xΠεράστε.
Γνώρισα έναν θαυμάσιο νεαρό.
Χαίρομαι που διατηρείς την ωραία ζωτικότητά σου.
Έλαβες το γράμμα μου;
Ναι.
Θα είμαι στις Βερσαλίες αύριο, εκεί θα αποφασιστεί η μοίρα σου.
Με τον αγαπημένο σας Ζερκούρ;
Ήταν σκέτο θέατρο.
Ο Ζερκούρ κι ο Καστελέ έχουν εξασφαλίσει την απόφαση του βασιλιά.
Θα σου πάρουν τον τίτλο και την περιουσία.
Αν η τελική πράξη έχει κριθεί, η παράσταση θα είναι μέτρια.
Έστω κι αν ο ρόλος της μάρτυρα-έκπληξη
και ιδανικής προδότριας σας ταιριάζει.
Ιζαμπέλ, θέλω να σε βοηθήσω. Πάρε αυτά.
Χρήματα; Εκεί κατάντησε η ωραία φιλία μας;
Εμπιστεύσου με. Φύγε για το Λονδίνο όσο πιο γρήγορα μπορείς.
-Γιατί; -Θα πάω στις Βερσαλίες.
Αδύνατον.
Θα υπερασπιστώ τον εαυτό μου.
Θα 'πρεπε να ξέρετε και να μη με υποτιμήσετε.
Συνεχίστε.
Φύγε σήμερα για το Λονδίνο.
Έχω πολύτιμους φίλους που θα...
"Λαίδη Ιζαμπέλ..."
Θα βοηθήσουν να τακτοποιηθείς.
-Πότε να σας ξεπληρώσω; -Ποτέ.
-Είσαι ελεύθερη. -Ευχαριστώ.
Κυρία μου.
Πεινώ πολύ.
Ήρθε η κυρία ντε Βολάνζ.
Μαζί με δικαστικό επιμελητή.
Καλώς. Ας περάσουν.
Δεν ζήτησαν να σας δουν.
Καλημέρα.
Κυρία μου. Δεν ήθελα να διακόψω το φαγητό σου.
Μαρκησία να με λες, παρακαλώ.
-Τι κάνετε; -Καταγραφή.
Ξέρεις πόσο αγαπούσα τον αδερφό μου.
Το κάστρο μού θυμίζει εκείνον.
Δεν θα σου επιτρέψω να κάνεις επιδρομή στο σπίτι
πριν φύγεις οριστικά.
Είμαι η μαρκησία ντε Μερτέιγ και ως τέτοια θα πεθάνω.
Ως πόρνη θα πεθάνεις.
Έτσι όπως γεννήθηκες κι έτσι όπως έζησες.
Πώς μπόρεσες να χειραγωγήσεις τη Σεσίλ μου, το κοριτσάκι μου;
Ο κόμης ντε Ζερκούρ θα σε εκθέσει ενώπιον του αγαθού βασιλέα μας.
Δεν παντρεύτηκες ποτέ τον μαρκήσιο ντε Μερτέιγ.
Εκμεταλλεύτηκες απλώς την καλοσύνη και τη γενναιοδωρία ενός ηλικιωμένου.
Ο αδερφός μου ήταν ένας ανώμαλος που μου φέρθηκε σαν να 'μουν κρέας.
Τον παντρεύτηκα και αξίζω καθετί που είναι εδώ μέσα.
Είσαι τρελή.
Συνεχίστε.
Κυρία;
Ήρθα να σας αποχαιρετήσω. Έμαθα ότι πάτε στις Βερσαλίες.
Και για να μιλήσουμε για τη Σεσίλ;
Δεν είναι με τη μητέρα της ούτε με τη μαρκησία,
που αρνήθηκε να με δει.
Αν ξέρετε πού είναι, σας ικετεύω...
Αλίμονο.
Λυπάμαι, δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Δεν καταλαβαίνω.
Μου είπαν πως η μαρκησία έχει δυσκολίες.
Μπορούσα να τη βοηθήσω.
Επέλεξε έναν άλλο δρόμο.
Αλλά όπως κι εσύ,
έχω μια πικρή γεύση στο στόμα.
Νόμιζα πως ήταν δική μου.
Η Ιζαμπέλ φλέγεται από οργή και δεν θα πέσει χωρίς μάχη.
