Ne mi yapalım? Kamp ateşi etrafında ürkütücü hikâyeler anlatalım.
- Yaşasın! - Evet.
- Eğlenceli olur. - O hikâyeleri severim.
Ben hiç ürkütücü hikâye bilmiyorum Snoopy.
Hep birlikte şarkı söyleyelim.
Tüh.
O zaman ürkütücü hikâyeler.
Başlamadan bir kızarmış şekerleme daha yemeliyim.
Kalmadı mı? Şekerlememiz şimdiden nasıl bitti?
Snoopy!
"Kamp Ateşi Hikâyeleri."
Ve işte o zaman anlamış,
onu takip eden araç farlarını onu korkutmak için değil,
uyarmak için yakıp söndürüyormuş çünkü
tekeri sönmüş.
Yakıt ekonomisine etkisi var.
Doğal olarak.
En korkutucusu değil ama endişe yaratır.
Çok ürkütücü bir hikâyeydi Franklin.
Ürpertici olmasını sevdim
ama düşünceli bir vatandaş iyi niyet de gösteriyor.
Sırada kim var?
Ben anlatırım.
Masalımın adı, "Lanetli Elleri Olan Çocuk."
Klasik müzik çalmayı seven bir çocuk varmış.
Rock and roll gibi daha çağdaş bir şey çalsana.
Bir şey unutulmuyorsa sonsuza dek çağdaş olacaktır.
Hokus pokus.
Bu ne demek şimdi?
Ne kadar denese de çaldığı her şey yanlış oluyormuş.
Beethoven bebop olmuş.
Rachmaninoff rock olmuş.
Mozart da sevmediği bir müzik türü olmuş.
İşte ben buna müzik derim.
Ve bir daha Beethoven çalamamış.
Hikâyede kahraman olmasını sevdim.
Lanetli elleri olan çocuk mu?
Cadı olduğu kesin.
Peki. Sırada kim var?
Ben. Ben anlatırım.
Pizza seven bir kız varmış
ama sadece doğum günü gibi özel günlerde yermiş.
O yıl doğum gününde bir dilek tutmuş.
Sürekli pizza yemeyi dilemiş.
Ertesi sabah kahvaltıda pizza yemiş.
Sonra öğle yemeğinde pizza.
Öğün ardına öğün,
tek yediği pizzaymış.
Marcie, sandviçinin yarısını alabilir miyim?
Son günlerde sırf pizza yiyorum.
İşte. Sandviçimi alın efendim.
Pizza bu.
Efendim, her şey yolunda mı?
Pizza dileği gerçek olmuştu
ama bir yerden sonra cılkı çıkmıştı.
Vay be.
Umduğunu bulamamak dedikleri bu Marcie.
Anlıyorum efendim.
Çok sarsıcı.
Sıradaki?
Tanrım, geç olmadı mı sanki?
- Ben! - Gidelim.
- Ben. - Beni seçin.
Kanalı değiştirip duruyormuş
ama lanetli kumanda yüzünden
sadece tek bir yayın çıkıyormuş,
haberler.
Ama evren genişliyorsa o zaman mantık diyor ki
bir gün sınırlarına ulaşacak ve geri tek bir seçenek kalacak:
Küçülmek.
Sorarım, ya sonra?
Ya sonra?
Bana mı öyle geliyor yoksa Ay birkaç dakika öncesinden daha mı yakın?
Galiba bir tek biz kaldık Charlie Brown.
Evet. Doğru.
Sen devam et.
Bu, her şeyi ters giden bir kızın dehşet verici hikâyesi.
Tamamen normal bir güne uyanmış
ya da öyle sanmış
ama bir farklılık varmış.
Önce uçurtma uçurmaya çalışmış...
...ama bir ağaç onu yemiş
ve sonra her şey giderek kötüleşmiş.
Bir tane bile mi Sevgililer Günü kartı yok?
Bugün daha da kötü geçebilir mi?
Ve ondan bir daha hiç haber alınamamış.
Bu çok fena.
Fena hâlde tanıdık.
Tamam, ağabey. Sıra sende.
Öyle mi?
Yıldızlara bakın.
Çok güzel değiller mi?
- Oyalanmayı kes Charlie Brown. - Evet. Ürkütücü hikâyene geç.
Tamam. Bunun gibi bir geceymiş...
...burası gibi bir yermiş,
çocuklar...
...bizden farksızmış
ve mekânda bir de...
...çalılık varmış...
...ama öyle sıradan değil.
Canlanan ve herkesi dehşete düşüren lanetli bir çalıymış.
Tanrı aşkına.
Charlie Brown'ın çabasını takdir ediyorum ama hikâyesi korkutucu değildi.
Lanetli çalı!
Korkutucu hikâye anlatmayı bilmiyorum galiba.
"Köpek İzci Olabilir misiniz? Çadır Kurmak."
"Köpek İzciliği'nin bir mihenk taşı da çadır kurmayı öğrenmektir."
"Başlamayı bilmiyorsanız
çoğu çadır işinizi kolaylaştırmak için yararlı talimatlarla gelir."
"Talimatları okuduysanız
sıra çadırı kurmakta."
"Tabii, konu kamp olunca
yıldızların altında uyumadan olmaz."
KÖPEK İZCİ EL KİTABI
"Köpek Burnu ya da Hiç."
Posta dağıtımı. Posta dağıtımı millet.
Naneli Patty'ye, Pigpen'e, Franklin'e, Marcie'ye paket var.
Sana hayran olmamak elimde değil.
