SNOOPY NA OBOZIE
„Wakacyjni przyjaciele”.
Hej, Sally, wybieramy się na plażę. Chcesz dołączyć?
Może później. Na razie szukam Naomi.
Widziałem ją przy telefonie.
Dzięki.
Tak, mamo, szczotkowałam zęby.
No wiem. Będę w domu, zanim się obejrzysz.
Nie wierzę, że obóz się już kończy.
Obóz się już kończy, kończy, kończy.
Sally, pomożesz nam z pożegnalnym banerem?
Pożegnalny baner?
Mam lepsze rzeczy do roboty niż myślenie o tym, że kończy się obóz.
To niewiarygodne.
Będziemy tu, jeśli zmienisz zdanie.
Teraz czas na końcowy szlif.
Kurka.
Charlie Brownie,
jesteś jedyną osobą, jaką znam, która robi kleksy za pomocą pędzla.
Musimy zacząć od nowa!
To ostatnia puszka czerwonej.
Chyba widziałem zapas w obozowym schowku.
Przyniosę.
Hej, Snoopy. A po co ci to wszystko?
Cóż, tak czy siak, miło cię widzieć.
Dobra, gdzie trzymają puszki z farbą?
Chyba nie jestem gotowa na pożegnanie.
Co to jest w ogóle za dziwny obóz?
Uczą nas zabawy, poznawania ludzi,
a potem wszystko, jak za dotknięciem różdżki, nagle się kończy.
W broszurce nie pisali, że potem już nie zobaczysz przyjaciół.
Co za porażka.
Hej, Sally. Co tam?
Właśnie kończymy spotkanie.
Masz może ochotę na spacer?
- Miałam nadzieję, że pogadamy. - Nie mogę.
Pomagam starszemu bratu malować baner.
To fajnie. Chętnie pomogę.
To zajęcie dla spokrewnionych.
Wiesz, jak to jest z banerami.
Zobaczmy. „Rubinowy szlak, pąsowy deser, mistyczny mahoń”.
Kto by pomyślał, że jest tyle nazw na czerwień?
„Stara obora”.
Do licha.
Może przez okno?
Chyba utknęliśmy. Ale nie martw się.
Franklin i Lucy czekają na mnie,
więc pewnie zaraz się tu zjawią.
Myślisz o tym samym co ja?
O lodach?
Bingo.
No i to jest zamek. Do tego zrobiłam go całkiem sama.
Spójrzcie. Majestatyczny, dumny...
samotny, smutny, opuszczony.
Co z tego, że więcej nie zobaczę Naomi?
W mojej okolicy mieszkają inne dzieci,
z którymi się zaprzyjaźnię.
No właśnie. Znajdę sobie nową przyjaciółkę.
Ktoś po nas przyjdzie, prędzej czy później.
Skoro już tu utknęliśmy, musimy to wykorzystać.
Jest tu wiele ciekawych rzeczy.
Hej, znalazłem pudełka ze starymi puzzlami.
Możemy je poukładać.
Całkiem fajnie.
Mogę sobie wyobrazić, że spędzamy w ten sposób czas.
Jasne, mała.
Teraz odrzuć mi piłkę, ale dodaj trochę pieprzu.
Wiesz, kto uwielbia pieprz?
Naomi. Dodawała go do wszystkiego.
Do frytek, jajek, zupy.
Przepraszam.
Mogłabyś oddać mi piłkę?
To chwilę potrwa.
I to niby mam być ja?
Tak. Dwójka przyjaciół grających muzykę.
Naomi też kocha muzykę.
Teraz ty.
Astronauta Brown melduje się u majora Snoopy’ego. Czy mnie słyszysz?
Żeby cieszyć się smakiem kanapki,
nie możesz przejmować się, że ubrudzisz koszulkę.
Naomi kocha koszulki!
Nie byłam pewna, jak wygląda obóz,
ale nigdy nie sądziłam, że powrót do domu będzie taki smutny.
Tak myślałam, że cię tu znajdę.
Gdybym cię nie znała, sądziłabym, że mnie unikasz.
Wybacz mi, Naomi.
Po prostu teraz gdy obóz się kończy,
nie jestem gotowa mierzyć się z faktem,
że nie będziemy się przyjaźnić.
Co? Dlaczego?
Mieszkasz tak daleko.
I jak rozmawiałaś przez telefon, to byłaś taka szczęśliwa.
No i...
Tak, szczęśliwa, że opowiem wszystkim w domu o nowej przyjaciółce.
Dlatego szukałam cię przez cały dzień.
Żebyśmy obiecały sobie przyjaźń na zawsze.
Ale ze mnie kompletny gamoń.
Hej, nie mów tak o mojej przyjaciółce.
To przyjaciółki na zawsze?
Na zawsze.
Wiesz co, Lucy,
nie spędzaliśmy tak czasu. Tylko ty i ja. Jest miło.
I pomyśleć, że to wszystko dzięki pomyłce Charliego.
- Wybacz, Charlie. - Wypadło nam z głowy.
Nie ma sprawy.
Tak właściwie to świetnie się bawiliśmy.
Racja, Snoopy?
Miło było spędzić ten czas razem,
tylko we dwóch.
Ale niestety będziesz musiał wrócić na swój kemping.
PODRĘCZNIK SKAUTINGU DLA BEAGLI
„I ty zostań skautem:
wytrwałość”.
„Jeśli chodzi o skauting,
jasne określenie misji lub zadania to zaledwie pierwszy krok”.
„Liczy się wyłącznie osiągnięcie celu”.
„A to wymaga wytrwałości:
ciągłego wysiłku w obliczu każdej przeszkody.
