Θεούλη μου!
Δεν το χωράει ο νους μου. Μ' άφησες εδώ να τα βγάλω πέρα μόνη μου.
Είχαν δίκιο τα παιδιά όταν μιλούσαν για τοξική αρρενωπότητα.
Δες τα νύχια μου. Έσπασε και ένα! Θα πρέπει να δω ψυχίατρο.
Αδελφέ, μην πας εκεί μέσα. Αδελφέ, μη…
Μην πας, παζαρεύουν ακόμα.
Αποκλείεται.
Τι θα πει αυτό;
-Ντορίν… -Γέρο.
Κρυφτούλι ήρθαμε να παίξουμε εδώ πέρα;
-Η Ζολέκα; -Γιατί, μπαμπά;
Γιατί τόσα ψέματα;
Τι είναι αυτά που λες;
Ζει ακόμα η μαμά;
Τι πράγμα;
Τι λες, Μάρτιν;
-Είπε ψέματα ότι η μαμά πέθανε. -Κύριε ελέησον.
-Προειδοποίηση ευαίσθητου περιεχομένου. -Ρε συ!
Λοιπόν;
Είναι αλήθεια;
Από ποιον το άκουσες αυτό;
Στο νεκροταφείο κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο τάφος της μαμάς ανήκει σε άλλον
κι ότι η μαμά είναι στο Πορτ Σεντ Τζονς.
-Πού είναι αυτό; -Κάπου προς τα κει.
Θες να μου πεις ότι κάποιος τυχαίος σού είπε τέτοιο πράμα στο νεκροταφείο,
κι εσύ τον πίστεψες;
Την αλήθεια, μπαμπά.
Ζει η μαμά, ναι ή όχι;
Μάρτιν.
Δηλαδή…
Έχουμε πολλά προβλήματα σ' αυτό το σπίτι.
Το πρώτο είναι
ότι η νύφη αγνοείται!
ΖΟΛΕΚΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ;
ΚΑΧΙΣΟ ΘΕΛΩ ΧΩΡΟ!
Θέλω να μιλήσουμε, αλλά δεν μπορώ να σε βρω.
ΚΑΧΙΣΟ ΜΗ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ!
Που να πάρει!
Τι να συμβαίνει άραγε;
ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΤΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ
ΤΟ ΑΝΤΙΤΙΜΟ ΤΗΣ ΝΥΦΗΣ
Ε, βέβαια.
Με πήρες από πίσω. Δεν ξέρεις από όρια.
Τι να έκανα, Καχίσο; Ήθελα να διορθώσω την κατάσταση.
"Εγώ είμαι η Ζολέκα, ξέρω τι να κάνω. Εγώ τα διορθώνω όλα".
Προσπαθώ μόνο να βοηθήσω, Καχίσο!
Έλεος! Μια φορά να με εμπιστευόσουν. Σου είπα, έχε μου εμπιστοσύνη.
Καχίσο, σταμάτα. Άσε με να εξηγήσω.
Καχίσο!
Θέλω να μείνω λίγο μόνος.
Περίμενε.
Περίμενε, Καχίσο.
Να μιλήσουμε λίγο;
Όχι.
Σε παρακαλώ, σταμάτα. Σε παρακαλώ.
Καχίσο!
Πού πας, δηλαδή, Καχίσο;
Άσε με ήσυχο, Ζολέκα.
Δεν κόβεις το βάδην για δυο δευτερόλεπτα, ας πούμε;
Θέλω λίγο χώρο, σου είπα.
Ο γάμος στα λευκά είναι αύριο. Δεν έχουμε χρόνο για χώρο.
Εδώ η σχέση μας καταρρέει κι εσύ σκέφτεσαι τον γάμο στα λευκά;
Έλα τώρα, Καχίσο. Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Γιατί να μιλάμε; Μόνο ζολεκιές κάνεις εσύ.
Δεν σταματάτε να χρησιμοποιείτε έτσι το όνομά μου;
Σοβαρά τώρα;
Θέλω μόνο να συνεννοηθούμε,
κι αυτό δεν γίνεται αν μιλάω μόνο εγώ.
-Δεν τα 'μαθες; Πάντα μιλάς μόνο εσύ. -Με αδικείς! Εγώ προσπαθώ, τουλάχιστον.
Άδικο είναι να ορκίζεσαι πως με εμπιστεύεσαι,
αλλά πας να πληρώσεις ό,τι πρέπει να πληρώσω εγώ.
Υπάρχουν ελαφρυντικά.
Μιλάω σοβαρά.
Ανησυχούσα ότι δεν είχες σχέδιο, εντάξει; Και δεν το 'χεις και με τη συνεννόηση.
Το φόρεμά μου.
Καλά, εντάξει.
Πήρα τον παραγωγό του Καπιταλιστή. Κέρδισες, είπε,
μα τα χρήματα δεν θα τα 'παιρνες εγκαίρως. Πες πως είναι δάνειο.
Κέρδισα;
Να πάρει.
Δεν έπρεπε να σ' το πω.
Συγχαρητήρια!
Καλά, δεν παίζεσαι.
-Δεν είχες τα λεφτά! -Είχα σχέδιο. Έπρεπε να με εμπιστευτείς.
