SubTr زیرنویس از
‫جین.‬
‫گرفتمت.‬
‫کلک.‬
‫بستنی ریخته رو لباست، جین.‬
‫مامان باز غر می‌زنه.‬
‫می‌خوای باهام عوض کنی؟‬
‫آن. جین.‬
‫برای امروز همین بود؟‬
‫آره.‬
‫باشه. پس بریم.‬
‫-آقا. به آپارتمان‌های پلیس.‬ ‫-۶۰ بات.‬
‫چی؟ ولی من هر روز ۵۰ (بات) می‌دم.‬
‫پس نمی‌رم. خودت پیاده برو.‬
‫آپارتمان‌های پلیس.‬
‫۶۰ بات.‬
‫۵۰ بات.‬
‫نمی‌رم.‬
‫بابا آن.‬
‫گرمه.‬ ‫اگه تقسیم کنیم، اینقدر گرون نمی‌شه.‬
‫نه.‬
‫اگه امروز ۶۰ بدیم،‬ ‫هر روز باید ۶۰ بدیم.‬
‫آها، تو بچه گروهبان دامنرنی.‬
‫عمو، سلام.‬
‫سلام.‬
‫دارین برمی‌گردین آپارتمان‌ها؟‬
‫می‌تونم با شما بیام؟‬
‫-توک توک گرونه.‬ ‫-حتماً.‬
‫ماشین داره میاد. لطفاً برید کنار.‬
‫این مظنون‌ها آشنا به نظر میان.‬
‫-سلام.‬ ‫-سلام.‬
‫بریم.‬
‫ببخشید.‬
‫-درد می‌کنه؟‬ ‫-برو، برو.‬
‫کیفت رو بده به من، آن.‬
‫-آن، بای.‬ ‫-بای.‬
‫جین. آن.‬
‫هی، نایس.‬
‫-سلام، بابای نایس.‬ ‫-سلام.‬
‫-نایس.‬ ‫-می‌بینمت.‬
‫هی، وایسا.‬
‫آن، تو زمین بدمینتون می‌بینمت.‬
‫باشه.‬
‫جین، سریع.‬
‫مواظب باش.‬
‫-سلام.‬ ‫-سلام جین. تازه برگشتی؟‬
‫همشون مارک خوبن، برو بردار.‬
‫جین چقدر شیرینه، نی.‬
‫می‌دونی، می‌تونه سلبریتی بشه.‬
‫هی، چه سلبریتی‌ای؟‬
‫عمراً.‬ ‫سلبریتی‌ها فقط بدن و صورت کوچیک دارن.‬
‫به باسن و صورتش نگاه کن.‬
‫چقدر ورم کرده.‬
‫بابا نی. اون ذاتاً بامزه‌ست.‬
‫درسته.‬
‫نایس باز هم دیر کرده؟‬
‫تمیزه تو کیفه.‬
‫برو بردارش.‬
‫بیا.‬
‫کی می‌خوای اون راکت رو بندازی دور؟‬
‫بهت گفتم مال منو برداری.‬
‫اون راکت قدیمیه،‬ ‫مچت باز درد می‌گیره.‬
‫نه.‬
‫مال توئه.‬ ‫چطور می‌تونم همینطوری ازت بگیرم؟‬
‫همونطور که گفتم، دارم بهت می‌دمش.‬
‫دیدی؟ یکی دیگه اینجا دارم.‬
‫نمی‌خوامش.‬ ‫قرض بگیرم خوبه.‬
‫خیلی لجبازی.‬
‫آماده‌ای؟‬
‫آره.‬
‫خوراکی‌ها پای بازنده‌ست.‬
‫آماده‌ای؟‬
‫هی، کجا رو نشونه گرفتی؟‬
‫جین.‬
‫لعنتی!‬
‫تو، برو بیارش.‬
‫یه کم بالاتر.‬
‫بذار من.‬
‫جین.‬
‫کی زدش؟‬
‫باید حسابی قوی باشی‬ ‫که تا اینجا زدی.‬
‫باید کار تو باشه، نه؟‬
‫شماها همیشه بازی می‌کنین؟‬
‫آره.‬
‫بریم، آن.‬
‫ممنون.‬
‫ساختمون ۱، چقدر مزاهمی.‬ ‫هی دنبالم میای.‬
‫من می‌رم پیش آن آویزون شم.‬ ‫مشکلی هست؟‬
‫-چقدر مزاهمی. آن، بدو بریم.‬ ‫-هی!‬
‫-چیه؟‬ ‫-هی!‬
‫-عجله کن!‬ ‫-نمیتونم پا به پات بیام!‬
‫آن، بای.‬
‫-بای، دختر شیطون.‬ ‫-بای، لوس.‬
‫-بای.‬ ‫-بای.‬
‫اینک!‬
‫-اینا رو از کجا آوردی؟‬ ‫-امی!‬
‫مک، از بابات دزدیدی، نه؟‬
‫تو که بچه‌ای. فکر می‌کنی باحاله؟‬
‫مامان کجاست؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫-فقط گفت برمی‌گرده.‬ ‫-اینک!‬
‫انقدر کتکت می‌زنم تا بمیری!‬
‫بای.‬
‫ولش کن.‬
‫مامانت پولش رو امروز می‌خواد، نه؟‬
‫بریم اتاق خاله دنگ.‬
‫اشکال نداره، من مواظبتونم.‬
‫آن زود برمی‌گرده.‬
‫منم، آن.‬
‫مامان، خاله نی به جین گفت‬ ‫بیاد پولش رو بگیره.‬
‫جین، لطفاً به مامانت بگو‬ ‫فردا بهش میدم.‬
‫خاله نی که غر نمی‌زنه، درسته؟‬
‫خوبه.‬
‫خب، خاله اوم گفت‬ ‫فردا میارتش.‬
‫باید خوب باشه.‬
‫آن اینجاست.‬
‫آن رو نگاه کن.‬
‫بگو "آن."‬
‫"آن."‬
‫-"آن."‬ ‫-"آن."‬
‫"آن."‬
‫امی، به جای اون بگو "جین."‬
‫"جین."‬
‫-"جین."‬ ‫-"جین."‬
‫"جین."‬
‫به خاله نی گفتی‬ ‫شب میمونی، نه؟‬
‫آره.‬
‫گونه‌هات خوردنیه.‬
‫مژه‌هاتم بلنده.‬
‫حسودیم میشه.‬
‫میشه یه کاری کنم؟‬
‫حتماً.‬
‫بیا اینجا.‬
‫مژه‌هات رو به مژه‌هام بزن.‬
‫چطوری؟‬
‫بیا نزدیک‌تر.‬
‫-چه حسی داری؟‬ ‫-قلقلکم میاد.‬
‫نوبت توئه.‬
‫اینجوری؟‬
‫درست انجامش دادم؟‬
‫کی بهت یاد داد این کارو کنی؟‬
‫بهت نمی‌گم.‬
‫بگو.‬
‫-نه.‬ ‫-کسی رو داری، مگه نه؟‬
‫من همیشه کنارتم.‬
‫منو با کسی دیدی؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫شاید تو مدرسه با یکی قرار می‌ذاری.‬
‫من کسی رو ندارم.‬
‫کاش داشتم.‬
‫کاش نداشتی.‬
‫مال جین‬
‫اینک، میفتی‌ها.‬
‫فکر کنم بهتره فقط اصل پولمو بهم پس بدی.‬
‫تو همیشه تو پرداختات دیر می‌کنی. خوشم نمیاد.‬
‫-شنبه برات میارمش.‬ ‫-کدوم شنبه؟‬
‫-همین شنبه.‬ ‫-چه ساعتی؟‬
‫حدود ۴ بعد از ظهر.‬
‫تو همیشه همینطوری.‬
‫اگه دفعه دیگه مشکل داشتی، کمکت نمی‌کنم.‬
‫همین شنبه ساعت ۴ بعد از ظهر.‬
‫اگه پولمو نیاری، میام دم خونه‌تون.‬
‫نذار من آدم بده بشم، اوم.‬
‫آن.‬
‫قولتو نشکن.‬
‫بفرمایید.‬
‫۵۰۰ تا بهت می‌دم.‬
‫به بچه‌ها بگو گل‌ها رو برام ببرن داخل.‬
‫کاپیتان جدید تازه منتقل شده. حتماً به زودی آپارتمان‌ها رو بازرسی می‌کنه.‬
‫-شاید بعد از مراسم نگهبان.‬ ‫-مرسی، نی.‬
