ROK 1980, JEZIORO MEGAMI
Boli!
Nie, mamo! Przestań!
Nie odchodź!
Yumi, nie odchodź!
Mamo!
Mamusiu!
ROK 2005, KAMUROCHŌ
Wchodzimy na piętro.
Czujnik gazu nie reaguje. Pełno tu dymu.
Mamy ciało.
Kolejne ciało.
Kogo napadnięto?
Jadę tam.
Haruka?
Yumi!
Haruka.
Nic ci nie jest?
Nic.
On mnie ocalił.
YAKUZA
Gdzie twoja mama? Wróciła?
Wróciła, ale poszła po pączki.
- Wróciła? - Tak.
Kiedy?
- Nie wiem... - Kiedy?
Dopiero co, ale wyszła od razu.
Dokąd poszła?
Dokąd?
Nie zginęła w wybuchu, prawda?
No...
Haruka.
- Odpowiedz. - Spokojnie.
Mów! Dokąd poszła?
Wybuch ją dosięgnął?
- Mów... - Uspokój się.
Nie dotykaj mnie!
Przepraszam.
Przepraszam cię.
To musiało być straszne.
Chodź.
Ochronię cię, Haruka.
Aiko nie było w kawiarni.
Tyle wiem.
Czego chcesz?
Wezwijcie oyabuna.
Co takiego?
Przyszedł Kiryu.
Ten Kiryu? Zabójca szefa?
Tak.
Ten sam.
Przyszedł zabójca szefa!
Masz tupet.
Spadaj, pajacu!
- Wracaj do pierdla! - Szef nie przyjdzie.
- Co tu robisz? - Czego?
- Spadówa! - Wynoś się!
Wejdź, Kazuma.
Nie wejdę nieproszony.
Rozumiem.
Zawołaj Yumi.
Tak jest.
Przynieście sake.
Sake?
Ogłuchłeś?
Dawać sake!
- Tak jest. - Już.
Za twoją odsiadkę.
Dziękuję.
Przepraszam.
Czekałem na ciebie.
Nie zamierzałem wracać.
Nie znikaj, Kazuma. Jesteśmy rodziną.
Czy to Omi
zaatakowali Yumi?
Mówili z akcentem kansai.
Omi zaatakowali też Aiko?
Prawdopodobnie.
Dawno nie spotkaliśmy się w trójkę.
Znam kogoś, kto może coś wiedzieć.
Kwiaciarz z Sai.
Kwiaciarz z Sai?
Wie wszystko o Kamurochō.
Ty też go znasz.
Wolałabym go nie widzieć na oczy.
Idziecie?
Nic się nie zmieniłeś.
Jakby zatrzymał się czas.
Więzienie to nic miłego.
Ty też się nie zmieniłaś.
Nadal szukasz Aiko?
Niepotrzebnie jej szukałam.
Ta siostra?
Wiem, gdzie jest.
ROK 1995, KAMUROCHŌ
- Naprawdę? - Tak.
Dziękuję.
Znajomy z Kansai znalazł kogoś, kto ją zna.
Najwyraźniej jest w Osace.
W Osace?
Gdzie konkretnie?
W tym sęk.
Ponoć ta twoja siostrunia to szemrana osóbka.
Znajomy żąda opłaty.
- Opłaty? - Tak.
Niejaki Indy z baru Niebo.
Chce 50 000. Co ty na to?
- Zapłacę. - Tak?
Dam mu znać.
Czy ten autobus jedzie do Namby?
Ostatni autobus jadący do Namby w rejonie Kansai
odjeżdża o 22.30.
Pasażerowie są proszeni do autobusu.
- Miho? - Który?
- Co ty... - Ten słodki?
Ostatni autobus do Namby odjeżdża.
Wiesz, dokąd jedziemy?
Co jest wyższe? Tsutenkaku Tower czy Tokio Tower?
Jak myślisz?
No...
Wiesz, po co tam jadę?
Szukać twojej siostry Aiko.
Będę twoim ochroniarzem.
Nie do wiary.
Jak się nazywa jego siostra?
Alice Beale.
- Nishiki, numer! - Co?
Pytanie.
Kto sprzedał najwięcej singli? Momoe Yamaguchi czy Akina Nakamori?
Kretyn. Przecież Nakamori.
I co?
To Akina Nakamori.
Dobry wieczór, tu hotel Kanada.
Telefon do gościa, Alice Beale.
Proszę mnie połączyć.
Nazwisko?
Nazywam się Michael.
Nie wydurniaj się!
Nikt taki u nas nie mieszka.
- Jestem... - Wystarczy.
Pogięło?
Używa innego nazwiska.
- Zaczaimy się na nią. - Czekaj.
Dostawa.
Dziękuję, proszę wejść.
Dostawa z Rairaiken.
Dziękuję.
ULICA HANDLOWA
- Proszę! - Dziękuję!
- Dobre? - Tak!
- Pyszne? - Tak!
- Spróbujcie tego. - Dobrze.
- W środku są gorące. - Dobrze.
Dziękuję.
Chcesz?
Proszę.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- No to jemy. - Jak chcesz.
Niewiarygodne.
Gorące!
Co zrobisz, gdy znajdziesz Aiko?
Nic szczególnego.
Pobijesz ją za to, że cię porzuciła?
Porzuciła?
Nadal jesteśmy rodziną.
Masz Nishikiego, więc nie zrozumiesz.
WITAMY W HOTELU KANADA
- Ta blondynka w ogóle tu jest? - Jest.
Alice na pewno ma pieczęć.
Zobacz!
- Co? - Ci dwaj.
Co te świry tu robią?
Widzisz?
Musi tu być!
- Zgarną pieczęć przed nami! - Ruchy!
WYJŚCIE EWAKUACYJNE ZAKAZ WSTĘPU
Posłuchaj, dziadku.
Daj nam klucze do pokoi wszystkich zagranicznych gości.
Nie ma mowy.
Jest dwóch na jednego.
I co z tego?
A wy co?
Czego tu szukacie?
Co wy...
Przepraszam. Musi pani być cicho.
- Alice! - Alice? Halo!
- Na pomoc! - Hej!
Alice!
- Beale! - Z drogi!
- Uwaga! - Z drogi!
Ejże!
- To chłopaki Doujimy. - Co?
Kelnerka z Rumble Cafe w Kamurochō.
Przeurocza 25-latka!
Numer 45!
Mika Akimoto
to hostessa numer jeden z klubu Serena.
- Uwaga! - Nie!
Odłóż broń!
- Nie! - Proszę!
Odłóż to!
Jesteśmy po twojej stronie! Kazama nas przysłał!
Kazama! Proszę cię!
A masz!
Bracie.
Nie umrę...
- Zabiję cię, jeśli umrzesz. - Przeżyję.
Daj to.
Odłóż broń!
- Wynośmy się stąd! - Biegiem!
Nie włazić mi w drogę!
- Kim jesteście? - Pomożemy ci!
Chodź, Kazuma!
- Z drogi! - Oszaleli!
- Idzie tu! - Z drogi!
Idę za nimi.
Bądź ostrożny.
W porządku?
Co teraz?
Ukryjemy się.
- Hej! - Z tyłu!
To nie zabawa w chowanego!
Ty? No nie.
Oddaj blondynę.
Śmiało.
Nigdy nie przegrałem walki na pięści.
Sam się o to prosisz.
No chodź.
Tylko na tyle cię stać?
Ledwo się rozgrzałem!
Wal się, śmieciu.
- To koniec. - Stój.
Nie!
No co?
Dawaj.
Rączki ci się trzęsą.
Zastrzel mnie wreszcie!
To nie fair.
Nie zabijamy.
Prawda, Nishiki?
Nic ci nie jest?
- Możesz wstać? - Gdzie pieczęć?
- Chodźmy. - Pieczęć.
Gdzie pieczęć?
Co ty wyprawiasz?
Policja!
- Co ty robisz? - Jesteście otoczeni!
Otoczyliśmy was!
Boli!
Araki. Gdzie jesteś?
Zgubiłem ich.
Wszystkich?
Tak.
Przykro mi.
Ale ich ścigam.
Już dobrze. Nie martw się.
Co?
Rób, co mówię.
Nie płacz.
Szukam czegoś bardzo ważnego.
Nie mówiłem, że nie możesz zabijać.
Tylko że nie mogą cię złapać.
Rozumiesz?
To prawda.
Przez takie pomyłki stracisz inwestorów.
Rozumiem.
Przepraszam.
Znaleziono Majimę.
Dobrze.
Nasz brat nie żyje? Nie do wiary.
Majima.
Masz pojęcie, co zrobiłeś?
On nie może umrzeć.
Marzenie szefa się spełni, jeśli zdobędziemy pieczęć.
Mówiłem ci,
żebyś nie używał broni przy ludziach.
Ostrzegałem, żebyś tego nie robił.
Prawda?
Przez ciebie
straciliśmy wszystkich sponsorów!
Tak nie może być.
Przepraszam.
Szefie.
Śmieć jeden!
- Czego? - Kret przyszedł.
No tak.
Tego pan szuka.
Tak.
