Girin.
Harika bir genç adamla tanıştım.
Güzel canlılığınızı koruduğunuzu gördüğüme sevindim.
Mektubumu aldınız mı?
Evet.
Yarın Versay'da olacağım, kaderiniz orada belirlenecek.
Sevgili Gercourt'unuzla mı?
Sadece rol yapıyordum.
Gercourt ve Castellet zaten Kral'ın kararını kesinleştirdi.
Unvanınız ve mal varlığınız elinizden alınacak.
Son perde netleştiyse şov ortalama bir hadise olacaktır.
Öyle olsa da, bu oyunda sürpriz şahit
ve mükemmel hain rolü size yakışıyor.
Isabelle, yardım etmek istiyorum Bunu al.
Para mı? Arkadaşlığımız buna mı indirgendi?
Bana güvenmelisin. Olabildiğince hızlı Londra'ya gitmelisin.
-Ama neden? -Versay'a gideceğim.
Bu imkânsız.
Kendimi savunmam lazım.
Şu anda dek beni hafife almaman gerektiğini çok iyi biliyordun.
Devam etmelisin.
Bugün Londra için yola çık.
Sana yardım edecek dostlarım...
"Leydi Isabelle..."
Bu oraya yerleşmeni sağlar.
-Ne zaman geri ödeyeyim? -Asla.
-Özgürsün. -Teşekkürler.
Madam.
Açlıktan ölüyorum.
Madam de Volanges geldi Madam.
Ona bir icra memuru eşlik ediyor.
Pekâlâ. İçeri alın.
Ama sizi görmeyi istemediler.
Merhaba.
Madam. Yemeğinizi bölmek istemedim.
Madam Markiz, lütfen.
-Ne yapıyorsunuz? -Bir envanter.
Abimi ne kadar sevdiğimi biliyorsunuz.
Bu şato bana onu hatırlatıyor.
Yani, buradan sonsuza dek ayrılmadan önce bu evi talan etmenize
izin veremeyeceğimi anlarsınız.
Ben Markiz de Merteuil'im, Markiz de Merteuil olarak öleceğim.
Fahişe olarak öleceksiniz.
Doğduğunuz gibi ve her zaman yaşadığınız gibi.
Küçük Cécile'im, narin çocuğum, kontrolünüz altına nasıl girdi?
Kont de Gercourt sizi Kralımızın önünde ifşa edecek.
Marki de Merteuil ile hiç evlenmediniz.
Yaşlı bir adamın nezaketini ve cömertliğini suistimal ettiniz.
Abiniz, bana bir et parçası gibi davranan yaşlı bir sapıktı.
Daha önce evlendim ve bu şatodaki her pisliği hak ediyorum.
Delisiniz.
Devam edin.
Madam?
Veda etmeye geldim. Versay'a gideceğinizi duydum.
Vedalaşıp belki de Cécile'den bahsetmek için mi?
Cécile ne annesiyle ne de beni görmeyi reddeden
Markiz de Merteuil'le birlikte.
Nerede olduğunu biliyorsanız, yalvarırım...
Maalesef.
Üzgünüm. Size yardımcı olamam.
Anlamıyorum.
Markiz de Merteuil'in başının dertte olduğu söylendi.
Ona yardım edebilirdim.
Farklı bir yol seçti.
Ama sizin gibi
benim de ağzımda acı bir tat var.
Onun benim olduğunu sanıyordum.
Isabelle öfkeden kuduruyor ve mücadele etmeden ölmeyecek.
Yüzünüz melankoliyle örtülü gibi.
Hadi bakalım genç adam.
Hanımefendi, size yasaklıyorum.
-Bana yasaklıyor musunuz? -Evet, size yasaklıyorum.
Kendinizi benim sizi gördüğüm gibi görmemenizi yasaklıyorum.
Kendinize bir bakın.
Bu kadın...
Pişmanlık için mi yaratılmış?
Cécile benimle bu kadar rahat konuştuğunuzu duyabilseydi...
Sizinle gurur duyardı.
Affedersiniz.
-Hanımefendi, gerçekten... -Yeter!
Affedersiniz, Madam.
-Cécile'i düşünüyorum, yani... -O burada değil.
Nerede, biliyor musunuz?
Yeğenimin hayatıyla ilgili her şeyi biliyorum.
Çık dışarı.
-Atlarımı hazırlayın, çıkıyorum. -Evet, Madam.
Sevgili Vikont, acilen seni görmem gerekiyordu. Benimle Versay'a gel.
Habersiz geldiğim için özür dilerim.
Sevgili Vikont, nasılsınız?
Durumum son derece ciddi. Yıkıldım, aşağılandım, mahvoldum.
Sevgili Vikontum...
Hayatım sizin ellerinde.
