Hé, meid.
Ik heb een matcha voor m'n maatje.
Dat hoeft niet. -Maar toch.
De politie wil dat we snel naar het bureau komen.
Wil je sokken en schoenen aantrekken?
Of geen sokken. Ook goed.
Zelfs als ik z'n huis expres in brand stak, zou geen jury me veroordelen.
Ik weet niet of we dat hardop willen zeggen.
Oefen even om te zeggen dat het een ongeluk was.
Je oefent niet om de waarheid te zeggen.
Dat is een goeie. Als jij die niet gebruikt, doe ik het wel.
Heb je je haar geborsteld? -Ja.
Ook van achter?
Ach, het zit mooi. Het is goed zo.
Ik ben m'n pantoffel kwijt. Kun je hem naar mij schoppen?
Zo. -Dank je.
Hou je schoenen aan, mensen. Iemand melk?
Ik weet hoe het eruitziet. Vooral omdat Arch en ik ruzie hadden.
Ik was behoorlijk boos.
Sorry, ik vergat het op te schrijven.
Even bijwerken. Motief? Check.
Ze hoeft niet te oefenen om de waarheid te spreken.
Moet ik dat opschrijven? -Hoe dan ook...
Ik stak z'n exemplaar van Oorlog en vrede in brand.
Met opzet? M'n eerste editie van Tolstoj? -Inderdaad.
De vertaling van Clara Bell. De enige Engelse editie met de tweede epiloog.
Het fikte lekker.
Je hebt een boek gebrandsticht.
Dat zeg je zo niet. -Volgens mij wel.
Nee. -Welles. Ik zoek het niet op...
Ik kijk alleen... -Niet dus.
Naar iets anders.
Ik heb het boek verbrand, maar het huis was een ongeluk.
Precies.
Archie, wil jij nog iets toevoegen waar je vrouw iets aan heeft?
Als Katie zegt dat het een ongeluk was, was het een ongeluk.
Kijk eens aan. Zaak opgelost. -Niet doen.
Zeg me niet hoe ik m'n werk moet doen.
Ik zeg jou ook niet hoe je moet schrijven.
Als ik dat wel deed, zou ik Rooster karate laten doen.
Misschien. -Zou dat niet leuk zijn? Vechten en zo.
M'n pantalon.
M'n enige pantalon die niet verbrand is.
'Pantalon.' -Keukenpapier?
Graag. Jeminee.
Je ziet het nauwelijks.
Ik wist niet zeker of je me zou steunen. Bedankt dus.
Ja, natuurlijk.
Ik hou nog steeds van je.
Fijn.
Weet je vader dat Sunny...
...bezwangerd is?
Krankzinnige manier om er afstand van te nemen.
Alsjeblieft niet. Het is al vernederend genoeg.
Ik weet niet eens of Sunny het houdt.
Het wisselt nogal bij haar.
Hou me op de hoogte. Ik hou van cliffhangers.
Wat heb je ons aangedaan?
Ik wilde weer geweldig gevonden worden.
De laatste tijd gaan al onze gesprekken over hoe ik moest veranderen.
Ik weet dat ik niet perfect ben. Dat geef ik toe.
M'n zelfbewustzijn maakte het makkelijker om je te vergeven.
Dat heb ik al gedaan. Maar de enige vraag is:
Zul jij mij ooit kunnen vergeven?
Kunnen we... Even terug.
Je hebt...
Jij hebt mij vergeven?
Ja.
Iedereen draait weleens door na een nare breuk.
Dat heeft Katie nu ook. -Dat is waar.
Toen mijn date niet kwam opdagen, ging ik van school.
Limp Bizkit achterna reizen. -Echt?
Raad eens hoe vaak ik op het podium werd gehaald.
Zeventien keer.
Heb je ooit iemand zeventien keer het podium op gehaald zien worden?
Dat is een absurd hoog aantal.
Het was drie keer. -Katie is een lieve meid.
