Wat is er gebeurd? Beatriz Aurora?
Wat is er gebeurd?
Ik kan mijn andere schoen niet vinden.
De schoen.
Voorzichtig. Ze stelen hier alles.
Waar is hij?
Je tijd is om.
Cacique, nog één keer.
Mijn voorzitter is een tijger.
Ja, goed.
Wat gênant.
We gedragen ons als tieners terwijl de wereld uit elkaar valt.
Ecomoda gaat failliet
en we moeten de werknemers hun uitkeringen betalen.
Allerlei problemen.
Maak je geen zorgen.
Eenmaal hieruit zoek ik meneer Pascual.
Wie?
Meneer Pascual. Mario Calderón stelde me aan hem voor tijdens de magazijndeal.
De contactpersoon van Mario Calderón. Natuurlijk.
- Ik ga. - Nee.
Nee, Beatriz, rustig aan.
Hoe lukt het je om dingen te doen
zonder dat de bewakers problemen hebben?
Weet je waarom ze me Cacique noemen?
Omdat ik elke Indiaan kan laten verdwijnen.
Verdwijnen?
Blijf nog even bij me. Alsjeblieft?
- Ik ga. - Betty.
- Ik geef nergens meer om. - Betty.
- Voorzitter. - Wacht.
- Beatriz Aurora. - Doe de deur voor haar open.
Bedankt.
Waar is mijn schoen?
- We gaan. - Waarom zo snel?
- Waar is mijn schoen? - Alsjeblieft.
- Nee. Laat me gaan. - Wat is er aan de hand?
Pak me niet zo vast. Ik ben in orde.
- Ik ben echt in orde. - Ik zie het.
Luister.
Ik kan je wat geld geven en jij kunt een schoen voor me kopen.
U gaat hier niet weg.
Kom met me mee.
- Martinez, we gaan. - Bedankt. Uitstekend.
Goed geacteerd.
- Goed gespeeld. - Ik kan zelf lopen.
Waar is de auto?
- Waar is de auto? - De auto is in beslag genomen.
- We gaan. - Heet de parkeerplaats zo?
Wat zeg je daarvan?
Merkwaardige naam voor een parkeerplaats.
Voorzitter, ik ben een grote fan van u.
Ik bewonder u enorm.
Ik vier uw terugkeer,
omdat deze wereld zoveel beter is in handen van vrouwen.
Vrouwen moeten zich nu laten horen.
Weet je wat het is, Gutiérrez?
Vroeger lieten mannen zoals jij ons niet eens uitpraten.
Neem me niet kwalijk.
Is daar ook een bed?
Natuurlijk. Het pakket bevat alles.
Het spijt me dat je je vlucht hebt gemist.
Wat?
Betty la fea, the story continues
Je haar.
Ik vind het mooi zo.
Je vindt het ook mooi om je shirt zo te dragen.
Maak je geen zorgen om je schoen, want als ik hem vind,
laat ik hem graag voor je achter bij Ecomoda's receptie.
Deur.
Tot uw dienst.
- Dag. - Tot ziens, Assepoester.
Mevrouw de voorzitter.
Cacique, aangezien jij hier de zaken afhandelt,
kan ik een smartphone krijgen?
Je had toch geen geld?
Over hoeveel hebben we het?
- Goedenavond. - Ik bel je terug.
Goedenavond, mevrouw Patricia. Mijn excuses.
De dochters van meneer Pachito hebben u wat nagelaten.
Wat doen mijn kleren hier?
Wat doen mijn spullen hier?
Kunt u uitleggen wat er aan de hand is?
De dochters van meneer Pachito lieten weten
dat u niet meer naar binnen mag
en ze hebben de sloten vervangen.
- Toch, Fabiancho? - Ja.
Maar waarom?
Eikels.
Dit is de voicemail. Laat een bericht achter na de piep.
Dus je helpt Ecomoda's werknemers
voor je mijn vader helpt?
Goed.
Ik wil iedereen duidelijk maken dat als er iets met mijn vader gebeurt,
het jouw schuld is.
Waarom zitten we in de cel?
Mendoza's houden ervan om in de problemen te komen
en in de cel te belanden.
Toon respect voor mijn familie.
Rustig aan of ik kalmeer jullie.
Laat je ons slapen of zal ik je wat respect leren?
- Hallo. - Marce.
