Kur të thërras emrin tënd, dil dhe më trego datën e lindjes.
Ju dëgjoni emrin tuaj, ju do të zhvendoset në një qeli tjetër mbajtëse. Nga atje, gjykata.
- Qëndroni në radhë. Brendon Johnson. - Po, zotëri.
Tahir Ibrahim Abdi.
Nuk ka letra.
Jo. Asnjë fletë tjetër regjistrimi.
Nigerian: Erdhi me vizë në vitin 2008...
dhe e ka tejkaluar pritjen e tij.
Në rregull.
Nënshkruani këtu.
Faleminderit oficer.
Dhe këtu.
- Faleminderit. - Nënshkruani këtu për sendet tuaja personale.
faleminderit.
- Po dreq me mua? - Jo, ju thjesht po bëni punën tuaj.
Nuk ka arsye që të jem i pasjellshëm.
Tani, polici kush ma bëri këtë në fytyrë,
- kjo është një histori tjetër. - Dëshironi të bëni një ankesë?
Jeni qesharake. me pelqen ti.
nuk me pelqen. Tani, largohu nga këtu.
Mund të shkoj?
Akuza u reduktua në sjellje të çrregullt që është kundërvajtje civile, jo krim.
ICE thotë, derisa të kryeni një krim, ju nuk jeni një prioritet i dëbimit.
- Faleminderit oficer. - Mirë, dil jashtë.
Jo, jo, jo.
Xheri. Xheri!
- Nuk kisha zgjidhje, Tahir. - Çfarë ndodhi?
- Kishte shumë prej tyre. - Çfarë ndodhi me gjërat e mia?
Dikur kishte një mirëkuptim mes llojit tonë. Një kod.
- Unë shikoj gjërat e tua, ti të miat. - Jo më.
- Kështu thamë. - Epo, më fal, Tahir.
- Por kishte shumë prej tyre. - Ne rregull.
- Edhe djem të mëdhenj. - Mirë, në rregull. je ne rregull.
Xheri...
Ti ke veshur çizmet e mia.
- Çfarë? - Këto janë çizmet e mia.
Ata bëjnë disa çizme të mira dimërore.
e di. Kështu thashë kur i mora.
Tani janë çizmet e mia, Tahir.
Ata janë çizmet e mia tani.
Kthehu përsëri të premten. Ne do të donim t'ju shohim të dyve.
Ju ktheheni për drekë sa herë që dëshironi.
Mirë që të shoh. A jeni kthyer?
Jo. Jo, më duhen vetëm disa rroba dhe shtroja. Gjërat e mia janë vjedhur.
- Si? - E lashë hapur derën e penthouse-it tim.
Eja brenda. Është një mijë gradë.
Nuk dëshiron të kthehesh në program?
Jo. Vërtet, jo. Unë vetëm duhet disa rroba dhe shtroja.
Nuk mund të jap vetëm rrobat, Tahir.
Marrja e veshjeve është të enjten ndërmjet tre dhe pesë.
Jeni të mirëpritur të ktheheni atëherë. Dhe ne nuk japim shtrat.
- Do të bjerë shi këtë mbrëmje. - Pra, pse të mos qëndrosh këtu sonte?
Kthehu Tahir.
Unë nuk duhet të jem këtu.
Kjo është pikërisht ajo ku duhet të jeni.
- Më falni, mund të kurseni një cigare? - Oh, sigurisht.
- Ja ku shkoni. - Faleminderit.
A mund të kem një tjetër? Ju lutem?
faleminderit.
Më falni, a mund të kurseni ndonjë ndryshim?
Faleminderit shumë. faleminderit. Kalofshi një ditë të mbarë.
Më falni, a mund të kurseni një cigare? faleminderit. Mund të kem edhe një?
Më falni, a mund të kurseni ndonjë ndryshim?
Më falni. Më falni.
Më falni.
Më falni, a mund të kurseni ndonjë ndryshim?
Mund të kurseni ndonjë ndryshim?
Hajde.
Ndaloni të më ndiqni.
Cili është problemi juaj i drequr?
- Kjo është xhaketa ime. - Çfarë ju?
Kjo është xhaketa ime. E ke kthyer në rrugicën e Xherrit.
- Është njëqind gradë jashtë. - Është e imja.
Dëshironi xhaketën tuaj? Ju dëshironi vetëm tuajën xhaketë atëherë do të më lini vetëm?
Unë dua vetëm atë që është e imja.
Këtu.
Tani, shko!
Shkoni!
Dilni nga ura.
Unë e di pse njerëzit vijnë këtu.
Unë dua të shkoj! Unë dua të shkoj!
Dua të shkoj, të lutem!
Unë dua të shkoj! Unë dua të shkoj!
Qëndroni këtu për një minutë.
Të bëra një shtrat. Në fund.
Më vete, e dini?
Unë do të fle këtu.
Mirmengjesi.
Hani. Nuk ka asgjë nga ju.
Cili është emri juaj?
Në rregull, tani bie daullen. Gati?
Shkoni!
Hajde.
Majtas poshtë. Shkoni! Tani ju. Tani ju.
faleminderit.
Jo, jo. faleminderit.
Jo, jo. faleminderit. Zonjë, ne nuk kemi para.
- Atëherë pse qëndrove në këtë linjë? - Çfarë?
- Pse nuk qëndrove në këtë rresht? - Të dreqin.
- Cili është problemi? - Endacaki do para.
Ajo kurvë! Ndoshta... ajo mund të thith karin tim së pari.
Nuk ka para të mjaftueshme në botë për të më bërë të prek karin tënd të vogël.
- Ju flisni frëngjisht? - Po pse jo?
Sepse unë jam në rrugë? Apo sepse jam një amerikan budallaqe?