Για πες το θεϊκό σου σχέδιο. Είμαι όλη αυτιά.
Πούλησα το αμάξι.
Να το σχέδιο.
Πριν στείλεις τα χρήματα του "επενδυτή", το είχα πουλήσει.
Το πήρε η Μαμπάζο ούτε στη μισή του αξία.
Βρε μωρό μου.
Μωρό μου, γιατί δεν…
-Πρόσεχε, μωρό μου. -Να πάρει.
-Καλά είσαι; -Μάλλον το 'σπασα.
Μια χαρά είσαι. Έλα, σήκω.
Πάτα στο άλλο πόδι, εντάξει; Σιγά σιγά.
Θα καλέσω βοήθεια.
Ρε γαμώτο!
-Τι συμβαίνει; -Δεν έχουμε σήμα.
-Λοιπόν. -Τέλεια.
Τέλεια.
Μωρό μου.
Πού βρισκόμαστε;
Ομπίλε!
Γεια σου, Ομπίλε.
Κατλέχο. Μίλα στους γονείς σου.
Θέλω μόνο το κινητό μου.
Ομπίλε, χαλάρωσε. Έχω πιο σοβαρά προβλήματα.
Συνειδητοποιείς τι παιδικό τραύμα δημιουργείται εδώ;
Θα γίνω δυσλειτουργική.
Θα γίνω τοξική.
Και δεν ξέρω καν τι είδους ενήλικη θα γίνω.
Ομπίλε, πάλι έχασα το κινητό μου.
Θεούλη μου.
Καλά, εντάξει.
Πόνεσε το κεφάλι μου μ' εσένα. Θα τους μιλήσω.
Ομπίλε, το κινητό μου!
Κάτλι.
Η κα Μέικι είδε ότι ο Σισέλο περιμένει μωρό.
Η κυρία Μέικι;
-Έχει σόσιαλ κι αυτή; -Ακολουθεί τη FitΚat 2.0.
Είσαι καλά;
Ναι.
Είμαι μια χαρά, αδελφή.
Θέλω να πω, έχω και άντρα. Όλα καλά.
Λέω και λέξεις στα Χόσα, όπως "κοίτα", "εδώ", "ξέρεις".
Έχω τον δικό μου, τον Λουιόλο.
-Τον Λουιόλο; -Ομπίλε!
-Αιμομιξία δεν είναι αυτό; -Βοήθα να βρω το κινητό.
Οι αγελάδες μπορεί να μείνουν στην οικογένεια.
Με ανατρίχιασες, ρε.
Γεια σου, ρε.
Τι πράγμα; Πάλι χάθηκε η Ζολέκα;
-Αδελφή. -Δεν είναι πουθενά.
Ξεχειλίζει το δράμα σ' αυτήν την οικογένεια.
Αμάν πια!
Ρε φίλε. Τώρα που το σκέφτομαι, οι Ντζάνα μάς χρωστάνε.
Που αφήσαμε τον Καχίσο να παντρευτεί τη Ζολέκα.
Αποκλείεται.
Κούτσο, είχες δίκιο. Μας έχουν καταραστεί σίγουρα.
Η Ζολέκα και ο Καχίσο
-θα εξαφανιστούν. -Που να πάρει.
Είδα τη Ζολέκα να φεύγει με το αμάξι.
-Ψέματα! -Γιατί δεν είπες τίποτα;
Σκέφτηκα ότι έκανε τα δικά της, τα δραματικά.
Τελείωσαν τα παζαρέματα, δηλαδή; Είναι ελεύθερος ο Λουιόλο;
-Κατλέχο! -Συγγνώμη.
Μην το σκας, σταμάτα να μας αποφεύγεις.
Απάντησέ μας, μπαμπά.
-Πού είναι; -Έχουμε πιο σημαντικά θέματα.
Η Ζολέκα αγνοείται, κι εσείς ασχολείστε με φήμες.
-Πάτουντι. Κάνα νέο για τη Ζολέκα; -Θα 'χει πάει στον ξενώνα, στον Καχίσο.
Πρέπει να ψάξουμε αυτά τα παιδιά, να τα βρούμε.
Θα φέρω το αγροτικό μου.
Πάτουντι, εσείς θα έρθετε μαζί μου.
Μπαμπά, όχι.
Όχι, μπαμπά. Δεν τελειώσαμε εδώ.
Πρέπει να μ' ακούσετε.
Γίνονται επικίνδυνα πράματα στο Ανατολικό Ακρωτήρι
που δεν τα ξέρετε εσείς.
Θα βρω την εγγονή μου, το ορκίζομαι στη μάνα μου.
Γιατί δεν μας λες αν η μαμά ζει ή όχι, μπαμπά;
-Μπαμπά. -Πάτουντι, ελάτε μαζί μου.
-Γύρνα πίσω. -Μπαμπά, απάντησέ μας!
Ξέρετε κανέναν με αυτοκίνητο που να μπορούμε να το δανειστούμε;
-Ναι. -Εγώ ξέρω κάποιον.
Ναι, ξέρω κάποιον.
Έχω μια ιδέα. Ο Λουιόλο θα σας δανείσει το αγροτικό του.
Τι θα κάνω, λέει;
Ναι, πολύ σωστά.