Hiç posta almıyorsun ama her gün geliyorsun.
Yazın babamın berber dükkânı yoğun oluyor.
Duble soslu ıslak kek geldi.
Hindistan cevizli kurabiyeler geldi.
- Bugün bana bir şey var mı Lucy? - Sanmam.
Yok artık.
Cidden bir şey gelmiş.
Paket mi?
Eski usul mektuba razıyım.
Kartpostal bile olur.
Biri neden evden kartpostal gönderir?
- Açmayacak mısın? - Tahmin etmenin zevkine varıyorum.
Bu pakette her şey olabilir.
Kurabiye, tarçınlı rulo, tereyağlı turta.
İkinci el kitap mı?
Snoopy'den galiba.
Çoğu insana evden yiyecek geliyor.
Bana köpeğimden günlük.
"Köpek Burnu'na Tahlisiz Yolculuğun Hikâyesi."
Dram yeteneği olduğu kesin.
"Bana Snoopy de."
Tanrı aşkına. "Süren görevimin bir parçası olarak
sevgili Köpek İzciler'im birliğimizi kurtarmak için rozet kazansın diye
destansı ve hırslı bir macerada onlara liderlik etmeyi görev edindim."
"İstikametimiz mi?
Güzel gün batımlarıyla meşhur manzaralı Köpek Burnu.
Ödülümüz mü? İzcilere has kano yapma zanaatı rozeti."
"Yolculuğumuz zor, hatta tehlikeli bile geçebilirdi.
Bunu düşünerek herkese fazladan çorap aldırttım."
"Kano yaparken ilk ders herkesin ekip olarak kürek çekmesidir."
"Gerçi ilk dersin konusu
kürek nedir olabilir.
Erken yaşanan aksaklıklara rağmen sadık birliğim tek vücut kürek çekti."
"Başka zorluklar vardı.
Kürek çekmek çok yorucudur."
"Lider olarak birliğin mutluluğunu sürdürmek benim görevim.
Moralleri düzeltmek için şarkı söylemeyi önerdim."
"Sayemde herkesin morali düzelince
Köpek Burnu'na devam ettik,
hiçbir şeyin bize engel olamayacağı öz güveniyle.
Beklenmedik şekilde karaya çıktıktan sonra
sıra, birliğimin kano yapmanın en keyifli yanlarını öğrenmesine geldi."
"Nakliye."
Ne okuyorsun Charlie Brown?
Snoopy'nin talihsiz kano macerasının kayıtlarını.
Talihsiz kısma daha gelmedik.
Dinleyebilir miyiz?
Bilirsin. İyi bir deniz macerasını severim.
Hikâyede büyük deniz yaratığı var mı?
Balina, köpek balığı, devasa bir ahtapot?
Henüz yok.
Bu hikâye dikkatimi istiyorsa büyük ve balık gibi bir şey olsa iyi olur.
Devam et Charlie Brown.
"Birliğime açıkladım,
nakliye, iki su kaynağı arasında teknenizi taşımaktır.
Coşkularını kontrol etmek zordu.
Kısa süre sonra bir kere daha Köpek Burnu'na yola çıkmıştık.
Yorgunluklarına rağmen birlik içinde heyecan yüksekti
çünkü en ağır yükü benim taşıdığımı biliyorlardı,
liderlik yükünü."
"Kısa süre sonra önümüze iki yol çıktı
ve doğru yoldan emin değildik.
Neyse ki haritamız vardı.
Ne yazık ki haritayı Olivier'ye emanet etmiştim."
"Nihayetinde ve tek başıma,
kimsenin etkisinde kalmadan kanoyu bırakmaya karar verdim.
Yolculuğumuzun sonunda kendimizi
Manzaralı Köpek Burnu'nun dibinde bulduk
ama teknesiz nasıl gidecektik?
Doğaçlama vakti gelmişti."
İsyan mı? İnanamıyorum.
Duyduklarımızdan sonra inanamamana inanamıyorum.
Hikâyede tek bir devasa ahtapot olmamasına inanamıyorum.
Ne? Daha heyecanlı olmazdı diyemezsin.
"Birliğim beni terk edince Köpek Burnu'na yalnız devam ettim,
neyin yanlış gittiğini ve nasıl hiçbir suçum olmadığını düşünebilecektim.
Kısa süre sonra varacağım yer göründü
ama zalim kader bir kere daha geri dönecekti."
"Tam olarak kütük dönüşü.
Hedefime bu kadar yaklaşmışken alabora olmam yazık.
Yine de o anda, birliğimi dinlemeyerek bu kaderin şekillenmesinde
bir rolüm olup olmadığını düşünmeden edemedim,
her neredelerse."
"Yalnız, Köpek Burnu'na erişememişken
düşünmeden edemedim, sona mı gelmiştim?"
Gelmiş mi?
Gelmemiş.
"Kısa süre sonra o en tatlı sesi duydum."
"Köpek Burnu'nun güzelliğine dalmışken
iyi bir liderin dinleyeceği zamanı bilmesi gerektiğini fark ettim.
Bir dost da bunu bilir."
Cidden çok güzeldi.
İyi bir hikâye ya da lezzetli ıslak kek gibisi yoktur.
Kim ister?
- Ben! - Ben lütfen.
Islak keki çok severim.
CHARLES M. SCHULZ'UN THE PEANUTS BANT-KARİKATÜRÜNE DAYANMAKTADIR
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü
TEŞEKKÜR EDERİZ SPARKY. DAİMA KALBİMİZDESİN.