Raad eens wat er met me gebeurd is.
Ik ben de sleutels van mijn appartement vergeten.
Echt waar?
Waren het niet je stiefdochters
en hun slotenmakervriend met hun streken?
Marce, hoe kun je dat denken?
Trouwens, ik belde net om te profiteren van deze situatie,
zodat we wat tijd samen kunnen doorbrengen, om bij te praten.
Patricia, je weet dat Camila hier bij mij woont.
Ik heb geen plek.
Marce.
Dus? Ik vraag alleen
om een bank.
Stop met dat drama, Patricia.
Zoek iemand anders en laat het me weten.
Mooi. Jullie zaten 's nachts in de cel. Jullie hebben connecties.
Ja.
Ik heb connecties en jij hebt die ook.
Een echtelijk bezoek op de eerste dag.
Wauw.
En supersnel ook.
Ik sprak met Betty over m'n dochter.
Ik sprak over Ecomoda en de troep die ik heb achtergelaten.
Vast wel. Tussen de lakens?
Nee, Armando.
Je doet alles verkeerd.
Hoe kun je jezelf in het geheim aangeven?
- Ik snap het niet. - Dat had je niet toegestaan.
En ik moet verantwoordelijkheid nemen voor mijn problemen
en ook boeten.
Goed.
Je bedoelingen zijn geweldig, maar je strategie werkt niet,
want je kunt niets doen als je hier zit.
Daar heb ik veel over nagedacht, want ik kan hier niet eens slapen.
Daarom.
Als je weer wilt slapen, luister dan.
De situatie is als volgt.
We kunnen de borg betalen,
zodat je vrijkomt en het proces kunt voortzetten.
Ik kan daarbij helpen.
- Bedankt. - Je boft met mij.
Je ex komt dan wel op bezoek,
maar het arme meisje keek me brutaal aan.
Arm meisje.
Laten we eerlijk zijn.
Op dit moment ben ik de beste optie.
Dat krijg je ervan, Patricia, dat je geen goede stiefmoeder bent.
Kijk naar mij, een blonde Dolly met klasse
die een probleem heeft.
Was het te veel?
Was het te veel om het semester in Economie in San Marino af te maken?
Dan hoefde je dit niet mee te maken, Patricia.
Wat staat er in die papieren?
Goed.
Dat staat vast in een map of zo.
Goed.
Ik ga naar binnen.
Allemachtig, wat een plek.
Dit lijkt niet eens meer op een kantoor, maar op een varkensstal.
Maar waarom ben ik zo geschokt?
Deze puinhoop weerspiegelt het roerige hoofd
van mevrouw Pati.
Wacht, Gutiérrez.
Ik zet je op de luidspreker
en spreek zachtjes, alsjeblieft.
Vertel eens, in welke map zit het?
Het is een rode map.
Laat me niet wachten.
Want wat ik te zeggen heb, is de bom.
Zeg het maar dan.
Raad eens wie er een echtelijk bezoek kwam brengen aan de voorzitter.
Gutiérrez, je moet je raadsels
verbeteren, toch?
Natuurlijk was het Majo.
Betty.
Mevrouw de voorzitter kwam.
Nee.
Een terugval met het monster?
- Meneer. - Gutiérrez, zwijg.
Bedankt. Dit gebeurt nooit meer.
Nee, met een schone lei.
- Nooit meer? - Tot morgen.
Mila, niets in het leven is gratis.
Ze moeten ons vertellen wie ervoor heeft gezorgd
dat we vrij kwamen
en deze lelijke schoenen heeft gebracht.
Vertel het hem zelf. Je liefje is daar.
Verbluffend, zoals altijd.
Wat doe jij hier?
Ik laat Mila Mendoza niet op een politiebureau overnachten.
Geen zorgen. Bedank me maar niet.
Ik was niet van plan om je te bedanken.
Ik hoefde niet gered te worden, Ignacio.
- Ja. - Hoe wist je dat we hier waren?
Je hing niet op, dus ik heb alles gehoord.
Het was niets. Wat zei je, Gutiérrez?
Maak je geen zorgen.
Mevrouw Majo kwam hem ook opzoeken.
Wat dacht je daarvan?
Goed.
We hebben de oude Armando terug
met meerdere takken die tegelijk werken.
Ik wil het hele rapport horen.
Stel je voor. Mevrouw Majo kwam, mooi als altijd, oké?
