POSTACI, MIEJSCA I ZDARZENIA SĄ FIKCYJNE
ZADBANO O BEZPIECZEŃSTWO DZIECI I ZWIERZĄT
Min Ju-yeong.
Bardziej nieobliczalny, niż można sobie wyobrazić.
Zawsze dostaje to, czego chce,
albo niszczy to, czego nie udaje mu się zdobyć.
Toluen?
Dość imponujące.
To twoja ostatnia deska ratunku?
Czy to nie przegięcie?
To wystarczy, by wysadzić w powietrze całe miasto.
Oby.
Zniszczę wszystko, co zbudowałem.
Własnymi rękami.
Nie wiem, kiedy wpadnie w szał.
Może teraz, bo jest w potrzasku?
Bądź ostrożny.
Jesteś na skraju upadku.
Masz na co czekać.
To będzie niezapomniany dzień.
Proszę wyjść.
Wysiadaj.
Wysiadaj!
Nie zbliżajcie się!
Han-na! Chodź tu.
Kochanie… Jeong-a…
Skarbie… Jeong-a…
Nieważne, jak to się zaczęło.
Liczy się…
jaki będzie koniec.
Nikt tutaj nie gra czysto.
Aby wygrać, można zrobić
tylko jedno.
Tą drogą jest
doskonały nokaut…
którego nikt nie podważy.
OSTATNI ODCINEK: JESTEŚMY MISTRZAMI
Gdyby zrobił pan to, o co prosiłem, nie musiałbym tego robić.
Nie znam się na przemytnictwie.
Jak miałem spełnić tę prośbę?
Za wszelką cenę.
Bo była moja.
Chciałby pan,
żebym poprosił ponownie na oczach pana żony i córki?
Posłuchaj, Min.
Naprawdę przepraszam,
ale to przekracza moje możliwości.
W takim razie
już pana nie potrzebuję.
Starałem się, jak mogłem.
Przepraszam.
Proszę cię, Min.
- Daruj mi… - Cicho.
Gdzie szef i Jae-hong?
Wydaje mi się, że są tam.
Szpital? O rany.
W porządku?
Dong-ju, prawie zginąłem.
Wiesz, jak bardzo się bałem? Masakra.
Gdyby nie ta chusteczka, byłoby po mnie.
Żona i córka ocaliły mi życie.
Modliłem się i ściskałem ją, ile sił.
To prawdziwy amulet!
- Trochę pan przesadza. - Wcale nie!
- Już dobrze. - Wy patałachy!
Co tak późno? Wszystko już pierdykło!
Mogliśmy ich powstrzymać.
SALA DLA VIP-ÓW
WYBUCH CIĘŻARÓWKI Z „CUKIERKAMI”
Jak długo zamierza pan nic nie robić?
Czego ty ode mnie chcesz?
„Obowiązkiem policji
jest chronić życie i mienie obywateli,
zapobiegać przestępczości i ją zwalczać,
chronić kluczowe obiekty
oraz zapewniać ład i bezpieczeństwo”.
Jak długo będzie pan przymykał oko?
Nie wstyd panu?
Jako komendant
i funkcjonariusz policji…
nie może się pan uchylać.
Tak, mieliście rację.
Dziesiątki wysoko postawionych urzędników
od dawna są w zmowie z Min Ju-yeongiem.
No powiedz.
Chcesz to ukrócić z dnia na dzień?
Fabryka farby w Gihyeon-dong korzystała z tego magazynu.
Dwa lata temu zbankrutowała.
Nie korzysta z niego przez przymusową hipotekę.
Fabryka farby, w której złapaliśmy Złotego Króliczka?
Nadzorował ją wtedy…
Min Ju-yeong, tak?
Zgadza się. Trzeba go szybko złapać,
albo Insung legnie w gruzach.
Skoro się tym martwisz, to zakasaj rękawy i nam pomóż.
Nadstawiam karku i robię, co mogę!
Szefie.
Sprawdziłem kamery.
Magazyn opuściło pięć ciężarówek.
