Nandito na siya.
-Hello. -Hello.
-Salamat sa pagsama. -Salamat sa pagpunta.
-Salamat sa pagtanggap. -Salamat.
-Ako si Usak. -Ang saya ko kagabi.
Salamat sa pagtanggap.
USAK (36) DANCER SA CLUB
Ano'ng ginagawa n'yo?
-Gawain namin sa umaga. -Gawain n'yo sa umaga?
Gawain ba 'to?
Nag-uusap lang.
Sabay tayong magtanghalian mamaya.
-Kaya ba niya kainin 'yong pagkain natin? -Kaya mo ba?
Gusto ko gumawa ng chicken smoothie.
Sige.
Nagdala ako ng pitso.
-Ano? -Wow.
Ilang kilo 'yan?
Mga 1,700 na gramo.
Ganoon.
Ilalagay ko 'to sa kaldero.
Pang-isang araw 'yan?
Oo.
Ayos.
-Ha? -Ano?
Grabe, masarap ba 'yan?
Bale nilagang manok?
-Nilagang manok? Parang… -Sobra naman.
Ganyan siya kadisiplinado.
Para sa trabaho.
Baka nakatutok lang siya sa career,
kaya baka hindi pa siya nagkakaro'n ng seryosong relasyon.
Pag nakipag-date ka kay Usak,
parang kailangan mo maging asawa ng atleta, ano?
Ganoon na nga.
HANDA NA ANG COFFEE TRUCK N'YO LUMABAS KAYO PARA TINGNAN ITO
Tingnan n'yo, ayan na!
Ang galing naman.
Wow, ang cute!
-Elegante. -At cute 'yong logo.
Ang ganda ng logo.
Uy! Ang astig!
-Mint green 'to. -Ang cute ng mint na 'to.
Ang cute. Ang galing.
Ang ganda.
-Gusto ko 'yong kulay. -Ayos.
-Oo nga. -Ang galing nito.
Oo.
-Gusto ko 'yong kulay. -Oo.
-Photogenic ang mga lalaki. -Ang galing nito.
Sinusulit 'yong kabataan.
Kung gagawa ka ng drawing dito, ano'ng gusto mong ilagay?
Kaya mo ba mag-drawing?
Gusto kong nagdo-drawing.
Ayos 'yan.
DRIP COFFEE, CAFE LATTE
May gano'ng side pala siya.
Sabi ni teacher, dapat huminto sa harap ng katawan natin.
Wala akong ni isang muscle.
Ano'ng gagawin ko? Di ako nage-exercise.
Baliktarin mo. Kaya mo 'yan.
Ikutin mo nang apat o limang beses tapos pisilin mo.
Pwede mo isipin, "Gusto ko gawin 'to para sa taong 'yon."
Lalabas 'yong kagustuhan mong gumawa ng masarap na kape para sa customer.
Uy, Gensei…
-Ganoon ba 'yon? -'Yong mukha niya…
May message sa 'tin.
"Papatakbuhin n'yo na ang coffee truck bukas."
"Simula ngayon, kakailanganin n'yong mabuhay sa budget na 200,000 yen."
-Sige. -Ayos.
Kung bibilangin sa isang buwan, 6,600 yen kada araw.
Mukhang kaya naman.
Sino'ng gusto humawak ng budget?
-Pwedeng dalawa? -Ayos ang dalawa.
Mas maganda kung dalawa.
Sige, payag ako.
Sige. Gusto mong subukan mag-accounting, Dai?
Oo naman. Kailangan ko lang magbilang, tama?
Mag-budget at magbilang?
Uy, bilib na ako.
-Nagfe-facemask siya. -Hula ko nga.
-Nagwo-workout siya. -May gym din do'n.
-Nando'n 'yong mga pangalan natin. -Oo.
Ayan na.
-"Anunsiyo ito para sa inyo." -Sige.
"Shift ni Ryota ngayon."
Gagalingan ko.
Ano 'yon?
"Ryota, pumili ka ng isang tao na gusto mong makatrabaho."
Sige.
Seryoso ba?
Ganoon pala.
"Pagkataon din ito para makausap mo itong taong ito nang mag-isa."
Oo, napakahalaga niyan.
Hay, nakakaloka!
Uy!
Uy, ang saya nito!
"Pagkatapos mo pumili ng tao, baliktarin mo 'yong name plate nila."
Kailangan ko pumili, di ba? Sige.
May naiisip ka ba?
-Oo. -Talaga?
Gusto mo ba siyang makatrabaho lang o gusto mo siyang makilala?
Pareho siguro.
Sige.
Grabe naman 'to.
Titindi 'yong tensyon.
Sige.
Sino'ng pipiliin n'ya?
Alam mo, halos pag-amin na 'yan.
Na, "Interesado ako sa 'yo."
Ano?
Uy, tingnan mo.
-Pwede ka bang makatrabaho? -Ano?
