YEŞİL ODA
"Bugün vardiya sırası Shun'da."
SHUN (23) SANATÇI
DAI (23) ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİSİ
İyiye işaret değil bu.
Böyle fotolar yani.
RYOTA (28) MODEL, KAFE MÜDÜRÜ
Shun.
Ondan hoşlanıyorum.
Ah…
Seçti işte.
-Öğrenmiş olduk. -Onu mu seçti?
Ryota'yı seçer sanmıştık.
Bağlarını güçlendirecekler.
Kesinlikle.
-Benimle çalışır mısın? -Severek.
GENSEI (34) TAYVANLI, SAÇ VE MAKYAJ UZMANI
Gidiyoruz.
İyi eğlenceler.
Güle güle.
Bugün çok şaşırdım.
Shun'un Dai'yi seçmesine yani.
USAK (36) GO-GO DANSÇISI
-Ben anlamıştım seçeceğini gerçi. -Aynen.
Zaten bekliyor muydun?
Dai, Shun'u seçti.
Shun da Dai'yi seçti.
Kaderleri birmiş.
Evet, eğer ikisi de
birbirine ilgi duyuyorsa
öyle olabilir.
Evet.
SHUN VE DAI
Pardon.
Kurabiye ve buzlu kahve alayım lütfen.
Hayhay.
Beş dakika içerisinde hazır olur.
Bekliyoruz.
Bunu teslim edeyim. Neredeler?
Afiyet olsun.
Teşekkürler.
Shun ağzını açmıyor.
Öylece bekliyor mu?
-Bence bekliyor. -Öyle mi?
Hoşlandığınız biri varsa ona açılıp
konuşur musunuz?
Belli etmek için mi?
Genellikle açılmam.
-Öyle mi? -Yok.
Cidden mi?
Niye ki?
Bilsin istemem.
Bu taktik hiç işe yaradı mı?
Hayır.
Ya sen Ryota?
Birinden hoşlanırsam mı?
Evet.
İlgi duyduğumu belli etmezdim
ama onunla daha çok vakit geçirirdim.
Birinden hoşlanıyorsam
onunla beraber takıldığımız süre
ve konuştuğumuz süre doğal olarak artar.
BUGÜNKÜ SATIŞ 8.950 YEN
-Eline sağlık. -Senin de.
Sağ ol.
Beni seçtiğin için çok mutlu oldum.
Biraz çekindim.
-Öyle mi? -Aynen öyle.
Niye çekindin ki?
Bazen emin olamıyorum.
Neden?
Sana duyduğum hisler
hakiki olmayabilir.
Sırf benden hoşlandığını bildiğim için
senden hoşlandığımı sanmış olabilirim.
Hislerimden emin değilim.
Açıkçası…
…öpüşürsek belki de…
…anlayabilirim..
Demem o ki…
…öpüşürsek…
…hislerimi anlayacağım.
Anladım.
Ne dedi o?
Güneş batmadan öpüşün hemen!
Şu an kararsızım.
İki hafta sonra
ne hissedeceğim acaba.
Böyle düşünüyorum.
Heyecanlı olsam da
tedirginim.
Tedirginliğimi gidermek için temkinli davranıyorum.
Düşüncem böyle.
Kalkalım mı?
Olur.
Hadi.
Kalk.
Ne?
-Ne? -Elini ver.
Niye?
-Ne? -Öpüşelim.
-Hayır. -Niye?
İstemiyorum.
Şu an olmaz.
Hazır hissettiğimde…
…seni öperim.
Şimdi öpüşürsek kafam daha da karışır.
-Neden ya? -Niye?
-Tam zamanıydı! -Demek ki değilmiş.
Öpüşürsek kafam karışır dedi
ama bir yandan Dai'ye açık kapı bıraktı.
Shun çok kurnaz.
Karşısındakini kendine bağlıyor.
Bağlanmamak işten değil.
-Shun karmaşık biri. -Çok sürükleyici.