‫آن، ارنگ، اینک.‬
‫برید به خاله نی کمک کنید گل‌ها رو ببره. بهمون پول داده.‬
‫ارنگ. اینک. لفتش ندید.‬
‫آن.‬
‫کمکت می‌کنم.‬
‫بذار بچه‌ها بازی کنن.‬
‫اشکالی نداره، جین.‬
‫خاله نی برای این کار به مادرم پول داد.‬
‫ارنگ. اینک. نشنیدید چی گفتم؟‬
‫بذار کمکت کنم، آن.‬
‫اینجوری زودتر تموم میشه.‬
‫معبد نگهبان چای مونگکول‬
‫ممنون.‬
‫چرا فردا نمیای؟‬
‫آن.‬
‫چهار.‬
‫آن.‬
‫من ده تا می‌خوام، باشه؟‬
‫باشه. ایناهاش.‬
‫برات درستش می‌کنم.‬
‫نان تست با گوشت چرخ‌کرده – هر تکه ده بات‬
‫هی، نه. فقط بخور.‬
‫نه، آن. این چیزیه که تو داری می‌فروشی.‬
‫چطور می‌تونم مجانی بردارم؟‬
‫بردار.‬
‫می‌تونم بهت بدمش. چون دوستت دارم، واسه همین.‬
‫میدونی،‬
‫تنها چیزی که برای من از پول مهمتره‬
‫عشقه.‬
‫پولتو نمی‌گیرم.‬
‫-فردا کار داری. مطمئنی؟‬ ‫-حله داداش.‬
‫شوهرت هیچ‌وقت برای عکس لبخند نمیزنه؟‬
‫فونگ همیشه همینطوریه.‬
‫دوست نداره ازش عکس بگیرن.‬
‫هر وقت عکس میگیره، خیلی کم لبخند میزنه.‬
‫فونگ، هنوز نمی‌ری خونه؟‬
‫تو اول برو.‬
‫ولی ما باید صبح زود بریم دنبال خونه.‬
‫می‌تونم پاشم.‬
‫شما خونه دارید؟‬
‫هنوز نخریدیم، سرهنگ. فقط داریم دنبالش می‌گردیم.‬
‫خونه‌ها الان خیلی گرون شدن.‬
‫فکر نمی‌کنم خیلی براتون فرق کنه.‬
‫شنیدم که مردم تو آپارتمان میگن‬
‫گروهبان ارشد سومفونگ و خانم نی باید ثروتمندترین افراد آپارتمان باشن.‬
‫من کجا این همه پول دارم، آقا؟‬
‫من فقط یه گروهبان ارشدم.‬
‫دقیقا.‬
‫منم واسم سواله.‬
‫-نایس، داری چه غلطی می‌کنی؟‬ ‫-هیس!‬
‫-کمکم کن اینو ببری.‬ ‫-من دارم دیده‌بانی می‌کنم.‬
‫باشه.‬
‫برش دار.‬
‫فقط یه دونه مونده.‬
‫بیا نصف کنیم.‬
‫فکر می‌کنی صاحب اتاق هیچ‌وقت شک نمی‌کنه؟‬
‫سیگار و مشروبش هی گم می‌شه.‬
‫آره.‬
‫اگه دوربین مداربسته بذاره چی میشه؟‬
‫کارمون ساخته‌ست.‬
‫خیلی قشنگه.‬
‫کجای دیگه می‌تونستیم از بالکن این‌جوری آتیش‌بازی ببینیم؟‬
‫آره؟ اینجا بهترین جای دنیاست.‬
‫واقعا.‬
‫تا کی اجازه داریم توی آپارتمان بمونیم؟‬
‫چند سال دیگه مونده تا باباها بازنشست بشن؟‬
‫فکر کنم ۱۲ سال دیگه؟‬
‫دوازده سال.‬
‫اون موقع تقریباً ۳۰ سالمون میشه.‬
‫فکر می‌کنی‬
‫هنوز اینجا می‌مونیم یا نقل مکان می‌کنیم؟‬
‫فکر کنم تا آخرش اینجا بمونم.‬
‫نمی‌خوام برم.‬
‫منم همین‌طور.‬
‫پس باید پلیس بشی. تا بتونی اینجا بمونی.‬
‫وای!‬
‫تو می‌خوای من پلیس بشم؟‬
‫شوهر پلیس پیدا کردن خیلی آسون‌تره.‬
‫هیچ علاقه‌ای ندارم تا ابد اینجا زندگی کنم.‬
‫بیشتر از این می‌ترسم که نتونم از اینجا برم.‬
‫به گیل نگاه کن.‬
‫انگار زندگیش‬
‫درست همین‌جا متوقف شده.‬
‫انگار همین دیروز بود که داشتیم حرف می‌زدیم‬
‫که بریم یه دانشگاه دور درس بخونیم و با هم تو خوابگاه بمونیم.‬
‫و الان چی؟‬
‫حتی واسه یه دست بدمینتون هم بیرون نمیاد.‬
‫لعنتی!‬
‫پاشو. برو تو اون اتاق.‬
‫اینا چی؟‬
‫همین‌جوری ولش کن.‬
‫بدبخت شدیم.‬
‫بیا این‌ور.‬
‫زود باش.‬
‫بریم.‬
‫هی.‬
‫صبر کن! وایستا!‬
‫چه جوری اومدی اینجا؟‬
‫جواب منو بده.‬
‫بوی دود سیگار میدی.‬
‫از توئه؟‬
‫هی.‬
‫سعی نکن بندازی گردن من. من سیگار نمی‌کشم.‬
‫خب؟‬
‫-هی!‬ ‫-بیا اینو بگیر!‬
‫هی، وایستا.‬
‫چرا نمیای با ما بدمینتون بازی کنی؟‬
‫دوستم می‌خواد باهات یه دست بازی کنه.‬
‫-برو.‬ ‫-سریع‌تر.‬
‫چرا اینو گفتی؟‬
‫می‌خواد بره به بابا مامانمون لو بده که سیگار کشیدیم؟‬
‫نه.‬
‫بهش نمی‌خوره.‬
‫جین، دختر.‬
‫اتاقت نزدیک اتاقشه.‬
‫درست روبه‌روشه.‬
‫برام زیر نظرش داشته باش، ببین زن داره یا نه.‬
‫ولی با این قیافه خوب،‬
‫شرط می‌بندم صاحب داره.‬
‫اون مال من میشه.‬
‫تو پسرنمای پررو!‬
‫خودت پرروتری.‬
‫چی؟‬
‫هِی!‬
‫بستنی خوبه، قهرمان؟‬
‫مامان، سلام.‬
‫تانگ.‬
‫سلام، خانم نی.‬
‫-سلام.‬ ‫-آقا سومفونگ گفتن سری بزنم.‬
‫اومدی پول شیفتش رو بگیری، درسته؟‬
‫بله، خانم.‬
‫جین.‬
‫کیفمو برام بیار، باشه؟‬
‫حالا حالاها نرو.‬
‫با این هیکلی که داری، حتماً ورزشکار هستی، نه؟‬
‫بله، خانم.‬
‫خب، می‌دونی‬
‫ورزشی برای آب کردن باسن؟‬
‫به جین کمک کن، باشه؟‬
‫هر وقت می‌بینم شلوار می‌پوشه،‬
‫باسنش خیلی بزرگ و زشته.‬
‫هیچ‌وقت بهش اجازه نمی‌دم تو خونه هله‌هوله بخوره.‬
‫مطمئن نیستم بیرون یواشکی می‌خوره یا نه.‬
‫جین به نظرم عادیه، خانم.‬
‫عادی نیست.‬
‫باید یکم بیشتر لاغر کنه.‬
‫چطوره؟‬
‫پس جین رو می‌سپارم به شما.‬
‫اشکالی نداره، خانم.‬
‫برای نوشیدنی بعد ورزش استفاده کنید.‬
‫ممنون، خانم.‬
‫جین.‬
‫می‌فرستمت با تانگ ورزش کنی.‬
‫فهمیدی؟‬
‫امتیاز بازی‬
‫زدی!‬
‫اینجا.‬
