Ayos ka lang?
Oo.
Naging abala na lang 'yan.
Abala lang 'yan.
IKUO (22) EMPLEYADO SA RESTAURANT
Samahan mo naman ako.
Ang cute ni Ikuo. Ang laki ng ngiti niya.
Gagalingan ko.
Noong tumingin ako sa tabi ko, di nagtaas ng kamay 'yong isa sa kanila.
Muntik ko na siyang suntukin.
Kakausapin mo ba siya pagbalik mo?
Tingin ko siya ang kakausap sa 'kin.
Panatag siya sa relasyon n'yo.
Oo nga.
Pero hindi ko istilo 'yong pakabahin siya.
-Gusto mo na panatag siya. -Mismo, pag panatag 'yong tao…
Pero hindi pa naman kayo.
Hindi nga.
Kung ganoon, kailangan pa ba 'yon?
Puwes,
kung maramdaman kong hindi niya siniseryoso 'yong damdamin ko,
o pag umakto siyang spoiled,
e, di, sasabihin ko, "Wag mo 'tong balewalain."
Ano'ng gagawin ko?
Nangyari na ang nangyari.
-Nag-aalala ka ba o hindi? -Nag-aalala.
Ba't hindi ka nagtaas ng kamay?
Kasi naman, akala ko napagdesisyunan na…
-Nabigla ka ba? -Oo.
Puwes, naiintindihan ko 'yan.
Wala akong ganang magtrabaho sa truck.
Bale, tingin ko…
lagi 'tong mangyayari. 'Yong pagkainis ko.
Kahit may isang isyung masolusyunan,
may ibang darating, at maiinis ulit ako.
Magulo ako.
Tingin ko magulo akong tao.
Kilala niya pala ang sarili niya.
Kailangan niya ng atensyon.
Ang pinakagusto ko kay Shun,
hindi siya 'yong inaayos lang basta 'yong mga problema,
sinasabi niya talaga 'yong nararamdaman at iniisip niya.
Dahil doon, nagiging katiwa-tiwala siya.
E 'yong di niya pagtataas ng kamay kanina?
Hindi ko alam kung ba't di niya ginawa,
pero gusto kong siya mismo ang magpaliwanag sa akin.
Nag-message siya sa 'kin kahit papa'no.
Ano'ng sabi niya?
Bale…
"Napagod ako pagkatapos ng debate, nawalan ako ng gana magtrabaho."
"Sorry kung nasaktan kita."
"Gusto kitang samahan, pero hindi ko kaya."
Di ko siya mapapatawad kung 'yon lang, e,
pero pagkatapos ng isang oras, nag-send siya ng picture ng palaka.
Pag ginagawa niya 'yang mga ganyan, di ko maiwasang matuwa sa kanya.
-Nahanap niya 'yan. -Cute.
Kailangan ko ring pag-isipan ang mga bagay.
Mas mabuti kung sinabi niyang, "Sorry, di ganyan ang tingin ko sa 'yo."
Si Kazuto ba?
Gusto ko lang na aminin niya.
-Ba't di mo siya paaminin? -Baka nga gawin ko.
Parang, "Ano talagang tingin mo sa 'kin? Tapos titigil na ako."
Ano na'ng susunod mong gagawin?
Pag-iisipan ko 'yong mga bagay-bagay.
-Ikaw ang magpi-picture. Oo.
-Handa ka na? -Oo.
Heto na.
Kumusta?
Ang angas!
Patingin!
Sige na.
Sobrang cute!
Ang galing, a.
-Pag-iisipan ko pa. -Alin?
Kung paano pa makakuha ng cute na picture.
Oo nga. Mag-iisip din ako.
-Pwede natin pag-isipan pareho. -Tama.
-Masaya sila. -Mabuti silang magkaibigan.
-Heto na kami. -Nakauwi na kami.
Uy, nandito na kayo!
Nandito na kami.
Kumusta ang araw n'yo?
-Masaya. -Oo, masaya.
-Ang cute n'yo. -Salamat.
Kaya naman…
Uy, Dai.
Pwede ka ba pumunta sa first floor?
-Ngayon na? -Oo.
Sige.
