WIĘZIENIE FUCHU, ROK 2005
Smok! Smok!
Chciałem być „smokiem”.
KAZUMA – KIEROWCA
SIEROCINIEC SŁONECZNIK
ROK 1995
KAMUROCHŌ, ROK 1995
Z drogi!
Jedziemy!
Miho?
Już prawie są. Wszystko w porządku?
Krew mi buzuje.
Uspokój się.
Zaufaj mi.
YUMI – CZUJKA
Damy radę, prawda?
MIHO – KRADZIEŻ
Damy. Pójdzie zgodnie z planem.
Nishiki, gotówka jest w drodze. Nie panikuj.
NISHIKI – PROWOKATOR
Uda się.
- I jak? - Z Higashi-Nakano?
Tak jest.
Z drogi!
Przynęta jest o czasie.
Przyjęłam.
Przyjąłem.
Ogień! Ewakuować budynek!
Tylko spokojnie!
Co się dzieje?
- Szybko! - Ruchy!
Mamy pożar, proszę opuścić budynek!
- Zamknij. - Tak jest.
Co się dzieje?
Ruszać się!
Idźcie przed siebie!
Szybciej!
Nie zatrzymujcie się!
Zostaw to mnie. Idź.
Liczę na ciebie!
Idź!
Mam klucze.
Mamy 20 motocyklistów w Kamurochō...
- Gliny będą za pięć minut. - Jasne.
Przyjęłam.
Dalej!
Motocykliści o czasie. Jedziemy!
- Dobra. - Dobra.
- Łyknęli przynętę. - Przyjęłam.
Gdzie Kazuma?
- Powinien już być. - Prawie na miejscu.
Radiowozy odjeżdżają.
- Przyjęłam. - Przyjąłem.
- Miho! - Yumi!
- Było blisko. - Nic mi nie jest.
- Zaraz będę. - Przyjęłam.
Bez jaj.
Skąd to masz?
Przestań!
Dość!
Jesteś tu?
Spóźniłeś się!
Kazu!
Czekaj!
Serio, skąd to masz? Czekaj!
To Kamurochō.
Czas się pożegnać.
Chyba z tobą, dziadek.
Zabolało.
Rany. Na razie!
Kazuma, co ty robisz?
Pospiesz się!
Może się obudzić.
Jest.
Po heblach!
Stać!
Kogo ja oszukuję?
YAKUZA
Jak poszło?
Co?
Rozbiliśmy bank!
- I co? - Ciszej.
- Mówiłem. - Tak.
Mówcie ciszej!
Wreszcie możemy się od niego odciąć. Nie będzie nami pomiatać.
Ciągle tylko dyscyplina. Ograniczał nas.
Mamy tu mieszkać do końca życia?
- Bez żartów. - Właśnie.
Nie waż się mówić źle o ojcu, bracie.
Nie jest naszym ojcem. Jest nikim.
Wreszcie możemy odejść.
Wyjedźmy z samego rana.
Dołączysz do nas, Kazuma?
Wyruszmy razem.
Zostać tu i pracować. Absurd!
Wszystko rano przygotuję.
Jedźcie pierwszym autobusem.
Na pewno sobie poradzisz?
- I potem dołączysz? - Pewnie.
Trzeba się pożegnać z dziećmi.
Wydostaniemy się spod buta tego palanta Kazamy.
W końcu będziemy wolni.
Wolność, co?
Jesteśmy wolni!
- Wolni! - Wolni!
- Głuptas. - Już świta.
Prześpijcie się.
Hej.
Ale nawalone.
Kazuma, dokąd idziesz?
Cześć, Hina.
Jadłaś śniadanie?
Dinozaurowe naleśniki.
- Dinozaurowe? - A ja ogrowe!
Kazu!
Sio.
- Przestań. - Jeszcze!
Komu dokładkę?
Co ty wyprawiasz?
A tobie co? Pomóż nam.
Autobus odjechał wieki temu!
- Mówiłem, że pojadę. - Cholera!
Im nie pasowało.
Pojedziemy po śniadaniu.
- Wszyscy byli głodni. - Kazuma, co jest?
- Kazuma, chodź. - Dalej!
- Zbieraj się. - Co się stało?
- Idziemy! - Co jest?
Co się dzieje?
Miho, zabierz dzieci do tyłu.
- Hej. - Ale już!
- Co jest? - Ruchy!
A wy to kto?
O co chodzi?
To ten?
Tak.
Gdzie forsa?
- Nie wiem. - Co?
Miho.
Nie!
- Nie mamy wyboru! - Nie!
Proszę.
Z rozmysłem okradliście salon gier należący do klanu Doujimy?
Okradliśmy yakuzę?
Bracie.
Kazuma, o co chodzi?
- Ty. - Tak jest.
Wstawaj.
- Ejże. - Nie!
Puśćcie go!
Nie ruszaj się.
- Co jest? - O co chodzi?
Przestańcie.
On nie zna litości.
Puść go.
I zdejmijcie buty.
Róbcie, co każe!
Szybko!
Bez obaw.
Kopę lat, panie Kazama.
Co tu robisz?
Te dzieciaki
okradły nasz salon gier!
To twój pomysł?
Działaliśmy we czworo.
Daj mi 30 minut.
Naszykuję się.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Wysiadka.
Zapraszam.
Wysiadka.
Żwawo.
- Pan wybaczy. - Przepraszam.
Pospieszcie się.
Proszę.
- Dziękuję. - Szybko.
- Ruchy. - Idź.
Ruszcie się.
Proszę pana.
Kopę lat, wuju.
O tak.
Zaczekajcie tu.
Reszta idzie ze mną.
Jestem ich ojcem, więc przeproszę w ich imieniu.
Nie jesteś już jednym z nas.
Zabierz ich.
Proszę.
- Ken, herbata. - Robi się.
Dzień dobry.
Dzień dobry panu.
Usiądźcie.
Prędko.
Na kolana.
- Uklęknijcie. - Na kolana.
- Na kolana! - Już.
Jesteście głodni?
Zjedzcie.
Nie wstydźcie się.
Podaj im.
- Rób, co mówi. - Tak jest.
Proszę, jedzcie.
Jedzcie.
Jedzcie, ile chcecie.
Podobno nie macie rodziców.
Jestem jak wy.
Kiedy byłem dzieckiem,
znaleziono mnie przed toaletami w Ueno Park.
Smakuje?
Każdy ma prawo
zjeść ostatni posiłek.
Pragnę dołączyć do klanu.
To ja zaplanowałem napad.
Wszystko zaplanowałem,
by pokazać zdolności
i zdobyć pańskie uznanie.
Zatem zrobiłeś to, by dołączyć do mojego klanu.
Tak?
Owszem.
Jak masz na imię?
Kazuma Kiryu.
Kiryu?
A co mam zrobić z tą trójką?
Są niewinni.
Sam to zrobiłem.
To nic nie zmienia.
Wasza czwórka chciała mnie okraść.
Tak było, prawda?
Też chcę dołączyć do klanu!
Nie mieszaj się!
- Nie bierz winy na siebie! - Dość.
Coś wam się pomieszało.
W yakuzie się nie dorabia.
Prawda, Suga?
Święta prawda.
Pragnę jedynie
zostać Smokiem Doujimy.
Rozumiesz w ogóle, co mówisz?
Smok Doujimy był mistrzem podziemnego kręgu walk.
Wychował pan Smoka i wykorzystał go,
by kontrolować Kamurochō.
Skąd to wiesz?
Mieszkałem tam jako dziecko.
Widziałem jego walkę.
Wciąż pamiętam...
tatuaż na jego plecach.
Pragnę...
Pragnę się sprawdzić.
- Suga. - Tak?
Mamy jeszcze jednego gościa.
Przyprowadź go tu.
Tak jest.
- Przebiorę się. - Oczywiście.
Kopę lat,
bracie.
Przebacz im ze względu na mnie.
Ze względu na ciebie?
Ileż możesz być wart?
Spłacę dług.
Bez obaw, chłopcze.
Wszystko można odpracować.
Prawda?
Sto zalanych automatów.
Opłaty za leczenie i odszkodowania dla ochrony.
Odszkodowanie za zszarganie mojej reputacji.
Daje to nam
sto milionów jenów.
To 25 milionów na głowę.
Jeśli chłopcy popracują na kutrze przez pięć lat,
a dziewczęta na ulicy w Yoshiwarze przez trzy, dadzą radę.
Chcę wejść na ring.
Udowodnię, że mogę być Smokiem.
- Milcz! - Jeśli wygram, dołączę do was.
Tak odpracuję dług.
A jeśli przegrasz? Co wtedy?
Wtedy zrobi pan...
- co zechce. - Kazuma!
Co ty mówisz?
Suga.
Znajdziesz mu przeciwnika?
Na kiedy?
Co za pytanie. Na dziś.
Dziękuję panu.
Sam o wszystkim zdecydowałeś!
- Przestań! - Mieliśmy być rodziną!
Nie rozumiem. Dlaczego wstąpiłeś do yakuzy?