Ha? Ako? Masaya akong makatrabaho ka.
Ang makasaysayang araw ng pagsisimula.
Ayos.
Ingat kayo.
Ingat sa pagmamaneho, Ryo.
-Ingat kayo. -Ingat kayo.
Wow, ang galing.
-Wow. -Ang laki.
Medyo malaking kotse 'yon.
Grabe. Ang ganda ng view.
'Yan na ang pinakamaganda.
Nandito na tayo.
Ayos sana kung lalabas 'yong araw.
Maghanda na ba tayo?
Ginaganahan ako sa apron.
-Totoo 'yan. -Di ba?
Ang ganda niyan.
Oo, ang cute.
Sobrang cute.
Ang galing ng drawing ni Usak.
Seryoso.
-Gusto ko rin 'yong kulay. -Cute. Magaling siya.
Handa ka na bang buksan 'tong shop?
-Bukas na ang shop. -Bukas kami.
Tara na.
Mag-enjoy tayo.
Hello.
Gusto n'yo ba ng kape? Malasa 'to.
Ngayon nagbukas 'tong shop namin.
Kayo ang unang customers.
-Seryoso ba? -Oo.
-Isang maliit na cafe latte. -Salamat.
'Yong hot, ha.
-Hot. -Ako rin.
Madalas ba kayong umiinom ng kape?
Isang tasa kada araw.
Madalas ba kayong uminom ng latte o ng black coffee?
Latte?
Ayos na 'tong unang tasa.
Heto na 'yong una.
Ang cute naman.
Nandiyan 'yong puso namin.
Hay, sabi nila masarap. Nakahinga na ako.
-Narinig mo? -Oo.
Matapang 'yong ibabaw kasi may double shot 'to ng espresso.
Galing 'yong beans sa Ethiopia, Brazil, at El Salvador.
Ayos, a.
Maraming salamat.
Nakakabilib ka.
Salamat.
Ang galing mo.
Gusto ko sila.
Bagay na bagay.
Kalmado sila.
Ang cute nilang tingnan sa labas sa bintana, di ba?
Ang cute.
Shun.
Tara na.
Saan?
Para magtrabaho sa kapihan.
Masakit ang ulo ko.
-Masakit 'yong ulo mo? -Oo.
Baka kulang 'yong tulog mo.
Shun?
Papasok ako.
Sige.
Heto'ng tubig saka gamot.
Totoo ba? Pasensya na.
Ayos lang. Inumin mo na lang muna 'to.
-Salamat. -Heto.
-Susubukan kong makabalik agad. Salamat. -Ayos lang, wag mo pilitin.
Salamat.
-Mamaya ulit. Magpahinga ka na. -Oo.
Ang saya no'n.
Natuwa rin ako.
Ayos sana kung magkakasama ulit tayo sa trabaho.
Totoo.
Kanina, bigla kang
pinapili ng tao.
Oo.
Pero ikaw 'yong…
Talaga ba?
Matagal ko nang gustong makatrabaho ka.
O, talaga?
Kaya binaliktad ko agad 'yong pangalan mo.
Ang saya ko.
Hindi ko talaga kailangang isipin.
-Ganyan pa rin sila pagkatapos ng 30 taon. -Oo, nagpapatakbo pa rin ng shop dito.
-Medyo matagal silang magkasama. -Tama.
Umaga pa sila nagtatrabaho nang mabuti.
-Nakauwi na kami. -Buti nandito na kayo!
Kumusta naman?
Masaya, sa totoo lang.
Masaya.
Ayos 'yong teamwork namin.
Oo, marami ngang teamwork.
-Kailangan 'yan. -Oo.
Sinulat namin 'yong mga napansin namin.
Oo, tama.
Salamat talaga.
Sana isulat n'yong lahat 'yong mga naiisip n'yo dito.
Ang benta ngayon…
1,700 yen.
Ano? Ayos!
ANG KITA NGAYON 1,700 YEN
-Magaling. -Magaling. Salamat.
Kumita sila ng 1,700 yen.
Parang sila 'yon.
Ano'ng ginawa nila?
Oo.
Sa totoo lang, wala akong masabi. Parang 1,700 yen? Talaga?
-Kaunti lang 'yong customer. -Pareho sa manok…
-Kaunti lang 'yong tao. -Ganoon.
-Magaling. -Salamat para sa kanina.
Maraming salamat.
-Ayos! -Ayos!
May balita ako.
Pagkatapos ng araw, kailangan naming sulatan ang isa't isa.
TO GENSEI: SALAMAT SA PAGTRATO SA CUSTOMERS
TO RYOTA: ANG ASTIG MO AT EXPERT PA
Nabanggit ni Ryota…
Baka magkaalaman sa sulat-kamay kung sino'ng nagbigay ng sulat.
Tingin ko si Ryota 'yong nagbigay sa 'kin ng sulat.