W mieście doszło do czterech eksplozji.
Gdzie jest piąta ciężarówka?
To jeszcze nie koniec.
Załatwię numery rejestracyjne i list gończy.
Olej komendanta. Roześlij oddziały, za wszelką cenę.
Dobra.
A przy okazji,
skąd wiedziałeś o materiałach wybuchowych?
Co Min teraz planuje? Dobrze się zastanów.
Twój los zależy od tego, co powiesz.
Pewnie wyjedzie.
Może z miasta, a może z kraju.
Przy każdym wyjeździe z Insung są punkty kontrolne.
Zablokowaliśmy też drogę ucieczki przez morze.
Właśnie. Nie da rady się prześlizgnąć.
Znam na wylot każdą drogę ucieczki.
I tak się jakoś ulotni.
Za wszelką cenę.
Taki już jest.
Właśnie.
Taki już jest.
Nie wiedzieliście o nim przez 20 lat.
Nie da się tak łatwo złapać.
Na pewno ucieknie.
Najprawdopodobniej
ktoś mu pomoże.
Kto?
Zanim wam powiem,
chciałabym coś zjeść.
Może gulasz z kimchi według przepisu boksera?
Gwang-se, kopsnij się.
Przygotuję go.
Nie zjesz, póki nie powiesz.
Na co czekasz? Mów, a go przyrządzimy.
Kto chciałby pomóc Minowi?
I to za darmo?
No mów!
Gadaj, albo porozmawiamy inaczej.
Mamy cię zmusić?
Min Ju-yeong
ma w sobie dziwny czar osobisty.
Kto mu ulegnie,
jest gotowy bezinteresownie pomóc.
KOREAŃSKA SŁUŻBA CELNA
Tego typu oddanie to…
miłość.
Może ta kobieta?
Kobieta?
Kim Yu-na od dziewiątego jest na chorobowym.
Miała wrócić wczoraj, ale nie przyszła i nie dała znać.
I nikt nie ma kontaktu z szefem Mina, Song Yeong-sikiem.
Czy ona i Min Ju-yeong…?
Dobra, rozumiem.
Rozumiem. Dziękuję.
Sprawdziłem monitoring.
Wyszła dwa dni temu o 23.05 i już nie wróciła.
Nie przyszła do pracy i ma wyłączony telefon.
Nadinspektor zajmie się piątą ciężarówką, a my – panią Kim.
Sprawdzę, gdzie była, i zapytam operatora sieci,
skąd wykonała ostatni telefon.
Zostańcie tu na czatach na wypadek, gdyby wróciła.
Dobrze.
Co to?
Masz.
Dzięki.
Co? Ty nie jesz?
Nie o to chodzi.
Dobrze się już czujesz?
Tak.
Zajadaj. Mogłem kupić więcej.
Trzeba jeść, żeby zdrowieć.
Spróbuj. Pychota.
Serio nie chcesz?
A niech cię.
- Co ty…? - Trzeba cię karmić, tak?
Momencik.
Nie będę jadł.
No już.
- Przestań. - Otwórz buźkę.
- Otwieraj. - Nie chcę.
Żeby żyć, trzeba jeść.
O jak pięknie.
I jak? Pycha, co?
Bardzo ładnie.
Jednak był głodek.
Ile ty masz lat? Umorusałeś sobie całą buzię.
Spójrz na siebie.
Jeszcze tu masz trochę.
Zamianka.
- Na razie. - Weź sobie napój.
Ej.
LOMBARD W INSUNG
- Jak szlaki przemytnicze? - Jesteś moim szefem?
Przemytnicy milczą, Mina nie widać.
Insung zeszło na psy.
Podobno przyjechała yakuza.
Yakuza?
Min Ju-yeong miał im sprzedać prochy,
ale układ szlag trafił i ponoć jest niewesoło.
Nie chcą kasy za złamanie umowy, ale zapłacą temu, kto go kropnie.
Dlatego do Insung zjechały się gangusy z całego kraju.
Walczą jak dzikie bestie,
by przejąć firmy, które nadzorował Min.
