ไง ลูกรัก
นี่ พ่อซื้อมัตฉะมาให้
- ไม่เอา - ลูกดูสบายดีจริงด้วย
คือตำรวจอยากให้เรารีบไปที่สถานี
ลูกใส่ถุงเท้ารองเท้าหน่อยก็ดีนะ
หรือไม่ใส่ถุงเท้าก็ได้ ไม่เป็นไร
ต่อให้หนูตั้งใจเผาบ้านเขาจริง
ก็ไม่มีลูกขุนคนไหนเอาผิดหนูหรอก
เบรกก่อน พ่อว่าอย่าเผลอพูดแบบนั้น ออกมาดีกว่านะ
ลองฝึกให้การว่ามันเป็นอุบัติเหตุ ที่เกิดขึ้นได้ยังไงดีกว่า
หนูไม่ต้องฝึกพูดความจริงหรอก
แบบนั้นดีเลย ถ้าลูกไม่พูด เดี๋ยวพ่อหาทางแทรกให้เอง
- แล้วหวีผมหรือยัง - หวีแล้ว
ข้างหลังก็หวีแล้วเหรอ
เอาเป็นว่าสวยแล้วล่ะ พ่อชอบ
พ่อ หนูทำรองเท้าแตะหลุดใต้โต๊ะ ช่วยเตะมาให้หน่อยได้ไหม
- เอ้านี่ - ขอบคุณค่ะ
ใส่รองเท้าไว้เถอะ ทุกคน เอ้านี่ครีมเทียม
- ไม่เป็นไร - ฉันรู้ว่ามันดูเป็นยังไง
โดยเฉพาะเมื่อฉันกับอาร์ช เพิ่งทะเลาะกันใหญ่โต
และฉันก็โมโหมาก
โทษที เดี๋ยวนะ ผมเอาแต่นั่งฟังแต่ลืมจด
ขอจดก่อนนะ แรงจูงใจ ติ๊กหนึ่ง
คุณตำรวจ เธอไม่จำเป็นต้องซ้อม ถ้าเธอพูดความจริง
- จะให้ผมจดคำพูดเมื่อกี้ไหม - จะยังไงก็ตาม
ฉันเอาหนังสือ "สงคราม และสันติภาพ" ของเขาไปเผา
โทษนะ คุณตั้งใจเผาตอลสตอย ฉบับตีพิมพ์ครั้งแรกของผมเหรอ
ใช่แล้ว ถูกต้อง
ฉบับแปลของคลารา เบลล์ เป็นภาษาอังกฤษฉบับเดียว
ที่มีบทส่งท้ายบทที่สองนะ
เผาเรียบไม่เหลือเลยล่ะ
งั้นคุณก็วางเพลิงหนังสือจริง
- "วางเพลิง" ไม่ใช่คำกริยา - ค่อนข้างมั่นใจว่าใช่นะ
- ไม่ ไม่ใช่คำกริยา - เป็นสิ และผมไม่ได้กำลังค้นดู
- ผมแค่อยากเช็ก... - ไม่ใช่คำกริยาครับ
แค่เช็กอย่างอื่น
ฉันเผาหนังสือ
แต่ไฟไหม้บ้านเป็นอุบัติเหตุ สาบานได้
ใช่เลย
อาร์ชี่ มีอะไรที่นายอยากเสริม
ที่อาจช่วยเมียนายได้ไหม
ถ้าเคที่บอกว่าเป็นอุบัติเหตุ งั้นมันก็เป็นอุบัติเหตุ
- ตามนั้น ปิดคดี - อย่าทำแบบนั้น
อย่ามาสอนผมทำงานตำรวจ
ผมยังไม่เคยสอนคุณ เขียนหนังสือรูสเตอร์เลยจริงไหม
- โอเค - แต่จะบอกให้ว่าถ้าให้ผมสอน
ผมจะให้หมอนั่นเป็นคาราเต้
- มีภาพ - น่าสนุกใช่ไหมล่ะ
ออกไปร่ายรำออกหมัดต่อสู้
กุงเกงผม
นี่เป็นกุงเกงตัวเดียว ที่ไม่โดนไฟไหม้นะ
- "กุงเกง" - เอากระดาษทิชชูไหม
- ช่วยเอาให้ทีครับ ให้ตายเถอะ - ได้
แทบมองไม่เห็นรอยเลย
เมื่อกี้ฉันไม่แน่ใจว่า คุณจะช่วยฉันไหม ขอบคุณนะ
ต้องช่วยอยู่แล้วสิ
ก็ผมยังรักคุณอยู่
ประเสริฐสุด
แล้วพ่อคุณรู้ไหมว่าซันนี่...
โดนเสกเด็กเข้าท้อง
เป็นการพูดให้ตัวเองไม่มีเอี่ยว ได้แบบโคตรเทพเลย
พ่อไม่รู้ พระเจ้า ไม่รู้ แค่นี้ก็น่าเอาปี๊บคลุมหัวเกินพอแล้ว
ใช่ ผมไม่แน่ใจด้วยซ้ำ ว่าซันนี่จะเก็บเด็กไว้ไหม
สำหรับเธอ มันไม่มีทางสายกลางอยู่แล้ว
ช่วยส่งข่าวให้ฉันด้วยแล้วกัน ฉันชอบตอนจบค้างๆ ดี
คุณทำแบบนี้กับเราทำไม
บางทีผมอาจอยากอยู่กับ คนที่คิดว่าผมสุดยอดอีกครั้งก็ได้
- จะอ้วก - พักหลังมานี้ เราคุยกันแต่เรื่อง
ผมต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองยังไง
และโอเค ผมรู้ว่าผมมีข้อบกพร่อง
เรื่องนั้นผมยอมรับ
พูดตามตรง การที่ผมเข้าใจตัวเองลึกซึ้ง
ทำให้ผมยกโทษให้คุณได้ง่ายขึ้นเยอะ
ซึ่งผมก็ยกโทษให้ไปแล้ว แต่คำถามเดียวน่าจะเป็น
คุณจะยกโทษให้ผมได้ไหม
เรา... ขอย้อนกลับไปก่อนนะ
คุณ...
