"หัวยุ่งและการดูแลบีเกิล"
ไม่มีอะไรเหมือนทะเลสาบยามรุ่ง เพื่อสันติ ความสงบ และการใช้ความคิด
(คู่มือลูกเสือบีเกิล)
มีปัญหางั้นเหรอ สนูปี้
นี่แกดูอยู่ว่าหมู่ของแก ควรได้รับเครื่องหมายไหนต่อเหรอ
ไหนขอฉันดูซิ
ตรงนี้ "เครื่องหมายดูแลบีเกิล
แสดงความรักและเอาใจใส่บีเกิลที่ดีที่สุด ด้วยการตามใจอย่างที่พวกเขาควรได้รับ"
ทีนี้กลับไปที่สันติและความสงบ...
ไม่ต้องสนฉัน ชาร์ลส
แค่กําลังฝึกยามเช้าตรู่นิดหน่อยน่ะ
แย่จัง
อรุณสวัสดิ์ เมื่อคืนนี้ฉันนอนหลับอุตุเลยละ
นั่นเป็นเสียงกรีดร้องของใครบางคน ที่ตื่นในค่ายมาหัวยุ่งแบบสุดขีดไม่ผิดแน่ๆ
นี่เป็นหนึ่งในกรณีที่เลวร้ายที่สุด ที่ฉันเคยเห็นมาเลย
ฉันทนไม่ไหวแล้ว ที่เราไม่มีทีวีที่นี่ก็เลวร้ายพออยู่แล้ว นี่อีกเหรอ
ฉันไม่คิดว่ามันเลวร้ายมากขนาดนั้น
แต่ถ้ามันจะทําให้เธอรู้สึกดีขึ้น ฉันจะแปรงผมให้เธอ
มันได้ผลรึเปล่า
"เกณฑ์อันดับแรกและสําคัญมากที่สุด ของการดูแลบีเกิล
คือทําให้แน่ใจว่าเพื่อนสี่ขาของคุณ ได้รับอาหารอย่างเหมาะสม"
"จําไว้ว่าบีเกิลที่อิ่มหนําคือบีเกิลที่มีความสุข"
สําหรับหัวยุ่งแบบนี้ เธอจําเป็นต้องเป่ามันให้แห้ง
เริ่มเลย
เราต้องเพิ่มความแรงอีก
เพิ่มความแรง
มันมีความแรงแค่สองระดับเอง
ไง มันดีขึ้นบ้างรึเปล่า
เรามาโฟกัสส่วนที่ดีกันเถอะ
คือมันไม่ได้แย่ลง
"การดูแลบีเกิล คือการทําให้แน่ใจว่าเพื่อนสุนัขของคุณนั้น
ผ่อนคลายและมีความสุข"
"การดูแลตัวเองสําคัญมาก
นี่รวมถึงการดูแลขนและชั้นผิวหนัง...
"ดูแลเล็บ...