Nefes kesici.
Gerçekten de öyle.
İkisi de insanı kendine bağlayan tipler.
Asıl mesele kimin kimi kendine bağlayacağı.
Aynen.
İkisi de kendine çekiyor.
Onları birkaç gün içerisinde öpüşürken görebiliyorum.
Aynen.
Aralarındaki gerilim arttıkça artacak…
-Ve muah! -…ve nihayet öpüşecekler.
Orasını bilemeyeceğim.
Ha bir de…
Bu senin iç çamaşırın mı?
Kalanlar senin.
Ona sırılsıklam âşık.
Sırılsıklam.
-Göz altını kapatayım mı? -Lütfen.
Buradaki çizgi var ya?
Oradan başlaman lazım.
Altından mı?
-Evet. -Anladım.
Koyu renkle başla,
iyice emdirip yaydır, tamam mı?
Parmaklarınla iyice bastır.
Kayboldu.
Bu makyaj sadece morlukları kapatmak için mi?
Çevresine sürmeye gerek yok mu?
Hayır, cildin çok güzel.
İhtiyacın yok.
Çillerin çok tatlı.
Kaşların çok gür.
Kirpiklerin çok uzun.
Alnının genişliği çok iyi.
Gensei sanıyor ki Ryota ondan hoşlanıyor
ama aslında Gensei ondan hoşlanmıyor mu?
-Aynen öyle. -Bence de.
Kahve satma sırası hepimize geldi.
-Evet. -En iyi yer neresiydi?
-Üçüncü gün iyiydi. -Evet.
O mekân gayet iyi.
Hafta içi bile 10.000 yen'e ulaştık.
Aynen.
İyi bir seçenek.
Kazuto'yla gittiğimiz yer 20 dakika uzaklıktaki bir parktı.
-Yakınmış. -Çok yakın.
Birçok aile ve çift vardı.
-Ne? -Ha?
Şimdi mi? İnanılmaz.
Oy, oy, oy!
Orası iskele gibi bir yer.
Yani bayağı insan oluyor.
İnsanlar dinlenme tesislerinde ve iskelelerde birikiyor.
Öyle bir yerin etrafında dolaşırsak…
Oha, yakıyor!
-İddialı. -Yakında şimşekler çakabilir.
Bence hedef kâr marjımıza ulaşabilirsek…
Hepimiz hatırlamıyor olabilir ama…
Güzel zamanlama.
Ne?
Tanıyor musun?
Aynen.
Vay be.
-Selam. -Günaydın.
Memnun oldum.
Adım Alan. Bugünden itibaren sizinle yaşayacağım.
Hoş geldin.
Adım Alan.
Yabancı bir bilişim şirketinde çalışıyorum.
ALAN (29) BREZİLYALI
Yarı Brezilyalı, yarı İtalyan ve çeyrek Japonum.
Kültürel açıdan Brezilyalıyım ama yaşadığım yer Japonya.
Lafımı hiç esirgemem.
Birinden hoşlanırsam hemen "Beğendim seni" derim.
Elektrik aldım.
-Birbirimizi yıkayalım mı? -Ne?
Yapamıyorum.
Vay be. Oturabilir miyim?
-İstediğin yere otur. -Şuraya?
-Ortaya otursun. -Arkadaşın mı?
Arkadaşım.
Oha Usak!
Yok artık.
Sarıl bana. Önce sarılalım.
İnanılmaz ya!
Çok mutluyum. Herkesle sarılmak istiyorum.
Siz ne yapıyordunuz?
Memnun oldum.
-Memnun oldum. -Ben Alan.
Ben Taeheon.
-Ne? -Taeheon.
Taeheon mu?
Memnun oldum. Ben Alan.
-Ben Ryota. -Ryota.
Vay be Dai.
Uzun zaman oldu.
Gülesim geliyor.
-İyi gördüm seni. -Tanışıyorlar.
-Vay be. -N'aber?
