Gawin na natin.
-Magdilig ng halaman? -Oo.
Hindi mahalaga kung nandito ka para sa pag-ibig o pagkakaibigan.
Tingin ko may mga bagay na dito mo lang masasabi.
Sana lubusin n'yo 'tong pagkakataong 'to, sabihin n'yo 'yong nararamdaman n'yo,
at tapusin ang pagtira n'yo rito sa Green Room.
Habang nagsasalita si Usak…
Sinabi niya 'yong gusto niya, ginawa niya 'yong pakay niya. Walang pagsisisi.
Tumatak talaga 'yon sa 'kin.
Naniniwala akong mahalaga talagang tapusin 'to.
Ilang araw na lang ang natitira,
pero gusto kong gawin lahat ng kaya ko.
Walang syrup dito sa bahay, ano?
May chocolate syrup.
-Tsokolate. -Café mocha.
Uy, ayos 'yon.
-Gusto ko. -Kayang gawin.
Kaya ko gumawa ng café mocha.
-Talaga, kaya mo? -Oo.
-Pwede mo ako gawan? -Sige.
Gagawan ako ni Ryota.
Ano? Inggit ako.
Gagawa si Ryota para sa akin.
"Para sa akin!"
"Para sa akin." Nakikinig ba kayo?
Ang galing!
Grabe naman. Ang ganda.
Heto.
Salamat, ha.
Gagawa ba ako?
A, ganoon.
-A, kasama 'yong likod ni Ryota. -Wow naman!
Ibig sabihin, "Akin 'to."
Makikita kaya niya mamaya?
MAG-USAP KAYO AT MAGDESISYON KUNG SINO'NG PAPASOK NGAYON
Sino'ng gusto magtrabaho ngayon?
Gusto ko kasama si Ryota.
-E, di, tara. -Sige.
Walang tututol?
Ba't gusto mong pumunta?
Gusto kong makasama si Ryota…
Ang cute.
Ang cute mo.
Sige, pwede 'yang ganyang opinyon.
Bakit?
Ang cute lang.
Gusto kong makatrabaho ka.
Sige, tara.
Ayos!
Mag-enjoy tayo.
Noong una, akala ko may gusto si Ryota sa 'kin.
Gusto ko pa rin talaga siya.
Natutuwa ako pag kausap ko siya.
Komportable lang ako.
Hello, gusto n'yo ba ng kape?
Hello.
May kape po.
May iced drip coffee ba?
Mayroon.
Sandali lang, ha.
Naglalakad lang kayo sa malapit?
Oo.
Kayong dalawa?
Oo.
Nakakatuwa. Palangiti siya.
Heto, salamat sa paghihintay.
-Mahahawakan mo ba? -Salamat.
Salamat.
-Salamat. -Salamat.
Ang cute niya.
-Salamat. -Salamat.
-Hello. -Hello. Gusto n'yo ng kape?
Kumusta naman?
Malamig sa bibig. Ang bango.
-Ay, salamat. -Salamat.
May Ethiopian beans 'yan, kaya…
-Gusto ko 'yong acidity. -Oo, ma-acid 'yan.
Malinis din 'yong acidity ng beans galing Colombia, baka nalasahan mo rin.
-Salamat. -Maraming salamat.
Salamat sa oras n'yo.
Ang cute mo pag seryoso ka.
Ganito ako pag nagtatrabaho sa cafe ko.
ANG KITA NGAYON 10,500 YEN
Alam mo ba?
Sa simula pa lang…
gusto na kitang makausap.
Unang araw pa lang yata.
-Talaga? -Oo.
Kaya noong unang beses na inaya mo ako na samahan ka sa coffee truck,
masaya ako at medyo nagulat.
At naalala mo 'yong unang pa-date?
-Sinulat ko 'yong pangalan mo. -Ha?
Nagulat ako. Seryoso ka ba?