Zadarliśmy z Doujimą! Co teraz?
- Wygram tę walkę. - Co ty...
Zostanę Smokiem Doujimy.
I co potem?
Zmienię ten gówniany świat.
Nic nie rozumiesz.
Nie wiesz nic o yakuzie czy Smoku.
Chciałem was trzymać z dala.
Z dala od...
tego świata.
Kto sieje wiatr...
To nie ma z tobą nic wspólnego.
Przeciwnie!
Jestem waszym ojcem!
Więc mnie uderz.
Uderz mnie.
Śmiało.
Mój ojciec zmarł dawno temu.
Chcesz zostać mordercą?
Nikogo nie zabiję.
Będę żył na własnych zasadach.
Od dziś
będziesz dźwigał wielki krzyż.
Zostanę Smokiem.
- W końcu jestem wolny. - O tym mówię!
Nawet jeśli wygrasz,
będziesz cierpiał przez lata.
Nigdy nie zdołasz uciec
przed tym brzemieniem.
A on dalej swoje?
ROK 2005
Ty.
Masz gościa.
Wyjdź.
Cześć, zabójco szefa.
Cicho bądź.
Date-san, czego chcesz?
Niedługo cię wypuszczą.
Dlatego przychodzę.
Ułaskawili cię.
Teraz zamykamy za samą przynależność do yakuzy.
W gangu nie będzie łatwo.
Co z tego?
Znaleziono ciała w jeziorze Biwa.
Należały do członków klanu Omi.
Ktoś im ukradł tajne fundusze.
Dziesięć miliardów jenów.
Imponujące.
Ale to mnie nie dotyczy.
Omi myślą, że to robota Tojo.
Błagam.
Wróć do półświatka.
Możesz powstrzymać wojnę.
Bez żartów.
Daj spokój.
Na pewno słyszałeś plotki.
Nishiki został twarzą klanu Tojo.
A Yumi?
Powiedzmy, że też święta nie jest.
To znaczy?
Zostawię ci prezent. Odbierzesz, jak cię wypuszczą.
Zatrzymaj go.
Marnujesz czas.
Nie wrócę do tego miasta.
KAMUROCHŌ – ULICA TENKAICHI
Wrócisz.
Nie mam po co.
Dziękuję za cierpliwość. Pański pokój.
- Dziękuję. - Do zobaczenia.
Jedźcie ostrożnie.
Yumi.
- Pan Miki! - Cześć.
- Co z pańską rakietą? - Katastrofa.
Sześć miliardów w plecy.
Sześć miliardów?
Fajerwerki za sześć miliardów jenów. Przynajmniej ładne.
Przepraszam.
Możemy się spotkać jutro?
Jestem trochę zajęta.
Czeka na mnie prezes firmy Yamada Cosmetics...
Daj mi pięć minut.
Dziękuję.
O czym chciałeś porozmawiać?
Kazuma wychodzi.
To bez znaczenia.
Nie spotkam się z nim.
Wezmę go pod swoje skrzydła.
Oszalałeś?
Góra nie będzie milczeć.
Nie dam im wyboru.
Niech dziadki robią, co chcą. Nikt nie zarobił tyle co ja.
Nawet nie pisną.
A jaki procent zysków przyniósł mój obiekt?
Jestem wdzięczny.
To wszystko?
Chciałem osobiście.
Wybacz najście.
Tak jest!
ROK 1995 KRĄG WALK W KAMUROCHŌ
Kazuma!
Jedziesz z nim!
Nie wytrzyma jednej rundy!
Zrób coś!
Kazuma!
- Ejże! - Kazuma, co ty?
Kazuma, ogarnij się!
Walcz tak dalej, a zdechniemy na kutrze!
Poradź mu coś.
Nie mogę trafić.
Masz wstrząśnienie mózgu? Weź się w garść!
- Dobrze się bawię. - Co?
Marzyłem o tym od dziecka!
No to walcz, jak należy!
Chciałeś nas porzucić, żeby walczyć.
Dlaczego ryczysz?
Spoko. Nie przegram.
- Proszę! - Jeśli przegrasz, zamęczą nas
i nakarmią nami ryby!
Twój przeciwnik to były bokser. Ty nie jesteś bokserem.
Walcz po swojemu!
Co to za bzdury?
Gotowość!
Runda druga. Walczcie!
Co?
No dawaj!
Tylko nie to.
A masz!
- Puszczaj! - Dalej!
Dawaj, Kazuma!
Rozwal go!
Kazuma!
Wstawaj, Kazuma!