Het duurde lang en ik was er, als bewaker.
Meneer, het verhaal is grappig.
Stuur meer geld. Dit is Hollywood niet.
Wat een pop, zo aardig en lief,
maar geef me mijn autosleutels maar,
want ik kan prima rijden.
- Echt waar? - Ja.
- Prima rijden? - Ja.
Ik zie het.
- Zoals je wilt. - Bedankt.
Nee. Bedankt.
Ik heb liever dat hij ons brengt.
Genoeg plezier voor vandaag, Mila.
- Wees niet... - Laten we gaan.
Ik mag haar wel.
Zullen we of blijf je bij je nieuwe vrienden?
Wat is er gebeurd?
Wat was dat? Echt niet.
Pati? Ben jij dat?
Hoi, Nicolás. Hoe gaat het?
Het gaat prima, Pati.
Wat een leuke verrassing. Fijne avond om te bellen.
Is er iets, Pati?
Nee, niets. Ik ben in orde.
Helemaal in orde.
Ik wilde je vertellen dat onze reünie
heel bijzonder was, voor mij tenminste.
Ja, ik vond het ook geweldig.
Ja, dat wilde ik zeggen
en ik vond het geweldig om jou te zien.
Door jou hier op kantoor te zien,
voel ik allerlei dingen.
Armando.
Vergeet niet dat in dezelfde gevangenis
mijn broer Daniel is vermoord vanwege jou en Beatriz.
Het zal goddelijke gerechtigheid zijn als jou datzelfde overkomt.
Armando.
Geen nachtmerrie,
maar je staat nog bij me in het krijt voor dat moment.
Ik zweer dat ik voor alles zal betalen. Maak je geen zorgen. Rustig.
Ik twijfel daar niet aan.
Ja, meneer.
Ik zie dat u een fatsoenlijk mens bent.
- Ik? Fatsoenlijk? - Ja.
Het enige probleem is afspreken
hoe we dit gaan oplossen, jij en ik.
Op deze plek boet iedereen.
Er was eens een Indiaan die niet wilde betalen
en hij is er niet meer.
Ik wil je graag zien. Ik wou dat het nu was.
Natuurlijk niet hier, op kantoor.
We kunnen geen dingen riskeren.
We moeten elkaar ergens anders ontmoeten.
Ja, geweldig, top.
Zeg eens, wat denk je?
Wat dacht je van een hotel?
Dat is een geweldig idee,
maar ik ben nog nooit op zo'n plek geweest, Pati.
Echt? Nee, ik kan het niet geloven.
Dat kan een plan zijn.
Dat is stijlvol, elegant.
Een comfortabele.
Wat denk je?
Natuurlijk, ik ben het helemaal met je eens.
Zeg me waar en ik kom.
Stuur me de locatie en ik kom er meteen aan.
Pati, wacht even.
Ik word gebeld. Blijf daar.
Geef me een momentje.
Hallo?
Nee.
Hoi, Betty. Hoe gaat het?
Kom onmiddellijk naar mijn vaders huis.
Het is leven of dood.
Echt waar?
Rustig aan, ik ben dronken.
Ze gaan me vermoorden.
Mila.
Niemand hoeft erachter te komen.
Je hebt gelijk.
Dat zou ons geheimpje kunnen zijn.
Ik ben dol op geheimen.
Ik ook.
Ik vroeg niet hoe je ons uit de gevangenis kreeg.
Ik vertelde het je ouders en ze hebben me geholpen.
Houd me niet voor de gek.
- Oké. - Dus mijn moeder...
Waarom heb je mijn ouders gebeld?
Ik lieg.
Ik heb connecties.
Klootzak.
Rustig maar.
Het is een grap.
Ik ben niet dezelfde Betty die hem in mijn hoofd liet kruipen.
Het spijt me, maar je ziet er hetzelfde uit.
Hetzelfde als toen je hem ontmoette. Je valt zomaar.
Ik ga niet terug naar Armando.
Ik moet me concentreren op Mila, op het betalen van de werknemers.
Ik kan niet weer in de problemen komen.
Betty, luister.
Dat geloven wij, maar het hart is een gevoelig en bedrieglijk orgaan.
Mensen leven in een dualiteit.
Lichaam en ziel.
Sodom, Gomorra.
Het vlees is zwak, Betty.
Ja, erg zwak en de duivel is gemeen.