คุณยกโทษให้ฉันเหรอ
ใช่
ใครบ้างจะไม่ทำตัวเพี้ยนๆ หลังเลิกรากันแบบจบไม่สวย
- เคที่กำลังอยู่ในช่วงนั้นอยู่ - ก็จริง
ผมโดนคู่เดตงานพรอมเท ผมเลยลาออกจากม.ปลายกลางคัน
ใช่ ร่อนเร่เดินทางไปเรื่อย ตามวงลิมป์บิซกิตไปทุกที่
- จริงเหรอ - ใช่
ให้ทายว่า ผมโดนเรียกไปขึ้นเวทีกี่ครั้ง
สิบเจ็ดครั้ง
สิบเจ็ดเหรอ
เคยเห็นใครโดนเรียกขึ้นเวที 17 ครั้งบ้าง
นั่นมันเยอะเกินอัตรามากเลยนะ
- ผมโดนเรียกขึ้นเวทีสามครั้ง - เคที่เป็นเด็กดีจริงๆ
คุณมันไอ้โง่บัดซบ บุญหัวคุณแล้วที่ตำรวจไม่ทิ้งปืนไว้ในนี้
ที่จริงก็ทิ้งไว้นะ รีบเก็บให้ไวเลย
- ระวัง - พระเจ้าช่วย
ปืนอยู่บนพื้น
ใส่เข้าซองไม่ลงล็อกสักที โอ๊ะ ได้แล้ว
ก่อนที่เราจะเริ่ม
"วารสารวิพากษ์ลัดโลว์" เปิดให้ส่งงานเข้าไปแล้วนะ
ส่งบทกวีกับเรื่องสั้นกันเข้ามาได้เลย
บอกได้เลยว่าไม่มีอะไรรู้สึกดีไปกว่า การได้เห็นผลงานตัวเองตีพิมพ์แล้ว
ผลงานตีพิมพ์ชิ้นแรกของครู ยังแปะอยู่ที่ตู้เย็นพ่อครู
ข้างแม่เหล็กทีมจอร์เจียบูลด็อกส์
และเบอร์ของช่างประปา ที่ตายไปแล้วหกปีอยู่เลย
งานของฉันไม่ไปแปะบนตู้เย็นแน่
เพราะฉันเขียนเกี่ยวกับชีวิตจริง
และในชีวิตจริงฉันก็เอาหมด
ฉันหมายถึงซั่มสาม
หญิงหญิง รุ่นแม่ รุ่นพ่อ
- อีไล - อะไรเหรอ
- อยากโดนตอกประตูหลังไหม - โอเค
- ฉันเป็นหอบหืด - โอเค เอาเครื่องพ่นยามาด้วย
อีวา เบาหน่อยสาว
โอเค กลับมาพูดเรื่อง เอมิลี ดิกคินสันต่อ
ไง วอลต์ ดับเบิลเอสเพรสโซแก้วใหญ่ของคุณ
โอ้ ขอบคุณ
ฉันว่าบาริสต้าคนโปรดของเรา น่าจะตัดผมหน้าม้าเอง
มีบางอย่างแปลกไปมาก
ตอนนี้ผมไม่มีเวลาใส่ใจ เรื่องเบเวอร์ลี
เราเพิ่งได้ข่าวเรื่อง นโยบายรักษ์โลกใหม่และเขา...
คณะกรรมการกำลังยัดเยียด นโยบายที่ซับซ้อนมากให้กับผม
โอเค อยากไปเดินจิบกาแฟ ด้วยกันไหม จะได้ระบายออกมา
- ไม่รู้สิ อรุณสวัสดิ์ คณบดีริกส์ - ไง
อ้าว ศาสตราจารย์เชพาร์ด ว่าไง คุณเพื่อน
คริสเทิล ส่งแฟ้มนักศึกษา ที่ชื่อเกรซี่ ชอว์มาให้ผมหน่อย
เธอบอกว่าเธอเป็นโรคสมาธิสั้น
แต่ผมว่าเธอแค่ขี้เกียจ และหัวทึบนิดหน่อย
หรือไม่เธอก็เรียนไม่ไหวจริงๆ
มาให้กำลังใจเธอกันเถอะ
คุณเป็นเพื่อนกับหมอนี่ลงได้ยังไง
เราไม่ได้สนิทกัน ผมรักษาระยะห่าง
คืนนี้พวกคุณสองคน จะไปกินข้าวเย็นกันตอนทุ่มครึ่ง
ขอบคุณ คริสเทิล
- โอ้ โทษที - ไง วอลต์
เราคุยกันแป๊บนึง... อ้าว
ไง เป็นไงบ้างครับ
- สบายดีมากค่ะ - ดีครับ
หลับสบายไหม
- ฉันหลับสบายไหมเหรอ - ใช่
- ขอตัวก่อนนะ - ได้
- ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม - ได้ มาสิ มีอะไรให้ช่วยล่ะ
เรื่องเคที่น่ะ
ถามมาเลย แค่อย่าถามว่า ผมหลับสบายไหมก็พอ
ตะกี้ขนหัวลุกเลยนะ มันเรื่องอะไรกัน
ไม่มี ไม่มีอะไรทั้งนั้น
อย่ามา เมื่อกี้มวลตัณหาราคะ มันคลุ้งแบบตะโกนมาก
เผลอนึกว่า อยู่ลาตินอเมริกาด้วยซ้ำไป