‫اسمَش!‬
‫پایان بازی.‬
‫۲۱-۱۵. بازی!‬
‫اینک!‬
‫هنوز خوب بازی نمی‌کنی. از راکت آن استفاده کن.‬
‫نه، می‌خوام از مال جین استفاده کنم.‬
‫آفرین، نایس.‬
‫بزن قدش.‬
‫تانگ، چرا اینقدر خوب بازی می‌کنی؟‬
‫این اولین باره منه.‬
‫عجیبه، حتماً استعداد دارم.‬
‫آره بابا.‬
‫عالیه. محشر.‬
‫-درست.‬ ‫-تو برای این کار به دنیا اومدی.‬
‫خیلی عالیه.‬
‫-باور نمی‌کنی؟‬ ‫-کی باور نمی‌کنه!‬
‫محاله.‬
‫نایس، چقدر پررویی!‬
‫دوباره چراغ سوخته؟‬
‫آخه چرا دقیقاً نوبت ما که میشه خراب میشه؟‬
‫چون سر راکت من داشتید دعوا می‌کردید.‬
‫حالا حالاها نمی‌تونیم دوباره بازی کنیم.‬
‫دفعه پیش، کلی طول کشید تا درست شد.‬
‫کلافه شدم. زمین پُر از آشغال و کثافته.‬
‫خط‌های زمین هم همه‌ش پاک شده.‬
‫به مامان میگم بره به پاسگاه فشار بیاره، تا زود بیان درستش کنن.‬
‫- به مامانت بگو یه تعمیرکار استخدام کنه.‬ ‫- دلتم بخواد.‬
‫خیلی ناخن‌خشکه.‬
‫چرا خودت ازش نمی‌پرسی؟‬
‫تو برو بپرس پس.‬
‫من چه نسبتی با خانواده شما دارم آخه؟‬
‫اون این کارو نمیکنه.‬
‫اَه، چه مزخرفی!‬
‫آپارتمان‌نشین‌ها!‬
‫اوه، قهرمان.‬
‫دوستات چی شدن همشون؟‬
‫امروز بدمینتون بازی نمی‌کنی؟‬
‫امروز بازی نمی‌کنیم.‬
‫نایس با دوستاش از مدرسه رفت بیرون.‬
‫ما که می‌تونیم فقط دوتایی بازی کنیم.‬
‫زود باش برو لباس عوض کن.‬
‫نه. دوتایی حال نمیده.‬
‫خیلی بهونه میاری، میدونی؟‬
‫خب پس بریم بدویم.‬
‫پشت آپارتمان‌ها.‬
‫نه، خسته‌ام.‬
‫یه بستنی یخی برات میخرم.‬
‫مامانم کلی پول بهت داد. فقط یه بستنی یخی؟‬
‫مامانت منو گذاشت که باهات ورزش کنم،‬
‫نه اینکه ببرمت خوراکی بخوری.‬
‫بریم.‬
‫مواظب ماشین‌ها باش.‬
‫سلام خانم.‬
‫- سلام.‬ ‫- منو یادت میاد؟‬
‫معلومه که یادمه.‬
‫- پدرت باهات نیومد؟‬ ‫- نه.‬
‫من با اون آقایی که پیراهن سرمه‌ای پوشیده اومدم.‬
‫اونم پلیسه. میز خالی دارین؟‬
‫الان یه میز رو تمیز کردم. هنوز کسی نگرفته.‬
‫- برید تو بشینید.‬ ‫- ممنون.‬
‫خیلی خب، سفارش جدید ثبت شد.‬
‫آماده سرو شدنه.‬
‫نودل با شربت؟‬
‫از کجا منتقل شدی؟‬
‫پتچابون.‬
‫پتچابون بوک کیا نداره؟‬
‫نه.‬
‫خیلی خب.‬
‫میخوام امتحانش کنم.‬
‫بوک کیا.‬
‫مگه نه؟‬
‫از چیزی که فکر می‌کردم خوشمزه‌تره.‬
‫برات خوشحالم.‬
‫خوشحالم که غذای خوشمزه خوردی.‬
‫تو خوشحال نیستی؟‬
‫باشه.‬
‫من خوشحالم.‬
‫آهان، راستی.‬
‫اونجوری که نوبت رو رد کردی.‬
‫کار درستی نیست، میدونی؟‬
‫اشکال نداره. اینجا اینجوری کارا پیش میره.‬
‫بابا همیشه وقتی میاد اینجا میز پیدا می‌کنه.‬
‫مردم به اندازه کافی از پلیسا متنفرن.‬
‫بذار ما هم یه جایگاه تو جامعه داشته باشیم.‬
‫به اندازه کافی نخوردی؟‬
‫ظاهراً، امروز دیگه نمیرسیم بدویم.‬
‫پس بیخیال.‬
‫خسته‌ای؟‬
‫آره.‬
‫ادامه بده، قهرمان.‬
‫تقریباً نصف نودل توی شکمت ناپدید شده.‬
‫طاقت بیار.‬
‫عجله کن.‬
‫هی، دوباره داری شل می‌گیری.‬
‫هی.‬
‫خوبی؟‬
‫هی.‬
‫اون چیه؟‬
‫هیچی.‬
‫چرا باید اون رو بپوشی؟‬
‫اگه نفست بند بیاد و از شوک بمیری چی میشه؟‬
‫داری زیادی شلوغش می‌کنی.‬
‫جدی می‌گم.‬
‫مامانت تو رو به من سپرده.‬
‫باید مطمئن شم بلایی سرت نیاد، مگه نه؟‬
‫هیچی نیست.‬
‫دفعه بعد،‬
‫نمی‌پوشمش.‬
‫خوبه.‬
‫تانگ.‬
‫به مامانم نگو، باشه؟‬
‫تو کدوم قرن داریم زندگی می‌کنیم؟‬
‫هیچکس هیچی نمیگه.‬
‫فقط همون چیزی باش که می‌خوای باشی.‬
‫همون چیزی باشم که می‌خوام باشم،‬
‫فقط آدم خوبی باشم، مگه نه؟‬
‫فقط خوشحال باش، همین.‬
‫پایه ای؟‬
‫تو چی؟‬
‫منو هل دادی؟‬
‫لعنتی!‬
‫جین!‬
‫جین.‬
‫دردت اومد؟‬
‫خوبی؟‬
‫مواظب باش.‬
‫اگه درد نمی‌کنه، پس پیچ نخورده.‬
‫خوبه.‬
‫خوک کوچولو، تو که هنوز واقعاً دویدن رو شروع نکردی.‬
‫صبر کن.‬
‫منظورم این نبود.‬
‫این...‬
‫تانگ، تو بی.دی.ای داری.‬
‫آره، تو بی.دی.ای داری.‬
‫بی.دی.ای یعنی چی؟‬
‫بریم.‬
‫حالت خوبه؟‬
‫هی، وایسا.‬
‫-کشتی کروز!‬ ‫-بی.دی.ای چیه؟‬
‫-بیا بریم کشتی کروز رو ببینیم.‬ ‫-بگو.‬
‫بیا دیگه.‬
‫منتظرم نموندی.‬
‫تانگ، تا حالا سوار کشتی کروز شدی؟‬
‫نه.‬
‫هر روز از اینجا رد میشه.‬
‫هیچ‌وقت نمی‌دونم چقدر دور میره.‬
‫یه روزی ما هم سوار این کشتی کروز میشیم، آن.‬
‫چقدره که داریم تعجب می‌کنیم؟‬
‫گفتی می‌خواستی بدونی‬
‫به کجاها سفر می‌کنه؟‬
‫بهتره برم.‬
‫-تو می‌دونی؟‬ ‫-نه.‬
‫-تانگ.‬ ‫-بذار ما هم باهات بیایم.‬
‫-صداتو نمی‌شنوم.‬ ‫-وایسا آقا!‬
‫-چی؟‬ ‫-منتظرم باش!‬
‫تانگ، داره میره.‬
‫بیا ادامه بدیم.‬
‫-ادامه بدیم؟‬ ‫-آره.‬
‫بیا دیگه.‬
‫خب؟ داره میاد؟‬
‫داری سرمون کلاه می‌ذاری؟‬
‫-یا کشتی کروز تا اینجا نمیاد؟‬ ‫-هی.‬
