Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Od zarania dziejów
w opowieściach bożonarodzeniowych pojawiał się ożywiony bałwan,
mający wprowadzić w czyjeś życie magię.
Żadnej z tych bajek nie opowiedziano jednak w taki sposób.
ZAKOCHANY BAŁWAN
Kolejny piękny poranek w Hope Springs.
Pakujcie dzieciaki
i jedźcie zobaczyć coroczny konkurs rzeźb ze śniegu.
ZADZWOŃ PO FACHOWCA!
WITAMY W HOPE SPRINGS
COROCZNY KONKURS RZEŹB ZE ŚNIEGU – NASZA LOKALNA TRADYCJA
Dzień dobry.
U KATHY
WESOŁYCH I RADOSNYCH
Dzień dobry, Isaacu.
Dzień dobry, Kathy.
Obyś był po kawie, bo dzisiaj będzie młyn.
Naprawiłaś ogrzewanie?
Dzisiaj zadzwonię po gościa.
Nie dotrwasz do świąt, jeśli wcześniej zamarzniesz.
Ty martw się boczkiem, ogrzewanie zostaw mnie.
A jeśli zamarzniesz?
Kto wtedy podpisze mój czek?
Miło pana widzieć.
Zapraszam.
Dzień dobry.
Co tam u mamy?
Smacznego.
Więcej kawy?
Moja ulubiona klientka.
- Dzień dobry, Kathy. - Dzień dobry, Jan.
Macie dziś naleśniki z czekoladą?
Dzień dobry, panno Megan.
Zwykle serwujemy je tylko w niedzielę,
ale usmażę ci parę, jeśli mama się zgodzi.
Chyba możemy zrobić wyjątek.
Dziękuję, pani Kathy.
Nie ma za co.
Usiądźcie.
U KATHY
Wygląda świetnie.
Cześć, Kathy.
Z DRUGIEJ RĘKI U MEL I THEO
Cześć.
Kathy, co tu porabiasz?
Założyłam, że przez konkurs nie będziecie mieli czasu na obiad.
Kanapka z indykiem bez majonezu
i to samo, ale z obrzydliwą ilością majonezu.
- Indyk! - Dziękujemy.
- Za dobrze mnie znasz. - Jak się masz, skarbie?
Bardzo dobrze. Ciągle mam co robić w knajpie.
A poza pracą?
W porządku.
Gdy byłam młodsza,
mama zawsze chciała, żebym kogoś spotkała.
Ciągle powtarzała:
„Nigdy nie znajdziesz ciepła, dopóki nie wyjdziesz na mróz”.
Na któreś Boże Narodzenie postanowiłam jej posłuchać.
Owinęłam się ulubionym czerwonym szalem, poszłam do pubu
i poznałam mężczyznę moich marzeń.
Skarbie, możesz przynieść…
Co się dzieje?
Dostaliśmy go wczoraj.
Przypomina mi o wieczorze, gdy poznałam Theo.
Gdy tylko go zobaczyłam,
byłam pewna, że nie pojawił się tu bez powodu.
A potem weszłaś.
To urocze, ale nie potrzebuję go.
Uwierz, że nie wypuści cię bez niego.
Dobre rzeczy czekają na tych, którzy akurat stoją na mrozie.
Dzięki.
Brawo.
Ktoś tu robił pompki.
Wiesz co?
Zatrzymaj go.
WEJDŹ W CHŁODY Z NOWĄ ZIMOWĄ KOLEKCJĄ
Jak nie załatwi się w dziesięć sekund, zamienię go na złotą rybkę.
Dzień dobry!
Cześć.
Co to było?
Nie jestem pewna.
Sprawdźmy.
Ubrania!
Mam ręce. Mogę nawet nimi ruszać!
I mogę ruszać ustami. Mogę mówić!
Mówienie jest cudowne!
To niesamowite!
- To może spotkać też was. - Przepraszam.
Dzień dobry.
To ty.
Spójrz, co mi się stało.
Że co?
Byłem ulepiony ze śniegu,
a teraz jestem…
Nie ze śniegu. Dasz wiarę?
To naprawdę niewiarygodne.
Chyba jest ci bardzo zimno.
Skąd.
Czuję się świetnie.
Mam tu knajpkę.
Może wejdziesz coś zjeść?
Jeszcze nigdy nie jadłem.
To w porządku?
Tak. Mam jedzenie.
No dobra.
- A to kto? - Nie mam pojęcia.
Stał na zewnątrz bez płaszcza
i gadał do rzeźb ze śniegu.
A ty go tu wciągnęłaś?
Nie mogłam go przecież zostawić.
Ma urojenia, to jasne.
Wezwać gliny?
Szeryf Hunter zawsze przesadza.
Raz aresztował kogoś w kinie.
Za co?
Za otwieranie batoników. Podciągnął to pod zakłócenie miru.
Nikomu nic nie mówmy.
A jeśli jest niebezpieczny?
Twój kumpel je galaretki.
Dziękuję.
Nie wydaje się niebezpieczny.
Co tu się stało?
Kradzież z włamaniem.
- Co ukradli? - Ogrodniczki i kalosze, ale nie sklepowe.
To były rzeczy Theo.
Mel. Theo.
Dzień dobry, Hunter.
Ślubowałem, że będę was chronił.
Wczoraj was zawiodłem.
Przepraszam.
Powołam do życia zespół.
Znajdziemy sprawcę.
Nie musisz, nic się nie stało.
I tak miałem kupić nowe kalosze.
Coś się stało, ktoś wybija okna w moim miasteczku.
Jerry z Winchester przyniesie nam duży kawałek sklejki,
żebyśmy się nie wychłodzili.
- Co u rodziny? - Może zjemy śniadanie u Kathy?
- Na nasz koszt. - Nie mogę przyjąć śniadania.
To mogłoby wpłynąć na śledztwo.
To przecież mogła być wasza sprawka.
Czemu mielibyśmy to zrobić?
- Dla ubezpieczenia. - Ubezpieczenia za kalosze?
No dobra, nie podejrzewam was.
Mam nadzieję, bo znamy się od 30 lat.
Ja tylko…
Zajmuję się tą sprawą.
Wyciągnę konsekwencje.
Piękna skóra.