Αυτός θα μείνει εδώ, μπας και γυρίσει η Ζολέκα.
Κι εγώ θα 'μαι εδώ, αν γυρίσει ο Καχίσο.
Έτσι; Διαίρει και βασίλευε.
-Ναι… -Ναι.
Εγώ θα μείνω εδώ.
-Ναι. -Καλά λέει η Κατλέχο.
-Πάμε, Πάτουντι. Θεέ μου. -Ναι.
-Εγώ δεν ανακατεύομαι του χρόνου. -Ναι.
-Αλλιώς, σκοτώστε με. -Εντάξει.
Με προσοχή.
Πάμε.
Περίμενε.
-Περίμενε. -Εντάξει. Συγγνώμη.
Εντάξει; Συγγνώμη. Μπέρδεψα τα ονόματα. Δεν θα ξανασυμβεί.
Είναι απλό.
Πες μου μόνο αν είσαι μέσα ή όχι.
Εντάξει, ξέρω ότι ήμουν αλλοπρόσαλλη.
Αλλά μ' αρέσεις, σου λέω.
Και νομίζω ότι θα πετύχει.
Εντάξει;
Λοιπόν;
Είσαι μέσα ή…
Ας το κάνουμε, ρε συ.
Όλα θα πάνε καλά. Δεν έσπασε, νομίζω.
Δεν πιστεύω ότι πούλησες το αμάξι. Ούτ' έναν χρόνο δεν το είχες.
-Ναι, το ξέρω. -Και μόλις έφτιαξες τα καθίσματα.
-Το ξέρω. -Το αγαπάς αυτό το αμάξι.
Μόνο αυτό ήθελες πάντα.
-Το άλλαξες με το παλιό… -Μωρό μου.
Το ξέρω.
Ήταν πολύ εύκολη απόφαση να προτιμήσω εσένα από το αμάξι.
Θα σ' το έλεγα μετά τον γάμο,
μα δεν πρόλαβα, αφού ανακατεύτηκες ως συνήθως.
Δεν ανακατεύομαι. Απλώς προσπαθώ να βοηθήσω.
Πρέπει να μου δώσεις χώρο.
Θέλω να πω,
χώρο να φερθώ σαν άντρας, να κάνω ό,τι πρέπει για σένα.
Υπάρχει ήδη αρκετός χώρος ανάμεσά μας.
Πρέπει να σου τα βγάζω όλα με το τσιγκέλι για να μου μιλήσεις.
Δεν ξέρω πια πώς να σε στηρίξω.
Πληγώθηκα που έμαθα από τη μακιγιέρ μου
ότι πήγες στον Καπιταλιστή.
Δεν σου το είπα απ' την αρχή
γιατί ήθελα να κλείσω τη συμφωνία και να σου κάνω έκπληξη.
Μα τι έγινε μόλις το έμαθες;
Έκανες μια ζολεκιά.
Ανακατεύτηκες στην παρουσίαση και μου είπες τι να κάνω και τι να πω.
Πρέπει να μ' αφήνεις να βρίσκω και μερικές λύσεις μόνος μου.
Ξέρω, καμιά φορά υπερβάλλω,
μα θέλω μόνο να είμαστε ομάδα.
Κι εγώ το ίδιο.
Συγγνώμη.
Ξέρω ότι για πολλά απ' αυτά φταίω εγώ.
Καμιά φορά νιώθω ότι δεν είμαι αρκετός.
Δεν είναι εύκολο να είσαι…
με κάποια σαν εσένα. Για έναν σαν εμένα είναι δύσκολο.
Εσύ έχεις τα πάντα.
Απλώς…
Μωρό μου.
Χωρίς εσένα δεν έχω τα πάντα.
Σ' το έχω πει και θα σ' το ξαναπώ, Καχίσο.
Δεν με ενδιαφέρουν τα λεφτά.
Πιστεύω σ' εσένα.
Πίστεψα σ' εσένα από την αρχή, όταν μου μίλησες για τα σχέδιά σου
κι εγώ ήμουν μια επίδοξη ηθοποιός. Και πιστεύω ακόμα σ' εσένα.
Κι ορίστε τώρα.
Θα πάρεις δύο εκατομμύρια ραντ.
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
Σου το υπόσχομαι,
θα κάνω λιγότερες ζολεκιές.
Ναι.
Ναι, και αυτό, και ίσως μια θεραπεία ζευγαριού;
Ναι. Δεν πιστεύω πως είναι φυσιολογικά όλα αυτά.
Όχι. Αποκλείεται.
Εντάξει, σ' αγαπώ και μ' αρέσει που μιλάμε,
-μα μήπως να φεύγαμε; -Ναι.
-Ναι. Βοήθησέ με. -Σε κρατάω, μωρό μου. Πάμε.
-Εντάξει. -Καλά;
Ναι.
Εντάξει, Σούπερμαν.
Μην ανησυχείς.
Θα βρω έναν τρόπο να φύγουμε από εδώ και θα παντρευτούμε.
ΞΕΝΩΝΑΣ
Αγόρι μου.
Άσχημα νέα.
Πολύ άσχημα.
Ψάξαμε όλα τα δωμάτια. Πουθενά ο Καχίσο κι η Ζολέκα.