‫آخه من اهل اینجا نیستم.‬
‫چرا شماها نمی‌دونید؟‬
‫پس یه کم دیگه صبر کنیم؟‬
‫این همه مدت دنبالش بودیم.‬
‫دیگه باید بیاد.‬
‫طول می‌کشه؟‬
‫صبر کن.‬
‫داری سیبیل می‌ذاری؟‬
‫من دیگه بزرگ شدم.‬
‫مرد شدی.‬
‫شما دو تا از بچگی با هم صمیمی بودید؟‬
‫خب، از همون موقع که به دنیا اومدیم.‬
‫تو خونه‌ی ما، یه عکس از آن هست‬ ‫که وقتی من بچه بودم‬
‫باهام انداخته.‬
‫لوس.‬
‫خب...‬
‫هردومون تو آپارتمان‌های پلیس به دنیا اومدیم.‬
‫و همیشه با هم بودیم.‬
‫با هم بزرگ شدیم.‬
‫پس حتماً از هم خسته شدید.‬
‫تو هم کلافه شدی، نه؟‬
‫ما از دست تو کلافه‌ایم، تانگ.‬
‫یکی عصبانیه.‬
‫هی، ایناهاش!‬
‫اینجاست.‬
‫یالا.‬
‫-رسیدیم!‬ ‫-تانگ، براشون دست تکون بده.‬
‫نه.‬
‫-عجله کن!‬ ‫-یالا، تانگ.‬
‫سلام!‬
‫بلندتر، تانگ، بلندتر!‬
‫سلام! چی می‌خورید؟‬
‫-ما هم می‌تونیم بخوریم؟‬ ‫-ما هم می‌تونیم بخوریم؟‬
‫این حرف نداره.‬
‫نه؟‬
‫وایسا!‬
‫بی‌عرضه.‬
‫بازم زمین می‌خوری.‬
‫جین.‬
‫-بیا.‬ ‫-چه بی‌عرضه‌ای.‬
‫آن.‬
‫من میرم تو اول، مطمئن نیستم مامانم با بچه‌ها خونه باشه.‬
‫چرا؟‬
‫آن امروز واقعاً خوشحال به نظر می‌رسید.‬
‫عالی کار کردی، تانگ.‬
‫آن رو دوست داری، نه؟‬
‫اونجوری نه. دیوونه شدی؟‬
‫-ما از بچگی همو می‌شناسیم.‬ ‫-واقعاً؟‬
‫آره، دوستش ندارم.‬
‫-مطمئنی؟‬ ‫-آره!‬
‫ندارم!‬
‫دیوونه شدی یا چی؟‬
‫-تو که میگی.‬ ‫-من اونجوری دوستش ندارم.‬
‫آره حتماً. نمی‌خواد خودتو بگیری.‬
‫-باشه. تو نداری.‬ ‫-آره، ندارم!‬
‫این یکی.‬
‫بیا.‬
‫درسته.‬
‫-و بعدش...‬ ‫-آن، می‌تونی به من نشون بدی؟‬
‫آن.‬
‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟‬
‫حتماً.‬
‫تو...‬
‫تانگ رو دوست داری؟‬
‫خب، آره.‬
‫یه جورایی بانمکه.‬
‫ولی با یه پلیس قرار نمی‌ذارم.‬
‫پلیس‌های خوب همه فقیرن.‬
‫نمی‌خوام مثل مامان باشم.‬
‫تقریباً تموم شد. یه کم دیگه.‬
‫تموم شد. ولی هنوز چشماتو باز نکن.‬
‫گفتم چشماتو باز نکن.‬
‫تموم شد. حالا می‌تونی چشماتو باز کنی.‬
‫بریم بخوابیم.‬
‫آن.‬
‫بیا همون کارو کنیم.‬
‫این.‬
‫کی اول؟‬
‫تو اول.‬
‫نوبت توئه.‬
‫جین.‬
‫من...‬
‫واقعاً خوشم نمی‌آد‬
‫وقتی با تانگ هستی.‬
‫مطمئن نیستم...‬
‫که اونجوری دوستت دارم یا نه.‬
‫تو چه حسی داری؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫من...‬
‫هیچ حسی ندارم.‬
‫تو چی؟‬
‫آن.‬
‫وقتی ما‬
‫کسی رو که دوست داریم می‌بوسیم...‬
‫باید چه حسی داشته باشیم؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫شاید اصلاً شک نمی‌کردی، فکر کنم.‬
‫مثلاً...‬
‫همینه.‬
‫حس درستی داره.‬
‫تقریباً نمی‌تونستم بچه‌هامو به‌موقع از اینجا ببرم بیرون.‬
‫هیچ اخطاری ندادن.‬
‫آیا اصلاً این کار مجازه؟‬
‫این سروان خیلی سخت‌گیره.‬
‫همه پلیس‌های پاسگاه شاکی هستن.‬
‫اگه ما رو بیرون کنن چی؟‬
‫چیکار کنیم؟‬
‫من می‌ترسم.‬
‫هر بسته ده بات، تازه و داغ! پاپ‌کورن داریم.‬
‫هر بسته ده بات، با طعم شیرین و شور.‬
‫خرده یا عمده، تازه و داغ!‬
‫کسی خونه هست؟‬
‫کسی هست؟‬
‫حدس می‌زنم کسی خونه نیست.‬
‫بیرونت نمی‌کنن، آن.‬
‫مامانم باید بتونه باهاشون حرف بزنه.‬
‫دفعه قبل جواب داد.‬
‫خب، دفعه قبل، بابام تازه فوت کرده بود.‬
‫دو سال گذشته.‬
‫شاید دیگه نذارن بمونیم.‬
‫اما اگه واقعاً نتونستی، می‌تونی اول پیش من بمونی.‬
‫خواهرهات هم می‌تونن پیش نایس بمونن.‬
‫مشکلی پیش نمی‌آد.‬
‫من می‌خوام با جین زندگی کنم. می‌خوام تو یه اتاق با کولر بمونم.‬
‫درسته.‬
‫پیش من بمون، تو اتاق کولر می‌خوابی.‬
‫این خوب نیست، آن؟‬
‫می‌خوای کنیزت باشم؟‬
‫چی شد، مامان؟‬
‫اجازه دادن بمونیم.‬
‫اوم.‬
‫فکر می‌کنم باید دنبال گزینه‌های دیگه هم باشی.‬
‫به راه‌های دیگه هم فکر کن.‬
‫سروان قبلی بهت اجازه داد بمونی. این یکی هم همینطور.‬
‫اما یه روز اگه اجازه ندادن، چیکار می‌کنی؟‬
‫کجا می‌ری؟‬
‫جین.‬
‫کمکم می‌کنی لباسا رو آویزون کنم؟‬
‫آه، جین.‬
‫اگه کسی رو می‌شناسی که می‌خواد انگلیسی یاد بگیره،‬
‫لطفاً منو بهشون معرفی کن.‬
‫من!‬
‫البته.‬
‫اگه تو باشی، کلاسای خصوصی رایگان بهت میدم.‬
‫نه آن. ازم پول بگیر.‬
‫مامانم از پسش برمیاد.‬
‫منم می‌خوام کمکت کنم.‬
‫امکان نداره.‬
‫ولی همینطوری هم به اندازه کافی خسته نیستی؟‬
‫تو باید لباس بشوری و اتو کنی.‬
‫دیگه انرژی برات میمونه که درس بدی؟‬
‫منم همین فکرو می‌کنم.‬
‫آن.‬
‫اگه اصلاً مجبور نبودی نگران پول باشی،‬
‫دوست داشتی چی بشی؟‬
‫چه کاری دوست داری انجام بدی؟‬
‫از این چیزا.‬
‫-اگه مجبور نباشم نگران پول باشم؟ -آره.‬
‫می‌خوام مهماندار هواپیما بشم.‬
