เรือนจําฟุจู ปี 2005
มังกร! มังกร! มังกร!
ฉันอยากเป็น "มังกร"
คาซุมะ สายซิ่ง
บ้านเด็กกําพร้าฮิมาวาริ
ปี 1995
เขตคามุโระ ปี 1995
ถอยไปสิวะ
ไปดิวะ พวกเอ็ง บิดให้หมดปลอก
มิโฮะ
พวกเขาใกล้ถึงแล้ว ทางนั้นโอเคมั้ย
ตื่นเต้นใจจะขาดแล้ว
ใจเย็นๆ
เชื่อฉันเถอะ
ยูมิ คนดูต้นทาง
เราจะทําได้ใช่มั้ย
มิโฮะ มือฉก
ได้สิ ทุกอย่างเป็นไปตามแผนแน่
นิชิกิ เงินกําลังมา อย่าสติแตกล่ะ
นิชิกิ ตัวชง
ฉันทําได้
- เป็นไงเล่า - จากฮิงาชิ-นากาโนะเหรอ
- ใช่แล้ว - โอเค
ถอยไปโว้ย!
ทีมนักซิ่งตัวหลอกมาตรงเวลาพอดี
รับเรื่อง
รับทราบ
ไฟไหม้! หนีออกจากตึกเร็ว! เดี๋ยวนี้!
ใจเย็นไว้!
- เฮ้ย! - นี่มันอะไรวะเนี่ย
- เร็วเข้า! - ไป!
ไฟไหม้! อพยพเร็ว!
- ล็อกประตูซะ - ครับท่าน
เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย
เร็วเข้า ไปกันได้แล้ว!
เดินไปข้างหน้า อย่าหยุด!
เร็วกว่านี้หน่อย!
อะไรวะ เร็วเข้าสิ!
เดี๋ยวผมจัดการเอง คุณออกไปซะ
ฝากด้วยนะ!
ได้ ไปเลย!
ได้กุญแจมาแล้ว
มีกลุ่มมอเตอร์ไซค์ 20 คัน ที่เขตคามุโระ กําลังไป...
- ตํารวจกําลังมาแล้ว อีกห้านาทีถึง - รับทราบ
รับทราบ
ไปกันเถอะ!
ทีมนักซิ่งหนีตามแผนแล้ว หนีกันเถอะ!
- รับทราบ - รับทราบ
- ตํารวจติดกับแล้ว - รับทราบ
คาซุมะอยู่ไหนเนี่ย
- น่าจะอยู่ในนั้นแล้ว - เกือบถึงห้องเก็บเงินแล้ว
รถลาดตระเวนกําลังออกจากพื้นที่
- รับทราบ - รับทราบ
- มิโฮะ! - ยูมิ!
- เกือบไปแล้ว - ฉันไม่เป็นไร
- ฉันเกือบถึงแล้ว - รับทราบ
อะไรวะเนี่ย
เชี่ยไรวะ
ลุงมีปืนได้ไงวะ
เฮ้ย หยุด!
หยุดก่อน!
นายยังอยู่มั้ยวะ
นายมาสายนะโว้ย!
คาซุ!
เดี๋ยว เดี๋ยว!
ถามจริง ทําไมเอ็งถึงมีปืนวะ เดี๋ยวก่อนโว้ย!
เพราะที่นี่คือเขตคามุโระไงเล่า
ถึงคราวลาโลกแล้ว ไอ้หนุ่ม
เอ็งต่างหากที่ต้องลาโลก ไอ้แก่
เจ็บชิบ
เชี่ยแล้ว ร่วงไปซะไอ้ลุง
คาซุมะ นายมัวทําอะไรอยู่วะ
เร็วเข้า!
เดี๋ยวลุงก็ฟื้นหรอก
นั่นไง
เบรกก่อน! เฮ้ย!
แกสองคน หยุด!
ยิงโดนก็บ้าแล้ว
YAKUZA
เป็นไงบ้าง
อะไรเหรอ
แถ่นแท้น! เรารวยกันแล้ว!