แต่ผมรู้ คุณเป็นสุภาพบุรุษ คุณไม่กินแล้วปากโป้งหรอก
เราไม่ได้กินกัน
งั้นคุณอยาก แต่เธอปฏิเสธ
อ๋อ เธออยากแต่คุณปฏิเสธ
- รู้ได้ไงเนี่ย - สีหน้าคุณในเสี้ยววิมันบอกหมดเลย
มาเลย มาเมาท์แซ่บให้ฟังหน่อย เรื่องที่คุณจะถามเอาไว้ทีหลัง
ไม่ ผมมานี่เพื่อจะยืนยันให้แน่ใจว่า เคที่จะไม่ตกงาน
เธอเสี่ยงตกงานสุดๆ
เธอเผาบ้านพักของคณะ ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานนะ
มันเป็นอุบัติเหตุ
เธอยังทำร้ายร่างกายอาจารย์ ที่โรงพักด้วยนะ
อันนั้นตั้งใจ
บอกเลย ผมชอบเคที่นะ
แต่ผมก็มีหน้าที่ต้องปกป้องสถาบันนี้
ซึ่งผมกำลังเผชิญมรสุมอยู่
ข่าวดี มรสุมพัดผ่านไปแล้ว
เคที่ลาออก
เธอไม่ได้ลาออกหรอก
(โปรดถือว่าอีเมลนี้ เป็นการลาออกของฉัน)
ตัวหนังสือโต๊โตนะครับ
ขอผมคุยกับเธอก่อน ก่อนที่คุณจะทำอะไร ขอร้องล่ะ
ในฐานะเพื่อน
เพื่อนเล่าความลับ ให้กันและกันฟัง เกร็ก
ถามจริง
ก็ได้
ผมว่าดีแลนคิดว่าผมมีเสน่ห์
- อย่างนี้สิแจ๋ว เกร็ก - ไม่แจ๋วเลยสักนิด
(ภาษาต่างประเทศ)
ตากับกางเกงไปโดนอะไรมา
ตลกมากเลยล่ะ ผมเดินลงจากสโตนฮิลล์แล้วก็หกล้ม
- ตลกมาก - ใช่
เห็นข้อความคุณแล้ว มีอะไรเหรอ
คือ ฉันบอกคุณใช่ไหมว่าฉันท้อง
ไม่มีใครรับมุกฉันเลย
ฟังนะ ซันนี่ ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่า นี่เป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่
- และไม่ว่าคุณตัดสินใจจะทำอะไร - ฉันจะเก็บเด็กไว้
โอ้ เยี่ยมเลย
ฉันรู้ว่ามีเหตุผลเป็นล้าน ที่ฉันไม่ควรเก็บเด็กคนนี้ไว้
- ฉันควรได้ไปแอ่วเบิร์นนิ่งแมน - คุณต้องชอบเบิร์นนิ่งแมนแน่
แต่ไม่ว่าฉันจะพยายาม ไม่อยากเก็บเด็กไว้แค่ไหน
ฉันก็ยังอยากอยู่ดี
แน่นอนอยู่แล้ว
โอเคๆ ผมขอโทษ
เรื่องนี้มันหนักหนามาก
ฉันรู้ สำหรับฉันก็ด้วย
แต่ฉันมีสัมภาษณ์ฝึกงาน ในอีกหนึ่งชั่วโมง
ถ้าคุณช่วยแกล้งทำเป็น เห็นด้วยเต็มร้อย ฉันจะขอบคุณมาก
ผมเห็นด้วย ร้อยเปอร์เซ็นต์
เหรอ รู้สึกเหมือน 80 แต่ก็เอาเถอะ
ทีนี้แม่ฉันก็ต้องไปโรงพยาบาลอีกแล้ว
ต้องทดสอบนั่นนี่เต็มไปหมด ซึ่งแม่เกลียดเข็ม
- มันเครียดมาก... - เดี๋ยวมานะ
มันเหมือนกับ... โอเค ได้
อ้าว ไงคะ ศาสตราจารย์เบตส์
กางเกงคุณโดนอะไรมาคะนั่น ไม่ว่าจะอะไร ฉันก็รักเลย
เคยรู้สึกเหมือน ทุกอย่างที่ทุ่มเทเพื่อให้ได้มา
กำลังหลุดมือไปไหม
- ค่ะ - ครูกะว่าจะใช้เวลาหกเดือนจากนี้
เขียนหนังสือ
ครูไม่ได้หลอกตัวเองหรอก ครูรู้ว่าเรื่องภูมิรัฐศาสตร์จริงจัง
ไม่ใช่สูตรสำเร็จสำหรับ หนังสือขายดีที่คนจะสนใจเท่าไร
แต่ถ้าใครชอบ ก็คงจะรักหนังสือเล่มนี้มากๆ
ฉันน่าจะรักเลยค่ะ
แต่กลายเป็นครูต้องไปคอสต์โก
ด้วยรถโตโยต้า เซียนนา เพื่อไปซื้อไก่ย่างแทน
แม่ฉันก็มีเซียนนาคันนึง เตะเปิดท้ายรถได้ด้วย
ขอโทษนะที่อยู่ๆ มาพ่นใส่เธอแบบนี้
- จีน่า - จีน่า
คุณพ่นใส่ฉันได้ทุกอย่างเลย
ว่าไงนะ
ไม่ใช่นาย โรแลนด์ โทษที
