maak de jurken losser.
- Goedemorgen. - Kijk eens.
Laat het stromen.
Mils, ik zei toch dat ik je niet in het atelier wilde zien.
Laat staan met een airfryer. Wat is dat?
- Ik zoek 'airfryer'. - Schat, stel jezelf voor.
Mijn naam is Aída, als in AI, artificial intelligence.
Een naaipaspop.
Ik kan zowel Amerikaanse als Europese maattabellen aan.
Nee, dat is de laatste druppel.
Je ontzegt me het plezier
om in de billen van mijn naaimodellen te knijpen.
Zij heeft wel rondingen,
maar ze zal nooit de rondingen krijgen van mijn geliefde koningin, Aura María.
Doe me een plezier, Freddy.
Ik krijg net een bericht van Ecomoda's voorzitter.
Ze vraagt om mijn hulp.
Ze heeft vast advies nodig. Pardon. Tot ziens, meneer Hugo.
- Mila. - Bedankt, Freddy.
- Tot ziens, Aída. - Dag, Freddy Stewart.
Ik probeer iets poëtisch en aardigs te doen, iets wat...
En je onderbreekt me. Stil.
- Moet ik je helpen? - Nee.
- Ik ben heel goed in haiku's. - Heel erg bedankt.
- Goed. - Als je het niet wilt, prima.
- 'Ik geef je...' - Ik heb een...
- 'De hemel.' - Een voorgevoel.
Een voorgevoel dat ik elk moment
zal bijdragen aan de werkloosheidscijfers in dit land.
Maar ik heb op zijn minst een kantoor nodig.
Niet zo koppig. Zet je spullen daar neer.
En het moment is aangebroken. Daar is het monster.
- Daar is mijn beul. - Betty?
- En meer Betty dan ooit. - Echt niet.
En ineens: Nicolás Mora.
Aan de kant.
Ik ben zo blij om jullie weer te zien, meneer Nicolás.
- Hoe gaat het? - Goed, godzijdank.
Op een bepaalde manier
kom ik terug uit liefde.
- Cafetaria, toch? - Ja.
Almojábanas en pandebono, snel.
Wat is ze mooi.
Liefde is meer dan een emotie of een gevoel,
eerder een oogheelkundige aandoening. Er is geen verklaring
voor haar snor en één wenkbrauw.
Wil je dat ik je een otorhinolaryngologische aandoening geef?
Of hoe het ook heet. Wat hadden we afgesproken?
Je zou Betty met rust laten. Ze is heilig.
- Ik begrijp het. - Goed.
Als je me gaat ontslaan,
doe het dan voor Betty.
Waar moet ik me vestigen?
Tijdens de vergadering spraken we af dat ik met jou zou ontwerpen.
Ze heeft Armando's humor.
Mils. Tijdens de vergadering
kwamen we tot de conclusie dat ik jou ging lesgeven.
God en ik werken alleen.
God geeft me de inspiratie
en ik bied licht, magie en leven.
Mag ik de ontwerpen voor de nieuwe collectie zien?
Poepie, schatje.
Als bijgeloof laat ik niemand mijn ontwerpen zien voor de lancering,
laat staan een machine als die rijstkoker.
Meneer Hugo, ik neem alles op wat ik hoor en leer snel.
Leer dit dan maar eens.
Het is verboden om Hugo's atelier binnen te gaan.
Fijne dag nog.
Vlieg, vlieg weg. Wat betekent dat?
- We gaan, schat. - Ik volg je, schat.
BEZIG MET DOWNLOADEN
Zet hier een speld op. Helemaal naar beneden.
En dit. Hier.
KANTOOR VAN MARCE
De vleugels van inspiratie.
Als we verder gaan...
BERTHA'S COMPUTERCAMERA
RECEPTIE, TWEEDE VERDIEPING
Vanaf nu zorgen Freddy en jij
voor de verkoopafdeling en het verkoopgebied.
Word ik verkoper? Word ik gedegradeerd?
Ik ben ook erg 'gede-verrukt'.
Excuseer me even.
Bedankt, mevrouw de voorzitter.
Freddy, ik heb je potentieel gezien.
Dit bedrijf was je een promotie en nieuwe kansen verschuldigd.
Bedankt.
Ik wil niet hyperventileren, maar ik ben behoorlijk euforisch.
Geloof me, dit duo hier,
met mijn geliefde collega en vriendin, Marito Calderón, zal geweldig zijn.
Misschien vergelijkbaar met Messi en Cristiano Ronaldo
die in hetzelfde team spelen.
De verkoop zal stijgen.
Freddy, mag ik Mario even spreken?
Ja, natuurlijk.
Bedankt.
- Bedankt. - Welverdiend, Freddy.
Tot op kantoor, geachte collega.
Wil je me soms vernederen? Daar gaat dit naartoe.
Je wilt me in het openbaar vernederen.
Dat is je wraak.
Dat is jouw rechtvaardiging, omdat ik je toen heb gepest.
Ik was niet de enige.
Maar je werd verliefd op de andere pestkop.
Als ik in jouw schoenen stond, zou ik met haar vrijen zoals ze is.
Zo laat je haar zien dat je van haar houdt, dat je haar wilt.
Het maakt niet uit. Als het zo moet, neem ik ontslag.
Ik vind het prima.
Onthou dat als je ontslag neemt,
je geen recht hebt op een uitkering.
Naast de vernedering, wil je dat ik in de buurt blijf
als ergste vijand, nietwaar?
Gefeliciteerd, Betty. Een zeer geraffineerde wreedheid.
Maar wil je echt zo'n vijand?
Luister, Mario, als het aan mij lag,
zou je ver van Ecomoda vandaan zijn.
Je verdient niets.
Maar ik geef je deze laatste kans.
Graag of niet.
Hoe was het? Vertel.
Ik ben de nieuwe verkoopmanager,
want deze verkoop komt er,
omdat Ecomoda een geweldige verkoper heeft
naast mijn collega en vriend, Mario Calderón.
- Nee. - Collega.
- Echt waar? - Tot op kantoor.
Gefeliciteerd.
Wat een schoonheid.
Wees niet overmoedig.
Zeker niet.
Ik zal nog steeds een nobele en vooral bescheiden man zijn.
- Bertha. - Ja?
Ik wil koffie in mijn kantoor,
met lactosevrije amandelmelk en twee lepels suiker.
Bruine suiker.
Kom binnen.
Een cadeautje.
Bedankt.
Een cadeau van het hoofdkantoor van Ecomoda.
Ze zijn blij dat je terug bent
en willen je welkom heten.
En Mila?
Ze bleef bij Marcela.
Dat hoorde ik, ja.
Waar had je dat niet verteld?
Waarom zou ik?
Je kent Mila. Ze verandert elke dag van gedachten.
Ik wilde je niet storen.
- Waarom ging ze met haar mee? - Er was een misverstand.
- Maar het komt goed. - Welk misverstand?
We waren in het appartement met Majo.
- Advocaat Arriaga? - Advocaat Arriaga, ja.
De juridisch adviseur die ons helpt met wat dingen.
We werkten aan wat papieren
en opeens dronken we wijn en dergelijke.
Wijn.
Ik bied haar geen frisdrank aan om 20.30 uur.
We dronken wijn om de stress te verminderen, omdat het moeilijk was.
En plotseling viel er wijn op haar blouse.
Je kent het. Ze deed een knoopje los en...
Omdat ze op haar zakelijke lichaam had gemorst.
Wat een misverstand.
Dat dacht Mila ook, omdat ze dacht dat ik haar schoonmaakte.
Ik deed niets verkeerd.
Denk je dat er iets is tussen Majo en mij?
Er is niets gaande met Majo of met wie dan ook.
Ik heb veel te doen.
Nicolás.
Hoi, Pati? Hoe gaat het?
Ik wilde dat je kwam, maar je bent al gaan zitten.
Nicolás, je zult denken dat ik gek ben,
maar toen ik je zag, wist ik het niet.
Ik begon te denken aan die avond
dat jij en ik samen in mijn huis waren.
Weet je dat nog?
- Dat was twee dagen geleden. - Twee?
Om precies te zijn 48 uur en 15 minuten.
Je hebt het geheugen van een olifant. Natuurlijk.