Dalej!
Kazuma!
Dawaj!
Jedziesz!
Dawaj!
- Kazuma! - Liczenie!
Kazuma, wstawaj!
Wstań!
W porządku?
- Kazuma! - Podwójny nokaut!
Nic ci nie jest? Otwórz oczy!
- Kazuma! - Kazuma!
- Żyje? - Mamy remis!
Coś niesamowitego!
Ogarnij się!
Zabawne.
Zajmij się nim, Suga.
A pozostali?
Pomyślmy.
Dziewczyny zabierz do Sereny.
Ten drugi jest zbędny.
Dobrze.
Jak to remis?
SKRYPT DŁUŻNY 25 000 000 JENÓW
Co to ma być?
Podpisz i odciśnij kciuk.
Nie zdobędziesz 25 milionów jenów.
- Chcę dołączyć do klanu... - Zgłupiałeś?
Szef przyjął tylko Kiryu.
Ty jesteś bezwartościowy.
Podpisuj.
Pozwólcie mi dołączyć do klanu.
- Przestań. - Błagam!
Chłopcze.
Pozwólcie mi!
- Zrób coś z nim. - Proszę!
- Zbierz odcisk, a ty podpisz. - Robi się.
Jak się nazywasz?
- Hej. - Ejże!
Co ty...
Nie podchodźcie!
Wezwijcie szefa!
Chodź, pomóż.
Wezwijcie go!
Odpuść już.
Chcę rozmawiać z oyabunem!
- Spokojnie. - Z szefem!
- Co jest? - Nishiki?
- Nishiki. - Nie dam się skreślić.
Co robisz?
Nie zbliżać się!
- Precz! - Stoimy.
Co ty robisz?
To się nie uda.
Mięczak.
Żeby odciąć palec, musisz ciąć w stawie.
Spróbuj.
Czego chcesz?
Pragnę dołączyć do klanu.
Chcę być jak pan.
Co?
Chcesz być mną?
Intrygujący z ciebie dzieciak.
No dobrze.
Od dzisiaj
będę twoim ojcem.
I twoim.
- Suga. - Tak?
- Zabierz go do szpitala. - Nishiki.
- Przyprowadź auto. - Dalej!
Może się przydać.
Dajcie ręcznik!
Do rzeczy.
MILLENNIUM TOWER ROK 2005
Co tu pana sprowadza?
Przecież się znamy.
Darujmy sobie formalności.
Słyszałeś o incydencie z Omi, prawda?
Jak zareaguje klan Tojo?
Nie wiem, o czym mówisz.
Nieźle się ustawiłeś.
Obserwuję yakuzę w tym mieście od lat,
ale nigdy nikt nie awansował tak szybko jak ty.
Tu nie wolno palić.
Żartujesz? To Kamurochō.
Skończyłeś? Wyjdź.
Oyabunie,
wybiera się ktoś po Kiryu?
To znaczy?
Jak wypuszczą zabójcę szefa, zrobi się niezły bałagan.
Szychom się to nie spodoba.
Bez obaw.
Policja nie będzie potrzebna.
Jasne.
Przepraszam.
Mam nagranie.
Rozumiem.
Zatrzymaj.
Czy ta kobieta to Aiko Sawamura?
Owszem.
Starsza siostra Yumi.
Jak długo będziesz mnie ignorować?
Oddzwoń wreszcie.
Sprzątanie.
Nie widzisz, że zajęte?
Przepraszam.
Koleś.
I tak zaraz tu wrócisz. Chyba że nie dożyjesz.
Serio?
Już?
Zapewne Kazuma Kiryu.
Shimano chce cię widzieć.
Wsiadaj.
- Nie, dzięki. - Kolego.
Mówię, że cię podwieziemy.
Po odsiadce wolę jechać autobusem.
Zabójca szefa nie ma prawa głosu.
Ty draniu!
Co robisz?
Puść mnie!
Zrobisz dla mnie dwie rzeczy.
Pierwsza.
Wracaj do klanu i powiedz Shimano,
że wyjeżdżam z Tokio.
Nie wrócę ani nie będę mieć nic wspólnego z klanem Tojo.
Zostawcie mnie w spokoju.
Oczywiście.
Druga.
Właściwie
nienawidzę autobusów.
Weź to.
Znaleźli złodzieja 10 miliardów jenów.
Jak myślisz, kto to?
Masz powód, by wrócić do Kamurochō.
Co jest?
Przepraszam. Zaraz wrócę.
Co wy wyprawiacie, kretyni?
Ani drgnij.
Ty suko!
A to co?
Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger