Ο SNOOPY ΠΑΕΙ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ
Ξέρετε τι να κάνουμε; Να πούμε τρομακτικές ιστορίες.
- Ναι! - Ναι.
Διασκεδαστικό.
Μ' αρέσουν οι ιστορίες.
Δεν ξέρω τρομακτικές ιστορίες, Σνούπι.
Καλύτερα να τραγουδήσουμε όλοι μαζί.
Να πάρει.
Πάμε για τρομακτικές ιστορίες.
Προτού ξεκινήσουμε, θα χρειαστώ άλλο ένα μαρσμέλοου.
Τελείωσαν;
Πώς γίνεται να ξεμείναμε από μαρσμέλοου;
Σνούπι!
"Ιστορίες γύρω από τη φωτιά".
Και τότε συνειδητοποίησε
ότι το αμάξι που την ακολουθούσε δεν έπαιζε τα φώτα για να την τρομάξει,
αλλά για να την ειδοποιήσει ότι είχε
χάσει αέρα στα λάστιχα.
Επηρεάζει την οικονομία καυσίμων.
Φυσικά.
Δεν ήταν τρομακτική, αλλά προκάλεσε μια ανησυχία.
Πολύ τρομακτική η ιστορία σου.
Ήταν ανατριχιαστική,
αλλά είχε κι έναν ευσυνείδητο πολίτη που έκανε μια καλή πράξη.
Επόμενος;
Θα πω εγώ.
Η ιστορία μου λέγεται "Το Αγόρι με τα Στοιχειωμένα Χέρια".
Υπήρχε ένα αγόρι που του άρεσε να παίζει κλασική μουσική.
Γιατί δεν παίζεις κάτι πιο σύγχρονο, όπως ροκ εντ ρολ;
Όταν κάτι είναι διαχρονικό, είναι σύγχρονο για πάντα.
Χόκους πόκους.
Τι σημαίνει αυτό;
Όσο κι αν προσπαθούσε, ό,τι έπαιζε ακουγόταν λάθος.
Ο Μπετόβεν ήταν μπίμποπ.
Ο Ραχμάνινοφ ήταν ροκ.
Ο Μότσαρτ ήταν μουσική που δεν του άρεσε.
Αυτό αποκαλώ εγώ μουσική.
Δεν ξανάπαιξε Μπετόβεν ποτέ ξανά.
- Μ' άρεσε που είχε ήρωα. - Το αγόρι με τα στοιχειωμένα χέρια;
Τη μάγισσα, προφανώς.
Εντάξει. Ποιος θα συνεχίσει;
Εγώ. Θα πω εγώ.
Υπήρχε ένα κορίτσι που λάτρευε την πίτσα.
Μα την έτρωγε μόνο σε ειδικές περιστάσεις, όπως τα γενέθλιά της.
Εκείνη τη χρονιά, έκανε μια ευχή γενεθλίων...
να τρώει συνέχεια πίτσα.
Το επόμενο πρωί, έφαγε πίτσα για πρωινό.
Έφαγε πίτσα για μεσημεριανό.
Σε κάθε γεύμα,
έτρωγε μόνο πίτσα.
Μάρσι, μπορώ να φάω το μισό σου σάντουιτς;
Μόνο πίτσα τρώω αυτές τις μέρες.
Ορίστε. Πάρε το σάντουιτς με μορταδέλα.
Μα είναι πίτσα!
Κύριε, όλα καλά;
Η ευχή της είχε βγει αληθινή...
αλλά είχε καταντήσει υπερβολικό.
Αυτό θα πει ειρωνεία της τύχης, Μάρσι.
Το κατάλαβα, κύριε.
Πολύ ανησυχητικό.
Ποιος έχει σειρά;
Για δες. Δεν πήγε αργά;
- Εγώ! - Σειρά μου!
- Εγώ! - Διαλέξτε με!
Όλο άλλαζε κανάλι.
Όμως, χάρη στο καταραμένο χειριστήριο,
δεν έπαιζε τίποτα άλλο από
ειδήσεις!
Μα αν το σύμπαν διαστέλλεται, τότε είναι αναμενόμενο
μια μέρα να φτάσει στο όριό του αφήνοντας μόνο μία επιλογή.
Τη συρρίκνωση.
Τότε τι, ρωτώ.
Τότε τι;
Η ιδέα μου είναι ή το φεγγάρι είναι πιο κοντά από ό,τι πριν λίγο;
Μόνο εσύ κι εγώ μείναμε, Τσάρλι Μπράουν.
Ναι. Σωστά.
Πες εσύ.
Είναι η τρομακτική ιστορία μιας κοπέλας, της οποίας της πήγαν όλα στραβά.
Ξύπνησε μια απολύτως φυσιολογική μέρα...
ή έτσι φαινόταν.