-Nandito na ako. -Salamat talaga.
Galit ka ba dahil sa kanina?
Hindi ako galit.
Pero nagulat talaga ako.
Baka isipin mo palusot lang 'to, pero pwede ba akong magpaliwanag?
Sige.
Bago ianunsiyo 'yong tungkol sa shift,
may nangyari, di ba?
Parang abala na lang 'yan, tapos…
pagod na 'yong utak ko.
Minessage ko na sa 'yo 'yong rason, pero…
Ang sabi mo, "Gusto kitang samahan, pero hindi ko kaya."
'Yong mga salita mo parang tinataboy mo ako.
May mas maayos naman sigurong paraan ng pagsasabi.
'Yon ang pakiramdam ko.
May sasabihin ka pa ba?
Wala na.
-'Yan na naman. -Hindi maganda 'yan.
Ano ba, Shun.
-Hindi laging masusunod ang gusto mo. -Hindi talaga.
Oo, 'yon nga 'yon.
Hindi mali 'yong sinabi ni Dai sa dulo.
Malungkot siya.
Kumusta?
May nangyari?
Mukha kang malungkot.
TAEHEON (34) GALING KOREA, DESIGNER
Kinausap ko siya.
Mas lumala pa tuloy.
Talaga?
Kasi naman…
hindi ako nag-sorry.
Tingin ko wala naman akong…
rason para mag-sorry.
Oo, nasaktan ko siya.
Malungkot ako dahil doon.
Pero hindi ko responsibilidad na mag-volunteer.
Totoo 'yan.
Oo.
Nalilito ako.
Totoo naman 'yang sinasabi mo.
Nasa sa 'yo kung magtataas ka ng kamay.
Di pa kami opisyal na nagde-date.
Gusto ko siya, pero hindi ko pa mahal.
Kahit alin pa man diyan, hindi mo pa rin kailangan na itaas 'yong kamay mo.
Pero alam mo,
sabi mo nalungkot ka, di ba?
Oo, ganoon nga.
Kung ganoon,
totoong may pagpipilian ka, pero alam mong nasaktan mo siya.
Kaya isantabi mo muna kung ano 'yong patas.
Hindi 'yon ang dapat mong pagtuunan ng pansin…
"Nasaktan kita."
-"Patawarin mo ako." -Oo.
-Taeheon! -Ang gandang payo no'n, Taeheon.
Mabait at tama lang 'yong payo niya.
Pwede mo sabihing, "Magtrabaho tayong magkasama sa susunod."
Tama ka.
Salamat, ha.
Sasabihin niya bang, "Ulit"? Ayos lang ba 'yon?
'Yon ba 'yon sa salita n'yo?
Oo. Ibig sabihin, "Ubusin mo 'yong pagkain mo."
Uy, Dai, tungkol kanina…
-Sorry sa istorbo. -Walang problema.
Alam mo…
May hindi ako masabi sa 'yo.
Bale…
Kanina…
'Yong hindi ko pagtataas ng kamay…
Nagulat ka at nalungkot dahil sa 'kin.
Patawarin mo ako.
Salamat.
Gusto kong marinig 'yon.
Salamat.
Oo.
Pinuntahan mo ako para diyan.
Ang saya ko.
Salamat.
Handa na 'tong hapunan. Nasa hapag na ba'ng lahat?
Talaga?
Salamat, Shun.
Susunod na rin kami.
Sige.
Oo.
'Yan ang dapat mong gawin!
Binabago ni Shun 'yong sarili niya nang paunti-unti.
-Mahusay! -Nag-sorry siya.
Hindi niya kaya 'yon dati.
Pero si Taeheon…
-Nakakabilib 'yong payo niya. -Ang ganda no'n!
Nang di nasasaktan si Shun,
naipakita niya 'yong kamalian niya at naitulak niyang kumilos.
Sa paulit-ulit na karanasan, matututo sila magsabi ng "salamat" at "sorry" sa kapwa.
May mga bagay na nadidiskubre lang sa mga pag-aaway.
'Yong ayaw ng isa't isa, halimbawa.
At 'yong reaksyon ni Dai pagkasabi ni Shun, "Patawarin mo ako."