และแน่นอน การแปรงฟัน"
"แต่ไม่มีเกณฑ์ในการดูแลบีเกิลไหน
ที่สําคัญไปกว่าการอาบน้ําฟองสบู่ดีๆ
ที่สุนัขทุกตัวโปรดปราน"
เธอเคยลองใช้แปรงอันอื่นรึยัง
ลองลมเย็นรึยัง
ลองลมร้อนรึยัง
ทําไมเธอไม่โดดลงทะเลสาบ
ทําไมนายไม่โดดลงทะเลสาบล่ะ
ฉันคิดว่านั่นเป็นคําแนะนําที่จริงใจดีนะ
นั่นเป็นความคิดที่ดีจริงๆ
ขอบคุณนะ หวานใจของฉัน
ฉันไม่ใช่หวานใจของเธอซะหน่อย
ลาก่อน หัวยุ่ง
หมายความว่าไง น้ําแรงเกินไปที่จะว่ายงั้นเหรอ
แม้แต่ธรรมชาติก็วางแผนลับเพื่อต่อต้านฉัน
ฉันอดไม่ได้ที่จะสังเกตเห็นปัญหาของเธอ แซลลี่
ถ้าเธอไปโรงสันทนาการกับฉัน ฉันอาจมีทางออกให้
ฉันเจอหีบใส่ชุดแฟนซีจากคืนแสดงรอบกองไฟ
อาจมีบางอย่างในนี้ที่สามารถช่วยได้
ลองนี่ดูสิ
ภูมิฐานมากเลยละ
เห็นด้วยกับคําค้าน
ลองนี่ซิ
ฉันกังวลว่านี่จะสร้างความคาดหวัง ที่ไม่เป็นความจริงว่าฉันจะตลกเฮฮา
บางทีวิกผมอาจจะไม่ใช่คําตอบ
ฉันรู้สึกเหมือนว่าฉันควรจะสวมนี่ ไปงานแสดงขี่ม้าคล้องสัตว์
สิ้นหวังเกิ๊น
ซ่อนตัวอยู่เหมือนกันเหรอ สนูปี้
นึกแล้วว่าต้องเจอเธอตรงนี้ เป็นไงบ้าง
เธอคิดว่าไงล่ะ
ฉันยังไม่เข้าใจว่าทําไมมันเป็นเรื่องใหญ่
เธอน่ะหัวยุ่ง แล้วไง
เราอยู่ที่ค่ายพักแรมกันหลายวันเลย
น่าเสียดายที่ต้องซ่อนอยู่ตรงนี้ กังวลเรื่องอะไรแบบนั้น
เธอก็พูดได้ง่ายๆ สิ เธอไม่ได้เป็นคนที่หัวยุ่งนี่นา
ก็จริง แต่บางทีเธอน่าจะดูนี่นะ
หัวยุ่งพบหัวฟู
หัวเราะได้เลยนะ ฉันไม่ถือ
ทีนี้เราออกไปจากตรงนี้แล้วก็สนุกกันดีไหม
โอ๊ะโอ
"คุณเป็นลูกเสือบีเกิลได้ไหม การหาเส้นทางในธรรมชาติ
การจะเป็นลูกเสือบีเกิล คุณต้องเป็นผู้หาเส้นทางที่เชี่ยวชาญ
นั่นหมายถึงการอาศัยสิ่งแวดล้อม เพื่อหาเส้นทางของคุณ"
แผนที่อยู่ไหน
ไม่มีแผนที่แกจะรู้ได้ไงว่าเราจะไปไหน
"ทางหนึ่งที่จะหาทิศทาง คือปีนหาจุดสูงเพื่อมองโดยรอบ"
แกไม่อยากปีนบางอย่างที่มันสูงกว่านี้เหรอ
"แม้แต่ลมก็นําทางคุณได้"
ในที่สุดก็ได้เบรก ฉันคอแห้ง
นี่!
"เมื่อทุกอย่างล้มเหลว
คุณอาจสร้างเข็มทิศของตัวเองด้วยน้ําเล็กน้อย
ใบใม้และเข็มเย็บผ้าหนึ่งเล่ม"
ต้องทําให้เข็มมีคุณสมบัติของแม่เหล็ก
"เมื่อคุณเป็นลูกเสือบีเกิล จําไว้เสมอว่าให้ใช้หัว
และบางครั้งก็จมูกของคุณ
คุณจะพบสิ่งที่คุณมองหาอยู่อย่างแน่นอน"
สนูปี้ เราเข้าใจแกผิดไป