Ik was toen de secretaresse van de voorzitter.
Nu ben ik de 'human talent'-manager.
Wie had dat gedacht, Pati?
Wat bedoel je? Ik heb die functie verdiend.
Ik heb acht semesters financiën gedaan in San Marino, Nicolás.
Waren dat er niet zes?
Nee, ik deed er nog twee.
Maar ik ging trouwen met Pachito
en moest het steeds uitstellen.
Ja, dat huwelijk met die man, die oude man.
Het is een beetje raar. Het is heel erg raar.
Je ziet er kalm uit.
Betty? Weer voorzitter van Ecomoda.
En jij gaat niet langer over de financiën.
Onze plannen zijn verpest.
Helemaal niet, Marce.
Ze is hier om stukken te verplaatsen.
En ze zal dingen ontdekken die ons interesseren.
Geen zorgen. Marketing houdt me op de hoogte.
Maar wat ga je doen?
Vertrouw me.
Betty lijdt.
Ze wil vast wraak.
Daarom moeten we snel handelen.
We zijn beter af in 't donker.
We moeten haar ruïneren.
En als Betty valt, valt Armando.
Dat wil je, toch? Dat zij boeten voor de dood van je broer?
Want dat doe ik.
Gerechtigheid.
Aangezien we dingen bekennen,
wil ik jou iets vertellen.
Ik ben niet in orde.
Ik ben echt ziek.
Ik vraag je om hulp.
Je moet me beschermen.
Pati, wat je maar wilt. Ik help je.
Wat lief.
Ik weet dat Betty mij wil naaien.
En jij moet haar goede dingen over mijn werk vertellen.
Maar ik heb je nooit zien werken.
Je kunt je mij wel voorstellen.
Zeker. Dat kan ik wel, ja.
Maar qua werk weet ik het
eerlijk gezegd niet.
Wat als ik het je laat zien?
Betty mag mijn hoofd hebben,
maar ze zal nooit mijn lichaam hebben.
Marcela, ik wil dat we praten
en dingen duidelijk maken.
Het leven is een cyclus, nietwaar?
We hebben dit gesprek jaren geleden gehad
toen je het over kwam nemen na je transformatie.
Toen kwam ik terug, omdat ik mijn naam wilde zuiveren.
Nu kom ik terug omdat ik
dichter bij mijn dochter wil zijn.
Echt waar?
Waarom woont ze dan bij mij en niet bij jou?
Beatriz, ik weet dat we moeten samenwerken,
maar ik wil duidelijk maken dat na wat er met Daniel is gebeurd,
ik niet toesta dat je mij afneemt wat van mij is.
Denk je nog steeds
dat ik verantwoordelijk ben voor hoe het eindigde met Daniel?
Zeg het maar.
Zeg het zoals het is.
Dood.
Of kun je dat niet?
Ik deed toen alleen wat ik juist achtte.
Wat juist was,
was dat wij Armando en jou aangaven
voor alles wat jullie deden.
Dat was juist.
Maak je geen zorgen om Mila.
Ze zal van mij alles krijgen wat ze nodig heeft.
Bedankt,
maar Armando en ik zullen voor onze dochter zorgen.
Echt waar?
Want ik zie dat Armando het druk heeft
met al zijn afleidingen, zoals altijd.
En ik hoop dat je tijd hebt, nu je voorzitter bent.
Tijd voor je dochter.
- Dit is een duidelijke PVJ. - Wat is een PVJ?
Positief voor jaloers.
Jaloers op wat?
Omdat jouw ontwerpen veel beter zijn dan de mijne.
Ik heb er alleen wat afdrukken op ontworpen.
Het idee, de patronen, dat is allemaal van jou.
Ik vind het top.
Mila, je bent erg getalenteerd.
Ik ben echt dol op je werk.
Je bent een topontwerpster.
Echt. Je houdt je van de domme.
Wat zullen we hiermee doen?
Zullen we er 'n vest van maken?
- Goed. - Meer klasse.
- Geweldig idee. - Minder stof.
- Goed idee. - Top.
- Ja, leuk. - Goed.
Het is jammer dat Hugo onze ontwerpen laat verdwijnen.
Laat ze niet aan hem zien, maar aan je moeder.