‫می‌خوام دور دنیا سفر کنم.‬
‫و مهماندارها باید خوشگل باشن.‬
‫تو حتماً می‌تونی بشی.‬
‫این شبیه لباس فرم مهماندار نیست؟‬
‫نه. اون لباس فرم تحویلدار بانکه.‬
‫مال زن گروهبان او هست.‬
‫واقعاً؟‬
‫ولی اگه یه روسری و کلاه داشت،‬
‫میشه.‬
‫خوبه؟‬
‫بیا.‬
‫من فقط بلدم قایق درست کنم. ولی شبیه کلاهه، نه؟‬
‫امتحان کن بگو: "قهوه یا چای؟"‬
‫آها، آها.‬
‫تو، البته. من تو رو انتخاب کردم.‬
‫یه عکس بگیر.‬
‫یالا.‬
‫یه ژست بگیر.‬
‫-چطوری؟ -اینطوری.‬
‫کمرتم بچرخون.‬
‫یک، دو، سه!‬
‫با منم بگیر.‬
‫بخند. یک، دو، سه.‬
‫بهت میاد، آن.‬
‫خیلی خوشگل.‬
‫آن.‬
‫اگه منو تو هواپیما دیدی،‬
‫یادت نره منو مستقیم ببری فرست کلاس.‬
‫من احتمالاً خودم توانش رو ندارم.‬
‫البته.‬
‫بهترین پذیرایی رو از خانم جین می‌کنم.‬
‫قول میدی؟‬
‫قول میدم.‬
‫واقعاً اینقدر خوبه؟‬
‫آره.‬
‫تانگ.‬
‫چرا هیچ وقت نمی‌بینمت با بقیه پلیسا وقت بگذرونی؟‬
‫چرا همیشه با مایی؟‬
‫چون با شماها خوش می‌گذره.‬
‫-واقعاً؟ -آره.‬
‫واقعاً؟‬
‫چرا؟‬
‫چرا اینقدر کنجکاوی، خوک کوچولو؟‬
‫همش منو اینجوری صدا می‌کنی.‬
‫من که اونقدرام چاق نیستم، هستم؟‬
‫هی.‬
‫منظورم اونجوری نبود.‬
‫چطور ممکنه نباشه؟‬
‫دیدی؟ همین الان اینجوری صدام کردی.‬
‫این خوک کوچولوئه.‬
‫بچه‌م.‬
‫هر وقت صورتت رو می‌بینم، یاد اون می‌افتم.‬
‫برای همین، همیشه ناخودآگاه اسم اونو روت می‌ذارم.‬
‫ببخشید.‬
‫انقدر تعجب کردی؟‬
‫خب،‬
‫الان کجاست؟‬
‫چرا با تو اینجا زندگی نمی‌کنه؟‬
‫اون پیش مامانشه.‬
‫مامانش الان یه خانواده جدید داره.‬
‫من رفتم که بهشون فضا بدم. اینطوری بهتره.‬
‫باشه پس، می‌تونی منو اونجوری صدا کنی.‬
‫دیگه عصبانی نیستم.‬
‫جدی؟‬
‫در ازای دو تا بستنی یخی.‬
‫هر روز.‬
‫-باشه؟‬ ‫-واقعاً جدی می‌گی؟‬
‫نایس، آروم برو.‬
‫حالا باید ترمز کنی.‬
‫-ترمز کن.‬ ‫-چه جوری؟‬
‫آروم ترمز کن.‬
‫-ترمز کن!‬ ‫-ترمز!‬
‫-فشار دستم تنظیم نشد.‬ ‫-نایس.‬
‫می‌تونم از ماشین پیاده شم؟ نمی‌خوام بمیرم.‬
‫عمراً! ما چند وقته دوستیم؟‬
‫-می‌خوای منو ول کنی و تنها بمیرم؟‬ ‫-بس کن.‬
‫راجع به این چیزا حرف نزن. خوب نیست، می‌دونی؟‬
‫تانگ، ما فقط شوخی می‌کنیم.‬
‫تو ما نوجوونا رو نمی‌فهمی.‬
‫نمی‌تونی بیشتر دقت کنی؟‬
‫ممکنه بابت اینکه گذاشتم ماشین پلیس رو برونی، بندازنم زندان.‬
‫برات تو زندان غذا می‌فرستم،‬
‫-که گرسنه نمونی.‬ ‫-میام بهت سر می‌زنم.‬
‫این بازیگر نقش اول یه موزیک ویدئوئه یا چی؟‬
‫چی؟‬
‫داری منو مسخره می‌کنی؟‬
‫مسخره کردن بزرگترا خوب نیست، نایس.‬
‫وای نه. من بچه بدی هستم.‬
‫عکس گرفتنتون تموم شد؟ بریم سراغ کلاس رانندگی من.‬
‫راستش، تانگ، حتی اگه رانندگی بلد باشم،‬
‫که ماشینی ندارم برونم.‬
‫ولی بازم باید رانندگی یاد بگیری.‬
‫اگه یه وقت یه اورژانسی پیش اومد. درسته؟‬
‫اگه اورژانسی پیش بیاد، تو رو داریم.‬
‫راست می‌گی.‬
‫همتون، وقتی بزرگ بشین، منو کلاً فراموش می‌کنین.‬
‫چقدر فیلمی هستی. کی تو رو فراموش می‌کنه؟‬
‫اینو الان می‌گی.‬
‫باشه، آفرین، خوک کوچولو.‬
‫فرمون رو ثابت نگه دار.‬
‫داری دستت میاد.‬
‫باشه، آروم.‬
‫هی، داره معکوس می‌شماره. چی کار کنم؟‬
‫وایسا.‬
‫نگه داریم یا گاز بدیم بریم؟‬
‫هی، نمی‌تونی گاز بدی بری! الان نگهش دار.‬
‫وایسا!‬
‫افسر یک، با افسر دو تماس می‌گیره.‬
‫بله؟‬
‫تانگ تو ماشین گوزید.‬
‫خیلی بو میده.‬
‫هی، این درست نیست. من نگوزیدم.‬
‫من از اینجا بوش رو حس می‌کنم.‬
‫-اونو بده به من.‬ ‫-هی.‬
‫-نمی‌تونی.‬ ‫-این دکمه برای چیه؟‬
‫فشارش نده.‬
‫نمی‌تونی باهاش بازی کنی.‬
‫اینو باید به خودت بگی.‬
‫تانگ.‬
‫هی!‬
‫چی کار می‌کنی؟‬
‫لپای نرمی داری.‬
‫خیلی جسوری.‬
‫جلوت رو نگاه کن.‬
‫-بازنده!‬ ‫-چی؟‬
‫کدوم بازنده؟‬
‫-کی واقعاً بازنده‌ست؟‬ ‫-چی داری بلغور می‌کنی؟‬
‫اووف.‬
‫-باختی!‬ ‫-طفلکی.‬
‫مامان.‬
‫کجا بودی؟‬
‫همین دور و بر بودم.‬
‫این دو تا کپه رو اتو کن.‬
‫مشتری فردا می‌خوادشون.‬
‫امی رو می‌خوابونم.‬
‫سلام آن. خوابی هنوز؟‬
‫نه هنوز.‬
‫چیه جین؟‬
‫آن. فردا مامان و بابا می‌خوان دوباره منو ببرن دنبال خونه.‬
‫می‌خوای با هم بریم؟‬
‫-می‌خوان بخرنش؟‬ ‫-مامان می‌خواد.‬
‫شاید خریدش، ولی فعلاً نمی‌ریم توش زندگی کنیم.‬
‫نمی‌خوام اسباب‌کشی کنیم.‬
‫همونجور که گفتم،‬
‫من تا آخرش همینجا پیش تو می‌مونم.‬
‫اگه خونه داشته باشی، اتاق خودتو داری، آره؟‬
‫آره، وقتی میای خونمون شب بمونی،‬
‫دیگه نگران مامان نیستی.‬
‫خوبه؟‬
‫آن.‬
‫وقتی بزرگ شدی،‬
‫درست رو تموم کن و یه کار پیدا کن،‬
‫خونه‌ی کنار خونه‌ی منو بخر، باشه؟‬
