"โยนห่วง"
(สปริง เลค)
ฉันสังเกตเห็นว่าสุนัขของพี่ชายเธอ แปลกไปจากสุนัขตัวอื่นหน่อย
เดี๋ยวเธอก็ชินเองแหละ
แม่ฉันเป็นสัตวแพทย์
ปกติฉันเลยเป็นมิตรกับพวกสุนัข และฉันรักพวกมัน
คิดว่าเขาอยากเล่นคาบของไหม
ฉันว่ามีโอกาสน้อยนะ
นี่เจ้าหนู ไปเก็บมา ไปคาบมา
แกไม่ชอบคาบของสินะ
โอเค
แล้วถ้าเป็น...
การเล่นโยนห่วงล่ะ
แกโยนก่อน
เก่งนี่
ตาเธอ แซลลี่
เค้กฉัน พินญาตาของฉัน
ชุดฉัน
ฝีมือใคร
ไม่ดีกว่า
การโยนห่วงเป็นการละเล่นของพวกเด็กเล็ก
ฉันชอบพวกกีฬาจริงๆ แบบตั้งเตมากกว่าน่ะ
ตามใจเธอ
อีกรอบไหม
เสมออีกแล้ว
แซลลี่ แน่ใจเหรอว่าเธอไม่อยากเล่น
ใช่
ฉันจะอยู่ตรงนี้เฉยๆ รอให้เธอตระหนักว่า ที่จริงแล้วมันน่าเบื่อมากแค่ไหน
นี่รู้ไหม เธอกําลังจะพลาดการเรียงก้อนหิน ที่น่าสนุกตรงนี้แล้ว
เสมออีกแล้ว
ไม่มีใครเคยบอกฉัน ว่าแกโยนห่วงได้เทพมาก สนูปี้
ฉันต้องการคําแนะนําค่ะพี่ชาย
จริงเหรอ เธออยากให้พี่แนะนําเหรอ
ได้สิ
ไม่ได้กดดันนะ แต่อาจจะมีการสูญเสียมิตรภาพ
เข้าใจแล้ว
มิตรภาพอาจจะซับซ้อนยุ่งยาก
อยากได้คําแนะนําเรื่องความไว้ใจเหรอ
ความเห็นใจ หรือความจริงใจ
ฉันอยากให้พี่สอนฉันเล่นโยนห่วงต่างหาก
ได้สิ
เสมออีกแล้ว
เอาละ คราวนี้เราทําให้มันยากขึ้นดีไหม
เบเกิลเหม็นหืนเหรอ
มันเป็นห่วงเดียวที่พี่หาเจอในระยะเวลาสั้นๆ
โอเค เงยคาง
หลังตรงไว้
งอข้อศอกและเข่าของเธอ
เข่าอีกข้างน่ะ
ทีนี้จําไว้ว่ามันสําคัญที่ข้อมือ
และโยน
เธอน่าจะยืนใกล้กว่านี้อีกนิดนึงนะ
สําเร็จแล้ว ฉันเล่นโยนห่วงเป็นแล้ว
โดยหลักการแล้ว เรายังต้องฝึกการโยนกันอีกเยอะเลย...
ไม่ พอแล้ว ขอบคุณนะคะพี่ชาย
ถ้าเธอต้องการคําแนะนําเรื่องชีวิตละก็ ใช้ประโยชน์พี่เรื่องนั้นได้ด้วย
พี่เป็นแหล่งข้อมูลของความรู้ที่เป็นประโยชน์
แหล่งข้อมูล
โอเค
ฉันพร้อมจะเล่นแล้วจ้า
เยี่ยม เราเพิ่มกฎบางข้อ
สําหรับการโยนต่อไป เราต้องยืนหันหลังกันขณะที่เล็งด้วยกระจกมือ
อยากโยนคนแรกไหม
ฉันลืมถุงมือสําหรับโยนในกระท่อมน่ะ
ถุงมือสําหรับโยนเหรอ
ถ้าฉันจะเชี่ยวชาญเรื่องการโยนห่วง
ชัดเจนว่าฉันจะต้องคิดการใหญ่กว่าพี่ชายของฉัน
และขอความช่วยเหลือจากคนอื่น
โทษที ฉันไม่ถนัดเรื่องการโยนห่วง
ปกติแล้วฉันเล่นกีฬาที่โยนผ่านสิ่งต่างๆ น่ะ ไม่ใช่คล้องพวกมัน
อย่างเสาประตู เสาฟุตบอล ห่วงบาสเกตบอล
ยังไงก็ขอบใจ
เซ็ง
ฉันอาจจะถนัดเรื่องการโยนห่วงก็ได้
(รับปรึกษาปัญหาทางจิต ห้าเซนต์)
ผลการวิจัยเหรอ
เธอหวาดกลัวความสําเร็จน่ะ
ดูไม่ใช่นิสัยฉันเลย
แต่เดี๋ยวก่อนนะ
เธอรึเปล่าที่ทํางานเลี้ยงฉันพัง
เธอมาถูกที่แล้วล่ะ
"การโยนห่วงพัฒนามาจากการแข่งโยนเกือกม้า
ส่วนนึงเป็นเพราะว่าม้าต้องการรองเท้า และมีการขาดแคลนเหล็กอย่างมากในปี 1876"
"วิธีการละเล่นคือพวกผู้เล่นจะผลัดกัน..."