Tiningnan ko 'yong sulat at ayun…
Parang pareho 'yong sulat-kamay niya do'n sa naunang sulat.
Interesado ba siya sa 'kin?
Ganoon 'yon, di ba?
Kita ko na. Interesado siya sa akin.
Nakakagulat.
-Ayos 'yan. -Magaling.
Sinulatan ko si Dai. Oo.
UNANG ARAW GENSEI - RYOTA
-Ano? -Ha? Teka lang.
Maling akala.
-Hindi. Ano? -Ha? Teka…
Nakita niya 'yong sulat-kamay…
Hindi naman pareho.
-Tama ka. -Nagulat ako.
Pag kinumpara mo, di magkapareho.
Pwede maging pag-ibig ang maling akala.
-Ganoon nga. -Tama.
Kailangan ng pag-ibig ng kaunting pagkalito para umusad.
Magandang umaga.
"Shift ngayon ni Dai."
Ayos.
Nakakakaba 'to.
Oo, totoo.
Nakapikit ka ba?
Shun.
Samahan mo naman ako magtrabaho.
Oo naman.
Ang saya ako.
Tama. Inasahan ko 'yan.
-Kung hindi, mali na. -Oo.
Isang iced latte.
Iced cafe latte.
At black coffee.
Black.
Ayos ka lang?
Oo, ayos lang ako.
Dahan-dahan mo ibuhos.
Ayos!
Pasensya na po sa paghihintay.
-Salamat. -Maraming salamat.
Maraming salamat. Balik kayo.
Nag-enjoy talaga ako.
Sa coffee truck, sobrang lapit namin, pwede na kaming maghalikan nang 100 beses.
No'ng tumingala ako, nando'n 'yong mga labi ni Shun.
Dapat siguro ginawa ko na.
Gusto niya ba ako o hindi?
Hindi ako
sigurado sa nararamdaman niya.
Di pa ako nakita nang ganoon kagandang muscle sa malapitan.
Di ko maiwasang tumingin.
Pambihira.
Kayong dalawa ba…
totoong kayo 'yan dito sa show? Ibig ko sabihin, dito sa bahay.
Ako totoong ako 'to.
Ikaw ba?
Ayos ka lang ba?
-Sabihin mo kung may problema. -Ayos lang ako.
Ayos lang talaga.
Tingin ko lahat nagpapakita ng tunay na kulay.
Di ba nagba-bonding kayo sa gabi?
Hindi pa ako nakasama.
Wag mong alalahanin 'yon.
Kailangan ko mag-workout.
Madalas din akong nasa kuwarto lang.
Sana maging komportable akong maging ako.
Wag kang mag-alala.
Magpakatotoo ka lang.
Minsan, hindi ako sigurado kung ano 'yong totoong ako.
Alam ko 'yan.
Ito ba talaga ako? O nagiging maalalahanin lang ako.
Naiintindihan ko.
Maalalahanin ba ang totoong ako?
Hindi ako sigurado kung sino ako minsan, alam mo 'yon?
Minsan pumapasok sa isip natin 'yan.
Sa mga dati kong relasyon,
maraming beses na natatapos 'yong lahat
nang hindi ko nasasabi 'yong tunay kong nararamdaman.
'Yong pagpapakita ng totoong ako sa iba…
di ko pa naranasan 'yon.
Sa pagtira ko dito,
gusto kong maipakita nang tapat
'yong nararamdaman ko sa iba.
Dahil sikat siya,
mahirap magpakatotoo.
'Yong mga nasa mata ng publiko, may mga imahe sila na inaasahan ng tao.
Kapag may inaasahan na, pakiramdam nila dapat nilang sundin 'yon.
Nagiging mas mahirap tuloy na ipakita 'yong totoong ikaw.
Sigurado akong maalalahaning tao si Usak.
-9,000 yen? -Ang galing.
Ilang tao na 'yong naka-date mong seryoso?
-Seryoso? -Oo.
Tatlo.
-Tatlo? -Oo.
Mas matanda ba sila?
'Yong una 30, 'yong ikalawa 28,
tapos 'yong pangatlo 23.
-Kaedad mo 'yong pangatlo? -Oo.
Taga-New York siya.
-Nagkakilala kayo sa Japan? -Oo, sa Japan.
Love at first sight…
Para sa kanya.
Minahal niya talaga ako.
Pero 'yong nakuha ko do'n sa relasyon…
kulang.
Gusto ko ng higit pa do'n.
Masyadong mataas 'yong mga pangarap ko.
Ayos lang 'yon. Naiiwasan mong mag-aksaya ng oras.
Oo.
Di ko pa rin makapa 'yong nararamdaman niya.
Siguro natutuwa akong pag-isipan kung gusto niya ako o hindi.
Ano'ng nangyari kina Shun at 'yong New Yorker?
Anong masakit hiwalayan ang nangyari?
Alam niyang mahal siya ng ex niya,
pero may nangyari para maging mahiyain siya sa pag-ibig.
May nangyari siguro.
Sabihin na natin na gusto niyo ang isa't isa,
pag nagkwento sa 'yo ang crush mo tungkol sa dati niyang relasyon,
mas gaganahan ka ba sa kanya?
O manlalamig ka na?
Gaganahan ako noong kabataan ko,
pero ngayon, "Okay, tapos na ako."
-E si Dai… -Tumitigil na pag tumatanda.
-Gaganahan si Dai. -Oo naman.
-Ilalaban niya 'yan. -Di mahalaga sa kanya.
Kunwari nakikinig siya, pero hindi.
Sarili lang ang nakikita.
Tapos pagkasama niya 'yong mga kaibigan niya,
sasabihin nila, "E, ano? Ilaban mo lang!"
Bakit di tayo mag-Jenga?
Ang matalo magsasabi ng pangalan ng gusto nila.
-Bawal matalo. -Laban 'to na di pwede matalo.
May gusto ka ba dito?
-Interesado ako sa isang tao. -Talaga?
Interesado ako sa isang tao.
-'Yon bang katabi mo? -Naku po.
May sinabi ka na ba sa kanya?
Wala pa.
-E, di hindi niya alam. -Tama ka, pero hindi ko pa nagagawa, e.
Hindi ko talaga masasabi.
Nasa harap ko siya, e.
Hindi talaga pwede.
Si Shun.
-Ano? -Ha? Sandali lang.
Si Shun?
Nakakatawa si Shun.
Kakaiba siya at misteryoso.
Interesante siya.
Gusto ko siyang makilala.
Gusto ko siya.
Alam ko nang may gusto siya sa akin.
Kaya pwede siya maging mas pisikal, mas humawak-hawak sa 'kin.
Ayos lang 'yon.
Ayos lang sa 'kin kung didiretsuhin niya ako.
Mali 'yong akala ni Gensei.
-Ang galing mo, Shun. -Mahina ka!
Handa ka na?
Gensei, gusto mong sumali?
Kumukuha siya ng litrato.
Sa anggulong 'yan, alam na dapat ni Ryota na kinukuhanan siya ng litrato.
At zinu-zoom niya pa kay Ryota.
Nabanggit ko 'to kagabi,
pero gusto kong pag-usapan 'yong 6,000 yen na budget kada araw.
Ano'ng gagawin natin sa manok?
Magkano 'yon?
Ang isang pakete nasa 800 yen, tapos tatlo 'yong kailangan ko.
E, di kailangan ng 2,000 yen?
KAGABI
Pinag-usapan namin 'to ni Gensei kagabi habang inaayos 'yong pera.
6,000 yen kada araw para sa ating pito.
Nasa 800 yen 'yon kada tao kada araw.
Siguradong marami sa atin naliliitan do'n.
Kailangan nating pito na mabuhay sa 6,000 yen, tama?
Oo.
Ito ang gastos kahapon.
One-third ay manok.
Kalahati ay hapunan.
Di natin kaya ang almusal o tanghalian, dalawang bungkos lang ng saging.
Naku po. Pabigat sa budget ng pamilya 'yong manok ni Usak.
Pero mahalaga 'yon para kay Usak.
Naiintindihan naming kailangan mong ituloy ang nakasanayan mo para sa trabaho mo.
Pero dahil magkakasama tayo dito, gusto naming maging patas sa lahat.
Ito ang iniisip ko.
-Wag mo gawin 'yan, naaawa ako sa kanya. -Naku, Usak!
Paano kung 'yong 2,000 yen na ginagastos sa manok,
bawasan ng 1,000 yen?
Magiging 1,000 yen para sa manok
tapos 'yong matitira, mapupunta sa pagkain ng pitong tao.
Makakabili ba ako ng manok sa halagang 1,000 yen?
Alalahanin mo rin,
paghahatian dapat ng lahat itong 1,000 yen.
Pero payag ang lahat na makipagkompromiso.
Makakatulong kung maiisip mo rin 'yon.
Sige.
Binabalaan ng pinakabata 'yong pinakamatanda.
Di ko inakala na manok ang magbabalik sa 'kin sa realidad.
Ang ganda ng panahon ngayon.
"Si Taeheon ang papasok ngayon."
Ayos!
-Taeheon! -Taeheon!
Sino'ng pipiliin ni Taeheon?
Di ko mahulaan.
Shun.
Talaga ba?
Samahan mo naman ako.
Medyo masaya ako.
"Medyo masaya"?
Wag "medyo", dapat masaya lang.
Ang saya ko.
-Masaya ako para sa 'yo. -Oo.
-Hello. -May cafe latte ka ba?
-Cafe latte? Oo. -Isang latte at isang iced coffee, black.
-Black nga. -Sige.
Ano'ng size ang gusto mo, may dalawa…
Ay, pasensya na.
Pasensya na.
Wag n'yo na alalahanin.