Μα κάτι ήταν διαφορετικό.
Πρώτα, πήγε να πετάξει χαρταετό.
Μα τον έφαγε ένα δέντρο.
Τα πράγματα έγιναν χειρότερα.
Ούτε μια κάρτα Αγίου Βαλεντίνου;
Μπορεί να πάει χειρότερα η μέρα;
Και δεν την ξαναείδαν ποτέ.
Ακούγεται φρικτό.
Φρικτά γνώριμο.
Εντάξει, αδερφούλη. Σειρά σου.
Αλήθεια;
Δείτε τα αστέρια.
Δεν είναι υπέροχα;
Μη χρονοτριβείς, Τσάρλι Μπράουν.
Ναι. Πες κάτι τρομακτικό, Τσακ.
Εντάξει. Λοιπόν, ήταν μια νύχτα σαν την αποψινή...
σε ένα μέρος σαν κι αυτό,
με παιδιά...
που μας έμοιαζαν.
Και εμφανίστηκε ένας...
ένας θάμνος.
Όμως, όχι οποιοσδήποτε θάμνος.
Ένας στοιχειωμένος θάμνος που ζωντάνεψε και τρόμαξε τους πάντες;
Μη χειρότερα.
Εκτιμώ την προσπάθεια του Τσάρλι Μπράουν, αλλά η ιστορία δεν με τρόμαξε.
Ο καταραμένος θάμνος!
Μάλλον δεν ξέρω να λέω τρομακτικές ιστορίες.
"Μπορείς να γίνεις Πρόσκοπος Μπιγκλ;
Στήσε μια σκηνή".
"Σημαντικό για τους προσκόπους είναι το στήσιμο μιας σκηνής.
Αν δεν ξέρεις πώς να ξεκινήσεις,
οι πιο πολλές σκηνές έχουν οδηγίες για να σε διευκολύνουν.
Αφού διαβάσεις τις οδηγίες,
ώρα να στήσεις τη σκηνή.
Φυσικά στην κατασκήνωση
ό,τι καλύτερο είναι ο ύπνος κάτω από τα αστέρια".
ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΠΡΟΣΚΟΠΟΥ ΜΠΙΓΚΛ
"Σημείο Μπιγκλ ή τίποτα".
Αλληλογραφία! Ήρθε η αλληλογραφία, παιδιά.
Έχω πακέτα για Πέπερμιντ Πάτι, Πιγκ-Πεν, Φράνκλιν, Μάρσι.
Δεν γίνεται να μη σε θαυμάζω.
Ποτέ δεν έχεις αλληλογραφία, αλλά έρχεσαι κάθε μέρα.
Το καλοκαίρι έχει δουλειά το κουρείο του μπαμπά μου.
Πήρα μπράουνις με διπλό φατζ.
Πήρα μπισκότα καρύδας.
Τίποτα για μένα σήμερα, Λούσι;
Αμφιβάλλω.
Δεν το πιστεύω.
Έχεις κάτι.
Ένα πακέτο;
Θα μου αρκούσε κι ένα απλό γράμμα.
Ακόμα και μια κάρτα.
Γιατί να στείλει κάποιος κάρτα από το σπίτι;
Δεν θα το ανοίξεις;
Απολαμβάνω την ανυπομονησία.
Το πακέτο μπορεί να είναι οτιδήποτε.
Μπισκότα, ρολά κανέλας, τάρτες βουτύρου.
Ένα χρησιμοποιημένο βιβλίο;
Μάλλον από τον Σνούπι.
Οι πιο πολλοί παίρνουν γλυκίσματα. Εγώ ένα ημερολόγιο από τον σκύλο μου.
"Καταγραφή του Αποτυχημένου Ταξιδιού στο Σημείο Μπιγκλ".
Έχει έφεση στο δράμα πάντως.
"Λέγε με Σνούπι".
Μη χειρότερα.
"Ως μέρος της αποστολής μου
να λάβουν οι αγαπημένοι μου Πρόσκοποι Μπιγκλ τα σήματά τους,
ανέλαβα να τους οδηγήσω σε μια περιπέτεια τόσο επική όσο και φιλόδοξη.
Προορισμός μας;
Το γραφικό Σημείο Μπιγκλ, φημισμένο για τα ηλιοβασιλέματά του.
Το έπαθλό μας;
Το σήμα της τέχνης του κανό.
Το ταξίδι μας θα ήταν δύσκολο, ίσως κι επικίνδυνο.
Μ' αυτό κατά νου, πρότεινα σε όλους έξτρα κάλτσες.
Το πρώτο μάθημα είναι ότι όλοι κάνουν κουπί σαν ομάδα.
Αν και το πρώτο μάθημα θα έπρεπε να είναι
τι είναι το κουπί.