โยนห่วงเป็นยังไงบ้าง
เลวร้ายมาก
นาโอมิเล่นโยนห่วงกับสนูปี้ทั้งวันเลย ส่วนฉันก็โยนไม่ได้เรื่อง
แล้วถ้าฉันทําตัวเองขายหน้าล่ะ
ฉันไม่ได้มาค่ายฤดูร้อน เพื่อทําให้ตัวเองขายหน้านะ
แล้วทําไมเธอจะขายหน้าล่ะ
เพราะว่านาโอมิโยนเก่งมาก แต่ฉันไม่
เธออาจจะนับถือฉันน้อยลง และเริ่มสงสัยว่าเรามีอะไรที่ไม่เหมือนกันอีกบ้าง
แล้วก่อนที่จะทันรู้ตัว เราก็ไม่ได้เป็นเพื่อนกันอีกแล้ว
แซลลี่ มิตรภาพไม่เกี่ยวอะไร กับการมีทุกอย่างเหมือนกัน
หรือเก่งอะไรเหมือนๆ กันหรอก
มันเกี่ยวกับว่าคนคนนึงทําให้เธอรู้สึกยังไง
ฟังดูมองโลกในแง่ดีจัง
อาจจะใช่
แต่สําหรับพี่แล้ว การที่เพื่อนคนนึงเก่งบางอย่าง
ไม่ใช่เหตุผลที่จะรู้สึกว่าโดนผลักไส
มันเป็นโอกาสในการภูมิใจในตัวพวกเขา
ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นเลย
ขอบคุณค่ะพี่ชาย
อยู่นั่นเอง
ใช่ และก็พร้อมจะโยนห่วงแล้วด้วย
เราเลิกโยนแล้วน่ะ
ที่จริงเราตามหาเธออยู่ เพื่อดูว่าเธออยากทําอะไร
จริงเหรอ เคยเล่นเกมไพ่โกฟิชไหม
เคย แต่เล่นไม่ค่อยเก่งนะ
มันไม่สําคัญหรอก
ฉันเล่นด้วย
สนูปี้
เธอมีไพ่เลขเก้าไหม
โกฟิช
เป็นไปไม่ได้
แล้วแกล่ะ สนูปี้
เป็นไปไม่ได้
โทษที ชัค
ดูเหมือนว่าฉันจะพลาดเกมนี้ไม่ได้
(คู่มือลูกเสือบีเกิล)
"ลูกเสือบีเกิลนั้นอดทน"
ว่าแต่นี่คืออุปกรณ์อะไรนะ
มันคือเตาแสงอาทิตย์
ฉันใช้กล่องกับกระดาษฟอยล์ทําน่ะ
มันใช้ความร้อนจากดวงอาทิตย์เพื่อทําอาหาร
เราจะทําอะไร แฮมเหรอ แฮมสองแผ่นเหรอ
ฉันคิดถึงบางอย่าง ที่อยู่ในตระกูลเดียวกับมาร์ชแมลโลว์น่ะครับ
ปกติเราปิ้งพวกมันโดยใช้กองไฟไม่ใช่เหรอ
ดวงอาทิตย์คือกองไฟกองใหญ่ที่สุดไม่ใช่เหรอครับ
ทีนี้ที่พวกเราต้องทําคือการรอ
ไม่ต้องห่วง นี่น่าจะใช้เวลาแค่แป๊บเดียว
อดทนเข้าไว้ สนูปี้
มาร์ชแมลโลว์ที่โดนจับตาดูอยู่ไม่เกรียมหรอก
ได้ผล เริ่มเป็นสีน้ําตาลแล้ว
เดี๋ยว
นั่นก็แค่เงาจากใบไม้น่ะ
ช่างมันเถอะ
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย เรารอมาทั้งวันแต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ฉันทําอะไรผิดไป
นั่นคือสิ่งที่ฉันเรียกว่าการปรับเปลี่ยน สนูปี้
มาร์ชแมลโลว์ที่ไม่ได้ปิ้งก็อร่อยพอกันนั่นแหละ
พวกเขาทําอะไรน่ะ
ฉันคิดว่าสนูปี้กําลังช่วยหมู่ ให้ได้เครื่องหมายการล่องเรือ
เราควรบอกเขาไหมว่าทะเลสาบอยู่ตรงนั้น
ฉันเชื่อว่าในที่สุดพวกเขาจะรู้
"จดหมายถึงบ้าน"
หวัดดี สนูปี้
เขียนจดหมายอยู่เหรอ
"ถึงสไปค์..."
แกเขียนถึงพี่ชายแกเหรอ
ฝากทักทายเขาด้วยนะ
"เจ้าเด็กหัวกลม ที่เอาอาหารมาให้ฉันฝาก 'หวัดดี'
ฉันเขียนจดหมายมาเล่าให้พี่ฟัง เกี่ยวกับเรื่องการค้นพบใหม่ล่าสุดของหมู่กับฉัน
ขณะพยายามให้ได้รับเครื่องหมายลูกเสือบีเกิล
เราเริ่มภารกิจของเราอย่างตั้งใจจริง
ด้วยคําถามแรกที่นักสะสมเก่งๆ ทุกคน จําเป็นต้องตอบ นั่นคือจะสะสมอะไร
คําแนะนําของคอนราดผู้สะสมรถคลาสสิก คิดว่ามันแพงเกินไป"
"คําแนะนําของแฮร์เรียตผู้สะสมหินดวงจันทร์ คิดว่ามันทําไม่ได้"
"วู้ดสต็อกแนะนําให้สะสมสิ่งที่อยู่รอบตัวเราเอง
บางทีฉันน่าจะเริ่มด้วยการนิยาม คําว่าสะสมให้ชัดเจนมากขึ้น
งานนี้จะยากกว่าที่ฉันเคยคิดเอาไว้"
"ถึงคุณปู่ คูณปู่บอกเสมอว่าหลังจากซื้อรองเท้าดีๆ สักคู่
ไม่มีอะไรจะสําคัญไปกว่าการมีอารมณ์ขันแล้ว
ผมมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเรื่องนั้น
ทั้งหมดเริ่มต้นขึ้น ตอนที่ผมไปแปรงฟันในเช้าวันหนึ่ง"
นั่นใช่ซาวครีมรึเปล่า
"มันใช่จริงๆ ด้วย
ดูเหมือนผมจะตกเป็นเหยื่อ ของการหยอกเล่นในค่ายแบบดั้งเดิม
โดยผู้ที่เป็นจอมก่อกวน ไม่ใช่ใครอื่น ชโรเดอร์เอง
ผมไม่มีทางเลือกนอกจากตอบโต้"
ฉันเพิ่งซื้อก่อนมาเข้าค่ายเองนะ
ทําไมใส่ไม่ได้
แฟรงคลินหยอก
"ผมตระหนักว่า ไม่ว่ามันคือการหยอกเล่นแบบอารมณ์ดี...
หรือว่าแค่ทําตัวงี่เง่า..."
"อารมณ์ขันนั้นไม่ใช่แค่สิ่งดีๆ ที่ควรมีไว้
แต่มันคือสิ่งดีๆ ที่ควรแชร์กับเพื่อน"
"หลังจากหารืออย่างยืดยาวจนทําให้เราเข้าใจ
ว่าการสะสมประกอบด้วยอะไรบ้าง
เราก็พร้อมที่จะได้รับเครื่องหมายของเรา
เพื่อแสดงความเคารพต่อสิ่งแวดล้อม เราตัดสินใจที่จะสะสมใบไม้
น่าเสียดายที่ฉันลืมความจริงง่ายๆ ไป"
"ไม่มีนกตัวไหนต้านทานความยั่วยวน ของกองใบไม้สดๆ ได้
กลับไปเริ่มต้นใหม่หมด"
"ถึงคุณป้าแมเรี่ยน ค่ายฤดูร้อนเป็นไปด้วยดี
เพราะความอุตสาหะอย่างมากของหนูค่ะ
กิจกรรมส่วนใหญ่ก็สนุกดี
แต่บางอย่างสนุกกว่าอย่างอื่น"
คลั่งไคล้แสงจันทร์
รอไม่ไหวแล้ว
สําคัญตายแหละ
การนอนดึกเพื่อดูดวงจันทร์งั้นเหรอ
ฉันไม่แน่ใจว่านี่ตรงกับคํานิยามจริงๆ ของกิจกรรมหรือความคลั่งไคล้รึเปล่า
แต่มันคือซูเปอร์มูนนะ ซึ่งเกิดขึ้นเพียงแค่ ตอนดวงจันทร์อยู่ใกล้กับโลกมากที่สุด
เตรียมพร้อมสําหรับความสง่างาม ของความใกล้ชิดท้องฟ้า
ฉันพร้อมแล้ว
"พวกเขาเพิ่มสิ่งที่เรียกว่ากิจกรรมเข้ากับเกม"
"และพวกมันสนุกพอสมควร
แต่รู้สึกเหมือนมันวุ่นวายมาก
สําหรับคืนที่ถูกสร้างมา เพื่อมองดูก้อนหินบนท้องฟ้า"
เย่!
ดูสิทุกคน
"ปรากฏว่าบางอย่างที่ฟังดูเหมือนเสียเวลาเปล่า
อาจพิเศษมาก ถ้าหากให้โอกาสมันนิดนึง"
"หลังเหตุการณ์ใบไม้สดๆ ร้อนๆ
ลูกเสือบีเกิลกับฉันตัดสินใจที่จะสะสมบางอย่าง
ที่เป็นสิ่งที่ล่อใจให้เข้าหาน้อยกว่า
นั่นคือลูกสน
โดยเฉพาะลูกสนที่ดูคล้ายสหรัฐอเมริกา
บิลเจอลูกที่ดูเหมือนมินนิโซตา
แฮร์เรียตเจอยูทาห์ ขณะที่วู้ดสต็อก คอนราด กับโอลิวิเยร์เจอเทกซัส
โอเรกอนและเดลาแวร์ตามลําดับ
ปรากฏว่าสิ่งเดียวที่ลูกสนดูคล้ายคลึง คือลูกสนอีกลูก
พลาดอีกครั้งหนึ่ง"
"ถึงแม่กับพ่อ หนูเขียนจดหมายมาหา เพราะว่าพี่ชายบอกว่าหนูควรจะเขียน
หนูจะเขียนสั้นๆ ค่ะ
เมื่อไม่นานนี้ เพื่อนชาวค่ายกับหนูรู้มาว่า
จะมีคืนฉายหนังให้พวกเราดูกัน"
ฉันหวังว่าหนังจะมีฉากแอ็กชันเยอะๆ นะ
ฉันหวังให้มันเป็นหนังสารคดี
ไม่ได้ข่าวเหรอ
เราจะดูหนังสยองขวัญคลาสสิก "มันมาจากทะเลสาบอวกาศ"
ฉันแน่ใจว่าพวกเขาจะไม่เปิดอะไร ที่น่ากลัวเกินไปให้เราดู
ฉันได้ข่าวว่า ปีนึงพวกเขาเปิดหนังที่มันน่ากลัวมากๆ
เด็กคนนึงยังกลัวที่จะออกไปข้างนอกอยู่เลย
น่าจะสนุก
ฉันไม่เคยดูหนังสยองขวัญมาก่อน
ถ้าเกิดฉันตกใจกลัวล่ะ
นั่นแหละจุดมุ่งหมายของหนัง
"หนูกังวลน่ะค่ะ
ชื่อเสียงในด้านการเป็นคนขี้ขลาด อาจเป็นสิ่งที่ลบล้างได้ยาก
โชคดีที่เพื่อนหนูนาโอมิกับหนู
คิดแผนเพื่อเพิ่มความอดทน ต่อความกลัวของหนูขึ้นมา"
แฮ่!
"หนูพร้อมแล้วค่ะ"
"ปรากฏว่าการกลัวนิดๆ หน่อยๆ ที่จริงอาจจะสนุกมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อทุกคนกลัวมันด้วยกัน"
"โดยรวมแล้ว มันเป็นช่วงเวลาหนึ่งที่ดีที่สุดของฤดูร้อน
ป.ล. กรุณาส่งคุกกี้มา ถ้าจะให้ดีขอรสช็อกโกแลตชิปนะคะ
ด้วยความนับถือ แซลลี่ บราวน์"
"ถึงตอนนี้ความพยายาม ในการสะสมของเราไปไม่ถึงเป้าหมาย
ฉันรู้ว่าของสะสมของเรา ควรเป็นบางอย่างที่พิเศษ
แต่เรายังคงสับสนอยู่ว่าสิ่งนั้นคืออะไร"
"ตอนนั้นเองที่ฉันคิดออก
ฉันตระหนักว่าสิ่งที่เราสะสมได้
หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือสิ่งที่เรากําลังสะสมอยู่แล้ว
มันคือความทรงจํา
เราอาจไม่สามารถเก็บความทรงจํา และควบคุมมัน..."
"แต่เราสามารถเก็บมันไว้ในใจ ตลอดชีวิตที่เหลือของเราได้
และนั่นทําให้ความทรงจําเป็นของสะสม ที่มีคุณค่ามากที่สุด"
(จดหมาย)
"จากค่ายลูกเสือบีเกิล น้องชายที่รักของพี่ สนูปี้"
(สร้างจากการ์ตูนช่องพีนัทส์ โดยชาร์ลส เอ็ม. ชูลซ์)
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี
(ขอบคุณสปาร์กี้ อยู่ในใจของเราเสมอ)