Hindi tayo nakapunta, pero dito sa coffee truck…
Pwede na 'tong maging date, di ba?
Oo, tama ka.
Dahil diyan, may regalo ako sa 'yo.
Ano?
May regalo ako sa 'yo. Ito.
-Pakibuksan. -Ay, salamat.
Uy, teka.
Binili ko para sa 'yo.
Ano?
Salamat.
Ay, ang cute sa 'yo.
Ayos lang 'yong haba?
Gusto ko rin makita na choker.
Cute rin 'yang choker.
Ay, ayos. Maganda rin na choker.
Maganda ba?
-Bagay sa 'yo. -Seryoso? Salamat.
Gamitin mo, ha.
-May epekto 'yong mga sinabi ni Usak. -Totoo 'yan!
Magandang pagbabago 'to.
Bale, binigay ko sa 'yo 'yang kuwintas,
pero pwede bang humingi ng pabor?
Ano 'yon?
-Gusto kita makeup-an. -Oo naman. Sige lang.
Gusto ko gawin 'yong makeup mo pag nakikita mo 'yang mukha mo.
Gusto kitang ayusan.
-Gawin natin. -Oo, sige.
-Pwede? -Pakiusap, gawin mo.
-Kung ganoon… -Pagandahin mo ako.
Oo naman.
Pakiramdam ko medyo malinaw ako sa kanya ngayon.
Napakita ko nang maayos 'yong nararamdaman ko. Oo.
Kung gaano ko siya kagusto makausap, at lahat bago umabot dito.
Nasabi ko 'yong gusto ko.
Oo. Kaya bahala na siya sa iba.
Kung papalarin…
Kung makakausap ko siya ulit gaya ng dati, matutuwa ako.
Regalo 'to ni Gensei.
Ang cute naman.
Oo, sobrang cute.
May shop ng mga abubot malapit sa pinagtindahan namin.
Pumunta ako sa shop bago kami magbukas, at binigay ko sa kanya pagkatapos namin.
Ano? Ang sweet naman!
Napakaganda niyan.
Gusto kong nagreregalo sa ordinaryong araw.
Kung bagay sa tao…
Pero 'yong pakiramdam na gusto mong magregalo sa isang tao,
hindi 'yon laging nandiyan.
Espesyal na pakiramdam 'yon.
Oo, sang-ayon ako.
Naisip kong baka malalim 'yong dahilan kaya binigay niya 'to sa 'kin,
pero sinabi niya pagkatapos, "Pwede bang humingi ng pabor?"
Kaya siguro hindi naman 'to ganoon talaga kalalim.
Sa totoo lang, hindi ako sigurado
kung gaano kaseryoso 'yong nararamdaman niya para sa 'kin.
Hindi ko talaga masabi kung gusto niya ako o hindi.
-Ano? Ganoon. -Hindi niya napaintindi?
-Ano? -Mukhang malinaw nga…
Iba-iba ang pagtingin ng mga tao.
Baka di malinaw masyado para kay Ryota?
Kaya kailangan niyang sabihing, "Gusto kita"?
-Siguro. -Ganoon.
Pero 'yong pagbabago ni Gensei… 'yong ebolusyon.
-Nagbago talaga siya. -Salamat kay Usak.
Pamana 'yon.
Pamana para sa puso ng lahat.
Itinanim 'yon at nagsimula nang tumubo. Hanga na ako.
Ang galing.
Pag nagbabago 'yong tao, nagbabago rin 'yong mukha nila.
Oo, totoo 'yan.
-May determinasyon na sila. -Totoo 'yan.
Nag-uusap tayo gaya ng dati, pero may isang nagbago.
Di ko napansin 'yong sarili ko.
-Ang ganda mo. -Maraming salamat.
-Maporma. Napakaganda. -Pormang negosyante 'to.
Sa wakas, normal na ulit ako.
Ang galing naman na nagawa mo agad 'to.
Uy, Dai, halika.