Ang ganda ng reaksyon.
Kahit na artista mahihirapan gayahin 'yong reaksyong 'yon.
-Hindi, hindi kaya. -Di ba?
-Tagay. -Tagay.
Tagay.
Uy, pwede ba akong magtanong?
Bakla tayo ditong lahat, di ba?
'Yong iba sa atin baka bisexual.
Kinukwento n'yo ba sa mga magulang n'yo 'yong mga relasyon n'yo?
-Kaya ko ikwento lahat sa kanila. -Kaya mo?
Ano'ng reaksyon nila?
Tingin ko 'yong nanay ko, mas maraming inaalala bilang nanay kaysa sa inakala ko.
'Yong iba rin ba? Alam ng magulang n'yo?
Oo, alam nila.
Sinabi ko noong malaman kong kasali ako dito.
Talaga?
Ang galing naman.
Ayokong sa iba pa nila malaman, e.
Ayos lang naman ba sa nanay mo?
Sabi niya, "Pag may nakilala kang mabait, dalhin mo dito."
Simula ngayon.
Sa totoo lang, sinubukan kong sabihin sa mga magulang ko bago ako sumali dito.
Pero hindi ko pa rin nasasabi sa kanila.
Ang totoo niyan,
naghiwalay 'yong mga magulang ko noong sampu pa lang ako,
tapos lumaki ako sa lola ko.
Tapos nag-boarding school ako sa Korea, tapos nag-aral na ako sa ibang bansa.
Sa mata ng mga magulang ko, sampung taong gulang pa rin ako.
Ay, ganoon.
Ang tagal naming nagkahiwalay,
nakakailang para sa akin at sa kanila.
Dahil hindi namin kilala masyado 'yong isa't isa,
kailangan mag-ingat ako kung paano ko sasabihin.
Kaya iniisip ko rin talaga,
kung paano kayo lahat umamin sa mga magulang n'yo.
Ano'ng nagpaamin sa inyo?
Ano 'yong reaksyon nila?
Gusto ko talagang malaman.
Sinabi ko sa mga magulang ko noong huling Obon.
Ano'ng nagtulak sa 'yo?
May problema ako noon sa ex ko at kailangan ko ng payo nila.
Kaya hindi rin talaga tungkol 'yon sa pag-amin,
pero mas gusto ko malaman 'yong ipapayo nila.
Hindi ko naisip na magiging problema 'yong pag-amin sa mga magulang ko,
pero mas nalungkot sila kaysa sa inasahan ko.
Akala ko ayos lang talaga sa kanila,
pero mas nalungkot sila, e.
Na ikinalungkot ko rin.
Kahit sa Korea pa o sa Japan,
parang di rin nagkakaiba kahit ano pang bansa o kultura.
Sabi mo parang nalungkot 'yong nanay mo, di ba?
Oo.
Ganoon din malamang ang magiging reaksyon ng nanay ko.
Bale 'yon 'yong inaasahan ko.
Natatakot akong umamin.
Medyo nakakatakot nga.
Medyo nag-aalala ako, pero dahil sa mga karanasan n'yo,
tingin ko nagkaroon ako ng lakas na kailangan ko.
Kaya ko tinanong.
Kahit hindi matanggap ng mga magulang mo 'yong sekswalidad mo,
may kahulugan at kahalagahan 'yong katotohanang nandito ka.
Hindi kailangang maimpluwensiyahan noon 'yong pamumuhay mo.
'Yon ang naramdaman ko habang nakikinig ako sa 'yo.
Sang-ayon ako kay Dai.
Maraming natututunan ang mga bata sa mga magulang nila,
pero marami ring natututunan ang mga magulang sa mga anak nila.
Pag pinili mo 'yong sarili mong kaligayahan,
baka maging bagong karanasan 'yon sa mga magulang mo,
at baka magulat sila kasi kaunti lang ang alam nila doon.
Pero kahit na hindi 'yong inaasahan mo ang mga reaksyon nila,
naniniwala akong napakahalang mensahe sa kanila ng pinili mo.
Salamat sa pagkukwento at pakikinig sa akin.
Kami rin.
Hindi naman kinakailangan na umamin.