Luister, verknipte marmot.
Is het geen tijd om naar huis te gaan
voor onze rust?
Maak je geen zorgen. Ik ging net weg.
Ik luisterde naar Betty's celverhalen,
die ik erg interessant vind.
Dus we staan quitte.
Pardon?
Je liet me zitten.
Dat.
Ja. Je hebt helemaal gelijk.
Maar ik ging niet,
omdat ik een probleem moest oplossen,
niet omdat ik een vriendin heb of iets met wie dan ook.
Echter,
jij hebt toch wel een vriend?
- Ik? - Ja.
Stel me aan hem voor, ik ken hem niet.
Jeff.
Jeff?
Ignacio.
Jeff en ik zijn niet zo.
- Niet? - Nee.
Ik vind maar één persoon leuk.
Wie dan?
De man voor me die me net uit de gevangenis heeft gehaald.
Mijn taxi is hier.
Doei.
Mila.
Wat?
TAXIMETER
Doei.
Pap, het was een werkbespreking.
Werk? Zeg dat niet.
Ik moet die nietigverklaring versnellen,
ook al moet ik naar het Vaticaan,
maar luister naar wat ik zeg.
Ik sta niet toe dat je getrouwd blijft met een boef.
Waarom oordelen jullie zo over anderen?
Maak jij nooit fouten?
Je vond jezelf een geweldige echtgenoot, hè?
Pap, je moet één ding begrijpen.
Ik woon hier, in dit huis,
maar ik ben een onafhankelijke vrouw.
Ik zorg voor mezelf.
Als ik ervoor naar de paus moet,
doe ik dat zelf.
Bedankt voor alles, maar alsjeblieft,
ik kan dit zelf beslissen.
Jij hoeft niet voor mij te beslissen.
Tot morgen.
Wat dacht je daarvan?
Gelukkig is Camilita stabiel en nuchter,
want met haar ouders...
- Ben je dronken? - Dat was ik.
Ik was dronken.
Maar nu niet meer.
Dat is niet grappig, Camila. Je stinkt.
- Waar is mijn auto? - Wat?
Die is...
- In beslag genomen. - Wat?
Nee, nou...
In je tuin, op je parkeerplaats.
Mijn hemel.
Ben je dronken naar huis gereden?
- Ik raakte je. - Waar was je, Camila?
Marce, ik reed rond met wat vrienden, meer niet.
Je vader zit in de gevangenis
en je gaat gewoon een ritje maken met een vriendin?
Ik heb je tig keer gebeld.
De batterij van mijn mobieltje was leeg.
Nee.
Marce, je klinkt net als mijn moeder.
Nee, Betty, rustig aan.
Ik snap het.
Ik snap waarom mijn vader niet met jou trouwde.
Het zou moeilijk zijn om je dochter te zijn.
Je hebt geen idee wat je zegt.
Ik, Cindy Calixta,
voorzitter van de vakbond van Ecomoda,
zal niet toestaan dat misbruik kan blijven gebeuren in dit bedrijf.
Zoals geen uitkeringen krijgen, bespioneerd worden
of dat er zomaar magazijnen verkocht worden.
Want, kameraden, als we niet reageren,
zullen deze roofzuchtige oligarchen
binnenkort dit huis verkopen met ons er nog in,
zonder blikken of blozen.
Sorry. Waarom hebben ze de magazijnen verkocht?
Ja. Aan wie hebben ze die verkocht?
Wacht maar.
Voorzichtig met de aardappel. Ze voelt de liefde.
Nee, alsjeblieft, laad alle vrachtwagens uit
en vul de rest,
want we moeten de supermarkten bevoorraden.
Kijk eens wie hier is, de enige echte...
Nee, wacht. Voordat ik je de hand schud,
wil ik je iets tonen waar je versteld van staat.
Laat maar zien.
Kijk deze aardappel.
Hij heeft meer dan twee ogen. Weet je wat dat betekent?
- Nee. - Dat de volgende oogst... Kijk.
- Een schoonheid. - Gefeliciteerd.
Ik hoop dat je je kunt concentreren op Ecomoda's problemen.
Natuurlijk, man.
Net als je aardappelen gaat alles beter dan ooit.
Wat gaan we doen?
We gaan onze krachten bundelen.
Want, kameraden, wij zijn de beroepsbevolking.
