Sæl, vina.
Ég keypti matcha fyrir þig.
-Ég er góð. -Þú virðist vera það.
Lögreglan vill að við komum á stöðina fljótlega.
Viltu kannski fara í sokka og skó?
Eða ekki sokka. Það er í lagi.
Þó ég hefði brennt húsið hans viljandi þá myndi enginn kviðdómur dæma mig.
Við ættum ekki að segja það upphátt.
Þú ættir kannski að æfa þig að segja að þetta var slys.
Þarf ekki að æfa mig að segja sannleikann.
Þetta líkar mér. Ef þú laumar þessu ekki inn, geri ég það.
-Greiddirðu þér? -Já.
Í hnakkanum líka? Veistu, mér líkar þetta. Þetta er fínt.
Ég missti inniskóinn undir borðinu. Geturðu sparkað honum til mín?
-Hérna. -Takk.
-Verum í skónum. Hérna er rjómi í kaffið. -Nei takk.
Ég veit hvernig þetta virðist. Sérstaklega af því að við rifumst
og ég var frekar reið.
Fyrirgefðu, bíddu. Ég er að hlusta og ekki skrifa.
Leyfðu mér að ná þessu. Hvöt? Já.
Hún þarf ekki að æfa sig ef hún segir sannleikann.
-Viltu að ég skrifi þetta niður? -Allavega...
Ég kveikti í eintakinu hans af Stríði og friði.
Kveiktirðu viljandi í frumútgáfu minni eftir Tolstoj?
Já.
Þýðingin eftir Clöru Bell er sú eina á ensku
-sem hefur annan eftirmálann. -Hún brann vel.
Svo þú íkveiktir bók.
-"Íkveikja" er ekki sögn. -Jú, ég held það.
-Nei. -Það er sögn og ég fletti því ekki upp.
-Ég þarf bara að athuga. -Ekki sögn.
-Athuga svolítið annað. -Ég brenndi bókina en húsið var slys.
-Einmitt. -Archie, viltu bæta við einhverju
sem gæti hjálpað konunni þinni?
Ef Katie segir þetta slys þá var það slys.
-Sko. Búið mál. -Ekki gera þetta.
Ekki segja mér hvernig ég á að vinna.
Segi ég þér hvernig þú átt að skrifa um Rooster?
-Allt í lagi. -En ég myndi láta hann stunda karate.
-Kannski. -Gaman ef hann kynni að slást.
Brækurnar mínar!
Þetta eru þær einu sem brunnu ekki.
-"Brækur." -Náðu í pappírsþurrkur.
-Gerðu það. Jesús minn. -Já.
Þetta sést varla.
Ég vissi ekki hvort þú myndir hjálpa mér, svo takk.
Já, auðvitað.
Ég elska þig enn.
Magnað.
Veit pabbi þinn að Sunny hefur...
verið frjóvgað?
Geðbiluð leið til að fjarlægja sig frá þessu.
Nei, þetta er alveg nógu niðurlægjandi.
Ég veit ekki hvort Sunny ætli að eiga það. Erfitt að vita með hana.
Læturðu mig vita? Ég elska svona spennuatriði.
Hví gerðirðu okkur þetta?
Kannski vildi ég vera með einhverjum sem fannst ég frábær aftur.
Undanfarið höfum við bara rætt hvernig ég þarf að breytast.
Og ég veit að ég hef mína galla, ég viðurkenni það.
Í hreinskilni hefur sjálfsvitund mín einfaldað mér það að fyrirgefa þér.
Ég hef þegar gert það. En eina spurningin mín er
hvort þú getir fyrirgefið mér?
Getum við...? Ég vil bakka aðeins.
Sagðirðu...?
Fyrirgefur þú mér?
Já.
Hver hefur ekki brjálast aðeins eftir sambandsslit?
-Það er það sem Katie er að takast á við. -Það er satt.
Stelpan sem ég ætlaði á útskriftarball með mætti ekki og ég hætti í menntaskóla.
Ég elti Limp Bizkit í tónleikaferð.
-Er það? -Já.
Giskaðu hvað þeir kölluðu mig upp á sviðið oft.
-Sautján sinnum. -Sautján sinnum?
Hefurðu nokkurn tímann séð það gerast? Það er fáránlega há tala.
-Það gerðist þrisvar. -Katie er góð stelpa.
Hálfvitinn þinn. Heppni að hann skildi ekki eftir byssuna.
Ég gerði það reyndar. Ég skal taka hana.
-Gætið ykkar! -Jesús!