Hindi mo kailangan gawin kung ayaw mo. Gawin mo ang tama para sa 'yo.
Sa kaso ko, namatay 'yong nanay ko bago ako umamin.
Sa tatay ko ako umamin pagkatapos noon.
Pero 'yong tatay ko, na akala ko konserbatibo,
tinanggap niya 'yon agad.
Hindi lagi tungkol sa sex ang sekswalidad, kundi sa pagkakakilanlan natin.
Oo naman.
Pag sinabi mo sa iba kung anong klaseng tao ka, at tinanggap ka nila,
nakakapuno 'yon ng kumpiyansa.
Sabi ni Kazuto nalungkot 'yong nanay niya, pero hindi natin alam kung bakit.
Nalungkot ba siya dahil bakla siya?
O baka nalungkot siya kasi 'yong bakla niyang anak,
kailangang mabuhay sa lipunan na posibleng mas mahirap galawan.
Tama 'yan.
Di mo malalaman hangga't di pinag-uusapan.
Hindi kailangan na 'yong lungkot ay dahil sa bakla siya.
-Hindi 'yon pagkontra. -Tama, baka hindi ganoon.
Hanggang sinusunod nila 'yong nagpapaligaya sa kanila,
tingin ko magiging masaya 'yong mga magulang.
Sana nga.
May isang tao na gusto kong makilala nang mabuti.
Kailangan ko lang ng kaunting oras kasama siya.
O, ayos.
-Kayo lang dalawa? -Sige, ba't hindi?
Pwede naman.
E, di baligtarin mo.
-Baligtarin? -Ayos 'yan, a!
Sige, gamitin natin 'yong mga plaka.
Sabi ni Ikuo ayos lang.
Senyasan mo kami, Ikuo.
Sige.
Tara na.
Kita tayo mamaya.
-Mamaya ulit. -Gusto ko rin makausap si Kazuto mamaya.
-Sige, mag-usap tayo. -Oo.
May inaalam ako.
-Hindi papatalo si Ryota. -Uy, ayos 'yan.
Interesado pa rin talaga ako sa 'yo.
Hanggang ngayon.
Noong sinabi mong hindi mo pa ako kilala,
akala ko gusto mo rin akong makilala. Makasariling pag-iisip ko lang 'yon.
Hindi ko balak na sumuko ngayon.
Ano ba'ng tingin mo sa 'kin ngayon?
'Yon ang gusto kong malaman.
'Yong Ikuo na nasa harap ng iba,
at 'yong Ikuo na kasama ko sa truck,
magkaibang tao sila.
'Yong Ikuo kapag tayo lang, 'yon 'yong gusto ko makilala pa,
pero hindi masyado 'yong ikaw na kasama ng iba.
'Yong taong hindi kaya mabuhay kung wala ako…
Sa akin lang naman 'yon,
pero 'yon 'yong mga tipo ng tao na nagugustuhan ko.
Di ko maiwasang maramdaman na, para sa 'yo, hindi kailangan na ako.
Kinailangan niyang linawin 'yon sa kanya.
Oo, hiningan siya ng sagot ni Ikuo, e.
Tama.
Nilalamig ka ba? Ayos ka lang?
-Oo. -Tara na.
Pakiramdam ko ang tagal nating hindi nag-usap.
Kaya noong tinawag ka ni Ikuo, naisip kong gusto rin kitang makausap.
Oo.
Noong isang araw,
sabi mo may gusto ka sa akin.
Pagkatapos noon,
inisip ko talaga kung ano ka sa akin.
Tingin ko, 'yong pagkagusto mo sa 'kin at 'yong pagkagusto ko sa 'yo,
parang magkaiba 'yon.
Kahit sa simula pa lang,
magaan na 'yong loob ko sa 'yo, baka dahil magkaedad tayo.
Komportable ako pag kasama kita.
Kaya…
Hindi romantic 'yong nararamdaman ko,
kung hindi,
pakiramdam ng pagkakaibigan.
Ayokong sirain 'yon.
May iba akong naiisip,
na dahilan kung bakit parang tinataboy kita.
Tingin ko medyo natatakot ako.