Nigdy nie widziałem takiej pieczęci.
Skąd to masz?
Tego pan szukał?
Dostałem ją od biednej blondynki, która straciła brata.
Ty jeden się do czegoś nadajesz.
Weź to.
- Wiesz... - Co?
Jesteś jak facet,
który zdziera z umarłych, którzy chcą przekroczyć rzekę.
Łasy na kasę jak nikt.
Jak przewoźnik z rzeki Sai?
Od dziś będziesz znany
jako Kwiaciarz z Sai.
Dziękuję.
Liczę na ciebie.
BAR NIEBO
Bar Niebo.
Yumi.
- To tutaj. - Tak.
Ty jesteś Indy?
Kim jesteś?
Yumi Sawamura.
- Młodsza siostra Aiko? - Tak.
Naprawdę przyszła!
Czołem!
Słyszysz?
Gdzie moja siostra?
To za mało.
Miało być 50 000.
A ja mówię, że 100 000. Zrywasz umowę?
Yumi.
Dziękuję uprzejmie.
Wejdź.
Aiko?
Tak?
Też jestem Aiko. Naprawdę.
Ściągnęli mnie tu.
„Jestem Aiko”.
Ma 60 lat.
Ma na imię Aiko!
Solenizantka!
Już wychodzisz?
- Oddawaj kasę, draniu! - Zmuś mnie.
Spokojnie.
Przepraszam.
Puść ją.
Mniejsza z tym.
Niech to szlag.
- Sukinsyn! - Zostaw.
Na pewno nie przyszli do ciebie?
Wyrosła.
Zarobi kupę forsy.
Tak myślisz?
Ja pierdolę!
Wracajmy do domu.
Przepraszam, Miho.
- Przepraszam. - Już dobrze.
Tak mi przykro.
ROK 2005, KAMUROCHŌ PIWNICA MILLENNIUM TOWER
Proszę spojrzeć tutaj.
Proszę spojrzeć na czerwone światło.
Proszę iść naprzód.
Co to za miejsce?
To nagrania przechwycone z kamer z całego Kamurochō.
Chore, prawda?
Jak mu to uchodzi płazem?
Yumi Sawamura i Kazuma Kiryu, jak mniemam?
Witajcie u Kwiaciarza z Sai.
Wiesz, po co przyszliśmy?
Oczywiście.
Aiko Sawamura opuściła Kamurochō o 14.56.
Pojechała taksówką na zachód drogą Koshu Kaido.
Wszystko jest w systemie.
Proszę iść tędy.
Telefon celu jest poza zasięgiem.
Dawno się nie widzieliśmy...
Kiryu.
To już 10 lat, co?
Ten gnojek we własnej osobie.
O Kamurochō wiem wszystko.
Wiesz coś o Aiko?
- Oczywiście, ale... - Ile?
Sto milionów.
Bez wygłupów.
Kto się wygłupia?
Czaicie się na 10 miliardów.
Żądam tylko 1%.
Strata czasu.
Na pewno?
Zaczekaj.
Nie żądam zapłaty z góry.
W zamian...
Kiryu, będziesz poręczeniem.
Ja?
Chcę znów zobaczyć Smoka w ringu.
W swoim czasie.
Cały czas o to ci chodziło?
Smok na plecach Kiryu
będzie moim zabezpieczeniem.
Walka Smoka swoje zarobi.
Chodźmy.
- Zgadzam się. - Co takiego?
Zrobię to.
Mamy obietnicę.
Nagrano to trzy dni przed zniknięciem Aiko Sawamury.
Ten gnojek.
Znasz go?
Katsumi Oishi.
Członek rodziny Sagawa w Osace. Należą do Omi.
I chłopak Aiko sprzed lat.
Nadal mieli kontakt?
Osaka?
Obiecałeś.
Suka zwinęła mój szmal.
24 LIPCA 2005 ROKU
Gdzie ja jestem?
Podwieź mnie!
To bar?
Otwarty?
Ludzie wychodzą.
Nalejcie mi!
Fuj! Co to za mięso?
Może nie wyglądam, ale jestem szychą.
Genialnym złodziejem, ale to między nami.
Zamykamy.
Za młodu nazywali mnie Indy.
Zwinąłem nawet kasę yakuzie.
Nie widziałaś nigdy 10 miliardów jenów, co?
- Pewnie niezły widok. - Ja wcześniej też nie.
A ta pieprzona suka...
Szlag, muszę się wysrać.
Idź już do domu.
Daj mi spokój.
Polej!
Wiesz, dlaczego nazywali mnie Indy?
Bo kiedyś...
Co się...
- Puszczaj! - Nie!
Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger