(ตัวละคร สถานที่ องค์กร เหตุการณ์ และกลุ่มคนเป็นเหตุการณ์สมมติ)
(การถ่ายทำนักแสดงเด็กและสัตว์ อยู่ภายใต้เงื่อนไขความปลอดภัย)
มินจูยอง
ไอ้สารเลวนั่นมันบ้ากว่าที่นายจินตนาการได้
เขาจะไม่พอใจจนกว่าจะแย่ง ของที่ตัวเองต้องการมาได้
หรือทำลายอะไรก็ตาม ที่เขาไม่สามารถครอบครองได้
โทลูอีนเหรอ
น่าประทับใจจังเลยนะ
ถ้านั่นคือที่พึ่งสุดท้ายของคุณ ในตอนที่ผิดแผน
ฉันต้องบอกเลยว่ามันเกินกว่าเหตุ
นี่มันมากพอจะระเบิดเมืองได้ทั้งเมืองเลยนะ
ต้องแบบนั้นแหละ
ฉันจะทำลายทุกอย่างที่ฉันสร้างขึ้นมา…
ด้วยมือของฉันเอง
ฉันบอกไม่ได้ว่าเขาจะสติหลุดเมื่อไร…
แต่อาจจะเป็นตอนนี้ก็ได้ เพราะเขาไม่มีที่ให้หนีแล้ว
ระวังด้วยนะ
นายกำลังเสียเปรียบอย่างหนักเลยละ
นายตั้งตารอได้เลย
วันนี้จะเป็นวันที่น่าจดจำสุดๆ เลยละ
ลงมาค่ะ
ลงมาเดี๋ยวนี้เลยครับ
ไสหัวลงมาซะ!
อย่าเข้ามาใกล้ตรงนี้ครับ!
ฮันนา มาทางนี้
ที่รัก… จองอา…
ไม่สำคัญว่ามันเริ่มต้นขึ้นยังไง
สิ่งสำคัญ…
คือมันจบยังไงต่างหาก
นี่คือโลกที่ไม่มีใครเล่นตามกติกา
มีเพียงวิธีเดียวที่จะยืนหยัดต่อสู้กับคนพวกนั้น
และเอาชนะได้
แล้วนั่นก็คือ
การชนะน็อกอันแสนสมบูรณ์แบบ…
ที่ไม่มีใครโต้แย้งได้
(ตอนอวสาน: เราคือแชมเปี้ยน)
ถ้าท่านทำตามที่ผมขอ ท่านคงไม่ถูกลงโทษหนักแบบนี้หรอกครับ
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการลักลอบขึ้นเรือเลย
แล้วฉันจะทำเรื่องที่นายขอได้ยังไงกันล่ะ
ไม่ว่ายังไงก็ต้องทำให้ได้สิครับ
คนที่ขอร้องคือผมเลยนะ
หรือว่าท่าน
อยากให้ผมขอร้องต่อหน้าภรรยา กับลูกสาวของท่านอีกครั้ง
เจ้าหน้าที่มิน
ฉันขอโทษจริงๆ
แต่มันเกินอำนาจของฉัน
นั่นคงหมายความว่า
ผมไม่ต้องการท่านอีกต่อไปแล้วสินะครับ
ฟังนะ ฉันพยายามสุดความสามารถแล้ว
ฉันขอโทษ
เพราะงั้นขอร้องละ เจ้าหน้าที่มิน
- ไว้ชีวิต… - หุบปากได้แล้ว
หัวหน้าทีมกับพี่แจฮงล่ะ
ฉันว่าพวกเขาน่าจะอยู่ด้านนั้นนะ
โรงพยาบาลเหรอ โธ่เอ๊ย
หัวหน้าทีม เป็นอะไรไหมครับ
ดงจู ฉันเกือบตายแล้ว
นายรู้ไหมว่าฉันกลัวแค่ไหน ให้ตายสิ ดงจู…
ถ้าไม่มีสิ่งนี้อยู่ด้วย ฉันคงตายไปแล้ว
เมียกับลูกสาวของฉันช่วยชีวิตฉันไว้
ฉันกำมันไว้แน่นและสวดมนตร์หนักมาก
มันเป็นเครื่องรางนำโชคจริงๆ ด้วย!
- เวอร์ไปแล้วครับ หัวหน้าทีม - ไม่นะ ฉันไม่ได้เวอร์
- ไม่เป็นไรนะครับ - เฮ้ย ไอ้พวกเวรนี่!
ฉันบอกให้รีบมาไงวะ ทุกอย่างมันระเบิดไปหมดแล้ว!
เราควรหยุดพวกมันแท้ๆ
(ห้องวีไอพี)
(สินค้าของรถบรรทุกที่ระเบิด ยืนยันแล้วว่าเป็น "แคนดี้")
ท่านจะนั่งเฉยๆ ไม่ทำอะไรไปถึงเมื่อไรครับ
นายต้องการอะไร ไอ้เบื๊อก
"หน้าที่ของตำรวจเกาหลี
คือการปกป้องชีวิต ความปลอดภัย และทรัพย์สินของประชาชน
ป้องกัน ปราบปราม และสืบสวนอาชญากรรม
คุ้มกันสถานที่สำคัญ
และรักษาความสงบเรียบร้อยของสาธารณะ และความปลอดภัย"
ท่านจะวิ่งหนีและทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ไปถึงเมื่อไรกันครับ
ไม่ละอายใจบ้างเหรอ
ในฐานะที่เป็นผู้บัญชาการตำรวจ
และเจ้าหน้าที่ตำรวจเกาหลี…
ท่านต้องปฏิบัติหน้าที่พวกนั้นสิครับ
ก็ได้ นายกับทีมของนายพูดถูก
เจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายสิบคนในอินซอง
สมคบคิดกับมินจูยองมานานแล้ว
บอกฉันมาซิ
นายคิดว่าจะจัดการมันได้ในชั่วข้ามคืนเหรอ
โรงงานสีแขวงกีฮยอนเคยใช้โกดังนี้
แต่บริษัทล้มละลายไปเมื่อสองปีก่อน
และที่นี่ก็ถูกอายัดไว้ ทางนั้นเลยไม่สามารถใช้ที่นี่ได้
โรงงานสีแขวงกีฮยอนเหรอครับ
ที่ที่พวกเราจับกระต่ายทองได้น่ะเหรอ
ผู้ดูแลในตอนนั้น…
คงเป็นมินจูยองสินะครับ
ใช่ เราต้องรีบจับมินจูยองให้ได้เร็วๆ
ไม่อย่างนั้นเมืองอินซองไม่เหลืออะไรแน่
ถ้านายกังวลขนาดนั้น งั้นก็ออกหน้ามาช่วยพวกเราสิ
ฉันก็กำลังทำให้ดีที่สุด โดยเอาคอตัวเองเป็นประกันเหมือนกัน!
หัวหน้าทีม
ผมดูกล้องวงจรปิดตรงทางเข้าแล้ว
และมีรถบรรทุกทั้งหมดห้าคันออกจากโกดังไปครับ
การระเบิดในเมืองเกิดขึ้นทั้งหมดสี่ครั้งค่ะ
ถ้างั้นรถบรรทุกที่เหลืออีกคันอยู่ที่ไหน
มันยังไม่จบครับ
ฉันจะไปเช็กทะเบียนรถและออกหมายประกาศจับ
ไม่ต้องไปสนผู้บัญชาการ
ไม่ว่ายังไงก็ต้องวางกำลังพล
อืม เข้าใจแล้วน่า
ว่าแต่
นายรู้ได้ยังไงว่ามีวัตถุระเบิด
แผนการต่อไปของมินจูยองคืออะไร
เลือกคำพูดให้ดีๆ นะ
เธอจะโดนปฏิบัติแบบไหนขึ้นอยู่กับคำพูดของเธอ
เขาก็คงจะหนีนั่นแหละค่ะ
อาจจะออกจากเมืองหรือออกนอกประเทศก็ได้
มีจุดตรวจตั้งอยู่ทุกเส้นทาง ที่ออกจากอินซองแล้วครับ
เรายังปิดทุกเส้นทางหลบหนีทางเรือด้วยครับ
ถูกต้อง เขาไม่มีทางลักลอบขึ้นเรือได้หรอก
เพราะฉันรู้เส้นทางหลบหนีทางเรือทุกเส้นทาง
แต่เขาก็จะหนีออกไปครับ
ไม่ว่าจะต้องทำยังไงก็ตาม
เพราะมินจูยองเป็นคนแบบนั้น
ถูกต้องเลย
เพราะมินจูยองเป็นคนแบบนั้น
ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา พวกคุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย
เขาไม่ถูกจับง่ายขนาดนั้นหรอก
เขาจะหนีออกไปแน่นอนค่ะ
มีแนวโน้มว่า
ใครบางคนจะช่วยเขา
ใคร
ก่อนที่ฉันจะบอกคุณ
ฉันอยากกินข้าวก่อนค่ะ
เอาเป็นแกงกิมจิที่ทำโดยอดีตนักกีฬาทีมชาติดีไหม
กวางเซ ไปเอาแกงกิมจิมา
ผมจะต้มให้เองครับ
คุณกินไม่ได้จนกว่าจะบอกเราค่ะ
มัวรออะไรอยู่ล่ะค่ะ ถ้าคุณบอก เราจะต้มให้ค่ะ
ใครจะช่วยมินจูยองกันนะ
แถมยังช่วยโดยไม่ได้อะไรตอบแทนอีก
บอกเรามาเถอะน่าว่าใคร!
บอกมาเดี๋ยวนี้ไม่งั้นเราจะใช้กำลัง
อยากถูกเราบังคับให้ตอบงั้นเหรอ
คืองี้นะ
มินจูยองมีเสน่ห์แปลกๆ ค่ะ
ใครบางคนที่หลงเสน่ห์นั้น
จะช่วยโดยไม่ได้อะไรตอบแทน
(กรมศุลกากรเกาหลี)
บางทีการอุทิศตนแบบนั้น…
น่าจะเรียกว่าความรัก
อาจจะเป็นผู้หญิงคนนั้น
ผู้หญิงคนนั้นเหรอ
คิมยูนาลาป่วยตั้งแต่วันที่เก้าแล้วค่ะ
เธอควรกลับมาเมื่อวาน
แต่เธอขาดงานโดยไม่แจ้งค่ะ
และไม่มีใครติดต่อหัวหน้าแผนกซงยองชิก ที่เคยเป็นหัวหน้าของมินจูยองได้ด้วยค่ะ
ถ้าอย่างนั้นเธอกับมินจูยอง…
อืม เข้าใจแล้ว
เข้าใจแล้ว ขอบคุณครับ
ผมตรวจสอบภาพกล้องวงจรปิดแล้ว
เธอออกไปตอน 23.05 น. เมื่อสองวันก่อน และไม่กลับมาอีกเลยครับ
เธอไม่ไปทำงานเหมือนกัน แถมโทรศัพท์ก็ปิดเครื่องด้วย
ปล่อยเรื่องรถบรรทุกที่หายไป ให้รองผู้กำกับการจัดการ
และมาจดจ่อกับคุณคิมกันดีกว่า
ฉันจะแกะรอยการเคลื่อนไหวของเธอ และติดต่อผู้ให้บริการโทรศัพท์
เพื่อหาว่าเธอโทรไปที่ไหนเป็นครั้งสุดท้าย
และเผื่อเธอกลับมา พวกนายสองคนสุ่มดูอยู่ที่นี่ต่อแล้วกัน
- ครับ - ครับ
นี่อะไรน่ะ
เอ้า
ขอบใจนะ
อะไร นายไม่กินเหรอ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
ฉันแค่สงสัยว่าตอนนี้นายดีขึ้นหรือยัง
ฉันดีขึ้นแล้ว
กินเยอะๆ เถอะ รู้งี้ซื้อมาเยอะกว่านี้ก็ดี
ฉันต้องกินให้เยอะๆ จะได้หายเร็วๆ
ลองกินดูสิ อร่อยนะ
แน่ใจนะ
ให้ตายสิ
- นายจะทำ… - นายต้องให้คนป้อนใช่ไหม
แป๊บนะ
ฉันบอกว่าไม่กินไง
เอ้า
- พอได้แล้ว - อ้ากว้างๆ
- ฉันไม่อยากกิน
นายต้องกินจะได้มีแรง
ดูนายสิกินเก่งจริงๆ
เป็นยังไง อร่อยใช่ไหมล่ะ
กินเยอะๆ
คิดแล้วเชียวว่านายต้องหิว
ให้ตายสิ นายเป็นเด็กหรือไง อาหารเลอะปากหมดแล้ว
ดูนายสิ
ตรงนี้ก็เลอะเหมือนกัน
เปลี่ยนกะได้แล้ว
- ไว้เจอกัน - นี่ เอาน้ำไปด้วยสิ
นี่
(โรงรับจำนำอินซอง)
แล้วเส้นทางหลบหนีล่ะ
ฉันเป็นลูกน้องนายเหรอ
นายหน้าที่พาขึ้นเรือก็เงียบ และไม่มีวี่แววของเขาด้วย
ยังไงก็ตามอินซองโกลาหลสุดๆ เลย
ฉันได้ยินว่าพวกยากูซ่าก็อยู่ในเมือง
ยากูซ่าเหรอ
มินจูยองทำข้อตกลงขายยากับพวกนั้น
แต่เหมือนทุกอย่างจะพังลง หลังจากข้อตกลงล้มเหลว
แทนที่จะเก็บค่าปรับที่ผิดสัญญา ยากูซ่ากลับตั้งค่าหัวเขาในราคาสูง
และแก๊งอันธพาลจากทั่วประเทศ ก็ไหลเข้ามาในอินซอง
พวกเขาสู้กันเหมือนสัตว์ป่า
เพื่อยึดธุรกิจที่มินจูยองเคยดูแลจัดการ
ศัพท์ทางเทคนิคคงเรียกว่า "เละเทะเหมือนขี้"
เคลื่อนพลกันเถอะ
ถามจริง
โธ่เว้ย
ลูกพี่ พวกเขากำลังค้นทั่วพื้นที่นี้เลยครับ
ส้นตีนเอ๊ย
ไง ประธานฮา
ฉันเองนะ แพค
ขอฉันยืนคนของนายหน่อย
ฉันจะต้องหาไอ้ชาติหมามินจูยอง
และฆ่ามันทิ้งซะ
ทีนี้นายก็ไปตามทางของตัวเองได้แล้ว
ฉันก็จะทำแบบนั้นเหมือนกัน
ไปซะ
แม่งเอ๊ย
- มีอะไรครับ - มาเปลี่ยนกะกัน
ผมไม่เป็นไรหรอกครับ
นายต้องพักและไปโรงพยาบาลนะ
หัวหน้าทีมต่างหากที่ควรไปโรงพยาบาล
- ว่าไงนะ ทำไม! - เงียบหน่อยครับ!