Jij bent de eigenaar.
Dit zijn ontwerpen voor Ecomoda's nieuwe collectie.
Het zijn allemaal varianten met hetzelfde creatieve concept.
Met andere woorden, maximalisme, een trend met veel karakter.
En eerlijk gezegd is het lastig werken in het atelier.
Je kent Hugo en je weet dat hij moeilijk is.
Hij luistert niet, hij staat niet open voor nieuwe ideeën.
Ik geloof dat ik veel ideeën uit New York meebracht.
Dat is wat Ecomoda nodig heeft: nieuwe ideeën.
Wat vind je ervan?
- Ik vind je ontwerpen echt mooi. - Echt waar?
Zeker weten?
Ja.
Super dat jij ze mooi vindt,
want dit is wat ik graag doe.
En ik wil graag dat je mijn stijl leert kennen.
Om me op het werk te leren kennen
en te zien hoe ik werk.
Als het kan en als je wilt,
kunnen we een keer afspreken en gaan winkelen.
Dat laat ik je de nieuwe trends zien.
Ik weet dat je een drukbezette vrouw bent...
Nee.
Je hebt vast geen tijd
en je houdt niet zo van winkelen, maar als je wilt...
Lieverd, dat zou ik geweldig vinden.
Ik zou graag meer bijdragen aan het familiebedrijf.
Daarom is familie het belangrijkste.
- Daarom wilde ik... - Hallo.
Hoe gaat het, Camilita? Betty?
Waarom heb je gel in je haar?
- Je lijkt een oude man. - Stop.
Druk?
- Nee. - Ja.
Is het dus geregeld?
- Ja. - Ja?
- Natuurlijk, schat. - Goed.
Werk hard.
Ze is net een aardbeving.
Ik wilde haar net vragen om bij me in te trekken.
- Waarom deed je dat niet? - Omdat je ons onderbrak.
Ik kan er niet meer tegen, voorzitter.
Ik zal mevrouw Pinzón vertellen wat jullie gedaan hebben.
Ik ben een goede vent. Ik ga niet naar de gevangenis.
Nee, waar ga je heen? Blijf hier.
- Rustig. - Neem me niet kwalijk.
- Nu niet, Martica. - Ik moet de toiletten schoonmaken.
- Ik laat het je weten. - Mijn hemel.
Gutiérrez, correctie.
Het is niet: 'Wat jullie gedaan hebben.'
Het is: 'Wat we allemaal hebben gedaan.' Wij allemaal.
Ik heb mijn handtekening gezet.
Ik wil ook met Betty praten.
Toen werd iedereen ineens gek.
Heren,
denk aan de basisprincipes van het protocol.
Regel nummer één: heren hebben geen geheugen.
Die regel geldt hier niet.
Dat geldt alleen bij seksuele avonturen, maar in dit geval niet.
Ik ben nog niet klaar.
Regel twee: heren waken over elkaar.
Wat bedoel je daarmee?
Dat niemand hier naar de gevangenis gaat. Niemand.
Nicolás, hoe zie je Ecomoda?
Ik ben net geland,
maar ik heb al een lange stop gemaakt. Een inspirerende.
Je hebt toch geen koffie gedronken met Patricia Fernandez?
Betty, dit is sterker dan ik.
Als ik haar zie, zet ze mijn wereld op zijn kop.
Het zijn geen vlinders, het zijn veel grotere dieren.
Zij is de vrouw met wie ik wil praten over het leven.
Over hoe een cactus groeit.
Trouwens, wat zijn dit voor bloemen?
Gooi ze weg.
- Betty vertrouwt mij niet meer. - Oké.
Denk je dat dit nu
het belangrijkste, meest relevante onderwerp is,
nu we 45 miljard pesos missen
- plus het deel in dollar? - Wat? Mijn hemel.
Het geld van de werknemers?
Of heb je slecht geïnvesteerd?
Maakt dat uit?
Jij hebt ons geholpen, dus medeplichtig.
Wat doe je? Ademen. Haal nog eens adem. Kalmeer.
Ja. Het komt goed.
Ik zal met Majo praten, kijken hoe ze ons hieruit kan halen.