Ούτε τσεκ ιν δεν έκαναν. Φαντάσου!
Κάποιος από το προσωπικό είπε ότι τους είδε να μπαίνουν στο δάσος.
-Εκεί; Εκεί. -Εκεί.
Εγώ είπα να πάμε να τους ψάξουμε. Πάτουντι, ελάτε μαζί.
-Γιατί το λέει συνέχεια αυτό; -Άντε, πάμε!
Εγώ θα περιμένω. Πού να πάω με τα τακούνια;
Δεν φανταζόμουν ότι θα περνούσα τέτοιον Δεκέμβρη.
Το ξέρω, αλλά…
Όλα θα πάνε καλά.
-Απλώς… -Δεν γίνονται αυτά στις ΗΠΑ.
-Φυσικά. -Ναι.
Περίμενε, μπαμπά.
Ναι, μπαμπά. Περίμενε.
Μπαμπά.
Γεια. Στο αεροδρόμιο πηγαίνετε;
Ομπίλε, έχουμε σοβαρότερα θέματα τώρα.
-Ο Καχίσο κι η Ζολέκα αγνοούνται. -Πάλι;
Μισό. Δηλαδή, δεν θα 'ρθετε σπίτι σήμερα; Ο γάμος είναι αύριο. Θέλω το κινητό μου.
Μόνο αυτό σκέφτεσαι εσύ;
Έλεος, βρε Ομπίλε!
Από τότε που άρχισες να μιλάς σε αγόρια, έγινες πολύ αγενής.
-Αμάν πια! Δεν μιλάω σε… -Πάψε.
Τι θράσος νωρίτερα!
Να πεις ότι οι γονείς σου δεν σ' ακούνε.
-Ναι. -Φαντάσου!
-Πώς μου ήρθε κάτι τέτοιο άραγε; -Ομπίλε!
-Τα δεδομένα μου! -Τέλος πάντων, γεια.
Έλεος πια.
Καλοί γονείς δεν είμαστε, γυναίκα;
Ναι.
Καλά, ίσως να μην είμαστε τέλειοι, αλλά προσπαθούμε.
-Ναι. -Ναι.
Μπαμπά!
Αυτή η βλακεία σου να παριστάνεις τη νύφη κάτω από μια κουβέρτα
την ιερή μέρα του παζαριού της νύφης.
-Μας γουρσούζεψε. -Απάντησέ του.
-Όχι, σε παρακαλώ. -Όχι.
Πού στον διάολο το βρήκες αυτό;
Το πήρα από τα δωμάτια όσο έψαχνα τον Καχίσο.
Μου θυμίζει την εποχή
που έπιασα κολλητιλίκια με τον Τάιλερ Πέρι.
Σοβαρά; Τα ήπιες με τον Τάιλερ Πέρι;
-Αυτόν της "Μέντια"; -Ναι, της Μαντία.
-Σοβαρά; -Ναι, ξέρεις τώρα.
Παρακολουθούσα online μάθημά του, μα είναι το ίδιο πράγμα.
Βέβαια, το ίδιο.
Μόλις βρω τον Καχίσο και τη Ζολέκα, θα τους δώσω 75 ραντ.
Να πάνε να κάνουν πολιτικό γάμο.
Αμάν πια.
-Μπαμπά, περίμενε. -Περίμενε, μπαμπά.
Περίμενε, μπαμπά.
Πες την αλήθεια, μπαμπά. Πού είναι η μαμά;
Μάλλον θα την απομάκρυνε κι αυτή, όπως εμάς.
Η μητέρα σας δεν σας ήθελε!
Γι' αυτό έφυγε. Ικανοποιηθήκατε τώρα;
Ικανοποιηθήκατε;
Μπαμπά, είσαι ψεύτης.
Θεέ μου! Γεια σε όλους.
Συγγνώμη. Δεν κατάλαβα ότι μας ψάχνατε.
Μπαμπά, για μια φορά έστω, μπορείς να μας πεις την αλήθεια;
Δεν ήθελε να είναι μητέρα.
Δεν μπορούμε πια να εμπιστευτούμε τίποτα απ' όσα λες.
-Πες την αλήθεια, μπαμπά. -Δεν με πιστεύετε;
Γυρίζω σπίτι.
Καλέστε με τη μέρα που θα καταλάβετε ότι θέλετε να μάθετε την αλήθεια.
-Και θα 'ρθω. -Περίμενε.
Γυρίζεις σπίτι; Μπαμπά;
Μπαμπά;
-Ας τον σταματήσει κάποιος. -Μπαμπά;
-Περίμενε.
Χάσαμε κάτι; Τι στην ευχή έγινε;
Λάνγκα;
Λάνγκα, τι…
-Εγώ θα… -Έλα τώρα, θεία!
Άμο;
-Να… -Σιγά. Θα σε βοηθήσω.
Ζει ακόμα; Γιατί δεν πάμε να τη δούμε, τότε;
Όχι. Δεν θα της αρέσει.
Μπαμπά, δεν μπορείς να μας την κρύβεις.
Μην ασχολείσαι, μπαμπά. Θα τη βρούμε μόνοι μας.