Eikel. Je boft dat hij z'n pistool niet heeft laten liggen.
Dat heb ik wel. Dus pak ik het even.
Pas op. -Jezus Christus.
Wapen op de grond.
Ik krijg het er nooit goed in. Ziezo.
Voor we beginnen, de Ludlow Review vraagt om bijdragen.
Dus stuur je gedichten en verhalen in. Er gaat niets boven je werk in druk zien.
M'n eerste stukje hangt nog steeds op de koelkast van m'n pa...
...naast een Georgia Bulldogs-magneet en het nummer van de overleden loodgieter.
Mijn werk komt niet op een koelkast. Ik schrijf over het echte leven.
In het echte leven ben ik een versierder. Triootjes. Meisje met meisje MILF. DILF.
Eli. -Wat is er?
Wil je gepegd worden?
Ik heb astma. -Puffer mee dan.
Eva, koest.
Terug naar Emily Dickinson.
Ik heb een dubbele espresso in een grote beker voor je.
Onze favoriete barista heeft haar eigen pony geknipt.
Er klopt iets niet. -Beverly interesseert me even niet.
Er is een nieuw groen initiatief en hij...
De raad dringt me heel ingewikkeld beleid op.
Koffiewandeling om even uit te razen?
Ik weet niet. Dag, decaan Riggs. -Professor Shepard. Hé, maatje.
Kun je me een studentendossier sturen? Gracie Shaw.
Ze zegt dat ze ADHD heeft. Maar ik denk dat ze lui en een beetje dom is.
Of ze heeft het echt moeilijk. -Laten we voor haar duimen.
Waarom ben je bevriend met hem? -Ik hou hem op afstand.
Jullie etentje is vanavond om 19.30 uur. -Bedankt.
Oeps, foutje. -Walt, kunnen we even...
Hoe gaat het?
Goed. -Mooi. Hoe heb je geslapen?
Hoe ik geslapen heb?
Ik ga.
Mag ik iets vragen? -Loop maar mee.
Het gaat om Katie.
Vraag maar raak. Maar niet hoe ik geslapen heb. Wat was dat?
Niets aan de hand.
Kom op. Wat een seksuele spanning. Het leek wel Latijns-Amerika.
Ik weet dat je zoiets niet rond bazuint. -Er is niets te bazuinen.
Jij wilde wel, maar zij zei nee.
Zij wilde wel, maar jij zei nee.
Hoe doe je dit? -Het zit 'm in de micro-expressies.
Kom op. Geef me de details, dan gaan we verder.
Ik ben hier om te controleren dat Katie's baan veilig is.
Verre van. Ze heeft een historisch pand in brand gestoken.
Dat was een ongeluk. -En een docent aangevallen.
Dat was opzet. -Voor de duidelijkheid, ik mag Katie.
Maar ik moet ook deze instelling beschermen en daar worstel ik mee.
De worsteling is voorbij. Katie heeft ontslag genomen.
Niet waar.
BIJ DEZEN NEEM IK ONTSLAG
Wat een groot lettertype.
Laat me met haar praten voor je iets doet.
Als vriend. -Vrienden delen geheimen.
Echt?
Dylan vond me charmant.
Nu komen we ergens. -Helemaal niet.
Dag, mama. -Wat is er met je oog en broek gebeurd?
Dat is een grappig verhaal. Ik liep langs Stone Hill en viel.
Hilarisch.
Ik kreeg je sms. Wat is er? -Ik zei toch dat ik zwanger was?
Niemand snapt m'n grappen.
Ik wil je zeggen dat het een grote beslissing is.
Wat je ook besluit te doen... -Ik hou het.
Geweldig.
Er waren zoveel redenen om het niet te krijgen.
Ik zou naar Burning Man gaan.
Maar hoe hard ik ook probeer om het niet te willen, ik wil het wel.
Absoluut.
Sorry, Het is gewoon veel om te verwerken.
Weet ik. Voor mij ook.