หวัดดี ผู้หมู่จี
สวัสดีค่ะ
อ๊ะ มีคนโทรมา
ไง ผู้หมู่ชิน
- คุณคิมยูนา - ว้าย ตกใจหมด
ผมเป็นตำรวจครับ
พอดีมีการใช้บัตรเครดิตของคุณคิมยูนาน่ะครับ
ที่ร้านสะดวกซื้อตรงนั้น
ผมเลยพาเธอมาครับ
การปฏิเสธที่จะพูดกับพวกเรา
มีแต่จะเป็นผลเสียต่อคุณนะคะ
ถ้าคุณช่วยมินจูยองหนี
คุณอาจจะโดนคดีให้ความช่วยเหลือ และที่พักพิงกับผู้ต้องหาหลบหนีได้ครับ
มันเป็นเรื่องร้ายแรงนะครับ
ไม่เป็นไรครับ คุณคิมยูนา บอกเรามาเถอะ แล้วเราจะช่วยคุณเอง
เขาบอกว่าต้องรีบไปต่างประเทศค่ะ
ว่าไงนะครับ
เขาขอให้ฉันไปกับเขาค่ะ
อีกสักพักฉันต้องไปพบเขา
ที่ไหนครับ
ที่วิกทอรีโฮเทลค่ะ
ถึงเวลาแล้ว จับตาดูเข้าไว้
ไปเถอะ
ถ้าข้างนอกเกิดอะไรขึ้น วิทยุหาเราทันทีเลยนะ
เข้าใจแล้วครับ
อะไรวะนั่น
- ไม่ใช่เขาใช่ไหมครับ - ไม่ใช่
หัวหน้าทีมครับ ช่วยตรวจสอบคน ที่เพิ่งเข้าไปให้หน่อยได้ไหมครับ
ได้
คนพวกนั้นคือใคร
ผมจะไปสืบดูครับ
- ไปกันเถอะ - อือ
พวกเขาว่าไง
จะมีการประชุมผู้ถือหุ้นตอน 16.00 น.
ที่ห้องประชุมเกี่ยวกับการขายโรงแรมครับ
มินจูยองเป็นเจ้าของโรงแรมภายใต้ชื่อคนอื่น
และผมคิดว่าเขาวางแผนจะขายมัน ก่อนที่จะถูกยึดครับ
นายกำลังบอกว่าคนพวกนั้น เป็นผู้ถือหุ้นกันหมดเลยสินะ
ผอ.เขต สมาชิกสภาเทศบาล
อธิบดีกรมศุลกากร ผู้ว่าการท่าเรือ
หัวหน้าหน่วยยามชายฝั่ง และแม้แต่อธิบดีอัยการภาค
พวกเขาหาแต่ผลประโยชน์ของตัวเอง
พยายามกันหนักดีจริงๆ
พวกเขาอยู่ในรายชื่อของมินจูยองหมดเลยครับ
แต่ผมติดอยู่อย่าง
มันเป็นเรื่องบังเอิญเหรอครับที่การประชุมผู้ถือหุ้น
ถูกจัดขึ้นในเวลาเดียวกัน กับที่คุณคิมยูนาต้องไปเจอมินจูยอง
นายพูดถูก
มีบางอย่างแปลกๆ
คุณคิมยูนาก็เหมือนกันครับ
เธอปิดโทรศัพท์ของตัวเอง เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกแกะรอย
แต่กลับใช้บัตรเครดิตของตัวเอง
ใกล้กับบ้านของเธอที่เราสุ่มดูอยู่
เรามากระจายตัวและเฝ้าระวังพื้นที่กันดีกว่า
ฉันจะไปหาทีมรักษาความปลอดภัยของโรงแรม
งั้นพวกเราไปห้องประชุมกันเถอะ
แล้วคุณคิมยูนาล่ะครับ
ฉันอยากให้นายกับผู้หมู่จีจับตาดูเธอเอาไว้
- สุดท้ายมินจูยองอาจจะไม่โผล่มาก็ได้ - ครับ
ถ้าเกิดเรื่องอะไร ก็วิทยุมานะครับ
- ไปเถอะ - โอเค
ผู้หมู่จี ฉันก็จับตาดูคุณคิมยูนาอยู่เหมือนกัน
(อินซองเอสแอนด์อีคอร์ป)
ผู้หมู่ชิน ฝากจับตาดูคุณคิมยูนาด้วยนะคะ
ไม่ต้องห่วง
ฉันจะไม่กะพริบตาเลย
(วิกทอรีโฮเทล การประชุมพิเศษของผู้ถือหุ้น)
สวัสดีค่ะ
ฉันมีคำถาม
เกี่ยวกับพวกคนที่เพิ่งออกไป พวกเขามาทำอะไรที่นี่เหรอคะ
อ๋อ เพราะการประชุมผู้ถือหุ้นน่ะครับ
พวกเขาเช็กสปริงเกลอร์อะไรพวกนั้น มาตั้งแต่เมื่อคืนวานแล้ว
พวกเขาเพิ่งทำเสร็จน่ะครับ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ผมขอเวลาแป๊บหนึ่งได้ไหมครับ ผมเป็นตำรวจ
ทีมรักษาความปลอดภัยของโรงแรมนี้…
ทีมรักษาความปลอดภัยอยู่ไหนครับ
คนที่เพิ่งไปเมื่อกี้คือจางยองกยู ที่เป็นหัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยครับ
แป้งเหรอ
ในโกดังมีอย่างอื่นนอกจากโทลูอีนอีกไหมคะ
หรือจะเป็นอันนั้น
โซเดียมไซยาไนด์
มันคืออะไรคะ
คุณคิมยูนา!
