KAMP SNOOPY
Goed zo, Snoopy.
Ik moet vast als enige kind ter wereld…
…z'n hond smeergeld betalen om met 'n bal te mogen spelen.
'De zaak Sally.'
Niet te geloven dat het zomerkamp alweer bijna voorbij is.
Hebben jij en je Pupvinders 't leuk gehad?
Er is vast iemand van streek.
Gaat het, Sally?
Wat? Ja, het gaat wel, grote broer.
Niks aan de hand, hoor.
Zo te zien is er wel iets.
Nou, het begon allemaal vanmorgen.
Naomi en ik wilden pannenkoeken…
…bakken.
Da's een goed idee van je, Sally. Alle meisjes zijn er dol op.
Zullen we er blauwe bessen bij doen?
Zeker weten.
En chocolade?
En banaan?
Jelly beans?
En spruitjes?
Misschien niet in pannenkoeken.
Dat was vast heel gezellig.
Dat was het.
Maar waarom huil je dan?
Nou, kijk…
Ik had…
Laat ook maar.
Er is duidelijk meer aan de hand dan Sally ons wil vertellen, Snoopy. Maar wat?
Dat is een groot mysterie.
De wereldberoemde detective?
Goed idee, Snoopy. Als we goed samenwerken…
…komen we er vast wel achter wat Sally dwarszit.
Kom mee.
We moeten wel eerst beslissen waar we naartoe gaan.
Fijn dat je met ons wil praten.
Ik heb begrepen dat jij en Sally vanmorgen samen pannenkoeken hebben gebakken.
Klopt helemaal.
Ik denk niet dat dat echt nodig is.
Ze bevestigt immers het verhaal.
Nu je het zo zegt, er is vanmorgen wel iets vreemds gebeurd.
Het ging zo: we waren aan het ontbijten…
Zulke lekkere pannenkoeken heb ik nog nooit gehad.
Ik ook niet, Lucille. Deze zijn echt het lekkerst.
Nou, mijn vader maakt de lekkerste pannenkoeken van de wereld.
Ik kan 't 'm maar beter zelf vertellen.
Iedereen was het eens: dit was het lekkerste maal van de zomer.
Dat klinkt goed.
Maar je zei daarnet toch dat er iets vreemds gebeurde?
Ja, dat klopt. Het was heel vreemd dat wij 't allemaal met elkaar eens waren.
Dan is er na het ontbijt iets gebeurd waardoor Sally van streek raakte.
Geen idee.
Ik weet alleen dat ze na het ontbijt zei dat ze naar de knutselruimte ging.
Vanwaar dat vreemde kostuum?
Uit enthousiasme.
Ja, Sally was hier.
We hebben samen hele leuke elfenhuisjes geknutseld.
Dat is een te voorbarige conclusie, Snoopy.
Raakte Sally soms van streek omdat het niet wilde lukken, Linus?
Ik weet uit ervaring dat dat kan gebeuren.
Ik vind jouw abstracte boom anders heel sfeervol, Charlie Brown.
Het stelt een eland voor.
De elfenhuisjes waren prachtig…
…zo prachtig…
…dat we besloten ze in het bos te zetten.
Daar staan ze.
Zo te horen ging alles dus goed.
Maar was er dan misschien iets vreemds aan Sally's gedrag?
Nee. Ze noemde me verschillende keren haar 'schattebout'.
Ik weet nog dat ze zei dat ze naar de muziekruimte ging. Heb je daar iets aan?
Natuurlijk zijn dat mijn vingerafdrukken. Het is mijn piano.
Zoals ik al zei…
…Sally kwam langs en zei dat ze een liedje in d'r hoofd had.
Ze vroeg me om 'r op de piano te begeleiden.
Jij speelde en zij zong.
Nee, zo ging het niet.
Dat klinkt heel leuk, Schroeder.
Beethoven is altijd een succes.
Ik kan er geen chocola van maken.
Sally had echt in alle opzichten een leuke dag.
