ทําไมนายต้องมาเสียเวลาเปล่ากับนกพวกนั้น
พวกมันดูจะชอบนะ
เชื่อเถอะ พวกมันไม่ได้ชอบ พวกมันคือนก
พวกมันแค่อยากอยู่ตามลําพัง
ถ้าพี่ว่างั้นนะ
ไอ้นั่นลอยมาจากไหน
"ปล่อยมันไว้แบบตอนที่พบ"
นี่มันเรียกว่ากิจกรรมอะไรนะ
โอเรียนเทียริ่ง
แล้วเราจะทํากันไปทําไม
กิจกรรมค่ายน่ะ
ขอทีเถอะ
ร้องเพลงกันต่างหากคือกิจกรรมค่าย
การย่างมาร์ชแมลโลว์คือกิจกรรมค่าย
นี่ก็เป็นแค่การเดินป่าที่ดูดีกว่าความเป็นจริง
ไม่รู้สิ ลูซี่
สําหรับฉันแล้ว การออกมาอยู่กลางความงามของธรรมชาติ
คือการเข้าค่ายที่แท้จริงน่ะ
ดูรอบๆ ตัวสิ
ความเงียบสงบของโลกธรรมชาติ สุดลูกหูลูกตาเลยล่ะ
อะไรจะดีไปกว่านั้นอีก
กระป๋องใส่เหรียญห้าเซนต์
ฉันว่านั่นเป็นคําถามเชิงสํานวนโวหาร
ป่าเขาก็พอยอมรับได้อยู่หรอก
แต่เพิ่มสิ่งอํานวยความสะดวกสมัยใหม่หน่อย คงไม่เสียหายอะไร
อย่างเช่นศูนย์การค้าน่ะ
แย่จัง
ใครมีไอเดียบ้างไหม ว่าเราควรจะไปเส้นทางไหนกันดี
แผนที่บอกว่ายังไง ชาร์ลี บราวน์
ฉันมีปัญหาในการกางมันนิดหน่อย
(คร่อกกก)
ฉันไม่เข้าใจเข็มทิศอันนี้เลย
ขอดูได้ไหม
นี่มันนาฬิกาจับเวลา
ก็ว่าอยู่ทําไมดังติ๊กๆ
ตามแผนที่แผ่นนี้แล้ว เราอยู่ตรงจุดที่เราควรจะอยู่
แค่นี้เองเหรอ ไม่มีรางวัล ไม่มีเป่าแตรด้วย
รางวัลของจริงอาจจะเป็นความงดงาม ของธรรมชาติรอบตัวเราก็ได้
ง่ายดีเนอะ
โธ่ ไม่เอาน่า แก๊ง
วิลเลียม เชกสเปียร์บอกว่า
"การสัมผัสธรรมชาติเป็นของสากลที่ทุกคนทําได้"
เขาจะรู้อะไร เขาเคยเข้าค่ายรึเปล่าเถอะ
เราอาจจะมาผิดที่กันก็ได้
ฉันจะดูแผนที่อีกรอบ
แผนที่เหรอ เข็มทิศเหรอ ใครต้องการพวกมันกัน
เร็วเข้า แก๊ง ไปทางนี้กันเถอะ
ว้าว นี่มันอะไร ว้าว ดูนั่นสิ สวยจัง
เราอยู่ไหนเนี่ย
ฉันรู้ว่าฉันจะนําเรามาจุดที่ดีที่สุด
นี่ สนูปี้ ขอร่วมวงได้ไหม
ไม่รู้สิ มันเป็นสถานที่ที่สวยดี
ดูน่าละอายที่จะไปรบกวนมัน
นายคือคุณผู้รักธรรมชาติ
เราจะไม่รบกวนมันหรอก เราจะเพลิดเพลินกับมัน
เนอะ แก๊ง
รูปเหมือนตัวเองเหรอ
มันควรจะเป็นหอไอเฟลน่ะนะ
เสียดายที่ไปรบกวนสถานที่ดีๆ แบบนั้น
อยากรู้จังเลยว่าคู่มือลูกเสือบีเกิล จะพูดถึงเรื่องนี้ว่ายังไง
"หนึ่งในบทเรียนสําคัญที่สุด ที่ลูกเสือบีเกิลเรียนรู้ได้
คือการปล่อยธรรมชาติไว้แบบตอนที่พบมัน
ควรที่จะดูแลมันและปฏิบัติต่อมัน ด้วยความเคารพเสมอ"
แกว่านี่ดูเหมือนเคารพรึเปล่า
จงเปิดซะ เจ้าถุงมันฝรั่ง
ฉันทนไม่ไหวแล้ว
ฉันดีใจที่พวกนายสนุกกันนะ
แต่สถานที่สวยงามนี่ไม่ใช่ของเรา
เป็นแค่สถานที่ที่เราพบ
และดูสิเราทําอะไรกับมัน
เรามีหน้าที่ต่อตัวเองและคนอื่นๆ ที่จะปล่อยมันไว้แบบตอนที่พบมัน
เราทําให้สถานที่นี้เละเทะไม่เป็นระเบียบสินะ
เราจะทํายังไงดี
- เย่! - นายพูดถูก
เราทําได้น่ะ
นายพูดถูก ไลนัส แบบนี้ดูดีกว่าเยอะเลย
(คู่มือลูกเสือบีเกิล)
"คุณเป็นลูกเสือบีเกิลได้ไหม การแต่งตัวตามสภาพอากาศ
ลูกเสือบีเกิลตัวจริงแต่งกายเหมาะสมอยู่เสมอ"
หวัดดี สนูปี้ ฉันกําลังจะไป...