Το πρόσωπό σας φαίνεται μελαγχολικό.
Φύγε, νεαρέ.
Κυρία, σας απαγορεύω.
-Μου απαγορεύεις; -Ναι.
Σας απαγορεύω να μη βλέπετε τον εαυτό σας όπως εγώ.
Δείτε τον εαυτό σας.
Αυτή η γυναίκα...
Είναι φτιαγμένη για μετάνοια;
Αν σε άκουγε η Σεσίλ να μου μιλάς τόσο ελεύθερα,
θα ήταν περήφανη για σένα.
Με συγχωρείτε.
-Κυρία, νιώθω... -Αρκετά!
Με συγχωρείτε.
-Σκέφτομαι τη Σεσίλ... -Δεν είναι εδώ.
Ξέρετε πού είναι;
Ξέρω τα πάντα για τον ανιψιό μου.
Φύγε.
-Ετοιμάστε το άλογό μου. Θα βγω. -Μάλιστα.
Υποκόμη, έπρεπε να σε δω επειγόντως. Έλα μαζί μου στις Βερσαλίες.
Συγγνώμη που ήρθα απροειδοποίητα.
Αγαπητέ υποκόμη, πώς είσαι;
Η κατάστασή μου είναι πολύ σοβαρή. Καταστράφηκα, ταπεινώθηκα.
Αγαπητέ μου υποκόμη...
Η ζωή μου είναι στα χέρια σου. Σε ικετεύω, έλα μαζί μου.
Μόνο αν είσαι παρών θα με ακούσουν.
-Γεια σου, Σεσίλ. -Κυρία.
Είχα μια φρικτή συζήτηση με τη θεία σου.
Το ξέρω.
Έχει δίκιο. Μόνη στις Βερσαλίες θα είμαι αβοήθητη.
Πάμε μαζί.
Θα χάσω τίτλο και περιουσία.
Προτιμώ να πεθάνω παρά να χάσεις τα πάντα.
Θα με βοηθήσεις, λοιπόν;
Εγώ; Να ικετέψω για τη ζωή τη δική μου και της φίλης μου;
Όχι θυσιάζοντας τη φήμη μου, σίγουρα όχι.
Είσαι άντρας, και μάλιστα υποκόμης.
Σίγουρα θα σε ακούσει ο βασιλιάς.
Όχι.
Είμαι τυχερός που γεννήθηκα άντρας, υποκόμης
κι ανιψιός της καλής μου θείας που με προσέχει.
Εκείνη θα γλιτώσει.
Η θέση σου είναι πιο δύσκολη, συμφωνώ.
Θα ήθελα να σε βοηθήσω.
Αλλά πώς;
Σε ξέρω, υποκόμη.
Τώρα που είμαστε μόνοι, σταμάτα τα παιχνίδια και πες τι θες.
Τα πάντα.
Εσένα, το χέρι σου.
Είναι ειρωνικό, αλλά έτσι είναι.
Η σωτηρία σου θα έρθει από την εκκλησία
ή, πιο συγκεκριμένα, από έναν φίλο μου καρδινάλιο.
Έχει τη δύναμη να μας παντρέψει ξανά.
Αυτό θα ακυρώσει τον πρώτο γάμο μας.
Μέχρι κι ο βασιλιάς θα αναγκαστεί να το εγκρίνει.
Θα με συγχωρέσεις αν δεν γονατίσω.
Ξέρεις ότι είσαι ήδη δική μου.
Σε παντρεύομαι και σου χαρίζομαι ξανά.
Ταιριαστό τέλος στην ιστορία μας.
Έχω αρχίσει ήδη να το γράφω. Θα ήθελα τη γνώμη σου.
Αυτή είναι η ιστορία σου;
"Έτοιμη να παντρευτεί τον άντρα που περιγράφει ως θεϊκό,
η ηρωίδα λέει πως είναι ερωτευμένη, καίγεται από ντροπή..."
Είναι λίγο στημένο.
Η λογοτεχνία ομορφαίνει την πραγματικότητα.
Της δίνει ενδιαφέρον.
-Πρόσεχε! -Βαλμόν.
Σταμάτα, σε παρακαλώ!
Όταν τον υπερασπίζεσαι, θέλω πιο πολύ να τον σκοτώσω.
Δώσε μου το όπλο σου.
Δεν ξέρω τι ρόλο παίξατε στη δυστυχία μου, μα...
Εγώ πρέπει να πληρώσω.
Έσπρωξα τη Σεσίλ προς τα εκεί για να εκπαιδευτεί.
Τώρα είναι ελεύθερη.
Δεν έχει λόγο να ντρέπεται.
Ειδικά όχι μπροστά σε έναν ανόητο.
Ρίξε.
Εμπρός, ρίξε.
Ρίξε!
Ιζαμπέλ.
-Δώσε μου το όπλο. -Όχι.
Σεσίλ, σ' αγαπώ. Μόνο αυτό έχω.
Στην αρχή νόμιζα
ότι αγάπη σήμαινε να σε αποδεχτώ όπως ήσουν, όχι όπως σε ονειρευόμουν.
Να μη σε έχω δική μου, αλλά να σε συνοδεύω, να σε αγαπώ.
Να μην ανήκω σε καμία και να το χαίρομαι.
Να είμαι ελεύθερος σαν εσένα.
Έτσι θα με αγαπούσες.
Αλλά όχι.
Όχι βέβαια.
Το μυαλό μου τα λέει αυτά.
Μα το κορμί μου ουρλιάζει πως σε αγαπώ αληθινά.
Και υγιώς. Και όμορφα.
Γιατί, λοιπόν, νιώθω τόσο μόνος και χαμένος;
Ιππότη...
-Κι αν ο Ντανσενί είχε δίκιο; -Αυτός ο ανόητος;
Αυτός ο ανόητος είναι τώρα με τη γυναίκα που αγαπά.
Τόσο πολύ φοβάσαι;
Τι πράγμα;
Δεν μ' ακούς.
Έλα.
Είναι η ζωή μου. Κι είναι δική σου.
Σου δείχνω ποιος είμαι.
-Εδώ; -Διάβασέ τα.
Δεν έχω τίποτα να κρύψω.
Σε αφήνω. Με την ησυχία σου.
Θες να πιστέψω πως έγινες άλλος;
Αποπλάνησα μια γυναίκα
παντρεμένη με έναν από τους πιο ισχυρούς άντρες,
μα εδώ υπάρχουν αρκετά να με σκοτώσουν.
Η απερισκεψία μου σε εκπλήσσει;
Βλέπεις, με έκανες κορόιδο.
Αυτόν τον ρόλο είχες επιλέξει όταν ήρθες να με βρεις.
Δεν βλέπεις διαφορά ανάμεσα σ' εμένα τότε
και σ' εμένα τώρα εξαιτίας σου;
Τι κάνεις;
Θέλω να ζεστάνω την καρδιά σου.
Δεν είναι πολύ αργά.
Πρέπει να πιστέψεις ότι μπορώ ν' αλλάξω κι εγώ.
Μείνε απόψε.
Παντρέψου με.
Ναι.
Σεσίλ;
Είσαι καλά;
Τι έγινε μ' εσένα και τον Βαλμόν;
-Θα μου πεις; -Σε παρακαλώ.
Χωρίς ψέματα, θέλω την αλήθεια.
Πόσες φορές έκανες έρωτα μαζί του; Πόσες;
Αγαπημένη μου θεία, το παιχνίδι τελειώνει.
Έχω κερδίσει.
Απόψε θα έρθει η Ιζαμπέλ κι αύριο θα με παντρευτεί.
Δεν έχει επιλογή...
Η Ιζαμπέλ έχασε,
αλλά αυτό ήταν αναγκαίο...
για να τη σώσω,
για να πω επιτέλους
αυτό που τόσο καιρό κρατούσα. Την αγαπώ.
ΤΗΝ ΑΓΑΠΩ
Πάλι θα παίξω κακό ρόλο.
Τι είναι αυτά που λες;
Το γράμμα το έγραψες για εκείνη;
Για τη θεία σου ή για μένα;
Για να σφραγίσεις αυτόν τον γάμο
που θα είναι ο θρίαμβός σου;
Ήξερες ότι θα έρθω.
Ήξερες ότι σε χρειαζόμουν.
Ετοίμασες το τελικό χτύπημα, είναι απολύτως λογικό...