Er klopt iets niet.
Wat is er, Snoopy?
Heb je iets ontdekt?
Dus niet.
Nou, we geven niet op.
Iets maakte Sally van streek. Wij moeten uitzoeken wat…
…al moeten we daarvoor iedere kampeerder op kamp ondervragen.
We hebben iedereen ondervraagd. Na de pannenkoeken, het knutselen en kazooën…
…ging Sally nog zwemmen, at een ijsje en maakte een wandeling.
Als ik dit zo lees…
…had ze het de hele dag ontzettend naar haar zin.
Ik snap er niks van.
Wat heb jij staan?
Heb ik weer.
Sally, Snoopy en ik proberen al de hele dag uit te zoeken…
…wat jou zo van streek heeft gemaakt.
We hebben rondgevraagd, sporen nagelopen…
…maar we weten niet waarom je zo verdrietig bent.
Ik ben niet verdrietig.
Niet?
Ik had een prachtige dag.
Alles was perfect.
Maar waarom huil je dan?
Ik weet het niet.
Ik ben zo blij en gelukkig…
…dat mijn gevoelens niet wisten wat ze met zichzelf aan moeten.
En toen schoot ik vol.
Ik denk dat ik het nu begrijp.
Dat zijn gelukstranen.
Dat zijn de beste.
Maar ze hebben ook wel iets verdrietigs…
…omdat perfecte dagen zoals deze je niet elke dag overkomen.
Maar dat maakt ze juist zo speciaal.
Weet je wat het is met perfecte dagen? Die overkomen je gewoon.
En het is aan ons om ze te waarderen wanneer je ze hebt.
Bedankt, grote broer.
Snoopy, ik denk dat we de zaak van de perfecte dag kunnen afsluiten.
Oké, Moeder Natuur. Nu leg je het er wel heel erg dik bovenop.
PUPVINDERSHANDBOEK
'Ben jij geschikt als Pupvinder? Als de natuur roept.'
Een Pupvinder is 'n expert in het herkennen van geluiden.
Hij herkent de roep van alle dieren in het wild.
Zoals de majestueuze roep van de eland.
Of de angstaanjagende roep van een uil.
Of het vrolijke getjirp van krekels.
Sommige dieren hebben een karakteristiek geluid.
Andere staan juist weer bekend om hun verscheidenheid aan geluiden.
Heb ik weer.
Bah.
Ik kan het niet uitstaan.
Dat zijn de fascinerendste wezens van allemaal.
Waarom heb ik toch geen normale hond?
Daar ben je.
Ik hoorde dat je een camera had…
…en ik wil dat je wat foto's voor me maakt.
'Herinneringsboek.'
Het kamp is alweer bijna afgelopen…
…en ik heb de taak om 'n herinneringsboek samen te stellen.
Het wordt een fotoboek van deze zomer…
…waarin iedereen kan zien hoe leuk we het hebben gehad op kamp.
Het is een zware taak.
Het wordt cultureel erfgoed.
Hé, daar. Wat gaan jullie doen?
We gaan foto's maken van de allerbeste zomerkampherinneringen.
Mijn favoriete kampherinnering was het herlezen van Moby Dick.
Ik herinner me een droom die ik had.
Ik won de World Series en de Super Bowl op dezelfde dag.
Niet slecht.
Ik bedoel herinneringen die met het kamp te maken hebben.
Eerlijk gezegd zijn dat de keren dat we op dit trapje zaten…
…en elkaar verhalen vertelden.
We zoeken alleen naar dingen met wat meer actie.
Let op.
Goeie.
De sfeer is oké, maar…
…het is bijna niet te zien wat er gebeurt door al dat gespetter.
Wat?
Ik hou van de actie, maar kan het misschien iets minder spetterend?
Volgens mij wil ze meer spetters.
Begrepen.
Hoe kan ik nou jullie herinneringen vastleggen als jullie zoveel bewegen?