Αν ξέρατε πόσο προσπάθησα για να σας προστατέψω και τους δύο.
Να μας προστατέψεις; Πώς, δηλαδή;
Ξέρεις τι ισόβιο τραύμα μένει
σ' ένα παιδί που μεγάλωσε χωρίς μητέρα;
Τον γιο μου, τον Λάνγκα, θα τον είχε μεγαλώσει η γιαγιά του.
Θα με βοηθούσε να γλιτώσω από το ξύλο της μαμάς.
-Η γιαγιά θα με προστάτευε. -Αν το πιστεύετε,
επιτρέψτε μου να σας δείξω πόσο καταπληκτική θα ήταν η ζωή σας.
Εμπρός, στο αμάξι.
-Ελάτε όλοι. -Να πάμε μαζί του;
Ας μείνουμε εδώ.
-Είπε να μείνουμε. -Πάμε, δηλαδή;
Περιμένετε!
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΥΡΙΣΕΣ ΑΚΟΜΑ;
ΙΣΧΥΕΙ Ο ΓΑΜΟΣ;
Γαμώτο.
Περιμένετέ με. Κουτσαίνω.
-Βαριές οι κατσαρόλες για σένα. -Μαγειρεύεις;
-Ξέρεις; -Θα σου δώσω…
Όχι, ρε φίλε.
Γιατί αργείτε τόσο; Ο κόσμος πεινάει.
Και ξέρεις τον θείο σου όταν πεινάει. Προτείνει σενάρια.
Θα του φτιάξω ένα πιάτο.
Εσύ κι ο Λουιόλο; Σοβαρά τώρα;
Ναι. Και τι έγινε;
-Σοβαρά; -Σοβαρά.
Πας να εκδικηθείς τον Σισέλο, καλά δεν λέω;
-Κόφ' το, Γκολίντε! Έλεος! -Βρίζε όσο θες. Θέλω να μάθω τι γίνεται.
-Δεν σου λέω τίποτα. -Μίλα!
-Όχι, ρε συ. -Μα με τον Λουιόλο;
Τι σε νοιάζει;
Καλά, εντάξει.
Όλα καλά που ο Σισέλο προχώρησε.
Τον επευφημείς στα σόσιαλ με λάικ και προβολές.
-Αν το κάνω εγώ, είναι πρόβλημα. -Μισό λεπτό.
Πρώτον, είναι #ΣτονΔρόμοΓιαΤοΕκατομμύριο.
Δεύτερον, χαλάρωσε λίγο
γιατί παραείσαι θυμωμένη και δεν σου πάει.
Πρέπει να ΤΠΑ.
-ΤΠΑ; -Να τρως, να προσεύχεσαι, ν' αγαπάς.
Μια ταινία είναι!
Δεν βλέπει μόνο ο θείος σου ταινίες.
Έλεος πια.
Δεν έχεις καθόλου ντροπή.
Δεν είναι δική σου δουλειά.
Φοβάμαι την απόγνωση.
Για πες, θείε. Τι παίζει με τη γιαγιά της Ζολέκα;
Άσ' το, αγόρι μου.
Έχω να δω τέτοια ανατροπή από τους Σέντζο και Τζέισον στο Generations.
Όχι, είναι απίστευτο.
Το θέατρο τρέχει στο αίμα της οικογένειας Ντζάνα. Ντροπή.
Δώστε τους σενάρια να παίζουν.
Να προσποιείσαι ότι πέθανε η γυναίκα σου; Τι άλλο θα δούμε από δαύτους;
Θεία, φτάνει το δράμα.
-Έλεος! -Ποιο δράμα;
Να τοι, ήρθαν.
Γρήγορα.
Σβέλτα.
Κοίτα μην πέσεις. Πρόσεχε.
-Γεια. -Γεια.
-Γυρίζω αμέσως. -Πού πας τώρα;
Παίρνει συνεχώς η Πρέσιους.
-Δεν έχω ιδέα τι να της πω. -Πες της ότι θα είμαστε εκεί.
Ο γάμος είναι στις τρεις. Δεν προλαβαίνουμε;
Πώς; Ενώ οι δικοί μου τσακώνονται κι εγώ θα κουτσαίνω;
Μάλλον θα κρατήσει αρκετά.
Ζο, πάμε.
Μια στιγμή, Λάνγκα.
Καχίσο, νομίζω ότι πρέπει να ακυρώσουμε τον γάμο.
Τώρα μάλιστα, μωρό μου. Βρήκες τα λογικά σου, επιτέλους.
Αυτό να κάνετε. Αυτό.
-Ντορίν! -Δεν θέλουμε τα δράματά της.
Για περίμενε.
Αν δεν ήταν η Ζολέκα, ο Κέι Τζι δεν θα μπορούσε
να πληρώσει για να πάρει τη νύφη. Αυτή πλήρωσε.
-Τι; -Καχίσο!
Μισό. Περιμένετε!
-Θεούλη μου. -Συγγνώμη μια στιγμή.
Τι είπες;
Η θεία σου θα σου την έπεφτε. Κανείς δεν την πέφτει σε φίλους μου,
εκτός κι αν τον στείλω εγώ.
-Εντάξει. -Ζολέκα, πάμε! Ζολέκα!
Εντάξει.
Εσύ έδωσες τα λεφτά με τα οποία σε αγόρασαν;
-Να φύγεις! -Μια στιγμή, περιμένετε!
Έλα τώρα, ρε συ.
Καχίσο,
σοβαρά άφησες τη Ζολέκα να πληρώσει την εξαγορά της νύφης;
Έλα τώρα, ρε συ.
Σοβαρά την άφησες να πληρώσει την εξαγορά της νύφης;
Εγώ νίπτω τας χείρας μου.
Με κατατρόπωσαν. Είναι απίστευτο.
Όχι.
Τι μπορούμε να πούμε;
-Εδώ είμαστε. -Ήρθαμε στο σωστό μέρος;
Ίσως να αράζει εδώ με τις φίλες της.
-Ροζαλίνα. -Τι είναι πάλι, Μζουαμάντοντα;
Ήρθαν τα παιδιά σου.
Δεν τα 'χουμε πει αυτά από παλιά;
Τι έγινε πάλι;
Δεν με πιστεύουν.
-Μαμά… -Μισό, περίμενε.
Όχι φασαρίες.
Μας βλέπει ο κόσμος.
Μαμά, ο μπαμπάς λέει ότι μας εγκατέλειψες.
Δεν λέει ψέματα.
Το θέμα είναι το εξής:
δεν ήθελα ποτέ παιδιά.
Αυτός ήθελε παιδιά.
-Κι επειδή τον αγαπούσα, του έδωσα παιδιά. -Και αποφάσισες να τα εγκαταλείψεις;
Για κοίταξέ τους. Μια χαρά είναι.
Είναι όμορφοι, και κοίτα.
Έχουν και φράγκα.
Με πιάνεις;
Άκου, πριν φύγεις,
πάρε μου μια εξάδα μπίρες για χριστουγεννιάτικο δώρο.
Τόση αξία έχουμε για σένα, μαμά;
Μια εξάδα μπίρες, μαμά;
Το τραγούδι μου!
Τα είδατε, παιδιά μου.
Φτάνει τώρα.
Ακούστε. Πριν φύγετε.
Βλέπετε,
θέλω να ζήσω εδώ, ανάμεσα στους νεκρούς.
Μη με αναστήσετε.
Δεν μάθατε ότι τα τίναξα;
Ας το κρατήσουμε έτσι.
Τι σκληρότητα είναι αυτή στα γεράματά σου, γιαγιά;
Και τι σε λέω "γιαγιά";
Καλύτερα γι' αυτούς που δεν σ' έχουν κοντά τους.
Για στάσου. Εσύ δεν είσαι η Μπαμπάλουα;
Θεούλη μου.
Κατά τη γνώμη μου, γιαγιά,
εσύ έχασες.
Ο γιος σου είναι ο καλύτερος θείος που θα ήθελε ποτέ κανείς.
Ο άντρας που εμπιστεύομαι περισσότερο. Και μετά είναι η κόρη σου, η μητέρα μου.
Ούτε στο νύχι της δεν τη φτάνεις ως μάνα.
Ούτε να χορεύεις ξέρεις.
Εσύ ποιος είσαι;
Καχίσο.
Άφησες τη Ζολέκα να πληρώσει για την εξαγορά της νύφης;
-Άρα, παντρεύτηκε τον εαυτό της. -Σου είπα, δεν χρησιμοποίησα τα λεφτά.
Είχα ήδη πουλήσει το αμάξι μου. Πόσες φορές θα σ' το πω;
Αμάν πια.
Γιατί καθόμαστε έτσι σαν φρουροί εδώ πέρα;
Πάμε στο ξενοδοχείο. Ξημέρωσε.
Θέλω να κάνω μπάνιο.
Ούτε άλλα ρούχα πήρα. Ήταν να φύγουμε χθες.
Φύγε, εγώ θα περιμένω τη Ζολέκα. Ποιος σ' εμποδίζει;
Ορίστε, ήρθαν.
Κούτσο! Ήρθαν.
Θεούλη μου.
-Ακόμα εδώ είστε; -Σήμερα παντρευόμαστε, μωρό μου.
Πάτε όλοι σπίτια σας.
Δεν θα γίνει γάμος σήμερα.
Ένα λεπτό, κύριε Ντζάνα.
Σας παρακαλώ, με κάθε σεβασμό,
δεν φεύγω αν δεν παντρευτώ τη Ζολέκα.
Με κάθε σεβασμό, είμαστε πτώματα. Θέλουμε ύπνο.
-Είμαστε κουρασμένοι. -Έλεος!
Το ξέρω ότι είστε κουρασμένοι. Θα…
Παιδιά.
Η περσινή χρονιά μάς δίδαξε ότι τα οικογενειακά δράματα δεν τελειώνουν.
Σημασία έχει να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον.
Πάση θυσία.
Είμαστε όλοι εδώ, το βλέπετε.
Ξέρω, τα έχω κάνει θάλασσα, μα το υποσχέθηκα στη Ζολέκα.
Και θα κάνω ό,τι μπορώ να τιμήσω την υπόσχεσή μου.
Αυτή η γυναίκα με επέλεξε
και συνεχίζει να με επιλέγει ξανά και ξανά.
Θέλω να της δείξω ότι την επιλέγω κι εγώ.
Ο Καχίσο έχει δίκιο.
Καταλαβαίνω ότι σε έχουμε ταλαιπωρήσει πολύ,
μα βλέπεις ότι είμαστε ακόμα εδώ. Τίποτα δεν είναι πιο δυνατό από την αγάπη.
Ναι, ξέρω ότι η αγάπη καμιά φορά μπορεί να φαίνεται επιπόλαιη ή ανόητη
ή άχρηστη, επειδή σε πληγώνει άσχημα.
Μα όταν τη βρεις,
όταν τη νιώσεις στην ψυχή σου,
δεν την εγκαταλείπεις.
Αυτό που έμαθα για την αγάπη είναι πως δεν έρχονται όλα όπως τα θέλεις.
Στο τέλος, τα πράγματα θα γίνουν όπως είναι το γραφτό.
Και δεν πειράζει.
Είμαστε εδώ τώρα.
Κι αυτό σημαίνει
ότι μπορούμε να το επισημοποιήσουμε.
Χωρίς γάμο στα λευκά, μόνο με την εξαγορά της νύφης.
-Είσαι σίγουρη; -Είμαι σίγουρη.
Αυτό…
Αυτό εδώ είναι το πιο σημαντικό.
Να γίνονται ένα οι οικογένειες.
Έχουν δίκιο τα παιδιά.
Δεν έχει πιο σημαντικό πράμα απ' την οικογένεια.
Τα θεμέλια που προσπαθούμε να χτίσουμε
βασίζονται στην οικογένεια.
Παιδιά μου,
λυπάμαι που σας είπα ψέματα.
Μα δεν έπαψα ποτέ να νοιάζομαι για σας.
Κι ακόμα νοιάζομαι για σας.
Τι λέτε, λοιπόν;
Ας μεγαλώσουμε αυτήν την οικογένεια!
Ας κάνουμε αυτό που ξέρουν οι Ντζάνα!
Καλά τα είπες, μπαμπά.
Ήσουν ξεκάθαρος.
Παιδί μου, λέω…
να δώσουμε αίσιο τέλος στη μέρα αυτή.
Ας παζαρέψουμε το αντίτιμο της νύφης.
Τα παζαρέματα ξαναρχίζουν. Πάμε.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
-Νυφούλα μου. -Ευχαριστώ, μαμά.
Ευχαριστώ, κύριε.
Ψέματα;
ΜΕΡΑ ΓΑΜΟΥ ΣΤΑ ΛΕΥΚΑ
Έχουμε νύφη!
-Καλώς ήρθες στην οικογένεια! -Συγχαρητήρια.
-Κύριοι. -Χαίρετε.
Χαίρετε.
Θέλω να σου μιλήσω.
-Μας τον παίρνεις; -Ναι.
Ακριβώς.
Όχι, έλα να μιλήσουμε.
-Σοβαρό ακούγεται. -Ναι.
Δεν ξεπέρασα τον πρώην μου.
Έλα τώρα, δεν μ' αρέσουν τα παιχνίδια.
Μιλάω σοβαρά.
Είναι που τόσο καιρό ήμουν η Κατλέχο Σόζι.
Πάει καιρός που δεν είμαι Πάτουντι.
Τώρα βλέπω ότι πρέπει να ξαναβρώ τον εαυτό μου.
Πρέπει να ΤΠΑ.
Μια ταινία για…
Βασικά, όχι. Το ξεχνάμε.
Άκου, λυπάμαι.
Μ' αρέσεις στ' αλήθεια.
Μη σ' απασχολεί, αγάπη μου.
Μόλις βρεις τον εαυτό σου,
κυρία Πάτουντι,
ξέρεις πού είμαι.
Που λες, μπαμπά…
θέλω να ζητήσω συγγνώμη για το φέρσιμό μου τις τελευταίες μέρες.
Βασικά, τα τελευταία χρόνια.
Όλ' αυτά τα χρόνια, νόμιζα ότι εσύ ήσουν ο κακός της ιστορίας.
Τώρα είστε γονείς και οι δύο.
Θα προστατεύετε πάντα τα παιδιά σας.
Μπορεί να μην τα βρίσκετε πάντα, μα θα θέλετε να τα προστατεύετε πάντα.
Μπαμπά, γιατί κράτησες το στόμα σου κλειστό
αντί να μας πεις πόσο δύσκολα ήταν στο σπίτι;
Με ξέρετε εμένα,
προτιμώ τις πράξεις, όχι τα λόγια.
Δεν είμαι έτσι εγώ. Ούτε οι Ντζάνα.
Ό,τι και να επιλέξεις, να μιλήσεις ή όχι,
παίζει τον ρόλο του.
Σωστό είν' αυτό.
Αλλιώς, αν φύγεις χωρίς να μάθουμε τα λόγια που κρατούσες μέσα σου,
θα περάσουμε μια ζωή στοιχειωμένοι απ' τη σιωπή, όχι από την απουσία σου.
Να, γι' αυτά τα κυριλέ αγγλικά πλήρωνα.
Μαθαίνω από σένα.
Μα τόσο κυριλέ αγγλικά;
Θα μ' έπειθες κι εμένα.