Fachowo to się chyba nazywa „rozpierducha”.
Wymarsz.
On tak serio?
Cholera.
Szefie, przeczesują całą okolicę.
Ja pierdolę.
Cześć, Ha.
To ja, Baek.
Potrzebuję twoich ludzi.
Muszę znaleźć Min Ju-yeonga.
I go zabić.
Idź teraz własną drogą.
Ja zrobię to samo.
Idź.
Cholera.
- O co chodzi? - Zmienię cię.
Nie trzeba.
Musisz odpocząć i jechać do szpitala.
Raczej pan.
- Co? Czemu? - Ciszej.
Cześć, Han-na.
Dzień dobry.
Ktoś do mnie dzwoni.
Co tam, Shin?
- Pani Kim Yu-na? - Ojej.
Jestem z policji.
Pani Kim Yu-na użyła karty kredytowej
w tamtym sklepie, więc ją przyprowadziłem.
Odmowa rozmowy z nami
działa na pani niekorzyść.
Jeśli pomoże pani uciec Min Ju-yeongowi,
grożą pani zarzuty pomagania i ukrywania przestępcy.
To poważna sprawa.
Bez obaw. Proszę z nami porozmawiać. Pomożemy.
Chce szybko wyjechać za granicę.
Co takiego?
Poprosił, bym z nim pojechała.
Mam się z nim spotkać.
Gdzie?
W hotelu Victory.
Już czas. Wypatrujcie go.
Chodźmy.
Jeśli coś się wydarzy, dajcie znać.
Tak jest.
Co to?
- To ktoś inny, co nie? - Tak.
Szefie, możecie sprawdzić, kto właśnie wchodzi?
Dobra.
Co to za ludzie?
Dowiem się.
- Chodźmy. - Okej.
Co powiedzieli?
O 16.00 jest spotkanie akcjonariuszy w sprawie sprzedaży hotelu.
Min kupił go na cudze nazwisko,
więc pewnie chce go sprzedać, zanim zostanie przejęty.
Chcesz powiedzieć, że to akcjonariusze?
Naczelnik dzielnicy, członek rady miasta, komisarz celny, dyrektor portu,
szef straży przybrzeżnej i szef wydziału prokuratury.
Myślą tylko o sobie.
Jacy pracowici.
Wszyscy są na liście Min Ju-yeonga.
Ale…
czy to przypadek, że spotykają się
o tej samej porze co Min i pani Kim?
No właśnie.
Coś tu nie gra.
Z panią Kim też.
Wyłączyła telefon, żeby jej nie namierzono,
a zapłaciła kartą blisko swojego domu, gdzie byliśmy na czatach.
Rozdzielmy się i obserwujmy okolicę.
Ja zajrzę do ochrony hotelu.
A my chodźmy do sali konferencyjnej.
Co z panią Kim?
Miejcie ją z Han-ną na oku.
- Min Ju-yeong może się nie zjawić. - Tak jest.
Proszę dać znać, jak coś się stanie.
- Chodźmy. - Okej.
Han-na, ja też obserwuję panią Kim.
SPÓŁKA S&E W INSUNG
Shin, nie spuszczaj pani Kim z oka.
Bez obaw.
Nawet nie mrugnę.
NADZWYCZAJNE ZGROMADZENIE AKCJONARIUSZY
Dzień dobry.
Mam pytanie.
Co robili tu ludzie, którzy właśnie wyszli?
Chodziło o spotkanie akcjonariuszy.
Od wczoraj wieczorem sprawdzali zraszacze.
Właśnie skończyli.
Dziękuję.
Mogę zająć chwilkę? Jestem z policji.
Gdzie znajdę ochronę hotelu?
Gdzie jest ochrona?
To właśnie był szef ochrony, Jang Yeong-gyu.
Proszek?
Czy w tym magazynie było coś więcej niż toluen?
Czyżby to?
Cyjanek sodu.
Co to jest?
Pani Kim!
Taxi!
Proszę jechać. Szybko!