En jij moet rustig aan doen, Gutiérrez.
Waarom zei je niet dat je zou komen?
Het is een verrassing dat je aan je tweede termijn begint.
Dat bevalt me totaal niet, dat weet je.
Ik wilde je lunch als cadeau geven.
Ik ben dol op sap.
- Het ruikt heerlijk. - Echt?
Maar ik heb geen tijd. Ik heb een belangrijke vergadering.
- Betty. - Straks.
Sorry, Nicolás. Het spijt me.
Regel alles, oké? Ik moet gaan.
- Dag. - Tot ziens.
Natuurlijk, voorzitter.
Betty, je lunch.
Ik regel het wel.
Meneer Hermes, dit ruikt lekker.
Nu denk ik dat ik elke dag meer van je begin te houden.
Niet slijmen, profiteur.
Vertel me dan waar Beatriz Aurora zo snel heen ging.
Meneer Hermes, wilt u koffiedrinken?
- In mijn kantoor? - Hebt u een kantoor?
- Ja, hier de trap op. - Welke trap?
Goed, de lift in.
Laat Martica koffie naar mijn kantoor brengen, ik betaal.
- Eén of twee? - Eén, want ik ga lunchen.
Sorry dat ik 't zeg,
maar als het de eerste keer niet lukte, werkt het nooit.
Maar
ik heb het gevoel dat Betty is veranderd.
Ze is anders dan andere vrouwen.
Waarom ben je zo lief? Waarom?
Je bent zo onschuldig.
Zelfs als twee mensen lang samenwonen,
ken je elkaar nooit door en door.
Dat zegt niet veel over je, maar zo is het nu eenmaal.
Goedemiddag. Welkom.
Ik heb een afspraak met iemand.
Deze avocado is heerlijk.
Dit meen je toch niet.
Wat heb ik toch een pech.
- Wat? - Ze is er.
- Wie? - Betty.
- Is zij dat? - Ja.
Maar ze ziet er zo anders uit.
Hoe kan dat?
Ik wil hier niet meer over praten, want...
Goed.
Waar praten we dan over? Over haar metgezel, meneer Ruiz?
- Alles is in orde. - Bedankt.
- Betty, deze kant op. - Ja.
- Nee, hier. - Goed dan.
- Ja. - Ja.
Kijk me in de ogen.
Is hij bij haar?
Je ex is daar.
Nee, draai je om, vriendin. Kijk me aan.
Laten we dit discreet doen. Ga zitten, alsjeblieft.
- Ik schaam me enorm. - Luister, Betty.
Rustig maar. Geen zorgen.
Hallo.
Als je ex voorzitter is geworden bij Ecomoda,
kan ze aandelen houden die je vader haar naliet.
Armando, ik wil het over iets heel belangrijks hebben.
- Je luistert niet. - Ik wil niet luisteren.
Waarom lachen ze? Kun je dat uitleggen?
Goed, dan ga ik.
Nee, het spijt me. Ik luister.
Ik kan jullie over twee weken laten scheiden.
- Ik wil niet scheiden. - Wat?
Nee.
Je moet nu de scheidingspapieren afhandelen
en dan de opvolging regelen,
anders sta je op straat zonder erfenis.
Je kent haar niet. Ze geeft niets om geld.
Armando, de vrouw met wie je trouwt is één vrouw.
Van wie je scheidt, is iemand anders.
En aangezien we voor een rechtszaak gaan,
wil ik haar consultant ook in de gevangenis zetten.
Ja?
Ik ga naar de gevangenis, dat je het weet.
Waarom zeg je dat? Vanwege de sociale voordelen?
Maak je geen zorgen, schat.
Dat is onder controle.
Ik ben zo terug.
Weet je wat? Ik moet enorm nodig plassen.
Ik ben zo terug.
Zeg het eens.
Weet je baas dat je luncht met klanten?
XL-FORMAAT
Hij weet het.
Ik ben de baas.
Werknemer en eigenaar.
Maar waarom moet je altijd lunchen met mijn vrouw?
Betty vroeg me het scheidingsproces te versnellen.
Waarom noem je haar niet
mevrouw Mendoza, Betty of mevrouw Betty?
Ze is nog mijn vrouw.