Magkano sa mainit na kape?
-Una… -Ayos na ako sa mas maliit.
-Mas maliit -'Yong size S.
Gusto ko rin ng mas maliit na mainit na kape.
Mainit na kape… black?
Latte?
-May asukal at gatas. -Magkano?
-Para sa akin. -Sandali lang po.
Bale gusto mo ng latte na may asukal at gatas.
Tama ba ako? Maraming salamat.
Dapat ito ang pinili ko.
-Bilisan mo. -Opo, ibibigay ko agad.
Aray!
-Aray ko. -Ayos ka lang, Taeheon?
Pwede mo bang bawasan at nipisan?
Oo, sige.
Kinabahan ka ba noong pumili ka ng katrabaho mo?
Oo, sobrang kaba ko.
Kumakabog 'yong puso ko.
Pero desidido na ako.
Babaliktarin ko lang 'yong pangalan.
Napakatalentado mo!
Salamat.
Habang nasa coffee truck ka,
may naramdaman ka ba?
Pag may customer o ibang tao,
nakikita ko 'yong ugali ni Shun na di natin madalas makita.
Siya 'yong tipo na siniseryoso talaga ang trabaho.
No'ng pinili mo si Shun…
Oo.
Di maalis 'yong ngiti niya.
-Nino? -Ni Shun.
Talaga ba? Seryoso ka?
Namumula siya.
Totoo ba?
Pag ikaw na ang truck leader…
-Alam mo ba kung sino'ng pipiliin mo? -Oo.
-Nakapagdesisyon ka na? -Oo.
May napili na ako.
Aabangan ko 'yan.
ANG KITA NGAYON 3,250 YEN
Hindi ko naisip pipiliin mo ako.
Isa sa mga dahilan kung bakit kita pinili…
Parang ang samang sabihin,
pero ang taas kasi ng kumpiyansa mo.
Hanga ako sa mga taong gano'n.
-Talaga? -Oo.
Walang maniniwala sa 'yo kung di ka naniniwala sa sarili mo.
Pakiramdam ko mahalaga 'yon.
Ikaw 'yong taong hindi…
galit sa sarili, tama? 'Yan ang dating ng kumpiyansa mo.
Oo.
Kung ano man, mahal mo ang sarili mo…
Oo.
Ibig sabihin, handa ka na para mahalin ng isang tao.
Kita ko nga.
Medyo malalim 'yon, a.
Sariling oras niya ang sinusunod ni Shun. "Masakit 'to, nakakatuwa 'to, masaya ako."
Nakakagulat na makwento siya.
Oo, totoo 'yan.
Di niya pinipilit na bumagay.
Hindi nga.
Sikat 'yong mga taong nakikibagay sa iba, pero sikat din 'yong mga taong hindi.
-Oo. -Di ba?
Lalo na kapag bata pa sila.
Naghahanap sila ng manok. 'yong murang manok.
75 yen kada 100 gramo.
E, di dalawang kilo para sa 1,500 yen.
Gusto kong kunin ito.
PWEDE BA AKONG BUMILI NG 2 KG NA MANOK SA HALAGANG 1,500 YEN?
Pero napag-usapan na natin 'to. Hindi tama 'yan.
Medyo ano 'to, a… Seryoso ba?
Di niya ma-gets, ano?
Ibang usapan 'yong hinihingi niya.
Tama ka.
Trumpet mushrooms na binalot sa baboy ang ulam natin ngayon.
-Pwede gawing sides 'yong mga nandoon pa. -Tama ka.
Sabi, "Nabili namin!" Buti naman! Binili niya 'yong tig-850 yen.
-Magaling 'yong ginawa mo. -Di ko dapat ipagmalaki, pero oo.
Pasensya na sa paghihintay.
-Buti nandito na kayo. -Salamat sa paghihintay.
Tingnan mo ito.
Nakakita ka ng murang manok.
850 yen.
Sobra pa 'yong budget!
-Ang saya niya. Ang cute. -Napasayaw pa siya sa tuwa.
Kadiri!
Sobrang disiplinado siya.
-Ano'ng eksenang 'to? -Ano?
-Ano'ng video 'yon? -Ba't si Usak lang lagi ang nando'n?
Ano'ng parusa?
Ituloy natin 'yong laro natin sa club.
Sabihin mo sa pinagkakatiwalaan mo kung kanino ka interesado.
-Ayos. -Sige.
-Maglalaro talaga tayo. -Totoo? Ito na agad?
Heto na.
Talo 'yong pinakamababang baraha.
-'Yong may pinakamababang numero ang talo. -Ako ba 'yon?
Dapat magpalit kayo ng baraha.
Lagot ka.
-Base diyan, tingin mo mananalo ka? -Delikado rin si Dai.
Sabay nating gawin.
-Sa tatlo? -Oo, gusto ko makita.
Handa na? Sige.
Muntik na!
Si Shun.
Sige.
Wala sa kanila 'yong tipo ko.
UNANG ARAW
Sinabi niya nga 'yon.
-Sabihin mo sa taong pinagkakatiwalaan mo. -Wala ako nito.
Sasabihin ko kay Ryo.
Ano'ng laro ang lalaruin natin?
-Ano'ng laro naman? -Ito?
May gusto ka ba dito?
-Interesado ako sa isang tao. -A, ganoon.
Interesado ako sa isang tao.
Si Shun.
Gusto ko siya.
Dapat mag-usap tayo para di natin sila marinig.
-Ano'ng gagawin natin? -Kahit ano.
-Pwede pa tayong… -Uno?
-Huling laro 'yong Uno. -Masaya laruin 'yon na ganito tayo karami.
Uno.
Naglalaro pa kayo?
Sabi ko sa kanya 'yong taong nasa pinakamataas 'yong name plate.
-Ang sama niyan. -Napaka…
-'Yong pakiramdam ni Ryota pagkatapos… -Ryota!
Ryo, kumusta naman?
Masaya ako.
"Masaya"? Hindi pwede.
Na malaman.
-Ayos 'yan. -Masaya kang malaman?
Oo.
Ang sakit sa puso!
Ngayong nagkakaalaman na sila ng mga nararamdaman,
mapanakit na 'yang larong 'yan.
Ang sakit kasi alam na ni Ryota ang totoo.
Tama. At masaya raw siya.
-Nakakaiyak. -Ang hirap sigurong sabihin.
Ako di ko masasabing "Masaya ako" o anumang gaya no'n.
Dahil 'to sa pag-aalaga ni Dai no'ng may sakit si Shun?
-Ni Dai? -Kung pinili niya si Dai.
Mula pa noong sinabi ni Dai na gusto niya siya…
Baka si Shun 'yong tipo ng tao na madalas
magkagusto sa taong gusto na siya.
Baka siya 'yong tipo na pinapahalagahan 'yong pakiramdam na minamahal siya.
Nagkakahulugan na ng loob ang lahat!
Tinatrabaho talaga ni Dai.
-Ginagawa niya na. -Ang galing.
"Shift ngayon ni Gensei."
Ngayon na, ha?
-Sino'ng pipiliin niya? -Ano'ng gagawin mo, Gensei?
Babantayan ko 'yong pipiliin niya.
Oo nga.
Samahan mo naman ako.
Sino?
Ayan.
Dai.
Salamat sa pagpili sa 'kin.
Galingan n'yo.
Excited na ako.
Mag-enjoy tayo.
Gusto kong isama si Dai at kumita ng maraming pera kasama siya.
Para kaming matalik na magkaibigan.
Si Ryo…
Hindi pa pwede.
Lalabas na gusto namin ang isa't isa.
Hindi pa pwede ngayon.
Ano kayang mangyayari?
-Gensei… -Ayoko siyang masaktan.
Tingin niya di siya makakapagpigil.
Nagpadala ako sa 'yo ng nakakatawang picture.
-Tingnan mo 'yong mukha niya. -Nakakatawa, di ba?
Mula noong sinabi mo sa 'kin…
Oo.
Naisip kong ganoon ang tingin mo sa kanya.
Bigla ko lang naisip.
Talaga.
Oo, tatlong araw na siguro.
Noong una, siya 'yong di ko talaga tipo.
Alam mo 'yong mga oras na OA 'yong reaksyon niya?
Totoo 'yan.
"Sobrang sarap!"
-Oo, mismo! -"Napakasarap."
Di ko gusto 'yon sa kanya noong una.
Pero naisip ko na baka parte 'yon ng karisma niya.
Matapat siya
at mabait.
Oo nga.
Noong maintindihan ko 'yong nararamdaman ko,
parang naging mas maayos siya.
Ganoon pala.
Matindi kapag naging "gusto" 'yong "ayaw".
Hindi 'yon natitinag.
-Sinabi ni Shun kay Ryota ang crush niya. -Oo.
Napapaisip ka ba?
Siyempre naman, pero…
Sabi na nga ba.
Pakiramdam ko ayos naman lahat.
Gaya kahapon no'ng naglalaro tayo, nakasandal lang 'yong ulo niya rito.
Oo nga, tama ka.
Kumakabog 'yong puso no'n.
Pakiramdam ko, sa wakas,
mas napapalapit na talaga ako sa kanya.
Bale pareho kayo ng nararamdaman?
Hindi ko alam.
-Hindi pa rin ako handa, e. -Talaga ba?
Natatakot ako.
Gusto kong ipakita niya sa akin na ako talaga.
Kung hindi, hindi ko kaya.
Pero
di ko maiwasang magtaka
kung ba't niya ako gusto.
Gusto kong aminin 'yong nararamdaman ko kay Shun.
Sana balang araw. 'Yong dating ni Shun kanina,
parang hindi pa tamang oras para sabihin 'yong nararamdaman ko.
Pakiramdam ko masyadong mabigat 'yon para kay Shun.
Ang bait naman.
-Ang sakit. Kailangan ni Ryota na makinig. -Tama.
Di ako makapili dito sa tatlo.
Hindi, hindi maganda.
Lahat 'yan?
-Oo, nakahanap ako ng mas maganda. -Seryoso ka ba?
Oo. Hoy!
Ano?
Teka, pasensya na.
-Ano? -Ano'ng nangyayari?
Picture ba?
Mga malaswa? Ayos lang ba siya?
Nag-swipe siya sa ibang pictures?
Nabuksan ko 'yong photo folder niya.
May nakita akong mga picture na pwedeng gamitin sa dating apps.
Mga nakahubad.
Malaswa talaga.
Naisip ko, "A, playboy siya."
Ayoko 'yon makita.
'Yong nangyari kanina…
Pakiramdam ko parang sinira ko na 'yong lahat ng binuo natin.
Ganoon…
Sa mga dati kong relasyon, may mga…
maraming tipo ng playboy.
Hindi nagtagal 'yong mga 'yon.
Nakakabahala 'yong mga 'yon.
'Yong mga ganoong picture.
Pasensya na.
May mga naalala ako dahil doon.
Ang sama no'ng surfer na hiniwalayan ko.
Naging palaasa ako sa kanya.
Tapos hindi na ako makaalis.
Pero nagdesisyon ako na simula ngayon…
Iiwasan ko na 'yong mga ganoong klase ng tao.
Gusto ko ng masayang buhay.
Gusto kong makahanap ng makakasama ko.
Medyo umaasa akong mahahanap ko 'yong tamang tao dito.
Gusto kong ayusin 'yong buhay ko…
at magsimula ulit.
Base sa reaksyon mo kanina,
natural lang na maisip mo lahat ng bagay.
Oo.
Pero sobrang gusto kita
at gusto kitang makilala pa.
Alam kong mapapanatag ka sa 'kin,
na patunayan sa 'yo sa mga kilos ko na magiging ligtas ka sa 'kin.
Kaya sana wag kang mag-alala.
Di ba malilinawan si Shun dito ng nararamdaman niya para kay Dai?
Tingin ko oo.
E, sakto 'yong mga picture sa sitwasyon na inaalala niya.
'Yong pinakamalala.
Mas masama tuloy ang dating.
Pero medyo mahirap din kasi
na makakilala ng mga tao sa mga ordinaryong lugar gaya ng trabaho.
Kaya, medyo natural lang na makipagkilala gamit 'yong mga app.
Tapos 'yong pagkuha ng malalaswang picture para sa mga app, talagang…
-Talaga? -Nangyayari 'yon.
Kaya ayokong magalit si Shun dahil do'n.
Ako rin.
-Ayaw ko niyan. -Hindi?
Hindi ko gusto 'to. Nasaktan na si Shun ng mga playboy dati.
Kung sasali siya sa show, gusto niya 'yong kabaligtaran.
Naghahanap siya ng talagang aalagaan siya.
Tingin ko lumalayo siya.
Pero ibig sabihin noon, "Mahal kita!" Di ba?
-Oo, tama. -Sa tingin mo?
Sang-ayon din ako.
Gusto siya ni Shun, pero…
Ayan na.
"Si Kazuto ang papasok ngayon."
Sa wakas, ikaw na.
Kailangan ko umalis ulit ng tatlong araw para sa trabaho ko.
Simula kailan?
Simula bukas.
Kaya gagalingan ko ngayon.
Ano'ng nararamdaman mo sa lahat?
Ano kaya'ng gagawin niya?
Sino'ng pipiliin niya?
Sino?
-Ryota, sana samahan mo ako. -Sige.
Enjoy.
Oo.
Ayos!
Ingat kayo!
Bye!
Galingan n'yo!
Umalis na sila.
-Ang ganda. -Napakaganda.
Ang ganda nito.
Taga-Tokyo ka ba, Ryota?
Hindi, taga-Shimane Prefecture ako.
-A, Shimane. -Probinsya talaga.
Napunta ka dito pagka-graduate ng high school?
Hindi, pumunta ako rito ng 22 o 23 ako.
Taga-Tokyo ka ba?
-Taga-Niigata ako. -Niigata…
Bale galing lahat sa probinsya.
Sabi ni Usak taga-Gifu siya.
Nabanggit mo na rin si Usak,
di ba kumakain siya ng nasa 1.5 kilo na pitso?
Alam mo ba? Sinubukan ko gawin 'yon sa restaurant ko.
'Yong chicken smoothie.
-Kumusta? -Sobrang nakakadiri.
Nasuka ako pagkatapos kong inumin.
Nakakatawang ginawa mo talaga.
Nandiri 'yong mga kasama ko.
Kahit nakakadiri, iniinom pa rin ni Usak.