-Memnun oldum. -Ben de.
Shun ben.
-Ne? -Shun.
-Shun mu? -Evet.
-Ben Alan. -Memnun oldum.
Sırayla herkese sarılanı da görmemiştim.
Ben Alan. Memnun oldum.
Ben Gensei.
-Gensei mi? -Ben Alan.
Memnun oldum.
Vay be. Durun, fazla mı patırtılı geldim?
Yok canım. Müthişti.
Tam gaz devam.
Vay be.
Alan, demek ki siz Usak ve Dai'yi tanıyorsunuz.
Doğrudur. Dai'ciğim, nasıl tanışmıştık?
Çok seksi olduğun için sana Instagram'dan mesaj atmıştım.
Öyle mi?
Önce ben mi atmıştım sen mi?
Aynen.
Ama o aralar görüştüğün biri vardı.
Doğru.
O zamandan beri takipleşsek de aramızda hiç garip yazışmalar olmadı.
"Garip yazışmalar" mı?
İlişkimiz çok derin diyemem
ama daha önce yatmıştık.
Beraber olmuşlar demek.
Aynen öyle.
Demek ki geçmişte birbirlerine ilgi duymuşlar.
Aynen.
Usak, haksızlık bu. Hiç adil değil.
Bekle, bekle.
-Aman yanmayın. -Çok sıcak.
Dayan.
-Yer değiştirelim. -Aynen.
-Shun. -Ne?
Zor olsa gerek.
-Herkesten daha iyi uyum sağladın. -Hiç de bile.
Daha yeni geldin bir de.
Her şey yolunda mı? Rahatsız etmiyor muyum?
-Bilmem ki… -Ya da hani…
Ne rahatsızlığı?
Yok.
Ama düşününce
sonraki ay unutulmaz olacak.
Bu fırsat her zaman ele geçmez.
İnanılmaz. Çok eğleniyorum ya.
Çok eğlenceli. Keyfini çıkaralım.
Tadını çıkaralım.
Acaba Shun'la Dai'nin arası
Alan'ın gelişiyle biraz hareketlenir mi
yoksa son mu bulur?
Ama Shun da artık Dai'ye karşı hisler besliyor değil mi?
Shun bunu herkesten iyi biliyor
ama kendi de kabullenemiyor.
Artık Shun'un işi hiç kolay değil.
Shun bu sefer geçmiş ilişkilerinden farklı davranmalı.
Hep başkaları çaba sarf etmiş…
-Pasif kalmış. -Hep sevilen olmuş.
Acaba bir adım atabilecek mi?
Amma çok şey oluyor.
Evet.
-Şerefe! -Şerefe!
-Oley!
Enfes kokuyor.
-Leziz. -Evet.
-Tipiniz ne? -Benim mi?
Suratı tatlı olan
ama iri yapılı tipler galiba.
Yani kısacası koca popoları severim.
-Demek oluyor ki… -Usak.
-Ve Taeheon.
-Evet. -Onunki de büyük.
-Benimki küçük ya. -Yok be.
Durmadan çalışırsan kalçan da büyür.
-Her şey mümkün. -Izgara.
Eti ızgaraya atsana.
Tamam.
Neden aramıza katıldın?
Ciddi bir ilişkiye girmem çok uzun zaman alıyor.
Erkek arkadaşımın olması benim için çok önemli.
Ama artık 29 yaşına girdim…
Ne yaparım, ne yapamam diye kendimi sınırlamak istemiyorum artık.
Daha önce hiç yaşamadığım deneyimler ve hisler yaşarım dedim.
Onun için geldim.
Bravo! Müthiş!
Hoş geldin.
Alkışların sesi de
amma yankılanıyor.
Çok şey yaşamış.
Sığ biri izlenimini vermişti ama şimdi…
Sevilesi birine dönüşüyor.
Bence kendini sevmek önemli.
Bence de kendini sevmek çok önemli.
Ben bencil birine dönüşmekten korkuyorum.