Kalosze może zatrzymać.
Jak masz na imię?
Nie wiem.
Może Jack?
Tu jest tak napisane.
To możliwe.
Cudowne imię. Brzmi super, prawda?
I to jak.
Miło cię poznać, Jack.
No dobra…
Pamiętasz coś jeszcze?
Ciebie z wczoraj. Patrzyłaś się na mnie i dałaś mi ten szal.
To chyba mnie ożywiło.
Potem błysnęłaś mi lampą w twarz.
Czy to jakiś żart?
Łapię.
Ulepiłeś podobnego do siebie bałwana, tak?
Źle się czuję.
Skąd wiesz o zdjęciu? Śledziłeś mnie?
Gorąco mi.
Bardzo gorąco?
Bardzo zimno.
Pewnie masz hipotermię.
- Chodźmy. - Dobra.
- Idziemy. - Dokąd?
- Do lekarki, ona cię zdiagnozuje. - No dobra.
Przestępco, odpuść se Bo inaczej złapię cię
Tutaj w Hope Springs
Może pani mówić głośniej?
- Odrobinę. - I na kaucję lepiej miej
Bo cię czeka jedna z cel Tutaj w Hope Springs
Nie, jesteśmy…
Dobrze.
Szefie!
- Podoba ci się? - Cudo.
- Kolejne przestępstwo. - Kolejne?
Obnażanie.
Facet biegał nago około 1.00.
Mortimer i Ethel widzieli go na spacerze z psem.
Jak wyglądał?
Jest mały i kudłaty.
Ten golas.
- Morty nie widział, zapomniał okularów. - A Ethel?
Nie opisała go.
Powtarza tylko, że robił ludziom przysługę.
Ed, jakimi słowami opisują mnie ludzie?
Irytujący? Żądny władzy?
Paranoik? Atencjusz?
Surowy dla przestępców.
Ludzie to szanują.
W ostatnich miesiącach nie wystawialiśmy nawet mandatów, a teraz,
na sześć tygodni przed ponownymi wyborami,
mamy falę przestępczości?
To przypadek czy spisek?
Co sugerujesz?
Burmistrz ma mi za złe odholowanie jego auta.
Które?
To trzecie.
- Nie przywoził prezentów do szpitala? - Dobroczynność to żadna wymówka.
Raczej by się nie obnażał, ma problemy z biodrem.
Definiują nas nasze czyny.
Nadszedł czas na czyny.
Złapiemy tego człowieka.
W czym…
- Kim jest twój przyjaciel? - To Jack. Poznałam go dziś rano.
Gdy go znalazłam, rozmawiał z rzeźbami ze śniegu.
Od kiedy? Nie wiem.
Jak się czujesz, Jack?
Dobrze.
Jesteś zimny.
Mówi, że nie pamięta nic sprzed wczorajszej nocy.
To niedobrze.
Byłem bałwanem.
To bardzo niedobrze.
Potrzymaj przez chwilę.
Dziwnie smakuje.
Nie jedz, trzymaj.
Dziwne.
- Co się stało? - Jakiś błąd.
Może muszę wymienić baterie.
Już dobrze.
Oba termometry pokazują, że ma poniżej zera…
Jest lodowaty, a chyba się poci.
Może się roztapia.
Żartowałam. Nie mówisz poważnie.
Daj nam sekundę.
Twierdzi, że to on?
I nagle ożył?
Tak. To ten bałwan zniknął.
Może mówi prawdę.
Jasne. A ja jestem królową Aldovii.
Jesteś lekarką.
Co naprawdę sądzisz?
Bożonarodzeniowe cuda jak Mikołaj, elfy i latające renifery?
Naukowiec we mnie wie, że nie powinny istnieć.
Ale świat byłby lepszy, gdyby istniały.
Nie do wiary.
A najprostsze wyjaśnienie?
To włóczęga z poważną amnezją.
A zaginiony bałwan?
Rozwalił go i ukradł mu szalik.
A zdjęcie?
- Przypadek. - Nieludzka temperatura?
Wadliwa partia termometrów.
Albo…
- To bałwan. - Byłoby super, co nie?
Nie możemy zostawić go samego na ulicy.
Potrzebuje pomocy. Co możesz zrobić?
Jack, spójrz na mnie.
Chcesz u mnie zostać? Zajmę się tobą.
Jako lekarka.
Wolałbym Kathy.
Co? Nie ma mowy.
Kathy ledwo potrafi zadbać o siebie.
- Bez urazy. - Jasne.
Ale jej ufam.
Jak mógłbyś mi zaufać?
Dałaś mi ten szalik.
To chyba on trzyma mnie przy życiu.
Znam cię całe życie.
Jasne.
Nie wolałbyś łóżka w szpitalu?
Co to za wzrok?
Dobra.
Dziękuję. Kocham cię.
- Nie. - Owszem.
- Wcale nie. - Tak. Kocham cię.
To mój dom.
Możesz zostać w pokoju gościnnym.
W lodówce jest jedzenie.
Możesz oglądać telewizję.
Proszę.
Co to?
To…
Wiesz co? Usiądź.
Siądź tam.
No dobra.
Powiedz, żeby mnie wypuściła.
Bardzo chętnie to zrobimy,
ale musimy ustalić, kim pani jest.
Jak to?
Wiem, kim jestem.
Wygląda jak dziewczyna z mojego liceum.
Nazywam się…
…wyraziste i konkretne smaki pozwolą…
No dobra, oto pilot.
Tym się włącza i wyłącza. Tym przyciskiem zmieniasz kanały.
Ten zmienia głośność.
Możesz pauzować i przewijać…
To twoja praca.
Gotowanie?
No tak…
Kiedyś gotowałam.
Gdy otworzyliśmy knajpę z mężem, często pomagałam w kuchni.
Stworzyłam też parę przepisów.
Moją zapiekankę z batatów robimy co święta.
Wszyscy ją uwielbiają.
To moje dzieło.
Chcę tam pracować, chcę pomagać ludziom, jak ty.
Nie dzisiaj.
Teraz musisz tu zostać.
Ustalimy wszystko, jak wrócę.
No dobra.
Bardzo się cieszę, że tu jestem.
Kocham ten dom i ciebie.