Yalvarırım, benimle Versay'a gelin.
Sadece sizin varlığınız sesimi duyurmama izin verecek.
-Merhaba Cécile. -Madam.
Teyzenizle korkunç bir konuşma yaptım.
Biliyorum.
Haklı. Versay'da tek başıma, çaresiz kalırım.
Birlikte gidelim.
Unvanımı, varlığımı kaybetmek...
Kaybettiğinizi hayal etmektense ölmeyi yeğlerim.
Yani yardım etmek mi istiyorsunuz?
Krala hayatım için ve en yakın dostumun hayatı için yalvarayım mı?
İtibarımı feda ederek değil, hayır, kesinlikle hayır.
Bir erkeksiniz, hem de bir vikont.
Eminim Kral sizi dinler.
Hayır.
Erkek, Vikont ve bana melek gibi bakan teyzemin
yeğeni olarak doğduğun için şanslıyım.
Bu yüzden kurtulacağım.
Sizin durumunuz daha hassas, katılıyorum.
Yardım etmeyi çok isterim.
Ama nasıl?
Sizi tanıyorum Vikont.
Artık yalnızız, oyun oynamayı bırakın, isteğinizi açıkça söyleyin.
Her şeyi.
Seni, birlikteliğini.
İronik ama durum bu.
Kurtuluşun Kilise'den,
daha doğrusu bana iyilik borcu olan arkadaşım, bir Kardinal'den gelecek.
Bizi tekrar evlendirme gücüne sahip.
Bu, ilk birlikteliğimizi geçersiz kılar.
Kral bile buna itiraz edemez.
Elini istemek için diz çökmezsem beni affet.
Benim kadar biliyorsun ki, zaten benimsin.
Evlenerek kendimi size ikinci kez veririm.
Hikâyemize yakışır bir son olurdu.
Aslında yazmaya başladım bile, fikrini almak isterim.
Bu sizin hikâyeniz mi?
Mükemmel ve yüce diye tanımladığı adamla evlenmeye hazır olan kahraman
âşık olduğunu, zevk ve utançla yanıp tutuştuğunu söylüyor...
Elbette, biraz düzenlendi.
Edebiyat, gerçeği daha güzel bir şeye dönüştürmeli.
Daha ilginç kılmak için.
-Dikkatli ol! -Valmont.
Şövalye, dur lütfen!
Savunduğunuzu görmek piçi daha da vurmak istiyorum.
Silahını ver bana... Şövalye...
Talihsizliğimdeki rolünüzü bilmesem de Madam...
Bedel ödeyecek biri varsa o da benim.
Cécile'i eğitimini tamamlaması için bu yöne ben ittim.
Artık özgür bir kadın.
Utanacak hiçbir şeyi yok.
Hele ki senin gibi bir aptalın önünde.
Ateş et.
Hadi, ateş et.
Ateş et!
Isabelle.
-Silahı bana ver. -Hayır, Matmazel.
Cécile, seni seviyorum. Sahip olduğum tek şey bu.
İlk başta düşündüm ki...
Seni sevmek, seni hayal ettiğim gibi değil, sen olarak kabul etmekti...
Sana sahip olmak değil, eşlik etmek, seni elimden geldiğince sevmek.
Kimseye ait olmadan zevk almam gerektiğini düşündüm.
Senin kadar özgür olmayı öğrenecektim.
Böylece beni severdin.
Ama hayır.
Elbette hayır, Matmazel...
Aklım böyle düşün diyor.
Ama vücudum bana seni sevme şeklim gerçek diye bağırıyor.
Sağlıklı ve güzel de.
Peki neden bu kadar yalnız ve kaybolmuş hissediyorum?
Şövalye...
-Ya Danceny haklıysa? -Bu ahmak mı?
Bu ahmak şu anda burada, sevdiği ve onu seven kadınla.
Bu kadar mı korkuyorsun?
Neyden?
Beni dinlemiyorsunuz.
Gel.
Bu benim hayatım. Ve sizin de hayatınız.
Gerçekte kimim, gösteriyorum.
-Peki ya burada? -Lütfen okuyun.
Gizleyecek hiçbir şeyim yok.
Sizi bırakayım. Acele etmeyin.
Dönüştüğünüze mi inanayım?
Bu krallıktaki
en güçlü adamlarla evli kadınları baştan çıkardım,
burada beni bin kere öldürtecek kadar çok şey var.
Pervasızlığım sizi şaşırtıyor mu?
Görüyorsunuz. Beni aptala çevirdiniz.
Benimle tanışmaya geldiğinizde zaten seçtiğiniz rol buydu.
Sayenizde o zamanki hâlimle şimdiki hâlim arasındaki farkı
gerçekten görmüyor musunuz?