Mesela korona döneminde
bir sürü insan devlete söylenip durdu.
Kendi ailem dâhil.
Ama öyle bir durumda devlet olmazsa ne yapardık?
Suçu başkasına atmak yerine elimizden geleni yapmalıyız ki
kendi gücümüzle ayakta durabilelim.
Benliğimizi ifade etmek bencil olmak demek değildir.
"İhtiyacımız olan bu."
"Talep ettiğimiz bu."
Sesimizi çıkarmadıkça toplum değişmez.
Toplumu değiştirmek çok zor olmaz mı?
Ama değişmeli.
İşleyen demir pas tutmaz.
Değişim şart.
Demir işlerse pas tutmaz.
Mevcut toplum yapısı çoğunluğun işine geliyor.
Ama böyle düşünmek çoğunluğa saygısızlık.
Mesele saygısızlık değil.
Kayrılan biri ayrıcalıklı olduğunun farkında bile olmaz.
Öyle düşünüyor olabilirsin
ama medya aracılığıyla toplumun geneli de
LGBTQ bireylere karşı daha duyarlı hâle geliyor.
Bence durum öyle değil…
-O senin bakış açın Dai'ciğim. -Doğru.
Ne kadar inanır, benimser ve özümsersen
ve değer verdiğin şeye ne kadar sarılırsan
çevrene o kadar yansır.
Tıpkı aşk gibi.
Ben şuna inanıyorum,
her sabah kalktığımda
kendimi çevremdekileri
etkileyecek biri olarak görüyorum.
Yaşadığım dünyanın sevgi dolu olduğuna inanmayı seçiyorum.
Aslında çok basit.
Et de tam zamanında pişti!
Süper!
-Çubuklar nerede? -Yiyelim.
Keşke biberiye ekleseydim.
-Yok ki. -Hayır, var.
Ne? Biberiye mi?
Biraz da kekik.
Keşke biberiye ekleseydik.
Aynen ya.
-Dai'ye ne oldu? -Sanki…
Dai'nin biraz…
Keyfi kaçmış olabilir.
Tabakları verin, ben koyaırm.
Sulu sulu.
Enfes.
-Güzel mi? -Aynen, çok güzel.
Çak!
-İyi mi? -Eline sağlık.
-Bir bira daha alayım. -Tuvalete gidiyorum.
-İyi düşündün Shun. -Çok iyi.
Çok iyi. Önemli bir adım.
Dai mutlu olacak.
Dai.
-Shun? -Evet?
İyi ki geldin.
Biraz sakinleşmem gerekiyordu da.
Olur arada böyle.
Alan'ı bir süredir tanıyorum.
Her şeyi açık ve net söylemeye çalışır.
Alan mı?
Hayat öyle dümdüz bir yol değil.
Dolambaçlı olsa ne yazar?
Yeter ki sen ciddi ol.
Evet.
Bence de.
"Hiç zorluk çekmediysen ne bileceksin sen?"
İnsanlar hep böyle diyor.
Öylece oturup dinlediğin için seni daha yakından tanıyasım geldi.
Seni bugünkü sen yapan şey ne bilmiyorum
ama illa ki bir geçmişin var yoksa sen, sen olmazdın.
Daha önce tanıştığım herkesten farklısın.
Bence geçmişinde zor ve ağır bir şey atlatmışsın
ve o zamanlar seni güçlü olmaya zorlamış.
Bugün olduğun kişi olmuşsun.
Umarım bir gün o tarafınla tanışırım.
Gerçekten bu kadar meraklıysan…
…anlatırım.
Nasıl merak etmeyeyim?
Nasıl büyüdüğümü mü?
Evet.
Doğduğumdan beri
hiç ailem olmadı.
Muhtemelen
bebekken terk edilmişim.
Yetimhane gibi bir yere yani.
Öyle bir yere bırakılmışım.
-Sen mi? -Evet.
Hatırlamadığım için bilemem tabii.
Ve…
18 yaşıma kadar yetimhanede kaldım.
Yetimhane mi?
Evet, öyle bir yer.
Orada bile…
…çok şey yaşadım.
Doğrudur.
"Aile" nedir hiç öğrenmedim.
Ya da aile sevgisi.
Sıradan bir hayatım olmadı.
Sağduyu nedir öğrenmeden büyüdüm.
Ve…
Yani…
…onca şeyden sonra…
…bir başıma Tokyo'ya gelmiş oldum.
Geçtiğimiz beş yıldır Tokyo'dayım
ve artık…
…özgürüm.
Anladın mı?
Hayal bile edemem.
Biraz sakinleş diye
piyano çalacağım.
Tamam.
Yani…
Şahsen çalarken
sakinleşiyorum.
Çok tatlısın. Doğaçlama mı yapıyorsun?
Grubun yanına geçelim mi?
Olur.
Sakinleştin mi?
-Sayende sakinleştim -Güzel.
Sağ ol.
Tamam.
Az önce değer verdiğiniz bazı insanların
vefat ettiğini söylediniz.
Kim olduğunu söyler misiniz?
Babam ve dedem.
Babanız ve dedeniz olduğunu anlamıştım.
-Anladım. -Yani…
Babam birdenbire hastalandı.
Artık dayanamayacak hâle gelince hastaneye gitti
ve bana üç aylık ömrü kaldığını söyledi.
Mide kanseriymiş.
Meğerse babamın bir aylık ömrü bile kalmamış.
Hadi canım.
Sonunda bilincini kaybetmişti, düşünemiyordu.
Ama en sonunda bana "Seni takdir ediyorum" dedi.
Ben de…
Kim bilir neler yaşadın.
-İster misin? -Olur.
Bir yıl bile olmadı.
Çalışmaya başlayalı beri babamla pek konuşamamıştım.
Bağımsız takılıyordum.
Genç yaşta çalışmaya başladım.
Eve pek sık uğramazdım.
Açıkçası aileme ne yaptığımı söylemezdim.
Yine de hep benim arkamda durdular.
Babamın son sözleri
"Seni takdir ediyorum" oldu…
Hayatın neler getireceğini asla bilemezsin.
Anın tadını çıkarmak istiyorum
ki pişman olmayayım.
İyi ki sizinle tanışmışım.
Sonra dedem de vefat etti.
Belki de bu kapıyı bana açan babamdır dedim.
Öyle işte.
Ben de öyle düşünüyorum.
Neyse…
Babama minnettarım.
Herkesin kendine özgü bir hikâyesi var.
Bu taraflarını görmek…
Öyle işte.
Doğru.
Başta kendini açmak zordur.
Hele ki zayıf yönlerinden bahsetmek.
Ama yavaş yavaş tanışıp yakınlaştıkça
birbirlerine içlerini dökmeye başlıyorlar.
Gensei'nin veya Shun'un bilmediğimiz bir yanı ortaya çıkınca
anlıyoruz ki diğerlerinin de
yani Usak, Kazuto ve Taeheon olsun, farklı bir tarafı olmalı.
-Herkesin kendine özgü hikâyesi var. -Elbette.
Şu an bu olay Shun ve Dai'nin
duygusal bağ kurmasını sağladı.
Kendileri gibi davrandılar bence.
Hele ki o piyanolu sahne.
-İçten bir andı. -Çok hoştu.
Çok güzeldi değil mi?
Filmlerdeki gibiydi.
Aynen, film afişi gibiydi.
Adını koysak yeridir.
-Aydınlatma iyi. -Wong Kar-wai misali.
Dai'nın ona yaklaşımı çok hoş değil miydi?
Shun'a neden öyle biri olduğunu sorması.
Dai gözüme girdi.
Shun da "Evet" der mi…
-Bence de hoştu. -Çok şey oldu.
Aralarındaki bağ güçlendi.
-Sımsıkı bağlandılar. -Evet.