มันอาจเป็นสมบัติที่ถูกฝังไว้
ดูเหมือนนายหมู่ลูกเสือผู้ยอดเยี่ยมกับหมู่ของเขา
กําลังค้นหาสถานที่ที่ใช้ปักธงกันอยู่สินะ
นายเคยสงสัยไหม ว่าการมีสุนัขที่ทําเรื่องปกติมันจะเป็นยังไง
แบบนั่งแล้วกลิ้งตัวได้น่ะ
คิดอยู่ตลอดแหละ
"ตื่นทองครั้งยิ่งใหญ่"
เยี่ยม! มันคือการล่าสมบัติตื่นทองประจําปี
มันคืออะไรน่ะ
พวกที่ปรึกษาซ่อนก้อนหินทาสีทองเอาไว้รอบค่าย
เราค้นหาพวกมัน และทีมที่เจอเยอะมากที่สุดจะชนะ
เหมือนหาไข่อีสเตอร์เหรอคะ
การหาไข่อีสเตอร์ไม่มีผู้ชนะ แซลลี่
พี่พูดเหมือนกับคนที่ไม่เคยชนะเลยสักครั้ง
อยู่ทีมฉันนะ ไลนัส
แล้วฉันจะหาทองทั้งหมดที่นายอยากได้มา
ฉันมีระบบที่ปราศจากอันตราย เพื่อการหาทองส่วนใหญ่
ฉันด้วย เห็นทอง เก็บมันมา
มาร์ซี่ ฉันยังไม่อยากเชื่อเลย ว่าเธอจะไม่เล่นด้วยกัน
ไม่เป็นไรหรอก ที่จริงฉันมีหนังสือเรื่องคลอนไดค์
ที่ฉันตื่นเต้นอยากอ่านอยู่
อะไรนะ
คลอนไดค์น่ะครับ
การตื่นทองในยุคปี 1890 ที่โด่งดัง ในยูคอน แพนแฮนเดิลใกล้กับอะแลสกา
แพนแฮนเดิลเหรอ
ฉันไม่รู้ว่าเครื่องหุงต้มมันมาเกี่ยวข้องอะไรด้วย
"คงไม่มีใครเดาได้ว่าทองคําสองสามชิ้นแรก
ที่ถูกค้นพบในคลอนไดค์
ไม่ช้าจะก่อให้เกิดความคลั่งไคล้ ที่ครอบงําจินตนาการ
ของผู้ที่จะมาสํารวจทองจํานวนนับหมื่นคน"
น่าทึ่งจังเลย
ฉันไม่คิดว่านายจะเจอทอง บนแผ่นกระดาษหรอกนะ
มันคือแผนที่ค่ายพักและพื้นที่โดยรอบน่ะ
ฉันแบ่งมันออกเป็นตาราง
เราจะค้นหากันทีละช่องและขีดฆ่าช่องที่เราไป
ฟังดูทะแม่งๆ เหมือนการบ้านเลยแฮะ
ฉันรู้สึกจําใจที่ต้องเตือนว่ามันคือการตื่นทอง
ไม่ใช่การหาทองตามสบายนะ
ใจเย็น
ฉันรู้อยู่แล้วว่าทองทั้งหมดจะอยู่ที่ตรงไหน
ทุกปีพวกที่ปรึกษาซ่อนมันเอาไว้ตรงที่เดิมๆ
ต้นไม้ที่มีโพรง ไม่ก็ใต้กองกิ่งไม้ที่น่าสงสัย
เกือบจะฟังดูเหมือนโกงเลยนะ
ฉันอยากคิดว่ามันคือการมีข้อได้เปรียบมากกว่า
งั้นไข่ทั้งหมดก็คือช็อกโกแลต หรือว่ามีเจลลี่บีนด้วยไหม
แล้วพวกเขามีช็อกโกแลต ที่เป็นไส้แบบครีมไหม ฉันชอบแบบนั้น
แซลลี่ พี่บอกแล้วว่านี่ไม่ใช่การหาไข่อีสเตอร์
เราหาทองกันอยู่นะ
เหมือนพวกช็อกโกแลต ห่อกระดาษฟอยล์สีทองเหรอคะ
ฉันก็ชอบแบบนั้น
"ทันทีที่ข่าวแพร่ออกไปว่ามีทองคําให้ค้นพบ
ในป่าทางตะวันตกเฉียงเหนือ
ผู้แสวงหาขุมสมบัติจากทั่วทวีป