‫میرم از نایس هم می‌خوام اونم اسباب‌کشی کنه.‬
‫همه باید کنار هم زندگی کنیم.‬
‫خب، بذار اول یه کار پیدا کنم، باشه؟‬
‫مهماندار هواپیماها زیاد پول در میارن.‬
‫حتماً می‌تونی خونه بخری.‬
‫بهتره بری بخوابی جین.‬
‫تو هم برو بخواب.‬
‫نکنه بفهمم‬
‫یواشکی داری اتو می‌کنی و نمی‌ری بخوابی.‬
‫تانگ.‬
‫-فکر کردم گفتی سیگار نمی‌کشی.‬ ‫-هی!‬
‫چطوری رفتی اون تو؟‬
‫ما همیشه یواشکی میایم اینجا.‬
‫صاحبش خیلی کم اینجاست.‬
‫چه شیطونی.‬
‫بذار یه پُک بزنم.‬
‫-نه، تو هنوز بچه‌ای.‬ ‫-بابا، تروخدا.‬
‫اگه ندی، میرم به دخترا میگم سیگار می‌کشی.‬
‫زرنگ.‬
‫بیا.‬
‫فقط یه پُک، باشه؟‬
‫بابت چیزی استرس داری؟‬
‫چرا پلیس شدی؟‬
‫آره، منم برام سواله.‬
‫بچگیام شیطون بودم.‬
‫خیلی درس خوندن رو دوست نداشتم.‬
‫واسه همین، پدر و مادرم بهم گفتن برم یه کارمند دولت بشم.‬
‫مثل کاری که روستایی‌ها معمولاً به بچه‌هاشون میگن.‬
‫-چیزی نبود که می‌خواستی باشی؟‬ ‫-نه.‬
‫می‌خواستم یه ورزشکار ملی بشم.‬
‫ولی حواسم پرت دخترا شد.‬
‫می‌دونی،‬
‫من می‌تونم همینجوری پلیس بشم.‬
‫بابام در حین خدمت فوت کرد، واسه همین من واجد شرایطم.‬
‫خانواده‌م دیگه اجازه ندارن اینجا زندگی کنن.‬
‫ولی مامان نمی‌دونه کجا ببردمون.‬
‫واسه همین، هی باید التماس کنیم.‬
‫معلوم نیست کِی از اینجا بیرونمون می‌کنن.‬
‫برای همین، داشتم فکر می‌کردم...‬
‫نکنه اصلاً برم پلیس شم؟‬
‫اینجوری خانواده‌م می‌تونن همین‌جا زندگی کنن.‬
‫نه.‬
‫تو می‌تونی خیلی بهتر از اینا باشی.‬
‫می‌تونی به ارنگ بدمینتون یاد بدی؟‬
‫- اون می‌خواد بدمینتون‌باز بشه.‬ ‫- حتماً.‬
‫ولی وقتی بهت گفتم ورزشکارم،‬
‫منظورم بوکسور بود.‬
‫ضربه مشت و آپرکات و از این جور چیزا.‬
‫میشه؟‬
‫خب، فکر کنم.‬
‫لعنتی.‬
‫- تانگ، برو اونور.‬ ‫- چی؟‬
‫- برو!‬ ‫- کسی داره میاد؟‬
‫- آره، برو!‬ ‫- هی، چیکار می‌کنی؟‬
‫مواظب باش. هی!‬
‫هیس!‬
‫بیا تو.‬
‫آخرین باری که اینجوری از دیوار پریدی و اومدی تو؟‬
‫زرنگ.‬
‫- داری کم‌کم یه آپارتمان‌نشین میشی.‬ ‫- البته.‬
‫نمی‌خوای بری خونه، نه؟‬
‫اگه کاری داشتی که نیاز به کمک داری، بهم بگو.‬
‫مجبور نیستی همیشه خواهر بزرگتر باشی آن.‬
‫خسته‌کننده‌ست، می‌دونی؟‬
‫اشکالی نداره.‬
‫جین.‬
‫برو 3000 بات از تانگ برام بگیر.‬
‫بعد بیا جلوی پاسگاه منو ببین.‬
‫تانگ.‬
‫بله؟‬
‫چیه؟‬
‫گوشیم رو گم کردم.‬
‫شاید اینجا جا گذاشتمش.‬
‫- کجا جا گذاشتیش؟‬ ‫- نمی‌دونم.‬
‫این یکی؟‬
‫آره.‬
‫دوسش داری، عزیزم؟‬
‫اینو برداریم؟‬
‫فکر کنم خیلی گرونه.‬
‫و خیلی هم دوره.‬
‫اگه خونه به این بزرگی نمی‌خوای،‬
‫فقط یکی که ارزون‌تر باشه‬
‫و نزدیک‌تر به شهر، گزینه‌های بیشتری هست.‬
‫فقط چند نفرمون قراره توش زندگی کنیم. چرا خونه به این بزرگی می‌خوای؟‬
‫خب، ما سه نفریم.‬
‫ما هنوز می‌تونیم بیشتر از ده سال تو آپارتمان بمونیم.‬
‫چه عجله‌ایه؟‬
‫جین هم هنوز نمی‌خواد از اینجا بره.‬
‫جین، می‌تونم راکتت رو قرض بگیرم؟‬
‫آن، راکت رو می‌تونم داشته باشم؟‬
‫آن، راکت جدید خریدی؟‬
‫آره.‬
‫ارنگ قبلی رو شکست.‬
‫تانگ برات خریدش، مگه نه؟‬
‫جین.‬
‫فکر کردم گفتی با یه پلیس قرار نمی‌ذاری؟‬
‫جوابمو بده.‬
‫خب، بهم پول میده.‬
‫جرئت می‌کنی حتی بلند بگی؟‬
‫اصلاً می‌دونی عشق چیه؟‬
‫عشق فقط مال آدم‌های پولداره.‬
‫تو چی می‌فهمی؟ خانواده تو همه چی دارن.‬
‫یکی مثل من چطور جرئت کنه عاشق کسی بشه؟‬
‫داری چی چرت و پرت میگی؟‬
‫چرا دیگه با آن نمیای خونه؟‬
‫حوصله ندارم وایستم.‬
‫واقعاً تاکسی گرفت؟‬
‫اون الان این همه پول داره؟‬
‫احتمالا تانگ بهش پول داده.‬
‫خب، دارن با هم قرار میذارن.‬
‫آن و تانگ؟‬
‫اختلاف سنشون چقدره؟‬
‫تانگ ۳۴ یا ۳۵ سالش نیست؟‬
‫و تانگ...‬
‫اون پول زیادی نداره.‬
‫حتی از من هم پول قرض گرفته.‬
‫خوک کوچولو‬
‫-خوک کوچولو.‬ ‫-بابا.‬
‫کجایی؟ کارت تعطیل شده؟‬
‫دلم برام تنگ شده؟‬
‫آره. خب، شده؟‬
‫بله، دلم برات تنگ شده.‬
‫عزیزم.‬
‫مامانت یه کلیپ برام فرستاد که داری پیانو یاد می‌گیری.‬
‫خیلی خوب بودی.‬
‫پیانو رو دوست داری؟‬ ‫اگه دوست داری، یکی برات می‌خرم.‬
‫عمو نوپ قبلا برام خریده.‬
‫بذار نشونت بدم.‬
‫واقعا؟‬
‫اشکالی نداره.‬
‫پس من پولشو بهش پس میدم.‬
‫نیاز نیست بابا.‬
‫عمو نوپ خیلی پولداره.‬
‫بهتره پولاتو پس‌انداز کنی‬ ‫که بتونی بیای منو ببینی.‬
‫مامان بهم گفت هیچ‌وقت بهم سر نمی‌زنی‬ ‫چون پول کافی نداری.‬
‫معلومه که دارم.‬
‫منم خیلی پول دارم.‬
‫کاری که دارم می‌کنم‬ ‫برای اینه که برات پول دربیارم، خوک کوچولو.‬
‫مامان همیشه از این حرفا می‌زنه.‬ ‫به حرفاش گوش نده.‬