ฮัลโหล ใช่
พ่อลงไปที่แผนกต้อนรับ เพราะว่าลืมกุญแจไว้ในห้องอีกแล้ว
- ค่ะ - แล้วพนักงานก็ยื่นทัพพีมาให้พ่อ
ซึ่งมีกุญแจห้อยอยู่ และเปิดประตูได้ทุกบาน
เมืองนี้น่ารักไหมล่ะ
หนูรู้ว่าพ่อพยายามจะทำอะไร อย่าลำบากเลย หนูตัดสินใจแล้ว
พ่อไม่ได้จะทำอะไรทั้งนั้น
นิวอิงแลนด์ ของเขาว่าดี พระเจ้าช่วย อะไรเนี่ย
- ร้านคริสต์มาสที่เปิดตลอดปี - ร้านคริสต์มาสที่เปิดตลอดปี
ยังไม่เจ๊งได้ไงเนี่ย
เพราะช็อกโกแลตร้อนเขาอร่อยสุดๆ
พ่อ หนูอยากไปที่ที่หนู จะเริ่มต้นใหม่ได้โดยไม่มีคนนินทา
- ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย - พ่อ
โอ้ พระเจ้า
ร้านนี้ให้เปปเปอร์มินต์แท่งมาคนด้วย
คิดว่าหนูไม่รู้เรื่อง เปปเปอร์มินต์แท่งนี่เหรอ
หนูอยู่ที่นี่มาสามปีแล้ว หนูชอบจะตาย
งั้นก็อย่ายอมแพ้ แค่เพราะอุปสรรคเล็กๆ น้อยๆ สิ
โอเค อุปสรรคใหญ่หลายเรื่องก็ได้
ล้อเล่นใช่ไหม
แม่ทิ้งพ่อไปเมื่อห้าปีก่อน และพ่อก็ยอมแพ้ไปเฉยๆ เลย
อย่างน้อยหนูก็ตั้งใจจะเริ่มต้นใหม่
หนูไม่ได้จะย้ายไปฟลอริดา เพื่อหนีจากชีวิต มันน่าสมเพช
ตายจริง แรงไปมากเลย หนูขอโทษ
- ไม่เป็นไร - ขอโทษนะ หนูพูดแรงไป
แล้วก็พ่อไม่ได้หนีนะ
พ่อยังสะสมเปลือกหอยด้วย
และคิดอยู่ว่าจะเข้าร่วมลัทธิ
ฉันจะตีพิมพ์ "วารสารวิพากษ์ลัดโลว์" เพิ่ม
แทนที่จะเป็นฉบับเดียว ฉันจะตีพิมพ์สองฉบับ
รอบฤดูหนาวกับรอบฤดูใบไม้ผลิ และฉันอยากให้คุณอนุมัติงบประมาณ
ช่างเป็นการขอ ที่ไม่สมเป็นกุลสตรีเลย
ศูนย์นักศึกษาใหม่ ถลุงเงินบริจาคไปเกลี้ยงเลย
ตอนนี้เราเลยต้องรัดเข็มขัดกันหน่อย
แน่นอน แต่การวิพากษ์เป็นหัวใจหลัก ของหลักสูตรศิลปศาสตร์นะ
ภาควิชากวีนิพนธ์เป็นหนึ่งสิ่ง ที่ดึงดูดให้นักศึกษามาเรียนที่นี่
ผมรู้ว่ามันสำคัญ
เด็กปีหนึ่งทุกคนใส่เสื้อสกรีนชื่อ นักกวีในดวงใจตัวเองกันมาทั้งนั้น
อี.อี. คัมมิงส์
ไอ้ไดโนเสาร์ห่านี่
ไปกันเถอะ คริสเทิลบอกว่า คุณมีเวลาเดินจิบกาแฟ 20 นาที
- สิบห้านาที - ขอบคุณ คริสเทิล
ฉันเพิ่งเถียงกับริกส์มา ฉันต้องมาบอกคุณ
เผื่อเขาจะพยายามทำให้ฉันดูแย่ ตอนไปกินมื้อค่ำกับคุณ
ได้ๆ แต่ผมอยากฟังรายละเอียด
เรื่องคาวโลกีย์ที่คุณอ่อยเกร็กต่อด้วย
- อะไรนะ - นับถือนะ จีบเขาเลย เป็นผมก็ทำ
หมอนั่นเป็นแดดดี้สุดแซ่บซะขนาดนั้น
พ่อรู้ว่าพ่อมาอยู่ที่นี่แค่ไม่กี่วัน
แต่พ่อคงคิดถึงที่นี่มาก
หนูไม่เคยแตะไอ้นั่นเลย
พ่อว่าลูกเอาหัวข้อนี้ไปคุยกับ เพื่อนๆ สาวของลูกน่าจะสนุกนะ
- พ่อว่าพ่อไม่อยากได้ยินเรื่องนี้ - ไม่เอาน่า หนูหมายถึงศรลมนั่น
ที่นี่มีธรรมเนียมอยู่
อาจารย์จะเอามันมาซ่อนไว้ ในมหาวิทยาลัย
และถ้านักศึกษาคนไหนหาเจอ ทุกคนก็ไม่ต้องเข้าเรียน
หนูอยากลองทำสักครั้ง
ลูกรัก งั้นก็อยู่ทำสิ
จริงไหม อยู่เถอะ
ไม่เคยเห็นนางแต่งแบบนั้นเลย
อย่างน้อยตอนนี้ก็รู้แล้ว ว่าเธอพิเศษยังไง
- ถามจริง - ไม่ๆ...
