"จะโดดหรือว่าไม่โดด"
ยิงได้ดี
ฉันคือแพะภูเขาที่น่าเกรงขาม
เธอทําให้ดูเหมือนง่ายมากเลย
นั่นเป็นทักษะการเด้งของจริงครับ
ใครไปถึงห่วงยางเป็ดคนสุดท้ายเป็นไข่เน่าจ้า
เป็นอะไร แซลลี่
ฉันหาห่วงยางเป็ดของฉันไม่เจอ
เธอมีปลอกแขนชูชีพอยู่แล้วนี่
มันไม่ได้มีไว้สําหรับว่ายน้ํา
มันสําหรับงานเลี้ยงน้ําชาริมทะเลสาบ
น่าจะมีชาเพิ่มนะ
เราควรทําอะไรต่อ
มาดูกันว่าใครโดดน้ําเก่งสุด
- ความคิดเยี่ยม - เย่!
ไปกันเลย
ต่อไปเธอ เปปเปอร์มินต์ แพตตี้
งั้นสินะ
ฉันแค่กําลังรอให้น้ํานิ่งก่อน
ฉันว่าน้ําดูนิ่งทีเดียว
ระวังมากเกินไปไม่เสียหายหรอก
ว่าแต่ว่า... นายว่านั่นดูเหมือนเมฆฝนรึเปล่า
ไม่ได้จะเร่งนะ แต่ตัวฉันเกือบจะแห้งแล้วเนี่ย
เป็นการโดดน้ําที่แปลกแฮะ
ทุกๆ คนรู้ว่าโดดน้ําตู้มเจ๋งที่สุด
ตัวฉันไม่แห้งอีกต่อไปแล้วแน่นอน
โดดน้ําตู้มไม่ใช่เล่นๆ นะครับ
เธอใจดีนะที่ไม่โอ้อวดทุกคน ด้วยการโดดน้ําเก่งกว่าพวกเขา
ใช่ คือ...
ฉันอยากให้โอกาสคนอื่นโดดเด่นบ้างน่ะ
การโดดน้ํามันจะยิ่งใหญ่อะไรนักหนา
โดดน้ําเก่งไม่ใช่เล่น สนูปี้
แกสอนฉันทําแบบนั้นได้ไหม
ฉันจะถือว่าตกลงนะ
งั้นเราเริ่มกันเมื่อไรดี โค้ช
เช้าตรู่วันพรุ่งนี้ รับทราบ โค้ช
ฉันไม่เชี่ยวชาญ แต่...
ปกติการโดดน้ํา...
ก็ต้อง...
มีน้ําด้วยไม่ใช่เหรอ
ฉันไม่ตั้งใจจะจับผิดนะ
แต่เรายืนอยู่แบบนี้กันมาครึ่งชั่วโมงแล้ว
ฉันไม่คิดว่าจะมีการคํานวณเยอะแยะแบบนี้
เอาละนะ
ฉันทําไม่ได้ สนูปี้
หวังว่าแกจะไม่ถือ ว่านี่คือผลสะท้อนทักษะการฝึกสอนของแก
ทุกอย่างเรียบร้อยรึเปล่าครับ
ดูเหมือนเธอสูญเสียทักษะการเด้งบางส่วน
การว่ายน้ําอาจจะทําให้เธอรู้สึกดีขึ้น
เธออาจจะเริ่มกระโดดน้ําจากแท่น ได้อย่างสง่างามด้วยซ้ําไป
ฉันทนไม่ไหวแล้ว
การโดดน้ํามันจะสําคัญอะไรกันนักกันหนา
มันก็แค่การหกคะเมนตีลังกาลงไปในน้ําเอง
มันสนุกตรงไหนกัน
ฉันน่าจะอธิบาย
มันเริ่มต้นขึ้นหน้าร้อนที่แล้ว
พ่อฉันกับฉันไปเยี่ยมญาติๆ ของเรา
พวกเขามีสระน้ําในสนามหลังบ้าน
พ่อคะ ดูหนูโดดน้ํานะ
เพียงแต่ฉันไม่ได้กระโดดลงน้ํา
ฉันหน้าท้องกระแทกน้ํา
หน้าฉันไม่ใช่สิ่งเดียวที่เป็นสีแดงในวันนั้น
ตลอดฤดูร้อน ทุกคนเรียกฉันว่ายัยท้องแดงเรื่อ
ตั้งแต่นั้น ถึงแม้ว่าฉันจะอยาก
ฉันก็ฝืนใจกระโดดน้ําไม่ไหว
ไม่เป็นไร เปปเปอร์มินต์ แพตตี้ ทุกๆ คนก็กลัวบางอย่างกัน
ฉันกลัวคัสตาร์ด
ฉันรู้ว่ามันอร่อย แต่ฉันไม่ใว้ใจอาหารที่ดูดึ๋งๆ
ฉันกลัวที่จะใช้ฝักบัวของค่าย ตั้งแต่เห็นแมงมุมตัวนึงในนั้น
ฉันกลัวว่าคนอื่นจะคิดว่าฉันมีเสน่ห์ และเลอเลิศเกิน
อะไร ก็กลัวจริงๆ นี่นา
ฉันน่ะหวาดกลัว
เกือบจะทุกอย่างเลย
เชื่อเถอะ ฉันเคยเจอความผิดหวังมาเยอะมาก