‫-باشه؟‬ ‫-پس، میتونی این شنبه بیای منو ببینی؟‬
‫من باید برم، خوک کوچولو.‬
‫مامان ازم خواست برم پولا رو جمع کنم.‬
‫تو خودت پول نداری.‬
‫و بازم داری به بقیه میدی؟‬
‫خانواده آن نیاز دارن.‬
‫فقط می‌خوام کمکشون کنم.‬
‫و چرا باید کمکشون کنی؟‬
‫تو حتی نمی‌تونی از خودت مراقبت کنی.‬
‫برای آن،‬
‫اگه بتونم زندگیشو یه ذره آسون‌تر کنم،‬
‫خوشحالم.‬
‫وقتی من از تو مراقبت می‌کنم،‬
‫منم خیلی خوشحالم.‬
‫الان می‌خوام بشکنمش.‬
‫ارنگ، اول تو. بنداز اینجا.‬
‫بیا.‬
‫همینه، عالیه.‬
‫اینک، نوبت توئه.‬
‫بگیرش.‬
‫بنداز سمت من.‬
‫خوبه.‬
‫اینک، بگیر.‬
‫دنبالش نمی‌دوی.‬
‫ارنگ.‬
‫قانون کیفری‬
‫برمی‌گردم.‬
‫هی.‬
‫نمی‌خوای بپرسی؟‬
‫اینجا گذاشتی که من ازت بپرسم؟‬
‫باشه، می‌پرسم.‬
‫داری برای آزمون ارتقا درجه شرکت می‌کنی؟‬
‫بله.‬
‫خوبه.‬
‫لطفا انگلیسی به من یاد بده، خانم آن.‬
‫تانگ با خاله اوم تو اتاقه.‬
‫برو کار پول و عروسی رو انجام بده.‬
‫بعد حرف می‌زنیم.‬
‫آن، بیا تو باهام حرف بزن.‬
‫آن.‬
‫آن!‬
‫دیوونه شدی؟‬
‫راضی شدی؟‬
‫آن!‬
‫-همین الان برگرد!‬ ‫-مامان.‬
‫بذار من باهاش حرف بزنم.‬
‫جین.‬
‫خاله اوم در مورد آن و تانگ فهمید.‬
‫اون می‌خواد که اونا ازدواج کنن.‬
‫آن.‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫تو چرا باید اهمیت بدی؟‬
‫تو که باهاش ازدواج نمی‌کنی، مگه نه؟‬
‫چرا؟‬
‫واقعاً اینقدر ازش خوشت میاد؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫ولی این مهم نیست.‬
‫اون به اندازه کافی خوب نیست که زندگیتو به خاطرش متوقف کنی.‬
‫نمی‌خوای از اینجا بری؟‬
‫تو چقدر آسون جلوه‌اش میدی.‬
‫اصلاً آسون نیست!‬
‫آن.‬
‫می‌دونی،‬
‫توی زندگیم،‬
‫من واقعاً هیچی نمی‌دونم.‬
‫هرگز نفهمیدم‬
‫چی دوست دارم یا چی می‌خوام.‬
‫ولی تنها چیزی که می‌دونم اینه‬
‫که من کاملاً ازت مطمئنم.‬
‫می‌دونم که اگه چیزی باشه که بخوای انجامش بدی،‬
‫می‌تونی انجامش بدی.‬
‫فقط یه بار بهم اعتماد کن، باشه؟‬
‫متاسفم.‬
‫خیلی متاسفم.‬
‫بیا بریم سوار اون کشتی تفریحی بشیم.‬
‫فردا.‬
‫بچه‌ها رو هم بیار.‬
‫همه‌تونو می‌برم.‬
‫باشه؟‬
‫اگه همین الان می‌تونستی ده میلیون بهم بدی،‬
‫باهات زندگی می‌کنم.‬
‫آن، نمی‌تونی تنهام نذاری؟‬
‫دارم تلاش می‌کنم.‬
‫ولی باید بهم یه کم وقت بدی، می‌تونی؟‬
‫نمی‌تونم صبر کنم، تانگ.‬
‫آن.‬
‫می‌دونی که شاید بتونم از پسش بربیام، درسته؟‬
‫آره، می‌دونم.‬
‫می‌دونی...‬
‫چه ده میلیون باشه‬
‫یا ۲۰ میلیون...‬
‫می‌تونی بدستش بیاری.‬
‫تو موفق میشی.‬
‫می‌دونم.‬
‫مامان. کجا رفتی؟‬
‫رفتم ماشین رو جابجا کنم.‬
‫چرا طوری لباس پوشیدی که انگار رفتی بیرون؟‬
‫این همه سؤال واسه چیه؟‬
‫حالا کجا میری؟‬
‫برم پولمو از اوم بگیرم.‬
‫چند روزه داره ازم دوری می‌کنه.‬
‫نیا!‬
‫خونه بمون.‬
‫آن.‬
‫مامانت خونه‌ست؟‬
‫هیچ‌وقت جواب تلفن‌هامو نمی‌ده.‬
‫خونه نیست.‬
‫کجاست؟‬
‫منم نمی‌دونم.‬
‫برو بیارش.‬
‫مامان!‬
‫دوباره در بزن.‬
‫مامان. خاله نی اینجاست.‬
‫کجا؟‬
‫اون ۲۰۰ هزاری که گفتی بهم پس می‌دی.‬
‫-کجاست؟‬ ‫-دارم دنبالش می‌گردم.‬
‫چطوری؟ کجا؟‬
‫با ورق‌بازی کردن اینطوری؟‬
‫سرم کلاه نذار، اوم.‬
‫به سروان می‌گم چیکار کردی.‬
‫بیرونت می‌کنن.‬
‫-خواهش می‌کنم، نی، این کارو نکن.‬ ‫-بس کن.‬
‫تا آخر این ماه، باید اون ۲۰۰ هزار رو بهم پس بدی.‬
‫متوجه شدم آن حالا پول داره خرج کنه.‬
‫-برو بگو تانگ برات پیدا کنه.‬ ‫-مامان!‬
‫چته تو؟‬
‫چرا اینقدر عجله داری واسه پول؟‬
‫نمی‌بینی چه مشکلاتی دارن؟‬
‫چطوری می‌خوان پول رو پس بدن؟‬
‫واقعاً می‌خوای بدونی‬
‫دلیلشو، نه؟‬
‫بیا.‬
‫بابات داره تو اون خونه با معشوقه‌اش زندگی می‌کنه.‬
‫معشوقه؟‬
‫کی؟‬
‫یه زن از همون قمارخونه.‬
‫به ما گفت پول نداره واسه‌مون خونه بخره.‬
‫چون همه‌شو خرج خرید این یکی کرده.‬
‫دیگه ما رو نمی‌خواد.‬
‫ما رو تو اون آپارتمان‌های مزخرف ول می‌کنه.‬
‫پونگ، عوضی!‬
‫-هرزه!‬ ‫-مامان!‬
‫همین الان بیا بیرون.‬
‫امروز یا من می‌میرم یا اون.‬
‫مامان!‬
‫به من فکر نکردی؟‬
‫اگه بری زندان، سرنوشت من چی می‌شه؟‬
‫با بابات زندگی کن.‬
‫تو که از من متنفری!‬
‫من اون رو نمی‌خوام.‬
‫می‌خوام با تو زندگی کنم.‬
‫جین.‬
‫عزیزم، مامانتو برگردون خونه.‬
‫اگه الان برم بیرون، آبروریزی می‌شه.‬
‫برگردیم خونه.‬
‫باید تمام پولی که قرض دادم رو جمع کنم‬
‫تا بتونیم باهاش خونه بخریم.‬
‫دیگه نمی‌تونیم اینجا بمونیم، جین.‬
‫آن، از نگهبان چی خواستی؟‬
‫نمی‌تونم بهت بگم. برآورده نمی‌شه.‬
‫آن. صبر کن.‬
‫اول بشین.‬