Byssa á gólfinu.
Ég get aldrei sett hana rétt á sinn stað. Svona.
Áður en við byrjum þá er opið fyrir innsendingar í Ludlow Review.
Gefið okkur ljóð og smásögur ykkar.
Ekkert er betra en að sjá verk sitt prentað.
Mitt fyrsta er enn teipað á ísskáp pabba míns
við hliðina á Georgia Bulldogs-segli
og númeri pípulagningamanns sem dó fyrir sex árum.
Mitt endar ekki á ísskáp
því ég skrifa um raunverulega lífið og í raunverulega lífinu fæ ég það.
Ég er að meina þremenninga.
Stelpur saman. MILF. DILF.
-Eli. -Ha?
Á ég að nota gervityppi á þig?
-Ég er með asma. -Taktu með úðarann.
Eva, róaðu þig. Við höldum áfram með Emily Dickinson.
Walt, ég kom með tvöfalt espressó í stóru glasi.
Takk.
Uppháhaldsþjónninn okkar gæti hafa klippt toppinn sinn sjálf.
-Eitthvað er að. -Ég get ekki haft áhyggjur af Beverly.
Við vorum að frétta af nýu grænu framtaki.
Flókinni stefnu verður troðið ofan í kok á mér.
Viltu fara í kaffigöngu og ræða það?
-Ég veit ekki. Góðan dag, Riggs. -Shepard prófessor. Sæll, vinur.
Cristle, geturðu sent mér nemamöppu Gracie Shaw?
Hún segist vera með athyglisbrest en ég held að hún sé löt og pínu heimsk.
-Eða þá á hún erfitt. -Höldum öll með henni.
-Hvernig geturðu verið vinur hans? -Ég held honum fjarri.
-Þið farið í kvöldmat saman kl. 19.30. -Takk, Cristle.
-Æ, fyrirgefðu. -Walt.
Getum við talað saman...? Hæ. Hvernig hefurðu það?
-Fínt. -Gott. Hvernig svafstu?
-Hvernig ég svaf? -Já.
-Ég ætla að fara. -Allt í lagi.
-Má ég spyrja að einu? -Hvað þarftu?
Þetta varðar Katie.
Spurðu. En ekki hvernig ég svaf. Þetta var hrottalegt.
-Hvað var þetta? -Þetta var ekkert.
Það var óyggjandi kynferðisleg orka þarna inni.
Ég hélt ég væri í Suður-Ameríku. Ég veit, þú kjaftar ekki frá kossi.
-Við kysstumst ekki. -Þannig að þú vildir en hún sagði nei.
Hún vildi en þú sagðir nei.
-Hvernig tekst þér þetta? -Örtjáningar.
Svona, segðu mér frá og svo ræðum við hitt málið.
Nei, ég kom til að tryggja að starf Katie væri öruggt.
Alls ekki. Hún brenndi niður sögulegt kennarahús.
-Það var slys. -Hún réðst líka á prófessor.
-Það var viljandi. -Mér líkar við Katie.
En ég þarf líka að vernda þessa stofnun og ég á í erfiðleikum með það.
Góðar fréttir. Erfiðleikum lokið. Katie sagði upp.
Nei.
SAMÞYKKTU ÞETTA SEM UPPSÖGN
Þetta er stórt letur.
Leyfðu mér að tala við hana áður en þú gerir nokkuð.
-Sem vinur. -Vinir deila leyndarmálum.
Í alvöru?
Allt í lagi. Ég held að Dylan hafi fundist ég heillandi.
-Þetta er sko málið. -Alls ekki.
Hæ, mamma!
-Hvað kom fyrir augað og buxurnar? -Fyndið, ég gekk niður Stone Hill og datt.
-Þrælfyndið. -Já.
-Ég fékk skilaboðin. Er allt í lagi? -Já. Sagði ég ekki að ég er ólétt?
-Enginn skilur brandarana mína. -Þetta er svo stór ákvörðun.
-Og hvað sem þú velur... -Ég ætla að eiga það.
Frábært.
Það eru ótal ástæður til að eignast það ekki.
-Ég ætlaði á Burning Man. -Þú myndir elska það.
En sama hvað ég reyni að vilja það ekki þá vil ég það samt.
Að sjálfsögðu.
Allt í lagi. Fyrirgefðu. Þetta er bara mikið að melta.
Ég veit það. Fyrir mig líka.
En ég fer í viðtal fyrir starfsnám eftir klukkutíma,
svo ef þú gætir þóst styðja mig þá yrði ég þakklát.
Ég geri það, hundrað prósent.
Virðist vera áttatíu en ég sætti mig við það.
Nú þarf mamma að fara á spítalann aftur.
Hún þarf að fara í próf og hún hatar nálar.
-Þar er mjög stressandi... -BRB.
Það er bara... Ókei.
Sæll, Bates prófessor.
Hvað er að buxunum þínum? Ég fíla það.
Hefur þér fundist þú vera að missa allt sem þú hefur unnið að?
-Já. -Ég ætlaði að nota næstu sex mánuðina
í að skrifa bókina mína. Ég veit að fræðirit um stjórnmál
eru ekki uppskrift að metsölubókum en fólk sem elskar svona munu elska hana.
-Ég myndi það. -Í staðinn fer ég í Costco
og kaupi kjúkling í Toyotu Siennu.
Mamma á Siennu. Þú getur opnað skottið með fætinum.
Fyrirgefðu að ég legg allt þetta á þig.
-Gina. -Gina.
-Þú mátt leggja hvað sem er á mig. -Afsakaðu? Ekki þú, Roland. Fyrirgefðu.
Halló. Einmitt.
Ég fer niður í móttökuna því ég læsti mig úti aftur.
-Já. -Þau gefa mér ausu
með lykli á sem opnar allar dyrnar. Er þessi bær ekki krúttlegur?
Ég veit hvað þú ert að gera en ég er búin að ákveða mig.
Ég er ekkert að gera. New England, eins og auglýst. Je minn! Hvað er þetta?
-Jólabúð sem er opin allt árið. -Jólabúð sem er opin allt árið.
-Hvernig lifir hún af? -Gott heitt súkkulaði.
Ég þarf að fara og fá nýja byrjun án allra þessara truflana.
-Ertu að grínast? -Pabbi.
Guð minn góður. Þú færð piparmyntupinna til að hræra.
Heldurðu að ég viti ekki um þá? Ég hef búið hér í þrjú ár. Ég elska þá.
Gefstu þá ekki upp vegna smá afturkipps.
Ókei, margra hræðilegra afturkippa.
Ertu að grínast? Mamma fór frá þér fyrir fimm árum og þú gafst upp.
Ég ætla þó að byrja aftur.
Ég flyt ekki til Flórída til að fela mig. Það er aumkunarvert.
Þetta var allt of ljótt. Fyrirgefðu.
-Allt í góðu. -Fyrirgefðu, þetta var svo ljótt.
Ég er ekki að fela mig.
Ég safna líka skeljum og íhuga að ganga í sértrúarsöfnuð.
Ég stækka Ludlow Review. Ég gef út tvö í staðinn fyrir eitt.
Vetur og vor. Þú þarft að samþykkja það.
En ókvenleg leið til að spyrja.
Nýja nemamiðstöðin tæmdi sjóðinn. Það er lítið eftir af fé.
Örugglega, en tímaritið er hornsteinn listnámsins.
Ljóðlistadeildin er eitt af því sem nemar laðast að hér.
Ég veit. Allir nýnemar mæta í treyjum uppáhaldsskáldanna sinna.
E. E. Cummings.
Þessi forsögulegi skíthæll.
Cristle sagði þig hafa 20 mínútur í kaffigöngu.
-Fimmtán. -Takk, Cristle.
Ég reifst við Riggs og þarf að tala við þig
ef hann skyldi gera lítið úr mér í kvöld.
Já, já, en þá vil ég heyra öll ógeðslegu smáatriðin
um að þú hentir þér í fangið á Greg.
-Ha? -Ég virði það og hefði líka reynt.
Maðurinn er silfurrefur.
Ég hef bara verið hér í nokkra daga en mun sakna þess.
Ég tók aldrei hanann.
Það er örugglega gaman fyrir ykkur stelpur að ræða.
-Ég vil ekki heyra um það. -Það er vindhaninn.
Það er hefð hérna. Prófessor tekur hann og felur hann,
og ef nemi finnur hann þá fá allir frídag. Vildi óska að ég hefði gert það.
Vertu þá um kyrrt og gerðu það. Já. Láttu ekki svona.
-Ég hef aldrei séð hana svona. -Nú vitum við hví hún er sérstök.
-Gaur. -Nei, nei, nei...
Þú sagðir að þú myndir skilja betur ef þú vissir hví hún var sérstök.
-Nú vitum við það. En þú ert rokkstjarna. -Þú segir það en ég er það ekki.
-Jú, víst. -Ég er auli.
-Nei, elskan. Je minn. Þú ert ekki auli. -Ég er auli og er búin með þennan stað.
Fáðu þér kakó. Ég veit að þú varst að hugsa um það.
Ég er ekki að hugsa um kakó, ástin.
Walt. Hún er með, hún fer ekki.
-Frábærar fréttir, Greg. -Hérna.
-Takk, Beverly. -Já.
Klárlega eitthvað að. Ánægður með Katie.
Kannski er lögreglan okkar dálítið of ákafur
en ég spjalla við hann í gufubaði.
Katie þarf að skrifa stjórninni afsökunarbréf en...
Hendum ruslinu, strákar og stelpur. En hún getur kennt kvennahlutum um þetta.
-Hormónum. Röngum lyfjum. -Hún mun elska það.
Eftir smá brottrekstur getur hún haldið áfram.
Takk. Mjög þakklátur.
Takk, Walt.
Vissirðu að Teddy Roosevelt bjargaði fótboltanum?
Nei.
Í 1905 dóu 20 fótboltaleikarar.
Teddy safnaði öllum þjálfurunum,
hjálpaði þeim að þróa leikinn og bjargaði afþreyingu Ameríku.
-Veistu hví ég segi þér þetta? -Nei, ég fatta það seinna.
Besti forseti okkar var ekki óeigingjarn.
Hann vildi ekki að sonurinn myndi brjóta hauskúpuna í Harvard.
Hann fékk eitthvað fyrir það.
Ef ég get nokkurn tímann gert eitthvað fyrir þig, segðu bara til.
Vertu höfundur í búsetu.
-Nei. -Bara að lokum annarinnar.
Það verður fjöður í hattinn
að hafa metsöluhöfund sem foreldrarnir vita hver er.
-Takk. -Gerðu mér greiða. Líttu á þetta.
Nafn fyrrum konu þinnar er á nýju nemamiðstöðinni.
-Við erum eins og fjölskylda þín. -Nokkuð langt gengið.
Og ég er eiginlega ekki að leyfa þér að velja.
Þetta er hluti af samkomulaginu.
-Í alvöru? -Já.
Höndin er venjulega ekki svo heit. Það er út af kakóinu.
Fyrirgefið. Setjist niður.
Það var að gerast nokkuð fyndið.
Sæl. Þegar við hættum síðast
ætlaði Lenín að steypa Rómanov-veldinu af stóli.
Afsakið, svolítið klikkað gerðist.
Ég á vin, Roland, herbergisfélaginn minn í háskóla.
-Varstu ekki í Cambridge? -Jú. Einhver hefur fylgst með.
Hann vill hafa Archie litla með á BBC News á morgun.
Ég er víst "mikil rödd í samskiptum Bretlands og Rússlands".
Ekki mín orð, herra dómari. Je minn. Ég get það ekki.
-Við erum með tíma. Ég... -Nei...
-Ég get ekki. -Þú verður.
-Ætti ég? -Já!
-Gerðu það. -Ætti ég? Í alvöru?
-Liv? -Þú neglir þetta.
Algjörlega. Benji, hvað finnst þér?
Haltu kjafti, Benji.
-Þetta er gott, ha? Gott? -Já!
Takk fyrir að leyfa mér að þykjast þurfa hvatningu.
Höldum áfram með Lenín félaga að slátra þessum Rómanovstelpum.
Gerið svo vel.
-Takk. -Njótið.
Takk, gaur.
ÉG ER AÐ PAKKA
-Allt í góðu? -Ég veit ekki, Tommy.
Dóttir mín á erfitt. Hún tekst ekki vel á við það.
Já, ertu búinn?
Já. Þú mátt gefa villidýravinum þínum þetta.
Herrar mínir.
Tómatsósu.
-Kannski er ég ekki góður pabbi. -Erum við enn að? Ókei, já.
-Hvað gerðirðu? Vanræktirðu hana? -Nei.
-Ertu alkóhólisti? -Ha? Nei.
-Misnotaðirðu hana? -Nei!
-Lamdir hana smá? Dæmi ekki. -Nei. Þú ættir að dæma það. Takk.
Við björgum okkur. Við þurfum ekki hjálp.
-Ég... Þú líka. -Já, auðvitað.
-Jæja. -Guði sé lof. Heilbrigð manneskja.
Sagðirðu Walt að ég reyndi að sofa hjá þér?
Nei... Hæ.
Nei.
Ekki með orðum. Hefurðu heyrt um örtjáningar?
Svo þú sagðir ekki orðrétt: "Dylan fannst ég heillandi."
Ha? Jú, ég gerði það. Ég sagði það.
Ég sagði nákvæmlega það en ekki til að monta mig.
Segðu það án þess að hljóma þannig.
Dylan fannst ég heillandi.
-Enginn talar svona. -Ég montaði mig ekki...
Ég barði mér nærri því á brjóst. Fyrirgefðu. Hvernig get ég bætt þér það?
-Bjóddu upp á morgunmat. -Ekki málið. Tommy, ég þarfnast þín.
Æ, andskotinn.
Fjandinn hafi það.
ÉG ER Í SJÓNVARPINU EFTIR KLUKKUTÍMA
Elizabeth hafði rétt fyrir sér.
Þegar Katie var í vandræðum kom ég skjótt til bjargar.
-Þannig er ég. -Svo þú varst alltaf til staðar?
-Ókei. -Andskotinn.
-Er hún í lagi? -Einum of.
Nú hefur hún ekki verkfærin til að takast á við erfiðleika.
Hún fer og ég get ekkert gert.
-Ég vil segja þér sögu. -Ekki um Teddy Roosevelt, er það?
-Nei, um mig. -Gott.
Þegar ég var ung fékk ég inngöngu í Háskóla Georgíu.
-Bulldogs. -Tuttugu mínútum að heiman. Einfalt mál.
En ég fékk líka inngöngu í Brown sem var mjög langt í burtu.
Ég óttaðist að hinir myndu vera klárari en ég.
Svo ég valdi Georgíu.
Dag einn skellir pabbi miðum í fangið á mér til Providence í Rhode Island.
Hvorugt okkar hafði farið úr ríkinu og ég var rosa spennt.
-Svo við fórum. -Við ferðuðumst allan tímann
þegar Katie var lítil. Hún hefur verið allsstaðar.
Hún elskaði Prag. Hún kallaði það "Pðag". Þú varst ekki búin.
Þegar við komum til Providence vissi ég strax
að ég þurfti að fara í Brown.
Vertu eins og pabbi minn. Finndu leið inn.
Sama hver hún er. Bara eitthvað svo hún viti að þér er ekki sama.
Svona nú.
Hvað er ég að gera?
Þetta er fáránlegt. Djöfull.
Komdu.
Nei, nei, nei!
Ég náði honum!
-Hættu að iða svona. Ég er næstum búin. -Ó, guð.
Katie brenndi fötin mín. Hún sló mig í augað.
Og ég lít út eins og asni fyrir framan fólk. Óréttlátt.
Gerði Katie þetta?
-Þú sagðir mér það ekki. -Já. Ókei.
Já, allt í lagi. Hún gerði þetta. Og þetta er allt svo mikið klúður.
Ég laumast út úr hótelinu til að forðast pabba hennar,
sem býr auðvitað hér og étur allar hneturnar þeirra.
-Hann elskar hnetur. -Margir elska hnetur. Ég líka.
-Hví kemur þetta fyrir mig? -Er þetta ræðuspurning eða viltu svar?
-Ég þoli það. -Ég held það sé af því að sumt fólk
sér þig sem sjálfsdýrkandi fávita með kýlanlegt andlit.
-Prýðisdæmi. -Sér fólk mig þannig?
Sumir gera það.
-Sérð þú mig þannig? -Nei.
Ekki alltaf.
Þú býrð frekar á hóteli en heima hjá mér
og sumum myndi kannski finnast það furðulegt.
Þú ert með herbergisfélaga og það er stórt skref að flytja saman.
Við erum að eignast barn.
Ef ég er svona mikill skíthæll, hví viltu þá vera með mér?
Fyrst og fremst andlitið, en líka huginn og þessi hreimur.
Það er eins og að sofa hjá Paddington.
-Og það er æsandi. -Vitur björn
hefur alltaf marmelaðisamloku undir hattinum.
-Ha? -Björninn segir það.
Allir hafa góða eiginleika og slæma. Taugavísindin fjalla um tillæti heilans.
Með endurtekningu og ásetningi ákveðum við hver við verðum.
Þú stendur á krossgötum en ég held þú eigir eftir að taka skrefið
og verða maðurinn sem ég veit að þú getur verið.
-Hvað ef ég get það ekki? -Þá held ég áfram.
Svona. Búin. Eitthvað fleira? Djarfar varir kannski?
-Ég er góður. -Heigull.
Ég fer aftur í tímann.
-Tókstu hann? -Já.
Þú gerðir það eina sem ég gerði aldrei. Til að láta mér líða verr?
Ókei.
Þér líkaði ekki að ég kallaði þig rokkstjörnu, en þú ert það.
-Hættu. -Þú ert það. Sættu þig við það.
En undanfarið hefurðu gert ýmislegt dálítið aulalegt.
Ég veit, því ég hef verið þarna. Aulaskapur þekkir aulaskap.
Þú hafðir rétt fyrir þér. Ég náði mér aldrei.
Og ég er ekki seigur. Vonandi hef ég ekki gefið þér það.
Hættu nú, þú elskar þennan stað.
Það eina sem þú þarft til að vera um kyrrt er að vera hugrökk.
Og skrifa bréf sem útskýrir að þú ert geðveik.
Almáttugur.
Hjálpaðu mér með það.
Nemamiðstöð Elizabethar Stoddard var að opna.
Fyrir aftan ykkur er upprunalega múrsteinsframhliðin frá 1821...
-Cristle sagði að þú værir hér. -Takk. Ég hata þessa byggingu.
Þau tóku klassískt dæmi um nýgotneska byggingarlist
og skelltu gróðurhúsi á það.
-Það er líka borgarastaður. -Já.
Er ég að fórna hefðum til að fá fleiri feita krakka?
-Við erum með nóg af þeim. -Nei, ekki upphátt.
-Takk. -Ókei.
Hvað olli þessu?
Erfiður kvöldverður með Riggs, við þurftum að ræða niðurskurði.
Mér finnst þetta vera öll vinnan núna.
Fólk biður mig um hluti sem þeim er annt um.
Ég verð að neita og það álasar mér fyrir það.
Vinir þínir vita að vinnan er svona.
-Við álösum þér ekki. -Ég vona ekki.
Ég verð að setja Ludlow Review á netið vegna græna framtaksins.
Þegar við prentum það þá endar það út um allt.
-Eins og verksmiðja hafi sprungið. -Þá verða margir vonsviknir.
Nei. Þessir 36 nemar sem fá að vera með verða vonsviknir.
Einhverjir 72 foreldrar líka og...
Og ég.
Ég les það frá upphafi til enda á hverju ári.
Mér þykir það leitt.
"Ég biðst innilega afsökunar. Hegðun mín var vanstillt..."
-Ég elska ekki "vanstillt". -Nú?
Ég nota yfirþyrmandi.
Þetta er þitt bréf. Það þarf ekki að vera frábært.
-En ég elska það. -Ókei, búin.
-Líttu á þennan. Fæ ég ekki að fela hann? -Jú.
Ég bíð þangað til ég þarf upplyftingu.
Eins og fyrsta skiptið sem ég sé drulluhalann ýta kerru.
Bíddu, ha?
Hæ. Fyrirgefðu, ég gleymdi lyklinum aftur.
Ekkert mál.
-Það gerist frekar oft. -Já, ég er reiður út í sjálfan mig.
Hvernig býstu við að Rússar bregðist við þessum djarfa leik frá Downingstræti?
Það á ekki eftir að ganga snurðulaust fyrir sig...
Barnaðirðu hana?
Herra Bates? Þú ert í beinni útsendingu á BBC.
-Er þetta Greg? -Já.
Lúberðu hann.
Guð minn góður.
Eli!
Er allt í lagi? Þú þarft úðarann.
Sæl. Ertu til í kaffigöngu?
Ég get ekki. Ég er upptekin.
-Hæ. -Hæ.
Takk fyrir að ljúka þessu leiðinlega brunamáli.
Ó, já. Alls ekkert mál.
Þegar þú varst í ísbaði, sástu nokkuð byssuna mína?
-Nei. -Ég hef skilið hana eftir á mælaborðinu.
Nei, ég skildi hana eftir á skotsvæðinu. Besti staðurinn til að gera það.
Erfitt að passa þær.
Ég vildi reyna að vera ekki svona furðulegur.
Ég er fyndnari en fólk heldur.
Takk.
-Þessi helvítis gaur. -Sæl, Mo. Hvað segirðu?
Hvað? Ertu að flytja inn?
Takk fyrir að koma og kveðja mig.
Já.
Ég er ekki miður mín af því að þú ert að fara. Ekki illa meint.
En ég er virkilega ánægð að þú komst.
Ég líka.
-Ég elska þig. -Og ég elska þig.
Bless, pabbi.
Bless, ástin mín.
Sjáumst á mánudag.
-Bíddu, ha? -Keyrðu!
Þýðandi: Kristjan Steinarsson