- Jo, thjesht nuk menduam se flisnit frëngjisht. - Asnjëherë mos gjykoni një libër nga kopertina e tij.
Dëgjo, i dashuri im...
ai sapo u kthye nga një turne në Irak...
dhe ai bëhet pak i dridhur kur njerëzit janë të vrazhdë me mua.
Pse të mos i tregosh sa shumë ju pëlqeu muzika e tij.
faleminderit.
Mirupafshim... dhe mirë se erdhe në Amerikë!
Çfarë ndodhi sapo?
Thjesht atyre u pëlqeu shumë muzika juaj dhe nuk dija si ta shprehte.
- Ju pëlqejnë filmat? - Unë po.
- Po ju? - Të pëlqen... të pëlqen Robert DeNiro?
- Unë po. - Po ju?
Mirë, jeni gati?
Po me flet?
- Çfarë? - Dua të të bëj një pyetje.
Në rregull.
A besoni vërtet?
- Po. - Po. Unë... Po.
Por dua të them...
- a beson vërtet? - Me gjithë zemër.
Në rregull.
- Çfarë? - Duket pak e pajustifikuar, apo jo?
Pse?
Hajde!
Çfarë?
- Ti je endacak. Ju jeni një tranzit. - Pra?
Kështu që ai nuk duket se ka ju ka pëlqyer shumë, apo jo?
Profeti tha:
Shikova në parajsë dhe në shumicën nga banorët e tij ishin të varfërit.
- Pra? - Pra, në parajsë ...
të varfërit do të kenë shpërblim.
Pasi ke vdekur?
Kjo është e përshtatshme, apo jo?
Keshtu thua ti.
Keshtu thua ti!
Përveç kësaj, ai më bekon gjatë gjithë kohës.
Si kështu?
Hej! Blej diçka.
Më duhen vetëm disa ditë. Mund të më jepni disa ditë?
Disa ditë.
Unë nuk mund ta bëj këtë. dua të them, pse do ta bëja këtë?
Sepse nuk e kam, kështu që nuk mund t'jua jap.
- Ke diçka. - Kam pesë dollarë të ndyrë.
Shiko, e do? Mund ta kesh.
Çfarë do të bëj me pesë dollarë?
Pra, më jep disa ditë.
Ose mund të jesh i sjellshëm me mua.
- Tahir! - Hiqe atë nga unë!
- Ndalo! - Hunda ime!
Unë i kam borxh para.
Ju heshtni. Nuk ka rëndësi se sa i detyroheni atij.
- Njeri, pse dreqin? - Sepse ajo është gruaja ime.
Po, për çmimin e duhur.
Dreq, burrë!
Fytyra ime e ndyrë. Mut.
- Sa ju ka borxh ajo? - Gjysmë pako.
- Çfarë është kjo? - Pesëdhjetë dollarë, o nënë e çmendur.
Ja, kam dhjetë, njëzet, tridhjetë, dyzet.
Janë të gjitha paratë që kam në botë.
Nëse të shoh përsëri pranë saj, do të më shihni përsëri.
Hiq mendjen tënde të ndyrë, burrë.
Jo tani.
A ndjeni pendim?
Unë bëj.
A zgjidh kurrë për të bërë përsëri mëkatin?
po.
A keni bërë dëmshpërblim për këtë mëkat?
U bë një shpërblim?
nuk mundem.
Njeriu që ke rrahur?
Cilido qoftë mëkati, ai është privat çështje mes jush dhe Allahut.
Nëse pendimi është i sinqertë, ju duhet vetëm të pyesni.
Allah, më fal.
Ai do të falë.
Unë lutem për t'u penduar, jo për falje.
Allahu fal, Tahir.
Objektivi është të falesh, për të mos u gjykuar dhe dënuar,
por ju duhet të bëni kompensim.
Duhet ta vendosni drejt.
E morët atë që ju nevojitej?
Ju?
Jo. Ditë e keqe.
Do të jemi të uritur sonte.
Çfarë po presim?
Që Zoti të sigurojë.
Çfarë?
Duhet të shkojmë!
Hajde! Hajde!
Më falni!
Hajde!
Nxitoni, ejani.
Në këtë mënyrë. Ejani.
Tahir.
Shko, shko, shko, shko!
Këtu.
Hej!
Le ta lëmë.
Dikush është në shtëpi. Kjo është arsyeja pse dera është e hapur.
Njerëzit e pasur janë të pakujdesshëm. Kjo është arsyeja pse është e hapur.
Hana.
Hana!
Hana.
Ku je, Hannah?
Hana!
- Nuk është shumë, por është shtëpia. - Duhet të ikim tani.
- Pse? - Është shtëpia e dikujt, Hana.
- Por ata nuk po e përdorin atë tani. - Çfarë?
- Janë në plazh. - Hidhe pijen poshtë.
Shikoni, ata kanë fëmijë! Është verë. Ata janë të pasur.
Ata janë në plazh. Hamptons.
- Ndoshta edhe Evropa diku. - Jo, jo!
- Patjetër në plazh. - Jo, Hannah, nuk mundemi.
Tahir, na duhet diçka e mirë.
Kjo është diçka e mirë.
Kjo është e gabuar. Është e rrezikshme.
Unë dua të godas.
Mund të shkelmoj në këtë vend.
E gjeti.
Iku deri në shtator.
Mirë, por ne i mbajmë çantat tona e mbushur nga dera.
A e keni bërë këtë më parë?
Çfarë të bëj?
Jo sonte. Nata fiton gjithmonë. Filloni nesër.
Sonte ne festojmë.
Kështu që unë jam zbathur.
Këpucët e burrit nuk i rrinin.
Më vjen era e pulës. E gjetët pulën?