Czy to deszcz...
skalisty teren...
lub nieoczekiwane”.
„Bo prawdziwy skaut,
zawsze niezłomny,
odkrywa najbardziej odludne miejsca, których nikt wcześniej nie zbadał”.
Cześć, Snoopy.
„Z radością i entuzjazmem doprowadza każde zadanie do końca”.
„Wytrwałość i zaangażowanie przynoszą skautom zasłużoną nagrodę”.
Sierżancie, zaraz koniec obozu. Dobrze się bawiłaś?
Tak. Chociaż myślę, że ten obóz jest przereklamowany.
Jak to?
Było fajnie, fakt,
ale przecież moglibyśmy doświadczać tego wszystkiego w domu.
Cofam, co powiedziałam.
„Ostatni dzień obozu”.
Nie mogę uwierzyć, że to ostatni dzień obozu.
Co będziemy robić? Pływać? Wędkować?
Zabierać flagi? Piec słodkie pianki?
Grać w baseball? Pływać kanu?
Chcę wszystko!
Hej, Snoopy. Wydajesz się być szczęśliwy.
To odznaki, które zdobyliście?
Teraz raczej nie wyrzucą twojego oddziału z organizacji skautów.
Wygląda na to, że dolny róg strony jest zagięty.
Nie chcę być posłańcem złej nowiny, Snoopy,
ale chyba brakuje wam odznaki.
Tutaj jest napisane:
„Niezdobycie minimalnej liczby odznak
spowoduje utratę przez oddział oficjalnego statusu skautów”.
Nie trać nadziei. Wyjeżdżamy dopiero jutro.
Ciągle macie szansę zdobyć tę odznakę.
Uda ci się, Snoopy. Życzę szczęścia.
Bo raczej mu się przyda.
I tak minął kolejny letni obóz.
I po raz kolejny nie osiągnąłem nic znaczącego.
Żadnych wstążek. Żadnych nagród. Nie ma o czym pisać w listach.
A o czym pisałeś do tej pory?
Głównie o pogodzie.
Sądzę, że na obozie wcale nie chodzi o osiągnięcia.
Myślę, że chodzi tu o zdobywanie doświadczeń.
Łatwo ci powiedzieć.
Twoja rzeźba z szyszek zdobyła pierwszą nagrodę,
a mój szyszkowy Joe Shlabotnik nie zdobył nic.
Bo zabrakło ci nieco czasu i nie zdążyłeś go skończyć.
Jest skończony.
To moja wina, bo miałem nadzieję, że będzie inaczej.
Czuję się jak porażka.
Przestań, Chuck.
Nie osiągnąłeś niczego na obozie.
I co z tego?
Uważam, że ogół kładzie zbyt duży nacisk na jednostkowe osiągnięcia.
Masz rację.
Jak mówił Linus: „Na obozie chodzi o zdobywanie doświadczeń”.
A przecież je zdobywałem, prawda?
Prawda?
Wybacz, Chuck. Mówiłeś coś?
Nie słuchałam, bo liczę moje nagrody za pierwsze miejsca.
Co robicie?
Umieszczamy na tablicy zdjęcia ulubionych wspomnień z obozu.
Chcesz pomóc?
Wydaje mi się, że to mnie może rozweselić.
To, kiedy wygrałam wyścig z jajkiem i łyżką.
Nigdy go nie ukończyłem. Stłukłem jajko i łyżkę.
Tu fotka z pucharu w łowieniu.
Zaczepiłem wędką o drzewo.
Pieczenie hot-dogów.
To z dnia robienia koszulek.
Pamiętasz, jak byliśmy na nartach wodnych?
Ta tablica to niezaprzeczalny dowód moich porażek.
Ze smutnej miny
wnioskuję, że raczej nie udało wam się zdobyć tej ostatniej odznaki.
Przykro mi, kumplu.
Jeśli cię to pocieszy, też czuję się jak porażka.
Nie jesteś porażką, Charlie.
To, że nic nie wygrałeś,
nie oznacza, że nic nie osiągnąłeś.
Chuck, kiedy bałam się nurkować, dodawałeś mi otuchy.
Kiedy byłam animatorką, zachęcałeś mnie do bycia sobą.
Nie poddałeś się i zdjąłeś sztandar z drzewa.
Pomogłeś Wróżce znaleźć mnie na obozie.
Przypomniałeś, że najlepsza pizza to ta, którą się dzielisz.
Dla mnie w sumie nic nie zrobiłeś.
Poza tym, że byłeś zawsze, gdy cię potrzebowałam.
Zwycięstwo to tylko chwila.
A nasza wdzięczność będzie wieczna.
Charliemu Brownowi,
za pokazanie nam, że bycie dla innych jest największym osiągnięciem.
Tak!
„Skaut ceni wiele wartości,
ale jedna stoi ponad wszystkimi. Przyjaźń”.
„Przyjaciel sprawia, że dobre dni są lepsze,
a złe znośniejsze”.
„Są radością, inspiracją i darem na zawsze”.
„Dlatego odznaka przyjaźni
jest najwyższym wyróżnieniem, jakie może otrzymać skaut”.
Moje lato w roli młodszego animatora okazało się sukcesem.
Byłaś młodszym animatorem?
Nieoficjalnie.
To, że to wymyśliłam, nie oznacza, że nie było ważne.
Snoopy!
Gratulacje dla twojego oddziału, kumplu.
Nawet przez chwilę w ciebie nie zwątpiłem.
Cóż, widzimy się w domu, Snoopy.
OBÓZ LETNI
TWÓRCA: CHARLES M. SCHULZ
DZIĘKUJEMY, SPARKY. NA ZAWSZE W NASZYCH SERCACH.