Ne yapıyorsunuz?
İçinizi ısıtmak istiyorum.
Henüz çok geç değil.
Benim de değişebileceğime inanmanız gerek.
Bu gece kal.
Benimle evlen.
Evet.
Cécile?
İyi misin?
Valmont'la aranızda ne oldu?
-Bana anlatacak mısın? -Lütfen.
Bana yalan söyleme, gerçeği istiyorum.
Onunla kaç kere yattın? Kaç kere?
Sevgili teyzem, oyun sona erdi
ve ben kazandım.
Bu gece Isabelle gelecek, ve yarın benimle evlenecek.
Başka seçeneği yok...
Isabelle kaybetti,
ama mutlu olabilmemiz için...
...onu kurtarmak için gereken buydu...
İçimde tuttuğum
o basit kelimeleri sonunda söyleyebilmem için de, onu seviyorum.
Yine kötü rolü üstleneceğim.
Neyden bahsediyorsun?
Bu mektubu onun için mi yazdın?
Teyzen için mi? Yoksa bana mı?
En mükemmel zaferin olacak bu düğünü
daha da kesinleştirmek için mi?
Geleceğimi biliyordun.
Sana ihtiyacım olduğunu biliyordun.
Son darbeyi hazırladın, bu gayet makul...
Seni bir canavara dönüştürdüm.
Seni bırakacağım dostum.
Versay'a gitmem gerek.
Sevgili Valmont, benim büyük Valmont'um, ebedî Valmont'um.
O zamana kadar Versay'ı sadece birkaç soluk gravürün arasından görmüştüm.
Duygularımı zor tuttum.
Sen ve teyzen bana en kötüsünü vaat etmiştiniz.
Durumum umutsuzdu. Küstahlığım durumu daha da kötüleştirdi.
Ama korkmuyordum.
Belki de özgür bir kadın olarak son adımlarımın tadını çıkarıyordum.
Büyük kralın gözlerine bakmaya cesaret ettim.
Majesteleri.
Sonsuzluğumdan emin bir şekilde darağacına gidiyordum.
Karşımdaki diğerlerinden farkı olmayan,
sıradan bir adamdı.
Teyzen oradaydı, ona hiç yakışmayan uğursuz bir rolde.
Bana kalbimi asla açmamayı öğreten oydu.
Olmasaydı, ben olmazdım.
Bu büyük sahtekârlar balosuna mükemmel uyum sağladım.
Ve belki de son kez,
krallığa hizmet eden büyük bir savaşçının
âşık karısı Markiz de Merteuil
kostümümü giyiyordum.
Madam, sizde kalbime dokunan erdemler görüyorum.
Cesaret, ki o olmasaydı Versay'a asla gelmeye cesaret edemezdiniz.
Tutku, o ham güç,
adil ve asil bir amaca yönlendirildiğinde,
en kederli ruhlara bile ilham olup ortaya çıkaran bir titreşim sağlar.
Sonuncusu
fakat en önemlisi...
Sizde niteliklerin en zarifini görüyorum.
Samimiyet.
Bana geldiğiniz için teşekkürler,
Madam Markiz, Isabelle de Merteuil.
Sevgilim, söylemek isterim ki, o anda
krallık için vazgeçilmez olduğumu,
Kral'ı beni
vezirleriyle eşit, iradesinin bir aracı yapmaya ikna ederek
unvanımı kurtardığımı anladım.
Ama Tanrı'nın lütfuyla kral olan bu adamın gözlerinde gördüğüm şey,
bana çok daha tanıdık geldi.
Prens veya köle, arzu söz konusu olduğunda tüm insanlar eşittir.
Ertesi gün, bir kâhya gelip,
üstleneceğim rolü olağanüstü bir titizlik ve kesinlikle bana açıkladı.
Majestelerinin ilk metresi olarak, hakkında her şeyi öğrenmem gerekecek.
Küçük alışkanlıkları yanı sıra büyük iştahlarını da.
Kral artık sıkılmayacak.
Aşkım...
Birlikte geçirdiğimiz geceyi tekrar tekrar düşünüyorum.
Aşkım, sana seni ne kadar özlediğimi de söylemek isterim.
Ama tekrar tekrar söylediğim gibi,
artık okuyamayacağın bu mektuplarda,
mutlak bir samimiyet yemini ettim.
Ölümün beni mahvettiği kadar
tatmin de ediyor.
Bana asla ihanet etmeyeceksin.
VALMONT
Aşkım, ikimizden daha zalim olan ben olurdum
ve bu bana yakışır.
Çünkü bana hayatta kalmak için ihtiyacım olan gücü veriyor.
Sonsuza dek acımasız.
Ve sonsuza dek ulaşılmaz.
Tercüme: Odelli Kartarı Iyuno