Ndihem pabesueshëm budallallëk papritmas.
Unë duhet të dukem si një Goldilocks zombie.
Këtu duhet të thoni diçka.
Në fakt... në fakt, mos... mos thuaj asgje.
- Unë thjesht do të qëroj patatet. - Kam harruar si të flas për një sekondë.
Ju jeni më e bukur sesa kam fjalë për të.
Le të mos e teprojmë.
Pse nuk e shtroni tryezën?
Kam gjetur rrogoza dhe gjithçka brenda.
Vetëm sepse diçka është e vështirë të kuptosh nuk do të thotë se nuk është e vërtetë.
Sa vjeç mendoni se është bota?
Rreth katër miliardë e gjysmë vjet të vjetra.
Mirë, mirë. Pra, ju nuk jeni një kreacionist.
A keni qenë ndonjëherë në Nigeri?
Unë jam nga Lagos. Ne kemi rrokaqiej dhe një sistem hekurudhor.
Më imagjinon duke vrapuar rreth me një mbathje?
Mirë, mirë. Pra...
Ne kemi vërtetuar se ju nuk jeni një kreacionist dhe unë jam një racist kufitar.
Sa kohë ka njeriu në tokë?
Rreth njëqind e tridhjetë mijë vjet.
Dhe kur u shfaq Zoti?
Abrahamit rreth katër mijë vjet më parë.
Pra, për njëqind dhe njëzet e gjashtë mijë vjet
të varfërisë dhe sëmundjes së pandërprerë,
Zoti ishte mirë me të?
Ai thjesht u ul në duar dhe pastaj katër mijë vjet më parë
vendos të bëjë diçka për të?
Unë nuk pretendoj të kuptoj.
Unë e di këtë, kur falem jam me Allahun.
Ai më flet vetëm.
Ai flet, jo në mendjen time, por për zemrën time.
Çfarë besoni ju?
Epo, besoj se kam nevojë për një pije tjetër.
Jo, e kam fjalën. Çfarë besoni ju?
Nëse nuk ka asgjë, nëse nuk ka asgjë atëherë si i shpjegoni të gjitha këto?
Nuk arrij ta kuptoj.
Epo, vetëm sepse nuk mund ta kuptoni diçka nuk do të thotë se nuk është e vërtetë.
Tani thjesht po tregoheni të zgjuar. Përgjigjuni pyetjes.
Unë besoj në shpërthimin e madh.
Në rregull.
Pra, kush e bëri shpërthimin e madh?
- Epo, ky është problemi. - Po.
Por nuk shoh asnjë arsye për ta zgjidhur atë me një problem edhe më të madh.
Çfarë do të thotë?
Çfarë e bëri Zotin?
- Epo, Allahu është i përjetshëm. - Megjithatë, është e vështirë të vërtetohet, apo jo?
Pse nuk mund ta shohim Zotin? Ku jeton ai?
Dhe pse ai kthehet ndryshe i mirë njerëz në vrasës në emrin e tij?
-Ti je qesharak. - Në çfarë mënyre?
Në mënyrë kontradiktore.
Unë nuk jam muslimani i parë që pi.
Nuk po flas për një birrë të poshtër para Ramazanit. Ju pini siç duhet.
- Ju përdorni këtë ilaç që ju dëmton. - Po flisni për disonancën konjitive.
Heroina zbut dhimbjen, por ndoshta do të më vrasë.
Por kjo supozon se unë shoh disonancë dhe jo njohja.
Më duhet të përdor dhomën e pluhurave.
jeni lodhur?
Nuk jam ende gati për të nesërmen që do të vijë.
Eja në shtrat me mua.
Unë kam jetuar në një vend si ky.
Unë flija në një shtrat të tillë.
- Unë isha i martuar. - Është në rregull, Hannah.
E di që është mirë.
Ai ishte kirurg. Ai u regjistrua në rezervë pas 11 shtatorit.
Dhe pastaj dikush erdhi në shtëpinë time dhe më tha se ishte larguar, ashtu si ai.
Kafeja në dorën time ishte ende ngrohtë kur ai ishte larguar.
Ai u vra në një sulm terrorist në një pikë kontrolli ushtarak.
Nuk dija si të isha në botë pa të.
Dhe tani kam bërë një rrëmujë të tillë.
Nuk di si të jem në botë fare.
Këtë herë do të jetë ndryshe.
Pikërisht e njëjta gjë do të jetë edhe këtë herë.
Hana?
- Hana. - Të lutem, mos hy.
Kjo është e keqe. Kjo është e keqe. Diçka nuk shkon.
Unë e kam bërë këtë më parë. Unë po ju them këtë.
Unë po ju them se diçka nuk është në rregull. Ju e dini se njerëzit kanë hemorragji nga kjo.
Ti e di që mund të kesh një aneurizëm të ndyrë nga kjo. Koka ime e ndyrë po vdes këtu.
Ke ardhur deri tani, Hannah. Ne jemi gati atje.
Nuk jemi askund. Unë jam i vetmi person këtu me dhimbje.
Dreq këtë! Unë mund të bëj atë që zgjedh! Unë zgjedh.
- Unë zgjedh dhe ju mund të më ndaloni. - Ke të drejtë, nuk mund të të ndaloj.
- Ashtu është! Nuk mund të më ndalosh! - Ke të drejtë, nuk mund të të ndaloj.
Gjumi do të ndihmonte.
Më duhet të bëj disa para. A do të jeni mirë vetëm?
- Më falni. Po të shikoja duke luajtur. - Po.
Ti je... mire je. Dua të them, ishte vërtet diçka.
faleminderit.
Kënaqësia ime.
cfare deshironi?
Kështu që unë po flisja me ata ... ata... djemtë atje
dhe ata thanë atë të kishin parë me të.