Ha?
Pumunta ka raw dito.
Sige na.
Uy, ngayon…
-'Yan mismo ang dahilan! -Itigil mo 'yan.
-Nililito niya si Dai. -Oo!
-Pero di pwede ipatong 'yong kamay niya. -Ano?
May isang bagay na gumugulo sa akin.
Mas mabuting magkaibigan lang tayo.
Tingin ko mas bagay sa atin 'yan.
Pero,
sa kabila noon,
nagpapapansin pa rin siya sa 'kin.
Hindi ko talaga maintindihan 'yong lalaking iyon!
Medyo nagiging…
komportable na ako sa kanya.
Sa ngayon, siya 'yong… Hindi siya kasing…
Simula noong sinabi naming magkaibigan na kami ulit,
hindi na siya ganoon ka-clingy.
Kung magpapatuloy 'to, baka maging maayos ang lahat sa amin.
Mas komportable ako kapag mahinahon lang sila.
Hanggang magsimula kaming mag-date.
Mas komportable na siya kay Dai ngayong may espasyo sa pagitan nila.
Pero hindi ibig sabihin komportable rin si Dai.
Mahirap siguro para kay Dai.
Gusto niyang naglalambing.
-Ganyan. -Oo!
Medyo ano 'yan…
Hindi maganda 'yan.
Hindi, hindi maganda.
Hinihila ka talaga nila.
-Tapos tinaboy niya 'yong kamay niya. -Mismo.
-Ang sama niya. -Tingnan mo 'yong mukha niya!
-Kaya ganyan ang mukha niya, e. -Oo naman.
Natural lang 'yan.
Ayos lang kay Shun na siya ang pumorma,
pero no'ng ibaba ni Dai 'yong kamay niya, tinutulak niya 'to palayo.
Parang pumorma lang siya para lang maitulak niya siya palayo.
Nililinaw niya 'yong posisyon niya.
Para linawin kung hanggang saan siya pwede humawak?
Nakakalito 'yon.
Ang hirap niya.
MAG-USAP KAYO AT MAGDESISYON KUNG SINO ANG PAPASOK NGAYON
-Itaas mo'ng kamay mo. -Gagawin ko.
-Ang bilis, a. -Ang bilis.
Papasok ako.
Gusto mong pumasok?
Ayos.
Sige, Taeheon.
Sino'ng pipiliin mo?
Ang pipiliin ko…
ay si Kazuto.
-Tara. -Oo.
E, di…
dapat kayo na pumunta.
-Galingan n'yo. -Samahan mo naman ako.
Oo naman.
-Grabe. -Kazuto ulit. Ang galing, 'no?
Wala siyang kapantay.
Shunko!
Hindi ako makatutol.
-Bakit hindi? -Gusto ko siyang yayain lumabas.
Naiintindihan ko.
Hindi ko naisip na mauunahan ako ni Taeheon.
Ano kaya'ng intensyon niya? Hindi sa iniisip kong mayroon.
Naisip mo bang papasok ka ngayon?
Hindi.
Pero gusto kong makatrabaho ka.
-Talaga? -Di pa kita nakasama.
'Yon din ang naisip ko.
Tara sa shop namin. Uy, hello.
Tara dito.
-Heto. -Maraming salamat.
-Maraming salamat. Ingat. -Salamat.
Hello, tara sa shop namin.
May kape, latte, at cookies.
-Heto na. -Salamat.
-Pasensya na sa paghihintay. -Uy, heto na. Salamat.
Salamat.
-Salamat. -Kaya ko 'to. Salamat.
-Heto, salamat. -Magandang araw.
Hahayaan lang ba nating maluto 'tong Hamburg patties?
Paano ka nagbabago pagkatapos mong makipag-date?
Pag may dini-date ako…
nakasentro 'yong buhay ko sa kanila.
-A, ganoon. -Lagi ko silang binabagayan.