Pani Kim!
Pani Kim Yu-no!
Proszę do niego nie jechać!
Pani Kim!
Min Ju-yeong…
to podły drań!
Pani Kim uciekła.
Pani Kim się zmyła.
Kurde, wiedziałem.
Sierżancie Kim!
Jest tu gość z tunelu Jungdong.
Co?
Coś nie gra.
Han-na.
Właśnie się dowiedziałam,
że w magazynie był nie tylko toluen.
To surowiec przemysłowy.
Toksyczny związek, który nie jest łatwopalny ani wybuchowy.
Ale…
gdy zetknie się z wodą, uwalnia cyjanowodór.
A ten jest śmiertelny.
Stosowano go jako gaz trujący.
Jego łatwopalność może spowodować wybuch.
Czyżby piąta ciężarówka…?
HOTEL VICTORY
Myślicie, że ten drań chce tu wszystkich pozabijać?
Jeśli do tego dojdzie,
miasto będzie sparaliżowane.
Wtedy będzie miał szansę zwiać.
Musimy go powstrzymać.
Trzeba wszystkich stąd ewakuować.
- To mus. - Tak jest.
Przepraszam.
Proszę mnie przepuścić.
Przepraszam.
Jesteśmy z policji. Prosimy o uwagę!
Hotel jest celem ataku terrorystycznego.
- Proszę go opuścić! - Co to za bzdury?
Coś ty za jeden? Wiesz, co się tu odbywa?
Proszę się natychmiast ewakuować!
Państwa współpraca pozwoli uniknąć wypadków.
Chwila. To ty, prawda?
- To teraz bez znaczenia! Najpierw panie. - To nie są ćwiczenia.
Muszą państwo wyjść!
Zaczynamy.
Proszę natychmiast wyjść!
- Co się dzieje? - Kurde.
NADZWYCZAJNE ZGROMADZENIE AKCJONARIUSZY
Szlag. Wychodźcie, szybko!
Wszyscy wychodzą!
Schylcie się!
Zróbcie miejsce, żeby przeszli.
Szybko!
Tędy!
Tutaj!
Szybko, tędy!
Spokojnie, nie pchać się!
Szybko! Zachowajcie spokój i wychodźcie ostrożnie!
Pomóżcie jej. Halo!
Proszę tędy.
Zachowajcie spokój!
Proszę się nie pchać!
Pojedynczo! Zakryjcie usta!
- Spokojnie! - Nie pchać się!
Chodźcie.
Zachowajcie spokój!
Bez paniki!
Tędy!
Nie panikować!
Nie zatrzymujcie się!
Co jest? Czemu nie mogą wyjść?
Przepraszam!
Drzwi są zamknięte! Zaczekajcie!
Proszę mnie przepuścić!
- Jae-hong! - Drzwi!
- Co jest? - Są zamknięte!
Gdzie szef?
Z drogi!
Proszę się odsunąć.
Przejście!
Gnój-ju, żyjesz? Ty wariacie.
Nie wierzę.
Chwileczkę!
Proszę zaczekać!
Nie może zetknąć się z wodą.
Z wodą?
Schody ewakuacyjne.
Na schody ewakuacyjne! Tam nie ma zraszaczy!
Pojedynczo!
Powoli. Spokojnie.
- Nie biegać. - Wychodźcie powoli.
- Dobrze. - Za nimi.
Nie biegniemy.
Sierżancie Kim, gdzie szef?
Szefie.
Szefie!
Ale gorąco!
Co ja mam zrobić?
- Szefie! - Gorąco!
- Nie mogę… - Szefie.
W porządku?
- Zabierz mnie w ciche miejsce. - Okej.
Schodźcie powoli.
- Nie biegać. - Szybko!
Pojedynczo.
Po kolei.
Schodzimy pojedynczo.
Wezwijcie straż pożarną! Zaraz tu zginiemy!
Zrób coś, gnojku! Cokolwiek!
Zejdź nam z drogi!
- Wypuść nas! - Rusz się!
Zamknąć mordy!