Nie kochasz.
Owszem, kocham cię.
Wcale nie.
Możesz tak mówić o domu albo o zupie, bo to tylko rzeczy,
ale „kocham kogoś” znaczy dużo więcej.
Nie możesz wszystkim mówić „kocham cię”, bo wtedy te słowa
nie będą już wyjątkowe.
To tak nie działa. Nie można kogoś pokochać od razu.
To coś, z czego zdajemy sobie sprawę dopiero po długim czasie.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
Pooglądaj telewizję i…
Z telewizji sporo się nauczysz.
Mogę coś powiedzieć?
Tak?
Jest tu bardzo gorąco.
Czy tym kontroluję też to?
Po prostu…
No dobra, wychodzę.
Nie okradnij mnie.
Dziękuję.
Kathy!
Ciągle nie rozumiem, jak to wszystko działa,
ale cieszę się, że to ty mnie znalazłaś.
Dziękuję.
Nie ma za co.
- Dottie, masz herbatkę? - Tak.
Czas na ploty.
Jest u mnie. Ogląda telewizję.
Po obiedzie pójdę do Mel i Theo kupić mu nowe ciuchy.
- Drogie panie. - Nate! Kawy?
Wybacz Kathy, jesteśmy na służbie.
Wczoraj w nocy po mieście wałęsał się jakiś dziwak.
Obnażył się przed Ethel Jennings.
I włamał do Ciuchów z drugiej ręki.
Sprawca
musi być tu nowy,
bo nie zdaje sobie sprawy, jak surowo traktuję przestępców w Hope Springs.
Nie toleruję błazenady.
Nikt się przy tobie nie śmieje.
A jak!
Jeśli zobaczycie kogoś obcego, postąpcie właściwie
i natychmiast dajcie nam znać.
Ten przestępca może być niebezpieczny?
Nie ma nic bardziej niebezpiecznego od jawnego braku szacunku dla prawa.
Bez obaw, nikogo nie skrzywdził ani nie ukradł pieniędzy.
Pewnie biegł nago, żeby zaimponować kumplom.
Niech pierwszy rzuci kamieniem…
Jasne.
- Schatz! - Muszę lecieć.
Dziś pokażę wam, jak przygotować świąteczny ajerkoniak.
Układaj pepperoni, zaczynając od obrzeży pizzy…
JAK NAJSZYBSZY START CHEMIOTERAPII.
Cześć, wróciłam!
Halo!
Jack.
Ukradłeś mi telewizor?
Jack!
Jesteś tu?
To było przerażające.
Dostałabym zawału!
Przepraszam. Wszystko gra?
Nie chciałam na ciebie nakrzyczeć.
No dobra.
Co masz w torbie?
Kupiłam ci ubrania u Mel i Theo.
Coś by ci się przydało.
Musisz przymierzyć, bo nie byłam pewna rozmiaru, a różne…
Nie w tej chwili, nie…
Nie przebieramy się przy ludziach. Robimy to sami.
Jasne.
Świetnie.
Pokażę ci coś w kuchni.
Jasne, ale mam pytanie.
Jack, czy pierwszej nocy miałeś na sobie ubrania?
Jasne. Twój szalik.
Pytam o kombinezon i buty.
Ukradłeś je?
No dobra…
Obnażałeś się przy Mortimerze?
- Obnażałem? - No wiesz…
Biegłeś bez spodni?
Tak.
Świetnie. Tak nie można.
Odwiedził mnie dzisiaj szeryf.
Ubrania, które ukradłeś…
Szuka cię.
To żaden problem. Po prostu je oddam.
Na pewno doceniłby gest, ale jemu nie o to chodzi.
Lepiej go unikaj.
Mam go unikać?
Nie wychylaj się.
- Teraz? - Tak.
Nie wychylam się…
Nie.
Nie przyciągaj uwagi.
O to mi chodziło.
Nie wie, kim jesteś, ani gdzie jesteś. Więc na razie jesteś bezpieczny.
Dobra. Jesteś na mnie zła?
Nie. Po prostu ustalam swoją wersję.
Jasne. Kuchnia?
Dobra, tylko położę to u ciebie w pokoju.
Jasne.
Dobra, o co…
Co się dzieje?
Co to?
Robię pizzę na kolację.
Mam przepis od tej pani z telewizji.
Nie miałaś pepperoni, więc użyłem szynki. Nie masz nic przeciwko?
Jak to zrobiłeś?
Szybko się uczę.
A to co?
Ajerkoniak.
Oglądnąłem program o świątecznych przysmakach.
Nie wiem, co to jest, ale smakuje wyśmienicie.
To bardzo…
To bardzo dziwne.
Coś jest z nim nie tak?
Skąd, jest wspaniały.
Stoisz sobie w kuchni,
rano ledwo funkcjonowałeś, a teraz robisz drinki i kolację.
O bałwanie nie wspominam.
Kiedy ktoś ci coś ugotował?
Isaac w knajpie.
Codziennie gotuje mi kolację.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio sama coś ugotowałam.
Mam pytanie.
Nie krępuj się.
Sprawdzałem, czy w domu nie ma wampirów.
- Jasne. - Zszedłem na dół i…
Co to jest rak?
Jack, to…
To nieprzyjemna rzecz, która spotyka niektórych.
To samo spotkało Paula?
Tak.
Poszło tak szybko…
Jestem wdzięczna, bo nie cierpiał, ale…
Każdy myśli, że będzie miał więcej czasu.
Przykro mi, Kathy.
- Rzeczy na dole należały do niego? - Tak.
Był złotą rączką.
Dlatego ten dom jest tak piękny.
Dlatego też…
Dlatego zaczął się rozpadać, gdy odszedł.
Jak cała reszta.
Mam nadzieję, że pizza się nie rozpadnie,
bo bardzo się napracowałem.
Włożysz ją do piekarnika?
Włączyłem go już dziś i…
Nie lubię piekarnika.
GORĄCE!
Wygląda wspaniale. Ukroję ci kawałek.
Dziękuję, spróbowałem już wcześniej.
Miałem wrażenie, że buzia mi się roztopi, więc mam coś takiego.
- Nie wiem, jak smak, ale… - Zimna pizza jest pyszna. Smak studiów.
Hawaje to tropikalny raj, to tu spędzisz niezapomniane wakacje.
Wspaniałe, prawda?
Jedźmy tam.
- Na Hawaje? - Tak.
Rzecz w tym,
że znamy się za krótko na wspólne wakacje.
Jak to?
Tak się po prostu nie robi.
Poza tym to drogi wyjazd i…
Jesteś bałwanem. Hawaje?
Tam jest bardzo ciepło, nawet w okolicy świąt.
Na pewno kiedyś tam polecisz. W końcu szybko się uczysz.
- Dzięki, Kathy. - Jasne.
Nie lubię przytulania.
Wybacz, nie wiedziałem.
Nie musisz przepraszać.
- Posprzątam. - Nie, ja to zrobię.
- Naprawdę? - Tak.
- Dzięki. Dobranoc. - Dobranoc.
Co mam robić jutro?
Pooglądaj telewizję i…
Rób, co chcesz, ale się nie wychylaj.
- Dobra. - Zgoda?
- Jasne. - Dzięki.
Dobranoc.
Dziś nauczymy was, jak krok po kroku naprawić dach.
Dowiecie się, jak wymienić sklejkę, gonty
i cieknący wlot wentylacji.
Jezu.
Proszę pani!
Proszę pani.
Wszystko gra?
Jakoś sobie poradzę.
No cóż…
Chyba trochę pani ugrzęzła.
Mam panią pchnąć od tyłu?
- Tak. - Świetnie.
No dobra.
- Gotowa? - Oj tak.
- Lecę. - Dobrze.
I jak?
- Działa! - To świetnie!
Gdyby dziewczyny mnie teraz widziały…
- Proszę dodać gazu. - Już.
Oczywiście.
No i proszę!
No dobra.
Zasapałem się.
Ja też.
Proszę na siebie uważać, ja wracam do pracy.
- Jesteś przyjacielem Kathy? - Tak.
Nocuję u niej, dopóki mnie nie wyrzuci.
Szczęściara z niej.
Jak sobie radzisz z elektryką?
Z telewizji nauczę się wszystkiego.
Potrzebuję zamontować nową lampę.
Mieszkam niedaleko,
a ty wydajesz się bardzo zręczny.
Możesz wpaść i ją zamontować?
Będę bardzo wdzięczna.
Nie powinienem opuszczać domu.
Znam Kathy od urodzenia.
Jej goście są mile widziani u mnie.
A poza tym
jestem starszą panią po wypadku.
Powinieneś mnie odprowadzić.
Nie jest pani stara.
Teraz musisz ze mną pojechać.
Jasne, tylko założę koszulę.
Cholerka.
Trzeba było rano wziąć leki na ciśnienie.
Ładny szalik, Jack.
Dzięki.
No dobra.
Mogę zrobić dla pań coś jeszcze?
Mój syn Brendon jest dyrektorem w gimnazjum.
Woźny właśnie się zwolnił, więc przyda im się pomoc przy balu.
Świetny pomysł, ale jutro.
Najpierw muszę skończyć u Kathy.
Szczęściara z niej.
Dziękuję, ale to ja mam chyba szczęście.
À propos: czy któraś z pań podrzuci mnie do knajpy?
- Ja mogę. - Oczywiście.
Nie ma sprawy!
Wielkie dzięki.
No nie.
Miałeś zostać w domu.
Większość czasu spędziłem w domu,
ale Jane miała wypadek
i potrzebowała pomocy z lampą, a potem zrobiły sałatkę i…
Trochę tu gorąco, prawda?
Możemy otworzyć okno? Mogę prosić więcej lodu?
Dziękuję.
Nie możesz biegać po okolicy.
Szukają cię!
Ale kto?
Choćby szeryf.
Ten szeryf?
Witaj, nieznajomy.
Mów głośniej, nie usłyszy cię przez to okno.
Dobra, za mną.
Rób to, co ja.
No dobra…
Udawaj, że wszystko, co mówię, jest prawdą.
Cześć, Nate.
Jak się macie, chłopcy?
Jest dobrze. Co u ciebie?
Wszystko gra.
To prawda. Wszystko gra.
Przedstawisz nas koledze?
Dla przyjaciół Jack.
Miło mi, Ed.
Cudowny szalik.
Co to za ścieg?
- Schatz. - Cudowny.
Pokój, który tu zaprowadziłem, został zszargany.
Poprzez stłuczenie witryny tego biednego sklepiku.
- Twój lód, Jack. - Dzięki, Nicole.
Muszę zaprowadzić Jacka na spotkanie.
Spytaj, czy chcą coś zjeść.
Mamy dziś pyszną pieczeń.
Pewnie, pieczeń brzmi pysznie.
Jack, czemu dostałeś lód bez napoju?
Bo lubię jeść lód, szeryfie.
Pocisz się.
Trochę tu za gorąco?
Owszem. On mnie rozumie.
- Spóźnimy się. - Miło było cię poznać, Jack.
- Nie dosłyszałem nazwiska. - Do zobaczenia.
Zawsze miło jest na was trafić.
Naprawdę.
Miły gość.
Czy mili goście pocą się, gdy policja zadaje pytania?
Jeśli mają problem z gruczołami.
- Bardzo miłe uczucie. - Chyba nie rozumiesz skali kłopotów.
To przed nim cię ostrzegałam. Nie chcesz zajść mu za skórę.
Za obnażanie i kradzież ubrań
będzie chciał wrzucić cię do więzienia.
Zrobiłem te rzeczy, więc może ma rację?
Nie wytrzymałbyś.
Ciepła knajpa cię wykańcza.
Stopiłbym się tam?
To bardzo małe miasteczko. Wszyscy się tu znają. Cześć.
- Cześć. - Przestań się witać.
- Nie wychylaj się. - No tak, jasne.
A jutro masz nie wychodzić z domu.
Muszę wyjść. Mam zastąpić woźnego w gimnazjum.
Jak to…
Mam tyle pytań…
Nieważne.
Odwołaj to.
Co?
Nie mogę. Obiecałem.
- Kogo to obchodzi? - Mnie.
Znajdą kogoś innego.
O co chodzi?
Chcę tylko im pomóc, jak ty.
To coś innego.