Kjo është vajza ime, Hannah.
A është kjo e dashura jote?
Unë nuk jam me askënd. Unë nuk e njoh vajzën tuaj. me vjen keq.
Kjo është vërtet e rëndësishme për mua. A do të shikoni përsëri, zotëri?
Vetëm... Jam i sigurt se ajo ka ndryshuar. Është një foto e vjetër, por...
Unë mendoj se ju mund ta njihni atë.
Ju lutem, thjesht... vetëm të lutem shikoje sërish.
Nuk kam nevojë. Ata burra thjesht morën paratë tuaja.
me fal qe te bezdis. une...
Jo, jo. E shihni, jo, më vjen keq. Unë nuk e blej atë.
Unë nuk e blej atë. Dhe unë do t'ju them pse, Unë kam qenë jashtë perëndimit.
Dhe unë dola në pension atje disa vjet më parë.
Por çdo muaj për 3 dhe vjet e gjysmë, po kthehem këtu
të kërkoj vajzën time dhe nuk mundem ju them sa pista të rreme kam.
Ju e dini, le të njerëzve ju gënjejnë për të marrë paratë tuaja,
por askush nuk e tha atë djalë atje, pikërisht atje, ai e njeh vajzën tënde.
Sepse kjo do të ishte një gënjeshtër e trashë, sepse Do të kthehesha dhe do të vija të merrja paratë e mia.
Besoj se e njeh.
Kështu që unë do t'ju kërkoj një nder.
Mirë, ky është Jake. Ky është Jake.
Ai ka nevojë për nënën e tij.
me fal per hallin tend.
Vërtet, nuk e njoh.
Nëse përqendroheni mjaftueshëm ju mund të ndryshoni ngjyrat e dritave.
Meqë ra fjala, ky nuk është besim, është vullnet.
Ju do të thoni se Zoti mund të ndryshojë ngjyrat. Unë them se mundemi.
- Eja, provo me mua. - Jo.
- A nuk na tha Zoti që të provojmë çdo gjë një herë? - Jo, nuk e bëri.
- Pse jo? - Sepse disa gjëra janë thjesht të gabuara.
Pra... ai e mbuloi tokën shumë heroinë e varur dhe shumë e shijshme,
- por ne nuk duhet ta përdorim atë. - E drejta.
- Pavarësisht se rritet natyrshëm në tokën e tij. - Ashtu është.
Çfarë shakaxhi i vogël i poshtër është Zoti.
- Jeni të përqendruar? - Ndalo tani.
-Turp për ty. - Më falni.
Turp për ju.
Ju keni një fëmijë dhe ai nuk ka asgjë.
Pa nënë, pa baba dhe për çfarë?
- Sepse je i thyer? - Çfarë po bën?
Shikoni fotografinë. Ai është vetëm.
Nuk keni parë kurrë një djalë që duket më i vetmuar. Shikojeni atë!
Dhimbja ime është shumë gjëra. Më ka bërë sillem në mënyra për të cilat më vjen keq
dhe në mënyra që ende nuk e kuptoj plotësisht,
por e vetmja gjë që di, është dërrmuese biznesin tim të ndyrë.
Flisni me mua. me thuaj, si mund ta bësh këtë? Kush jeni ju?
Kush jam unë? Unë jam një grua me burrin e vrarë,
një varësi nga heroina dhe një fëmijë që nuk kam qenë nënë.
Kush dreqin je ti?
Ti di gjithçka për mua. Ti më ke lënë pa hije,
dhe nderkohe nuk e di një gjë e ndyrë për ty.
Jo një gjë. Kush jam unë? Kush dreqin je ti?
- Ti nuk dëshiron të dish se kush jam unë. - Mendoj se po.
Unë vij nga një vend më i dhunshëm nga sa mund ta imagjinoni.
po.
E pashë gruan time nxorrën nga poshtë shtratit tonë.
Përdhunuar dhe vrarë ndërsa unë fshihesha në një dollap me djalin tonë.
Gjatë gjithë kohës ajo dukej në mua dhe unë e shikova atë.
Dora ime ende mbi gojën e Ibrahimit tim.
Më pas vrapuam në rrugë të fshihesh në një turmë,
por në atë turmë, një plumb zgjodhi djalin tim.
Do të jepja gjithçka për të qenë përsëri me të.
Do të jepja gjithçka për të parë përsëri djalin tim.
Prandaj nuk te kuptoj.
- Më fal, Tahir. - Nuk kam mbaruar.
Në rregull.
Në varrim, një burrë erdhi tek unë ...
dhe ai tha: Tahir, Islami është një lule e bukur...
por ndonjëherë ka nevojë për gjemba.
Të nesërmen u bashkua me Boko Haram.
Çfarë është Boko Haram?
U bëra vrasës i grave dhe i fëmijëve.
Kam djegur kishat.
Kam djegur shkolla, komisariate, postblloqe ushtarake.
Ky jam unë.
I shikoja njerëzit që digjeshin dhe për asgjë.
Pashë njerëzit të vdisnin si burri yt.
Nuk ka paqe në të, Hannah.
Hannah, më vjen keq.
Ju lutem jo.
Mos.
Mund të kthehesh në jetën tënde, Hannah.
Mund t'i ktheni të gjitha.
Ju lutem mos.
E kuptoj që kam nevojë diçka ndryshe.
Unë u përpoqa të zhdukem ...
por djali më mbajti në jetë.
Ajo që bëra është e pafalshme.
Mund të më ndihmoni të kthehem tek ai?
Kush jeni ju?
Zot, më jep qetësinë të pranoj gjërat që nuk mund t'i ndryshoj,
guxim për të ndryshuar gjërat që mundem, dhe mençuri për të ditur ndryshimin.