แต่บางครั้งการยอมแพ้อาจรู้สึกแย่กว่าด้วยซ้ํา
เธอไม่ควรปล่อยให้ความกลัว ขัดขวางความพยายาม
- เธอทําได้น่า - เธอทําได้ครับ
- ลุยเลย - โดดเลย
- เย่! - เปปเปอร์มินต์ แพตตี้
ฉันทําสําเร็จ
เฮ้ นั่นห่วงยางเป็ดของฉันนี่
(คู่มือลูกเสือบีเกิล)
"คุณเป็นลูกเสือบีเกิลได้ไหม
การติดต่อสื่อสาร
การจะเป็นลูกเสือบีเกิล
คุณต้องเชี่ยวชาญศิลปะการสื่อสารโดยไม่ใช้คําพูด
หรือการแสดงความคิดโดยไม่ใช้คําพูด"
หมานายกําลังโบกอุ้งให้เราจากเกาะนั่น ชาร์ลี บราวน์
งั้นเหรอ
หวัดดี สนูปี้
"การสื่อสารโดยไม่ใช้คําพูดรูปแบบนึง คือรหัสมอร์ส
รูปแบบรหัสที่ใช้จุดสั้นๆ และขีดยาวๆ ในการสะกดตัวอักษร"
จุด จุด จุด ขีด ขีด ขีด จุด จุด จุด
ไม่ยักรู้ว่านายรู้จักรหัสมอร์สด้วย แฟรงคลิน
ก็รู้จักเฉยๆ
แย่จัง
ที่น่าสนใจคือเขากําลังจัดการแสดงแสงสี
สนูปี้ เราไม่เข้าใจ
"การสื่อสารโดยไม่ใช้คําพูด อีกรูปแบบนึงคือการให้สัญญาณ
การสื่อสารทางไกลโดยการใช้ธง"
เขากําลังเล่นยิมนาสติกลีลาอยู่เหรอนั่น
"เมื่ออย่างอื่นล้มเหลว...
ก็มีการเล่นทายคําแบบเก่าที่ดีเสมอ"
ทายคํา สองคํา
คําแรก กิน
มื้อเย็น
คําที่สอง
นาฬิกาข้อมือ อ๋อ เวลา
เวลามื้อเย็น และเขาอยากให้เราไปรับเขาจากเกาะนั้น
แล้วทําไมแกไม่บอกเล่า
ขอนั่งด้วยได้ไหม สนูปี้
อ่านอะไรอยู่เหรอ
"ลูกเสือบีเกิลรู้สึกผ่อนคลายที่สุด เวลาอยู่ในธรรมชาติ
และกลางแจ้งที่ช่างสงบสุขและเงียบสงบ"
แกได้ยินรึเปล่า
"เพื่อนแท้ยามยาก"
และฉันคิดว่าการเข้าค่ายพักแรมน่ะไม่สนุก ก่อนฝนเริ่มตก
วันฝนตกเป็นโอกาสหนึ่งที่ได้ทํางานฝีมือ และสร้างความร่าเริงให้กับตัวเธอเอง
ฉันว่าไม่มีดินสอเทียนสีเหลืองมากพอ ที่จะทําแบบนั้น
ฉันพูดเชิงเปรียบเทียบน่ะ
อย่างอันนี้ ความร่าเริงที่ฉันจะสร้าง ก็คือที่ใส่ดินสอ
หวังว่านายเก่งงานฝีมือ มากกว่าการใช้คําเปรียบเทียบ
นี่ แซลลี่ ทําสร้อยข้อมือมิตรภาพกันดีไหม
อะไรก็ได้ที่ทําให้ฉันเลิกคิดถึงฝนนี่
ถ้าเธอถามฉัน
ไม่มีอะไรแสดงถึงมิตรภาพได้ เหมือนพวกเราทําที่ใส่ดินสอด้วยกันแล้ว
ตามใจ
แต่ตอนที่ดินสอของเธอ เริ่มกลิ้งไปไหนต่อไหนทั่วโต๊ะละก็
อย่ามาบ่นกับฉันละกัน
"เครื่องหมายนักสร้างนั้นมอบให้แก่ลูกเสือบีเกิล
ที่สร้างที่กําบังจากสิ่งของที่เจอในธรรมชาติ"
เธอคิดว่าไง ฟั่นสีทองหรือสีแดง
- ทั้งคู่ - ความคิดดี
อะไรเหรอ
ก็แค่ปมเชือกข้างหน้าดูดีกว่าปมข้างหลังน่ะ
ฉันว่าเธอพูดถูก
ทุกอย่างโอเครึเปล่า
เธอร้อยลูกปัดใส่ด้วยเหรอ
ไม่ควรเหรอ
เปล่าๆ ก็ดี
มั้งนะ
อะไร
เธอผูกปมไม่แน่นพอน่ะสิ
สร้อยข้อมือมิตรภาพควรจะผูกแน่นและทนทาน
ฉันคิดว่าสร้อยข้อมือมิตรภาพควรแก้ได้และสีสดใส
เข้าใจ ก็คนเราแตกต่างกัน...