Takot na sirain 'tong koneksyon na mayroon ako sa 'yo sa imahinasyon ko.
Tingin ko mabuti na sinabi mo sa 'kin 'yong totoo mong nararamdaman.
Tingin ko.
Kapag kasama mo si Shun,
gusto ko kayong nakikita na nagkukulitan.
Oo, madalas kang tumawa.
Gusto ko talaga 'yong pakiramdam na 'yon
pag pinagtatawanan mo 'yong pag-aasaran namin.
Parang, "Uy, tumawa si Kazuto."
Isa talaga 'yon sa mga bagay na
napakaimportante para sa akin.
Gusto ko pag tumatawa ka,
kaya kahit walang romansa, gusto kong nakikita kang nakangiti.
Pero di ko nakikita 'yon nitong mga nakaraan,
at hinahanap-hanap ko 'yon.
Kaya, ayun…
Malungkot ako na parang, "Ay, di masyado ngumingiti si Kazuto."
Kaya…
Ngayong alam na natin ang nararamdaman ng bawat isa,
tingin ko…
pwede na natin sulitin ang oras natin.
Oo.
Sulitin natin ang oras natin.
Oo.
Salamat.
Oo.
Hay, siyempre nakakagulat pa rin.
-Binigay niya lahat. -Minahal niya, e.
Malakas 'yong tama ni Ryota kay Kazuto.
Naging tapat siya sa kanya.
-Tumunog. "Anunsiyo ito para sa inyo." -Oo.
"Sarado ang coffee truck ngayon."
Sarado 'to.
"Pupunta kayo sa huling private date n'yo."
-Huli? -Ang huli.
Huling date na 'to.
Ang huling private date.
"Isulat ang pangalan ng taong gusto mo makasama."
"Makakapag-date lang kayo kung pareho kayo ng nararamdaman."
Magde-date sina Dai at Shun.
Gusto ko malaman 'yong nararamdaman ni Kazuto.
Laging isang pares ang nakakapunta sa mga ganitong pangyayari.
"Iaanunsiyo na ang mga pares na makakapag-private date."
Ang unang pares ay…
Shun.
Dai.
UNANG PARES SHUN AT DAI
Nakahinga na ako.
Ang sunod na pares ay…
Sunod na pares?
Tama ba'ng intindi ko?
Kazuto.
Alan.
SUNOD NA PARES KAZUTO AT ALAN
Buti naman.
Ang pangatlong pares ay…
-Ha? -Ano?
Ang pangatlong pares.
-Ha? -Hindi nga.
-Sino? -Sino naman?
Ryota.
Ang saya niya.
Mukha siyang masaya.
Gensei.
-Talaga? -Ayos!
PANGATLONG PARES RYOTA AT GENSEI
Mag-enjoy tayo.
Nahihiya tuloy ako.
-Ang galing. -Masaya rin kami.
-Mukha silang masaya. -Masaya ako.
-Ayos! -Ano raw? Ang ganda no'n.
Unang beses na tatlo.
Matanda na ako. Ba't ang saya ko sa date ng iba?
-Para tayong, "Ang saya ko." -Masaya tayo.
Nakita natin kung paano nagbago si Gensei.
Puro kalungkutan pa lang 'yong mga dinanas niya sa pag-ibig,
kaya masaya ako.
Nagpalit ng direksyon si Ryota.
Hindi natin alam kung pakikipagkaibigan o pag-ibig ba 'to sa kanya,
pero di ba ang ganda ng pagmu-move on niya?
-Importante 'yan. -Maganda 'to.
Dahil sinabi niya 'yong nararamdaman niya…
Ginawa niya 'yong kaya niya.
…kaya nakakapag-move on siya sa pag-ibig.
'Yon 'yon, e.
-Tapos si Kazuto, bigla na lang… -Si Alan!
Matagal ding nagpahinga si Alan, ano?
-Baka 'yon ang gumana. -Baka.
'Yong dating niya, "Kung hindi ka pa handa, maghihintay ako."
-Pwedeng 'yan ang gumana. -Totoo 'yan.
Masaya ako. Sana maging ayos.
Sana maging ayos 'yong mga date.
