"Heto na ang mga pares na pwedeng mag-sleepover date. "
Kazuto at…
Gusto kitang maka-date.
RYOTA (28) MODEL AT CAFE MANAGER
Pero nang makilala ko si Kazuto, para akong nakuryente.
ALAN (29) GALING BRAZIL, EMPLEYADO SA IT COMPANY
Pipiliin kita.
Gusto kong maka-date ka.
USAK (36) DANCER SA CLUB
UNANG PARES
Ayos! Hay, grabe, ang saya ako!
UNANG PARES
Ako ito, si Alan.
-Ay, si Alan. -Oo nga naman.
Kay Alan unang nagpakita ng interes si Kazuto.
Alan!
Sobrang saya ko!
DAI (23) ESTUDYANTE SA UNIBERSIDAD
SHUN (23) ARTIST
"'Yon lang."
Ano? Seryoso ka ba?
Sabi, "'Yon lang."
-'Yon lang talaga? Ha? Hindi! -Hindi nga!
Seryoso ba?
Talagang hindi para kay Shun.
Ano?
Ganoon pala.
Sige.
Tara na. Ako na sa bag mo. Ayos ka lang ba?
-Ayos lang ako. -Ako na dito sa taas.
Hindi ko na siya maintindihan.
'YON LANG
Gusto ko pumunta!
Kung magkasama magdamag, e, di 'yon na 'yon.
-Ha? -Pwede tayong mag-usap?
Sige.
Saan?
-Sa kainan. -Sige.
Ano'ng nangyari?
Kanina.
Ano?
-Ba't di kita pinili? -Oo.
Pinag-isipan ko nang mabuti.
Nagpasya akong di ka piliin.
Gusto kong malaman 'yong nangyari.
Naramdaman ko na 'to no'ng una, pero wala talagang kalungkutan sa 'yo.
'Yong mga reaksyon mo, 'yong enerhiya mo…
parang hindi tayo magka-vibe.
Tanda mo 'yong date natin?
Oo.
Ang cute!
Ang cute, di ba?
Ang cute nila!
Ayos naman ba? Masarap?
Masarap?
Ang cute nila.
Parang natutuwa naman ako,
kaso bigla kong maiisip 'yong pagkakaiba ng personalidad natin.
Matutuwa ako, mararamdaman 'yong pagkakaiba, tapos malulungkot.
Tapos matutuwa ulit. Pabalik-balik.
Sa huli, nakakapagod.
Gusto kong maka-date 'yong kapareho ko.
Di namin kakailanganing mag-usap.
Kaya sa tingin ko…
hindi tayo bagay.
Mas mabuting magkaibigan tayo.
Tingin ko mas bagay 'yon sa 'tin.
Oo.
Alam mo, kagabi, nag-good night tayo, nagyakapan bago pumunta sa kuwarto natin.
Sa isip ko, 'yong gano'ng bagay,
ginagawa mo 'yon sa taong gusto mo,
hindi sa kaibigan lang.
Iniisip ko 'yon kanina sa kuwarto.
Kung iniisip mo talaga na gusto mo lang maging magkaibigan…
Kung nakapagdesisyon ka na,
kaya kong tanggapin 'yon.
Gusto mo ba talagang tapusin na'ng lahat
at maging magkaibigan?
Oo.
Sige.
Kung gano'n…
Sige.
Salamat sa pagiging tapat sa 'kin.
SHUN DAI
Nakakadurog ng puso.
Magandang desisyon 'yang pag-atras ni Dai sa puntong 'yan.
Kaunti lang ang nakakagawa niyan, di ba?
Hindi lagi.
'Yong pagpipilit na parang "Pero, bakit?"
ang nakakasama pa.
Mismo. Ang galing niya.
Ang pinakamagandang gawin, umatras.
Pero 'yong masabihang manahimik lang sa aquarium, mahirap 'yon, ha?
-Mahirap talaga. -Di mo mapipigilang magsalita.