Ludzie na stanowiskach powinni mieć trochę więcej godności!
Proszę wychodzić pojedynczo, skoro o to proszę, dobrze?
Tak.
- Rozumiemy się? - Tak.
- Pojedynczo. - Dziękuję.
Pięknie. Właśnie tak.
Widzicie, jak ładnie?
Bardzo dobrze.
Powoli. Pojedynczo.
Wszyscy wyszli?
- A ci z przodu? - Wyszli.
Szefie.
- Wszyscy wyszli. - Super.
- Każdy przeżył? - Tak.
Co z nim?
Chwileczkę!
Proszę zaczekać!
Przepraszam!
- Przepuśćcie mnie. - Bez paniki. Moment.
Prosimy o spokój.
Znowu wybuchnie. Zaraz pierdyknie.
- Będzie bum! - Nie.
Spokojnie. Niech się pan trzyma.
Wezwałam wsparcie. Zaraz przyjedzie.
Kto dokładnie?
Proszę się odsunąć.
Bez przepychanek i paniki. Proszę się cofnąć.
Ostrożnie. Trochę do tyłu.
JEDNOSTKA SPECJALNA
Jestem komendantem policji w Insung…
Skąd on się tu wziął?
- Mówiłam, że przyjedzie wsparcie. - Jak go namówiłaś?
Dong-ju to zrobił.
Niech pan słucha uważnie.
Dam panu szansę.
Szansę?
Udowodnić, że nie jest pan skończonym tchórzem ani zepsutą gnidą.
Gdy Han-na zadzwoni, proszę odebrać i potraktować to jak szansę.
Jesteśmy w Victory.
Ocali pan ludzi, którzy są w niebezpieczeństwie.
Tak pana zapamiętają.
Komendant Cho Pan-yeol,
bohater, który nie bał się zła
i ocalił mieszkańców.
Dobra, najpierw panie. Proszę podejść.
Ostrożnie.
Gnida się na coś przydała.
Super.
Niech on tu wszystko ogarnie,
a my złapmy tego drania, Min Ju-yeonga.
Bardzo dobrze!
Szanowni mieszkańcy Insung.
Przestępczość
stanowi realne zagrożenie dla naszego miasta.
Ja, komendant Cho Pan-yeol z komendy w Insung,
nie mogę dłużej bezczynnie się temu przyglądać.
Mój ostatni i najważniejszy obowiązek to wykorzenić zło i przywrócić ład,
aby każdy mieszkaniec Insung mógł żyć bez poczucia strachu.
Zamierzam osobiście
wywiązać się z tego obowiązku
i doprowadzić tę sprawę do końca.
Policjanci będą uzbrojeni i gotowi
do walki z przestępczością i przemocą.
Nie spocznę, dopóki mieszkańcy Insung
nie przestaną żyć w lęku i strachu.
Aby zapewnić im bezpieczeństwo,
wykorzystam wszelkie niezbędne środki, nawet nadzwyczajne.
Począwszy od dzisiaj
komenda w Insung
wypowiada wojnę
bezprawiu, korupcji, rozruchom i przemocy zagrażającym naszemu miastu.
Ruszamy na wojnę przeciwko zbrodniarzom!
Rychło w czas, ty barani łbie.
No nareszcie.
W końcu aresztują każdego szemranego typa.
Szemrane typy znajdą drogę ucieczki.
- Co? - Znasz każdy statek przemytniczy?
Na wylot?
Znam je wszyściutkie na wylot.
A statki sprzedawane za granicę?
Sprawdziłeś je?
Na wylot?
Zablokujmy każdą możliwą drogę ucieczki.
No szybko. Sprawdź je.
Statki sprzedawane za granicę?
Mamy cynk, że auto Mina pędzi drogą niedaleko Insung Motors.
Ucieka z dużą prędkością.
Planujemy otworzyć ogień.
Nie wpuszczajcie cywilów.
Przepuśćcie ją.
POLICJA
Tak, uciekaj.
Inaczej cię zabiję.
Łapać gnoja!
Jest mój! Ja go złapię!
Śmiało!
Ej! Dopadnę cię!
Min Ju-yeonga tu nie ma.
Czarne auto marki Merce, być może Mina, o numerach 70B 1632.
Jedzie autostradą wzdłuż wybrzeża.
Mamy go. Jedzie czarnym autem marki Merce.
Rejestracja: 70B 1632.
Przyjąłem.
70B 1632, CZARNY
ŁYSY ORZEŁ
Znaleźliście?
Z portu Jinseong wypływa dziś rosyjski statek.
Jedźcie tam. Ten drań chce dać nogę!
Pośpieszcie się!
PUNKT KONTROLNY
Zniszczę wszystko.
Własnymi rękami.
- Co tam się dzieje? - O rany.
Ktoś zostanie ranny.
Z drogi!
Ty draniu.
Ej!
Dopadnę cię!
Nieźle. Coś jednak potrafisz.
Uprawiałeś sport? Ja też.
Można tak powiedzieć.
Mów po koreańsku, dupku!
Bankowo uprawiał jakiś sport.
Ej!
Min Ju-yeong.
Za twoją głowę oferują sporą sumkę.
Musisz pójść z nami.
Łapcie tego dupka.
To nasza żyła złota.
Tak jest!
Policja.
Znajdźmy tego drania,
zanim znów wywinie jakiś numer.
Musi gdzieś tu być.
Rozejrzyjmy się.
Co?
Zaczekajmy chwilę.
Racja. Oszczędzajmy siły.
Do dzieła.
Coście za jedni?
Zabieramy tego dupka.
Hola, hola. On jest nasz.
Wyznaczono nagrodę za moją głowę.
A to pech.
Ty draniu.
Tak łatwo nie umrzesz.
Nie możesz.
Uratuję cię i wpakuję za kratki.
Zabić ich!
Min Ju-yeong!
Idź za nim.
Odczep się!
Nie zbliżaj się!
Ani kroku dalej.
Ej.
Byłeś zawodowym zapaśnikiem, co nie?
Lubiłeś duszenie?
Widać to po twoich ruchach.
W takim razie
na pewno wiesz, kim jestem.
Go Man-sik, Bombaj, 2008 rok.
Brązowy medal.
Znasz moją ksywkę?
Śliski Węgorz.
Co za świr.
Śliski Węgorz szamoczący się na macie.
W niesamowitej formie.
Tak na mnie mówili.
Zapamiętaj.
No dalej.
Dawaj.
No chodź!
Cholera.
Min Ju-yeong!
Ty cholerny sukinsynu!
Dokąd to? Zapomniałeś…?
Ty sukinsynu!
Twoja głowa jest moja!
Obaj jesteście moi.
Idziemy.
To znowu ten kundel!
Zabić go!
A ty dokąd, mendo?
Ty dupku.
Za wiele razy mnie wykorzystałeś. Zapłacisz za to życiem!
Ty gnojku. Śmiesz ze mną zadzierać?
Zdychaj!
Ty dupku!
No chodź.
Ty cholerny sukinsynu!
Szlag!
No dawaj!
Wal się!
Mam brązowy medal w rzucie dyskiem!
Przestań! Zlituj się!
Nie odstaję siłowo.
Wiesz czemu?
Bo jestem ojcem kilkorga dzieci.
O fuj!
Chodź tu.
Niech cię szlag, gnojku!
Cholera. Nie mogę wstać.
Baek Seok-chun.
Jesteś…
Aua.
…aresztowany.
FALA
Już nie żyjesz, draniu.
Nie poddajesz się, co?
Szlag!
Ej.
Coś ty miał za życie, że zabijasz bez mrugnięcia okiem?
Ale kogo?
Tę kobietę?
Nie żyje?
A to pech.
Trochę mi przykro.
Była dobrym człowiekiem.
Co?
Trochę ci przykro?
Tak.
Tak samo jak wtedy, gdy umarli moi rodzice.
I gdy zginął Lee Jin-su.