Wij zijn de echte beroepsbevolking van Ecomoda.
Zonder ons zijn ze niets.
Dus of we bundelen onze krachten of we zinken.
En ik zeg het, Cindy Calixta, een vrouw die de onderdrukten verdedigt.
Oké, bedankt.
Ik ben voor niemand een voorman.
Pascual, kom hier.
Wat een lelijk woord.
- Voorman? - Ja, dat.
Dat zijn we niet, we zijn partners.
Maar dat is toch zo?
Ik tekende voor jou om die magazijnen te kopen
en jij stopte er intelligentie en geld in.
- Ja. - Maar zoals je me hier ziet,
ben ik natuurlijk nog nerveus.
Ik wacht op wat je beloofd hebt.
Eerst het bedrijf.
- Daarna... - Wat gebeurt hier?
Ik zie al die modellen voor me op de catwalk lopen,
in hun ondergoed.
Nee, rustig aan. Dat zal heel snel gebeuren.
Ik wil dat je je aardappelen blijft verkopen en geld verdient,
want binnenkort ben je aandeelhouder van Ecomoda.
Al die modellen zullen je geen patatverkoper noemen.
Ze noemen je dan 'papa'.
Voor mij zijn 'patatverkoper' of 'papa' hetzelfde.
Goed.
Ik weet dat jullie lijden,
alle onderdrukking die deze oligarchen te verduren hebben.
- Goed. - Wat?
Pardon, maar laten we ons niet meeslepen door haat.
Wrok is nooit een goede raadgever.
Dat vind ik ook.
Er moet een oplossing zijn.
Maar laten we niet zo dramatisch doen, zo apocalyptisch.
We zijn apocalyptisch. Weet je waarom?
Omdat we in de goot liggen.
En over goten gesproken,
zelfs onze voorzitter 'ik heb nachtmerries over Jeannie'
haalt ons hier niet uit.
Weet je waarom?
Omdat ze ook niet om ons geeft.
Nee, geloof hem niet.
Onderschat d'r niet.
Onthoud dat ze een geschiedenis heeft.
Ze heeft dit bedrijf al eens gered.
Het probleem ligt niet bij haar.
Maar wel bij meneer Armando en er is niets tussen hen.
Ik zal zeggen...
Huguito, waar hangen de camera's?
Daar, daar en daar.
Kom dan dichterbij.
Dichterbij.
Ik zeg jullie dit. Ze delen dezelfde deken.
Dezelfde lakens...
- Wat? - Ze delen kussens.
Nepblondje, hou op met Betty te belasteren.
Ja, echt.
Houd je mond, giraf. Dit gaat niet om jou.
Ik weet uit betrouwbare bron
dat ze vannacht een bed hebben gedeeld in zijn cel.
Dus ze hebben die schurk gearresteerd?
Hoe was het in de gevangenis?
Gisteravond?
Prima, want ik moest bij hem op bezoek komen
voor informatie, om te weten hoe de situatie is, om...
Is er iets mis?
- Nee. - Ja.
Ja of nee?
- Ja. - Nee.
Wat is er?
Armando verzekert me
dat hij de bedrijfscomputers niet heeft gehackt.
Hij vertelde me opnieuw dat Ecomoda's pakhuizen aan een bedrijf werden verkocht.
Wat?
Je bent erg naïef als je Betty blijft vertrouwen,
want ze doet het samen met Armando Mendoza.
Hier zegt ze: 'Hoi, weet je wat?
'Ik heb niets meer met jou te maken.'
Maar ze haast zich om hem te bezoeken.
Betty, vertel het hem.
Wat?
Over de man met wie hij onderhandelde.
Dat.
Ene Pascual.
Hij is een aardappelverkoper of boer.
Hij is de contactpersoon van Mario Calderón.
Natuurlijk. We moeten hem onmiddellijk spreken.
Armando?
- Mario. - Mario.
Nee, natuurlijk.
Hij leidt ons naar de verkoper.
Laten we gaan.
- Wat een afgunst. - Afgunst?
Denk je dat ik de gevangenis inga en...
Ze is hier.
Daar is ze.
- Goedemorgen. - Goedemorgen.
Wat een verrassing.
Goedemorgen, mevrouw.
Ik wil dat jullie weten dat we jullie zullen betalen.
Ja, Betty, dat weten we.
Maar wat heb je gedaan? Heb je hulp nodig? Wat kunnen we doen?