‫آن.‬
‫این انگشتر منه.‬
‫مامانم وقتی بچه بودم بهم داد.‬
‫می‌تونی بفروشیش.‬
‫و پولشو به مامانم پس بدی.‬
‫نمی‌تونم بگیرمش، جین.‬
‫آن.‬
‫این بار، ازت خواهش می‌کنم.‬
‫بذار کمکت کنم.‬
‫جای تو پیش منه.‬
‫هیچ‌وقت ترکم نکن.‬
‫باشه؟‬
‫میشه ۳۰ هزار ازت قرض بگیرم؟‬
‫فقط سود بگیر.‬
‫بچه ام تو بیمارستانه.‬
‫کوچولوم خیلی مریضه.‬
‫چند روزه تو آی‌سی‌یوئه.‬
‫-هزینه خاله بوم رو بگیرم؟‬ ‫-ولی هنوز حالش خوب نشده.‬
‫-آره، آخر ماهه.‬ ‫-آره، استرس دارم.‬
‫باشه.‬
‫-اینک.‬ ‫-اون دخترمه.‬
‫-بیا بریم.‬ ‫-ده‌ها هزار تومن خرج درمانشه.‬
‫لعنتی.‬
‫تانگ درباره پول چی گفت؟‬
‫باهاش بهم زدم.‬
‫تو احمقی؟‬
‫نمی‌بینی که باید این در و اون در بزنم از مردم پول قرض بگیرم؟‬
‫تا حالا به این فکر کردی که به خانواده کمک کنی؟‬
‫من کی بهت کمک نکردم؟‬
‫از وقتی بابا مرد، همیشه بهتون کمک کردم پول دربیارم.‬
‫مگه من نباید یه زندگی واسه خودم داشته باشم؟‬
‫هنوزم جرئت می‌کنی فقط به خودت فکر کنی؟‬
‫اصلاً می‌دونستی؟‬
‫بابات برای شماها پول خرج کرده بود که بدهکار شد.‬
‫بذار بهت بگم،‬
‫باید قید رویای مهماندار شدن رو بزنی.‬
‫فکر نکن من از نقشه‌ات برای ترکمون خبر ندارم.‬
‫می‌خوای من و خواهرات رو ول کنی، درست مثل بابات!‬
‫اصلاً چرا منو به دنیا آوردی؟‬
‫اگه قرار نیست کمک کنی،‬
‫خودم به روش خودم انجامش میدم.‬
‫سلام، کلانتری.‬
‫تو آپارتمان‌ها دارن قمار می‌کنن.‬
‫ساختمان ۲، واحد ۱۰۵.‬
‫میشه بیاین رسیدگی کنین؟‬
‫مامان، چیزی نمی‌خوای؟‬
‫نه. مراقب خواهرات باش.‬
‫-باشه.‬ ‫-کی میای بیرون؟‬
‫به زودی.‬
‫خیلی بی‌انصافن.‬
‫ما رو مثل سگ ولگرد بیرون انداختن.‬
‫نمی‌دونم چیکار کنم.‬
‫می‌خوای با تانگ ازدواج کنی یا پلیس بشی؟‬
‫فکر کن در موردش.‬
‫وگرنه همه‌مون میریم تو خیابون زندگی می‌کنیم.‬
‫آن.‬
‫کجا میری؟‬
‫چه خوب میشد اگه کشتی کروز همینطور میرفت و هیچوقت برنمی‌گشت.‬
‫نظرت چیه چشمامون رو ببندیم؟‬
‫اینطوری وقتی برگشت،‬
‫ما نمی‌فهمیم.‬
‫بریم.‬
‫مامان.‬
‫جین.‬
‫بلدی ادیت کنی؟‬
‫چی رو ادیت کنم، مامان؟‬
‫میشه صورتم رو روی این عکس ادیت کنی؟‬
‫چرا؟‬
‫می‌خوام یه عکس باهاش داشته باشم‬
‫وقتی داره می‌خنده.‬
‫واقعی به نظر نمیاد، مامان.‬
‫اشکال نداره.‬
‫همینقدر که میتونی انجام بده.‬
‫ارنگ. برات پنکه آوردم.‬
‫ممنون، جین.‬
‫خاله اوم کجاست؟‬
‫منم نمی‌دونم.‬
‫احتمالاً تو اتاق خاله دنگه.‬
‫بیا، برای تو.‬
‫هی، طوری نیست، جین.‬
‫این روزا خیلی بازی نمی‌کنم.‬
‫می‌خوام بهت بدمش. فقط بگیر.‬
‫معمولا که از این یکی استفاده نمی‌کنم.‬
‫باشه.‬
‫بیا امروز بیرون بازی کنیم، باشه؟ به عنوان آخرین بار برای من.‬
‫فکر نمی‌کنم بتونم، جین.‬
‫امروز باید لباس‌ها رو اتو کنم و تحویل بدم.‬
‫می‌تونم اون رو داشته باشم؟‬
‫این یکی؟‬
‫زمین درب و داغون‬
‫وقتی میان دوباره رنگ کنن، نذار پاکش کنن.‬
‫فکر نمی‌کنم ممکن باشه. بیا یه عکس بگیریم.‬
‫باشه.‬
‫هی، صبر کن.‬
‫عجله کن.‬
‫-نوبت منه.‬ ‫-باشه.‬
‫جین، نایس، اینک، امی، ارنگ، تانگ، آن‬
‫تانگ، بریم.‬
‫نوبت توئه که نگهبانی بدی و من شرط رو می‌بندم، باشه؟‬
‫این شماره در حال حاضر در دسترس نیست.‬
‫لطفاً بعد از شنیدن صدای بوق پیام بگذارید.‬
‫سلام، آن.‬
‫جینم.‬
‫نمی‌دونم‬
‫که این رو می‌شنوی یا نه.‬
‫ولی با این حال می‌خوام بهت بگم.‬
‫فردا،‬
‫از آپارتمان اسباب‌کشی می‌کنم.‬
‫پدر و مادرم طلاق گرفتن.‬
‫بدون تو اینجا،‬
‫اسباب‌کشی کردن‬
‫اون‌قدر که فکر می‌کردم سخت نیست.‬
‫اون روز، ما از نگهبان یه آرزو خواستیم...‬
‫حدس زدم‬
‫تو خواستی که از اینجا بری، درسته؟‬
‫امیدوارم درست حدس زده باشم.‬
‫چون حداقل آرزوی تو برآورده شد.‬
‫ولی می‌دونی‬
‫من چی آرزو کردم؟‬
‫من آرزو کردم که ما برای همیشه اینجا با هم باشیم.‬
‫و چرا نگهبان طرفداری کرد؟‬
‫اون فقط آرزوی تو رو برآورده کرد.‬
‫اون روز،‬
‫آرزو کردم‬
‫که بیدار شم و یه آدم بزرگ بشم‬
‫که بتونه تمام مشکلات این دنیا رو حل کنه.‬
‫اینطوری، می‌دونستم چطور کاری کنم بابام دوباره مامانمو دوست داشته باشه.‬
‫و می‌دونستم چطور دردت رو کم کنم‬
‫تا پیش من بمونی.‬
‫مثل یه آرزوی احمقانه به نظر میاد، نه؟‬
‫واسه همین نگهبان اونو برآورده نکرد.‬
‫دلم برات تنگ شده، آن.‬
‫خیلی دلم برات تنگ شده.‬
‫با اینکه‬
‫مثل آرزوم هنوز با هم نیستیم...‬
‫خوشحالم‬
‫که با تو بزرگ شدم.‬
‫و من زندگی‌مو خوب زندگی می‌کنم.‬
‫و امیدوارم یه روز، توی یه هواپیما همدیگه رو ببینیم...‬
‫چون تو باید منو ببری توی قسمت فرست کلاس بشونی.‬
‫یادته؟‬
‫آن‬
SubTr زیرنویس از