Maar ik heb over een uur een gesprek voor een stage...
...dus als je kunt doen alsof je erachter staat, zou dat fijn zijn.
Dat doe ik. Honderd procent.
Het voelt als 80, maar ik doe het ervoor.
Nu moet m'n moeder weer naar het ziekenhuis.
Ze moeten tests doen en ze haat naalden.
Het is zo stressvol... -Momentje.
Het is net...
Dag, professor Bates.
Wat is er met uw broek? Ziet er geweldig uit.
Voelt het ooit alsof alles waar je voor gewerkt hebt door je vingers glipt?
Ik wilde de komende zes maanden aan m'n boek werken.
Ik weet heus wel dat geopolitieke non-fictie geen sexy bestseller oplevert.
Maar het juiste publiek zou het aanspreken.
Mij ook. -In plaats daarvan rij ik...
...naar Costco voor gegrilde kip in een Toyota Sienna.
Die m'n moeder ook. De kofferbak kan open met je voet.
Sorry dat ik jou hiermee opzadel, eh... -Gina.
Je mag alles op mijn schouders dumpen. -Pardon?
Jij niet, Roland.
Ik ging naar de receptie omdat ik mezelf weer had buitengesloten.
En ze geven me een soeplepel met een sleutel eraan die alle deuren opent.
Zo'n leuk plaatsje.
Ik weet wat je doet. M'n besluit staat vast.
Ik doe niets.
New England, geloof de hype. Mijn god, wat is dit?
Een kerstwinkel, het hele jaar. -Het hele jaar door kerst.
Hoe verdienen ze? -Met lekkere chocolademelk.
Ik moet ergens opnieuw beginnen zonder alle ruis eromheen.
Meen je dat nou?
Je krijgt een pepermuntstaafje om mee te roeren.
Dat weet ik na drie jaar heus wel. Ik ben dol op die staafjes.
Geef dan niet op na één kleine tegenslag.
Oké, meerdere grote tegenslagen.
Toen mam vijf jaar geleden bij je wegging gaf jij het zomaar op.
Ik wil tenminste opnieuw beginnen.
Ik verstop me niet in Florida. Dat is pas triest.
Dat was veel te gemeen. Sorry.
Geeft niet. -Sorry. Dat was zo gemeen.
Ik verstop me trouwens niet.
Ik verzamel ook schelpen en ik overweeg om bij een sekte te gaan.
Ik breid de Ludlow Review uit naar twee nummers. Winter en lente.
Jij moet m'n budget goedkeuren. -Wat vraag je dat onelegant.
Na het nieuwe studentencentrum zitten we krap bij kas.
Vast, maar het blad is een hoeksteen van de letterenfaculteit.
De sectie poëzie is een van de dingen die studenten trekt.
En hoe. Al die eerstejaars met hun favoriete dichter op hun shirt.
E. E. Cummings.
Prehistorische zak.
Volgens Cristle kun je 20 minuten wandelen.
Vijftien. -Bedankt.
Ik had net ruzie met Riggs. Ik praat je bij voor het geval hij vanavond klaagt.
Prima, maar dan wil ik alle gore details over hoe je je op Greg hebt gestort.
Pardon? -Ik zou het ook hebben gedaan.
Die knappe grijsaard.
Ik ben hier pas een paar dagen, maar ik ga het echt missen.
Ik heb de haan nooit gepakt.
Dat klinkt meer als een onderwerp voor je vriendinnen.
Dat hoef ik niet te horen. -Ik bedoel de weerhaan.
Het is traditie dat een docent hem op de campus verstopt.
Als de studenten hem vinden, krijgen ze vrij.
Had ik het maar één keer gedaan. -Blijf dan en doe het.
Kom op.
Ik heb haar nog nooit zo gezien. -Nu weten we wat haar speciaal maakt.
Gast.
Jij vroeg je af wat haar zo speciaal maakte.
Laat je niet ontmoedigen.