We zijn ermee bezig en ik vraag jullie
om niet in paniek te raken, goed?
Oké, maak je geen zorgen.
Uit de grond van mijn hart, sorry voor wat Armando heeft gedaan.
Wat heeft Armando gedaan? Wanneer? Gisteravond?
Was hij zo slecht?
Arme meid. Wat een impotentie.
En Mario Calderón?
Hij is er nog niet.
Weer iemand die slecht overkomt bij de vakbond.
- Vakbond? - Ja.
Ik stel mezelf voor.
Ik ben Cindy Calixta en vandaag ontkiemt het.
Vandaag is Ecomoda's vakbond geboren.
Dus bereid je voor,
want er komt een flinke staking aan.
Armando Mendoza, alias 'ontslagvergoedingen',
ik wil je vertellen dat ik erg verdrietig,
gekweld en somber ben
over dit hele gedoe met Ecomoda's uitkeringen.
Maar ik ben nog steeds jullie engel.
Die toewijding is onaanvaardbaar.
- Freddy... - Niet overdraagbaar.
- Freddy... - En onveranderlijk.
- Freddy. - Wat?
- Dit wordt niks. - Rustig aan.
Vanaf nu ben ik jullie nieuwe spirituele therapeut.
Zullen we beginnen met woedetherapie?
Hiervoor moeten we ademen.
Laat het stromen.
Deze therapie is top.
Juist.
Goede therapie.
Heel goed.
Heel goed. Super.
En we zijn nog niet eens begonnen.
Wie is de volgende?
Snor of hunk?
- Hunk. - Hunk.
Het spijt me, beste Cacique.
Ik heb me gehaast met de woedetherapie.
Zullen we met iets eenvoudigers en nobelers beginnen?
Liefdestherapie.
- Liefde. - Heel goed.
Kom nou. Liefdestherapie? Jezus, man.
Zeg me wat ik moet doen.
Zeg het me.
Laat de mensen beslissen.
We hebben hier echt liefde nodig, toch?
Met deze vreselijke zomer
heeft tenminste een van ons smaak, toch?
Ondeugende jongen.
En hij heeft een heel diverse smaak.
Want hij had een heel lelijke vrouw en een knappe. Verdomme.
Vertel, hoe ging het?
Vertel het ons.
Stop en laat mijn oren los.
Laat zijn oren los.
Schreeuw niet zo, ik deed mijn werk.
Schreeuw niet tegen hem.
Jij bent de baas, maar
dat boeit me niet.
Die pijl die je voor me hebt, schiet je niet.
Geef me een paar dagen
en je wilt mijn speer niet loslaten. Snap je me?
Laten we kalmeren en ademen.
Eén, twee, drie.
Laten we in een rij gaan staan.
Hoe wisten ze wat er met Armando is gebeurd?
Zag je hoe ze naar me keken? Nee, zo gênant.
Het is een vreemde situatie, want...
Wat als...
Beatriz, ik moet je spreken.
Ik heb het druk.
Je privéleven boeit me niet.
Ga maar met Armando naar bed.
Dat gevangenisgedoe is heel ordinair.
Ik maak me zorgen om Mila.
Sliep ze bij jou?
Mila? Niet bij mij. Ze verblijft bij jou thuis.
Ik weet dat ze bij mij logeert, maar gisteravond hadden we ruzie,
ze was onbeleefd en vertrok.
Ik heb haar gebeld en ze neemt niet op.
Is ze met iemand meegegaan? Wachtte iemand op haar?
- Ze is alleen vertrokken. - Dat is vreemd.
Laat me niet weer zitten.
BETTY, INKOMEND GESPREK
HIER BEGINT DE REFLECTIE VAN EEN NIEUWE MAN
- Welke is het? - Ja, Saúl Gutiérrez.
Meneer de voorzitter.
Saúl Gutiérrez, ja.
We wachten hier op u, meneer de voorzitter.
Kop op.
Bedankt.
Ik zweer dat ik alles terugbetaal.
Alles.
- Inderdaad. - Meneer de voorzitter.
En ik weet hoe.
Meneer de voorzitter.
Mijn vrouw. Mijn mooie dame.
Mijn redder.
Hallo, voorzitter.
Betty la fea, the story continues
Vertaling: Taribuka Translations
Creatief supervisor: Xander Purcell