Kung art exhibit 'yon o parang gano'n,
siguro ayos lang iyon.
-Tama. -Pero sa aquarium…
-Sasabihin mong, "cute," "malaki." -Matutuwa ka.
Ang komplikado niya.
May kabaligtaran kayang epekto?
Kung umatras talaga si Dai, baka magkainteres ulit si Shun.
-Tingin ko mangyayari 'yon. -Sigurado.
Hello.
Hi.
Nasa kuwarto ka ba?
Oo, kanina.
Ano'ng ginagawa mo?
Nag-drawing ng kaunti.
Drawing?
-Kumusta ka ngayon? -Ngayon?
Oo.
Mahirap tanggapin.
Ikaw ba?
UNANG PARES
Alam kong siya 'yong pipiliin niya.
Pero nakakainis pa rin.
At ano? Sinulat mo ba 'yong pangalan ni Kazuto?
-Oo. -A, gano'n.
Kagabi, no'ng sinabi ni Alan sa harap ng lahat na interesado siya kay Kazuto,
'Yong naramdam ko, "Ayokong kunin niya si Kazuto."
Do'n ako nalinawan.
Pero sa ginawa ni Alan…
tingin ko 'yong kilos ni Alan 'yong pinakanagustuhan ni Kazuto.
Oo.
Tama.
Iniisip ko kung twin ba o double?
Sana dalawang twin na kama.
Oo nga.
Sana twin.
Totoo.
Ang cute nila.
Oo.
Kahit pa parehong kuwarto, malaki pa rin ang pagkakaiba no'n.
-Ibang-iba. -Ibang kwento na.
Kahit na pinlano mong walang mangyayari, kung nasa tabi mo na sila…
-Ramdam mo'ng init nila. -Mae-excite ka.
Mukhang palaban si Alan, pero paano kaya siya kikilos?
Magiging maginoo ba siya bigla?
-Tama. -O didiretsuhin niya?
Ano kaya?
Zekuu.
Grabe, excited talaga ako.
Nakakaloka!
Ang galing, di ba? Ang saya ko.
Sandali lang.
Bath tub ba 'yan?
Hot spring 'to.
Sandali nga.
Private na open-air bath?
-Nakakaloka. -Ang ganda!
-Oo. -Aling kama sa 'yo?
Kahit alin.
Parang double lang din, Usak.
Ang lungkot nitong espasyo, 'no? Pagdikitin natin.
Iusod natin.
-Sobrang gaan. -Ayaw gumagalaw!
Ayaw? Ha?
-Gumalaw ba? -Oo.
Sige.
Naging double na, Usak.
Pasensya na.
Half-Japanese ka ba?
'Yong tatay ko half-Italian, half-Brazilian.
'Yong nanay ko Japanese-Brazilian.
Oo, pero dalawang taon pa lang ako, sa Japan na ako.
-Ipinanganak ka sa Brazil? -Oo, sa Brazil.
Pero di pa ako nakakabalik.
-Di ka pa nakakapunta. -Hindi.
-Gusto mo siguro. -Gusto ko talaga.
Gusto ko, bago ako mamatay.
Di ko na nakita 'yong tatay ko mula noong anim na taon ako.
Gusto kong puntahan ang tatay ko.
Nahuli ang tatay ko noong anim na taon ako. Inaresto siya.
At no'ng mahuli ang tatay ko,
sabi niya alagaan ko ang mas bata kong kapatid.
Ipinagkatiwala niya siya sa 'kin.
Sabi niya, "Ikaw na'ng tatayong ama dito."
"Aasahan kita. Patawad." Tapos inaresto siya.
'Yon lang ang mayroon ako.
'Yong pangakong 'yon ang tanging koneksyon na mayro'n ako sa tatay ko.
Magtatrabaho ang nanay ko mula madaling araw hanggang gabi.
Ihahatid ko ang kapatid ko sa paaralan.
Tapos susunduin ko siya.
Sa mahabang panahon, madalas wala kaming pagkain sa hapunan.
Nakatira kami sa isang apartment complex, at ang dami naming kapitbahay.
Kaya bibisita kami sa iba't ibang pamilya at maghahapunan kasama sila.
Kami ng kapatid ko.
E 'yong pamilya mo ba?
Ano sa kanila?
Magkakatabi ba kayo lahat sa may mesa at kumain nang magkakasama?
Hanggang high school.
-Tama. Noong nasa bayan mo ikaw. -Oo, sa bahay.
Matagal ko nang pangarap 'yong kumain kasama 'yong pamilya ko sa may mesa.
Hindi ko pa naranasan 'yon.
Bihira lang ako makapaghapunan kasama ang pamilya ko sa may mesa.
Kaya importante 'yong mga bagay na 'yon.
Alam mo, kanina…
Kumusta'ng pagsusulat ng pangalan ko?
-Sobrang kinakabahan ako. -Ano'ng naisip mo?
Ano'ng naramdaman mo?
Ikaw 'yong tipo ko.
Gusto talaga kita.
Inisip mo bang "Kazuto" ang isusulat ko?
Bakit?
Sa totoo lang, gustong-gusto kita.
Sinabi ko 'yon sa harap ng lahat, di ba?
Alam kong madalas kong nilalabas 'yong nararamdaman ko,
pero unang beses 'tong ganitong pakiramdam.
Gusto na kita, unang kita pa lang.
Hindi pa naapektuhan nang ganito kalala 'yong puso ko, di pa kumabog nang ganito.
Gusto kong malaman mo ang nararamdaman ko bago tayo magsimula dito.
Ano'ng pinagdadaanan mo?
Mukha kang estatwa ng Buddha.
Medyo komportable maging Buddha.
Talaga? Hindi ba nakakangalay 'yan?
Magbubukas 'yong coffee truck bukas.
Pero babalik 'yong dalawa bukas ng umaga, di ba?
Oo, bukas.
-Tagay. -Ayos!
Tagay.
Bale 'yong dahilan kung bakit…
sinulat ko 'yong pangalan mo kanina…
Sa tingin ko, maalalahanin kang tao.
Gaya ng pag kumakain tayo ng hapunan,
magsasalita ka para hindi tahimik.
Masiyahin ka at nakakatuwa,
pero ramdam ko na 'yong sigla mo, medyo gawa-gawa lang
para itago 'yong dilim sa pagkatao mo.
Gusto 'yon sa 'yo.
Hindi masaya 'yong naging kabataan ko.
Pakiramdam ko, kami ng kapatid ko, ginawa lang namin ang lahat para mabuhay.
Oo.
Pero lumaki ako, nakahanap ng mga taong mahalaga sa 'kin.
Masasabi ko na, "Wala ako rito kung wala 'yong mga karanasan ko."
Kung tatanungin ako kung uulitin ko lahat mula pagkabata,
eksaktong mga karanasan,
sasabihin ko, oo.
Noong nagawa kong mag-isip nang ganyan,
naging napakasaya ko.
Ngayon, mahal ko 'yong kasalukuyang ako. Talaga lang.
Naku, ba't ako umiiyak?
Pasensya na, nakakailang siguro.
Hindi naman.
Salamat sa pagkukwento.
Napaka…
dali mong kausap.
Magaling makinig si Kazuto.
Ang ayos nito.
Ano'ng tipo mo?
Mahilig ako do'n sa malahayop 'yong mukha.
-Parang ako. -Ha?
-Ako talaga 'yan. -Ewan ko lang.
Nakadalawang relasyon na ako dati.
Magkaiba talaga sila, sa itsura.
Mahalaga ba 'yong itsura ng mukha sa 'yo? Sigurado oo sa una…
'Yong mukhang mabait,
pero may kaunting muscles.
Alam mo 'yon?
Wala akong ideya.
Tingnan mo 'yang katawan mo, makikita mo.
Wala akong muscle.
Ha? Mayroon kaya.
Magbabanlaw ako.
Ng katawan?
Ayaw mo na magbabad?
-Naiinitan na ako. -Talaga?
Dito ka lang.
-Gusto mo magbanlawan tayo? -Ha?
-Banlawan natin ang isa't isa? -Ano?
-Hoy! -Naku, delikado 'yan.
Naku!
Kung lumala naman, lalabas ako.
Wag nating gawin 'yan.
-Delikado 'yan. -Tama ka.
Tama ka, delikado.
Hindi pa niya nababasa.
Ha?
Nag-message ako kay Kazuto, pero di pa niya nababasa.
Seryoso ba?
Ang sakit niyan.
Ganoon talaga.
Oo.
Ba't masyado ka namang mapang-akit?
Buksan mo'ng damit mo.
-Ha? -Subukan mo.
Di kita kayang gayahin.
Sexy!
Hindi naman 'yon sexy.
Magmasahe tayo.
Sige.
Di mo kailangang magdamit.
Hindi, kailangan ko.
-Bakit? -Malamig, e.
-Masahe nga, di ba? -Oo.
-Di mo kailangan. -Ano'ng ibig mo sabihin?
Pakihubad 'yong damit mo.
-Ano? Ito? -Oo.
Seryoso ka ba?
Ayos lang ba talaga 'to?
Hindi 'to maganda.
Hindi magandang ideya.
'Yong nanay ko…
-Wow. -…masahista siya.
-Ganoon ba? -Oo.
Ang sarap sa pakiramdam, pero…
Ayoko ng basta-basta lang. Gusto kong magmasahe nang maayos.
-Uy, ngayon… -Sandali lang!
Magaling si Alan, 'no?
Eksperto siya.
Gaya ng yakap niya.
Alam niya'ng gagawin para makalapit sa 'yo.
Ang galing.
Pero parang si Kazuto halo-halo 'yong nararamdaman ngayon.
Parang gusto ni Kazuto na magdahan-dahan,
kahit kaunti.
Pero pinipilit ni Alan!
-Nasa accelerator 'yong paa niya. -Ang dami ngang nangyayari nang mabilis.
Ngayon 'yong balik nila.
Galing honeymoon.
Honeymoon?
-Di magandang salita ang honeymoon. -Tama.
Pero pagkatapos magsama maghapon, sigurado mas close na sila.
Baka bumalik silang may malaking ngiti.
Magkahawak ng kamay?
-Kita ko sila. -Magkahawak?
Magkahawak ba ng kamay? Hindi, di ba?
Uy, magkapareho ng damit.
Oo, pareho. Matchy-matchy.
-Totoo nga. -Parehas 'yong suot nila.
-Nagkataon ba? -Buti nandito na kayo.
Buti nakarating na kayo.
Hi.
-Buti nandito na kayo. -Buti nandito na kayo.
Hamburg steak ang kinakain n'yo?
Masarap?
-Nag-enjoy ka ba? -Oo.
-Ilang beses kaming naligo. -Oo.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
'Yon lang 'yon. Wag mo kulayan ng iba.
Nakatulog ka nang maayos, Alan?
-Di ka natulog, ano? -Nang maayos?
Nakatulog kami pagkatapos ng masahe, tama?
Masahe?
May masahista kayo?
Hindi, kami lang.
Talaga ba?
Tatami room ba 'yon?
-Oo? -Nakahubad kami.
-Nakahubad? -Habang nagmamasahe.
Medyo nakakaloka.
Isyu pa rin 'yong kuwarto.
May mga kutson ba sa sahig?
Magkahiwalay kami ng kama, pero pinagtabi namin pagpasok namin.
Ang ganda naman.
Sinabi na ni Alan lahat.
-Oo. -Walang preno.
Pero hindi niya alam gusto rin nila si Kazuto.
-Tama. Hindi alam ni Alan. -Hindi niya alam.
Napagdesisyunan mo na bang si Kazuto na talaga ang para sa 'yo?
Gusto ko pa siyang makilala.
Ikaw ba?
Nakapagdesisyon na ako.
Pero para mangyari 'yon,
kailangan ko ng huling hakbang.
Alam mo 'yon?
Oo.
May kailangan talaga akong gawin.
Kita ko nga.
Pasensya na, Ryota.
-Matagal ka bang naghintay? -Hindi.
Bale, nakipag-date ka, di ba?
-Oo. -Kaya naman…
Nakapagdesisyon ka na ba kung sino'ng gusto mo pagkatapos no'n?
Gusto mo magbanlawan tayo?
Sexy!
Wow.
Hindi, hindi pa ako sigurado.
Oo.
Medyo mas nalilito ako.
A, gano'n.
Bakit naman?
Bakit?
Hindi ko pa rin alam kung bakit.
Masyadong agresibo si Alan.
Hindi kami magkatugma.
Wala pa ako… Ewan ko…
sa puntong 'yon.
Kaya medyo halo-halo 'yong nararamdaman ko.
Kailangan ko munang kumalma.
-Hindi ka ba kalmado? -Kalmado?
Hindi ako masyadong kalmado nitong mga nakaraang araw.
Ayokong magmadali, pero limitado 'yong oras natin.
Oo nga.
Siguro hindi ko dapat sabihin 'to,
pero kaysa mag-usap nang ganito,
kung pwede sana tayong mag-usap habang nandiyan lahat,
mas magiging madali para sa 'kin.
"Wag mo 'ko solohin," ganoon.
Naguguluhan siya ngayon, sa lahat.
Agresibo si Alan,
tapos si Ryota pilit na kumukuha ng sagot.
Ibig sabihin ba, may posibilidad
na simulang isipin ni Kazuto na baka si Usak ang para sa kanya?
Mas madali sana kung hihindi lang siya, tulad ni Shun,
pero kay Kazuto, kahit hindi niya gusto,
siya 'yong tipo ng tao na susubukang sumagot.
-Nahihirapan siguro siya. -Naguguluhan siya.
-At di nakakatulong ang mga text ni Ryota. -Tama.
Ano kaya'ng tinext ni Ryota?
-Hindi niya dapat ginawa 'yon. -Hindi dapat.
Pero naiintindihan ko kung ba't gusto niya.
-Totoo. -Gusto mong malaman.
Tapos sabi ni Usak gagawa siya ng huling hakbang.
-May gagawin daw siya. -Sinabi niya nga.
MAG-USAP KAYO AT MAGDESISYON KUNG SINO'NG MAGTATRABAHO NGAYON
Ako.
Ha?
Gusto ko magtrabaho ngayon…
sa coffee truck.
Talaga?
At kasama si Kazuto.
-Ano? -Ayos lang ba 'yon?
Wow.
A, ngayon alam niya na.
Oo, siyempre, gusto ko.
Masaya 'to.
Ingat kayo.
-Kita tayo mamaya. -Enjoy.
Mamaya ulit.
Biglaan 'to. Bagong kaganapan.
Bye-bye.
Salamat.
-Dinala mo ba 'yong lisensya mo? -Oo.
Di ka madalas nagmamaneho?
Pag nasa bayan ko lang ako. Oo.
Unang beses ko 'to sa upuan ng pasahero.
Ayos.
Tara na!
Ang swabe ng takbo.
Talaga?
Uy, tingnan mo 'yong dagat.
Wow, ayan na'ng dagat.
Ang ganda.
Ang ganda naman.
Oo nga.
Handa ba 'yong isip mo para magtrabaho sa coffee truck?
Ang totoo, hindi.
Naisip kong 'yong truck lang 'yong tsansa para makausap kita.
Tama.
Ba't gustong pumunta ni Usak?
Ano sa tingin mo'ng mangyayari?
Siguradong may mangyayari ngayon.
Sigurado.
Oo, kakaiba 'yon.
Hindi siguro malaking bagay,
pero talagang kakaiba sa nakasanayan.
Hindi ba medyo malayo 'yan, Usak?
-Kuhanan mo pag tumalon ako. -Sige.
Handa ka na?
Baka maganda 'yong pagkakuha.
O dapat ba sabay tayong tatalon?
Tara ba?
-Sige! -Sige!
Uy, ang galing nito.
-Ang ganda. -Oo.
Ang galing.
Ang cute nila.
-Isang cafe latte. -Isang cafe latte, salamat.
Salamat sa paghihintay.
-Heto na'ng iced cafe latte. -Salamat.
Sir, heto na po 'yong guava juice. Salamat sa paghihintay.
Sinubukan ko dati. Masarap.
Talaga po? Salamat.
Salamat sa paghihintay.
Heto na po. Salamat.
Maraming salamat.
Salamat.
Ang saya nito.
Oo.
Alam mo, maganda 'tong sandali 'to.
-Teka, gusto ko 'tong dalawang 'to. -Bagay sila.
Sa totoo lang, oo.
Mukhang bagay sila.
Posibleng si Kazuto,
na pagod na, makahanap ng ginhawa sa piling ni Usak.
ANG KITA NGAYON 10,700 YEN
-Ako na sa logbook. -Ang ganda nito. Salamat.
Ang ganda.
Parang gugustuhin mo maglakad ng nakayapak, 'no?
Oo, 'yong sapatos medyo…
Uy, ingat. Nandiyan na 'yong alon.
Naku po!
Nabasa ako.
Ikaw muna.
Sige na.
Ikaw naman.
Sige.
Bago ako magsulat ng mensahe, gusto muna kitang makausap.
Pwede ko ba isulat 'yong mensahe mamaya?
Oo, sige.
Talagang ano ako…
bulok… hindi sa "bulok" ako.
Bulok?
Ibig kong sabihin, hindi ako magaling magsalita.
Nabubulok?
Nabubulok imbes na nabubulol magsalita.
Baka hindi mo maintindihan…
pero kung mapapakinggan mo lang sana.
Sige.
Ayokong maramdaman mo na kailangan mong sumagot.
Pagdating ko sa Green Room, ikaw 'yong unang tao
na napansin ko talaga.
Masipag ka.
Tapos masarap at nakakamangha 'yong luto mo.
Noong sinubukan mo akong kausapin, alam kong mabait kang tao.
Sa tingin ko…
mayroon kang
maraming magagandang katangian.
Sa Green Room naman…
may kalahati pa'ng lahat sa oras nila.
Pero para sa akin,
ngayon na'ng huling araw.
Ano?
Aalis na ako sa Green Room.
Seryoso ka ba?
Oo.
-Ano? -Ano?
Hindi.
-Pero bakit? -Bakit?
Pumunta ako dito kasi
gusto kong masabi 'yong nararamdaman ko.
Kaya gusto ko talagang gawin 'yon ngayon.
Kaya naman…
niyaya kitang lumabas.
Gusto ko talagang sabihin sa 'yo.
Nakahanap ako dito ng taong gusto ko…
tapos nasabi ko 'yong nararamdaman ko.
Ngayon…
kuntento na ako.
Oo.
'Yon lang ang gusto kong sabihin.
Magsusulat na ako ng mensahe.
Mauna ka na.
Sige, aalis na ako.
Salamat.
-Ano'ng tunog 'yon? -Nandiyan na sila?
-Uy! -Nakabalik na sila.
Si Kazuto ang driver.
-Buti ayos kayo. -Buti ayos kayo.
-Napakakalmado niya. -Salamat sa pagtatrabaho.
Buti nakabalik kayo.
-Nandito na kami. -Buti nandito na kayo.
Buti nandito na kayo.
-Nandito na kami. -Buti naman.
Buti nandito na kayo.
Pagod ka na?
-Di ba malamig? -Ang bilis lang.
Mukhang seryoso ka.
May nararamdaman akong tensyon galing sa 'yo, Kazuto.
-Ano'ng nangyari? -Seryoso 'yang mukha mo.
-Ha? Ano'ng nangyayari? -Ano?
Ano?
Hindi nga.
-Ha? Nagbibiro ka. -Hindi nga.
Uy, ano?
-Ano'ng nangyayari? -Ano'ng nangyayari?
Ngayon, aalis na ako sa Green Room.
Seryoso ka ba?
Seryoso ako.
Totoo?
Oo. Pupunta ako sa ibang bansa para magtrabaho bukas.
Ganoon.
Sa simula pa lang,
alam kong limitado talaga ang oras ko dito.
-Biglaan 'to. -Ano?
Oo.
Ay, mami-miss kita.
Ngayong araw…
Naku po.
Hindi ako makapagsalita.
Ngayon nagtrabaho ako sa coffee truck kasama si Kazuto
at nagawa ko 'yong layunin ko,
na sabihin 'yong nararamdaman ko.
Masaya akong aalis dito.
Hindi mahalaga kung nandito kayo para sa pag-ibig o sa pagkakaibigan.
Tingin ko may mga bagay na dito mo lang masasabi.
Sana kunin n'yo 'tong pagkakataong 'to para ipakita 'yong nararamdaman n'yo,
sabihin 'yong iniisip n'yo, maging masaya…
at tapusin 'yong pagtira n'yo dito sa Green Room.
Masaya akong makilala kayo. Ako si Usak, 'yong dancer sa club.
Minsan, hindi ako sigurado kung ano 'yong totoong ako.
Ano'ng gusto mong gawin?
'Yong nilakasan ko ng loob para sabihin, talagang binalewala…
Babawasan ko.
'Yong manok.
Kung hindi ko babaguhin ang sarili ko,
hindi rin magbabago ang paligid ko.
Ikaw 'yong tipo ko.
Ano?
Ayos!
Pero nakakainis pa rin.
Kasama si Kazuto.
Ayos lang ba 'yon?
Ano'ng hapunan mamaya?
Nagluto kami ng Keema curry.
Bumili rin kami ng pitso.
Salamat.
Kainin n'yo rin 'yong pitso, ha.
Maraming salamat.
Di ko kaya 'to.
Salamat talaga.
Masaya akong nagkasama tayo.
-Maraming salamat, Usak. -Salamat.
Sana maging ayos ka.
Usak. Maraming salamat.
-Tinulungan mo akong maging komportable. -Hindi.
Pero nagsisimula pa lang tayo maging masaya.
Salamat.
Salamat, Shun.
Maraming salamat.
Naging close pa lang tayo.
Masaya akong nagkakilala tayo.
Salamat sa pag-aalaga sa 'kin.
Salamat, Kazuto.
-Maraming salamat. -Salamat.
Nagkaro'n ako ng ganitong pakiramdam kasi nandito ka. Salamat.
Sana maging ayos ka.
Ingat ka. Sana maging ayos ka.
Gagawin ko lahat, dapat kayo rin.
Salamat, Usak.
Ingat.
Wow.
Ano 'yon?
-Ang galing. -Ano?
Ha? Ano 'yan?
Marami siyang drawing.
Pambihira.
-'Yon 'yong dino-drawing niya? -Ang galing!
Masaya ako sa kalahating buwan na 'yon.
Malaking pag-usad ang tingin ko dito
na nasabi ko 'yong nararamdaman ko.
Naniniwala akong makakatulong 'to sa mga susunod kong relasyon.
Habambuhay kong maaalala 'to.
Sigurado ako.
Napakahalaga nito sa akin.
Nagsalin ng Subtitle: Mary Concepcion Lonzano