Σε έκανα τέρας.
Σ' αφήνω, φίλε μου.
Πρέπει να πάω στις Βερσαλίες.
Αγαπητέ Βαλμόν, σπουδαίε μου, αιώνια αγαπημένε μου.
Μέχρι τότε είχα δει τις Βερσαλίες μόνο σε γκραβούρες.
Μα δεν έπρεπε να συγκινηθώ.
Με τη θεία σου μου υποσχεθήκατε τα χειρότερα.
Ήμουν απελπισμένη. Η αναίδειά μου χειροτέρεψε τα πάντα.
Μα δεν φοβόμουν.
Ίσως απολάμβανα τα τελευταία μου ελεύθερα βήματα.
Μα τόλμησα να κοιτάξω τον σπουδαίο βασιλιά.
Μεγαλειότατε.
Πήγαινα στο ικρίωμα έτοιμη για το τέλος μου.
Είχα ενώπιόν μου έναν άντρα
ίδιο με τους υπόλοιπους.
Ήταν εκεί η θεία σου, σε έναν φρικτό ρόλο που δεν της ταίριαζε.
Εκείνη μου δίδαξε να μην ανοίγω την καρδιά μου.
Εκείνη με έκανε ό,τι είμαι.
Σε αυτήν τη συγκέντρωση απατεώνων ταίριαζα ιδανικά.
Και φορούσα, ίσως για τελευταία φορά,
το κοστούμι της μαρκησίας ντε Μερτέιγ,
της ερωτευμένης συζύγου ενός σπουδαίου πολεμιστή
που έλαμπε πέρα από τον Ατλαντικό.
Κυρία μου, αναγνωρίζω σε εσάς αρετές που εκτιμώ.
Θάρρος, χωρίς το οποίο δεν θα ερχόσασταν στις Βερσαλίες.
Πάθος, αυτήν την ωμή δύναμη
που, αν διοχετευτεί σε έναν ενάρετο αγώνα,
εμπνέει κι αποκαλύπτει την πιο θλιμμένη ψυχή.
Και τελευταίο...
αλλά εξίσου σπουδαίο.
Σ' εσάς διακρίνω την πιο προσηνή ποιότητα.
Την ειλικρίνεια.
Ευχαριστώ που ήρθατε σ' εμένα,
μαρκησία Ιζαμπέλ ντε Μερτέιγ.
Αγάπη μου, θα ήθελα να σου γράψω εδώ
ότι εκείνη τη στιγμή έγινα σημαντική
κι έσωσα τον τίτλο μου,
πείθοντας τον βασιλιά να με κάνει ισάξια των υπουργών του,
όργανο της θέλησής του.
Μα αυτό που είδα στα μάτια εκείνου του άντρα, του σπουδαίου βασιλιά,
μου φάνηκε πολύ πιο οικείο.
Πρίγκιπας ή σκλάβος, κάθε άντρας είναι ίδιος μπρος στην επιθυμία.
Την επομένη, μια οικονόμος ήρθε να μου εξηγήσει
με αξιοπρόσεκτη λεπτομέρεια τον ρόλο που ήταν πια δικός μου.
Ως πρώτη εταίρα του Μεγαλειοτάτου, έπρεπε να μάθω τα πάντα για εκείνον.
Τις συνήθειές του και τις μεγαλύτερες επιθυμίες του.
Ο βασιλιάς δεν θα βαριόταν πια.
Αγάπη μου...
σκέφτομαι ξανά και ξανά τη νύχτα που περάσαμε μαζί.
Θέλω επίσης να σου γράψω πόσο πολύ μου λείπεις.
Μα σου λέω ξανά και ξανά
σε αυτά τα γράμματα που δεν μπορείς να διαβάσεις πια
ότι έχω πάρει όρκο ειλικρίνειας.
Η αλήθεια είναι πως ο θάνατός σου με γεμίζει και με ρημάζει.
Δεν θα με προδώσεις ποτέ.
ΒΑΛΜΟΝ
Αγάπη μου, ήμουν η πιο κακιά από τους δυο μας,
κι αυτό μου ταιριάζει.
Γιατί μου δίνει δύναμη να επιβιώσω.
Για πάντα ανελέητη.
Για πάντα απροσπέλαστη.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού Iyuno