Φαντάσου!
Αυτοί οι Παντούκε. Ποιοι είπαμε ότι είναι;
-Πάτουντι. -Οι Πάτουντι, ναι.
Πολύ τους αγαπάω.
Τους αγαπάω.
-Έτσι είναι αυτοί. -Δεν έχω ξαναδεί τόσο δράμα
μέσα σε μια βδομάδα.
-Σαπουνόπερα, όχι δράμα. -Πώς τους είπες, μπαμπά;
Πακούντε.
Πακούντε!
-Ο Jay-Z κι η Μπιγιονσέ. -Κόφτε το εσείς οι δύο, βρε.
Με κάθε σεβασμό, δώστε πίσω το κινητό στην Ομπίλε.
Με παίρνει ασταμάτητα. Κι η κα Μέικι είπε να της αγοράσετε δεδομένα.
Εντάξει, παιδί μου. Θα της δίναμε πίσω το κινητό μόλις γυρίζαμε σπίτι.
-Εντάξει. -Κακώς της το πήραμε.
-Ίσως πρέπει να την πάρουμε. -Πάρ' την.
-Ναι. Εντάξει. -Τώρα αμέσως.
Εμπρός.
-Βιντεοκλήση είναι. -Τι;
Βιντεοκλήση!
Πότε επιστρέφετε;
Μου χρωστάτε, πληρώσατε μόνο μια μέρα.
Μόνο μία!
Θα σου πληρώσουμε το κινητό του άλλου μήνα.
Ευχαριστώ.
-Ευχαριστώ. -Ομπίλε.
Θα σου δώσουμε το κινητό όταν γυρίσουμε.
Συγγνώμη που σου το πήραμε.
Παρά τρίχα να μου χαλάσετε τη ζωή.
-Δυο μέρες ήταν μόνο, Ομπί. -Έτη φωτός, άμα είσαι ερωτευμένη, μαμά.
Ομπίλε, έχεις αγόρι;
Άντε πάλι με τα δράματα.
Δεν μ' αρέσουν τα αγόρια.
Ναι. Τελικά μου αρέσουν τα κορίτσια, νομίζω.
Κι ήθελα να καλέσω την Τσίντι στον γάμο.
Ομπίλε, παιδί μου.
Θ' αγαπήσουμε όποιον αγαπάς.
-Καλά; -Καλά.
Τέλεια. Βιαστείτε να γυρίσετε.
-Γρήγορα! -Εντάξει, μωρό μου.
-Τώρα! -Γεια.
Αν μη τι άλλο,
δεν θα μείνει σύντομα έγκυος.
Δεν μας έχουν καταραστεί, τελικά.
Τι ευτυχία! Ζήτω!
Κάναμε πραγματικότητα αυτόν τον γάμο.
Ντορίν.
Παραδέχεσαι και αποδέχεσαι επιτέλους
ότι και εγώ, ο Γκόντφρεϊ, είμαι ένας Πάτουντι;
Είσαι ένας Πάτουντι
όταν πρέπει να είσαι Πάτουντι.
Κι είσαι Πάτουντι, όταν σε θέλουμε Πάτουντι.
-Ορίστε, είδες… -Για κάτσε!
Όχι, βρε!
Ένα κομπλιμέντο, κι αρχίζεις αμέσως τα χαδάκια;
-Χάσου. -Οικογένεια είμαστε.
Όχι. Τι εκνευριστικός.
Στους καλύτερους κουμπάρους που υπήρξαν ποτέ.
-Και… -Ναι;
-…δεν το ξανακάνουμε ποτέ. -Ναι. Αυτό σίγουρα.
Τι;
Βασικά, είσαι πολύ σέξι.
Κι εσύ είσαι ελκυστικός.
Μιλάς Χόσα; Νόμιζα ότι ήξερες μόνο αγγλικά.
Για παράδειγμα.
Πάμε να τα πούμε λίγο ακόμα.
Είσαι πολυτάλαντη.
-Γεια σου, κα Πάτουντι. -Γεια.
Μ' αρέσει όπως ακούγεται.
Ορίστε. Παιδιά τρέχουν εδώ κι εκεί.
-Πανέμορφα. -Ναι.
Είναι πλέον επίσημο.
Ναι, αλλά όχι τελείως.
Εννοώ ότι έχουμε ακόμα κάτι που πρέπει να κάνουμε.
Εντάξει.
Τι είδους νύφη θέλετε;
ΕΠΙΣΗΜΗ ΜΕΡΑ ΓΑΜΟΥ
Τι είδους νύφη θέλετε; Γιατί είμαι κι εγώ νύφη
Τι είδους νύφη θέλετε;
Γιατί είμαι κι εγώ νύφη
Τι είδους νύφη θέλετε; Τι θέλετε;
Γιατί είμαι κι εγώ νύφη
Τι είδους νύφη θέλετε;
Πεθερά Τι είδους νύφη θέλεις;
Τι θέλεις;
Πεθερά Τι είδους νύφη θέλεις;
Έχουμε γάμο σήμερα, γάμο
Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΖΕΙ ΑΝΑΠΑΥΣΟΥ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ
Υποτιτλισμός: Λένα Ταχμαζίδου