Pero medyo gusto ko makita na mag-away sina Dai at Shun.
Kahit kaunti lang.
-Wag ka mag-alala, mangyayari 'yan. -Tama ka.
Mangyayari nga.
Natutuwa na ako.
-Saan 'yong kuwarto natin? -Saan ba 'yon?
Pumasok ka.
Grabe naman 'to!
Ang angas!
Pambihira!
Nakakaloka!
-Ang ganda ng pagkaayos. -Oo.
Naisip mo bang isusulat ko 'yong pangalan mo kanina?
Oo.
Mahirap ba magdesisyon?
Hindi, a.
Imposible.
Pero noong huli, sabi ko, "Ayos!" Naaalala mo?
Masyado kong pinakita 'yong emosyon ko noon.
Nahiya tuloy ako pagkatapos.
Kanina hindi na, di ba?
Kanina ganito lang.
Ganoon ka ba kanina?
Oo.
Nagpigil ka?
-Oo. -Bakit?
Siyempre nakakasabik 'yon para sa mga makakapunta sa date.
Pero doon sa mga hindi,
nakakailang.
Huminahon na lang ako.
Pero sobrang saya ko.
Sa huli naman, masaya akong kasama ka at komportable ako sa 'yo.
Buti naman.
Masaya akong marinig 'yan.
Ano 'tong lugar na 'to?
Paano kaya 'yong date nila?
Ang galing!
Hello.
-Hello. -Hello.
-Salamat sa pagpapatuloy. -Masaya kaming makilala kayo.
Paggawa ng babasagin.
Sakto 'yan.
Sakto 'yan sa dalawang 'to.
Dahan-dahan. I-relax n'yo 'yong balikat n'yo.
Buksan natin 'to.
Patingin nga.
Ang ganda.
Tingnan n'yo sa salamin.
-Gusto ko talaga 'to. -Ako rin.
Tingin ko ang cute.
KAMOGAWA BAUM BAKERY
Madalas akong nakikipag-date sa mga café.
-Gusto ko rin ng mga café. -Oo.
Gusto ko magkaro'n ng nakaka-relax at magandang hapunan sa bahay.
Hindi natin madalas nagagawa 'yon.
Ito 'yong tamang date.
Ano'ng gusto mo kainin?
Nilaga.
Ayos 'yan. Sakto sa panahong 'to.
Oo, medyo malamig ngayon.
-Gumawa tayo ng kuwintas at nag-café. -Oo, 'yong café.
-Tapos uuwi para maghapunan. -Para magluto.
Tamang-tama lang.
'Tong lugar na 'to…
Gusto ko 'tong lugar.
-Oo. -Ang sarap ng hangin.
Siguradong maganda mamayang gabi.
Uy, ang galing.
Ang ayos nito.
-Oo nga. -Ang lawak.
Nag-alala ka ba?
Ako?
Kanina?
Hangga't hindi natatawag 'yong pangalan ko, hindi ako makangiti.
Dahil hindi tayo nakapunta dati,
tingin ko mas espesyal 'tong oras na 'to na kasama kita.
Excited ako.
Paano 'yong mga relasyon mo dati?
Pangit 'yong mga relasyon ko.
Karamihan doon?
Oo.
Una sa lahat, 18 na ako noong nakipag-date ako.
Hindi pa ako nakipag-sex o nakipaghalikan.
Maliban doon sa huli na taga-New York,
gusto kong burahin 'yong mga alaala ko.
Maliban doon sa isa, lahat sila toxic.
Gwapo lang sila.
Kinakahiya ko 'yong dating ako.
Parang, "Ba't ba ako nagkagusto dito sa lalaking 'to?"
Hindi pa ako nag-alala sa kahit sino sa buong buhay ko.
Ganoon.
'Yong tanging oras sa buhay ko
na nabulabog 'yong damdamin ko
ay 'yong kasama ka.
At…
'yong makilala ko 'yong kagaya mo,
sa kung anong paraan para magkalapit tayo,
marami talaga 'tong naituro sa akin.
Kaya…
sinusulit ko talaga 'to.
Oo.
Luto na 'tong steak.
-Siguradong masarap 'to. -Imposibleng hindi.