-Malamang pangit ang lasa. -Pinipilit 'yon.
Nakakabilib si Usak.
Hello, kumusta ka?
May iced coffee kami. Tatlo ba? Maraming salamat.
Mayroon ding napakasarap na cookies.
-Umakyat kayo rito? -Oo, ginawa namin.
-Ayos 'yan. Ang ganda ng araw. -Oo, napakaganda.
Ito 'yong iced cafe latte tapos ito 'yong iced coffee.
-Galingan n'yo. -Maraming salamat.
Kazuto, ang galing mo. Gusto ko 'yong pakikitungo mo sa customer.
-Talaga ba? -Oo.
Ang galing natin. Ano'ng oras na?
-2:15 p.m. lang. -2:00 p.m.
Sobrang galing!
ANG KITA NGAYON 11,600 YEN
-Nakabenta sila ng 14 na cookies! -Ang galing!
Pwede ba kitang tanungin tungkol sa dati mong mga relasyon?
Kailan pa 'yong huli mo?
Wala pang dalawang taon.
Ikaw ba?
May naka-date ako nang limang taon.
Medyo matagal.
May iba pa?
'Yon 'yong pangalawa, pero 'yong una…
Nakipag-date ako noong 19 ako at 'yon 'yong unang beses.
Oo, pero no'ng panahong 'yon, hindi ko pa…
Hindi ko pa talaga inaamin na ganito talaga ako.
-Hindi "inaamin" pero… -Kuha ko.
Hindi ko makita 'yong punto ng relasyon kung di rin kayo ikakasal.
Alam ko 'yan.
Walang ibang taong ganoon sa bayan ko.
Ang tanggap nila, lalaki at babae 'yong magdi-date, mag-aasawa, mag-aanak.
Tama.
'Yon madalas 'yong pinapatunguhan.
Oo, nakalatag na 'yong pagdadaanan.
Nalilito ako noon sa ibig sabihin ng dalawang lalaking nagdi-date.
Talagang…
Oo.
"Ba't ako ipinanganak na ganito?" Sa mundo natin, lahat nagtataka diyan.
Naisip na 'yan lahat.
Magsasaka 'yong mga magulang ko.
Ako 'yong panganay, kaya ako dapat 'yong mamahala sa bukid.
Pero nang malinawan ako sa sekswalidad ko, nahirapan ako.
'Yong pamumuno sa negosyo ng mga magulang ko,
ibig sabihin may mga inaasahan sa 'kin ang mga magulang ko at mga tao sa paligid.
Pero di ko sinunod 'yong mga inaasahan nila.
Nakokonsensya ako at nahihiya.
Para mawala 'yong mga nararamdaman ko,
gusto kong gamitin 'yong kanin galing sa bukid namin at ani sa bayan ko,
at magbukas ng sarili kong restaurant.
'Yon 'yong inspirasyon o pangarap ko ngayon.
Ang bait naman.
Kahanga-hanga siya.
Sinusuportahan niya ang mga magulang niya sa sariling paraan…
Lahat nagkukwento kay Ryota.
-Nagkukwento? -Nang marami.
Panatag silang magkwento sa kanya.
Ganoon siguro 'yong dating niya.
Siguro nga.
-Kaya… -Oo?
Ayos ba o hindi 'yong manuod ng sine sa unang date?
Pinag-uusapan namin 'yan.
Di ko 'yon gagawin sa unang date.
Hindi, di ba?
Sa unang date, pupunta ako sa cafe o ibang lugar na pwedeng mag-usap.
Siguro sa pangalawa o pangatlong date pa 'yon,
parang, "Panuorin natin 'to sa susunod."
Shun, pwede ka bang sumali?
Wala kang masasabi?
Wala?
Ayoko siyang kausapin.
Ni hindi ko siya matingnan sa mata.
Ano'ng gagawin ko?
Pero kinausap mo siya kahapon, di ba?
Oo, at maraming nangyari.
Di ko na siya kayang makasama.
Pero sabi niya gusto niyang makipag-ayos.
-Nag-usap kayo? -Nag-usap kami.
Pero no'ng pinag-isipan ko ulit…
Ibig kong sabihin, pinag-usapan namin kagabi.
At kumalma ka?
Naayos naman namin 'yong mga bagay, pero…
Pero…
Kita ko nga.
Oo.
Hindi talaga ako sigurado.
Iniisip pa rin niya. Lagi siyang nag-aalala.
"Shift ngayon ni Shun."
Ayos.
Sige na.
Heto na.
-Shun. -Tingnan natin.
Ano'ng gagawin n'ya?
Sino kaya?
Ang drama.
Sabi ko sa kanya 'yong taong nasa pinakamataas 'yong name plate.
Ayoko 'yon makita.
-Hoy! -Ano?
Ano ba 'to?
-Ano ba namang… -Binitin tayo!
Nagsalin ng Subtitle: Mary Concepcion Lonzano