แท็กซี่!
ขับออกไปเลยค่ะ เร็วเข้า!
คุณคิม!
คุณคิมยูนา!
อย่าไปหามินจูยองนะครับ!
คุณคิมยูนา!
มินจูยอง…
ไอ้หมอนั่นเป็นคนเลวนะครับ!
คุณคิมยูนาหนีไปแล้ว
เขาบอกว่าคุณคิมยูนาหนีไปแล้ว
แม่งเอ๊ย ว่าแล้วเชียว
จ่าคิม!
ฉันเห็นผู้ชายจากอุโมงค์จุงดง
ว่าไงนะครับ
มีบางอย่างทะแม่งๆ
ฮันนา
ฉันเพิ่งรู้มาว่า
มีอย่างอื่นนอกจากโทลูอีนในโกดังนั้น
มันเป็นวัตถุดิบทางอุตสาหกรรม
ถึงจะเป็นสารพิษ แต่ไม่ไวไฟหรือระเบิด
อย่างไรก็ตาม
เมื่อสัมผัสกับน้ำ มันจะสร้างไฮโดรเจนไซยาไนด์
และนั่นอันตรายถึงชีวิตเลยละ
มันถูกใช้เป็นแก๊สพิษ
และคุณสมบัติที่ไวไฟของมัน อาจก่อให้เกิดการระเบิดได้
หรือว่ารถบรรทุกที่เหลือ…
(วิกทอรีโฮเทล)
อย่าบอกนะว่าไอ้สารเลวนั่น กำลังพยายามจะฆ่าทุกคนที่อยู่ในนี้
ถ้าทุกคนที่อยู่ในนี้ตาย
การบริหารของอินซองจะเป็นอัมพาตครับ
นั่นจะเปิดโอกาสให้มินจูยองหนีไปได้
ครั้งนี้เราต้องหยุดมันให้ได้ไม่ว่ายังไงก็ตาม
ไม่ว่าจะกรณีไหนเราก็ต้องอพยพทุกคน
- แบบนั้นน่าจะถูก - ครับ
ขอทางหน่อยครับ ขอโทษครับ
แป๊บหนึ่งครับ ขอทางหน่อย!
ขอโทษนะครับ!
พวกเราเป็นตำรวจ ช่วยสนใจทางนี้ด้วยครับ
ที่นี่เสี่ยงต่อการถูกก่อการร้ายครับ
- ขอให้รีบอพยพเดี๋ยวนี้เลยครับ! - ถูกก่อการร้ายบ้าอะไรล่ะ
พวกนายเป็นใคร รู้ไหมว่าพวกเรากำลังทำอะไรกันที่นี่
ทุกคนต้องรีบอพยพเดี๋ยวนี้เลยครับ!
เราต้องการความร่วมมือของทุกคน เพื่อเลี่ยงการเกิดเหตุต่างๆ
แป๊บนะ นายคือคนเมื่อคราวที่แล้วไม่ใช่เหรอ
ตอนนี้เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญนะครับ!
- ผู้หญิงไปก่อนเลยครับ - นี่ไม่ใช่การฝึกซ้อมครับ
คุณต้องออกไปเดี๋ยวนี้เลยครับ!
เริ่มได้เลยครับ
คุณต้องรีบออกไปเดี๋ยวนี้เลย!
- เกิดอะไรขึ้น - แม่งเอ๊ย
(วิกทอรีโฮเทล การประชุมพิเศษของผู้ถือหุ้น)
แม่งเอ๊ย รีบออกไปเร็วครับ!
ออกไปเดี๋ยวนี้ เร็วเข้าครับ!
หมอบลงครับ!
คนกำลังมาทางนี้ ช่วยเปิดทางให้พวกเขาด้วย
เร็วเข้า!
ทางนี้!
ทางนี้
รีบออกมาทางนี้เร็ว!
ใจเย็นๆ ครับ อย่าผลักกัน!
ทุกคนเร็วเข้าครับ ใจเย็นๆ และค่อยๆ ออกไป!
ช่วยคนนี้ด้วยครับ คุณครับ!
มาทางนี้ค่ะ
ค่อยๆ ออกไปด้วยครับ!
ใจเย็นๆ และอย่าผลักกัน!
ปิดปากและรีบออกไปด้วยครับ!
- ใจเย็นๆ! - อย่าผลักกันครับ!
ไปกันเถอะ
ใจเย็นๆ ด้วยครับ!
ใจเย็นๆ ครับ!
ทางนี้!
ใจเย็นๆ ครับ!
เดินหน้าต่อไปครับ!
แป๊บนะครับ ทำไมถึงออกไปไม่ได้ล่ะ
ขอโทษนะครับ!
ทางออกถูกปิด รอแป๊บนะครับ!
ขอทางแป๊บหนึ่งครับ!
- พี่แจฮง! - ประตู!
- เกิดอะไรขึ้น - ประตูมันล็อก!
หัวหน้าทีมอยู่ไหน
หลบไป!
ช่วยหลบด้วยค่ะ
หลีกทางด้วยครับ!
ขี้หมาดงจู ไม่เป็นไรใช่ไหม เจ้าทึ่มนี่
ให้ตายสิ จริงๆ เลย
แป๊บหนึ่งนะครับ!
ช่วยรอแป๊บหนึ่ง!
มันสัมผัสน้ำไม่ได้ค่ะ
น้ำเหรอ
บันไดหนีไฟ
ไปทางบันไดหนีไฟครับ ที่นั่นไม่มีสปริงเกลอร์
ทีละคนนะครับ!
ช้าๆ หน่อยครับ
- อย่าวิ่งครับ - ออกมาช้าๆ
- ดีครับ - ตามพวกเขาไป
อย่าวิ่งนะครับ
จ่าคิม หัวหน้าทีมอยู่ไหน
หัวหน้าทีม
หัวหน้าทีม!
อ๊ะ ร้อน!
ฉันควรทำยังไงดี
- หัวหน้าทีม! - ร้อน!
- ฉันไม่… - หัวหน้าทีม
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
- พาฉันไปที่เงียบๆ ที - ได้ครับ
ค่อยๆ ลงไปนะครับ
- อย่าวิ่งครับ - ไปเร็วเข้าค่ะ!
ทีละคนค่ะ
ตามลำดับครับ
ลงไปทีละคนนะครับ
ส่งรถดับเพลิงมาเดี๋ยวนี้เลย ทุกคนที่นี่จะตายกันหมดแล้ว!