-Pag-ibig na walang kondisyon kumbaga. -Pag-ibig na walang kondisyon.
Paano ka naman nagbabago?
Pwede ako kahit saan.
Gusto ko makasama 'yong taong nagpapakilig sa 'kin.
Sang-ayon ako.
-Importante 'yon, di ba? -Mahalaga 'yon.
Mahalagang gusto mo 'yong itsura nila,
pero mahalaga ring kaibig-ibig sila sa 'yo.
Tapos pakiramdam ko, mapapatawad ko sila.
Nag-usap na ba kayo ng crush mo?
Nakausap ko siya nang kaunti.
Mahalagang magkaro'n ng oras sa lahat, pero dapat pati sa crush ko.
Humahanap ako ng balanse.
Sinusubukan kong wag siya masyadong tawagan.
Sinabi mo na ba sa kanya ang nararamdaman mo?
Oo na.
Sinabi ko sa kanya na naaakit ako sa kanya.
Sinabi mo nang diretso?
Oo, malinaw kong sinabi sa kanya.
Wow.
-Mahirap 'yan. -Ano?
-Mahirap gawin 'yan. -Ako?
Ewan ko, pero…
Kailangan kong maging malinaw sa ganitong sitwasyon o di nila makukuha.
Interesado si Ryota sa isang tao,
at masasabi kong gusto niya talaga 'yon.
Sobra akong nasaktan.
Oo… Tingin ko.
Pero suot niya 'yong kuwintas.
Hindi ko alam kung ano'ng ibig sabihin no'n sa kanya.
Nalaman na ni Gensei na may ibang gusto si Ryota.
Pero suot ni Ryota 'yong kuwintas niya.
-Pero nangyayari 'tong mga 'to, di ba? -Oo nga.
Sorry sa paghihintay.
-Salamat. -Salamat.
-Balik kayo. -Ingat kayo.
-Ayan na sila. -Heto na sila.
-Oo! -Bagong tao?
Dito sila sasali?
Welcome.
Hello.
-Isang iced latte nga. -Iced latte. Sige.
Naka-sale 'yong mga cookies.
Pabili tuloy ng isa.
-Talaga? Salamat. 600 yen lahat. -Sige.
Salamat.
Heto na ang sukli mo.
Dito ko ba hihintayin 'yong kape?
-Dadalhin namin sa 'yo. -Salamat.
Salamat.
Baka siya 'yong bagong kasali?
-'Yon ba 'yon? -Hindi ko alam.
Kaya may maleta?
Puntahan natin?
-Salamat. -Makikiistorbo kami.
Salamat sa paghihintay.
Ang iced latte mo.
Ang totoo…
Ako si Ikuo. Makakasama n'yo ako sa bahay simula ngayon.
Wow.
-Masaya ako makilala ka. -Ikaw rin.
Tama ang kutob ko.
-Masaya akong makilala ka. -Masaya rin akong makilala ka.
Kumusta kaya 'yong araw nila?
Gusto kong malaman.
-Bumalik na sila. -Nakabalik na kami.
-Buti nandito na kayo. -Buti nandito na kayo.
-Bahay na.
-'Yan ang suot mo, Taeheon? -Cute.
Iba ang itsura mo. Ang cute.
-Ayos. Ang ganda mo. -Ang swabe.
May mahalaga kaming anunsyo.
-Hindi, wag. -Ano?
-Wag. -Ano?
Ano?
Magandang gabi.
Kasama n'yo na ako simula ngayon. Ako si Ikuo.
Masaya ako makilala kayo.
Nakakatawa.
Nakakagulat.
-Bagong tipo naman. -Ikuo.
Ibang-iba siya sa iba.
-Kilala mo siya? -Hindi.
Kung magsalita ka, parang kilala mo siya.
Natawa lang ako sa timing.
Masaya akong makita kayo.
Masaya kaming makasama ka.
Ako si Ikuo. 22 na ako. Nagtatrabaho ako sa burger shop.
Gusto kong kinikilig ako.
Gusto kong matulog na magkasama, maligo na magkasama…
Gusto kong ini-enjoy 'yong mga simpleng bagay.
Ako 'yong tipo ng tao na gustong inaalagaan sila.
Pati na hugasan 'yong buhok nila.
Gusto kong nilalaro 'yong mga bula sa buhok.
Ayokong naghihintay lang sa pag-ibig.
Ayos lang ba kung ma-in love ako?
Pasensya na kung nanghimasok ako.
Ipapakita ko sa 'yo ang pag-aalaga, anumang mangyari.
Kita n'yo 'yong mga patikim?
Prangka siya.
Alam mo lang na masarap 'to.
Bakit mo naisip na sumali?
Gusto ko ng boyfriend.
Simple lang.
Isa't kalahating taon nang wala.
Umaasa akong mabibigyan ako nito ng pagkakataong makahanap ng ayos na tao.
Anong klaseng tao ang gusto mo?
'Yong taong ka-vibes ko.
Alam ko'ng sinasabi mo.
"Alam ko'ng sinasabi mo," sabi ni Shun.
Nang pabulong lang.
Tapos…
Siyempre…
Gusto kong ma-spoil.
Gusto kong pinapahalagahan ako.
Ano?
Walang nagsasalita!
-Sagot naman. -Kailangan namin ng reaksyon.
Masaya ako na may bagong kasali.
Gwapo siya, di ba?
Palangiti siya. Mukhang palakaibigan.
Positibo 'yong dating niya.
Mukhang matatag 'yong pag-iisip niya.
-Oo, baka ayos 'tong damit na 'to. -Ha?
Baka bumagay 'to.
Mukhang maganda.
Ang cute.
Gusto mo ba?
Uy, Ryota.
Ano?
Kung hihingi ulit ako ng dati…
A, café mocha ba? Gagawan kita.
Talaga ba?
Oo naman.
-Heto. -'Yan ang pinakamaganda.
Salamat.
Walang anuman.
Mahalaga 'yong café mocha sa koneksyon nila.
Totoo 'yan.
Papunta na ako.
Si Ikuo ba? Paano kung gusto ka niya, Gensei?
Hindi mangyayari 'yon.
Malabo.
-Bakit? -12 taon ang agwat nila.
Mahalaga pa ba 'yon?
Paano kung gusto niya si Kazuto?
E, di…
Pero pakiramdam ko, hindi sila bagay.
Sina Kazuto at Ikuo.
Sang-ayon ako.
-Magkaibang personalidad. -Ewan ko.
Di ko maisip na magkasama sila.
-Mahalaga 'yan. -Oo.
Oo, napakahalaga niyan.
Tanungin ba natin 'yong pinakagusto niya sa unang pagkikita?
-Tingin ko sasabihin niya. -Oo nga.
Sasabihin niya na may kumpiyansa.
"Gusto ko si Shun!"
Paano kung sabihin niyang si Dai?
Sinasabi mong magiging magkaribal kami?
-Tama. -Oo.
Tama ka.
Pwedeng kahit sino.
Pwedeng isa sa atin.
Pwede maging magkaribal.
-"Karibal." -"Karibal."
-Nandiyan na si Ikuo. -Oo.
-Oo, maligayang pagdating. -Bagong kasali.
Gusto niya ma-spoil, pero matapang siya. Bagong uri siya. Mayroong bata pa rin,
pero walang nagsasabing, "Gusto kong ma-spoil."
Tama ka.
Sino sa tingin mo'ng gusto niya? Di pa namin alam.
Ikuo? Sino…
-Sabi niya, kaugali niya. -Oo.
-Si Alan? -Si Alan?
Si Alan din ang naisip ko.
-'Yong mature na. -Tama.
Tingin ko, magugustuhan ni Ikuo si Dai.
Ano? Sa tingin mo?
Bakit?
Pareho sila ng vibe. Pareho silang masigla.
-Pareho silang extrovert. -Kita ko nga.
Si Dai 'yong bata pa,
pero mahilig maglambing.
Tingin ko tatanggapin niya 'yong taong gusto ng atensyon.
Paparating na gulo ba 'to?
Ang bango.
Uy, wow!
Paborito ko 'yan!
Mukhang masarap!
Ang sarap!
Matigas 'yong patatas?
Masarap.
Ayos lang?
Espesyal 'tong picnic ngayon.
Magiging espesyal 'to.
Rice ball kaya?
-Gawin natin pareho. -Sige.
Aalis na kami.
-Nag-aalala si Shun. -Mukha siyang nag-aalala.
-Magkaedad tayo, tama? -Oo.
-Isa't kalahating taon kang single? -Oo.
Ikaw ba?
-Dalawang taon. Eksakto. -Halos pareho tayo.
Eksaktong dalawang taon.
-Gugustuhin mong magkarelasyon. -Oo.
Uy, nakagawa ka na ba ng bento lunch para sa boyfriend mo?
Hindi, hindi pa yata.
Pero maganda gawin 'yan.
Pakilagyan ng kanin dito sa ibabaw.
Sandali.
Sige!
Hindi ako aso.
Pasensya na.
Plastic wrap nga…
Di mo kailangan magalit.
-Alam ko. -Tama.
Na-enjoy na nga ako.
-Di pa nga nagsisimula ang picnic. -Hindi ka sasama?
Kailan ka huling nag-picnic?
Tatlo o apat na taon na.
Totoo?
Uy, may lighthouse. Tama, di ba?
Oo, gusto kong akyatin.
Ang ganda.
Pwede ba pumasok sa loob?
Sigurado pwede.
Heto na.
Salamat sa pagkain.
Kakainin ko muna 'yong prutas.
Sarap.
Ang sarap nito.
Kazuto, ang sarap nito.
-Oo. Sobrang galing mo. -Ayos?
Oo, sobra.
-Salamat sa pagkain. -Napakasarap.
-'Yon bang potato salad? -Masarap.
May karne ng alimango. Ang sosyal.
Ang sarap. Tikman n'yo, dali.
-Titikman ko. -Oo.
-May nakakuha na ba ng atensyon mo? -Oo.
Gusto ko pa siyang makilala at kausapin pa.
Magaling.
Ibalik mo.
Ang tahimik.
-Ayos. -Masyadong tahimik.
Ayos!
Ang init.
-Maghanap tayo ng lilim. -Break muna.
-Pahinga muna tayo. -Volleyball na!
Malupit kang coach.
Sige, laro tayo.
-Magaling siya. -Oo.
Naglalaro ba siya dati?
Siya 'yong tipong kaya gawin lahat.
Para siyang athlete.
-Para sa akin… -Oo.
…maganda 'yon.
Alam mo ba?
O, ano sa tingin mo?
Gusto ko si Mr. Ikuo.
Pero baka kasi bago lang siya.
Pero alam mo noong gumagawa kayo ng sandwich at rice ball kanina?
Nasa tabi mo lang halos si Ikuo.
Tingin ko gusto ka niya.
Di ko masabing di ako sang-ayon.
Gusto ko 'yong vibe niya.
Bale…
Prangka siya.
-Ano? -Dai?
-Dai, iho? -Hay, Dai.
Lilipat ka na ba sa iba?
Ibang-iba si Ikuo kay Shun.
Tama.
Gusto mong mag-picture doon?
-Ha? -'Yong bato.
Gusto ko.
-Tara mag-picture. -Sige.
Sa may bato? O dito ba?
-Alin? -Dito muna siguro.
Sige, ayos 'yan.
Uy, nandito na ako.
Natuwa ka bang manood sa amin?
Salamat.
Heto, Ryota.
Salamat.
-Ang cute. -Maganda, di ba?
Nagka-"cute" points ba ako?
-Isa? -Isa.
Dito ba mabubuo ang bagong pares?
Punta na ba tayo sa lighthouse?
Sabihin mo ang gusto mong gawin.
Gusto ko kausapin si Kazuto.
Mula nang mag-date kami sa hotel,
hindi ko masabi 'yong naramdaman ni Kazuto.
Nagpapatuloy ako nang hindi alam 'yong nararamdaman niya.
Nakakabahala 'yon.
-Tara na tuloy. -Oo.
-Saan tayo papunta? -Sa lighthouse.
Nagsasalubong 'yong mga damdamin nila.
Ano'ng nangyayari doon?
Parang hindi gusto ni Dai 'yon.
Nag-aalala ka siguro.
Hindi ako nag-aalala o anuman.
Hindi ako nag-aalala.
Tingin ko hindi siya pipiliin ni Dai.
Tingin ko pipiliin niya ako,
pero alam mo…
'yan 'yong…
Kung ako ikaw, hindi ko 'to magugustuhan.
Oo, di ba?
Kumusta sa coffee truck kasama si Taeheon kahapon?
Ang saya.
Nag-enjoy ka?
Ganoon. Nag-alala talaga ako, sa totoo lang.
Noong magtaas ng kamay si Taeheon, tapos gusto ka niyang makatrabaho.
Naisip kong gusto kong malaman 'yong nararamdaman mo.
Kaya gusto ko talagang makasama ka.
A, ganoon.
Kumpara sa naramdaman ko bago 'yong overnight date,
pagkatapos ng date,
interesado talaga ako sa 'yo bago 'yong date.
Kaya naman…
gusto kong makasama ka noon, kaya sinulat ko 'yong pangalan mo.
Ngayon, mas parang kaibigan na kita.
'Yan ang nararamdaman ko ngayon.
Nakakagulat.
Pero malinaw niyang sinabi.
-Mahalaga 'yon. -Oo.
Parang mapapaiyak ka.
Gusto mo manghuli ng alimango?
Wow, gusto ko ng alimango!
Pwede ka pumunta dito?
-Seryoso? Pupunta talaga ako. -Oo, halika.
Sige.
-Maninipit ba 'yan? -Kita mo?
Mabubuhay ba ang alimango sa ilalim ng tubig?
-Ang dami! -Nakakaloka.
Uy, ingat ka. Mababasa ka.
Walang duda.
Pero isipin mo,
hindi ako prangka.
Kaya, posible…
na mas bagay 'yong tulad ni Ikuo kay Dai.
Hindi ko alam.
Kumusta naman ex mo?
Sa ating lahat dito,
ikaw ang pinakakatulad niya.
Katulad ako ng ex mo?
'Yong vibe mo…
Matangkad din siya.
Kamukha mo rin.
Totoo?
Kumusta 'yong huling relasyon mo?
Mas matanda 'yong dati ko.
Na-spoil talaga ako ng isang 'yon.
-Sweet sa 'yo 'yong ex mo? -Sobrang sweet.
Tanungin mo gaano ka-sweet.
Gaano ka-sweet?
-Parang icing sa strawberry shortcake… -Nakakainis!
Uy, patapusin mo ako sa joke ko!
-Parang mahaba, e. -Wag mo sabihin 'yan.
-Kaya pinigilan kita. -Talaga?
Magkasundo talaga tayo, ano?
-Tingin ko nga. -Nakakabaliw. Pareho tayo.
-Nakakabaliw. -Gusto kong ka-vibe 'yong tao.
Kahit ako lang 'yong may gusto sa aming dalawa,
kung puro nakakaumay na sagot 'yong nakukuha ko,
mati-turnoff ako.
Oo.
Ano kaya'ng iniisip ni Dai?
Hindi dahil magka-vibe sila, romantikong pag-ibig na 'yon…
Oo, mahirap 'yan.
-Pwede silang maging BFF. -Tama.
-Hindi sapat na nag-eenjoy. -Tama.
Sa totoo lang, nahulog na si Dai kay Shun, dahil sa madilim niyang pagkatao.
Pero magkaiba sila.
-Ingat, 'yong graba. -Oo.
-Ayos ka lang? -Aray.
-Ayos ka lang? -Ayos lang ako.
-Masakit siguro. -Oo.
Pumunta tayo sa damuhan.
-Masakit siguro 'yan. -Masakit talaga.
-Masakit talaga? -Talagang masakit.
Masakit 'yong bukong-bukong mo? Teka, dahan-dahan lang.
Naku, ang sakit!
Ayos ka lang?
Oo, ayos lang. Hindi naman dumudugo.
Ayos lang? Masakit pa ba?
Malamang ayos lang.
Sigurado ka?
-Sige. -Kaya mo ba maglakad?
Masakit siguro.
Ang sakit!
Pwede ba kitang kargahin? Madali lang. Hawakan mo ang bote ko.
Oo, kaya ko 'to.
Sandali lang.
Doon ka pupunta?
Teka, saan ba tayo papunta?
Doon.
Aray, 'Tay.
Tigilan mo ako.
Hindi ako ang tatay mo.
Matarik dito.
Ayos lang ako.
-Sa observatory ba? -Mahirap ba?
Walang problema. Tara na.
Grabe, pambihira. Ang ganda.
Salamat kanina.
Linya ko 'yan.
Malinaw mong sinabi sa akin na, "Hindi, magkaibigan tayo."
Mahalaga 'yon sa akin.
Hindi ko alam 'yong nararamdaman mo para sa akin,
pero nagkaroon ng sariling buhay 'yong damdamin ko.
Pakiramdam ko, kaya ko nang ma-enjoy nang mas natural 'yong oras na kasama ka.
Kaya nagpapasalamat akong pinili mo na maging tapat at ipaalam 'yong panig mo.
Wow, napakapositibo niya. Kahanga-hanga.
Medyo mature siya.
Sinasabi niya ang saloobin niya na may konsiderasyon.
-Ikaw ba, Ryo? -Ha?
-Wala ka bang gustong kausapin? -Mayroon, pero…
Hindi pwede, e.
Nakakailang kung tatlo kami doon.
Gano'n ba.
Di ko masasabi 'yong gusto kong sabihin.
Hahanap ako ng ibang pagkakataon.
Gusto kong makausap si Kazuto.
Si Kazuto, sa kanya ako interesado.
Naku, kawawang Gensei…
Gensei.
-Ang hirap siguro. -Ang sakit.
Baka bukas o sa makalawa.
O mamaya, tama?
Oo.
Nandito ka na.
Nakabalik na ako. Kumakain ako ng saging.
-Sige lang -Salamat.
Gusto n'yo ng inumin?
-Uminom kami ng tubig. -Talaga?
-Tumingin siya. -Sinulyapan niya.
Napapaisip siya.
Komplikado ang mga bagay.
Iinom ako ng tubig.
Ayos ka lang, Shun?
Naiinis ako sa kanya.
-Naiinis? -Oo.
Ayaw ko nga marinig 'yong boses niya.
Masama ang dating niya sa 'kin.
Sandali. Tumakbo ka pa ng isa pa.
Kung ako ikaw, di ko kaya 'tong ganitong sitwasyon.
'Yan ang iniisip ng Gensei.
Tama.
Iniisip ko kung ano ba ito.
Pero hindi ito selos o anuman.
Anong klaseng picnic ba 'to? Unang beses 'to.
Isang magulong picnic.
Totoo!
Si Ikuo lang ang natuwa.
Walang alam si Ikuo!
Inosente si Ikuo!
Nagsalin ng Subtitle: Mary Concepcion Lonzano