- เห็นมั้ย ฉันบอกแล้ว - เบาๆ หน่อย
- บอกแล้ว - ใช่ๆ
เบาหน่อย เงียบได้แล้ว
ในที่สุดเราก็ตัดขาดกับเขาได้ ไม่ต้องโดนสั่งอีกแล้ว
เอะอะก็วินัย เขามีแต่จะยื้อเราไว้
เด็กกําพร้าอย่างเรา ต้องอยู่ที่นี่ไปตลอดงั้นเหรอ
- บ้ารึเปล่า - ใช่
อย่าพูดแย่ๆ ถึงปะป๊าสิพี่
เขาไม่ใช่พ่อเราด้วยซ้ํา เขาไม่มีค่าอะไร
ในที่สุดเราก็ออกจากที่นี่ได้
ตอนเช้าเรารีบไปกันดีกว่า
คาซุมะ เดี๋ยวนายจะตามมาใช่มั้ย
ไปด้วยกันสิ
อยู่ทํางานที่นี่เนี่ยนะ บ้าไปแล้ว
ฉันจะดูแลเตรียมงานตอนเช้า ให้เป็นไปตามแผน
พวกนายขึ้นรถเมล์เที่ยวแรกไป
แน่ใจนะว่า นายจะจัดการทุกอย่างคนเดียว
- นายจะตามมาใช่มั้ย - ใช่
คงต้องบอกลาเด็กๆ แล้วสินะ
เราจะได้หลุดพ้นจาก กํามือของไอ้เวรคาซามะสักที
ในที่สุดเราก็จะได้เป็นอิสระ
อิสระเหรอ
เราเป็นอิสระแล้ว
- อิสระ! - อิสระ!
- พอแล้ว - พระอาทิตย์จะขึ้นแล้ว
นอนเถอะ เร็วเข้า
เฮ้ยๆ
อึเยอะมากเลย
อรุณสวัสดิ์
นี่คือพยากรณ์อากาศแห่งชาติ
พี่คาซุมะ พี่จะไปไหน
อรุณสวัสดิ์ ฮินะ
กินข้าวเช้ารึยัง
หนูกินแพนเค้กไดโนเสาร์
- แพนเค้กไดโนเสาร์เหรอ - ผมได้แพนเค้กยักษ์ด้วยฮะ
คาซุ!
ถอยไป
- ไม่เป็นไร - ขออีกอัน
ขอเบิ้ล
นายทําบ้าอะไรอยู่วะ
อะไรของนาย มาช่วยหน่อยสิ
รถเมล์ออกไปเป็นชาติแล้ว!
- ฉันบอกว่าเดี๋ยวไป... - บ้าเอ๊ย!
แต่น้องสองคนนี้ชวนฉัน
กินข้าวเช้าเสร็จค่อยไปก็ได้
- ทุกคนหิวมาก - คาซุมะ มีอะไรเหรอ
- คาซุมะ ไปด้วยกันเถอะ - เร็วเข้า!
- เก็บของเดี๋ยวนี้ - มีอะไรเหรอ ทําไม
- เราจะไปกันแล้ว - อะไรวะ
พี่คาซุมะ เกิดอะไรขึ้น
ยูมิ มิโฮะ พาเด็กๆ ไปข้างหลัง
- เฮ้ย - ทําตามที่ฉันบอกสิวะ
- บอกกันหน่อยสิ - เร็วเข้า!
พวกเอ็งเป็นใคร
เชี่ยอะไรวะ
เฮ้ย ใช่ไอ้หมอนี่รึเปล่า
ใช่
เงินอยู่ไหน
- ไม่รู้สิ - ว่าไงนะ
มิโฮะ
ไม่ หยุด!
- เราไม่มีทางเลือก! - หยุด!
อยู่นี่ไงเล่า
เอ็งรู้มั้ยว่าที่ขโมยไปน่ะ เป็นเงินจาก ตู้เกมของตระกูลโดจิมะ
เราขโมยเงินจากยากูซ่ามาเหรอ
เหรอพี่
คาซุมะ นี่มันเรื่องอะไรกัน
- เฮ้ย - ครับท่าน
ลุกขึ้นซะ
- เฮ้ย - ไม่ หยุดนะ!
ปล่อยเขาไป หยุด!
อย่าขยับ
- อะไรวะ - เอ็งเป็นบ้าอะไรเนี่ย
หยุด อย่า
ผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดา
เอ็งปล่อยเขาไป
แล้วก็ทุกคน ถอดรองเท้าออก
ทําตามที่เขาบอกสิวะ!
เร็วเข้า!