ลูกเป็นคนพูดเองว่า
คงจะทำความเข้าใจได้มากกว่านี้ ถ้ารู้ว่าเธอพิเศษยังไง
ตอนนี้เราก็รู้แล้ว แต่อย่าไขว้เขว
ลูกคือดาวเด่น
พ่อเอาแต่พูดแบบนั้น แต่หนูไม่ใช่
- ลูกเป็น - หนูเป็นนังขี้แพ้
ไม่นะ ลูก จะบ้าตาย ลูกรัก ลูกไม่ใช่นังขี้แพ้
หนูเป็นนังขี้แพ้ และพอกันทีกับที่นี่
เชิญกลับไปซื้อโกโก้เถอะ หนูรู้ว่าพ่อคิดถึงมันมาตลอดทางเลย
พ่อไม่ได้คิดถึงโกโก้นะ ลูกรัก
วอลต์ เคที่ตกลงไม่ไปแล้ว
- โอ้ ข่าวดีมากเลย เกร็ก - นี่ค่ะ
- ขอบคุณ เบเวอร์ลี - ค่ะ
มีเรื่องอะไรแน่นอน
ดีใจเรื่องเคที่นะ
บางทีตำรวจท้องถิ่นของเรา อาจจะกระตือรือร้นมากไปหน่อย
เดี๋ยวผมจะจับเขามานั่งคุย ในห้องอบซาวน่าเอง
เคที่ต้องเขียนจดหมายขอโทษ ให้คณะกรรมการ แต่...
ทิ้งขยะกันด้วย หนุ่มสาวทั้งหลาย
ให้เธออ้างเหตุผลต่างๆ นานา ของความเป็นผู้หญิงก็ได้
ฮอร์โมน กินยาผิด
เธอต้องพอใจแน่
หลังจากพักงานสั้นๆ เธอก็กลับมาสอนต่อได้
ขอบคุณ ซาบซึ้งมาก
ขอบคุณ วอลต์
รู้หรือเปล่าว่าเท็ดดี้ รูสเวลต์ เป็นคนกอบกู้อเมริกันฟุตบอล
ไม่
ในปี 1905
นักฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัย เสียชีวิตไป 20 คน
เท็ดดี้เรียกโค้ชทุกคน มาที่ทำเนียบขาว
และช่วยพัฒนากีฬาชนิดนี้ เพื่อกอบกู้งานอดิเรกของอเมริกา
- รู้ไหมว่าผมเล่าให้ฟังทำไม - ไม่
แต่ผมน่าจะมาเข้าใจมันทีหลัง
ประธานาธิบดีคนดีของเรา ไม่ได้เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมหรอก
เขาอยากให้ลูกชายเล่นให้ฮาร์วาร์ด
โดยที่ไม่โดนชนกะโหลกแตก
เขาได้บางอย่างจากเรื่องนั้น
วอลต์ ถ้ามีอะไรที่ผมทำให้คุณได้ บอกมาเลย
รับงานนักเขียนประจำซะ
- ไม่ล่ะ - แค่ถึงปลายเทอมแค่นั้นแหละ
ผมจะได้ไปยืดกับเขาได้ว่า มีนักเขียนขายดี
ที่ผู้ปกครองเด็ก เคยได้ยินชื่อจริงๆ มาทำงานให้
- ก็ชมกันเกินไปครับ - ช่วยอะไรหน่อยสิ เกร็ก ดูนั่น
ชื่อของภรรยาเก่าคุณ อยู่บนศูนย์นักศึกษาใหม่ของเรา
คุณก็เหมือนเป็น ครอบครัวเรากลายๆ นั่นแหละ
แถสีข้างถลอกไปหน่อยแฮะ
อีกอย่าง ที่จริงผมไม่ได้เสนอทางเลือกให้คุณ
นี่คือข้อตกลง
- จริงเหรอ - จริงสิ
ปกติมือผมไม่อุ่นขนาดนี้นะ แต่เพราะโกโก้ร้อนนี่น่ะ
โทษทีๆ เอาล่ะ นั่งลง
ครูเพิ่งเจอเรื่องตลกสุดๆ มา
สวัสดี คราวที่แล้วเราถึงตอนที่
เลนินกำลังจะโค่นล้ม ราชวงศ์โรมานอฟ
ขอโทษที พอดีมีเรื่องบ้าบอเกิดขึ้นน่ะ
ครูมีเพื่อนชื่อโรแลนด์ เพื่อนร่วมหอสมัยมหาวิทยาลัย
ครูจบจากเคมบริดจ์ใช่ไหมคะ
ถูกต้อง มีคนตั้งใจฟังด้วย
เขาอยากให้อาร์ชี่น้อยคนนี้ ไปพูดออกบีบีซีพรุ่งนี้
ดูเหมือนครูจะเป็น
"กระบอกเสียงสำคัญ ในความสัมพันธ์อังกฤษรัสเซีย"
ผมไม่ได้พูดเองนะ ศาลที่เคารพ
ให้ตายสิ แต่ไม่ได้หรอก
- เรามีเรียน ครู... - อะไร...