- Në rregull, faleminderit për ndarjen e të gjithëve. - Faleminderit.
Tani mbani mend, këto janë dhomat tuaja, ju të gjithë. Vazhdoni të ktheheni.
Funksionon nëse e punoni, apo jo?
Më falni. Hej, Hun. Ku po ikni me kaq nxitim?
...ajo zgjatje. Nuk doja ta humbisja takimin.
Por duhet t'ia jap pronarit para se të mbyllet në 6.
Përndryshe ne do të jemi jashtë veshit tonë. Kështu që unë me të vërtetë duhet të vrapoj.
Ju ikni, por unë dua që ju të mendoni rreth ndarjes ndonjëherë, mirë?
- Mirë, do ta bëj. Shihemi! - Shihemi. Faleminderit që erdhët.
- Faleminderit, Franklin. -Kujdes. Faleminderit gjithashtu për ndarjen.
- Si shkoi? - Ajo ishte tepër e bukur.
Ajo na dha një zgjatje dhjetë ditore ndërsa rasti ynë shqyrtohet.
Të cilën ajo më kujtoi do të mohohej sepse
ju nuk keni letrat tuaja dhe ne nuk jemi martuar, por...
me ardhjen e stuhisë, nuk e di.
Ajo zgjodhi të ishte e mirë.
Ajo madje më la të nënshkruaj për ty kur i thashë sa e sëmurë je.
Duhet ta kishit parë fytyrën e Terry-t poshtë kur i dorëzova letrat shtesë.
Mendova se do t'i thyente dhëmbët, ai shtrëngoi nofullën aq fort.
si ndihesh?
Pak më mirë mendoj.
Unë do t'ju bëj një tas e ujit të nxehtë në avullore.
Pra, çfarë do të bëjmë? Na duhet një plan.
Ne kemi një plan. Ne do t'ju bëjmë mirë.
Dhe pastaj do të na gjej një vend për të lëvizur në dhjetë ditë.
Dhe pastaj për tre javë, do të mbaroj stazhi im dhe mund të gjej një punë të duhur.
Pra, nëse nuk mund të gjejmë një vend në dhjetë ditë, Unë do të shkoj në një strehë për burra.
- Jo, ne rrimë bashkë. - Dhe ju do të shkoni në strehën e një gruaje.
Sapo na dhanë 10 ditë. Pse po përpiqesh të më heqësh qafe para se të kem provuar?
Thjesht duhet të di që je i sigurt.
Geez.
Si një plak i vrenjtur.
Hajde, inatosur.
Ul kokën poshtë.
Si ndiheni sot?
E keni bërë takimin tuaj?
Por gati sa më mungoi sepse të gjithë çështjes së zgjerimit.
- Nuk mund të lejosh të humbasësh, Hannah. - Nuk më ka munguar.
Unë do t'ju them atë që nuk mund ta përballoj.
Nuk kam mundësi të kaloj një dimër në një streha e grave rreth një grupi të varurve.
Ndoshta jeni gati të shkoni në shtëpi.
A do të vini?
Nuk jam ende gati.
Kur shkoj në shtëpi tek ai, Dua që këtë herë të jetë për mirë.
Kjo është qesharake.
Sot kuptova se mund të shoh të ardhmen.
Nuk e kam fjalën në një mënyrë paranormale, thjesht...
Nuk e kisha dhënë u mendua shume per nje kohe...
por pastaj...
sot munda të shikoja jam kthyer me Jake.
Dhe pastaj e pashë atë pak më të vjetër.
Ai po ecte në një rrugë diku.
Ai u mbajt për dore me ju.
Na pashë në diplomimin e tij.
Tahir, na pashë të moshuar bashkë.
A mund ta imagjinoni?
Nuk kam mundur të shoh ka kaluar një ditë kaq e gjatë.
Dhe...
Sapo mendova për...
çfarë do të bënim dhe...
ku do të shkonim.
Ishte bukur, e di?
E thjeshtë.
Por më dukej sikur kishte magji në të.
Sikur mund të lëvizja horizontin.
Zoti...
- Zoti... - Abdi.
Abdi kishte një atak kronik astmatik
që ndoshta është për shkak ndaj një kombinimi të gripit
që thua se vuante dhe ndoshta pluhuri nga dhoma e hotelit.
Nuk është e pamundur që avulli ju thoni se ai po thithte
veproi si shkas për sulmin e astmës.
Është shumë e vështirë të dish. Është e rrallë, por ne e shohim atë ndonjëherë, gjithashtu.
Por ai tani është i qëndrueshëm.
Ne e kemi atë në një maskë frymëmarrjeje dhe është duke e furnizuar me oksigjen dhe Albuterol.
Dhe ai gjithashtu po merr një steroid. Quhet prednizon.
Është për ta ndihmuar atë të marrë frymë. Është një nga steroidet kortikale.
Ajo imiton gjëndrën mbiveshkore dhe vepron si një anti-inflamator.
Por ai do të jetë mirë, apo jo?
- Oh, ai do të jetë mirë. - Mirë.
- Faleminderit. faleminderit. - Jeni shumë të mirëpritur. Unë thjesht...
A mund të qëndroj me të?
Je i martuar?
Ne jemi bashkë.
Ajo që i duhet tani zotit Abdi është pushimi.
Mendoj se është më mirë të kthehesh nesër gjatë orarit të vizitës.
- E kuptoj. - Mirë?
- Faleminderit. - Mirë se erdhe.
A më ka munguar shtetrrethimi?
Terry. Terry.
- Nuk më ka munguar shtetrrethimi. - Nuk është shtetrrethimi. Statusi juaj është ndryshuar.
Më falni?
Statusi juaj... ka ndryshuar.
Unë kam një dhomë për dy persona. Ju nuk jeni më dy persona.
Keni marrë njoftimin për zgjatjen qe te dhashe...
- Kjo është nënshkruar ... - Për dy persona.
Ju jeni vetëm një person.
Më vjen keq, por nuk mundem me ndërgjegje të pastër ju jap dhomën.
Pse po e bën këtë?
A është e zënë ajo dhomë?
Po e humbisni pikën, Hannah.
Mendje e keqe, e di këtë, Terry?
Çfarë ndodhi me ju?
Çfarëdo që të ka ndodhur të të bëjë një budalla të tillë?
Sido që të ishte, shpresoj që të dhemb.
Shpresoj t'ju zgjojë natën të përhumbur, ti sadist i trishtuar i ndyrë.
- Shijoni rrugët, Hannah. - E di çfarë? Shko dreq veten, Terry.
Më falni, zonjushë.
A e keni kaluar triazhin?
Na vjen keq. Jo, nuk jam pacient.
me fal zonjushe, por ju do të duhet të largoheni.
I dashuri im është këtu. Në katin e sipërm.
Nuk kam ku të shkoj tjetër.
Ka kaluar shtetrrethimi në strehimore.
A thua burrin tënd?
Të afërmit tuaj më të afërt, apo jo?
- Po, burri im, ashtu është. - Epo, në rregull atëherë.
Vetëm për sonte.
- Nuk dua të të shoh këtu nesër mbrëma. - Nuk do.
Unë do t'ju hedh jashtë.
faleminderit. Faleminderit shumë.
- Përshëndetje. - Hej!
Më vjen keq që nuk kam qenë këtu. Kam vrapuar gjithë ditën.
ku keni fjetur?
Po përpiqem të zgjidh çështjen e Terry-t. Nuk mendoj se do të funksionojë.
- Keni vend për sonte? - Po. Gjeta një vendosje.
Megjithatë ishte e vështirë. Gjithçka është rezervuar për shkak të stuhisë, kështu që...
- Nuk mund të rri gjatë, por... - Shkoni. Ju nuk dëshironi të humbisni shtetrrethimin.
gomar.
Ti dreqin me ke frike.
- Me ke munguar. - Nuk do të kem më shumë.
Ata do të më lënë të shkoj nesër.
Ne e kemi vëzhguar për tre ditë.
Ai është ambulant dhe është mjaft mirë të largohet nga spitali.
- Nëse ai vazhdon të marrë mjekimin e tij... - Vërtet? Sepse jashtë është 20 gradë.
Dhe nga rruga, ju kërkohet të trajtoni të gjithë
pavarësisht nga statusi i imigracionit.
Kjo nuk ka lidhje me statusin e tij si emigrant ilegal.
E kemi kujdesur mirë. Ai ka pasur kujdes i madh. Ai është thjesht mjaft mirë ...
Më falni. Është një mut. me vjen keq. Ju e dini atë.
E dini se bëhet fjalë për një shtrat. Ai nuk është aq mirë sa të largohet.
me vjen keq. Çfarë ju kualifikon për të bërë atë prognozë?
Nuk duhet të jesh mjek për të parë se ai nuk është aq mirë sa të largohet.
Në fakt, po, po. Kam kaluar katër vjet si universitare.
Katër vjet në shkollën e mjekësisë, tre vjet në rezidencë,
dhe dy të tjerë në shoqëri. Të gjitha të gjë që më bën një citim të pacituar doktor.
Dhe për mendimin tim, ky pacient, Tahir Abdi,
është në formë dhe mjaft mirë të largohen nga ky spital.
Unë mbërtheva në spital.
Më vjen keq, Hannah. Është thjesht rregullore.
Ishte shtetrrethimi dhe kishte ende një varg njerëzish.
- Nuk më lejohet të mbaj shtratin tënd. - E di. e di.
Vetëm qëndroni të qetë. Më lejoni të bëj një telefonatë. Shihni nëse mund t'ju gjej një pozicion.
Trejsi? A foli ajo me Trejsin?
nuk e di.
Në rregull. Epo, uluni. Do të shkoj të shoh se çfarë mund të zbuloj.
Mirë, nuk e di me kë foli, por ne jemi padyshim plot deri në shpërthim.
Por ju gjeta një vend në Strehën e Grave të Rrugës Tillary.
Në Brooklyn?
Në rregull, kështu që duhet të shkoj në Brooklyn.
Ishte e vetmja gjë që munda të gjeja.
Zakonisht furgoni ynë do të ishte këtu për të... të çoj atje,
por për shkak të stuhisë.
Shiko, këtu.
Ju do të dëshironi të merrni R në... Jay Street.
Dukesh i ngrirë.
Unë kam arsye për të.
Nuk ke ku të shkosh?
Jo, jo sonte.
Është një natë e vështirë për të dalë. Nuk është e përshtatshme të futësh një qen brenda.
Vajza ime është në moshën tuaj.
Oh, po?
Si e ka emrin?
Dëgjo, nuk mund të të lë të hysh këtu.
Ata kanë kamera në të gjithë hollin
dhe është më shumë se sa vlen puna ime, por nëse shkoni rreth bllokut,
Unë mund të të lë në shpinë dhe mund të flini në dhomën e bojlerit.
- Vërtet? - Po, vërtet.
Kështu që unë do t'ju takoj prapa.
Në rregull? Është një derë e madhe metalike e gjelbër.
- Mirë. - Mirë.
- Faleminderit shumë. - Oh, ju mirëpresim shumë.
Nuk mund të arrije vdekjen tënde atje, a mundemi?
me vjen keq. Nuk është shumë.
Oh, jo. Është perfekt, sinqerisht.
Ka më shumë batanije atje.