ไม่ต้องห่วง
ไม่เจอกันนานนะครับ คุณคาซามะ
เอ็งมาที่นี่ทําไม
เด็กพวกนี้
ปล้นเงินจากตู้เกมของเรา
เอ็งเป็นคนต้นคิดเหรอ
เราสี่คนเป็นคนทํา
ขอเวลา 30 นาที
ฉันจะไปแต่งตัว
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์ครับ
ออกมา
เร็วเข้า
ออกมา
เร็วๆ
- ขอโทษครับ - ขอโทษครับ
ไปต่อสิ
ไปเลย
- ขอบคุณครับ - ไปซะ
- เร็วเข้า - ไป
เดินต่อไปสิวะ
ท่านครับ
ไม่ได้เจอกันนานนะครับ คุณลุง
เออ
คุณลุง รอตรงนี้ครับ
คนอื่นๆ ตามฉันมา
ในฐานะที่ฉันเป็นพ่อของพวกเขา ฉันขอโทษแทนพวกเขาด้วย
ลุงไม่ใช่พวกเราอีกต่อไปแล้ว
พาพวกเขามาด้วย
เชิญครับ คุณลุง
- เค็น ไปเอาชามา - ครับท่าน
- ยินดีต้อนรับกลับมา - ครับ
ครับท่าน
เข้ามา นั่งก่อนสิ
บอกให้นั่งไง
คุกเข่าลง
- รีบคุกเข่าลงสิวะ - คุกเข่าลง
- คุกเข่าลง! - ทําสิวะ
พวกเอ็งหิวมั้ย
มากินสิ
ไม่ต้องเกรงใจ กินซะ
เอ้า ตักข้าวให้เด็กๆ สิ
- ทําตามที่เขาสั่ง - ครับท่าน
กินซะ
กินสิ
กินเข้าไป อยากกินเท่าไหร่ก็กิน
ได้ยินมาว่าพวกเอ็งเป็นเด็กกําพร้า
ข้าก็เหมือนกัน
ตอนข้ายังเด็ก
มีคนเก็บข้ามาจาก หน้าห้องน้ําสาธารณะ ที่สวนอุเอโนะ
อร่อยใช่มั้ย
ทุกคนมีสิทธิ์
ที่จะได้กินมื้อสุดท้ายให้อร่อยก่อนตาย
ให้ผมเข้าร่วมตระกูลโดจิมะด้วยเถอะครับ
ผมเป็นคนวางแผนปล้น
ผมวางแผนเองทุกอย่าง
ผมตั้งใจแสดงความสามารถ
เพื่อให้ท่านสนใจผม
เอ็งจะบอกว่า เอ็งทําแบบนั้นไป เพราะอยากเข้าร่วมตระกูลงั้นเหรอ
ใช่มั้ย
ครับ
เอ็งชื่ออะไร
คิริว คาซุมะ
คิริวเหรอ
เอ็งจะให้ข้าทํายังไงกับสามคนนั้น
พวกเขาไม่เกี่ยวเลย
ผมทําทุกอย่างเอง
แต่ถึงอย่างนั้น
คนที่ขโมยเงินจากข้า ก็คือพวกเอ็งทั้งสี่คน
นั่นคือความจริง ถูกมั้ย
ขอผมเข้าร่วมตระกูลด้วยครับ
นายไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้เลย
- ฉันปล่อยให้นายรับผิดไม่ได้ - เฮ้ยๆ
ฟังนะ ข้าว่าพวกเอ็งเข้าใจผิดแล้ว
การเป็นยากูซ่าไม่ใช่งานพาร์ทไทม์
ใช่มั้ย สุกะ
ครับท่าน
ผม...
อยากเป็นมังกรแห่งโดจิมะ
เอ็งรู้บ้างมั้ยว่าพูดอะไรออกมา
มังกรแห่งโดจิมะคือ แชมป์สนามต่อสู้ใต้ดิน
ท่านเลี้ยงมังกรตัวนั้น และใช้พลังเพื่อให้เขตคามุโระ
อยู่ใต้การปกครองของตระกูลโดจิมะ
เอ็งรู้ได้ยังไง
ตอนเป็นเด็กผมอยู่ในเขตคามุโระ
และเห็นเขาสู้อยู่ครั้งนึง
ผมยังจําได้อยู่เลย...
รอยสักบนหลังเขา
ผม...
อยากทดสอบความสามารถตัวเอง
- สุกะ - ครับท่าน
เรายังมีแขกอีกคนนึงใช่มั้ย
พาเขามาที่นี่
ครับท่าน
- ข้าต้องไปเปลี่ยนชุด - ครับท่าน
ไม่ได้เจอกันนานนะครับ
ลูกพี่
ช่วยเมตตาเด็กๆ แทนผมเถอะ
อะไร แทนเอ็งน่ะเหรอ
ตอนนี้เอ็งมีเท่าไหร่
ผมจะชดใช้หนี้ให้เอง
ไม่ต้องห่วง ไอ้น้องชาย
เด็กๆ ทํางานชดใช้ข้าได้
จริงมั้ย
ตู้เกมเปียกน้ําเป็นร้อยเครื่อง
ค่ารักษาพยาบาล และเงินชดเชยให้รปภ.
และค่าชดเชยที่ทําให้ข้า เสื่อมเสียชื่อเสียง
รวมๆ แล้ว...
ก็ร้อยล้านเยน
หารคนละ 25 ล้าน
หนุ่มๆ ชดใช้เงินได้ แค่ทํางานบนเรือจับปลาทูน่าห้าปี
ส่วนสาวๆ ก็ทํางานที่ย่านบันเทิง ในโยชิวาระสักสามปี
ให้ผมลงสนามเถอะครับ
ผมจะพิสูจน์ว่าผมเป็นมังกรได้
- หุบปาก คาซุมะ - ถ้าผมชนะ ให้ผมเข้าร่วมตระกูล
ผมจะทํางานชดใช้หนี้
ถ้าเอ็งแพ้ล่ะ แล้วไงต่อ
ถ้างั้น...
- จะทําอะไรกับผมก็เชิญ - คาซุมะ!
พูดอะไรของนาย
สุกะ
เอ็งหาคู่ต่อสู้ให้เขาได้มั้ย
จะสู้ตอนไหนครับ
ก็ต้องคืนนี้เลยสิ
ขอบคุณครับท่าน
ทําไมนายถึงได้ตัดสินใจ เรื่องทั้งหมดนี่เองวะ
- หยุดนะ นิชิกิ - เราเป็นครอบครัวกันไม่ใช่เหรอ
นี่มันไร้สาระสิ้นดี นายจะไปเป็นยากูซ่าทําไม
ดันไปแตะต้องเงินของโดจิมะ เราจะทํายังไงได้
- ฉันจะชนะการต่อสู้ - อะไรเนี่ย...
ฉันจะชนะ และเป็นมังกรแห่งโดจิมะ
แล้วไงต่อ
ผมจะเปลี่ยนโลกเฮงซวยนี่
แกไม่เข้าใจอะไรเลย
ไม่ว่าจะเรื่องยากูซ่าหรือมังกร
ฉันอยากให้พวกแกอยู่ห่างๆ...
จาก...
โลกนี้
ก็สมกับฉันแล้ว
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับพ่อเลย
ทุกอย่างมันเป็นเพราะฉันโว้ย!
ฉันเป็นพ่อพวกแก!
งั้นก็ต่อยผมสิ
ต่อยผม
เอาเลย
พ่อผมตายไปนานแล้ว
แกอยากเป็นฆาตกรเหรอ
ผมจะไม่ฆ่าใคร
ผมจะอยู่ด้วยตัวผมเอง
เริ่มตั้งแต่วันนี้
แกจะต้องแบกรับภาระที่หนักอึ้ง
ผมจะเป็นมังกรให้ได้
- และมีอิสระในที่สุด - นั่นแหละภาระที่ฉันหมายถึง!