Niet meer voor lang, hoop ik.
- Alles goed? - Ja, alles gaat goed.
Ik stuitte op een klein probleem.
- Echt? - Onbelangrijk probleem.
- Echt waar. - Wat was het?
Ik wil het er nu niet over hebben.
Wat is er zo grappig?
Laat me raden.
Je lacht omdat mijn vrouw en ik gaan scheiden, toch?
Kijk naar het leven.
Wat jullie grappig vinden, is een tragedie voor mij,
want mijn familie valt uit elkaar.
Armando, laat ons met rust. Alsjeblieft?
Dit gaat jou niets aan.
Deze mooie vrouw die nu tegen me praat,
is nog steeds mijn vrouw, meneer.
Dus maak me niet belachelijk.
Goed?
Meneer Mendoza.
Met alle respect, ik wil u vragen om afstand te houden.
Respecteer mijn cliënt.
- Rustig. - Ik ben kalm.
Drink eens wat... Kruidenthee voor meneer, graag.
Een zak ijs voor meneer.
- Armando. - Ik sla je tanden eruit.
- Rustig aan. - Ik sla je tanden eruit.
Laat me los.
- Ober. - Laat me los.
De rekening, alstublieft.
Voorzichtig. Dit is een duur pak.
Je hebt radicale verandering in je leven nodig.
Je moet me weer meneer Armando noemen.
Daarom wil ik je een workshop over emoties aanbevelen,
zodat je je stemming goed kunt leren beheersen.
Perfect.
Dus meneer de ex-voorzitter verliest mevrouw de voorzitter.
Dat is me volkomen duidelijk.
- Freddy. - Ja?
Moeten jullie in dat atelier schoenen zonder sokken dragen?
Nee, dat is het niet.
Je weet het nog niet, mijn beste ex-voorzitter.
Ik ben de nieuwe verkoopmanager bij Ecomoda.
Ik ben onlangs benoemd door mevrouw de voorzitter.
Ik ging naar het atelier van meneer Hugo,
zodat hij me voor de gelegenheid zou kleden.
Therapie voor emoties.
Om Betty terug te winnen, ben ik tot alles bereid.
We gaan het doen.
Ik denk dat...
- Nou... - Ze zijn heel anders.
- Ja. - Ja?
- Ja, ze zijn... - Vind je ze niks?
Je vindt ze vreselijk.
- Nee. - Nee.
Ik vind ze mooi. Ze zijn innovatief
en dat is precies wat Ecomoda nodig heeft.
- Ze zijn pas de eerste... - Hallo.
Ik dacht dat je niet zou komen.
Nee, ik kom je één ding vertellen.
In dit bedrijf ben ik de enige die nieuwe ontwerpen toont,
de ontwerper.
Ik hoop dat dat duidelijk is, want ik sta niet toe
dat iemand in dit bedrijf dit ook doet.
Pardon.
- Rustig maar, Hugo. Kom. - Nee, Marge.
- Ik doe niet rustig. - Ja.
Ik kalmeer me niet.
Jullie maken mijn ervaring belachelijk
en Hugo Lombardi moet gerespecteerd worden.
Je gaat me niet behandelen als een chiffonier
als je niet weet waar je me wilt hebben. Ja?
Ik begrijp dit schandaal niet.
Aan alles komt een eind. Accepteer dat waardig.
- Wat een onzin. - Hugo.
- Wat? - Alsjeblieft.
Kijk naar de ontwerpen. Ze zijn goed.
Goed. Eens kijken. Wat hebben we hier?
Nee, niet mooi.
En, niet mooi.
Weet je waarom ik ze niet mooi vind, Mils?
Omdat er geen concept is,
geen idee, geen eenheid.
Er is geen stem die een boodschap geeft.
Ik zie gewoon stof boven op stof
dat 'Wauw, ik ben zo gek' uitstraalt.
Betty, als Ecomoda failliet moet gaan,
lanceer die collectie dan zo snel mogelijk.
Sorry.
- Mila. - Kom op, Camila.
Niet zo.
- Laat ons even alleen. - Natuurlijk.
Nee, niet jij, Hugo.
Ignacio.
Graag.
Sorry.
Pati.
Hallo. Kijk.
Voor jou.
'Bedankt voor je terugkeer'?
In mijn leven.
Bedankt dat je weer in mijn leven komt.
Nicolás, wat lief.
En dat andere?
Heb je met Betty over mij gesproken?
Maak je geen zorgen.
Ik heb met haar gepraat. Alles is geregeld.
Het komt wel goed.
Nicolás. Hartelijk dank.
Je moet eens weten hoe ik me voel.
Ik ben zo blij om te weten dat er iemand voor me zorgt.
Nicolás, goed. Ik accepteer de bloemen.
Maar onthou dat ik een getrouwde vrouw ben.
Verwacht niet te veel van me.
Wat is hier aan de hand?
- Niets. - Nee, meneer, niets.
Wat doe je met de bloemen die ik Betty heb gegeven?
- Pardon? - Ja, pardon.
- Wat doe je? - Armando Mendoza.
Ga weg.
Nee, deze bloemen zijn van mij.
Nicolás gaf ze aan mij. Haal zelf maar een bos.
En er wordt niet geschreeuwd in dit bedrijf.
Ik heb geen ijs meer.
Ik heb geen geduld en leven meer.
Ik kan niets doen of zeggen. Wat saai.
Zo saai.
Je behandelt mensen altijd slecht,
maar dat sta ik niet meer toe.
Vanaf nu eis ik orde en respect binnen Ecomoda.
Echt? Begin met dit bedrijf op orde te brengen,
want het valt achter je rug om in duigen.
Waarom zeg je dat?
Ga maar zitten.
Luister, Betty.
Ik weet niet of je de transitie met Armando hebt gedaan.
Ik weet niet of je alles weet wat er gaande is in dit bedrijf.
Ik zal erover roddelen.
Ik ben van plan om bij mijn partner in te trekken.
We hebben een prachtig huis gezien,
met tuinen zoals het paleis in Versailles.
Het punt is dat ik begon met rekenen en besefte
dat ik de helft van het huis niet kan betalen als ik mijn appartement verkoop.
En wat zei ik?
'Ik vraag mijn ontslagvergoeding', waar ik wettelijk recht op heb,
want ik ben hier al 20 jaar en ik wijd
al mijn licht, mijn magie en mijn hele leven aan dit bedrijf.
En als ik om mijn ontslagvergoeding vraag, verrassing.
Wat denk je, Betty, dat Ecomoda,
het bedrijf waarvan jij de voorzitter bent,
al heel erg lang geen ontslagvergoeding heeft betaald
aan zijn werknemers?
Dat moet 'n vergissing zijn.
De vergissing, en ik zeg dat met alle respect,
is dat jij terug bent bij Ecomoda.
Betty, ik moet mijn geld ontvangen.
Want als ik niet betaald krijg en jij dingen mooier gaat maken,
zoals je dat goed kunt, ga ik schreeuwen.
Zoals Armando zegt, zal ik schreeuwen als een gek vrouwtje.
Het zal zo luid zijn dat de hele wereld zal weten
dat jullie bij Ecomoda
het geld van jullie werknemers stelen.
Nog een fijne avond.
Armando, alsjeblieft. Geen smoesjes meer.
Ik tolereer geen leugens meer.
Waarom krijgt Hugo niet volledig betaald?
En de andere werknemers? Ook niet?
Geef me een paar dagen
om het op te lossen.
Waarom moet alles zo ingewikkeld zijn?
Ik weet het niet. Misschien was ik
nooit een goede voorzitter.
Of misschien omdat ik niets ben zonder jou, Betty.
Hoe zit het met de arbeidsvoorwaarden?
Geef me drie dagen, alsjeblieft.
Ik wil je niet weer teleurstellen.
Alsjeblieft.
De dingen zijn nu anders.
Je moet je verantwoordelijkheid nemen.
Dat zal ik doen.
Weet je waarom?
Omdat ik wil dat jij en mijn dochter trots op me zijn,
al is het maar voor eens in jullie leven.
Twee dagen. Niet meer.
Dan bel ik de aandeelhouders
om alles uit te leggen.
Vertaling: Taribuka Translations
Creatief supervisor Xander Purcell