Arkadaştan borç almak sıkıntı yaratmaz mı?
-Ben almam. -İşin içine para girdi mi…
Olmaz.
Bu ne böyle?
Çok ıslak.
Çaresiz baktıklarını görebilirsin.
-Öttü. -Bildirim var.
Bir şey öttü.
Neymiş?
-"Duyurumuz var." -Yemek ister misin?
-Ekmek olur. -Tamam.
Neymiş?
Ne?
-Ne? -Söylesene.
"Yarın baş başa buluşmaya gideceksiniz."
Oha!
Duyuru bu muydu?
Böyle mi oluyor?
-Süper. -Ani oldu.
-Birdenbire mi? Vay be! -Tamam.
"Beraber randevuya çıkmak istediğiniz kişinin adını yazın."
-Fena ya. -Hepimiz mi?
-Muhtemelen. -Vay be.
Neymiş?
-Disneyland'e gitmek istiyorum. -Dinleyin.
"Sadece hisleriniz karşılıklıysa randevuya çıkabilirsiniz."
Kendi adımı yazacağım.
Kendi adını mı?
"Duyuru yarın sabah yapılacaktır."
Hoşuna gitti mi?
Bayıldım.
Çok ani oldu.
Ama heyecan verici.
Nihayet gerçek hislerini dökecekler.
Karşılıklı olabilir.
Açıldıktan sonra bakış açıları değişecektir.
Evet.
Dai'yle Shun tamam sanki değil mi?
Aynen öyle.
Beraber çıkmazlarsa çok şaşırırım.
Yoksa hiç mantıklı olmaz.
Umarım beraber çıkarlar.
"Yarın baş başa buluşmaya gideceksiniz."
Oha!
"Beraber randevuya çıkmak istediğiniz kişinin adını yazın."
"Sadece hisleriniz karşılıklıysa randevuya çıkabilirsiniz."
Okusana Usak.
Tamam.
-"Günaydın." -Günaydın.
"Şimdi randevuya çıkacak çiftleri açıklayacağız."
Çok ani oldu.
Vay.
-Açıklayan ben olmasam? -Aynen.
Çatlayacağım artık.
İlk çift…
Shun.
Peki.
Karnım ağrıyor.
Shun kim olduğunu biliyor.
Evet.
-Çok şanslısın! -Sen bilirsin.
Neyse, Shun'un partneri…
-Kim? -…Dai.
Oley!
İLK ÇİFT SHUN VE DAI
Rahatladım.
Tebrikler!
Ama belliydi zaten ya.
Usak da gerilimi arttırdı.
Oley.
Beklediğim gibi oldu.
Shun'un Dai'yi yazacağını biliyordum.
Shun'a bakınca onun Dai'den hoşlandığını anladım.
Ya da âşık olmaya başlamıştır.
"İlk çift" dedin. Yani ikinci bir çift mi var?
Tıklayayım bakayım.
İkinci çifti merak ediyorum.
Ryota'yı seçtim. Uzun zamandır onunla konuşmak istiyorum.
RYOTA YAZAN: GENSEI
Ben Usak'ın adını yazdım.
Bence şaşırtıcı biri.
Dondurma yerken bana çok tatlı gelmişti.
"Hepsi bu."
Hepsi bu mu?
Öyle mi diyor?
Öyle yazıyor.
Yanlış mı anladım?
Bana hiç ilgi duymamış olabilir mi?
Hayır mı?
Her şeyi ben mi uydurdum?
Bu muydu yani?
Gensei, Ryota'nın adını yazmış.
Ne olduğunu anlamadı.
"Benim adımı yazmadıysa yanlış mı anladım acaba?"
Öyle canım.
Ne yapacak acaba.
Vazgeçecek mi?
Yoksa Ryota'dan hoşlandığını mı fark edecek?
Merak ediyorum.
-İyi eğlenceler. -Görüşürüz.
Güle güle.
İyi eğlenceler.