Weet je, mijn favoriete kampherinnering is waarschijnlijk een wandeling in 't bos.
De schoonheid van de natuur is zo inspirerend.
Wauw, Charlie Brown.
Dat is echt zo saai.
Naar bomen kijken?
Dit schiet niet op zo.
Jij beslist toch niet welke herinneringen belangrijk zijn voor iemand?
Dat is het.
Ik beslis hier welke herinneringen belangrijk zijn.
Goed idee, Charlie Brown.
Het perfecte voorbeeld van 'n fijne kampherinnering is knutselen.
Oké, kom maar op dan.
Dat is niet mijn werk.
Wat is jouw werk dan?
We maken gewoon eerst een paar foto's van dit werk…
…en dan maak ik er een van jou met dat…
…ding.
Oké?
Komt-ie, even lachen.
Lachen.
Hebbes. En weer door.
Je bent nog altijd mijn favoriet hoor, aardappelbig.
Nu vergeten jullie je kanotochtjes over 't meer nooit meer.
Het zou helpen als we nu echt aan het kanoën waren…
…op een meer.
Door de golven krijg je geen scherpe foto.
Lachen en kijk alsof je 't lekkerste ijs proeft wat je ooit hebt gehad.
Waarom alsof?
Het is koude aardappelpuree.
Ziet er beter uit op de foto.
En het smelt niet.
Maar ik heb nooit een beer weggejaagd met een stok.
Het gaat nu niet om wat iemand wel of niet heeft gedaan.
Het gaat om het gevoel dat het oproept.
Waar blijft die beer nou?
Ik kon het berenpak niet vinden. Iets anders lag er niet.
Oeps, pardon. Sorry, ik zag je niet.
We verzinnen wel wat.
Het viel niet mee, maar het is wel gelukt.
Heb je nu genoeg om een herinneringsboek te maken zoals ik je heb uitgelegd?
Dit wordt een succes.
Dit zijn precies de herinneringen die mensen zich willen herinneren…
…en dat hebben ze te danken aan niemand anders dan Lucy van Pelt.
En collega.
Ik kan niet wachten tot jullie het boek zien.
Dan vinden jullie dit de beste zomer aller tijden.
Maar dat vind ik toch al.
Ja, Naomi, maar dan heb je bewijs.
Kom kijken, medekampeerders.
Het herinneringsboek van het zomerkamp van dit jaar is klaar.
Maar dat zijn niet mijn herinneringen.
Geef 's terug.
- Wauw. - Lucy, wat heb je dat mooi…
Lucy?
Het herinneringsboek is dan niet zoals je het had gepland…
…maar ik vind het prachtig.
Zeg dat maar tegen iedereen die me uitlacht.
Maar ze lachen niet om jou, Lucy.
Ze lachen omdat ze zich herinnerden dat ze zo'n lol maakten met elkaar.
En dat is de bedoeling van kamp.
Als je 't mij vraagt…
…is je herinneringsboek dus precies zoals het zou moeten zijn.
- Dat weet ik nog. - Die plons was enorm.
Dit is te gek.
- Prachtig. - Dat ben ik.
Wat een mooie foto.
Dat was zo'n leuke dag.
Lucy, wat een mooi herinneringsboek.
Meen je dat? Vind je het dan mooi?
Wij allemaal.
Dit is het beste herinneringsboek ooit. We hebben het allemaal voor je getekend.
Bedankt.
En jij ook bedankt, Snoopy.
Zonder jou was me dit nooit gelukt.
Je…
Je bent een brave hond.
Goed gedaan, Lucy.
Snoopy. Hebben jij en je Pupvinders een fijne zomer gehad in de natuur?
Ik ook, maatje.
Ik denk dat we moeten gaan.
Je weet dat ze de verkeerde kant op gaan, toch?
NAAR DE PEANUTS-STRIPS
Vertaling: Inge van Bakel
BEDANKT, SPARKY. VOOR ALTIJD IN ONS HART.