- Dlaczego? - Jak to dlaczego?
Naprawdę?
Mnie nie poszukują za kradzież z włamaniem.
I nie twierdzę, że jestem z lodu.
Przepraszam, Kathy.
Jutro pójdę do szkoły.
Dobra, możesz się roztopić w celi.
Co mnie to obchodzi? Znam cię półtora dnia.
Wyobraź sobie wszystkie gwiazdy na niebie.
- Niezliczone konstelacje. - Wejdź.
Dlaczego naprawiłeś dach?
Bo był zepsuty.
A stopień i ozdoby świąteczne?
Robiłem to, co widziałem w telewizji.
Jack.
Dziękuję.
Też nie wiem, co się dzieje, Kathy.
Jutro mogę się obudzić jako kałuża.
I dlatego…
chcę jak najlepiej wykorzystać ten czas.
No dobra.
Dobra?
Dobra.
Dobra?
Tak.
No dobra!
- Ale ustalmy zasady. - No dobra.
Podrzucę cię i odbiorę. Nie wychodź stamtąd.
Nie mów, że jesteś bałwanem.
I nie mów,
że to ciebie szuka szeryf.
Nie wychylaj się, dobra?
Dobra.
Chcesz nam pomóc? Kady, znasz się z Matthew?
Matthew, to Kady.
Zajmiecie się tym razem, dzięki.
Wygląda świetnie.
Cześć.
Do zobaczenia, Emmo.
Pa, Todd. Pa, Tina.
Daryl, Doug, biegamy dopiero za drzwiami!
Tam biegajcie do woli!
Pa!
Nie chcesz się pożegnać z jej kuzynami?
- Jeszcze ich nie poznałem. Są mili? - Co?
Co cię tak bawi?
To niedorzeczne. Co ja tu robię?
- Odbierasz mnie ze szkoły. - Co ja robię w ogóle?
Proszę wszechświat o wyjaśnienia.
Zamiast pracować, siedzę z facetem, który myśli, że jest ożywionym bałwanem.
Może powinnam wiać?
- Jest miły i przystojny… - Czekaj!
Ja…
Jestem przystojny?
Każdy tak uważa. Miasteczko cię kocha.
Przecież znamy się od niedawna,
a miłość wymaga czasu.
Jeśli całe miasteczko mnie kocha,
a ty jesteś jego częścią…
Przestań!
Źle się wyraziłam.
Posłuchaj:
czy uważam, że jesteś miły?
Oczywiście.
Czy lubię patrzyć, jak wszystkim pomagasz?
Jasne. W moim słowniku po prostu nie ma teraz słowa „kochać”.
- Dlaczego? - Bo tak.
To żaden powód.
Oto powód…
życie mi się posypało.
Od kiedy straciłam Paula, przestałam dbać o dom i o siebie.
Wszyscy to wiedzą.
Dottie i personel męczą mnie od miesięcy.
Nawet gdybym cię kochała…
A nie kocham, jesteś moim lokatorem, jasne?
Nie jestem pewna,
czy byłabym w stanie teraz kogoś pokochać, bo…
Nie wiem, czy bez Paula umiem kochać siebie.
Wiem, że to źle brzmi, ale…
Nie ruszyłam z miejsca.
Muszę zakładać,
że Paul widział tak samo niesamowitą osobę.
Na pewno nie chciałby, żeby tak niesamowita osoba myślała,
że nie jest niesamowita.
Bałwan pomaga mi przeżyć żałobę.
Po prostu rozmawiasz z przyjacielem.
Lokatorem. Przepraszam.
Nie.
Miałeś rację.
Z nóg, Theo.
Zatrzymaj się!
Nowa szyba!
Jack, czekaj!
Chodź tu.
Masz z tym coś wspólnego?
Na komputerze jest taka strona,
na której można zamawiać rzeczy dla innych ludzi.
A jak za to zapłaciłeś?
Nie prosili o pieniądze, to chyba był gratis.
Całe szczęście,
bo szyba nie była tania.
Zapisałam na komputerze kartę kredytową, więc jeśli użyłeś mojego komputera…
O nie.
- No tak. - Oddam ci.
Naprawiłeś dach, więc jesteśmy kwita.
To koniec zamówień, prawda?
Muszę lecieć.
Pamiętaj, że…
Wiem, mam się nie wychylać.
To ja.
Stłukłem szybę i ukradłem ubrania.
Byłem całkiem sam.
Byłem nagi.
Powinniście to wiedzieć.
Przepraszam za szkody.
Mam nadzieję, że szyba wam to wynagrodzi. Zamontuję ją też.
- Ty ją kupiłeś? - Tak.
Poniekąd.
Nie zapłaciłem za nią, ale pomogłem.
Poniekąd. Ubrania zwrócę jutro.
Nie musisz.
Nie jesteście źli?
Nie można się złościć na święta. Potrzebowałeś pomocy.
Zrobiłeś, co musiałeś, a teraz naprawiasz szkody.
Już dobrze?
Tak. Kathy się mną opiekuje.
Do góry.
- Kathy. - Ed.
Cześć.
Artysta policyjny narysował portret zboczeńca
na podstawie opisu Mortimera.
- Ethel go nie opisała? - Opisała.
Tylko że zależało nam na twarzy.
Muszę wspomnieć, że wydaje się podobny do twojego przyjaciela.
Ed, nie wierzysz mi?
Wierzę, Kathy. Oczywiście, że wierzę.
Po prostu Nate ma bzika, znasz go.
Szeryf myśli, że to sprawka Jacka?
No tak.
Kathy, musisz coś wiedzieć.
Możesz mi powiedzieć, jeśli to on.
Wiesz to, prawda?
Bardzo to doceniam. Co powiesz na zupę?
Na zupę? No może…
Jeśli jest gęsta, powiem…
Masz ochotę na zupę?
Teraz rozumiem.
Tylko mało śmietanki, mam kłopot z laktozą.
- Sprawdźmy menu. - Masz jakiś chowder?
- Zjedz zupę. - Za bulion wołowy zamknąłbym dziecko.
Dobrze wygląda.
Dowiemy się, kto to zrobił.
Szybę można wstawić,
ale bólu nie wystawisz.
Właśnie zmieniamy wystawę. Za nową szybą.
Nie o tym mówię.
B, Ó, L.
Mówię o bólu.
Po co mi ból na wystawie?
To metafora.
Czego?
To gra słów.
Nie, żadna gra słów. To metafora.
Wiem, co chciałem powiedzieć.
Mel, metafory zostaw mnie.
Kto się zajął montażem?
Jack. Przyjaciel Kathy.
A dlaczego?
Bo jest miły.
Niektórzy słuchają ludzi w potrzebie.
Pytają, jak mogą pomóc,
nie wykorzystują przykrych sytuacji
do realizacji swoich celów.
A może ma coś do ukrycia.
Szefie.
A może…
ma coś do ukrycia.
Wygląda świetnie.
Spójrz na sople na suficie.
To był mój pomysł.
Tak się zastanawiałem, czy ktoś już…
Czy ktoś już zaprosił cię na bal?
To wspaniale!
To znaczy, wcale nie.
Co byś powiedziała,
gdybym cię zaprosił?
Bardzo chętnie.
Super.
Chcesz wrócić na zajęcia?
Kiedyś muszę.
No tak.
Super.
- O co chodzi z włóczką? - To splątana sieć, Ed.
Potrzebuję perspektywy.
Chciałbym mieć zdjęcie Jacka.
Wiem, że jest w to zamieszany.
Miło was widzieć.
Jack, jak się masz?
Nie powinno cię tu być. To nasza świątynia.
Świetny projekt.
Robisz zdjęcia mieszkańcom?
Tak.
Chcesz, żeby zrobić ci zdjęcie?
Pewnie.
Gdzie mam stanąć? Może tutaj.
Idealnie.
- Dziękuję. - To ja dziękuję.
Przyszedłem z tobą pogadać, bo Kathy kończy pracę w knajpie.
Masz chwilę?
Owszem. Chodźmy.
Mam cię.
- Mówiłeś coś? - Nie.
Do kogo mówiłeś?
Do świąt.
Potrzebuję rady.
Mam randkę. A raczej chcę wziąć Kathy na randkę.
Chyba wiem, jak ją zaprosić, ale…
Nigdy wcześniej nie byłem na randce.
Jak to możliwe?
Jesteś dychą!
Dychą?
Na skali atrakcyjności jesteś dziesiątką.
Masz najlepsze oceny.
Dzięki, Schatz. Sam wyglądasz całkiem nieźle.
No weź. Nie jestem na twoim poziomie.
Żartujesz?
Ten uśmiech…
No i dolna połowa wąsa. Co za pewność siebie!
- Dziękuję. - O mundurze nie wspomnę.
Mundur jest niezły.
- Jest. - Sam wybierałem.
- Poważnie? - Tak.
Ciemnobrązowe klapy to mój pomysł.
Ciemnobrązowe klapy
idealnie podkreślają twoją klatkę.
Moje słowa!
Każda by cię chciała.
I dlatego potrzebuję pomocy z Kathy.
Żaden ze mnie Don Juan,
ale jeśli oboje będziecie się dobrze bawić,
to wystarczy.
No dobra.
A całowanie? Skąd mam wiedzieć, że tego chce?
Sam mam chwilę przerwy od pocałunków, ale wygląda to mniej więcej tak:
trochę się pochyli,
zrobi taką minę i…
- To jest ta mina? - Tak.
Mina, która mówi „chcę się całować”.
A potem…
Będziesz wiedział.
Mam nadzieję, że jestem w tym dobry.
- Na pewno będziesz. - No dobra.
- Mam jeszcze jedną prośbę. - Jasne.
Co, na Boga?
Jack!
Opowiem ci coś zabawnego, gdzie jesteś?
- Jak było w pracy? - Nie uwierzysz, co się stało.
Pani Johnson zamówiła danie dnia…
Wybacz, ale muszę o coś zapytać.
Myślałem, że wiem, jak to zrobić, ale coraz bardziej się stresuję.
Kathy, pójdziesz ze mną na szkolny bal?
Co?
Idziesz na bal?
Jako opiekun.
To moja praca.
Uroczo.
Jack, ja…
Idziesz z kimś innym?
Dawno nikt nie zaprosił mnie na szkolny bal.
Po prostu…
Kathy.
Starałem się nie wychylać, bo o to prosiłaś.
Cały ten czas się kryłem, ale…
Choć raz chcę pokazać się z dumą.
Z tobą.
Choćby na jedną noc.
Proszę.
Tak.
Tak?
- Tak. - Tak!
- Pójdę. - Naprawdę?
Bal gimnazjalny to szalony pomysł,
ale tak.
Idziemy na randkę. Świetnie.
A ubrania? Ja mam jakąś suknię.
Co z tobą?
Co powiesz na zakupy?
Wiązanie muchy wydaje się trudne,
ale ćwiczenie czyni mistrza.
Oto moja metoda.
Krok pierwszy…
Gotowy?
Dzięki. To tylko sukienka.
Na zewnątrz jest pewnie cieplej.
Chciałeś…
Tak. Dziękuję.
Nie ma za co.
I już.
Gotowy?
Jeszcze nie. Pytałaś, czy zamówiłem coś jeszcze.
Owszem.
Zamówiłem w sieci coś jeszcze.
Jack.
Chciałem jakoś upamiętnić wspólnie spędzony czas.
To płatek śniegu, bo jestem bałwanem.
Domyśliłam się.
No tak.
Jest…
Był drogi, więc jeśli mam go zwrócić…
Zatrzymam go.
Naprawdę?
To coś…
Jest piękny.
- Pomożesz mi? - Jasne.
Mogę…
Proszę.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Idziemy?
Owszem.
- Spójrz tylko, jak tu pięknie. - Przypomina ci kogoś?
Cześć, Jack.
Cześć, Brendan. Cześć, Clare.
Gotowy?
- Jestem gotowy. - Na co?
Co? Na nic takiego.
Balowy standard.
Nalać ci ponczu?
- Jasne. - Super.
Spójrz tylko. Bez niego bym nie dał rady.
Jest darem niebios. A dzieci go uwielbiają.
Widzę.
- Oblałeś się ponczem. - Dzięki.
Wszystko gra?
Tak.
Trochę się denerwuję, bo przyszedłem z dziewczyną.
Super. Która to?
Tamta.
Dorosła.
Ekstra.
Ty z kimś przyszedłeś?
Tak. Z nią.
Zaprosisz ją do tańca?
Chciałbym, ale nie umiem tańczyć.
Brałem lekcje u bardzo modnego wąsatego przyjaciela,
więc poprośmy je razem, a ja nauczę cię w locie.
- Dobra? - Jasne.
Zgadzam się.
Kathy, zatańczysz?
Bardzo chętnie.
Tak jest.
Powinniśmy rozmawiać podczas tańca?
Nie musimy. Możemy cieszyć się chwilą.
Możesz mnie przytulić.
Nie chcę się roztopić. Jesteś bardzo ciepła.
- Naprawdę? - Tak.
Nie chcę cię narażać.
Warto zaryzykować.
Dziękuję.
To jeszcze nie koniec.
Gotowi? Dobra, dajemy.
O nie.
Chodźmy się przewietrzyć.
Przewietrzmy się.
- Pa! - Chodźmy.
Pa, pa. Chodź.
Tam są drzwi.
Było super, prawda?
Musisz uważać, jesteś przemoczony.
Wiem, po prostu nigdy się tak dobrze nie bawiłem.
Taniec to coś wspaniałego!
Muzyka, światła i…
I ty.
Przepięknie wyglądasz.
Raczej wyglądam na zmarzniętą.
Proszę.
Pomogłem?
Pomógłbyś, gdybyś miał normalną temperaturę ciała.
Mam przestać?
Tego nie powiedziałam.
Co?
Chodź do środka.
Powiedziałam coś nie tak?
Jack.
Nie.
Ja po prostu…
To najlepszy wieczór w moim życiu.
Prawda jest taka, że nie wiem, ile mam jeszcze czasu.
Każdą chwilę chciałbym wypełnić…
tobą.
Po prostu…
Mam wrażenie, że jestem samolubny.
Czemu?
Znasz ból porzucenia.
Im bardziej cię kocham, to…
Nie chciałbym cię tak zranić.
Wybacz, powiedziałem „kocham”.
Wymsknęło mi się.
Już dobrze.
Jak na kogoś bez doświadczenia w związkach,
kawał z ciebie romantyka.
Ponoć się nie przytulasz.
Robię wyjątek.
Kim ty jesteś?
Młodym żartownisiem,
czy zboczeńcem,
który potrzebuje uczucia chłodu na nagim ciele
i tęskni za spojrzeniami przerażonych twym przyrodzeniem starców?
Wybacz. Wesołych.
Lubisz to, prawda? Potworze.
Czy tu jest kamera?
Czy ten bankomat ma kamerę?
Mam cię, ty skurczy…
Gotowi na ajerkoniak.
Mogę sam go wynieść? Proszę.
- Tam jest ukrop. - Wiem, ale chcę się przywitać.
Dobra, ale tylko na chwilę.
Chciałabym powiedzieć dwa słowa.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję, że do nas wpadliście.
To moja ulubiona tradycja.
Mogę zobaczyć was wszystkich tuż przed świętami.
Jest z nami rodzina, są przyjaciele i współpracownicy…
I przestępcy.
Wszyscy zastanawialiśmy się, kto popełnił te przestępstwa.
Ubrał okulary w łazience?
Ile tam spędziłeś?
Chodziło o wejście.
Dość tego!
Ej no!
Codziennie dla was haruję.
Dbam o wasze bezpieczeństwo, a wy nawet nie podziękujecie.
Wiecznie się śmiejecie.
Ciągle mi dogadujecie.
Od kiedy jestem szeryfem, Hope Springs nie widziało morderstwa.
Hope Springs nie widziało morderstwa od stu lat.
Nie ma za co!
Nasz przyjaciel,
pan nowy,
obnażał się dwa tygodnie temu.
Obnażał się?
Unikał wszystkich kamer,
ale zapomniał o bankomacie.
Mam nagranie, jak biegniesz goły po ulicy.
Jesteś aresztowany.
- Nate, no co ty. - No weź!
Nie musisz robić tego tu i teraz.
To Wigilia.
Zbrodnia nie bierze wolnego.
Ja też nie.
Nate!
To niedorzeczne.
Nate, no co ty!
Spokojnie.
Przeprosiłem, ale to za mało.
Złamałem prawo i…
muszę ponieść konsekwencje.
Jack, nie rób tego.
Nic mi nie będzie.
On jest inny.
Co to znaczy?
To bałwan. Ożywiła go magia.
Pamiętacie umięśnionego bałwana z konkursu?
Wiedziałam, że wygląda znajomo!
Dlatego tak mu dobrze bez koszuli.
Wszyscy…
Wszyscy w to wierzą?
To święta.
Facet jest tak uroczy, że to musiała być magia, prawda?
No tak.
Chyba tak.
NIE SKRĘCAĆ
Trochę tu gorąco. Możemy otworzyć okno?
Proszę.
Nie masz odcisków.
A to znaczy,
że je wypaliłeś.
Taki się urodziłem.
Przyznaję, że dobrze cię wyszkolono.
I prawie ci się udało.
Ale ze mną to nie przejdzie.
Możemy obniżyć temperaturę?
Tego właśnie chcesz, prawda?
Zimno pomaga ci się skupić, a ty nie chcesz się zdemaskować.
Jesteś u mnie,
a my lubimy gorąco.
Nathanie Aloysiusu Hunterze!
Przerwiesz mi tak doskonałe przesłuchanie?
Podaj wysokość kaucji i wróć do swojej zabawy.
Dwa tysiące dolarów.
Dwa klocki? Żartujesz?
To uśpiony agent.
- Że co? - Nie ma odcisków palców.
Nazwiska i portfela też.
- No weź. - I karty kredytowej.
Idę do restauracji.
- Może mam tyle. - Ja idę do domu.
- Wpłacisz kaucję 26 grudnia. - Ale…
To za dwa dni.
Jest bardzo wrażliwy na ciepło.
- Nie dotrwa do 26. - Wiedziałaś, że to przestępca.
Mógłbym cię zamknąć za utrudnianie.
Ja mogłabym cię walnąć w twarz.
Możesz się na mnie złościć,
ale to ty wpuściłaś szpiega do Hope Springs.
Sprowadzę tu FBI.
Spójrz na mnie.
Może nawet zrobią z tego podcast.
Możemy prosić o wodę?
- Ma tam zlew. - Z lodem. Poci się.
Agenci potrafią kontrolować organizm.
Nie jest szpiegiem!
On umiera.
Musisz wytrzymać.
Obiecuję, że zaraz wrócę.
Kathy, chyba tego nie przemyślałem.
Jeśli nie dotrwam…
O nie.
Żadnych „jeśli”.
Zaraz wracam.
Przepraszam.
No nie.
Co się dzieje?
Nate powiedział, że kaucja to 2000.
Nie mam tyle.
Słyszałem.
Chciałem sprawdzić, co u was.
Jest w złym stanie. Nie dotrwa do 26. Proszę!
Ma jakieś schorzenie?
Jest ze śniegu.
To metafora?
Widziałam go.
Musisz pomóc mi go wyciągnąć.
Chodźmy, pogadamy z Nate’em.
Co to za kaucja?
I to w Wigilię?
Nie ma przeszłości ani odcisków. To niebezpieczny osobnik.
Widziałeś go, on się topi.
Przestępcy się pocą.
Przez poczucie winy.
Nate, tylko tyle mam. Proszę.
Nate.
Proszę.
A to co? Gang?
To całe miasteczko.
Mamy nadzieję, że postąpisz słusznie.
Ja chciałbym go wypuścić,
ale nie mogę.
Nie mogę wypuścić podejrzanego bez kaucji.
No weź.
Dobra, Nate. Nie wierzę, że to robię.
Ja mam 80 dolarów.
Ed, serio?
- Podaj. - Proszę.
- Dziękuję. - Tak.
Bardzo dziękuję.
Dzięki.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Masz.
To twoje miasteczko, twoi wyborcy.
Proszą, żebyś to wziął.
Wypuść go, Nate. Proszę.
Możemy go wypuścić podczas liczenia?
Przez ciebie tracę rachubę.
Super.
Brakuje wam dziesięciu dolarów.
Matthew, co tu robisz?
Pomagam, tato.
Ten człowiek zrobił coś złego. Dlaczego mu pomagasz?
To mój przyjaciel.
Jak to możliwe, że tyle osób marnuje święta
dla gościa, który przyjechał tu dwa tygodnie temu?
Odkąd się tu pojawił,
poprawia nasze życia.
Definiują nas nasze czyny.
Ciebie też mogą.
Bierzcie te pieniądze.
Puszczę go.
Brawo, Nate.
Dałem twojemu ojcu 200 dolarów.
Cicho, Morty. Dałeś mu dolara.
Jack!
O nie, Jack!
Wynieśmy go na śnieg!
- Trzymaj się. - Uważaj.
- Potykam się. - Puśćcie nas.
Połóż go tutaj.
Tutaj.
Jack.
Jesteś lekarką, zrób coś.
Ale co?
Nie da się defibrylować bałwana.
Przepraszam.
Nie wierzyłem. Przepraszam.
Jack.
Nie ożyłeś z własnej woli, wiem to,
ale ja też nie prosiłam o te uczucia.
To szaleństwo, minęły dwa tygodnie,
a ja jestem racjonalną osobą.
Ja…
Ja się w tobie zakochuję.
Mam gdzieś, jak ulotne będzie to uczucie.
Chcę to wykorzystać, póki tu jesteś.
Kathy, on nie żyje.
Chodź.
No chodź.
Chodźmy, kochanie. Szeryf Hunter się tym zajmie.
Kathy.
Jack.
Myślałam, że nie żyjesz.
A jednak.
Ale dziwnie się czuję.
Zadrżałeś?
Nie wiem, co się dzieje.
Straciłem czucie w skórze, ale jednocześnie wszystko mnie boli.
Jest ci…
zimno.
Jest ci zimno.
To magia.
Jest mu zimno.
- Jest mu zimno. - Zmarzł.
- Ja też. - Cicho, Mortimerze.
Zimno mi, dasz wiarę?
Czy to znaczy…
Nie wiem.
Chyba jestem prawdziwy.
NAPRAWY DOMOWE
POWINNAŚ BYĆ SWOJĄ DRUGĄ PRAWDZIWĄ MIŁOŚCIĄ.
Dziękuję.
Wiem, od czego zacznę.
Spróbuj teraz.
Udało się.
Udało mi się.
Udało się!
Dobra robota.
Co?
Twoja kolej.
Hawaje?
Oboje? Razem?
Wesołych świąt, Jack.
Wesołych świąt, Kathy.
Gotowy?
Gotowy.
KONIEC
- Opowiemy wam coś. - To historia naszego miasteczka.
Opowiemy wam o Hope Springs.
Do dzieła.
Przestępco, odpuść se Bo inaczej złapię cię
Tutaj w Hope Springs
Prawo łamiąc tu, kochany Błąd popełniasz niesłychany
Tutaj w Hope Springs
Ostatnia scena.
I to w sylwestra?
To nie sylwester, to Wigilia.
W sylwestra zrobilibyśmy inny film.
I to w Wigilię?
To było celowe.
Nie zdaje sobie sprawy, jak surowo traktuję przestępców w Hope Streams.
Prawie.
Co tu się stało? Hope Springs.
Przepraszam, strasznie namieszałam.
Możemy zacząć od tego?
Lori, co teraz?
Dziękuję, Lori.
I ożył?
Tak, a teraz…
Zaufaj mi.
Komar. Przepraszam.
Stare ciuchy kupić chcesz? Ma je Mel i Theo też
Tutaj w Hope Springs.
Są też Ethel i Mortimer Ich psu przydałby się trymer
Tutaj w Hope Springs
Tak właśnie jest.
Nie wiem, o co chodzi, ale…
No dobra.
Miło było cię poznać, Jack. Nie dosłyszałem…
Szefie!
Nie dam rady.
Jest i chichot.
Skończymy śpiewać o świcie Chyba że do nas dołączycie
I wszyscy!
W Hope Springs
Hope Springs.
Jeszcze raz.
- Jerry! - Cięcie.
Napisy: Jędrzej Kogut