I kiedy twój tleniony kumpel popełnił samobójstwo.
Ani słowa więcej,
bo inaczej sam cię zabiję.
O co chodzi?
Pytałeś, jakie miałem życie.
Skończ z żałosnymi wymówkami.
Taki śmieć jak ty
nie ma taryfy ulgowej.
Nie miałeś szkoły?
Miałeś ciężkie życie?
Rodzice cię nie kochali?
Wciskaj takie kity adwokatowi.
Nie masz gdzie uciec,
nie pomoże ci sekundant
ani sędzia, choćbyś miał umrzeć.
Przygotuj się.
To ostatnia runda.
Lepiej to zagryź.
SPRAWIEDLIWOŚĆ
Ze złamaną szczęką ciężko zeznawać.
Wystarczy.
Spójrz w niebo.
SPRAWIEDLIWOŚĆ
Co?
Myślisz, że wygrałeś?
Ej!
To jakieś jaja!
Dobrze, że Ha-min i Ha-jun nauczyli mnie pływać.
Niech cię szlag.
Prawie utonąłem!
Koreańscy funkcjonariusze
muszą usuwać koreańskie śmieci.
FUNKCJONARIUSZ YOON DONG-JU
Dong-ju!
Min Ju-yeong!
Ty draniu!
Pada śnieg.
Han-na!
O rany. Niech mnie.
Co to za bajzel?
Po kim ty jesteś taką bałaganiarą?
- Co tu robisz tak wcześnie? - Co to jest?
To twoje spodnie? Matko kochana.
Sprzątaj sobie u siebie.
Ale…
O rany.
- Czyja to…? - No weź!
WINOGRONA SHINE MUSCAT
Mów pierwsza.
Ale co?
Z kim się spotykasz.
Ma sklep z owocami?
Nie sklep z owocami, tylko sad.
No więc kiedy go poznam?
Co?
Bądź z nim, jak ci się podoba. Spoko.
Mówię serio.
Han-na.
Kto by pomyślał, że tego dożyję?
On nie jest taki jak inni.
Nie patrzę już tylko na wygląd.
Bardzo się o mnie troszczy
i ma dobre serce.
Na pewno go polubisz.
- Zorganizuj spotkanie. - Naprawdę?
Zadzwonię do niego.
Też mam kogoś,
kto się o mnie troszczy i ma dobre serce.
A do tego jest przystojny.
To naprawdę on? Dong-ju?
Tak.
Ale…
już nic mu nie jest?
Jak on się ma?
Jest…
taki jak zawsze.
- Już jestem. - Cześć.
- Jadłaś coś? - Nie.
- To ty, Han-na? - Tak. Jak się pani miewa?
Na szczęście jestem zdrowa.
Mamo, spróbuj tego.
Okej.
Proszę.
Mój syn mógłby sprzedawać kimbap.
Cudnie doprawiony.
Cieszę się.
Zostańcie tu. Ja lecę na targ.
- Uważaj na siebie. - Do widzenia.
- Też chcę. - Już.
Proszę.
Dobry, co?
Tak, pycha.
No wiadomo.
Zrobiłem go specjalnie dla ciebie.
Byłeś na fizjoterapii?
Tak. Zobacz. W pełni sprawne.
A co to jest?
To dla kogoś innego.
Muszę lecieć.
Tak szybko? Zjedz jeszcze.
- Na razie. - Okej.
Nie spóźnij się.
Dobrze, będę na czas.
Weź jedzonko.
- Do później. - Pa.
- Pan Yoon Dong-ju? - Tak?
Dzień dobry. Proszę.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
ARESZT W INSUNG YOON MI-HYANG
NIEBO, WIATR, GWIAZDY I WIERSZE
RESOCJALIZACJA – LEPSZE JUTRO
1H15 8526
YOON DONG-JU
Niedługo wracam do pracy.
Dzięki tobie awansowałem.
- Przyszedłeś się pochwalić? - Tak.
Chciałem, żebyś wiedział.
Ciężko tu, co?
Kiepsko wyglądasz.