Ne hoş.
Heyecanlı olmalılar. Biz de heyecanlıyız.
Tatlılar.
Benimle çıkmak istemene sevindim.
Başka seçeneğim yok.
O zaman gelip "Seninle çıkmak istiyorum" deseydin ya?
YOKOHAMA CHINATOWN
Afiyet olsun.
Dün banyoda düşündüm de
bence hislerini göstermek konusunda
pek iyi değilsin.
Öyle mi?
Başta sık sık bunu düşünüyordum.
O zamanlar senden hoşlanmıyordum.
Evet, belki de o zamanlar cidden hoşlanmıyordun.
Senden hiç tepki almıyordum.
İyi ki hislerin konusunda yanılmışım.
Fazla atılgan davrandım.
Daha önce hiç böyle peşinden koşan oldu mu?
Oldu
ama ilgi duymadığım için onları saldım.
Yapacak bir şey yok sonuçta.
Evet.
Peşimden koşulması hoşuma gitmiyor.
Çıkana kadar
kim kimi ne kadar sevmiş beni bağlamaz.
-Peki. -Anladın mı?
-Duygularımızı kastediyorum. -Anladım.
Çıkarken sevgi yarı yarıya paylaşılmalı.
Şimdi tersi mi oldu?
Şu an senin sevgi seviyen…
…sekiz civarı.
Niye öyle diyorsun? İddialı oldu sanki.
Bakarsın sevgi seviyem iki falandır.
Ama hislerini ifade eden kişi sensin.
-Doğru. -Evet.
Buna alışık değilim.
Acemiyim.
-Birbirlerini dengeliyorlar. -Aynen.
Dai daha çok şaka yapabilir.
İyi bir ilişki kuruyorlar.
Akvaryuma gitmeyeli bayağı oldu.
Şu ne yapıyor acaba?
Hiç böyle balık görmedim.
-Saklanıyor. -Çok ilginç.
Köpek balığı.
Vay.
Devasa.
Akvaryuma gitmek eğlenceli değil mi?
-Çok eğlenceli. -İlişkileri iyi.
Yansımadan birbirlerine bakıyorlar.
Öyle gerçekten.
Çok tatlı!
Acaba yüzebiliyorlar mı?
Bak, yüzüyorlar!
Çok tatlılar!
Geliyorlar! Çok tatlı!
Oyun oynuyorlar.
Şu canlı mı? Çok tatlı ya.
Tatlı değil mi?
Karnı tok mu acaba?
Aynen, tatlı.
Şunlara bak.
Hareket ediyor!
Çok tatlı.
Çok tatlılar!
Foto çekeceğim.
Güzel mi? Beğendin mi?
Güzel mi?
Çok tatlı.
Adımı kâğıda yazdın,
kutuya koydun ve işte buradayız.
Benim için çok anlamlı.
Buradan sonra da hakkımdaki düşüncelerin hâlâ aynı kalırsa
belli etmene gerek yok
ama duygularını açıkça ifade edersen mutlu olurum.
Bugün gibi.
Çok mutlu oldum.
Demek öyle.
Tabii ya. Belli değil mi?
Tabii ki mutlu olurum.
Şu an sevgi doluyum.
-Öyle mi? -Evet.
Mutluyum.
Benim için çok değerlisin.
Sağ ol.
"Sağ ol" mu?
Bu kadar mı?
Ne oldu? Ne yapıyorsun şu an?
Düşünüyorum.
Öyle mi?
Ne konuda?
-Var ya? -Evet.
Şey…
-Söyle. -Hayır.
"Var ya" dedin ya?
Ne oldu?
Hoşlanmadığım yönlerini gördüm.
İçten içe soğudum.
Ne?
-Ne? -Niye?
-Ne ara oldu o? -Ne zaman?
Shun!
Sorun ne?
Sonraki bölümü izlemem lazım.
-Değil mi? -Cidden ya.
Alt yazı çevirmeni: Harun Dallı