ละมั้ง
"ที่กําบังที่สร้างอย่างปราณีต เป็นมากกว่าแค่สถานที่
ที่ไว้ให้หลีกหนี
มันเป็นสิ่งที่ทําให้ลูกเสือบีเกิลผู้กล้าหาญ ภาคภูมิใจ"
เธอหายใจใกล้ฉันเกิน
เพราะฉันอยากแน่ใจว่าเธอทําถูกต้องน่ะสิ
เธอหายใจรดต้นคออยู่ ฉันจะทําถูกได้ยังไง
เพิ่มลูกปัดเหรอ
ฉันทนไม่ไหวแล้ว
เราทําอะไรอยู่ สร้อยคอเหรอ อย่างน้อยก็ใช้กากเพชรสักนิดสิ
ถ้าเธอรู้อะไรบ้างเรื่องมิตรภาพ
เธอไม่มีวันใส่กากเพชรบนสร้อยข้อมือหรอก
มันทําให้เลอะเทอะ มันเกี่ยวกับมิตรภาพยังไง
อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้ทํา สร้อยข้อมือมิตรภาพของฉันพัง
ได้ ถ้าเธอไม่ชอบสร้อยข้อมือฉัน เธอก็ทําเองเลย
ก็ได้
- บางทีฉันควร... - นั่ง
ไลนัส ช่วยบอกแซลลี่ คนที่ฉันจะไม่พูดด้วย
ให้ส่งกรรไกรให้ทีได้ไหม
ไลนัส ช่วยบอกนาโอมิ คนที่ฉันจะไม่พูดด้วย
ว่ากรรไกรน่ะอยู่ข้างตัวเธอได้ไหม
ไลนัส นายช่วยบอกแซลลี่ คนที่ฉันจะไม่พูดด้วย
- ว่าฉันไม่ได้... - มีใครอยากจะเปลี่ยนที่กันรึเปล่า
ไม่
เอาไปเลย
และนี่คือสร้อยข้อมือสําหรับเพื่อนแท้อีกเส้นนึง
ดูสิว่าสร้อยข้อมือลูกปัดของเธอ ทําให้ไลนัสทําอะไร
ยังไงซะ เขาก็มองไม่เห็นมัน เพราะเขาตาบอดเพราะกากเพชรแล้ว
ฉันทนไม่ไหวแล้ว
การทําสร้อยข้อมือมิตรภาพไม่มีถูกหรือผิดหรอก
และมันก็ไม่ใช่สิ่งที่คุ้มค่า กับการทดสอบมิตรภาพที่แท้จริงอย่างแน่นอน
รู้นะ ฉันมีสร้อยข้อมืออยู่อีกเส้น
แต่ฉันอาจจะโยนมันลงถังขยะก็ได้
ดูเสียของ มันเป็นสร้อยข้อมือที่สวยนะนั่น
ของเธอด้วย งานลูกปัดยอดเยี่ยมไปเลยล่ะ
เธอเอาไปได้ ถ้าต้องการ
ใครเคยได้ยินเรื่องที่ใส่ดินสอสีเขียวบ้าง
ฉันไม่มีวันใส่ดินสอของฉันในอะไรที่มันเห่ยมาก
เห็นด้วย
"แต่มากกว่าความภาคภูมิใจหรือที่กําบัง
เครื่องหมายนักสร้างคือการทํางานร่วมกัน
ซึ่งสุดท้ายแล้วเป็นสิ่งที่สําคัญที่สุด ของการเป็นลูกเสือบีเกิล"
ในที่สุดก็เป็นอิสระ
นี่ ไลนัส รับนะ
เซ็ง
(สร้างจากการ์ตูนช่องพีนัทส์ โดยชาร์ลส เอ็ม. ชูลซ์)
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี
(ขอบคุณสปาร์กี้ อยู่ในใจของเราเสมอ)