Je bent een kanjer. -Dat ben ik niet.
Ik ben een loser. -Lieverd. Je bent geen loser.
Ik ben en loser en klaar met deze plek.
Haal chocolademelk. Daar denk je toch aan?
Ik denk niet aan chocolademelk.
Walt. Ze blijft. Katie gaat niet weg.
Dat is geweldig nieuws. -Alsjeblieft.
Bedankt, Beverly.
Die heeft zeker een probleem.
Fijn van Katie.
Onze plaatselijke agent is wat overijverig, maar ik praat wel met hem.
Katie moet het college een excuusbrief schrijven, maar...
Rotzooi opruimen, jongens en meisjes.
Ze kan vrouwenzaken er de schuld van geven. Hormonen. Verkeerde medicijnen.
Dat zal ze fijn vinden.
Na een korte schorsing is alles weer in orde.
Bedankt. Ik ben je erg dankbaar.
Bedankt, Walt.
Wist je dat Teddy Roosevelt American football gered heeft?
In 1905 kwamen 20 footballspelers om het leven.
Teddy ontbood alle coaches op 't Witte Huis.
Hij bedacht nieuwe regels die de sport redde.
Weet je waarom ik je dit vertel? -Daar kom ik vast nog wel op.
Onze beste president was niet onbaatzuchtig.
Nu kon z'n zoon spelen zonder schedelbreuk op te lopen.
Hij had er zelf baat bij.
Als ik ooit iets voor je kan doen, zeg het dan.
Word onze writer in residence.
Tot het einde van het semester.
Dan maak ik goede sier met een bestsellerschrijver die de ouders kennen.
Heel vleiend. -Kijk daar eens naar.
De naam van je ex-vrouw staat op ons studentencentrum.
Je bent hier praktisch familie. -Dat is wat vergezocht.
En ik geef je geen keus.
Dit is een breekpunt. -Echt?
M'n hand is meestal niet zo warm. Dat komt door de chocolademelk.
Sorry. Goed, ga zitten.
Ik had net zoiets geks.
Hallo. Vorige keer...
...stond Lenin op het punt de Romanov-dynastie omver te werpen.
Sorry. Er gebeurde net iets geks.
Een vriend van me, Roland. M'n huisgenoot op de uni.
Jij zat toch op Cambridge?
Inderdaad. Je hebt goed opgelet.
Hij wil dat ik, goeie ouwe Archie, morgen op BBC News spreek...
...als 'deskundige op het gebied van de band tussen Engeland en Rusland'.
Niet mijn woorden, edelachtbare.
Ik kan natuurlijk niet. We hebben college.
Dus ik kan niet. -Je moet wel.
Zal ik het doen? -Kom op.
Liv. -Je gaat knallen.
Absoluut. Benji, wat denk jij?
Hou je bek, Benji.
Het is goed, toch?
Fijn dat ik me zogenaamd mocht laten overtuigen.
Terug naar kameraad Lenin die die verdomde Romanov-meisjes afslacht.
Alsjeblieft.
Bedankt. -Geniet ervan.
Bedankt.
AAN HET INPAKKEN
Alles goed? -Weet ik niet.
M'n dochter heeft het moeilijk.
Ze gaat er niet goed mee om.
Ik bedoel, ben je klaar?
O, ja. Geef maar aan je dierenvriendjes.
Heren.
Ketchup?
Misschien ben ik geen goede vader. -Gaan we nog door?
Heb je haar verwaarloosd?
Was je alcoholist?
Heb je haar misbruikt?
Af en toe een tik? Ik veroordeel niks. -Dat zou wel moeten.
We hebben geen hulp nodig.
Ook niet van jou. -Tuurlijk.
Kijk eens aan. -Gelukkig. Iemand die bij d'r verstand is.
Heb je Walt verteld dat ik seks met je wilde?
Niet verbaal. Heb je ooit van micro-uitdrukkingen gehoord?