Jedzenie nie jest najsmaczniejsze.
Niestety będziesz je żarł do końca życia.
Przyzwyczajaj się.
Skoro się martwisz, to załatw mi inne.
Właśnie przyniosłem.
Wstałem dziś o świcie,
żeby to dla ciebie zrobić.
Przeżuwaj dokładnie i zjedz wszystko.
Zastanowiłeś się nad sobą, patrząc w niebo?
Myślisz, że zbawiłeś świat, bo mnie tu zamknąłeś?
Nie łudź się, że to koniec, bo mnie nie ma.
Wiesz, ile osób zostało sędziami i prokuratorami
dzięki moim pieniądzom?
Ciekawe, jak wysoko zaszli.
Dopóki istnieją pieniądze i chciwość,
świat się nie zmieni.
Ludzie tacy jak ja są wszędzie.
Nie martw się.
Gdy znów pojawi się ktoś taki jak ty…
ktoś taki jak ja zrobi to samo.
Będzie wypruwał sobie żyły,
żeby wsadzić bandziorów za kratki.
Choćby były ich dziesiątki, setki albo tysiące.
Tacy jak ty…
sprawiają…
że w takich jak ja gotuje się krew.
Niedługo wyjdę. Zjedzmy wtedy razem.
„PROLOG” AUTORSTWA YOON DONG-JU
ŻEGNAJ, DOBRY CHŁOPCZE DO ZOBACZENIA…
W tył zwrot!
CEREMONIA WRĘCZENIA MEDALI BOHATEROM INSUNG
Drużyno!
- Salut! - Salut!
Był czas…
gdy nasze serca płonęły i krzyczały, jakby miały eksplodować.
Czemu znowu to robisz?
Rezygnujesz z dobrej pracy?
Samodzielnie
wybrałem w życiu tylko dwie rzeczy.
Z jednej zrezygnowałem.
Ale z tego…
Prêts? Allez.
…nie chcę rezygnować.
Mogę przegrać.
Nie chcę jednak żałować.
Ale gdy płomień gaśnie,
odchodzimy w zapomnienie…
Ile jeszcze me ramiona Będą skocznie drgać?
KOMENDA W INSUNG
Ależ to ciężkie!
Taka odpowiedzialność!
…razem ze wspomnieniem pełnych pasji dni.
Grozi mi zwichnięcie barków!
Co? Wazektomia się nie powiodła?
Myślałem, że to nieodwracalne.
Czasami się nie udaje.
Kochanie.
Myślałeś, że to nie twoje?
No co ty.
Ani razu cię nie podejrzewałem.
Byłem po prostu zaskoczony, to wszystko.
Hej, maluszku.
Gdy w każdym szalała pasja,
byliśmy…
bohaterami.
Han-na, miałaś nie celować w głowę!
Sorki.
JEDNOSTKA SPECJALNA
Ale pamiętajcie…
że nasze serca…
nadal płoną i krzyczą…
jakby miały eksplodować.
Będziesz miała rodzeństwo.
Tak!
- Młodsze rodzeństwo! - Będziesz starszą siostrą!
Dziękuję!
FUNKCJONARIUSZ GO MAN-SIK
FUNKCJONARIUSZ SHIN JAE-HONG
FUNKCJONARIUSZ KIM JONG-HYEON
FUNKCJONARIUSZKA JI HAN-NA
GNÓJ-JU
Pamiętajcie…
dzień…
DRUŻYNA KOREI
…gdy w każdym
szalała pasja.
Masz teraz dłuższe włosy.
Nie, wtedy też miałaś długie.
Bułeczko!
GŁUPAWKA
(NIE ŚMIEJ SIĘ)
Jae-hong…
NIE MUSISZ NIC MÓWIĆ, HAN-NA?
CHYBA NIE…
Odprowadzę cię.
Nie.
Przepraszam!
Szefie!
Słabo to wyszło, co?
CEREMONIA WRĘCZENIA MEDALI BOHATEROM INSUNG
Napisy: Joanna Kuboń