"การใส่เสื้อผ้าเป็นชั้น
การฝึกที่จะทําให้คุณพร้อม สําหรับทุกสภาพอากาศตามธรรมชาติ"
ฉันไม่รู้ว่าทําไมแก...
"การแต่งตัวตามสภาพอากาศ
เริ่มด้วยเสื้อผ้าชั้นแรก เพื่อรักษาผิวหนังให้แห้งและไม่มีเหงื่อ"
อย่ามองได้ไหม
"ต่อไป เพิ่มชั้นที่ทําให้อุ่น
เมื่อเป็นเรื่องของการทําให้อุ่น ขนสัตว์เวิร์กที่สุด
ถึงมันอาจจะคันนิดหน่อยก็ตาม"
"แค่ไม่สนมัน แล้วก็จะรู้สึกคันน้อยลง
สุดท้าย เพิ่มเสื้อแจ็กเก็ตกับชั้นนอกซะ เพื่อไว้ป้องกันลม หิมะ และฝน
เมื่อใส่เสื้อผ้าที่เหมาะสม
คุณก็พร้อมจะมุ่งหน้าออกไปเพลิดเพลิน กับธรรมชาติอย่างเต็มที่แล้ว"
นายจะสวมชุดนั่นไปชายหาดเหรอ ชาร์ลี บราวน์
อือ เจอกันที่นั่นนะ ชัค
แย่จัง
"มาสคอตของค่าย"
ฉันเริ่มจะคิดว่าฉันล้มเหลว ในการเรียนรู้ประสบการณ์เข้าค่ายแล้ว
มันควรจะเกี่ยวกับการเติบโตในฐานะคนคนนึง
ได้รับประสบการณ์ใหม่ๆ และขยายมุมมองของตัวเรา
แต่มุมมองของฉันแคบเหมือนที่เคยเป็นมาตลอด
ถ้าฉันเป็นโค้ชของนาย ฉันอาจจะพูดอะไรแบบ
"อย่าถอดใจกับตัวเอง คิดบวกเอาไว้นะ"
อะไรประมาณนั้น
แล้วถ้าฉันพยายามคิดบวกเอาไว้แล้ว แต่มันไม่ได้ผลล่ะ
ฉันคิดว่านายอาจลองลดความคาดหวัง ของนายลงเรื่อยๆ ดู
ยังไงก็ขอโชคดีกับเรื่องนั้นนะ ชัค
เป็นอะไรเหรอ สนูปี้
รู้สึกว่าหมู่ของแกไม่เห็นคุณค่าของแกเหรอ
ดูเหมือนว่าวันนี้จะไม่ใช่วันที่ดีของพวกเราเลยนะ
- เจ๋ง - น่าทึ่งจัง
เจี๊ยวจ๊าวอะไรกัน มาร์ซี่
มีการติดแผ่นลงชื่อสมัครมาสคอตใหม่ของค่ายครับ
"มองหาประสบการณ์ใหม่ๆ อยู่รึเปล่า
โอกาสเติบโตในฐานะคนคนนึง
หวังว่าจะขยายมุมมองของตัวเองไหม
ลงชื่อสมัครมาสคอตใหม่ของสปริง เลคสิ"
มาร์ซี่ ฉันคิดว่ารู้จักผู้สมัครที่เหมาะสม
ไม่ใช่ฉันใช่รึเปล่า
อย่าไร้สาระไปหน่อยเลย มาร์ซี่
ฉันเหรอ
ฉันไม่รู้อะไรเลยเรื่องการเป็นมาสคอต
ฉันสอนนายได้
เชื่อใจฉันนะ
ไม่มีอะไรที่คนเราชื่นชม มากไปกว่ามาสคอตดีๆ แล้วล่ะ
ถ้าอย่างนั้นฉันน่าจะลองดูสินะ
มันต้องอย่างนั้นสิ ไม่มีอะไรมาขัดขวางนายได้
ฉันว่าไม่ค่อยเข้าท่าแฮะ
โธ่เอ๊ย ชัค ขยายมุมมองของตัวเอง
สนูปี้ก็ลงสมัครเหรอ
ฉันไม่จําเป็นต้องลงสมัครแล้วสินะ
ไร้สาระ
นายไม่ได้กําลังกลัวคู่แข่งตัวเล็กๆ ใช่รึเปล่า
คือ...