Dus je zei niet, en ik citeer: 'Dylan vond me best charmant.'
Wat? Jawel. Dat zei ik.
Maar niet op een opschepperige manier. -Zeg het op een niet-opschepperige manier.
Dylan vond me best charmant.
Zo praat niemand. -Ik schepte wel op.
Ik sloeg bijna op m'n borst. Het spijt me.
Hoe kan ik het goedmaken? -Me op ontbijt trakteren.
Tommy, ik heb je nodig.
Klote.
Kloten van de bok.
Wat zou je ervoor inruilen?
IK KOM ZO OP TV
Ik wil niet meer voor je antwoorden. Het is alsof ik in een put schreeuw.
Elizabeth had gelijk.
Als Katie een probleem had, greep ik in.
Ik ben een bemoeial.
Dus je was er altijd voor haar?
Trekt ze het wel? -Te vaak.
Ze heeft niet de middelen om met tegenslag om te gaan.
Ze wil weg en ik kan er niets aan doen.
Ik wil je een verhaal vertellen. -Toch niet over Roosevelt?
Nee, over mij. -O, mooi.
Als kind mocht ik naar de Universiteit van Georgia.
De Bulldogs. -Twintig minuten van huis. Inkoppertje.
Maar ik kon ook naar Brown en dat is heel ver weg.
Ik was bang dat de anderen slimmer zouden zijn dan ik.
Dus koos ik Georgia.
Op een dag kreeg ik twee kaartjes van m'n pa naar Providence, Rhode Island.
We waren nooit de staat uit geweest en ik had zin in een reisje.
Dus we gingen. -Wij reisden wat af toen Katie klein was.
Ze is overal geweest.
Ze was dol op Praag. Ze noemde het 'Pwaag'.
Je was nog niet klaar. -Toen we in Providence kwamen...
...wist ik meteen dat ik naar Brown moest, dus dat deed ik.
Wees als m'n vader. Vind een ingang.
Maakt niet uit wat. Zodat ze weet dat je om haar geeft.
Waar ben ik mee bezig?
Dit is stom.
Ik heb hem.
Zit stil. Ik ben bijna klaar.
Katie heeft m'n kleren verbrand en me op m'n oog geslagen.
En nu sta ik voor schut terwijl de wereld toekijkt.
Heeft Katie dat gedaan?
En dat heb je me niet verteld? -Dat heeft ze gedaan, ja.
Het is zo'n puinhoop.
Ik sluip het hotel uit om haar vader te ontlopen...
...die hier natuurlijk al hun nootjes opeet.
Hij is dol op nootjes. -Zoals zoveel mensen. Ik ook.
Waarom overkomt mij dit?
Is dat retorisch of wil je antwoord?
Zeg het maar. -Ik denk omdat sommige mensen...
...je een narcist vinden die klappen verdient.
Zoals die. -Zien ze me echt zo?
Sommige mensen wel.
Zie jij me zo?
Niet altijd.
Je kiest een hotel, niet m'n appartement.
Dat vinden sommige mensen misschien vreemd.
Je hebt een huisgenoot en samenwonen is een grote stap.
We krijgen een kind.
Als ik zo'n klootzak ben, waarom wil je dan bij me zijn?
Ten eerste je gezicht, maar ook je hersens en dat accent.
Het is net seks met Beertje Paddington. En daar ga ik op.
Een wijze beer heeft altijd een broodje marmelade onder z'n hoed.
Wat? -Dat zegt de beer.
Elk mens heeft goede en slechte eigenschappen.
Onze hersenen hebben neuroplasticiteit. Door herhaling beslissen we wie we worden.
Jij staat op een kruispunt, maar gaat de stap maken...
...en de man worden die je kunt zijn.
En als ik dat niet doe? -Dan ga ik verder.
Ziezo. Klaar.
Verder nog iets? Felle lippenstift?
Niet nodig. -Lafaard.
Ik ga naar college.
Heb jij dit gedaan?
Het enige wat ik nooit deed. Om me slechter te laten voelen?
Je vond het niet leuk dat ik je een kanjer noemde, maar dat ben je.
Hou op. -Dat ben je. Zet je eroverheen.
Maar de laatste tijd doe je dingen die een beetje loser-achtig zijn.
Dat weet ik, want ik was erbij.
Ondermaats herkent ondermaats.
Je had gelijk over mij. Ik was flink van m'n stuk.
Ik ben niet veerkrachtig. Hopelijk heb je dat niet over geërfd.
Je bent dol op deze plek.
Het enige wat je moet doen om te blijven, is dapper zijn.
En een brief schrijven dat je geestesziek bent.
Help me daarbij.
Het studentencentrum is net geopend.
Zoals je ziet, hebben we de originele stenen gevel uit 1821 behouden.
Cristle zei dat je hier was. -Ik haat dit gebouw.
Een voorbeeld van neogotische architectuur en ze zetten er een broeikas op.
En een burgertent eraan. -Precies.
We offeren traditie op voor meer dikke kinderen.
Daar heb ik er al genoeg van. -Niet hardop.
Waar komt dit door?
Zwaar etentje met Riggs. We moeten in z'n budget snijden.
Het is alsof dat nu m'n baan is.
Mensen vragen me om dingen waar ze echt om geven.
Als ik nee zeg, nemen ze me dat kwalijk. -Je vrienden weten dat het erbij hoort.
We nemen het je niet kwalijk. -Ik hoop het.
De Ludlow Review moet online als onderdeel van ons groene initiatief.
Gedrukte exemplaren slingeren overal rond.
Alsof er een fabriek ontploft is. -Daar zullen veel mensen boos om zijn.
Alleen de 36 studenten die gepubliceerd worden, zo'n 72 ouders en...
En ik.
Ik lees het elk jaar van begin tot eind.
Het spijt me echt.
'Het spijt me echt heel erg. M'n gedrag was gestoord...'
Ik hou niet van gestoord. -Nee?
Ik ga voor overbelast.
Het is jouw brief. Hij hoeft niet perfect te zijn.
Ik vind hem goed.
Oké, klaar.
Moet je hem zien.
Ik verstop hem pas als ik een opkikkertje nodig heb.
De eerste keer dat ik die eikel met de wandelwagen zie.
Wacht, wat?
Het spijt me. Weer m'n sleutel vergeten. -Geeft niet.
Het overkomt je wel veel. -Ik ben zo boos op mezelf.
Hoe zal de Russische regering reageren op deze gedurfde zet van Downing Street?
Het zal zeker niet soepel gaan.
Heb je haar zwanger gemaakt?
PROFESSOR GEEFT HISTORISCH PERSPECTIEF OP SANCTIES RUSLAND
Mr Bates? U bent live op de BBC.
Is dat Greg?
Sla hem verrot.
Gaat het? Heb je je inhalator nodig?
Hallo. Heb je tijd voor een koffiewandeling?
Ik kan niet. Ik heb het druk.
Fijn dat je een eind hebt gemaakt aan dat gedoe met die brand.
O, ja. Geen probleem.
Je hebt in het koude dompelbad niet toevallig m'n pistool gezien?
Nee. -Hij ligt vast nog op m'n dashboard.
O, nee. Het ligt nog op de schietbaan. Dat is er de beste plek voor.
Lastig bij te houden.
Ik wil minder verwarrend zijn.
Ik ben grappiger dan ze denken.
O, die eikel. -Hallo, Mo. Hoe gaat het?
Trek je bij ons in?
Bedankt dat je me komt uitzwaaien.
Ik vind het niet onoverkomelijk dat je gaat.
Niet lullig bedoeld.
Maar ik ben blij dat je bent gekomen.
Ik ook.
Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Dag, pap. -Dag, lieverd.
Tot maandag.
Wat? -Rijden.
Ondertiteling: Edward Rekkers