- ครูทำไม่ได้ - ครูต้องไปนะ
- ควรเหรอ - ไม่เอาน่า ไปเถอะ
- ไปเถอะนะ - เหรอ จริงเหรอ
- ลิฟ - ครูต้องฟาดมากแน่
แน่นอน เบนจี้ เธอคิดว่าไง
กวนโอ๊ยนะ เบนจี้ ดูเพื่อนบ้าง
- ไปได้ใช่ไหม ดีใช่ไหม ว่าไง - ใช่
ขอบคุณที่ทำเป็นช่วยโน้มน้าวครูนะ
โอเค กลับไปเรื่องสหายเลนิน ที่ฆ่าสาวๆ โรมานอฟกันเถอะ
(อาหารพร้อมทานอาร์ตส์ พิซซ่าและแซนด์วิช)
เอาล่ะ
เอ้านี่ พรรคพวก
- ขอบใจ - กินให้อร่อย
ขอบใจพวก
(เคที่: หนูกำลังเก็บของ)
- เรียบร้อยดีไหมครับ - ไม่รู้สิ ทอมมี่
ลูกสาวฉันกำลังเจอเรื่องหนัก
เธอรับมือได้ไม่ค่อยดีเท่าไร
หมายถึงกินเสร็จหรือยังน่ะครับ
อ๋อ เสร็จแล้ว เอาไปให้ เพื่อนๆ เธอตรงนั้นเก็บซากได้เลย
หนุ่มๆ
ซอสมะเขือเทศ
บางทีฉันอาจจะไม่ใช่พ่อที่ดีเท่าไร
ยังไม่จบเหรอ
โอเค ได้
คุณทำอะไรล่ะ ทอดทิ้งลูกเหรอ
เปล่า
- คุณติดเหล้าเหรอ - อะไรนะ เปล่า
- คุณทำร้ายลูกไรงี้เหรอ - ให้ตาย ไม่
- ฟาดเธอนิดหน่อย ไม่ตัดสินนะ - เปล่า
อันนั้นควรโดนตัดสินนะ ขอบคุณทุกคน
ไม่เป็นไร พวกนายไม่ต้องช่วย เราโอเค
- เธอก็ด้วย - อ๋อ แน่นอน
- แหมๆ - โอ้ ขอบคุณพระเจ้า คนสติดี
คุณบอกวอลต์เหรอ ว่าฉันพยายามจะมีเซ็กซ์กับคุณ
เปล่า... สวัสดี
ไม่ใช่
ไม่ได้บอกจากปาก เคยได้ยินเรื่องการแสดงสีหน้าไหม
งั้นคุณก็ไม่ได้พูดว่า "ดีแลนคิดว่าผมมีเสน่ห์"
อะไรนะ ไม่ ผมพูด ผมพูดแบบนั้น
ผมพูดแบบนั้นเป๊ะเลย แต่ไม่ใช่ในเชิงโอ้อวดนะ
ไหนพูดแบบไม่โอ้อวดซิ
ดีแลนคิดว่าผมมีเสน่ห์
- มนุษย์ที่ไหนพูดด้วยช่องเสียงนั้น - ผมไม่ได้อวด...
ผมแทบจะป่าวประกาศเลยล่ะ ขอโทษนะ
- ผมจะแก้ตัวยังไงได้บ้าง - เลี้ยงข้าวเช้าฉัน
ได้เลย ทอมมี่ๆ มานี่หน่อย
บ้าเอ๊ย
เวรแท้ๆ
คุณจะเอาอะไรมาแลก
(อาร์ชี่: อีกหนึ่งชั่วโมงผมจะออกทีวี)
ผมต้องคอยตอบคำถามแทนคุณ และผมไม่อยากทำแบบนั้นอีกแล้ว
ผมรู้สึกเหมือนบ่นไปก็ไม่มีใครฟัง
รู้ไหม เอลิซาเบธพูดถูก
ทุกครั้งที่เคที่มีปัญหา ผมจะยื่นมือเข้าไปช่วย
ผมมันชอบจุ้น
งั้นคุณก็อยู่เคียงข้างเธอมาตลอด
- โอเค - บ้าจริง
- เธอโอเคไหมเนี่ย - มันมากเกินไป
ตอนนี้เธอเลยไม่รู้จักรับมือ กับความยากลำบาก
เธอกำลังจะไปจากที่นี่ และผมก็ทำอะไรไม่ได้เลย
เกร็ก ฉันอยากเล่าอะไรให้ฟัง
ไม่ใช่เรื่องเท็ดดี้ รูสเวลต์ใช่ไหม
- ไม่ เรื่องฉันเอง - แล้วไป
ตอนฉันยังเด็ก มหาวิทยาลัยจอร์เจียรับฉันเข้าเรียน
- ทีมบูลด็อกส์ - ห่างบ้าน 20 นาที ไม่ต้องคิดเลย
แต่บราวน์ก็รับฉันเข้าเหมือนกัน แต่อยู่ไกลมาก
และฉันกลัวว่าเด็กคนอื่นๆ จะฉลาดกว่าฉัน
ฉันเลยเลือกจอร์เจีย
เช้าวันหนึ่ง พ่อฉันเอาตั๋วสองใบ มาวางบนตักฉัน
ตั๋วบินตรงไปโพรวิเดนซ์ โรดไอแลนด์
เราทั้งคู่ไม่เคยออกนอกรัฐ และฉันตื่นเต้นมากที่จะได้ไปเที่ยว
- เราเลยออกเดินทาง - เหรอ เราเดินทางตลอดเวลา
ตอนที่เคที่ยังเด็ก
เธอไปมาทุกที่
เธอชอบปรากมาก เธอเคยออกเสียงว่า "พวาก"
- คุณยังเล่าไม่จบ - พอเราไปถึงโพรวิเดนซ์