ถูกต้องเลย มันจะสนุกแน่
นี่เป็นเรื่องราวที่ยอดเยี่ยม เด็กชายกับหมาของเขา
ขอให้เด็กหรือบีเกิลที่เจ๋งสุดชนะ
เรามีงานยากที่ต้องทําให้สําเร็จกัน
แต่ไม่ต้องกังวล ฉันจะช่วยนายเอง
เธอไปเอาชุดนั่นมาจากไหน
ชุดมาสคอตใหม่ของทีมเบสบอลเราน่ะ
เธอเอามันมาเข้าค่ายทําไม
เตรียมพร้อมไว้ไม่เสียหาย มาร์ซี่
ดูดีนะ ชัค
อยู่ในนี้แทบไม่ได้ยินอะไรเลย
จําเป็นต้องใส่ชุดด้วยเหรอ
มันร้อนแล้วก็คันมากๆ เลย
มาสคอตที่ยิ่งใหญ่ทุกตัวใส่ชุดกัน
สนูปี้ไม่ได้ใส่ชุดนะ
เขาเป็นหมาอยู่แล้วไง
แถมเขาอาศัยบุคลิกเฉพาะตัว
ฉันอาจอาศัยบุคลิกเฉพาะตัวได้นะ
โอเค ชัค
เริ่มการฝึกกันเถอะ
ขอต้อนรับทุกๆ ท่าน สู่การแข่งขันมาสคอตครั้งแรกของสปริง เลค
มาสคอตไหนจะเป็นสัญลักษณ์หัวใจ ของค่ายเราได้ สนูปี้
หรือชาร์ลี บราวน์
เกิดอะไรขึ้นน่ะ เราเริ่มกันรึยัง
อีเวนต์แรกของเรา การนําเชียร์
สนูปี้ ตาแก
ค่ายสปริง เลค ค่ายสปริง เลค
เอาละ ชาร์ลี บราวน์ ตานาย
อย่างที่เราคุยกันไว้ ชัค
ไหนขอซีหน่อย
ฉันบอกว่าขอซี-เอ-เอ็ม-พี
สะกดว่าไงนะ
นั่นเขาพูดว่าอะไร
อย่ามามองฉัน มองกลุ่มคน ชัค กลุ่มคน
เยี่ยมเลย
ฉันไม่เห็นเข้าใจว่าการประลองเชาวน์ปัญญา เกี่ยวข้องกับการเป็นมาสคอตยังไง
ฉันทําเป็นไงบ้าง
พ่อฉันบอกว่าถ้าเราไม่มีอะไรดีๆ จะพูดละก็
จงอย่าได้พูดอะไรเลย
เข้าใจแล้ว
สนูปี้
ดูเหมือนแกจะเป็นมาสคอตใหม่ของค่ายนะ
หวังว่าแกจะรู้สึกว่ามีคนเห็นคุณค่ามากขึ้น
ยังไงก็ตาม เพื่อนยาก ฉันเห็นคุณค่าแกเสมอนะ
ฟังทางนี้ชาวค่าย
เรามาถึงช่วงสุดท้ายของการแข่งขันแล้ว
และฉันคิดว่ามันชัดเจนมาก ว่าผู้ชนะของเราคือใคร
ไม่ชักช้าเสียเวลา มาสคอตใหม่ของค่ายคือสนู...
จดหมายลาออกงั้นเหรอ แกเพิ่งจะได้งานนะ
แต่นั่นหมายถึงมาสคอตของค่ายคือ...
ชาร์ลี บราวน์เหรอ
ฉันนึกแล้วว่านายทําได้ ชัค
เกิดอะไรขึ้น
มาสคอตใหม่ของเราละสินะ
อันที่จริง ฉันปฏิเสธไป
บอกตามตรงนะ ฉันไม่ได้อยากจะเป็นมาสคอตเท่าไรหรอก
ถ้าฉันจะขยายมุมมองของตัวเอง ฉันอยากทําแบบเป็นตัวเองมากกว่า
มันคันน้อยกว่าน่ะ
ฉันก็ชอบแบบเป็นตัวนายเองมากกว่า
แล้วนายจะทําอะไรกับชุดเหรอ
ฉันเจอคนที่เห็นคุณค่ามันมากกว่าน่ะ
ไม่เอาน่า สปิริตชาวค่ายเธอไปไหน
(สร้างจากการ์ตูนช่องพีนัทส์ โดยชาร์ลส เอ็ม. ชูลซ์)
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี
(ขอบคุณสปาร์กี้ อยู่ในใจของเราเสมอ)