ฉันไม่สน ทำอะไรสักอย่างเถอะ ไอ้เวรเอ๊ย!
ทำอะไรน่ะ หลบไป!
- ให้เราออกไป! - หลบสิ!
ทุกคนหุบปาก!
พวกนายเป็นระดับหัวหน้านะ ควรทำให้ตัวให้มีเกียรติกว่านี้หน่อย!
ระหว่างที่ผมยังพูดดีๆ ด้วยอยู่ พวกคุณช่วยออกไปทีละคนนะครับ
- ครับ - ค่ะ
- เข้าใจไหมครับ - ครับ
- ทีละคนครับ - ขอบคุณค่ะ
ดีมากเลยครับ แบบนั้นแหละ
ดูสิว่ามันดีแค่ไหน
ดีมากครับ
ช้าๆ ครับ ทีละคน
ทุกคนออกไปหมดแล้วเหรอ
- แล้วคนข้างหน้าล่ะ - พวกเขาออกไปแล้ว
หัวหน้าทีม
- ทุกคนออกไปแล้วครับ - ดี
- เราช่วยได้หมดไหม - ครับ เราช่วยได้หมดเลย
เขาเป็นอะไรของเขา
แป๊บหนึ่งนะครับ!
แป๊บครับ!
ขอโทษนะครับ!
- เปิดทางให้หน่อยครับ - ไม่ต้องตื่นตระหนักครับ รอแป๊บเดียว
รักษาระเบียบไว้นะครับ
มันจะระเบิดอีกแล้ว
- มันจะระเบิด! - ไม่ครับ ไม่หรอก
ใจเย็นๆ และอดทนหน่อยนะคะ
ฉันขอกำลังเสริมไปแล้วเดี๋ยวพวกเขาก็มา
เธอขอใครไป
ทุกคนช่วยถอยไปด้านหลังหน่อยครับ
อย่าผลักกันและไม่ต้องตื่นตระหนกนะครับ แค่ถอยไปด้านหลังก็พอ
ระวังนะครับ ถอยไปข้างหลังหน่อยครับ
(หน่วยปฏิบัติการพิเศษร่วม)
ผมคือผู้บัญชาการ จากสำนักงานตำรวจนครบาลอินซอง…
ไอ้หมอนั่นมาที่นี่ได้ยังไง
ฉันบอกแล้วไงคะว่ากำลังเสริมกำลังมา
เธอไปหว่านล้อมเขายังไง
ยุนดงจูเป็นคนทำค่ะ
ฟังสิ่งที่ผมจะพูดให้ดีนะครับ
ผมจะให้โอกาสครับ
โอกาสเหรอ
โอกาสที่จะพิสูจน์ว่า ท่านไม่ใช่ไอ้ขี้ขลาดไร้น้ำยา
หรืออ่อนแอปวกเปียก
ตอนที่ผู้หมู่จีติดต่อมา
คิดซะว่านั่นคือโอกาสสุดท้ายของท่าน และรับสายเธอซะ
เราอยู่วิกทอรีโฮเทลค่ะ
ท่านจะช่วยชีวิตคนที่อยู่ในอันตราย
ท่านจะถูกจดจำแบบนี้ค่ะ
ผู้บัญชาการโจพันยอล
ฮีโร่ผู้กล้าหาญที่ยืนหยัดต่อสู้อาชญากร
และช่วยชีวิตประชาชนของอินซอง
ดีครับ ทีนี้ก็ให้ผู้หญิงไปก่อน
เดินระวังๆ ด้วยนะครับ
ไอ้อ่อนแอปวกเปียกทำตัวมีประโยชน์ด้วยแฮะ
ดี
ให้เขารับผิดชอบที่นี่ไป
แล้วเราไปจับไอ้สารเลวมินจูยองกันเถอะ
ดีมากครับ!
ประชาชนอินซองที่เคารพทุกท่าน
เมืองอินซอง
ตอนนี้กำลังถูกอาชญากรรม คุกคามอย่างรุนแรงครับ
ผม ผู้บัญชาการโจพันยอล สำนักงานตำรวจนครบาลอินซอง
ไม่สามารถยืนดูเฉยๆ ได้อีกต่อไปครับ
นี่คือหน้าที่สุดท้ายที่สำคัญที่สุดของผม
ในการปราบอาชญากรรม และฟื้นฟูความสงบเรียบร้อยในอินซอง
เพื่อที่ประชาชนอินซองทุกคน จะได้ใช้ชีวิตโดยปราศจากความกลัวครับ
และผม โจพันยอล
ตั้งใจจะปฏิบัติหน้าที่นี้
และสัญญาว่าจะดำเนินการจนถึงที่สุดครับ
ตำรวจทุกนายจะมีอาวุธและพร้อม
ที่จะปะทะกับอาชญากรรมและความรุนแรง โดยตรงครับ
ผมจะไม่หยุดพักจนกว่าประชาชนอินซอง
จะปราศจากความวิตกกังวลและความกลัว
เพื่อความปลอดภัยของประชาชนอินซองทุกคน
ผมจะใช้มาตรการพิเศษใดๆ ก็ตามที่จำเป็น
ณ ช่วงเวลานี้
สำนักงานตำรวจนครบาลอินซอง
กำลังยืนหยัด
ต่อต้านการไม่เคารพกฎหมาย การทุจริต ความไม่สงบและความรุนแรงที่คุกคามเมืองเรา
และเราขอประกาศสงครามกับอาชญากรรมครับ!
กว่าจะลงมือได้นะ ไอ้เวรสมองทึบ
ได้ฤกษ์สักที
แบบนี้หนูข้างถนนทุกตัวคงถูกจับแน่
หนูทุกตัวมีช่องทางหนีหมดแหละค่ะ
- ว่าไงนะ - คุณบอกว่าคุณรู้จัก
เรือลักลอบเข้าออกเมืองทุกลำใช่ไหมคะ
ทั้งหมดเลยเหรอ
ฉันรู้ละเอียดทุกซอกทุกมุมทั้งหมดเลย
แล้วเรือที่ถูกขายให้ต่างประเทศล่ะ
คุณได้ลองสืบดูหรือยังคะ
ทั้งหมดเลยน่ะเหรอ
เราควรปิดกั้นทุกเส้นทางที่เป็นไปได้สินะครับ
มัวทำอะไรอยู่น่ะครับ สืบดูสิ
เรือที่ถูกขายให้ต่างประเทศ
เราได้เบาะแสมาว่ารถของมินจูยอง กำลังขับซิ่งอยู่บนถนน
ใกล้กับอินซองมอเตอร์ส
ขอย้ำครับ คนร้ายกำลังซิ่งหนี
เรากำลังเตรียมเปิดฉากยิงครับ
กันไม่ให้ประชาชนเข้าออกด้วยครับ
ให้เธอผ่านหน่อย
(ตำรวจ)
แบบนั้นละ หนีไปเรื่อยๆ
ถ้าหยุดเมื่อไร แกตายแน่
ไปจับไอ้สารเลวนั่น!
เขาเป็นของฉัน ฉันจะจับเขาเอง!
ไปจับเลย!
เฮ้ย ฉันจะจับแก!
มินจูยองไม่อยู่ที่นี่
รถเมนซ์สีดำคาดว่าเป็นรถของมินจูยอง ป้ายทะเบียน 70 บี 1632
เราได้รับการยืนยันว่า มันอยู่บนทางหลวงชายฝั่งอินซอง
เจอเขาแล้ว เขาอยู่ในรถเมนซ์สีดำ
ทะเบียนรถ 70 บี 1632
เข้าใจแล้ว
(70 บี 1632 สีดำ)
(อินทรีหัวโล้น)
เจอแล้วเหรอ
วันนี้มีเรือรัสเซียออกจากท่าเรือจินซองครับ
รีบไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย ไอ้หมอนั่นจะหนีวันนี้!
ต้องลงมือให้ไว!
(ตำรวจ จุดตรวจ)
ฉันจะทำลายทุกอย่างไม่ให้เหลือ…
ด้วยมือของฉันเอง
- อะไรกันเนี่ย - ตายแล้ว
เดี๋ยวก็มีคนเจ็บหรอก
ถอยไป!
ไอ้สารเลว
เฮ้ย!
ฉันจะจับแก!
แหม มีฝีมือเหมือนกันนะเนี่ย
แกเป็นนักกีฬาเหรอ ฉันก็เหมือนกัน
จะพูดแบบนั้นก็ได้
พูดภาษาเกาหลีสิวะ ไอ้เวร!
ไอ้หมอนี่เคยฝึกเป็นนักกีฬาจริงด้วย
เฮ้ย!
มินจูยอง
แกมีค่าหัวเยอะพอตัวเลยละ
เกรงว่าแกคงต้องมากับเราซะแล้ว
เฮ้ย จับไอ้เวรนี่ไว้
มันคือตั๋วให้เราได้รางวัลใหญ่
- ครับ - ครับ
เราคือตำรวจครับ
เราต้องรีบตามหาตัวเขา
ก่อนที่ไอ้สารเลวนั่นจะเล่นพิเรนทร์อะไรอีก
เขาต้องอยู่แถวนี้แน่
ไปหากันเถอะ
อะไร
รอหน่อยเถอะ
จริงด้วย เราเก็บแรงไว้ดีกว่า
- ไปกันเถอะ - ไปกันเถอะ
พวกแกสองคนเป็นใครวะ
เราจะเอาตัวไอ้หมอนี่ไปนะ
เฮ้ย ไอ้เวรนี่เป็นของเรา
เห็นได้ชัดว่ามีการตั้งค่าหัวฉัน
แต่แย่หน่อยนะ
ไอ้สารเลว
แกไม่ได้ตายง่ายขนาดนั้นหรอก
แกตายไม่ได้
ฉันจะช่วยชีวิตแกและจับแกยัดตะราง
ฆ่าพวกมันซะ!
มินจูยอง!
รีบตามเขาไป
ออกไปห่างๆ จากฉัน!
ออกไปไกลๆ!
อย่าเข้ามาใกล้ฉันเชียวนะ
เฮ้ย
แกเคยเป็นนักมวยปล้ำมืออาชีพใช่ไหม
ท่าไม้ตายคือล็อกคอเหรอ
แค่เห็นแกเคลื่อนไหว ฉันก็รู้แล้ว
แต่ถ้าเป็นแบบนั้น
งั้นแกก็ต้องรู้ว่าฉันเป็นใครสิ
โกมันชิก 2008 มุมไบ
เจ้าของเหรียญทองแดง
แกรู้ไหมว่าฉายาของฉันคืออะไร
"ปลาไหลน้ำมัน"
ไอ้สติไม่เต็มนี่
ปลาไหลน้ำมันดิ้นไปมาบนเบาะ
แถมยังตัวใหญ่เบิ้มเท่าแขนด้วย
นั่นคือฉายาของฉัน
แกควรจำเอาไว้ให้ดี
มานี่สิ
เข้ามาเลย
เข้ามาหาฉันสิ!
เวรเอ๊ย
เฮ้ย มินจูยอง!
ไอ้ชาติหมา!
จะไปไหน แกลืม…
ไอ้เศษสวะ!
หัวแกเป็นของฉัน!
พวกแกเป็นของฉันทั้งคู่นั่นแหละ
ไปได้แล้ว
ไอ้หมาข้างถนนหาเรื่องอีกแล้ว
ฆ่ามันซะ!
แกคิดจะหนีไปไหน ไอ้ชาติหมา
ไอ้สารเลว
แกใช้ฉันมาหลายครั้ง ทีนี้ถึงตาชดใช้ด้วยชีวิตของแกแล้ว!
ไอ้เด็กเวร แกก็อยากมีเรื่องกับฉันงั้นเหรอ
ตายซะเถอะ!
เฮ้ย ไอ้เวร!
มานี่เลย
ไอ้ชาติหมา!
แม่งเอ๊ย!
เข้ามาหาฉันสิ!
ไอ้ห่าเอ๊ย!
ฉันเป็นเจ้าของเหรียญทองแดงขว้างจักร!
อย่าทำแบบนี้เลย! ไว้ชีวิตฉันเถอะ!
ฉันไม่มีวันแรงหมดหรอก
แกรู้ไหมว่าทำไม
เพราะฉันคือมนุษย์พ่อเกาหลีที่มีลูกเต็มบ้านไงล่ะ
แม่งเอ๊ย น่าขยะแขยงชะมัด
มานี่เลย
แม่งเอ๊ย ไอ้เด็กส้นตีน!
ไอ้ห่าเอ๊ย ตอนนี้ฉันลุกไม่ไหวแล้ว
แพคซอกชุน
คุณ…
เฮ้ย เจ็บนะ
…ถูกจับแล้วครับ
(คลื่น)
แกตายแน่ ไอ้สารเลว
แกจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เลยใช่ไหม
เวรเอ๊ย!
นี่
แกใช้ชีวิตมาแบบไหน ถึงฆ่าคนแบบไม่รู้สึกรู้สาได้วะ
แกหมายถึงใคร
อ๋อ ผู้หญิงคนนั้นน่ะเหรอ
เธอตายหรือเปล่า
แย่จังแฮะ
ทำเอาฉันปวดใจนิดๆ เลย
เธอเป็นคนดีซะด้วย
ว่าไงนะ
มันทำแกปวดใจนิดๆ เหรอ
ใช่
ปวดนิดๆ เหมือนตอนที่พ่อกับแม่ของฉันตาย เมื่อนานมาแล้ว
และตอนที่คุณอีจินซูตายก็ด้วย
เดาว่าตอนที่เพื่อนผมทองของแกฆ่าตัวตาย ก็คงเป็นแบบนี้เหมือนกัน
อย่าพูดอะไรแม้แต่คำเดียว
เพราะฉันอาจจะฆ่าแกได้
ทำไมล่ะ
คิดว่าอยากรู้ซะอีกว่าฉันใช้ชีวิตมาแบบไหน
อย่าแก้ตัวแบบน่าสมเพชหน่อยเลย
สารเลวอย่างแก
ไม่มีสิทธิ์แก้ตัวหรอก
"ไม่ได้เรียนหนังสือ
ชีวิตมันลำบากเกินไป
ตอนเด็กไม่ได้รับความรัก"
เก็บคำพูดตอแหลนั่นไว้พูดกับทนายของแกเถอะ
แกไม่มีที่ให้หนี
ไม่มีพี่เลี้ยงในมุมมาช่วย
และต่อให้แกถูกอัดจนตายก็ไม่มีกรรมการมาห้าม
เพราะงั้นเตรียมตัวให้ดี
มันคือยกสุดท้าย
เม้มปากไว้แน่นๆ ดีกว่านะ
(ความยุติธรรม)
ถ้ากรามหักขึ้นมา แกจะให้การต่อศาลไม่ได้
พอได้แล้ว
ทีนี้ก็แหงนมองท้องฟ้าซะ
(ความยุติธรรม)
อะไร
แกคิดว่าตัวเองชนะเหรอ
เฮ้ย!
ล้อกันเล่นหรือไงวะ!
ดีจริงๆ ที่ฮามินกับฮาจุนสอนฉันว่ายน้ำ
เวรเอ๊ย
ฉันเกือบจมน้ำแล้ว!
ขยะเกาหลี
ข้าราชการเกาหลีต้องเก็บกวาดเองสิ
(บัตรเจ้าหน้าที่รัฐ ยุนดงจู)
ดงจู!
มินจูยอง!
ไอ้ชาติชั่ว!
หิมะตกแฮะ
ฮันนา!
ตายแล้ว อะไรกันเนี่ย
บ้านรกไปหมดเลย!
ให้ตายสิ ได้นิสัยไม่เรียบร้อยมาจากใครเนี่ย
- ทำไมแม่ถึงมาเช้านักล่ะ - นี่อะไรเนี่ย
กางเกงตัวนี้เป็นของลูกเหรอ ตายแล้ว
แม่ไปทำความสะอาดบ้านตัวเองเถอะน่า
เดี๋ยวสิ
ตายแล้ว
- เดี๋ยวนะ ของใคร… - ให้ตายเถอะ!
(ไชน์มัสแคท)
แม่พูดมาก่อนเลย
ลูกหมายความว่าไง
เล่าเรื่องผู้ชายที่กำลังคบให้หนูฟังสิ
เขาเป็นเจ้าของร้านผลไม้ไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ร้านผลไม้ สวนผลไม้ต่างหาก
แล้วหนูจะได้เจอเขาเมื่อไร
ฮะ
ถ้าแม่ชอบเขา ก็คบไปเถอะ หนูไม่เป็นไร
หนูพูดจริงๆ
ฮันนา
ใครจะไปคิดว่าวันนี้จะมาถึง
เขาไม่เหมือนผู้ชายคนก่อนๆ ที่แม่เคยคบ
แม่ไม่ได้มองแค่หน้าตาอีกต่อไปแล้ว
ผู้ชายคนนี้ทะนุถนอมแม่
และเป็นคนที่จิตใจอบอุ่นสุดๆ เลยละ
ถ้าได้เจอ แม่ว่าลูกต้องชอบเขาแน่นอน
- งั้นก็หาวันดู พวกเราจะได้เจอหน้ากัน - จริงเหรอ
แม่จะโทรหาเขาเดี๋ยวนี้เลย
หนูกำลังคบคน
ที่ทะนุถนอมหนูและจิตใจอบอุ่น
แถมเขายังหน้าตาดีอีกด้วย
เป็นเขาจริงเหรอ ดงจูใช่ไหม
ใช่
ว่าแต่…
ตอนนี้เขาไม่เป็นไรแล้วจริงๆ ใช่ไหม
เขาเป็นยังไงบ้าง
ก็…
เขาก็เหมือนเดิมแหละ
- ฉันมาแล้ว - โอ้ ไง
- เธอกินข้าวหรือยัง - ยัง
- มาแล้วเหรอ ฮันนา - ค่ะ เป็นยังไงบ้างคะ
แข็งแรงเกินจนจะไม่ดีแล้วเนี่ย
แม่ ลองกินนี่ดูสิครับ
อืม
อ้ากว้างๆ
ลูกชายแม่เปิดร้านคิมบับได้เลยนะเนี่ย
ปรุงรสได้พอดีเลย
ค่อยยังชั่วครับ
พวกเธออยู่นี่กันก่อนนะ แม่ไปตลาดก่อน
- ไว้เจอกันนะครับ - ไว้เจอกันค่ะ
- ขอฉันบ้างสิ - ได้เลย
อ้ากว้างๆ นะ
อร่อยใช่ไหมล่ะ
ใช่ อร่อย
ต้องอร่อยอยู่แล้ว
นี่เป็นคิมบับสุดพิเศษที่ทำให้แค่เธอเลยนะ
นายไปกายภาพบำบัดมาหรือยัง
แน่นอนสิ เห็นไหม ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้ว
นี่ อันนั้นอะไรน่ะ
อ๋อ อันนั้นของคนอื่นน่ะ
ฉันต้องไปแล้ว
จะไปแล้วเหรอ กินอีกชิ้นสิ
- ไว้เจอกันนะ - อืม
ห้ามสายนะ เข้าใจไหม
เข้าใจแล้ว ฉันไม่สายหรอก
เอากล่องข้าวไปด้วย
- ไว้เจอกัน - บาย
- คุณยุนดงจูครับ - ครับ
อา สวัสดีครับ ผมวางไว้นี้นะ
- ขอบคุณครับ - ด้วยความยินดีครับ
(สถานกักกันอินซอง ผู้ส่ง: ยุนมีฮยัง)
(ท้องฟ้า สายลม ดวงดาว และบทกวี)
(แก้ไขแบบค่อยเป็นค่อยไป เพื่ออนาคตที่ดีกว่าเดิม)
(1 เฮช 15 8526)
(ยุนดงจู)
อีกเดี๋ยวฉันก็กลับมาทำงานแล้ว
ได้เลื่อนขั้นด้วย ต้องขอบคุณแกเลย
แกมาอวดเหรอ
ใช่
ฉันคิดว่าแกควรรู้ไว้น่ะ
อยู่นี่คงลำบากมากเลยใช่ไหมล่ะ
สีหน้าแกดูไม่ดีเลย
อาหารที่นี่ไม่ถูกปากฉันเลยสักนิด
ถึงอย่างนั้นแกก็ต้องกินมันไปตลอดชีวิตเลยนะ
แกต้องทำตัวให้ชินซะ
ถ้าแกเป็นห่วงฉันขนาดนั้น งั้นก็ส่งอาหารข้างนอกเข้ามาสิ
อันที่จริงฉันเอามาให้แกนิดหน่อย
วันนี้ฉันตื่นตั้งแต่เช้ามืด
และเตรียมนี่มาให้แก
เพราะงั้นเคี้ยวให้ดีและกินเข้าไปให้หมดนะ
ตอนแหงนหน้ามองท้องฟ้า แกสำนึกได้บ้างหรือยัง
แกคิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่ เพราะส่งฉันมาอยู่ในนี้ได้งั้นเหรอ
อย่าคิดว่าฉันหายไปแล้วมันจะจบนะ
แกรู้ไหมว่าฉันให้การสนับสนุนทางการเงิน คนพวกนั้นไปกี่คน
ก่อนที่คนพวกนั้น จะได้เป็นผู้พิพากษาและอัยการ
แกคิดว่าตอนนี้คนพวกนั้นอยู่ไหนล่ะ
ตราบใดที่มีเงินและความโลภ
โลกไม่มีทางเปลี่ยนไปได้หรอก
อย่างที่รู้ คนอย่างฉันมีอยู่ทั่วทุกที่
ไม่ต้องห่วงหรอก
ถ้ามีคนอย่างแกโผล่ขึ้นมาอีก…
คนอย่างฉันก็จะทำเหมือนที่ฉันทำกับแก
พวกเขาจะพยายามอย่างหนักจนล้มไข้ได้ป่วย
เพื่อจับอาชญากรและโยนพวกมันเข้าตะราง
ไม่ว่าจะมีกี่สิบคน กี่ร้อยคน หรือกี่พันคนก็ตาม
ก็นะ…
สารเลวอย่างแก…
ทำให้เลือดของพวกเราเดือดพล่านเลยละ
อีกไม่นานฉันก็จะออกไป ไว้ตอนนั้นมากินข้าวด้วยกันนะ
("บทนำ" โดยยุนดงจู)
(ลาก่อน กู๊ดบอย ไว้เจอกันใหม่…)
กลับหลังหัน!
(พิธีมอบเหรียญรางวัล เพื่อเป็นเกียรติแก่ฮีโร่ของอินซอง)
ทุกคน!
- วันทยหัตถ์! - วันทยหัตถ์!
เคยมีช่วงเวลาหนึ่ง…
ที่หัวใจของเราร้อนรุ่มและกรีดร้อง ราวกับว่าจะระเบิดออกมา
ทำไมถึงกลับมาเล่นอีกแล้วล่ะ
ทำไมต้องทิ้งอาชีพดีๆ ด้วย
จนถึงตอนนี้
ในชีวิตของผมมีทางเลือก แค่สองทางที่เป็นของผมจริงๆ
ผมยอมแพ้ไปหนึ่งอย่างแล้ว
แต่อันนี้…
ระวัง ไป
ผมไม่อยากยอมแพ้
ต่อให้แพ้ก็ไม่เป็นไร
แต่ผมไม่อยากมานั่งเสียใจภายหลัง
แต่ว่าเมื่อสปอตไลต์นั้นดับลง
ฮีโร่ก็ถูกลืมเลือน…
เธอจะทำให้ฉันยักไหล่แบบดี๊ด๊าไปถึงเมื่อไร
(สำนักงานตำรวจนครบาลอินซอง)
ฉันรู้สึกหนักไหล่มาก!
ให้ตายสิ ความรับผิดชอบนี้!
รวมไปถึงความทรงจำของวันคืน ที่เร่าร้อนเหล่านั้น
ไหล่อาจจะเคลื่อนก็ได้!
ว่าไงนะครับ การทำหมันของผมไม่ได้ผลเหรอ
แต่ผมคิดว่ามันถาวรซะอีก
บางครั้งก็เกิดขึ้นได้ค่ะ
ที่รัก
คุณคิดว่าไม่ใช่ลูกของคุณเหรอ
ไม่ใช่ ไม่ใช่อยู่แล้ว
ผมไม่เคยสงสัยคุณเลยสักครั้ง
ผมก็แค่ประหลาดใจเท่านั้นเอง
ว่าไง เจ้าตัวเล็ก
ตอนที่ทุกคนลุกโชนไปด้วยแรงผลักดัน
พวกเรา…
เคยเป็นฮีโร่
ฮันนา เธอรับปากว่าจะไม่ยิงหัวแล้วนี่นา!
โทษที
(หน่วยปฏิบัติการพิเศษ)
แต่จงจำเอาไว้…
หัวใจของเรา
ยังร้อนรุ่มและกรีดร้อง…
ราวกับว่าจะระเบิดออกมา
ลูกกำลังจะมีน้องแล้ว
ไชโย!
- เยี่ยมเลย น้องคนเล็ก! - ใช่ พ่อจะเป็นพ่อลูกสองแล้ว!
ขอบคุณครับ!
(บัตรเจ้าหน้าที่รัฐ โกมันชิก)
(บัตรเจ้าหน้าที่รัฐ ชินแจฮง)
(บัตรเจ้าหน้าที่รัฐ คิมจงฮยอน)
(บัตรเจ้าหน้าที่รัฐ จีฮันนา)
(ขี้หมาดงจู)
จงจำเอาไว้…
วัน…
(ทีมโคเรีย)
ที่พวกเรา…
ลุกโชนไปด้วยแรงผลักดัน
เทียบกับเมื่อก่อนแล้วผมเธอยาวขึ้นนะ
ไม่สิ ตอนนั้นก็ยาวเหมือนกัน
ซาลาเปา!
(หัวเราะโดยไม่มีเหตุผล)
(อย่าขำนะ)
พี่แจฮง…
(ไม่มีบทพูดเลยเหรอครับ พี่ฮันนา)
(คงไม่มีสินะ…)
ฉันจะเดินไปส่งที่บ้านเอง
ไม่เอา
ขอโทษค่ะ!
- หัวหน้าทีม! - หัวหน้าทีม!
มันออกมาไม่ดีใช่ไหมล่ะครับ
(เซาเปาโล 2018)
(พิธีมอบเหรียญรางวัล เพื่อเป็นเกียรติแก่ฮีโร่ของอินซอง)
(คำบรรยายโดย รัฐกานต์ อวรัญ)