Është shumë e sjellshme nga ana juaj, me të vërtetë.
Unë kam filluar të ndjej përsëri këmbët e mia.
Çfarë prisni?
Epo, tani jam në siklet.
Dua të them se po merr një shtrat për natën...
kështu që nuk kemi pse... por ju e dini...
ky është Nju Jorku. Nuk është një qytet për asgjë.
Shikoni. Më lër të shikoj fytyrën tënde.
Maria.
Vajza ime quhet Mari.
Ju pyetët më herët.
Ajo u martua me një djalë të vërtetë të pastër.
Ata jetojnë në Jersey City.
Tre femije.
Dëgjo, më duhet të largohesh nga këtu deri në pesë.
Më së voni pesë e pesëmbëdhjetë, mirë?
Do të të zgjoj në katër e dyzet e pesë. Unë do t'ju sjell një kafe.
Në rregull?
Shiko, meqë nuk je i martuar,
qyteti do t'ju sjellë një kohë të vështirë nëse doni strehë së bashku.
Do të shkojmë në BAT për t'ju marrë një vend,
por për mundësinë më të mirë, duhet të mbledhim disa dokumente
dhe kjo do të marrë disa ditë, ndoshta edhe një javë.
Më e mira që mund të bëj tani është të të marr ty në strehimore të veçanta për burra dhe gra.
Ai nuk mund të hynte në një strehë.
Ata thanë se ai ishte një...
rrezik dhe shqetësim me kollën e tij, kështu që...
e kthyen në spital që nuk do ta marrë as atë.
E shoh gjatë gjithë kohës. Njerëzit shtyjnë prapa dhe me radhë midis strehës dhe spitalit.
Dhe në fund, ata heqin dorë.
Thjesht nuk është një opsion.
Ai nuk mund të jetë në rrugë tani.
Kjo është arsyeja pse ne kemi vërtet nevojë për një vend ku mund të kujdesem për të.
Në rregull.
Shikoni, ne do të bëjmë gjithçka që mundemi,
por nuk ka vend ku mundem ju të dy në sonte si çift.
Këtu është një listë e disa nga dokumentet që do të na duhen.
Dhe ndërkohë, mund të organizoj një vend që ju të qëndroni sonte vetëm.
- Hej. - Hej.
- Të kam marrë një sanduiç. - E ftohtë.
- Ka fat? - Asgjë. As Abdul nuk kishte hapësirë.
Ju? As për veten?
Nr.
- Nuk gjeta gjë. - As për veten, Hana?
- Unë dua që ju të shkoni në shtëpi. - Unë dua që të ktheheni me mua.
Do të ishte më e lehtë për mua po të mos ishe këtu.
- Sa ilaçe ju kanë mbetur? - Mjaft.
kam mjaftueshëm.
Unë njoh një vend.
Unë e di një vend ku mund të shkojmë dhe qëndroni së bashku.
Jemi shumë mirënjohës. faleminderit.
Nuk jam i sigurt se kjo është një ide kaq e mrekullueshme.
Dua të them, ka pasur vetëm një nga ju herën e fundit.
Do të jetë njësoj si më parë.
Ne do të heshtim.
Do të dalësh nga këtu çdo mëngjes në pesë?
Po, zotëri. Faleminderit zotëri.
Në rregull. Do ta provojmë.
Unë me siguri do të doja t'ju ndihmoja njerëz, por nuk dua ta humb punën.
Ti e di...
Ku është inhalatori juaj?
Ku është?
Dhe steroidet?
Në rregull.
Unë jam këtu.
Merrni frymë. Merrni frymë.
Nxjerr.
Do të jetë në rregull.
Pra, kjo është pesëdhjetë.
Kjo do t'ju kushtojë tridhjetë e pesë
dhe steroidet janë...
- dy tetëdhjetë e pesë. - Dy tetëdhjetë e pesë.
E dini, unë humba kartën e tij të sigurimit. A ka ndonjë mënyrë që ju mund ta përpunoni atë?
Nuk mund të bëj asgjë pa recetë. A mund ta telefononi mjekun tuaj?
Cilat janë katër shifrat e fundit e tij sociale?
Përshëndetje?
- Përshëndetje? - Përshëndetje, kush është ai?
Jake.
Kush është ky?
A është gjyshi juaj atje?
Gramp!
Përshëndetje?
- Kush është ky? - Përshëndetje babi.
Hana? Hannah, je ti?
Ku jeni? Po vini në shtëpi? Më thuaj se po kthehesh në shtëpi.
Dua të kthehem në shtëpi, po.
Epo, ku je? Do të vij të të marr!
- Unë jam ende në Nju Jork. - Kjo është e mrekullueshme.
Mund të jem në aeroplan deri sonte.
Jo. Jo, nuk duhet ta bësh këtë...
Ndoshta thjesht mund të lidhni tela paratë për një biletë treni.
Hana, ti e di që nuk mund ta bëj këtë.
Më trego ku je. Do të vij të të marr.
Unë jam i pastër, babi.
- Të betohem në Zot. - Jo, nuk mundem. nuk mundem. Nuk mundem.
E vërteta është se më duhen paratë për të dashurin tim.
Ai është i sëmurë. Atij i kanë mbaruar ilaçet.
- Jo, jo, nuk mund t'ju marr para. - Unë nuk jam duke përdorur.
- Dhe ti e di pse. E ke thënë këtë. - Nuk po përdor babi. Betohem në Zot.
- Tashmë kanë kaluar katër muaj. - Këtë e ke thënë më parë, Hana.
E di, e di, e di që kam dhe e di si tingëllon,
por të premtoj këtë herë është e vërtetë.
- Pse më gënjeje për biletën e trenit? - Nuk e di. nuk e di.
Budallaqe. Budallaqe. Unë thjesht...
Ai është... ai është... ai ka nevojë për ilaçet e tij.
Ai është shumë i sëmurë dhe nuk e mendoja do të më besoni.
Ata kushtojnë treqind dhe shtatëdhjetë dollarë. une...
Epo, nëse ai është kaq i sëmurë, atëherë ti duhet ta çojë në spital.
Ne kemi qenë.
Shikoni...
Babi, e di që nuk duhet të më besosh.
E di që nuk të kam dhënë asnjë arsye.
- Të premtoj. - Jo, zemër. Po gënjen.
- Ti po gënjen, zemër. - Të lutem. Vetëm edhe këtë herë.
Ju lutem. Këtë herë është e vërtetë.
Dua të të besoj shumë, Hannah.
Ju mundeni.
Babi, mundesh.
Më duhen vetëm pak para...
dhe vetëm pak më shumë kohë dhe unë do të jem në shtëpi.
Nëse të jap para, atëherë unë jam pjesë e problemit, Hannah.
Dhe unë nuk mund të jem pjesë e problemit më. Unë nuk mund të të ndihmoj, Hannah.
Të dua. te dua. Por derisa të doni ndihmë...
- ...Nuk mund të të ndihmoj. - Dua ndihmë.
Unë dua ndihmë, babi.
- Ejani të na shihni. - Jo, po gënjen.
- Eja të na shohësh nëse nuk më beson. - Të dua. Të dua shumë.
te dua. Të dua, babi. Të dua, babi. Mos shko, të lutem!
Nuk mundem!
Dreqin!
Unë... vendos disa jastëkë që gjeta në garazhin tim
në vendin tuaj atje.
faleminderit.
Unë kam nevojë për disa para për ilaçe.
Mund të më ndihmoni?
Sigurisht, sa keni nevojë?
Treqind e shtatëdhjetë dollarë.
Në rregull.
Çfarë më bëjnë tre shtatëdhjetë?
Epo, çfarë prisni për këtë?
Nuk dua të negocioj me veten time, Hannah.
Thjesht më thuaj çfarë dëshiron të bësh për të,
dhe pastaj do të arrijmë në një kompromis.
Gëzuar Krishtlindjet laike për ju.
Si e bëtë këtë?
- Nuk e ke problem. - Jo, vërtet.
- Si ndodhi kjo? - Është një mrekulli e Krishtlindjeve.
Nga i ke marrë paratë, Hana?
- Nuk ka rëndësi. - Sepse po.
Mos u zemëro.
Unë dua që ne të jemi të lumtur sonte.
Ju jeni më mirë.
Unë duhet të di.
E thirra babanë dhe e pyeta për të marrë disa para për një biletë treni.
Hannah, duhet ta kishe blerë biletën.
E thirra përsëri. i thashë se e kisha gënjyer dhe i shpjegova pse.
Ai tha që nesër do ta bëjë transfero paratë për dy bileta.
Unë nuk do të shkoj vetëm, Tahir.
Unë nuk do.
Në rregull.
Nesër do të shkojmë.
Ne do të jetojmë, Tahir.
Dua të them, me të vërtetë... me të vërtetë jetoj.
Sonte është nata jonë e fundit me ju.
Ti e di që po vjen një stuhi tjetër.
Ne po ikim.
Në rregull.
do me mungosh.
e kam fjalën.
do me mungosh.
ku po shkon?
Jashtë perëndimit.
E bukur.
Më duhen pesëqind dollarë.
Hana?
Hana.
Jo për mua? Jo për mua?
Ti bastard i ndyrë.
Jo!
Këtu. Hani.
- Nuk jam i uritur. - Vetëm pak supë?
- Ndërsa është ngrohtë. Ju lutem? - Ndalo.
A i keni marrë ilaçet tuaja?
- Tahir? - Po.
- Nuk po ndihmojnë? - Jo.
Mirë, le të shkojmë në spital. Tani.
- Dhe pastaj çfarë? - Dhe pastaj do të shërohesh.
- Pastaj shkoj në burg. - Mos.
Dhe ju shpenzoni pjesën tjetër e jetes tende me pret.
Mos!
Ne jemi përpjekur shumë që ju ta bëni këtë.
Hana...
Unë dua që ju të shkoni në shtëpi.
Unë nuk do të të lë.
Më dëgjo, Hannah.
Unë kam një shans për të bërë një gjë e mirë me jetën time.
Më lër ta bëj.
Shtrihuni.
Eja, Hannah. Të lutem eja, Hannah.
Ejani.
Hana.
Shtrihuni.
Shkoni në shtëpi tek familja juaj.
Dhe unë do të shkoj në shtëpinë time.
Mbrëmë...
kam ëndërruar...
Ibrahimi vuri dorën në lumin Ongatu në shtëpi.
Dhe uji që rrotullohej rreth gishtave të tij ...
mori rrugën për në liqenin Çad...
dhe poshtë lumit Niger...
dhe në Oqeanin Atlantik.
Në të njëjtin moment...
Vë dorën time në lumin Lindor këtu...
dhe gishtat tanë u prekën.
Dora e tij e vogël...
në dorën time të madhe.
Do të doja të mendoja Unë do të shoh përsëri djalin tim
dhe ji me Izën...
por kam frikë se po shkoj në ferr për gjërat që kam bërë.
Ose më keq, se ke të drejtë dhe nuk ka asgjë.
Ju jeni njeriu më i sjellshëm që kam njohur ndonjëherë.
Ju jeni një engjëll.
Ju nuk do të shkoni në ferr.
Asgjë aq e përsosur sa ju mund të ekzistojë pa arsye.
Për çiftin që jetonte jashtë ndërtesës sime.