Παρά τις αρχικές αναποδιές,
η ομάδα μου σύντομα κωπηλατούσε σαν ένα σώμα.
Κάποιες δυσκολίες παραμένουν.
Η κωπηλασία είναι εξαντλητική.
Ως αρχηγός, έχω καθήκον να είναι η ομάδα χαρούμενη,
οπότε πρότεινα ένα τραγούδι για να ανέβει η διάθεση όλων.
Με τη διάθεση όλων ανεβασμένη,
συνεχίσαμε μέχρι το Σημείο Μπιγκλ,
βέβαιοι ότι τίποτα δεν θα μας στεκόταν εμπόδιο.
Έχοντας φτάσει στη στεριά αναπάντεχα,
η ομάδα μου θα μάθαινε μία από τις πιο απολαυστικές πτυχές του κανό.
Τη μεταφορά".
Τι διαβάζεις, Τσάρλι Μπράουν;
Για την αποτυχημένη περιπέτεια του Σνούπι με το κανό.
Δεν φτάσαμε ακόμα στην αποτυχία.
Να ακούσουμε κι εμείς;
Με ξέρετε. Μ' αρέσουν οι ναυτικές περιπέτειες.
Υπάρχουν θαλάσσια πλάσματα στην ιστορία,
καμιά φάλαινα, καρχαρίας ή γιγάντιο καλαμάρι;
Όχι ακόμα.
Ελπίζω να υπάρχει κάτι μεγάλο για να μου κρατήσει το ενδιαφέρον.
Συνέχισε, Τσάρλι Μπράουν.
"Εξήγησα στην ομάδα μου
ότι η μεταφορά έπρεπε να γίνει μεταξύ δύο υδάτινων σωμάτων.
Ο ενθουσιασμός τους ήταν ασυγκράτητος.
Σύντομα ήμασταν καθ' οδόν για το Σημείο Μπιγκλ.
Ο ενθουσιασμός ήταν έντονος στην ομάδα παρά το βάρος,
γιατί ήξεραν ότι κουβαλούσα το μεγαλύτερο βάρος.
Το βάρος της ηγεσίας.
Σύντομα βρεθήκαμε αντιμέτωποι με δύο μονοπάτια
και αβέβαιοι για το πώς θα προχωρήσουμε.
Ευτυχώς, είχαμε έναν χάρτη.
Δυστυχώς, όρισα τον Ολίβιε υπεύθυνο.
Τελικά, τελείως μόνος,
χωρίς καμία επιρροή από κανέναν, αποφάσισα να εγκαταλείψω το κανό.
Προχωρήσαμε και βρεθήκαμε
σε απόσταση αναπνοής από το γραφικό Σημείο Μπιγκλ.
Όμως, πώς να πηγαίναμε χωρίς βάρκα;
Ήταν ώρα να αυτοσχεδιάσουμε".
Ανταρσία; Δεν το πιστεύω.
Μετά από όσα ακούσαμε, δεν το πιστεύω ότι δεν το πιστεύεις.
Δεν το πιστεύω ότι η ιστορία δεν έχει ένα γιγάντιο καλαμάρι.
Τι; Μη μου πείτε ότι δεν θα ήταν πιο συναρπαστική.
"Εγκαταλειμμένος από όλους, συνέχισα μόνος για το Σημείο Μπιγκλ
για να σκεφτώ τι πήγε λάθος και να καταλάβω ότι δεν έφταιξα πουθενά.
Σύντομα ο προορισμός μου ξεπρόβαλε μπροστά μου,
αλλά η σκληρή μοίρα μου επιφύλασσε μια ανατροπή.
Συγκεκριμένα, μια ανατροπή κορμού.
Αλίμονο, αναποδογύρισα τόσο κοντά στον στόχο μου.
Και πάλι, εκείνη τη στιγμή, αναρωτιόμουν αν έπαιξα ρόλο
στη διαμόρφωση της μοίρας επειδή δεν είχα ακούσει την ομάδα μου,
όπου κι αν ήταν.
Μόνος, με το Σημείο Μπιγκλ τόσο κοντά,
αναρωτιόμουν 'Αυτό είναι το τέλος;'"
Λοιπόν, ήταν;
Δεν ήταν.
"Σύντομα άκουσα έναν γλυκό ήχο.
Καθώς χαζεύαμε την ομορφιά του Σημείου Μπιγκλ,
συνειδητοποίησα ότι ένας καλός ηγέτης πρέπει να μάθει πότε να ακούει.
Όπως κι ένας φίλος".
Βασικά, ήταν πολύ καλό.
Τίποτα καλύτερο από μια ιστορία ή τα νόστιμα μπράουνις.
Ποιος θέλει;
- Εγώ! - Εγώ!
Τέλεια τα μπράουνις.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΚΟΜΙΚ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΣ
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ, ΣΠΑΡΚΙ. ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ.