İyi misin?
Evet.
Sıktı artık.
Sıktı.
IKUO (22) RESTORAN ÇALIŞANI
Beraber çalışalım.
-Çok tatlısın. -Elimden geleni yapacağım.
Kafamı çevirip bir baktım
birileri elini kaldırmamış.
Az kalsın tokadı çakacaktım.
Dönünce konuşacak mısın?
O benimle konuşmaya yeltenir zaten.
Sana güveni tam.
Öyle.
Zaten güvenini sarsmak istemem.
-Güvende hissetsin istiyorsun. -Evet, partnerim…
Ama daha çıkmıyorsunuz.
Çıkmıyoruz.
O zaman buna gerek var mı?
Yani…
Olur da duygularımı hafife aldığını hissedersem
ya da şımarmaya başlarsa
o zaman bu işi cepte görme derim.
Ne yapsam?
Olan oldu.
-Gergin misin? -Gerginim.
Niye elini kaldırmadın?
Zaten kararını vermiş gibi geldi…
-Yoruldun mu? -Evet.
Seni anlıyorum.
Bugün çalışasım yoktu.
Galiba…
…hep böyle olacak. Kendimi kötü hissedip duracağım.
Bir sorun çözülse bile
yenisi ortaya çıkacak ve kendimi kötü hissedeceğim.
Sorunluyum.
Galiba sorunlu biriyim.
Kendini tanıyor demek ki.
İlgiye ihtiyacı var.
Shun'un en sevdiğim huyu
olayları yumuşatmaya çalışmıyor bile.
O kadar dürüst ki içinden geçeni söylüyor.
Bir bakıma bu da onu güvenilir biri yapıyor.
Elini kaldırmamasına ne diyorsun?
Niye kaldırmadığını biliyorum
ama kendi ifadeleriyle açıklamasını istiyorum.
En azından mesaj attı.
Ne yazmış?
Şey…
"Tartışmadan sonra yoruldum, çalışasım gelmedi."
"İncindiysen özür dilerim."
"Gelmeyi isterdim ama olmadı işte."
Sadece bunu yazsa affetmezdim
ama bir saat sonra durup dururken kurbağa fotosu attı.
Böyle şeyler yaptığında aşırı tatlı geliyor.
-Onlar gibi. -Tatlı.
Benim de olan biteni düşünmem lazım.
"Kusura bakma, seni öyle görmüyorum" dese daha iyiydi.
Kazuto mu?
Dobra dobra söylesin.
-Neden söylesin diye sıkıştırmadın? -Sıkıştıracğaım.
"Beni nasıl görüyorsun? Bari yoluma bakarım."
Sonra ne yapacaksın?
Bir oturup düşüneceğim.
-Foto mu çekeceksin? -Evet.
-Hazır mısın? -Evet.
Çekiyorum.
Nasıl?
Müthiş!
Bakayım!
Göreyim.
Çok tatlı.
İnanılmaz.
-Oturup bir düşüneyim. -Neyi?
Tatlı fotolar çekmenin yollarını.
Aynen. Düşünelim bakalım.
-Beraber düşünebiliriz. -Evet.
-Keyifleri yerinde. -Araları iyi.
-Döndük. -Biz geldik.
Hoş geldiniz!
Biz geldik.
Nasıl geçti?
-Eğlenceliydi. -Aynen öyle.
-Çok tatlısınız. -Sağ ol.
Neyse sonra da…
Dai.
Birinci kata gelir misin?
-Şimdi mi? -Evet.
Tabii.
-Geldim. -Sağ ol.
Bugün için kızgın mısın?
Kızgın değilim de
şok oldum diyebilirim.
Mazeret gibi gelebilir ama açıklayabilir miyim?
Tabii.
Vardiya açıklanmadan önce
bir şeyler oldu değil mi?
Kendimi yorgun hissettim.
Zihnen yorgundum yani.
Sebebini sana mesajda açıkladım zaten de…
"Gelmek istedim ama olmadı işte" gibi bir şey yazmıştın.
Söylediklerinle beni itiyorsun gibi geldi.
Olan bitenle başa çıkmanın daha iyi bir yolu olabilir.
Bana öyle geliyor.
Daha söyleyeceklerin var mı?
Yok.
-Gene aynı. -İyiye alamet değil.
Ah be Shun-chan.
-Bazen her şey istediğimiz gibi gitmez. -Aynen.
Aynen öyle.
Dai'nin söylediği yanlış sayılmaz.
Üzgün duruyor.
Ne oldu?
Bir şey mi oldu?
Bayağı üzgün duruyorsun.
TAEHEON (34) KORELİ TASARIMCI
Onunla konuştum.
Daha da kötü oldu.
Öyle mi?
Çünkü…
…özür dilemedim.
Bence özür dilemek için…
…bir gerekçem yok.
Belli ki onu şoka uğratmışım.
O yüzden üzüldüm.
Ama elimi kaldırmak zorunda değildim.
Doğru.
Evet.
Kafam karışıyor.
Söylediklerin doğru.
Elini kaldırmak sana kalmış.
Henüz çıkmıyoruz yani.
Ondan hoşlanıyorum ama âşık değilim.
Olsan bile elini kaldırmak zorunda değilsin.
Ama yine de
üzüldün öyle mi?
Üzüldüm, evet.
O hâlde
elini kaldırmak senin seçimin olsa da onu üzdüğünü biliyorsun.
O zaman hakkını sonra ararsın.
Şu an odaklanman gereken şey o değil.
"Seni üzdüm."
-"Özür dilerim." -Evet.
-Taeheon! -Ne güzel bir tavsiye.
Hem nazik hem isabetli.
Bir dahaki sefere beraber çalışalım de.
Haklısın.
Sağ ol.
"Yine mi mesaj atıyor ya?" diyecek. Atsam mı sence?
-Sizin orada öyle mi diyorlar? -Evet, "tabağını bitir" demek.
Dai, az önce olanlar…
-Böldüm, kusura bakmayın. -Sorun yok.
Yani…
Sana söyleyemediğim bir şey var.
Şey…
Bugün…
…elimi kaldırmayarak…
…seni şaşırttım ve üzdüm.
Özür dilerim.
Sağ ol.
Bunu bekliyordum.
Sağ ol.
Ne demek.
Bunun için yanıma geldin.
Mutlu oldum.
Sağ ol.
Yemek hazır. Herkes yemek odasında mı?
Öyle mi?
Sağ ol Shun.
Birazdan geleceğiz.
Tamamdır.
Tamam.
İşte bu kadar!
Shun kendini adım adım değiştirmeye çalışıyor.
-Bravo. -Özür diledi.
Eskiden dileyemiyordu.
Ama Taeheon…
-Tavsiyesi beni etkiledi. -Müthişti.
Shun'u incitmeden
gözlerini açtı ve harekete geçmesini sağladı.
Zamanla birbirlerine özür dileyip teşekkür etmeyi öğrenirler.
Bazı şeyleri tartışa tartışa öğrenirsin.
Sevmediğiniz şeyleri filan mesela.
Shun özür diledikten sonra Dai'nin tepkisi…
Ne güzel bir tepkiydi.
Bir aktör gelse o tepkiyi vermekte zorlanır.
-Veremez. -Değil mi?
-Şerefe. -Şerefe.
Şerefe.
Bir şey sorabilir miyim?
Hepimiz geyiz değil mi?
Bazılarımız biseksüel.
Ailenizin ilişkilerinizden haberi var mı?
-Ben her şeyi söylüyorum. -Öyle mi?
Tepkileri nasıldı?
Annemin annelik içgüdüleri beklediğimden daha ağır bastı.
Ya diğerleri? Sizin aileniz biliyor mu?
Evet, biliyorlar.
Ben bu şova çıktığım zaman söyledim.
Ne?
Çok iyi.
Başkasından duysunlar istemedim.
Annen iyi karşıladı mı?
İyi birini bulursan tanıştır dedi.
Bundan böyle yani.
Açıkçası ben de şova katılmadan önce aileme söylemeye çalıştım
ama henüz söyleyemedim.
Yani aslında
ailem ben on yaşındayken boşandı.
Beni büyük annem yetiştirdi.
Sonra Kore'de yatılı liseye gittim. Ondan sonra da yurt dışı zaten.
Ailemin aklında hâlâ on yaşındayım.
Anlıyorum.
Çok uzun süre ayrı kaldık.
Hem benim için hem de onlar için garip yani.
Birbirimizi o kadar iyi tanımadığımız için
dikkatli bir şekilde söylemem lazım.
O yüzden ailenize nasıl açıldığınızı merak ediyorum.
Neden söylediniz?
Nasıl tepki verdiler?
Öğrenmek istiyorum.
Ben aileme geçen Obon'da söyledim.
Neden söyledin?
Eski sevgilimle ikilemde kalmıştım, tavsiyelerini almak istedim.
Yani mesele onlara açılmak değildi.
Daha ziyade tavsiye almaktı.
Gerçi aileme açılsam da bir sakınca olmazdı
ama beklediğimden üzgün karşıladılar.
Hiç sorun etmezler sanmıştım
ama beklediğimden üzgün duruyorladı.
Beni de üzdü yani.
İster Kore ister Japonya.
Kültür ya da ülke çok fark etmiyor bence.
Annen üzgün duruyordu değil mi?
Evet.
Muhtemelen benim annem de aynı tepkiyi verir.
En azından beklentim o yönde.
Açılmaya korkuyorum.
Korkutucu olabiliyor.
Biraz gergin olsam da sizin deneyimlerinizi dinlemek
bana aradığım motivasyonu verebilir.
O yüzden sordum.
Ailen cinsel yönelimini kabul etmese bile
burada olman çok anlamlı ve değerli.
Bunun varlığını etkilemesine izin verme.
Seni dinleyince böyle hissettim.
Dai'ye katılıyorum.
Çocuklar ailelerinden çok şey öğreniyor
ama aileler de çocuklarından çok şey öğrenebilir.
Kendi mutluluğunu ön plana alırsan
ailen için de tamamen yeni bir deneyim olabilir.
Hatta bunu bilmedikleri için şaşırma ihtimalleri de var.
Verecekleri tepki beklediğin tepki olmasa bile
o kararı vermiş olman dahi onlara bir mesaj olur.
Fikirlerinizi paylaştığınız için sağ olun.
Sen de sağ ol.
Kimse illa açılmak zorunda değil.
İstemiyorsan açılmazsın. Kendin için doğru olanı yap.
Mesela annem ben açılmadan vefat etti.
Sonra babama açıldım.
Ama muhafazakâr sandığım babam
gayet doğal karşıladı.
Cinsel yönelimimiz seksten ibaret değil. O bizim kimliğimiz.
Tabii ki.
Birine nasıl biri olduğunu söylediğinde
seni olduğun gibi kabul ederse
kendine olan güvenin artar.
Kazuto annem üzüldü dedi ama neden üzüldüğünü bilmiyoruz.
Gey olduğu için mi üzülmüştü acaba?
Yoksa gey oğlu zor bir toplumda
yaşamak zorunda olduğu için mi üzülmüştür?
Doğru.
Konuşana kadar bilemezsin.
İlla oğlu gey olduğu için üzüldüğü anlamına gelmiyor.
-İnkâr etmiyor. -Aynen öyle.
Çocukları mutlu olduğu yolda devam ettiği sürece
aileler de mutlu olur.
Öyle.
Daha yakından tanımak istediğim biri var.
Biraz daha vakit geçirmemiz lazım.
Ne güzel.
-Baş başa mı? -Neden olmasın?
Geçir tabii ki.
İsmini çevirsene.
-Öyle mi? -İyi fikir!
Tamam, levhaları kullanalım.
Ikuo olur dedi.
Döndürünce söyle Ikuo.
Tamam.
Açın.
Görüşürüz.
Ben de konuşmak istiyorum.
-Konuşuruz. -Tamam.
Bir şeyi merak ediyorum.
-Ryota da geri kalmıyor. -Ne güzel.
Sana hâlâ ilgi duyuyorum.
Şu an bile.
Beni yeterince tanımadığını söylediğinde
daha yakından tanımak isteyeceğini düşünmüştüm.
Beklenti işte.
Şu an vazgeçmeye niyetim yok.
Beni ne olarak görüyorsun?
Bilmek istediğim bu.
Herkesin yanındaki Ikuo ile
minibüste baş başa kaldığım Ikuo
tamamen farklı kişiler.
Baş başa kaldığım Ikuo yakından tanımak isteyeceğim biri
ama başkalarının yanındaki hâlin için aynısını söyleyemem.
Bensiz yaşayamayacak birini istiyorum.
Tamamen kişisel tercihim
ama şahsen öyle kişilere bağlanıyorum.
Ama sana bakınca onu göremiyorum.
Açıkça söylemek istedi.
Ikuo net bir cevap isteyince tabii…
Evet.
Üşüdün mü? İyi misin?
-Evet. -Geçelim.
Şu sıralar seninle pek konuşamadık gibi geldi.
O yüzden Ikuo çağırınca benim de konuşasım geldi.
Evet.
Geçen gün
bana karşı hislerin olduğunu söyledin.
Ondan sonra
benim gözümde nasıl biri olduğunu uzun uzun düşündüm.
Senin bana beslediğin sevgiyle benim sana beslediğim sevgi
farklı olabilir.
En başından beri
belki de yaşıt olduğumuz için seninle anlaşmam kolay oldu.
Yanında rahat hissediyorum.
Ama…
…hislerim romantik yönde değil.
Daha ziyade
arkadaşlık yönünde.
Bunu bozmak istemem.
Aklıma tuhaf bir düşünce girdi.
O yüzden seni biraz itmiş olabilirim.
Biraz korktum galiba.
Seninle zihnimde olan bu bağı bozarım diye korktum.
Hislerini açık açık söylemen iyi geldi.
Öyle.
Shun'la birlikte
birbirinize takılmanızı izlemek hoşuma gidiyor.
Aynen, sık sık gülüyorsun.
Birbirimize sataşırken
güldüğünü görmek çok hoşuma gidiyor.
"Kazuto yine güldü" diyorum.
O şey benim için gerçekten
çok önemliydi.
Gülmen çok hoşuma gidiyor.
Romantizm olmasa bile gülmeni görmek istiyorum.
Ama şu sıralar göremedim
ve görmeyi özledim.
Öyle işte…
"Kazuto pek gülmedi" diye üzülüyordum.
O yüzden…
Şimdi hislerimizi bildiğimize göre
bana kalırsa
buranın keyfini çıkarabiliriz.
Öyle işte.
Keyfini çıkaralım.
Evet.
Sağ ol.
Ne demek.
Şaşırmamak elde değil.
-Denedi. -Sırılsıklam âşıktı.
Ryota, Kazuto'ya âşıktı.
Kendini oda adamıştı.
YEŞİL ODA
-Bildirim geldi. "Duyurumuz var." -Evet.
"Bugün kahve minibüsü kapalı olacaktır."
Kapalı demek.
"Son baş başa buluşmanıza gideceksiniz."
-Son mu? -Son.
Son buluşmaymış.
Son buluşma.
"Buluşmak istediğiniz kişinin adını yazın."
"Yalnızca hisleriniz karşılıklıysa randevuya çıkabilirsiniz."
Dai'yle Shun çıkacak.
Kazuto'nun hislerini merak ediyorum.
Şu ana kadar bu etkinlikte sadece bir çift çıkabildi.
"Şimdi randevuya çıkacak çiftleri açıklayacağız."
İlk çift…
Shun.
Dai.
İLK ÇİFT SHUN VE DAI
Rahatladım.
İkinci çift…
İkinci çift mi?
Demek ki…
Kazuto.
Alan.
İKİNCİ ÇİFT KAZUTO VE ALAN
Rahatladım.
Üçüncü çift…
-Ne? -Ne?
Üçüncü çift.
-Ne? -Hadi canım.
-Kim? -Kim olabilir ki?
Ryota.
Çok mutlu duruyor.
Yüzü gülüyor.
Gensei.
-Cidden mi? -Peki!
ÜÇÜNCÜ ÇİFT RYOTA VE GENSEI
Keyfini çıkaralım.
Utandım.
-İnanılmaz. -Biz de sevindik.
-Çok mutlu duruyorlar. -İyi oldu.
-Oley! -Şahane oldu.
İlk defa üç çift!
Niye bu kadar seviniyorum ya?
-Ben de mutluyum! -Çok mutluyuz!
Gensei'nin değişimine şahit olduk.
Şu ana kadar aşkta hiç şansı yaver gitmemiş.
Sevindim.
Ryota yeni rota belirledi.
Amacı arkadaşlık mı aşk mı bilmiyoruz.
Ama aşmış olması harika değil mi?
-Çok önemli. -Harika.
Hislerini dökmesi sayesinde…
Elinden geleni yaptı.
…bu durumu aşabildi.
Anlamı bu.
-Kazuto beklenmedik bir şekilde… -Alan!
Alan da geri adım attı ama.
-İşe yaramış olabilir. -Belki.
"Hazır değilsen beklerim" dedi.
İşe yaramış olabilir.
Doğru.
Sevindim. Umarım iyi gider.
Umarım buluşmalar iyi gider.
Dai'yle Shun bir kez daha tartışsın.
Birazcık.
-Merak etme, tartışırlar. -Aynen.
Tartışacaklar.
Eğlenmeye başladım bile.
Odamız nerede?
Nerede ya?
İçeri geç.
Oha!
Müthiş!
Çok iyi.
Müthiş ya!
-Tarzmış. -Aynen.
Bugün adını yazdığımı anlamış mıydın?
Evet.
Zor oldu mu?
Tabii ki hayır.
Hiç de bile.
Ama geçen "Oley" demiştim. Hatırlıyor musun?
O zaman çok abartılı davrandım.
Sonra düşününce utandım hatta.
Bu sefer öyle olmadı ama.
Bu sefer.
Öyle miydin?
Aynen.
Kendini mi tuttun?
-Evet. -Niye?
Randevuya çıkanlar mutlu da
çıkamayanlar için
garip yani.
Kendimi sakinleştirdim.
Ama çok mutlu oldum.
Şahsen eğlendim ve kendimi evimde gibi hissediyorum.
Ne güzel.
Bunu duyduğuma sevindim.
Burası da ne böyle?
Acaba nasıl olacak?
İnanılmaz!
Merhaba.
-Merhaba. -Merhaba.
-Kolay gelsin. -Memnun olduk.
Camcılık yapacaklar!
Mükemmel.
Tam ikisine göre!
Yavaşça. Omuzlarını rahat bırak.
Açalım bakalım.
Bakayım.
Güzel olmuş.
Güzel.
Aynaya bak.
-Çok beğendim. -Ben de.
Tatlı olmuş.
KAMOGAWA BAUM PASTANESİ
Buluşmaya kafeye giderim.
-Ben de. -Aynen.
Evde sakin, şık bir akşam yemeği yiyelim.
Pek fırsatımız olmuyor.
İdeal buluşma budur.
Ne yemek istersin?
Güveç.
Bana uyar. Tam havası zaten.
Aynen, bugün biraz soğuk.
-Kolye yaptık, kafeye gittik. -Kafe.
-Eve yemeğe dönüyoruz. -Yemek yapmaya.
Mükemmel.
Burası…
Sevdim burayı.
-Aynen. -Esinti çok hoş.
Harika bir akşam olacağı kesin.
Mükemmel.
Çok güzel.
-Öyle. -Çok ferah.
Gergin miydin?
Ben mi?
Bugün mü?
İsmim okunana kadar
gülümseyemedim bile.
Bir önceki sefer gidemediğimiz için
bu sefer çok daha özel olacak bence.
Heyecanlıyım.
İlişkilerin nasıldı?
Çok sönüktü.
-Çoğu mu? -Evet.
Zaten 18 yaşıma kadar kimseyle çıkmadım.
Seks yapmayı bırak, öpüşmedim bile.
En son şu New York'luyla olan hariç
hepsini hafızamdan silmek istiyorum.
Onun dışında hepsi toksikti.
Sadece tipleri iyiydi.
Geçmişimden utanıyorum.
"Bu çocukta ne buldum ya?" diyorum.
Hiç kimseye aşktan yana dertlenmedim.
Anlıyorum.
Hayatım boyunca ilk defa
duygularım seninle beraber
altüst oldu.
Ve
senin gibi biriyle tanışmak,
aramızdaki her ne olursa olsun,
bana çok şey kattı.
O yüzden
çok keyif alıyorum.
Evet.
Biftek hazır.
-Kesin aşırı lezzetlidir. -Kesin.
-Tuzlu yiyelim. -Aynen.
Enfes!
O neydi?
Yok artık!
Çok iyi. Beklemediğin biri yapınca daha komik oluyor.
Bu geceyi beraber geçireceğiz.
Bana karşı hislerini merak ediyorum.
Üzerine bir düşününce
ilgi duyduğum kişiyi
uzaktan gözlemleyen biri olduğumu fark ettim.
Diğerleriyle nasıl geçiniyor diye bakarım.
Birini yavaş yavaş tanımayı sevdiğimi fark ettim.
O geceki buluşmamız
bizi bir anda uzun süre baş başa bıraktı.
Açıkçası bana fazla geldi.
Herhâlde bu yüzden eve dönünce öyle hissettim.
Ama bu seferki
geçenki buluşmamızdan farklı.
Tekrar arkadaş gibiyiz…
Gerçi böyle söyleyince pek doğru olmadı.
Ama bu sayede endişelerim hafifledi ve kendim gibi davranabildim.
Böyle işte.
Bu sayede
geçtiğimiz birkaç gün gerçekten keyifli geçti.
Eğlendik değil mi?
Evet, yanında rahat hissettim.
Bugün adını yazma sebebim
seni yavaşça yakından tanımak istemem.
Nedense isim yazıp eşleşme işi
herkesin hoşuna gidiyor
ama benim için…
İlgi duyduğum kişinin farklı yönlerini görebilmem için bir fırsat.
Bilmiyorum ama şahsen
burada olan bitene çok kafamı takmazdım.
Kazuto, Alan'la konuşurken
hiç olmadığı kadar somut ifadeler kullanıyor.
Doğru.
Aşırı dostane değil de daha çok doğal gibi.
Fazla kasmıyor.
Alan da artık Kazuto'nun hızına yavaş yavaş ayak uyduruyor.
Sarımsağı keser misiniz?
Olur.
Hep sizli bizli konuşuyorsun Ryota.
Evet.
-Konuşmayayım mı? -Konuşma.
-Tamam o zaman. -Evet, lütfen.
Ne kadar büyük keseyim?
İnce ince.
Tadına bak. Güzel olmuş.
Çok sıcak.
Tümünü mü attın?
-Çok güzel. -Tabii sıcaktır.
Şerefe.
-Şerefe. -Teşekkürler.
İçinde domuz eti var.
Çorbaya güzel bir tat vermiş.
Nefis.
Tam hayalimdeki buluşma.
İşte benim için ideal buluşma böyle olur.
Sanki tüm hayallerim bir günde gerçek oldu.
Bugün niye adımı yazdın?
Yani aslında önceden de…
İlk etkinlikte de seni yazmıştım.
Randevuya çıkmak istediğim kişi hep aynı kaldı.
Teşekkürler.
Ama hiç çıkamamıştık.
Bugün.
Karar vermen zaman aldı mı?
Hayır.
Fazla zaman almadı.
-Zaman almadı mı? -Evet.
Sabah kalktığımda kararım belliydi zaten.
Tereddüt etmedim.
Demek randevuya çıkmak böyle bir hismiş.
İsmimizin okunması.
Mutlu hissettim.
İkimiz de bunu istedik ve amacımıza ulaştık.
Yeni bir his.
Seni tanıdığımı sanıyordum. Meğerse tanımıyormuşum.
Düşüncelerin değişti mi?
Evet ama iyi anlamda.
Başka başka iyi yanlarını gördüm.
Seninle aynı kafadayız.
Rahat hissediyorum.
-Doğru. -Değil mi?
Pek çok açıdan benziyoruz.
İyi yanlarını görebildiğim için mutluyum.
Sevindim.
Birbirleri için yaratılmışlar. Evli bir çift gibiler.
Ses tonları bile aynı.
Ama ses tonu…
-Önemlidir. -Evet.
-İyi geceler Kazuto. -İyi geceler.
Birbirimizi her gün görüyoruz.
Evet..
Birkaç gün görüşmesek nasıl hissederdik acaba.
Aynen.
Birbirimize her dakika mesaj atar mıydık?
O kadar da değil canım.
-Her dakika. -Kim bilir?
Sürekli mesaj atan biri misin?
Toksik ilişkilerimde atardım.
Sonuncusunda?
Onda gerek yoktu.
Her gün beraber miydiniz?
Hoşlandığın yönü neydi?
En hoşlandığım yönünü…
…Atlanta'ya ailesini görmeye gittiğimizde anladım.
Aile buluşması vardı.
Hiçbir kusuru olmayan mükemmel bir aile gördüm.
Anladım.
Babası, annesi,
kuzenleri ve kardeşleri vardı.
Herkes çok iyi anlaşıyordu.
-Ne güzel. -Evet.
Şaşırmıştım.
-"Böyle şeyler var mıymış?" dedin. -Evet.
Ben de öyle ailecek bir araya gelebilmek istedim.
Peki sen
erkek çiftlerin çocuk sahibi olup, onları büyütüp
mutlu bir aile olabileceğine inanan biri misin?
Buna inanıyor musun?
Evet, gücüm yettiğince.
Maddi, manevi.
-Niye? -Güzel.
Çünkü ben kesinlikle inanıyorum.
Uyumlu olduğum biriyle o gerçeği paylaşmaktan güzeli yok.
Uykum geldi.
Yatağa geçmek ister misin?
-Uzanmak mı istiyorsun? -Evet.
Ben bugün uyuyamam.
Bugün mü?
Elimde bardakla seninle konuşurum.
Tamam.
Ay!
Acımıştır.
Dikkatli ol.
İkisi de aile kavramı hakkında güçlü bir inanca sahip.
Evet, Dai de öyle.
İkisi de bu konuda anlaşıyor.
Uyumlular.
Ama Japonya'da
erkek çiftlerin evlat edinmesi hâlâ çok zor.
"Aile" çeşitli şekillerde varolabilir.
Katılıyorum.
Seçeneğimiz bol.
Kimse kimsenin hayatına karışmıyor artık.
Ama toplum yapısı henüz ayak uyduramadı.
Keşke toplum özgürce seçim yapabileceğimiz
bir yapıda olsaydı.
Umudum bu yönde.
Katılıyorum. Şimdi hava durumu.
Dur.
Haber spikeri gibisin.
O değil de…
Ne?
Yok bir şey.
-Ne oldu? -Yok bir şey.
Uykun mu geldi?
Yanında uyuyacağım.
Hey.
Koluma yatsana.
Niye?
Daha yakın olalım diye.
Yastığını da getirseydin keşke.
-Olmadı mı böyle? -Oldu, oldu.
Güzel.
-Ha? -Sorun yok.
Shun.
Bekliyor muydun?
Beni çok beklettin.
Sonunda başardık.
-Oha! -Vay be!
-Çok iyiydi. -Şahane bir öpücüktü.
-Öpüşmeye giden o gerilim! -Evet!
-Gerilim. -Cidden iyiydi.
Bu öpüşme sahnesi tarihe geçer.
Doğru.
Alt yazı çevirmeni: Harun Dallı