- โอเค - ฉันรู้ทันที
ว่าฉันต้องเข้าบราวน์ ฉันก็เลยไป
ทำอย่างพ่อฉัน
หาทางให้ได้
"ไม่สำคัญว่าจะด้วยอะไร"
"แค่บางอย่าง ที่ทำให้เธอรู้ว่าคุณใส่ใจ"
ฮึดหน่อยๆ
ทำบ้าอะไรวะเนี่ย
งี่เง่าชะมัด บ้าเอ๊ย
ออกสิ
ไม่ๆ
ได้มาแล้ว
- โอ๊ย - อย่าดิ้นสิ
- เกือบเสร็จแล้ว - พระเจ้า
เคที่เผาเสื้อผ้าผมเกลี้ยง เธออัดเข้าเบ้าตาผมอีก
และผมก็จะกลายเป็นไอ้งั่ง ต่อหน้าชาวบ้าน ไม่ยุติธรรมเลย
นี่ฝีมือเคที่เหรอ
คุณไม่ได้บอกฉัน
ใช่ๆ โอเค
ใช่ ก็ได้ เธอทำ ใช่
และเรื่องมันก็ยุ่งเหยิงไปหมด
ผมแอบออกจากโรงแรมนี้ทุกเช้า เพื่อเลี่ยงการจ๊ะเอ๋กับพ่อเธอ
ซึ่งแน่นอนว่าเขาพักอยู่ที่นี่ และไล่กินถั่วในบาร์จนเกลี้ยง
- อะไรจะชอบถั่วขนาดนั้น - หลายคนก็ชอบถั่ว ฉันยังชอบ
ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้กับผมด้วย
แค่ถามลอยๆ หรืออยากได้คำตอบจริงๆ
- ผมรับฟังได้นะ - ฉันว่าเป็นเพราะ
บางคนมองว่าคุณเป็นคนบัดซบ หลงตัวเองที่น่าอัดสักป้าบ
- นี่ไงตัวอย่าง - คนมองผมแบบนั้นเหรอ
บางคนน่ะ
- คุณมองผมแบบนั้นไหม - ไม่
ไม่ทุกครั้ง
ก็คุณเลือกอยู่โรงแรม แทนที่จะอยู่อพาร์ตเมนต์ฉัน
ซึ่งบางคนอาจมองว่า เป็นเรื่องชวนงง
คุณมีเพื่อนร่วมห้อง
และการย้ายไปอยู่ด้วยกัน ก็เป็นก้าวใหญ่
เรากำลังจะมีลูกด้วยกันนะ
โอเค ถ้าผมเลวขนาดนั้น ทำไมถึงอยากคบกับผมล่ะ
ตอนแรก หลักๆ ก็เพราะหน้าตา
จากนั้นก็จิตใจและสำเนียงนั่นด้วย
จริงๆ นะ เหมือนได้มีเซ็กซ์กับหมีแพดดิงตัน
- แค่นั้นก็มัดใจฉันแล้ว - หมีนักปราชญ์
มักจะซ่อน แซนด์วิชแยมส้มไว้ใต้หมวกเสมอ
- คุณพูดอะไร - ก็ตามที่หมีพูดนั่นแหละ
มนุษย์ทุกคนมีหลายด้าน มีทั้งคุณสมบัติที่ดีและไม่ดี
ตามประสาทวิทยา สมองเรามีความยืดหยุ่น
แปลว่าด้วยเจตนาและการทำซ้ำๆ เราจะตัดสินใจว่าเราจะเป็นใคร
ส่วนคุณ ฉันว่าตอนนี้คุณอยู่ที่ทางแยก
แต่ฉันคิดว่าคุณจะก้าวขึ้นมา
และกลายเป็นผู้ชาย ที่ฉันรู้ว่าคุณสามารถเป็นได้
- แล้วถ้าผมทำไม่ได้ล่ะ - ฉันก็หาคนใหม่
เรียบร้อย เสร็จแล้ว
มีตรงไหนอีกไหม เอาปากฉ่ำๆ ไหม
- ไม่เป็นไร - ปอดจริง
ฉันกลับไปเรียนต่อแล้ว
- พ่อไปเอามาเหรอ - ใช่ ถูกต้อง
พ่อทำสิ่งเดียวที่หนูไม่เคยทำ เพื่อให้หนูรู้สึกแย่กว่าเดิมเหรอ
โอเค
ฟังนะ พ่อรู้ว่าลูกไม่ชอบให้พ่อ เรียกลูกว่าดาวเด่น แต่ลูกเป็น
- พอเถอะ - ลูกเป็นจริงๆ ทำใจซะ
แต่พักหลังมานี้ ลูกเอาแต่ทำสิ่งที่ค่อนข้างจะขี้แพ้
พ่อรู้ เพราะพ่อเคยผ่านมาแล้ว
คนกากย่อมมองคนกากด้วยกันออก
เคที่ ลูกพูดถูกเรื่องพ่อ พ่อไม่ได้ลุกขึ้นใหม่
และพ่อฟื้นตัวไม่เป็น หวังว่าจะไม่ได้ถ่ายทอดมันให้ลูก
ไม่เอาน่า ลูกรักที่นี่
สิ่งเดียวที่ลูกต้องทำเพื่อที่จะอยู่ต่อ คือต้องกล้าหาญ
และเขียนจดหมายบอกว่า ลูกป่วยทางจิต
โอ๊ยจะบ้า
ช่วยหนูเขียนหน่อย
ศูนย์นักศึกษาเอลิซาเบธ สต็อดดาร์ด เพิ่งเปิดให้บริการ
จะเห็นได้ว่าที่ด้านหลังพวกคุณ
เรายังคงสภาพเปลือกอาคาร ผนังอิฐดั้งเดิมจากปี 1821 ไว้อยู่
- คริสเทิลบอกว่าคุณอยู่ที่นี่ - ขอบคุณ
ผมเกลียดตึกบ้านี่ชะมัด
มันคือการเอาตัวอย่างคลาสสิก ของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูโกธิค
แล้วเอาเรือนกระจกมาวางทับ
- และเพิ่มร้านสแมชเบอร์เกอร์ด้วย - ถูกต้องเลย
ผมเสียสละสิ่งที่สืบทอดกันมา เพื่ออะไร เพิ่มเด็กอ้วนเหรอ
- มั่นใจว่ามีเยอะพอแล้วนะ - อย่า อย่าพูดดัง
- ขอบคุณ - โอเค
จู่ๆ มาพูดทำไม
มื้อค่ำกับคณบดีริกส์เหมือนไปผจญศึก
และผมต้องบอกเขาว่าเราตัดงบเขา
รู้สึกเหมือนนี่เป็นงานหลักผมไปแล้ว
ผู้คนมาขอผม ในสิ่งที่ตัวเองสนใจจริงๆ
ผมต้องปฏิเสธ และพวกเขาก็แค้นฝังหุ่นผม
เพื่อนแท้คุณจะรู้ว่ามันเป็นงาน
- เราไม่แค้นฝังหุ่นคุณหรอก - หวังว่านะ
ผมต้องย้าย "วารสาร วิพากษ์ลัดโลว์" ไปลงออนไลน์
ตามโครงการรักษ์โลก
เราตีพิมพ์มันทุกปี สุดท้ายก็กลายเป็น ขยะทั่วมหาวิทยาลัยตลอด
- อย่างกับโรงงานกระดาษระเบิด - วอลต์ ไม่ได้นะ
- หลายคนต้องไม่พอใจแน่ - ไม่หรอก
นักศึกษา 36 คน ที่ได้ตีพิมพ์จะไม่พอใจ
ผู้ปกครองคนอื่นๆ อีก 72 คนและ...
และผม
ผมอ่านตั้งแต่หน้าแรก ยันหน้าสุดท้ายทุกปี
เสียใจด้วยจริงๆ
"ทั้งหมดทั้งมวลนั้น ฉันเสียใจอย่างสุดซึ้ง"
"พฤติกรรมของฉันมันวิกลจริต... "
- หนูไม่ชอบวิกลจริต - จริงเหรอ
หนูจะใช้คำว่า "เกินรับไหว"
ได้ จดหมายไม่ต้องเขียนให้ดีก็ได้
แต่พ่อชอบนี่
โอเค เรียบร้อย
ดูเจ้านี่สิ
- หนูได้เอาไปซ่อนใช่ไหม - เต็มที่
เก็บไว้สำหรับ เวลาที่ต้องการกำลังใจแล้วกัน
อย่างเช่นตอนเห็นไอ้กร๊วกนั่น เข็นรถเข็นเด็กครั้งแรก
เดี๋ยว อะไรนะ
สวัสดี สวัสดีครับ ขอโทษจริงๆ ผมลืมกุญแจอีกแล้ว
ไม่มีปัญหา
- เกิดแต่กับคุณนะคะเนี่ย - ผมรู้ ผมโมโหตัวเองมาก
คุณคิดว่ารัฐบาลรัสเซีย
จะตอบโต้การกระทำอันอาจหาญ จากทางการอังกฤษยังไงครับ
เรื่องนี้ไม่มีทางจบอย่าง "ราบรื่น" แน่นอน...
แกทำเธอท้องเหรอ
(ศ.แจงมุมมองทางประวัติศาสตร์ เรื่องการคว่ำบาตรรัสเซีย)
คุณเบตส์ คุณกำลังถ่ายทอดสด ออกบีบีซีอยู่นะครับ
- นั่นเกร็กเหรอ - ใช่
อัดมันให้เละเลย
คุณพระ
อีไลๆ
ไหวหรือเปล่า เอายาพ่นไหม
ว่าไง ไปเดินจิบกาแฟกันไหม
ไม่ได้ ฉันยุ่งมาก
- ไง - ไง
ขอบคุณที่ช่วยเคลียร์คดี เรื่องไฟไหม้ที่ไม่น่าเกิดนี่ให้นะ
อ๋อ ครับ ไม่มีปัญหาเลย
ตอนลงไปในน้ำเย็นจัดเมื่อกี้ คุณคงไม่บังเอิญเห็นปืนผมใช่ไหม
- ไม่เห็นนะ - ไม่เป็นไร คงลืมไว้บนแผงหน้ารถ
อ้อ ไม่ใช่ ผมลืมไว้ที่สนามยิงปืน ที่ที่ดีที่สุดที่จะทิ้งปืนไว้
ตามหาเจ้าของได้ยาก
ผมว่าจะพยายาม ทำตัวชวนงงให้น้อยลง
ฉันตลกกว่าที่คนอื่นคิดนะ
ขอบคุณ ขอบคุณ
- ไอ้เวรนี่เอง - สวัสดี โม เป็นไงบ้าง
นี่จะย้ายเข้ามาเหรอ
ขอบคุณที่มาส่งนะ
ค่ะ
หนูไม่ใจสลายหรอกนะที่พ่อจะไป
ไม่เคืองกันนะ
แต่หนูดีใจจริงๆ ที่พ่อมา
พ่อก็เหมือนกัน
- หนูรักพ่อ - พ่อก็รักลูก
บายค่ะ พ่อ
บาย ลูกรัก
เจอกันวันจันทร์
- เดี๋ยว อะไรนะ - ไปๆ
(โรงแรมเอล์ม ณ แคบอต)