-Asinan lang natin. -Sige.
Ang sarap!
Napakasarap!
Ano 'yon?
Sandali! Hindi nga!
Ang galing noon. Nakakatawa pag di mo inaasahang mangyari sa kanila.
Ngayong gabi magdamag tayong magkasama.
Gusto kong malaman 'yong nararamdaman mo.
Noong pinag-isipan ko 'to,
naisip kong ako 'yong taong
pinapanood sa malayo 'yong taong gusto ko.
Kung paano sila sa ibang tao.
Naisip kong gusto kong nakikilala 'yong tao nang dahan-dahan.
Tapos 'yong overnight date bigla na lang…
tayong binigyan ng oras na tayo lang.
Nabigla talaga ako doon.
Tingin ko 'yon 'yong dahilan kaya ganoon 'yong naramdaman ko pagkauwi natin.
Pero itong ngayon,
iba 'to sa huli nating date.
Naging magkaibigan ulit tayo…
bale, hindi yata 'yon 'yong tamang pagsasabi no'n.
Pero nawala 'yong mga inaalala ko at naging ako ako, gaya ng sabi ko dati.
Nagawa ko 'yon.
Dahil doon,
talagang naging masaya 'yong mga nakaraang araw.
-Nag-enjoy tayo, di ba? -Oo, naging komportable ako sa 'yo.
Sinulat ko 'yong pangalan mo kanina kasi gusto kitang makilala nang unti-unti.
'Yong pagsusulat ng mga pangalan at pagkakaro'n ng kapares,
nasasabik do'n ang lahat,
pero para sa akin,
pagkakataon 'yon na malaman ko 'yong ibang bagay tungkol sa taong gusto ko.
Ewan ko, pero mas gusto ko
na hindi alalahanin 'yon masyado, alam mo 'yon?
Pag kausap ni Kazuto si Alan,
mas direkta siya magsalita kumpara sa iba.
Tama ka.
Hindi siya sobrang palakaibigan, mas natural lang.
Hindi niya pinipilit.
Unti-unti nang sinasabayan ni Alan 'yong takbo ni Kazuto, ano?
Pakihiwa naman 'yong bawang.
Sige.
Lagi kang magalang sa akin, Ryota.
Oo.
-Hindi ba dapat? -Hindi.
-E, di titigil na ako. -Oo, tama na.
Gaano kalaki ang hiwa?
Manipis lang ba?
Manipis lang.
Tikman mo. Tingin ko ayos 'to.
Ang init.
Sinubo mo lahat?
-Masarap. -Kaya pala mainit.
Tagay.
-Tagay. -Salamat.
May bacon 'to.
Tingin ko naging malasa 'yong sabaw dahil doon.
Ang sarap nito.
Matagal ko nang gusto ng ganitong date.
Ganito 'yong pangarap kong date.
Parang nagkatotoo lahat sa isang araw.
Ba't mo sinulat 'yong pangalan ko kanina?
Bale, dati rin naman…
Sinulat ko 'yong pangalan mo para sa unang date.
Hindi naman nagbago kung sino 'yong taong gusto kong maka-date.
Salamat.
Pero di ko naisip na makakapunta ako.
Kanina.
Natagalan ka ba magdesisyon kung sino'ng isusulat?
Hindi.
Hindi matagal.
-Hindi matagal? -Hindi.
Hinarap ko 'yong nararamdaman ko paggising ko kaninang umaga.
Kaya hindi ako nag-alinlangan.
Ganito pala ang pakiramdam na makapag-date.
Na matawag 'yong mga pangalan natin.
Masaya lang talaga ako dito.
Na pareho nating gustong pumunta at nagawa natin.
Bagong pakiramdam 'to.
Akala ko kilala na kita, pero hindi pa pala.
Nagbago ba 'yong tingin mo?
Pareho lang, sa mabuting paraan.
Mas nakita ko 'yong magaganda mong katangian.
Magkahawig 'yong enerhiya natin pag nag-uusap tayo.
Nagiging komportable ako.
-Totoo 'yan. -Di ba?
Pakiramdam ko marami tayong pagkakatulad.
Masaya akong nakita ko 'yong maganda mong katangian.
Nakakahiya naman.
Swak sa isa't isa 'tong dalawa. Parang mag-asawa.
Magkasing-lakas ang boses nila.
Pero 'yong lakas ng boses…
-Mahalaga 'yon. -Oo.
-Tulog na tayo, Kazuto. -Tulog na tayo.
Araw-araw na tayong nagkikita.
Oo.
Iniisip ko kung ano'ng mararamdaman natin pag di tayo nagkita ng ilang araw.
Oo, iniisip ko rin.
Magme-message ba tayo sa isa't isa kada minuto?
Hindi naman lahat ganyan kalala.
-Kada minuto? -Malay mo.
Madalas ka bang mag-message?
Noong nasa mga relasyon ko ako na toxic.
E, 'yong huli?
Hindi namin kailangan gawin 'yon sa relasyon namin.
Magkasama ba kayo araw-araw?
Ano'ng nagustuhan mo sa kanya?
Ang pinakamalaking bagay ay 'yong…
pumunta kami sa pamilya niya sa Atlanta.
Tapos may pagtitipon 'yong pamilya.
Nakakita ako ng perpektong pamilya na walang kamalian.
Ganoon.
Nandoon 'yong tatay niya, nanay niya,
mga pinsan, at mga nakatatandang kapatid.
Tapos lahat talaga magkakasundo.
-Ang galing no'n. -Oo.
Nagulat talaga ako.
-Parang, "May ganito pala talaga?" -Oo.
Parang gusto ko rin magkaroon ng ganoon na pagtitipon ng pamilya.
Ikaw ba 'yong…
tipo ng taong naniniwalang pwede magkaanak 'yong dalawang lalaking mag-asawa,
'yong palalakihin nila sila at magkaroon ng masayang pamilya?
Naniniwala ka ba doon?
Oo, basta ba kaya ko.
Ng bulsa at isip ko.
-Bakit? -Mabuti 'yon.
Naniniwala talaga ako doon, e.
Wala nang hihigit pa kaysa sa pagbuo noon kasama ang partner mong pareho ang gusto.
Inaantok na ako.
Sige, gusto mo na matulog?
-Gusto mo lang mahiga, ano? -Oo.
Parang hindi ako makakatulog.
Ngayon?
Hahawakan ko 'to at kakausapin ka sa tabi mo.
Sige.
Aray!
Parang ang sakit niyan.
Ingat ka.
Pareho sila ng paniniwala sa kung ano ang isang pamilya.
Oo, si Dai din.
Sang-ayon sila doon.
Bagay sila.
Pero sa Japan,
napakahirap para sa mga mag-asawa na lalaki na mag-ampon ng bata.
Tingin ko maraming pwedeng itsura ang isang "pamilya".
Sang-ayon ako.
Ang dami nang pagpipilian ngayon.
At mas tanggap na ng mga tao 'yong anumang paraan ng pamumuhay ng iba.
Pero 'yong batas hindi pa nakakasunod.
Kung may mga batas lang sana
para magawa natin 'yong mga gusto natin.
Sana talaga mangyari 'to.
Sang-ayon ako. Susunod na ang balita sa panahon.
Sandali lang.
Para ka kasing nagbabalita, e.
Pero alam mo…
Ano?
Wala.
-Ano 'yon? -Wala 'to.
Inaantok ka na ba, kuya?
Diyan ako matutulog.
Uy.
Gawin mong unan 'yong braso ko.
Bakit?
Para mas malapit tayo.
Dapat dinala mo 'yong unan mo.
-Mali ba 'to? -Hindi, a.
Ayos 'to.
-Ha? -Ayos lang talaga 'to.
Shun.
Naghihintay ka ba?
Matagal mo akong pinaghintay.
Ginawa na rin natin.
-Grabe 'yon! -Grabe!
-Ang ganda no'n. -Ang ganda ng halik na 'yon.
-'Yong tensyon bago 'yong halik! -Oo!
-'Yong tensyon. -Seryoso, ang ganda!
Hindi malilimutan ng kasaysayan 'yang halik na 'yan.
Totoo 'yan.
Nagsalin ng Subtitle: Mary Concepcion Lonzano