คิดแผนที่จะออกเดินทางเพื่อความมั่งคั่ง"
เอาละนะ จุดที่ซ่อนหมายเลขหนึ่ง ไว้ใจได้เช่นเดิม
อะไร อะไรเหรอ
พวกที่ปรึกษาต้องสลับที่มันแน่ๆ
พวกเขาทําให้การค้นหานี่ เป็นความท้าทายจริงๆ ได้ยังไง
"การเห็นคนอื่นร่ํารวยขึ้นมาทันที
ทําให้ผู้เห็นเหตุการณ์อิจฉาริษยา
นี่คือจุดเริ่มต้นของสิ่งที่รู้จักกันว่า 'โรคตื่นทอง'"
ถึงตอนนี้ ดูเหมือนว่าระบบของนายจะใช้การไม่ได้ผลนะ
ฉันไม่เห็นด้วย มันแสดงให้เราเห็นสถานที่ทั้งหมดที่ทองไม่อยู่
ฉันบอกได้ว่ามันไม่อยู่ที่ไหน มือเราไง
โอเค ตอนนี้ฉันคิดว่าฉันเข้าใจทุกอย่างแล้วล่ะค่ะ
ไอเดียก็คือเราต้องแลกก้อนหินสีทอง กับช็อกโกแลตใช่ไหม
แย่จัง
ฉันรู้ว่าช็อกโกแลตต้องเป็นส่วนหนึ่งของแผน ด้วยเหตุผลบางอย่าง
เอาละ เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
ฉันต้องการคําตอบ ฉันต้องการคําอธิบาย
เราคงไม่ซ่อนทองไว้ในที่เดิมนมนานตั้งหลายปี แล้วสลับที่มันหรอก
นั่นมันสนุกตรงไหนกัน
อันที่จริงมันไม่เป็นกีฬามากกว่าเหรอถ้า...
พูดให้น้อยหน่อย แล้วหาให้มากหน่อย
ลองค้นพุ่มไม้ที่ดูมีหนามตรงนั้นซิ
มีหนามพวกนี้เต็มไปหมดเลย
"โรคตื่นทองเป็นเป้าหมายสําคัญที่สุด และมีอํานาจเหนือจินตนาการ"
"ไม่ช้า เพื่อนหักหลังเพื่อน เพื่อนบ้านหักหลังเพื่อนบ้าน
เป็นเหตุการณ์ที่น่าสลดใจและขุ่นเคือง"
เราไม่เจออะไรเลย
เหมือนกัน
ฉันไม่อยากเชื่อว่าระบบของฉันผิดพลาด
ถ้ามันช่วยปลอบใจได้ละก็ ฉันเชื่อเสมอว่าระบบของนายจะผิดพลาด
ฉันแค่ดีใจที่มันจบสักที
"ขณะที่บางคนมั่งคั่ง
เรื่องราวจริงๆ ของโรคตื่นทอง เป็นหนึ่งในความผิดหวังและความเขลา
ของความฝันที่ยังค้างคา มิตรภาพที่ถูกทดสอบ และมือที่ว่างเปล่า"
ฉันไม่อยากจะเชื่อ
มาร์ซี่ชนะการล่าสมบัติ
ฉันเหรอ
คําตอบของชีวิตอาจอยู่ในหนังสือจริงๆ ก็ได้
นั่นอาจจะจริง แต่ฉันไม่รู้สึกว่าอยากเก็บก้อนหินไว้
เราทุกคนอาจแบ่งรางวัลที่หนึ่งกันได้
ว่าแต่รางวัลที่หนึ่งมันคืออะไร
ฉันคิดว่าเป็นริบบิ้นนะ
ริบบิ้นเหรอ
- เธอแบ่งมันไม่ได้ - ฉันอยากได้ก้อนหินมากกว่า
นี่เป็นการหาไข่อีสเตอร์ที่แย่ที่สุด
(สร้างจากการ์ตูนช่องพีนัทส์ โดยชาร์ลส เอ็ม. ชูลซ์)
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี
(ขอบคุณสปาร์กี้ อยู่ในใจของเราเสมอ)