ต่อให้แกชนะการต่อสู้
แกจะยังคงทุกข์ทรมาน ไปอีกหลายสิบปี
แกจะหนีไม่พ้น
จากภาระที่แกแบกเอาไว้
ยังไม่หยุดอีกเหรอ
ปี 2005
เฮ้ย
มีคนมาเยี่ยม
ออกมา
ไง ไอ้คนล้มนาย
เงียบๆ หุบปากซะ
คุณนักสืบดาเตะ คุณต้องการอะไรครับ
นายใกล้ได้ออกมาแล้ว
วันนี้ฉันมาบอกนายเรื่องนี้
นายได้ลดโทษเป็นกรณีพิเศษ
กฎหมายใหม่จะทําให้ นายถูกจับแค่เพราะเป็นยากูซ่า
ชีวิตต่อจากนี้ ในฐานะยากูซ่าจะยากหน่อย
แล้วไงครับ
มีคนพบศพในทะเลสาบบิวะ
ศพเป็นของสมาชิกตระกูลโอมิ
เจ้าหน้าที่พบว่า มีคนขโมยเงินสกปรกของตระกูลโอมิไป
จํานวนหนึ่งหมื่นล้านเยน
สุดยอด
แต่มันไม่เกี่ยวอะไรกับผมเลย
ตระกูลโอมิคิดว่า เป็นผลงานของตระกูลโทโจ
ฉันขอร้องละ
กลับไปสู่โลกใต้ดินอีกครั้งเถอะ
นายหยุดสงครามได้
ล้อผมเล่นรึเปล่าเนี่ย
ไร้สาระ
นายคงรู้เรื่องมาบ้างแล้ว ตอนที่ติดคุกอยู่ที่นี่
ตอนนี้นิชิกิ เป็นหัวหน้าตระกูลโทโจแล้ว
ส่วนยูมิน่ะเหรอ
ก็พูดไม่ได้ ว่าเธอทํางานถูกกฎหมาย
หมายความว่ายังไง
ฉันจะทิ้งของขวัญไว้ให้ ออกมาแล้วก็ไปรับมาซะ
ฉันขอแค่ให้นายเก็บมันไว้
เสียเวลาเปล่าน่า
ผมไม่กลับไปเมืองนั้นหรอก
เขตคามุโระ ถนนเท็นไคจิ
นายกลับมาแน่
ผมไม่มีเหตุผลให้ต้องกลับไป
ขอบคุณที่รอนะคะ ห้องคุณอยู่ทางนี้ค่ะ
- ขอบคุณที่มาค่ะ - แล้วเจอกันนะ
กลับบ้านปลอดภัยนะคะ
ยูมิ
- คุณมิกิ! - ว่าไง
- จรวดของคุณเป็นไงบ้างคะ - พังไม่เป็นท่า
หกพันล้านหายไปในพริบตา
หกพันล้านเหรอคะ
ดอกไม้ไฟราคาหกพันล้านเยน แต่มันก็สวยดีนะ
โทษทีค่ะ เดี๋ยวฉันกลับมา
โทษที เราเจอกันพรุ่งนี้แทนได้มั้ย
ตอนนี้ฉันยุ่งนิดหน่อย
ซีอีโอของยามาดะ คอสเมติกส์ รอฉันอยู่...
แค่ห้านาทีก็พอ
ไม่ละ ขอบคุณ
นายอยากคุยเรื่องอะไร
คาซุมะถูกปล่อยตัวแล้ว
ฉันไม่สนหรอก
ฉันไม่ได้คิดจะเจอเขาอีก
ฉันจะรับเขามาอยู่ด้วย
นายบ้าไปแล้วเหรอ
พวกระดับสูงไม่ปิดปากเงียบหรอก
ฉันจะทําให้เงียบเอง
พวกคนแก่จะรุมยังไงก็ช่าง แต่ฉันหาเงินเข้าตระกูลได้มากกว่าเดิมอีก
ไม่กล้าบ่นอะไรกันหรอก
แล้วเงินนั้นมาจาก รายได้ของร้านฉันเท่าไหร่
ฉันซาบซึ้งกับเรื่องนั้น
แค่นี้เหรอ
ฉันอยากบอกเธอด้วยตัวเอง
ขอโทษที่รบกวน
นั่นไง!
สนามต่อสู้ใต้ดิน เขตคามุโระ ปี 1995
คาซุมะ
ต่อยมัน!
แค่รอบเดียวก็ไม่ไหวแล้ว
ทําอะไรสักอย่างสิ!
คาซุมะ!
- เฮ้ๆ - คาซุมะ ทําอะไรน่ะ
คาซุมะ ตั้งสติหน่อย!
ขืนเป็นแบบนี้ เดี๋ยวก็ได้จับปลาทูน่าไปตลอดชีวิตหรอก
พ่อคะ ช่วยสอนเขาที ขอร้องละ
ฉันต่อยไม่โดนอะไรเลย
นายโดนอัดจนสมองเบลอไปแล้วเหรอ ตั้งสติหน่อยสิ!
- ฉันสนุกนะ - อะไรนะ
ฉันฝันถึงที่นี่ตั้งแต่ยังเด็ก
ถ้าเป็นอย่างนั้นก็สู้หน่อยสิ
นายอยากทิ้งเราไป เพราะนี่คือสิ่งที่นายต้องการ ใช่มั้ย
เธอร้องไห้ทําไม
ไม่เป็นไร ฉันไม่แพ้หรอก
- ขอละ - ถ้านายแพ้ พวกมันจะทรมานเราจนตาย
และเอาศพเราไปป้อนปลาในมหาสมุทร
คู่แข่งของแกเป็นอดีตนักมวย แต่แกไม่ได้เป็น ถูกมั้ย
อย่าเล่นเกมตามเขา
หมายความว่ายังไง
ใกล้หมดเวลาแล้ว!
ยกสอง สู้!
อะไรวะ
มาเลย! มาสิ!
เฮ้ย เอาอีกแล้วเหรอ
แดกนี่ซะ! แล้วก็นี่!
- ปล่อยข้านะ! เฮ้ย! - ไปเลย!
เอาหน่อย คาซุมะ
ยํามัน! เอาให้ลง!
คาซุมะ
ลุกขึ้น คาซุมะ!
สู้เขา คาซุมะ!
คาซุมะ!
เอาเลย! จัดมา!
สู้เขา คาซุมะ!
เร็ว!
- คาซุมะ! - นับถอยหลัง!
คาซุมะ ลุกขึ้นเถอะ!
คาซุมะ ลุกขึ้นสิ!
โอเคมั้ย
- คาซุมะ ลุกขึ้น! - ดับเบิลน็อกเอาต์!
เป็นอะไรมั้ย ตื่นสิ!
- คาซุมะ! - คาซุมะ!
- เขาเป็นอะไรมั้ย - ผลคะแนนออกมาเสมอ
เหลือเชื่อ! ดับเบิลน็อกเอาต์!
ตั้งสติหน่อย!
สนุกดีนี่
สุกะ รับเขามาดูแลหน่อย
แล้วคนอื่นๆ ล่ะครับ
ขอคิดก่อน
พาสาวๆ ไปที่เซเรน่า
นี่ฉันเอง!
ส่วนไอ้เด็กอีกคน เราไม่เอา
ครับท่าน
หมายความว่าไงที่ว่า "เสมอ"
เอกสารหนี้ 25,000,000 เยน
นี่อะไรครับ
ให้เอ็งเขียนชื่อตัวเอง แล้วพิมพ์นิ้วโป้งไว้บนนั้น
หรือมีวิธีหาเงิน 25 ล้านเยนวิธีอื่นมั้ย
- ผมอยากเข้าร่วมตระกูล... - อะไรของเอ็ง โง่มากเหรอ
ลูกพี่รับแต่คิริวเข้าตระกูลเท่านั้น
เอ็งมันไร้ค่า
เร็วเข้า เขียนชื่อเอ็ง
ให้ผมเข้าร่วมตระกูลด้วยเถอะครับ
- พอเถอะ น่ารําคาญ - ขอร้องละครับ!
มานี่
ให้ผมเข้าร่วมด้วยครับ!
- จัดการมันที - ขอร้องละครับ!
- เอานิ้วโป้งมันมาพิมพ์ลาย เขียนชื่อซะ - ครับท่าน
เอ็งชื่ออะไรนะ บอกชื่อหน่อย
- เฮ้ย! - เฮ้ย!
เฮ้ย เอ็ง...
ถอยไป!
ผมจะคุยกับหัวหน้า!
มาช่วยกันหน่อย
เรียกหัวหน้ามา!
พอได้แล้วน่า
บอกให้เรียกหัวหน้ามาไง!
- เฮ้ย - เรียกหัวหน้ามา
- วุ่นวายอะไรกันวะ - นิชิกิ
- นิชิกิ... - คิดว่าผมจะยอมโดนทิ้งเหรอ
เอ็งจะทําอะไร
อย่าเข้ามาใกล้ผม!
- อย่าแตะต้องผม! - ไม่มีใครแตะต้องเอ็ง
ทําอะไรน่ะ
ไม่ได้ผลหรอก
พวกเอ็งนี่ใจเสาะเป็นบ้า
เอ็งต้องวางใบมีดให้ตรงข้อต่อ ไม่งั้นนิ้วจะไม่หลุดออกมา
ลองดูสิ
เอ็งต้องการอะไรกันแน่
ให้ผมเข้าร่วมตระกูลเถอะครับ
ผมอยากเป็นอย่างท่าน
อะไรนะ
เอ็งอยากเป็นข้าเหรอ
เอ็งเป็นเด็กที่น่าสนใจดีนะ
เอาละ
ตั้งแต่วันนี้
ข้าเป็นพ่อเอ็ง
และพ่อเอ็งด้วย
- สุกะ - ครับท่าน
- พาเขาไปโรงพยาบาล - นิชิกิ
- เอารถมาด้วย - เร็วเข้า!
เขาอาจมีประโยชน์จนทึ่งไปเลยก็ได้
เอาผ้ามาให้เขา
สรุปแล้ว...
มิลเลนเนี่ยมทาวเวอร์ โดจิมะ 2005
คุณมาทําอะไรที่นี่ คุณนักสืบดาเตะ
เราไม่ใช่คนแปลกหน้าต่อกัน
ไม่ต้องเสียเวลาพูดอ้อมค้อมแล้ว
นายรู้เรื่องตระกูลโอมิแล้วใช่มั้ย
ตระกูลโทโจจะมีปฏิกิริยายังไง
ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
นายเองก็ฝีมือดีไม่เบา
ฉันจับตาดูพวกยากูซ่า ในเมืองนี้มาหลายปี
แต่ฉันไม่เคยเห็นใคร ไต่เต้าได้เร็วเท่านายเลย
ในนี้ห้ามสูบบุหรี่
ล้อเล่นรึเปล่า นี่เขตคามุโระนะ
เสร็จแล้วก็กลับไปซะเถอะครับ
อีกเรื่องนึง ลูกพี่
นายจะส่งคนไปรับคิริว ตอนที่เขาถูกปล่อยตัวมั้ย
หมายความว่าไง
สถานการณ์คงไม่สงบนักหรอก ถ้าคนล้มนายถูกปล่อยตัว จริงมั้ย
พวกคนเฒ่าคนแก่ จะยิ่งไม่พอใจกันใหญ่
ไม่ต้องเป็นห่วง
เราไม่ทําอะไร ที่จะไปรบกวนตํารวจหรอก
เข้าใจแล้ว
ขอโทษทีครับ
ผมได้คลิปมาแล้ว
ดีมาก
หยุดตรงนี้
ผู้หญิงคนนั้นคือซาวามูระ ไอโกะเหรอ
ใช่
นั่นพี่สาวของยูมิ
คุณจะเมินฉันอีกนานแค่ไหน
รีบโทรกลับหาฉันหน่อยนะคะ
บริการทําความสะอาดครับ
ไม่เห็นเหรอว่ามีคนอยู่
ขอโทษทีครับ
เฮ้ย
เดี๋ยวเอ็งก็ได้กลับมาอีก ถ้าไม่ตายซะก่อนนะ
เอาจริงเหรอวะ
ยังไม่ทันไรเลย
ไง คงเป็นคาซุมะ คิริวสินะ
หัวหน้าชิมาโนะอยากเจอเอ็ง
ขึ้นรถเลย
- ไม่เอาละ - เฮ้ย
บอกว่าเดี๋ยวไปส่งไงเล่า
พอดีข้าอยากนั่งรถเมล์ ไม่ได้นั่งมานานแล้ว
คนล้มนายไม่มีวันมีชีวิตอิสระหรอก
ไอ้เวรเอ๊ย!
เฮ้ย ทําอะไรน่ะ
เฮ้ย ปล่อยข้านะโว้ย!
ข้าอยากให้เอ็งทําสองอย่างให้ข้า
ข้อหนึ่ง
กลับไปหาตระกูล แล้วบอกตาแก่ชิมาโนะ
ว่าข้าจะไปจากโตเกียว
ข้าจะไม่ไปเหยียบเขตคามุโระ หรือไปยุ่งกับตระกูลโทโจอีก
ฉะนั้นไสหัวไป
ครับ
ข้อสอง
ที่จริงข้า...
ไม่ชอบขึ้นรถเมล์
เอานี่ไปครับ
เจอตัวคนร้ายที่ขโมยเงิน หมื่นล้านเยนที่หายไปแล้ว
นายคิดว่าเป็นใครล่ะ
ฉันหาเหตุผลให้นายกลับมาที่ เขตคามุโระได้แล้ว
อะไรวะเนี่ย
ขอโทษครับ เดี๋ยวผมกลับมา
พวกเอ็งทําบ้าอะไรกันวะ
อย่าขยับ
อีเวรเอ๊ย!
มาจากไหนน่ะ
คําบรรยายโดย ไอย์ริสสา อินทรนันท์
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลักขณา นาคศิริ